quote:
Ballast en oogkleppen vormen je uitgangspunt. Is dit een draad over het ongenoegen over het eigen nest, om zonder veroordeling te komen op een nieuw zicht op de toekomst?
Olie op het vuur gooien van onvrede is gemakkelijk genoeg. Ik denk niet dat dat het vuur is dat je hier wilt ontsteken. Wees blij dat je zicht is verruimd en wees blij dat je daardoor minder overzicht en minder vastheid hebt. Want het Vuur waaruit wij leven is niet bedoeld om te branden in vuurvaste containers, maar het is bedoeld om te branden en al ons handelen te beproeven en daarin te zien hoezeer het is dat ons handelen door een hartsgesteldheid voor God wordt bepaald. Niet voor onze plaats, niet voor onze rust, niet voor de plaatselijke gemeente, niet voor de vrede en eenheid; maar voor God alléén. En al het andere is bijzaak.
Elk werk en elk woord is een vrucht van ons gelovige omgang met God. Gelukkig zal een geestelijk hoorder alleen acht slaan op de geestelijkheid van onze geestelijke woorden, en het andere niet doen zijn tot aanstoot, maar het laten waaien in de wetenschap dat niets menselijks niemand vreemd is. En waar niets geestelijks rest, daar is een vrucht een lege huls die tevergeefs probeert houvast te krijgen maar dan betekenisloos en schadeloos verwaait als kaf in de wind. Wanneer het kaf maar geen houvast krijgt en niet gevoed en gesteund wordt, hoeft het ook niet te worden vertrapt of weggeblazen. Want alleen al het opwerpen van gespreksstof doet het kaf zelf zijn eigen vlucht nemen.
quote:
Er wordt hier veel uitgeweid. En probeer het kort en krachtig te houden. Al die lappen met uitleg hinderen me. En de helft gaat over andere zaken.
Narrigheid is een slechte drijfveer om te schrijven. Wees liever blij met de handvatten die je post klaarblijkelijk bieden en met de uitweidingen die je krijgt.
quote:
Soms denk ik , het is goed om eens wat afstand te nemen en van afstand te kijken naar de kerk, je geloof, de opvoeding die je had (zonder oordeel over het verleden en mensen, maar wel met een frisse blik naar de toekomst)
Herkennen jullie dat? Zijn er onder jullie mensen die dit heel concreet hebben aangepakt en daardoor nu anders met het geloof, kerk etc bezig zijn?
Ja. Als je oriëntatie niet is op je eigen reële plaats voor God, maar in feite slechts een verschuiving vanuit onvrede is, van de ene thuishaven-soort naar een andere, dan is er niets veranderd en kan wel gedacht worden dat de oogkleppen weg zijn, maar in mijn beleving is dat gewoon een hoppen van de onbehaaglijkheid van het ene nest, naar de behaaglijkheid van het andere.
Elke plaatsing en elk wegnemen van oogkleppen confronteert ons met God en onze plaats voor God. En dat geeft een authentiek oordeel over eigen waarden en omstandigheden. Dat doet je scharen achter hetgeen je eerst in onbegrip of tunnelzicht accepteerde; of het doet je daarvan afkeren. Dat maakt niet uit als je dan tenminste maar hebt afgerekend met het steunen op de omgeving of de eigen leer of de eigen herders. Maar vertrouwt op God alleen, en zoekt om het woord van God na te leven. En dan is het weer zaak en tijd om met je eigen zicht en authentieke plaats in de kerk ook tot steun te zijn van de leer c.q. de eigen herders.
De kern van elke oriëntatie is via het Woord van God. Met gebed. Als je begint met heel secuur of heel trouw of geheel vanuit liefde Gods Woord te willen volgen, en in alles het mee te laten wegen, dan schept dat onmiddellijk afstand met de directe omgeving. En verbondenheid met mensen die voorheen niet eens in je blikveld zouden komen. Daarvoor hoef je echt niet een andere omgeving of een andere kerk op te zoeken. Of het nu gaat om wat de jeugd bezig houdt en bezielt, of om wat de oudere generatie juist niet bezig lijkt te kunnen houden, het lijkt me dat je onmiddellijk confronterende situaties krijgt. En worstelingen met jezelf omdat keuzes (betalen van liefdeoffers) in het geloof je zullen vervreemden van hen die kiezen voor eigen vrijheid. En jazeker, kennis en ervaring schept een zicht waardoor anders met geloof, kerk, etc, wordt omgegaan. De vraag is daarbij of het je trouwer heeft gemaakt aan God en of het je bewuster heeft gemaakt voor de zo menselijke inbreng bij zoveel geestelijke zaken.
De Geest van God volgt het Woord van God. Het Woord van God volgt niet de geesten, maar het roept de geesten op om zich te voegen naar het Woord.
Is dat zo duidelijk genoeg geformuleerd, of had je een meer specifieke schets van concrete veranderde omgang gewenst?
