Geloof meten

[FoDo]

Hallo, Weet iemand of je je eigen geloof kunt meten? Of wat kan ik doen om elke dag te kunnen zeggen dat ik weer verder ben gegroeid in het geloof?

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

Je geloof blijkt uit de keuzes die je maakt in het leven.
Daarbij kun je denken aan once-in-a-lifetime keuzes als de keuze voor een bepaalde loopbaan of een bepaalde levenspartner.
Dat gaat echter ook om dagelijkse keuzes om wel of niet te zwichten voor een verleidingen en om egoïstische drijfveren meer of minder ruimte te geven.
En daartussen liggen allerlei taken waartoe God je roept in je leven, die je uit de weg gaat of accepteert.

Het verschilt per persoon wat de relevante verleidingen en drijfveren zijn.
Als je daar achter bent, kun je turven hoe vaak je er aan toegeeft of ze de ruimte geeft om je geloof te meten.
Het zegt wat over een deel van je geloof, want niets over die grotere keuzes, maar het zegt wel iets.
En je mag hopen dat dagelijkse groei in geloof qua dagelijkse keuzes je voorbereidt om ook de juiste keuzes te maken in grotere kwesties.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[FoDo]

Hallo Wim,

Helder antwoord. Ik kan er wel iets mee.
Wel heb ik nog een vraag: Wanneer je geloof blijkt uit de keuzes die je maakt, kan dit ook gelden voor iemand die geen Christen is. Een Christen en iemand die dezelfde keuzes maakt als een Christen kunnen hebben de keuze voor God niet gemeen. Dus het is dan wel te meten maar het gaat dan toch mank.
Wat bedoel je met grotere kwesties?
Bedankt voor je antwoord.

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

De grootste kwesties zijn keuzes die je hele verdere leven bepalen.
Ik noemde als voorbeelden de keuze voor een loopbaan of een levenspartner.
De keuze voor een religie en een denominatie daarbinnen zou je daar ook bij kunnen noemen, maar daarbij is het al makkelijker om later te switchen.
Ook keuzes om een bepaald project te starten (bijv. www.quakerfaithandfellowship.org in mijn geval) of om een bepaalde functie met daarbij behorende verantwoordelijkheid te accepteren in een organisatie waarvan je lid bent (bijv. ouderling in je kerk) zijn al keuzes die weliswaar vaker voorkomen in je leven, maar toch te ongelijksoortig en te weinig frequent om daar dagelijkse groei in je geloof aan af te kunnen meten.

De dagelijkse keuzes die je zou kunnen turven hebben allemaal een zekere relatie met liefde (medemenselijkheid) en waarheid (staan voor eerder gemaakte keuzes).
Een niet-Christen die dezelfde medemenselijkheid toont en op bepaalde punten (bijv. huwelijkstrouw) dezelfde keuzes maakt en daaraan vasthoudt is even gelovig als een Christen die dat doet.
Jezus maakte zo'n vergelijking in de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan.
Ik zou niet weten waarom dat mank gaat.

M.i. kiezen mensen in vrijwel alle religies in wezen voor dezelfde God, al doen ze dat in andere woorden en spreken ze in verschillende geloofsgemeenschappen andere 'indicatoren' af om die keuze naar elkaar toe te bevestigen: initiatierituelen, geloofsbelijdenissen, offers/contributies, trouw deelnemen aan bepaalde gezamenlijke activiteiten etc..
Als maatstaf voor geloof zijn die 'indicatoren' hooguit bruikbaar in relatieve zin: in de vergelijking met anderen die dezelfde geloofskeuze hebben gemaakt en afgemeten willen worden aan dezelfde indicatoren.
De ene set indicatoren is niet per sé beter dan de andere; de keuze daarvoor heeft meer te maken met 'er bij willen horen' en sociale controle/dwang in de sociale context waarin ze zich toevallig bevinden dan met geloof.

Om een voorbeeld te noemen: een Protestant is niet slechter dan een Katholiek wegens het nooit ter biecht gaan.
Regelmatig biechten (je onderwerpen aan het oordeel van de kerkelijke hierarchie over je geloofsijver) is gewoon geen 'indicator' voor geloof onder Protestanten.
Ook onder Katholieken is biechten op zich geen dagelijks fenomeen (en de meesten doen het geloof ik helemaal niet meer...).
Het is wel een interessant alternatief voor turven om met je biechtvader door te nemen hoe bepaalde dagelijkse keuzes de afgelopen periode hebben uitgepakt...

Met v&Vriendelijke groet,

Wim

[Adinomis]

quote:

FoDo schreef op 08 april 2012 om 09:40:
Hallo, Weet iemand of je je eigen geloof kunt meten? Of wat kan ik doen om elke dag te kunnen zeggen dat ik weer verder ben gegroeid in het geloof?

We hoeven m.i. ons geloof niet te meten. Het gaat er niet om hoe groot ons geloof is, als we maar geloven in een grote God. Hoe groter we God zien des te meer gaan we Hem vertrouwen. Dus niet naar jezelf kijken, maar naar Jezus waarin we God zien. Luisteren naar Zijn Woord. Dan zorgt de Heilige Geest wel voor groei.

"Blijf in Mij" zegt Jezus als Hij het heeft over de ranken (jij en ik) die verbonden zijn aan de wijnstok. De vruchten (groei) ontstaan dan vanzelf.

[Pooh]

Geloof meet je met een schuifmaat, denk ik. Een mosterdzaadje is ongeveer 1.5 millimeter.

Verder eens met Adinomis.

[gaitema]

quote:

FoDo schreef op 08 april 2012 om 09:40:
Hallo, Weet iemand of je je eigen geloof kunt meten? Of wat kan ik doen om elke dag te kunnen zeggen dat ik weer verder ben gegroeid in het geloof?

Ik sluit me deels aan bij Adinomis. Aan de andere kant kan je zelf wel je geloof meten. Dat is me geleerd door een christelijke spreker met wie ik contact had. Hij zei me dat je God om dingen moet vragen, waar je zelf niet voor zorgen kan.
Dat is echt een geloofsmeter.
Een voorbeeld waarin ik dat merkte was in het voorberijden voor het tienerclubwerk, waar ik 10 jaar in zat. Geregeld probeerde ik God er in te betrekken. Zo vond ik eens een interessant stukje over vervolgde christenen in Azië, een tienermeisje in de hoofdrol. Het sprak me erg aan, maar ik wist niet of dit wat voor de club zou zijn. Ik bad daarom tot God of dit wat voor de club zou zijn. Vervolgens vroeg ik me af hoe ik nu aan zijn antwoord moest komen.
Maar te gelijk dat ik me dat afvroeg, kwam mijn moeder even langs om wat te brengen. Ik liet haar het artikeltje zien, zonder het over de tienerclub te hebben. Ze las het en zei direct erna: "dit moet je de tieners op de tienerclub laten zien."
Hier had ik mijn antwoord! Aan de reacties van de tieners was vervolgens te zien dat het dik geslaagd was. Iedereen wilde even het blaadje in de handen hebben om het beter te bekijken.
Daaraan zag ik dat het vruchten af wierp.
Dat soort situaties had ik wel vaker. Echt dingen waar je mee zit en geen antwoord op hebt, of waar je Gods hulp graag in wilt hebben, bid er voor!
Geloven is volgens mij niet dat je nu altijd weet wanneer God tot je spreekt, omdat Hij dat dik wels op niet al te opvallende manieren doet. Door bijvoorbeeld iemand die je helpt die op je pad komt, of een reactie zoals dat van mijn moeder. Het gaat erom dat je er bewust van bent, dat Hij je helpt.

Dat is niet makkelijk, maar je merkt soms van die dingen als je het probeert.
Gewoon bidden voor dingen, waar je zelf niet voor zorgen kunt.

[FoDo]

Wim, je zegt dat een niet-Christen even gelovig kan zijn als een gelovige  (barmhartige samaritaan) Maar is de intentie van beide niet anders? De een doet het omdat hij Christus kent (vrucht hiervan is hulp bieden) en de ander doet het om humanistische redenen. Dat is toch een wezenlijk verschil?
Jezus gebruikte het voorbeeld van de samaritaan als illustratie om iets duidelijk te maken. Maar wilde hij er ook mee duidelijk maken dat het niet gaat om de intentie waarmee je iets doet?

[gaitema]

Een Samaritaan is wel iemand die geloofd in een God. Samaritanen hadden een soort vervormd Joods geloof, waardoor ze door Joden als minder joods gezien werden. Maar het beeld van de Samaritaan is dat hij kon geloven in de God waar hij niet de volledige kennis van had.

[FoDo]

reactie op gaitema: je geeft aan dat op de manier die je beschrijft je geloof te meten is. Maar wie bepaalt of jou meetlat (maatstaf) de juiste is?

[Adinomis]

quote:

gaitema schreef op 10 april 2012 om 19:51:
[...]

Ik sluit me deels aan bij Adinomis. Aan de andere kant kan je zelf wel je geloof meten. Dat is me geleerd door een christelijke spreker met wie ik contact had. Hij zei me dat je God om dingen moet vragen, waar je zelf niet voor zorgen kan.
Dat is echt een geloofsmeter.

Je noemt dit een geloofsmeter. Het is een prachtig voorbeeld. Maar wat leer je hieruit? Hoe groot God is. Hij verhoort je gebeden. Hij werkt mee aan het werk dat Hij zelf in je hart had voorbereid. Natuurlijk word je hierin bevestigd in je geloof en dan merk je dat je groeit omdat je Hem steeds meer gaat vertrouwen.

Maar als het over "meten" hebt dan betekent het dat je wilt bepalen of je geloof - of het geloof van een ander - een aanvaardbaar gehalte heeft en hoe je die waarde kunt beïnvloeden. Dat hoeven we niet te doen. We weten dat God groei belooft als we ons naar Hem uitstrekken en naar zijn Woord horen (1 Petr.2:3).

[wimnusselder]

Ik weet ook niet zo zeker of het wel zo zinvol is om je geloof te (willen) meten.
Die behoefte komt voort uit menselijke onzekerheid, gevoed door verhalen dat je wel eens niet 'behouden' zou kunnen zijn als je onvoldoende gelooft.
Zou God echt van ons willen dat we 'meer' geloven of is een geloof als een mosterdzaadje al genoeg, als het maar 'echt' is?

Zoals ik al aangaf is geloof in elk geval maar beperkt meetbaar: in de mate waarin het blijkt uit dagelijkse keuzes, waarbij de keuzes waar het misschien wel meer om gaat in het leven noodgedwongen buiten beschouwing blijven.
Hebben we het over hetzelfde geloof bij geloof dat zichtbaar wordt in dagelijkse keuzes en bij geloof dat zichtbaar wordt in keuzes die ons hele leven richting geven?

Naast kwantiteit gaat het ook om kwaliteit.
Ja, er is een wezenlijk verschil tussen christendom en humanisme.
Toch zou ik niet zomaar durven beweren dat het een beter is dan het ander.
Wij mensen kennen geloof aan de werken die het oplevert en ik weet niet zo zeker of wij wel kunnen weten wat -voor God- wezenlijk is aan het achterliggende geloof.
Waarom zou het niet voldoende kunnen zijn om te geloven in menselijkheid (humanisme), om te streven een waarachtig beelddrager van God te zijn, zelfs al moeten we daarbij varen op menselijke percepties van wat het betekent om als God te zijn?

Met v&Vriendengroet,

Wim

[FoDo]

hoe weet je of je een geloof hebt als een mosterdzaadje? hoe meet je dat? hoe weet je dat er een kiem aanwezig is?

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

quote:

FoDo schreef op 13 april 2012 om 17:18:
hoe weet je of je een geloof hebt als een mosterdzaadje?

quote:

AlbertS schreef op 01 april 2012 om 14:48:
"Eenieders persóónlijk geloof is het énige ware geloof"

Jij bepaalt zelf wat 'geloof' voor jou is en of je er erg aan moet twijfelen of je er wel voldoende van hebt.
De meeste mensen bepalen dat door zich aan te sluiten bij een geloofsgemeenschap waarbij ze zich thuis voelen die dat voor hen bepaalt.
Als je twijfelt, kun je dat uitdrukken in de metafoor dat het (slechts) zo groot is als een mosterdzaadje.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[FoDo]

Wim , je zegt dat ik zelf bepaal wat geloof voor mij is...
Is "de Waarheid" ook iets wat je zelf bepaald dan? En is er een absolute waarheid?

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

De mensheid heeft gegeten van de boom van de kennis van goed en kwaad.
Wij kennen goed en kwaad.
Maar: slechts collectief..., als we onze verbondenheid realiseren.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[FoDo]

Hallo Wim, kun je dat uitleggen? ik snap niet wat je bedoeld

[wimnusselder]

Hoi FoDo,

DE Waarheid kunnen we slechts collectief kennen/bepalen.
Zolang we ieder onze eigen waarheid proberen te bepalen en daarmee de waarheid van anderen proberen te ontkrachten, kennen we niet DE Waarheid.
De hoogste waarheid die ik heb gevonden, is dat alles en iedereen verbonden is.
Dat wat alles en iedereen verbindt noem ik God.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[Adinomis]

quote:

wimnusselder schreef op 15 april 2012 om 22:06:
Hoi FoDo,

DE Waarheid kunnen we slechts collectief kennen/bepalen.
Zolang we ieder onze eigen waarheid proberen te bepalen en daarmee de waarheid van anderen proberen te ontkrachten, kennen we niet DE Waarheid.
De hoogste waarheid die ik heb gevonden, is dat alles en iedereen verbonden is.
Dat wat alles en iedereen verbindt noem ik God.

Met v&Vriendengroet,

Wim

Geloof jij wat God in de bijbel zegt? Jezus zegt "Ik ben de Waarheid". Maar dat wordt lang niet door iedereen erkend. In Romeinen 1 wordt gesproken over mensen die de waarheid ten onder houden.  Is het dan niet gevaarlijk om te zeggen dat DE waarheid alleen collectief vast te stellen is? Er zitten onder het "collectief" ook misdadigers en bedriegers.

We moeten Hem. Jezus (de Waarheid) persoonlijk aanvaarden. Daarna gaan we wel deel uitmaken van een gemeenschap (zeg maar collectief), maar met behoud van eigen identiteit.

[wimnusselder]

Hoi Adinomis,

quote:

Adinomis schreef op 15 april 2012 om 23:04:
Geloof jij wat God in de bijbel zegt? Jezus zegt "Ik ben de Waarheid".

God en Jezus (en de Heilige Geest) zijn één, dus als God, dat wat alles en iedereen verbindt, voor mij de hoogste waarheid is die ik gevonden heb, dan is Jezus dat ook.

quote:

Er zitten onder het "collectief" ook misdadigers en bedriegers.

Ook daarmee zijn we verbonden, ook zij hebben toegang tot God, tot "de Weg, de Waarheid en het Leven".
Juist Jezus ging ons voor in het niet links laten liggen van "tollenaars en zondaars".
Alleen als we ons ook onze verbondenheid met hen realiseren kennen we de hele Waarheid.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[Adinomis]

quote:

wimnusselder schreef op 15 april 2012 om 23:33:

God en Jezus (en de Heilige Geest) zijn één, dus als God, dat wat alles en iedereen verbindt, voor mij de hoogste waarheid is die ik gevonden heb, dan is Jezus dat ook.

Als je zegt dat het "voor mij" de hoogste waarheid is, komt die conclusie niet uit het collectief. Je bent dus persoonlijk tot die erkentenis gekomen op grond van een zoektocht. Ik zeg persoonlijk dat Jezus DE Waarheid is, omdat Hij dat van zichzelf zegt.

Je gebruikt enkele malen de zinsnede "dat wat alles en iedereen verbindt". Ik zou liever het woord "Hem" gebruiken dan het woord "dat". Het is een persoonlijke God. Maar waarom noem je dat zo? Het woord van God kan ook scheiding maken tussen de mensen.

quote:

(n.a.v. misdadigers en bedriegers)

Ook daarmee zijn we verbonden, ook zij hebben toegang tot God, tot "de Weg, de Waarheid en het Leven".
Juist Jezus ging ons voor in het niet links laten liggen van "tollenaars en zondaars".
Alleen als we ons ook onze verbondenheid met hen realiseren kennen we de hele Waarheid.

Je hebt gelijk dat we vanuit Gods oogpunt door onze natuurlijke geboorte niet beter zijn dan misdadigers en bedriegers. Daarom hebben we allemaal verlossing nodig door het bloed van Jezus. Maar lang niet allemaal willen we verlost worden. Er zijn helaas mensen die verloren gaan, die zich verzetten tegen de waarheid, zelfs als ze godsdienstig zijn.
Daarom kan er m.i. niet collectief een waarheid gezocht worden. We komen persoonlijk voor de rechterstoel van God. Maar gelukkig is er de genade van Jezus Christus.

Ook groeten van mij. Leuk dat je dat er altijd onder zet.

[Riemer Lap]

quote:

FoDo schreef op 08 april 2012 om 09:40:
Hallo, Weet iemand of je je eigen geloof kunt meten? Of wat kan ik doen om elke dag te kunnen zeggen dat ik weer verder ben gegroeid in het geloof?

Waarom verwacht je zoveel van jezelf? Wat maakt dat je jezelf de "maat" wilt nemen?
Denk aan de rijke jongeling
Onderhoud de wetten en doe afstand van wat je hebt zou ik zeggen.
En: ga niet meten.
Want elke keer ontdek je dat jij tekort zou doen.
Richt je daar niet zoveel op maar richt je op wat er gezegd wordt: Mijn genade is jou genoeg.

Je vraag doet mij denken aan de discipelen die wilden bepalen wie waar naast Jezus mochten zitten. Niet doen. onzinnig en niet nodig.
Doe waar je toe geroepen bent en geniet van het leven wat je krijgt!

[wimnusselder]

Hoi Adinomis,

quote:

Adinomis schreef op 16 april 2012 om 00:13:
Als je zegt dat het "voor mij" de hoogste waarheid is, komt die conclusie niet uit het collectief. Je bent dus persoonlijk tot die erkentenis gekomen op grond van een zoektocht. Ik zeg persoonlijk dat Jezus DE Waarheid is, omdat Hij dat van zichzelf zegt.

Persoonlijk zoeken kan goed samengaan met herkenning van wat je gevonden hebt in formuleringen van anderen, toch?

quote:

Je gebruikt enkele malen de zinsnede "dat wat alles en iedereen verbindt". Ik zou liever het woord "Hem" gebruiken dan het woord "dat".

Doe ik ook vaak, maar soms is een andere omschrijving even handiger.
Die persoonlijke God, mijn ervaring van persoonlijke aandacht op mijn levenspad, is voor mij nauw verbonden met de alomvattende verbondenheid die ik ervaar.

quote:

Het woord van God kan ook scheiding maken tussen de mensen.

Ik houd het er liever op dat het menselijke interpretatie is die scheiding suggereert tussen mensen.

De Bijbel bevat menselijke woorden waarin we -mits we ze niet letterlijk nemen- het woord van God herkennen dat geschreven is in onze harten, dat spreekt in onze ervaring van de levende Christus die in ons midden is als we als christenen samenkomen.
Het is in onze wederzijdse herkenning als mensen, in ons samenkomen, en niet in de scheidingen die we proberen te creëren dat God zich toont.

Ik ervaar met name niets goddelijks aan aan de kerkmuren die we opgetrokken hebben, aan scheiding tussen 'ware gelovigen' en 'on(voldoende)gelovigen', aan het anderen de maat nemen.
Je eigen geloof kun je en mag je tot op zekere hoogte meten.
Door dat van anderen te meten kruisigen we het lichaam van Christus opnieuw.
Als ergens het woord 'erfzonde' op van toepassing is, is het op kerkelijke verdeeldheid.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[Adinomis]

quote:

wimnusselder schreef op 18 april 2012 om 23:12:

Dag Wim,

quote:

Persoonlijk zoeken kan goed samengaan met herkenning van wat je gevonden hebt in formuleringen van anderen, toch?

Dat kan inderdaad.

quote:

Ik houd het er liever op dat het menselijke interpretatie is die scheiding suggereert tussen mensen.

De Bijbel bevat menselijke woorden waarin we -mits we ze niet letterlijk nemen- het woord van God herkennen dat geschreven is in onze harten, dat spreekt in onze ervaring van de levende Christus die in ons midden is als we als christenen samenkomen.
Het is in onze wederzijdse herkenning als mensen, in ons samenkomen, en niet in de scheidingen die we proberen te creëren dat God zich toont.

Hier zie ik verschillen en overeenkomsten. Ik ga wel uit van de Waarheid die zich in de bijbel openbaart. De bijbel is voor mij het Woord van God. En datzelfde Woord maakt al scheiding in onze overwegingen. Dat hebben we ook persoonlijk nodig, want ‘9 Niets is zo onbetrouwbaar als het hart, onverbeterlijk is het, wie zal het kennen? ’ (Jer. 17:9). Maar dat Woord brengt ook scheiding in onze relaties.

Door wedergeboorte komt Christus in ons hart wonen. Dan herken je inderdaad die verwantschap met anderen die ook De Waarheid (Christus) hebben toegelaten in hun hart. Dan is het hart gereinigd door zijn bloed. Dat is wat mij betreft de voorwaarde voor die herkenning.

Echte éénheid is éénheid in Christus, bewerkt door het offer aan het kruis. Dan ervaar je samen de liefdevolle genade.

quote:

Ik ervaar met name niets goddelijks aan aan de kerkmuren die we opgetrokken hebben, aan scheiding tussen 'ware gelovigen' en 'on(voldoende)gelovigen',

De kerkmuren zijn inderdaad onze maaksels. Onze maaksels zijn onvolmaakt. Wij hoeven ons niet daarop te beroemen. Maar waar scheiding ontstaat dóór het Woord is dat ook de werking van De Waarheid: het tweesnijdend zwaard.

quote:

aan het anderen de maat nemen.
Je eigen geloof kun je en mag je tot op zekere hoogte meten.
Door dat van anderen te meten kruisigen we het lichaam van Christus opnieuw.

Het opnieuw kruisigen van Christus wordt ook in de bijbel genoemd i.v.m. mensen die de gemeenschap met Christus hebben gekend en dat toch weer afwijzen. Maar wij mensen kunnen daarover niet oordelen. Ik las toevallig vandaag in het dagboek "Goede genade" (Willem de Vink): "Als je uit de hand van Gods genade leeft, heb je er geen behoefte meer aan om jezelf en anderen te wegen en te veroordelen. In jouw relatie voert genade de boventoon."

Ik heb jaren geleden eens iets over een ontmoeting met een Quaker gelezen dat grote indruk op me maakte. Het was in het boekje "Mediteren kun je leren" van Malcolm Smith (hoofdstuk 9). Daarin leerde ik het stil worden voor God en hoe Psalm 42 je leerde om jezelf weer op God te richten. Daarna ben ik ook iets over George Fox gaan lezen. Hoewel ik niet in alles mee kon gaan waren er toch waardevolle elementen die me zijn bijgebleven.

Met vriendelijke groet,
Adinomis

[wimnusselder]

Hoi Adinomis,

quote:

Adinomis schreef op 22 april 2012 om 13:19:
het Woord van God [...] maakt [...] scheiding in onze overwegingen [en] ook scheiding in onze relaties.

Scheiding in onze overwegingen brengen (ons onze schaduw tonen, zodat we kunnen kiezen om ons te laten leiden door het Licht) brengt geen scheiding in onze relaties.
Het leidt juist tot de herkenning dat ieder mens zich door het Licht kan laten leiden en tot de motivatie om (relaties met) anderen tot het uiterste vast te houden.
Dat iets de facto mensen lijkt te scheiden betekent niet dat het zo bedoeld is.

Hoe je ook over de Bijbel als geheel denkt, losse bijbelteksten zijn niet het Woord van God, want er zijn veel verschillende, maar al te menselijke, manieren om een selectie uit de Bijbel te maken waarmee tegenstrijdige standpunten beargumenteerd kunnen worden.
De Bijbel waarschuwt zelf dat de letter doodt en de geest doet leven.
Je hebt het Woord van God dat geschreven is in je hart (de Heilige Geest) nodig om de juiste selectie en interpretatie voor een bepaalde situatie te kiezen.
Als je de Bijbel als Woord van God hanteert, dan in elk geval niet als exclusieve bron daarvan.
Ook al omdat de Bijbel ons zelf verwijst naar God's Geest als bron, naar Christus die kan wonen in ieders hart.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[itsmetoo]

Volgens mij is het zoals Adinomis over duidelijk geschreven heeft, richt je blik op JHWH en op Jezus Christus, bidt liefst dagelijks, of 2 maal. Betrek de Heer in alles wat je wilt doen en wat je hebt gedaan, goed of fout. Bespreek alles met Hem en vraag Zijn raad en Leiding. Die Leiding zal herkenbaar komen door de Heilige Geest. Door jezelf te meten plaats je jezelf op de voorgrond in plaats van JHWH en Jezus. We worden gered door Genade van Christus en immers niet door onze werken. En studeer met grote regelmaat in het Woord, daarin zijn alle antwoorden te vinden, dat is onze referentie en ons anker !