Christen zijn in de praktijk: Vrijwilligerswerk

[Regenboogje]

Ha mensen,
Wie van jullie doet vrijwilligerswerk?
Ik heb altijd vanuit huis meegekregen dat het belangrijk is niet alleen christen te zijn in je woorden maar het vooral te laten zien in je daden. Dit doe je dan door je in te zetten voor de armen en zieken in de samenleving. De kwetsbaren, zogezegd.
Ik ben zelf vrijwilliger bij een project waar je mensen die door een ongeluk hersenletsel hebben gekregen waardoor ze niet meer 'normaal' na kunnen denken. helpt en ondersteunt bij hun financiën. (bij De Regenboog Groep in Amsterdam) Lekker praktisch enzo.
Maar ik vraag me gewoon af, voelen jullie je verplicht om je vrijwillig in te zetten, doen jullie het ook 'gewoon´ omdat t zo hoort of doen jullie t helemaal niet?

[pyro]

Naastenliefde onder dwang, tuurlijk, zo werkt geloof  
Vrijwilligerswerk doe je omdat je hart het ingeeft, lijkt mij.
Ik heb zelf ook wel vrijwilligerswerk gedaan, vooral vertaalwerk voor  zendingsorganisaties. Op het moment niet, wegens te weinig tijd.

[Fotogravinnetje]

Vrijwilligerswerk is absoluut nuttig, en als je denkt dat je je op die manier goed kunt inzetten voor anderen: vooral doen! Het mag ook best gestimuleerd worden.
Maar vrijwilligerswerk als verplichting? Waar zit dan het 'vrijwillige' nog in? Alleen nog maar in het niet betaald worden. Dan kun je je afvragen of je verplichte 'vrijwillige' inzet wel positief werkt.
Anderen afrekenen op het feit dat ze niets aan vrijwilligerswerk (lijken te) doen, is imho not done. Elkaar aanmoedigen om vrijwilligerswerk te doen (officieel of niet) is wel goed. Maar ik denk dat je vrijwilligerswerk dan ook wat breder mag zien dan alleen de officiële vrijwilligersplekken. Vrijwilligerswerk is ook het kostenloos helpen van iemand met computerproblemen, even wat boodschappen doen voor iemand die daar moeite mee heeft, of eigenlijk tijd te kort komt ofzo.
Doe dingen omdat ze nuttig zijn, niet omdat het een (morele) verplichting is

[Regenboogje]

oke maar vinden jullie niet dat er zoveel christenen zijn die heel hard roepen dat ze christelijk zijn maar dat helemaal niet laten zien in hun daden? veel geld verdienen, maar niets aan een goed doel geven, veel tijd over maar alleen op vakantie en niet inzetten voor de armen/zieken/kwetsbaren van de samenleving? mag je elkaar er dan op aanspreken? is het in die zin zeg maar 'verplicht' als in; je bent pas echt een goed christen als je je ook op het praktische vlak uit als christenzijnde? of mag al dat bovenstaande ook gewoon en is dat ook goed?
ben benieuwd wat jullie vinden.
en overigens was t bij mij thuis geen dwang hoor, ik heb het gewoon meekregen dat het erbij hoort. dat als je het zelf goed hebt je deelt in je geluk met anderen die het minder goed hebben. heel mooi juist

[pyro]

quote:

Regenboogje schreef op 17 april 2012 om 12:40:
oke maar vinden jullie niet dat er zoveel christenen zijn die heel hard roepen dat ze christelijk zijn maar dat helemaal niet laten zien in hun daden?

Niet te snel oordelen zou ik zeggen. Als je ze niet persoonlijk kent, weet je het niet. Als je ze wel persoonlijk kent, kun je ze vragen hoe ze hun Christen zijn in de praktijk brengen. Niet op de manier van ter verantwoording roepen, maar gewoon belangstelling.
Verder, als iemand het nu wel laat zien in zijn daden en hij roept heel hard dat hij Christen is?
En die anderen gaat oproepen om ook eens meer christelijke daden te gaan verrichten? Lijkt me ook niet jofel.
Het is hoe dan ook beter om niet zo hard van jezelf te roepen denk ik. 'Gewoon' goede dingen uit naastenliefde doen, zonder jezelf daar op te laten voorstaan en zonder te verwachten dat anderen hetzelfde doen.
Ten slotte zijn er ook mensen die uit roeping heel hard roepen dat ze Christen zijn, bijvoorbeeld straatevangelisten. Dan is het roepen zelf het goede werk. Billy Graham is ooit zo begonnen.

[Riemer Lap]

quote:

Regenboogje schreef op 17 april 2012 om 11:04:
Ha mensen,
Wie van jullie doet vrijwilligerswerk?

ik

quote:

Ik heb altijd vanuit huis meegekregen dat het belangrijk is niet alleen christen te zijn in je woorden maar het vooral te laten zien in je daden. Dit doe je dan door je in te zetten voor de armen en zieken in de samenleving. De kwetsbaren, zogezegd.

Soms denk ik dat er meer werk onder de niet "kwetsbaren" in deze wereld maar dat terzijde.

quote:

Ik ben zelf vrijwilliger bij een project waar je mensen die door een ongeluk hersenletsel hebben gekregen waardoor ze niet meer 'normaal' na kunnen denken. helpt en ondersteunt bij hun financiën. (bij De Regenboog Groep in Amsterdam) Lekker praktisch enzo.

Ik ben scriba van de kerkenraad hier, vrijwillig adviseur op het gebied van zorgzaken, doe een deel van mijn reguliere arbeid zonder daar rekeningen voor te schrijven omdat de "klant" het domweg niet kan betalen omdat ze een klein inkomen hebben. Veel werk binnen www.luisterkamer.nl is vrijwilligerswerk.
Daarnaast ben ik schrijver voor een radioprogramma (www.smelnefm.nl, de nieuwe week).
En zo doe ik wel meer dingen die hier geen naam hoeven te hebben...

quote:

Maar ik vraag me gewoon af, voelen jullie je verplicht om je vrijwillig in te zetten, doen jullie het ook 'gewoon´ omdat t zo hoort of doen jullie t helemaal niet?

Als het verplicht zou zijn dan stopte ik er direct mee. Het heeft eerder te maken met de idee dat je op de wereld samen bent en niet alleen.

[vrolijke]

Ik ben Moderator in een Internetforum.
(Duitstalig)

[elle]

Ah, goeie vrolijke... Ik ben ook mod op een forum!
Ik doe commissiewerk binnen de kerk, probeer een gastvrij huishouden te voeren en ik geef aan goede doelen.

Dus nee, ik doe geen vrijwilligerswerk op structurele basis (zoals vroeger: 1x per 2 weken koken in een christelijk hospice). 't Is meer ad hoc: iemand uit de kerk die hulp nodig heeft bij verhuizing of klussen ofzo. Heb geen tijd/energie voor frequent vrijwilligerswerk.