quote:
Riemer Lap schreef op 15 juni 2012 om 15:36:Ik zeg namelijk nergens dat we een democratisch bestel of wat dan ook in een kerk moeten hebben rondom de oudsten.
Echter, de aangehaalde tekst geeft wel degelijk aan dat de gemeente koos.
Daarbij neem ik aan dat er geleid werd door de Geest en niet door eigen wensen.
Kun je je voorstellen, Riemer, dat als je de discussie voert over de klaarblijkelijk geopenbaarde wil van God, en ingaat op vragen over het menselijke aspect dat daarin een rol speelt, dat je dan juist het geopperde zorgpunt bevestigt door in je antwoord niet verder te komen dan dat het kiezen door mensen bijbels is?
quote:
Ow, dus je begreep me wel...
Wat ik begrijp is dat er een groot spanningsveld is waardoor geroepenen kiezen en besluiten, en daarbij eigen overwegingen en de wil van God samenvoegen in hun beoordelingen. Want de wil van God is niet altijd kenbaar door een raadpleging van God. Voorleggen aan God geschiedt normaliter niet door op antwoord te wachten, maar in gebed en overpeinzing en voortgang op hoop van zegen.
Wat ik begrijp is dat de mens de weg gaat door God opgedragen, maar tegelijk geneigd is de heiligheid van Gods weg te gebruiken om zichzelf als wegbewandelaar te beschermen.
Maar de heiligheid van de weg van God is vooral een zaak en een taak voor hen die tot God naderen - om toch vooral zelf heilig te zijn, en daarop aanspreekbaar te zijn en daarin uit te blinken.
Wat ik begrijp is dat er een spanningsveld is tussen heiligheid bedrijven en recht en waarheid van God te dienen, en anderzijds de taak en de zaak om in verantwoordelijkheid ergens toe te komen of ergens over te besluiten.
Wat ik begrijp is dat in je reacties op het spanningsveld en voorzichtige zoeken van God door de topicstarter, weinig oog hebt voor precies dat punt van noodzakelijke heiligheid. Noodzakelijke heiligheid maakt dat wij niet zeggen of vinden dat de priesterwerken geheiligd zijn, maar dat wij zeggen dat de priester heilig moet handelen omdat zijn taak heiliging vraagt. Dat klinkt twee keer als hetzelfde, maar het verschil is gelegen in de richting: wie heiligheid zoekt omdat hij met God omgaat die reinigt en heiligt zichzelf. Maar wie daarin bescherming zoekt of rust of wapening, die kijkt naar de eigen intenties en de aard van de zaak en die gebruikt dat als verweer en uitbalansering van minder heilige kanten, of tegen anderen.
Wat ik begrijp is dat een onderwerp als verkiezing en de heiligheid van een zaak van roeping in wezen niet anders is dan de onderwerpen van het allereerste begin: De aard van de kerk. De aard van het gezag. De aard van de sacramenten en oproepingen. De loskoppeling tussen priester en zijn ambtelijk werk. Een plicht en een roeping op een heilige weg maakt dienstknechten. Maar in de praktijk is tegelijk behoefte aan het gezag en de rust van die weg en het oproepen van anderen om deze ook in te gaan.
Wat ik weet is dat er een verleiding is voor allen die een roeping hebben om uit heiligheid van de zaak te handelen voor het belang van anderen. Rentmeesters van God. Ondanks alle vernieuwingen in 2000 jaar is dat een zaak die overeind bleef en tot in de kleinste brokken doorwerkt. Daarom denk ik dat het méér doen van niet onze maar Gods Geopenbaarde wil en afstand zoeken tot onze wil, als onderwerp van deze draad een pijnlijk en gevoelig onderwerp is, waar jij zoals je aangeeft niet over struikelt, en dat jij zoals je aangeeft ook erkent als bijbels, maar waarvan jijzelf hier nog niet liet blijken dat het een rol speelt en een plaats heeft in de goede strijd.
Maar het speelt wel een rol. In ieder geval als onderwerp van deze draad.
