Geloven vandaag > Levensbeschouwing

De volkskerk

(1/3) > >>

gaitema:
Een leuke term dat hier werd gebruikt om een bepaalde massale bijeenkomstigheid aan te duiden van mensen die massaal iets aantrekkelijk vinden. We kunnen ook de term "volkskerk" bekijken aan samenstelling van de bevolking in de kerken. In het ND stond vandaag op pagina 13 een artikel over het intelect in de kerken door de eeuwen heen. Vroeger was het zo dat intelectuelen een minderheid in de kerk vormden. Tegenwoordig blijken er veel intelectuelen binnen de traditionele protestantse kerken de kerken te bezoeken. Met de leegloop naar de evangelische gemeentes blijken veel gewone mensen die niet tot de intelectuelen behoren overgegaan te zijn. Ze voelen zich in de evangelische gemeentes zich meer geaccepteerd zoals ze zijn, aldus het ND.  ND: "Het gaat daar niet alleen, zoals vaak wordt voorgesteld, om meer ruimte voor beleving en gevoel, maar ook om het minder intelectueel gestempelde sociale klimaat en niet te vergeten de grote duidelijkheid." De achterblijvers die minder intelectueel zijn, blijken nu in de traditionele kerken een minderheid te zijn en voelen zich er vaak alleen voor staan, aldus deze krant. Voor mij een herkenbare voorstelling.

Ik denk dat hier de kern wel geraakt wordt. Ook schrijft het ND dat een groot verstand nogal eens verward wordt met grote wijsheid. Die twee hoeven niet altijd samen te gaan.
De uitdaging wordt in het artikel voor de kerken geschreven, om niemand in de gemeente te laten onder sneeuwen.
Nu moet ik eerlijk bekennen, dat ik mezelf ook dikwels zo ondergesneeuwd voel in het contact met intelectuele christenen die op basis van hun eigen kerkelijke kennis je met een kluitje het riet in sturen met de boodschap: "bestudeer eerst dit en kom dan maar weer eens terug."
Zo verliest in de discussie de minder intelectuele het altijd van de meest intelectuele en raakt het gewone volk in deze volkskerk ondergesneeuwd. Dat zijn in mijn ogen zinloze twist-discussies. Een exodus wordt dan al snel ingezet.

Dan komt mijn overgrootvaders inzicht in me naar boven die eens tegen zijn kleinkinderen zei: "De kerk zal blijven scheuren en breken, tot dat Jezus terug komt." Hij was overigens als gewone tekstielarbeider 55 jaar een zondagsschoolmeester voor kinderen van een buurtschap uit drie kerken (vrij evang., geref., herv.), waarvan sommigen het nu nog levendig kunnen herinderen, vanwege zijn bijbelverhalen, die hij zo mooi brengen kon.
Of zoals een oude man die ik goed ken me eens grappend aansprak en zei: "er komt later nog eens een gebrek aan dommen."    

De grote vraag hier is, wat doen we er aan?

gaitema:
Ik bedacht me een eigen ervaring. Een dominee vroeg ik naar de preek van een andere dominee waarin beweerd werd dat de hel niet in de bijbel lijkt bedoelt te worden, als een begrip van na dit aardse leven. Een brief naar de scriba met vragen er over had ik al verstuurd. Echter kreeg ik van de dominee de tip om met hem persoonlijk de discussie aan te gaan. Nu weet ik van mezelf dat ik gelukkig wel duidelijk weet waar ik in geloof, maar een discussie met een intelectueele theoloog over bijbelinhoud ingaan? Het voelde als een oneerlijke strijd. Een andere dominee bekomplimenteerde me echter met mijn keus een brief naar de scriba te sturen. Ik was er zelfs volgens hem ertoe verplicht vanwege mijn christelijke verantwoordelijkheid. God zei geprezen de Heer (letterlijk) hebben we een behoorlijk mondige kerk. Ik was bij lange na niet de enige die de scriba schreef.  De laatste dominee preekte in die tussentijd in een dienst over het begrip "bergen verzetten"dat in het jodendom stond voor iemand die een discussie wint van een ander waarvan je het niet zou verwachten. Een eenvoudige visser die een discussie over het joodse geloof bijvoorbeeld van een theoloog wint, die zou bergen verzet hebben.

Bergen verzetten, dat gevoel zullen veel mensen er wel bij hebben. Het overweldigende dat van je gevraagd wordt. De strijd tegen de intelectus. Kennelijk lukte vele evangelische bewegingen om die bergen te verzetten voor vele gewone mensen, van de gewone volkskerken. Jammer, want de intelectueel mist daarmee ook zijn eigen doel. Paulus was iemand die met zijn intelectuele kennis toch wist te vertrouwen op Wijsheid. Wat geweldig om wijs er mee om te kunnen gaan

wimnusselder:
Hoi gait,

Een verhelderend verhaal!
quote:gaitema schreef op 03 maart 2012 om 18:21:
wat doen we er aan?
--- Einde van citaat ---

Niets is zo ontwapenend als het expliciet aanspreken van een intellectueel op het kleinerende effect dat misbruik van z'n intellect heeft.
Zeker in een gemeenschap waarin je leiders er op kunt aanspreken dat ze dienaars moeten zijn.
De intellectuelen in een kerk moeten hun intellect ten dienste stellen aan anderen en als die anderen zich gekleineerd voelen, dan doen die intellectuelen iets fout.

Met v&Vriendengroet,

Wim

gaitema:
Dag Wim,

Dat lijkt me wel de uitdaging. Vast ook niet makkelijk, maar zo kwam Jezus eigenlijk ook als intelect in een wereld, dienstbaar voor velen.

Gr. Gerwin

Qohelet:
Daar komt nog bij dat sommige intellectuelen, als het aankomt op geloofszaken, een opzettelijk anti-intellectualistische houding hebben. Enerzijds kunnen ze zich dan, als intellectueel, arrogant opstellen; maar wanneer je ze op het intellectuele niveau aanspreekt en uitdaagt, kunnen ze dat ook aan de kant schuiven want uiteindelijk gaat het daar in het geloof niet om.

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina