quote:
learsi schreef op 17 november 2012 om 18:24:Ik ben militair (officier) geweest en heb als waarnemer voor de VN gewerkt
Je beschrijft nu de situatie zoals het door "brave" burgers is bedacht en zoals men wil en wellicht ook denkt, dat het werkt. Maar de praktijk is werkelijk anders. Er bestaan geschreven regels in leerboeken, maar ook lessen (voor gevechtseenheden en niet de ondersteunende eenheiden) die niet in de boeken staan, maar meer rechtsgeldigheid bezitten dan de geschreven regels.
Men leert dus "zo wil de burgerpolitiek dat we het doen en dat staat in de boeken, maar zo moet het worden gedaan en dat zal je in geen boek vinden. Leer hoe men wil dat het moet, zodat je altijd kunt getuigen conform hun wil. (Al is zwijgen de gouden regel) Wie het officieel zou willen aankaarten zal tegen een muur van ontkenning lopen en zijn toekomstige leven tegengewerkt zien.
"
Colonel Jessup; Did you or did you not, order a code red ?"
Ik zal het maar laten rusten; maar volsta met de verwijzing dat het oorlogsrecht een verdrag kent en ethiek en dat onze Hugo de Groot zich er al sterk voor maakte.
quote:
Persoonlijk vind ik de vergelijking tussen criminele misdaad ter eigen verrijking totaal niet opgaan voor handelingen in een oorlog.
Jij was het zelf die met het voorbeeld van de mexicaanse drugskartels kwam. En jij bent het ook die een oorlogshandeling meer morele vrijheid geeft dan een gewone criminele handeling.
Maar ik gebruikte de vergelijking omdat jij aanvoerde dat....
quote:
... door instanties als het Gerechtshof in Den-Haag die later de overtreders willen berechten, wordt uitgelokt dat tijdens conflicten NOG meer slachtoffers vallen, omdat elke getuige dient te worden opgeruimd.
Waarmee je dus lijkt aan te geven dat getuigen uit de weg ruimen valt onder het geaccepteerde oorlogsrecht. Wat precies hieraan is anders dan een gewone criminele actie tot het verkrijgen van eigen rijkdom? Het is moord tot redding van het eigen hachje zonder militair nuttig doel. In de lijn van landseer en landswijs zou het toch juist een martelaarslot zijn als het recht voor een gerechtshof wordt uitgekristalliseerd? Oorlog diende toch een legitiem doel??
Maar als je dit allemaal niet vindt; waarom zou je het dan zo verdedigen? Ik krijg de indruk dat je zicht sterk wordt scheefgetrokken door het door jou als gerechtvaardigd bestempeld doel. Maar misschien is dat doel ook wel gerechtvaardigd. Waarom zou je niet liever vertrouwen op woorden van recht en waarheid en niet iets meer geloof hebben in het moreel goede van de zaak?
quote:
Nou; dat is dus wat ik zei: als de burgers in meerderheid de guerilla steunen, of zelfs uit angst gedogen, dan kun je stellen wat je zegt. Maar terrorisme in het algemeen is natuurlijk uit de aard van de term een schrikbewind gebaseerd op de angst van de meerderheid voor het geweld van een minderheid.
Geheel mee eens
quote:
G'd was niet zozeer en tegenstander van Israël, als wel dat Hij Zijn vloeken na herhaaldelijke waarschuwingen heeft uitgevoerd, maar altijd weer met een belofte dat Hijzelf alles zal goedmaken, toch?
Nu heel even niet verslappen:
Did He, or did He not; order a Code Red? Wordt het volk wel of niet onder de vloek van de zonde gebracht?
Als je broeder zondigt, zul je hem dan op zijn zonde wijzen? Is dat je taak? Is het je plicht om Gods Woord te brengen? Waarom doe je dat? Omdat God je broeder liefheeft, of omdat God je broeder haat? Maar waarom is er dan die beproeving van die broeder? Waarom de last die als een straf voelt?
Omdat God in je broeder gekend wil worden en eer wil krijgen.
Welnu, als je broeder zondigt en verkeerde wegen gaat, dan zal hij God op zijn weg tegenkomen. En jij ziet dat. Wat zeg je dan? Kom maar ik bescherm je wel tegen het kwaad? Kom maar schuilen bij mij, want God houdt van jou? Of zul je je broeder wijzen op Gods liefde en Gods toorn, en op Gods vraag om gehoorzaamheid, en op Gods tekenen van beproeving om hem op het goede pad te brengen??
Juist omdat je God kent, zul je alle daden van je broeder toetsen en je broeder wijzen op wegen van Gods heil. Wanneer je broeder God verlaat dan bestraf je hem Wanneer je broeder God zoekt, prijs je hem. En daarvan helemaal los staat dat God met hem een plan heeft. Want God heeft ook een plan met jou. En God heeft een plan met elke generatie opnieuw. En de zonde van deze generatie zal nog enige geslachten doorwerken alvorens God zal omzien naar de genade van veel eerdere generaties.
Daarom past ontzag voor Gods Plan, en een continue betrokkenheid in broederschap die soms dwingt tot afstand en vermaning en soms tot nabijheid en versterking.
Het volk Israël heeft God verworpen. Verworpen in de wet. Verworpen in Christus. Nu wil het geval dat er een verbondswoord is uitgegaan waardoor ook het volk Israël nog tekenen van Gods plan en Gods verbondenheid zal zien. Maar is het aan de mens om daar een voorschot op te nemen en alvast Gods heilsweg te gaan vervullen? Met kruistochten van Jeruzalem-gangers? Zie de film "Kingdom of Heaven". Of juist met vervolgingen in pogroms?
Of denk eens aan de profeten die de ballingschap predikten van het volk. Zou jij je dan ook tegen die profeten gekeerd hebben met jouw wijsheid dat God altijd naar zijn volk zal blijven omzien? Dat de demonen van babelonië niet zullen winnen van Gods Volk?
Of wat dacht je van Jezus van Nazareth die begon te spreken dat indien wij in Zijn woord blijven, wij ook waarlijk Zijn discipelen zullen zijn; en de waarheid zullen verstaan, en door de waarheid vrijgemaakt zullen worden? Antwoorden wij dan ook dat wij het volk zijn van God, en dat God ons al heeft bevrijd, of nog zal bevrijden? En kan het land Israël dat antwoorden?
De redding is voor elke generatie de weg van het Woord. En God gaat ondanks de wegen van de verschillende generaties Eigen wegen van Heil. Daar mag de mens geen voorschot op nemen of zelfgebaande wegen. In het bijzonder mag de mens niet handelwijzen verheffen of heiligen, die God zelf heeft afgewezen en onder een vloek genomen? Maar de belofte van heil mag de mens wel stemmen tot troost en volharding. Volharding om niet te verslappen, maar gewoon de Wil van God te blijven doen.
Ik geloof dat het terecht is om een bijzondere band en een bijzonder lijn en een bijzonder verbondswoord te zien voor Israël. Paulus spreekt erover als een verborgenheid. Maar ik geloof dat het een erg klassieke en erg oude fout is om dat te verplatten en er een aards werk in ongeloof en ongeestelijkheid te maken. Al vanaf Adam en Eva werd het volk geleid en gedrild in geestelijkheden. Dat gaat nu echt niet anders zijn. Het volk van God zal God tegenkomen op elke weg van geloof en elke weg van ongehoorzaamheid. En de mens dient zich te onderwerpen aan Gods Wil.
Dat is redding zoeken en prediken, in Christus alléén.
