Auteur Topic: Rechtvaardig  (gelezen 2931 keer)

Mart

  • Berichten: 2450
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #45 Gepost op: december 13, 2003, 01:03:37 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 11:44:57 schreef NewMillennium:
Het boek Richteren bijvoorbeeld is het volslagen dieptepunt in de religieuze literatuur van de wereld.

 :D
ja joh?

quote:



De enige letterlijke godsopenbaring waar de bijbel over spreekt is Gods verschijning op de berg Sinaï en de wetgeving die letterlijk uit zijn mond gekomen zou zijn. Een ieder die zich in de boeken van Mozes verdiept kan niet anders dan zich erover verbazen hoe primitief deze God zich uit.


Wat had God dan moeten doen? In een helicopter te midden van de israelieten afdalen, ze de hand schudden en een topconferentie met Mozes moeten houden?

quote:

Maar om de geschriften van een opvliegend en zwart/witmens als Paulus tot Gods woord te verheffen is van Paulus een afgod maken. Zo hebben we ook van Jezus een afgod gemaakt. Zelf heeft Jezus geen enkel woord opgeschreven, en de tegenstrijdige verslagen over hem zijn niet eens door ooggetuigen opgetekend.

Hoe weet je dat?


quote:

Dit alles aan te zien als het onderwijs van God is de perfecte methode om van God niets te begrijpen en Hem volkomen te verduisteren.
Volgens mij ben jij daar meer mee bezig dan dat wij dat zijn.

quote:

'Redden uit het dodenrijk' is een basisgegeven van het bestaan.

Ik denk dus ik ben,
Ik ben dus ik word gered uit het dodenrijk?

quote:

Het is trouwens niet juist mijn opvattingen 'vooroordeel' te noemen. Mijn denken berust op een levenlang denken over de christelijke godsdienst en een me moeizaam bevrijden uit de verstikkende dwangbuis waarin het mensen in zijn greep houdt en het zicht op de werkelijkheid waarin we leven volldig verduistert.

Dan kan ik denk ik alleen maar concluderen dat je van het christelijk geloof niets maar dan ook echt niets begrepen hebt.

quote:

Het enige wat ik wel weet is dat ik God altijd eer aan wil doen en daarom al het willen zien van bloed en al Gods stokslagen en het door het slijk halen van de mens, dingen die aan de basis van het christelijk geloof staan, moet aanduiden voor wat het is: primitieve mensengedachten die van God een uitvergrote arabische man maken.
Dus jouw God is een uitvergrote westerse man?

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #46 Gepost op: december 13, 2003, 01:25:25 pm »
Dag Mart,

Wanneer begrijp je het christelijk geloof?

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

Mart

  • Berichten: 2450
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #47 Gepost op: december 13, 2003, 01:34:07 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 13:25:25 schreef Carl:
Dag Mart,

Wanneer begrijp je het christelijk geloof?

misschien als je beseft dat het christelijk geloof uitgaat van een levende relatie van een zondig mens met God?

Ik zeg niet dat ik er zoveel van begrepen heb!
Ik vraag me alleen af waarom newmillenium op dit forum (en op een ander forum heb ik hem ook al bezig gezien) zo graag wil vertellen dat het christelijk geloof gebaseerd is op achterlijke culturen en hun geschreven bronnen. Het lijkt me zo meer een persoonlijke kruistocht tegen alles wat christelijk is dan dat hij op een normale manier probeert om een discussie te krijgen over het christelijk geloof.

maar ja, das mijn interpretatie. Verder heb ik eigenlijk ook niet zoveel behoefte aan een discussie van het al dan niet op Waarheid berusten van de Bijbel, omdat het toch mijn woord tegen het zijne is.

Amara

  • Berichten: 51
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #48 Gepost op: december 13, 2003, 01:41:23 pm »
'Vorm geen ongelijke span met je naaste'?
Jouw woord tegen zijn woord doet het tegenovergestelde vermoeden.
'je moet niet alles lezen wat je gelooft, en je moet niet alles geloven wat je leest'

NewMillennium

  • Berichten: 215
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #49 Gepost op: december 13, 2003, 02:15:56 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 13:34:07 schreef _Mart_:
maar ja, das mijn interpretatie. Verder heb ik eigenlijk ook niet zoveel behoefte aan een discussie van het al dan niet op Waarheid berusten van de Bijbel, omdat het toch mijn woord tegen het zijne is.


Het is niet één woord tegen een ander woord. Het gaat om denkbeelden die de basis van je leven raken. Het is trouwens het christendom dat met de stelling van 'Woord van God' op de proppen komt. Als het slechts denkbeelden van deze of gene waren, zou het een onschuldig tijdverdrijf zijn wie er gelijk heeft. Maar wie met deze stelling aankomt, moet bereid zijn er verantwoording van af te leggen. Wanneer de boodschap bovendien nog anderen die er niet in geloven bedreigt met de allergrootste dreiging (eeuwige verdoemenis), dan moet men er niet vreemd van opkijken dat dit felle tegenstand oproept.

Als ik de basis van het christendom omvergooi doe ik dat niet om anderen te pesten, maar om te laten zien dat wij mensen moeten uitgroeien tot iets hogers. Wij moeten bevrijd worden van primitief wraak- en strafdenken. Wij moeten bevrijd worden van de angst die ons regeert. Bevrijd worden van denken dat ons eigen denken belemmert of verbiedt. Wij moeten onze denkbeelden over God vergroten op dezelfde manier als we ons inzicht in de natuur hebben vergroot, zodat wij eer doen aan God.

Carl doet het netjes, dat schijnt mij niet te lukken. 't Spijt me. Ik ben er jaloers op zo kundig als hij het doet. Ik heb helaas meer het karakter van Paulus, die ook regelmatig over de schreef ging. Als verontschuldiging kan ik zeggen dat niemand weet hoeveel ik geleden heb en nog lijd onder het christendom (ook van Paulus geleerd). Je zou me kunnen vergelijken met de bekende moslimvrouw uit Somalië in het nederlandse parlament. We weten waar we het over hebben en laten ons niet zo maar van tafel vegen door de gelovigen die we achtergelaten hebben. Als iemand die door het geloof, de gelovigen en de kerk is grootgebracht heb ik er recht op dit geloof, deze gelovigen en de kerk er attent op te maken welk een uitwerking het had.

Ik voel me ellendig. Als kind in een bootje op de oceaan gestuurd terwijl er met grote stelligheid bij gezegd wordt dat het alleen op deze manier goed zal gaan. En wanneer je je halve leven geleefd hebt kom je opeens tot de ondekking dat je op de oceaan zit! En dat ze je nota bene een roeibootje hebben gegeven! Met gaten in de bodem! Voortdurend ben je aan het hozen!

Wanneer ik op een speedboot overstap doe ik dat niet omdat ik dan denk wel de oceaan over te kunnen steken. Maar met de bewustwording dat ik bezig ben aan de grote overtocht van de gehele mensheid. Een bootje met gaten zet je aan de kant wanneer de speedboot uitgevonden wordt. En later doe je het weer anders. En bovendien word je nederig bij het beseffen van de grootsheid van de oceaan. Weg al die domme zekerheid, weg al dat beter weten, weg al die stellige overtuigingen over de waarheid enz. Gewoon eerlijk op de oceaan varen en erop vertrouwen dat God de overtocht van begin tot eind bestuurt. Dát is waar het om gaat. Al het andere wat eromheen verzonnen wordt is wat het woord zegt: door mensen verzonnen. Het kan je tot steun zijn, maar het is een illusie deze verzonnen dingen uit te roepen tot eeuwige waarheid of hoogste waarheid of 'openbaring van God'.

Je kan je je natuurlijk van me afscheiden, of, nog beter, over me gaan klagen bij de moderator. Uiteindelijk zitten de gereformeerden straks allemaal alleen op hun onbewoonde eiland en zullen ze op hun forums wellicht met zichzelf discussiëren en uiteindelijk een eenzame hemel ingaan.
« Laatst bewerkt op: december 13, 2003, 02:53:00 pm door NewMillennium »

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #50 Gepost op: december 13, 2003, 02:43:30 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 13:34:07 schreef _Mart_:
[...]


misschien als je beseft dat het christelijk geloof uitgaat van een levende relatie van een zondig mens met God?


volgwns mij doen islamieten en joden dat ook.
En als je het woord zondig er even uithaalt, dan heb je ieder geloof te pakken.
Het christelijk geloof is volgens mij uniek door zijn vele interne contradicties.

Bijvoorbeeld
Gods Wil is oppermachtig en hij wil ieders behoud,
maar uiteindelijk is het de mens die bepaalt wat er gebeurt, en zijn eigen redding of ondergang bewerkstelligt.
Of toch ook weer niet??

God is Liefde, maar Zijn zoon Jesus moet zichzelf offeren om ons te beschermen tegen Gods woede.

Het christendom predikt een heilig, liefdevol leven.
Maar christelijke politici hebben nog nooit zoveel economische ongelijkheid veroorzaakt als tegenwoordig.

quote:

Ik zeg niet dat ik er zoveel van begrepen heb!
Waarom proberen jullie dan niet samen aan Waarheidsvinding te doen? Die vraag beantwoorden lijkt me zinvoller dan het elkaar bestoken met half-serieus bedoelde opmerkingen.

quote:

Ik vraag me alleen af waarom newmillenium op dit forum (en op een ander forum heb ik hem ook al bezig gezien) zo graag wil vertellen dat het christelijk geloof gebaseerd is op achterlijke culturen en hun geschreven bronnen. Het lijkt me zo meer een persoonlijke kruistocht tegen alles wat christelijk is dan dat hij op een normale manier probeert om een discussie te krijgen over het christelijk geloof.

Wat je eigenlijk  zegt, is dat het je pijn doet, als iemand jouw hoogste goed, de bijbel, in twijfel trekt. Dat is nl. wat NM (en ik ook) doet.
Ik heb het elders ook al gezegd: als er iemand is, die wéét wat je dán voelt, dan ben ik dat wel. Ook ik kom uit een orthodox nest.
Maar één van de vele dingen die rabbi Jesus ons leerde, was dat je lef moet hebben om te kunnen breken met wat je hebt geleerd, als blijkt dat het geleerde je niet verder brengt op je weg naar God. Vele eerste christenen hebben bijvoorbeeld bijzonder veel moed naar zichzelf moeten hebben om in te zien dat niet wat de mond ingaat, de mens onrein maakt, maar dat wat de mond uitkomt.
Hoe zal het eerste varkenslapje een gelovige christen-jood gesmaakt hebben? Ik kan me voorstellen hoe die zich moet hebben gevoeld.

quote:

maar ja, das mijn interpretatie. Verder heb ik eigenlijk ook niet zoveel behoefte aan een discussie van het al dan niet op Waarheid berusten van de Bijbel, omdat het toch mijn woord tegen het zijne is.


Je zou samen na kunnen gaan wat geestelijk wél werkt, en wat níet werkt.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

NewMillennium

  • Berichten: 215
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #51 Gepost op: december 13, 2003, 02:59:11 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 14:43:30 schreef Carl:

Wat je eigenlijk  zegt, is dat het je pijn doet, als iemand jouw hoogste goed, de bijbel, in twijfel trekt. Dat is nl. wat NM (en ik ook) doet.
Ik heb het elders ook al gezegd: als er iemand is, die wéét wat je dán voelt, dan ben ik dat wel. Ook ik kom uit een orthodox nest.
Maar één van de vele dingen die rabbi Jesus ons leerde, was dat je lef moet hebben om te kunnen breken met wat je hebt geleerd, als blijkt dat het geleerde je niet verder brengt op je weg naar God. Vele eerste christenen hebben bijvoorbeeld bijzonder veel moed naar zichzelf moeten hebben om in te zien dat niet wat de mond ingaat, de mens onrein maakt, maar dat wat de mond uitkomt.
Hoe zal het eerste varkenslapje een gelovige christen-jood gesmaakt hebben? Ik kan me voorstellen hoe die zich moet hebben gevoeld.[...]


Je zou samen na kunnen gaan wat geestelijk wél werkt, en wat níet werkt.

je
Carl


Als er iets pijn doet in mijn leven dan is het wel dat 'het bootje van het christendom' niet zeewaardig bevonden werd voor mij. Ik weet niet of ik ooit over de pijn heen kom.

Het enige wat ik temidden van deze pijn wil blijven zeggen is dat ik het God vergeef zich zo stuntelig te openbaren als Hij het schijnt te doen in de wereld en dat ik het nooit zal opgeven Hem te zoeken met geheel mijn ziel, hart en verstand, omdat ik Hem liefheb.

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #52 Gepost op: december 13, 2003, 03:08:21 pm »
Hoe zie jij God, NM?
Waarom blijf je Hem zoeken en liefhebben? En waarom hou je eigenlijk van Hem?

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

NewMillennium

  • Berichten: 215
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #53 Gepost op: december 13, 2003, 07:38:19 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 15:08:21 schreef Carl:
Hoe zie jij God, NM?
Waarom blijf je Hem zoeken en liefhebben? En waarom hou je eigenlijk van Hem?

je
Carl


Hoe ouder ik word, hoe minder ik God 'zie'.

Wij mensen hebben God geformeerd naar het beeld dat het kind heeft van zijn ouders. Een kind leert dat boven hem een macht staat die af en toe zorgt, dan weer een tik op je vingers geeft, dan weer dingen inprent, dan weer 'machtige en onbegrijpelijke dingen doet' enz. Dit godsbeeld heeft alleen zin voor iemand die als kind wil blijven leven.

Wij kerkmensen hebben God geheel gemaakt naar het voorbeeld van de patriarch uit de antieke woestijncultuur. Zij leert ons een beeld van God te maken waarin Hij 'heilig' vertoornd is, en in zijn 'heilige' woede ons moet straffen. Wij moeten ons eronder schikken, want het is nu eenmaal zo: wij zijn zo slecht en klein. Voor de vrouw is het nog erger, aan haar werden de tien geboden niet eens gegeven, zij doet gewoon niet mee, net zoals de slaaf niet meedoet in de tien geboden. Dit godsbeeld heeft totaal geen zin meer.

Hierin is natuurlijk wel wat verandering gekomen in de loop der tijden; de grootste is wel dat de God van de heilige oorlog verandert in een God die om vrouwen geeft en oproept je vijand lief te hebben en barmhartig is voor goddelozen (Jezus). Het aaneenlijmen van deze tegenstrijdige godsbeelden is in het christendom nooit gelukt. Ook niet het afrekenen met de dreiging van straf en verloren gaan (iets wat Jezus ook niet lukte). We zijn blijven steken in een soort soep van de grootst mogelijke tegenstrijdigheden, waaruit een ieder dat vist wat hem aanstaat. Sommige mensen die het allemaal heel serieus nemen (zoals ik) zouden letterlijk gek kunnen worden van deze innerlijke gespletenheid in de christelijke godsdienst.

Omdat we de bijbel steeds maar mee blijven slepen zien we 'Hem' tot op de dag van vandaag veelal nog als een manspersoon tegen wie we kunnen praten. Het grootste deel van de gelovigen bidt nog steeds tegen 'Hem' of ze alstublieft mogen beter worden, voor het rijexamen mogen slagen enz. en besteedt geen enkele gedachte aan de oneindigheid van het universum en het grote raadsel van ons bestaan en aan de onmogelijkheid dat ook maar iets zou kunnen mislukken in de schepping en Hij een tegenstander zou kunnen hebben.

Onze moderne inzichten doen volledig af met God te omschrijven als een persoon tegen wie je kunt praten, een persoon die net zo reageert als wij mensen. Ook doet ze volledig af met het godsbeeld dat gebaseerd is op de wereld van de man. Ook is het een volkomen onmogelijkheid nog langer de wereld te beschouwen als een strijdtoneel tussen een oppergod die het maar nooit schijnt te winnen (hoewel je dat nooit mag zeggen) en een ondergod (de tegenstander), die voortdurend overwinningen behaalt (maar dat mag je ook nooit zeggen). Ook doet het volledig af met het denkbeeld dat God door het terechtstellen van een onschuldig mens 'verzoend' moet worden met de mens.

Als ik aan God denk denk ik als man vaak alleen nog maar aan vrouwelijke 'waarden': liefde, harmonie, goedheid, eindeloos geduld, aangevuld met de mannelijke waarden die ik in mezelf zie als hoogste verschijningsvorm van mijzelf als mens: bouwen, denken, alles willen ervaren, begrijpen. God is voor mij mijn hoogste menszijn, mijn nooit aflatende hunkering naar perfectie en heel-zijn (wholeness). Het willen zijn als God, niet in de bijbelse betekenis van hoogmoed, maar als hunkering naar zijn perfectie en eenzijn.

Het van Hem houden en Hem zoeken heeft zijn wortels in het kwaad en de zonde waar we van verlost willen worden. Op dezelfde manier als ons houden van onze aardse geliefde zijn wortels heeft in het ervaren van de behoefte, het 'ondraaglijke verlangen' om samen te zijn met die ander.  Hoe meer je je geliefde mist, hoe meer je naar hem/haar hunkert, des te meer liefde je voor hem/haar voelt. Zo is de functie van het kwaad juist het goede tot uiting te laten brengen en heeft het totaal niets met een Satan of hel en verdoemenis te maken. Dit is voor mij ook de enige reden voor het lijden sterven van Jezus: dit gebeurde om Gods liefde tot uiting te brengen. Op dezelfde manier heeft ons lijden in ons leven precies dezelfde functie.

Bidden hoef ik niet meer, omdat ik besef dat ik geen enkele ademtocht kan leven zonder dat God in en door mij leeft. Je zou zoiets ook anders kunnen omschrijven: bidden is iets waar je nooit mee kan ophouden, net zoals ademhalen, zodat het zinloos is zoiets op te vatten als een bepaalde handeling die je soms doet.

Het 'liefhebben' van God is het eenvoudige geloof dat alles is zoals het moet zijn, dat ik in niets angst hoef te hebben voor wat dan ook wat gebeurt in mijn leven, dat alles met 100 procent zekerheid zijn doel bereikt, dat een mens zich op elk moment van zijn bestaan op aarde zich in de armen van God weet, dat hoe meer ik het kwaad ervaar, hoe meer ik Gods liefde in me voel, dat alles een grandioos geheel is.

Mijn gods'dienst' is het bewonderen van het weinige dat ik van de grootse schepping begrijp en het zoveel mogelijk me ervoor te behoeden God te zien als een uitvergroot mens. De grootste afgoderij is te denken dat je de sleutels van het bestaan in handen hebt, denkt te weten wie je bent en God kunt vangen in vaststaande woorden en denkbeelden en dogma's. Wie weet is de hoogste godsdienst nooit meer het woord 'God' in je mond te nemen.
« Laatst bewerkt op: december 13, 2003, 07:57:50 pm door NewMillennium »

NewMillennium

  • Berichten: 215
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #54 Gepost op: december 13, 2003, 07:42:45 pm »
Citaat
op 13 Dec 2003 19:38:19 schreef NewMillennium:


Edit
« Laatst bewerkt op: december 13, 2003, 07:48:39 pm door NewMillennium »

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #55 Gepost op: december 13, 2003, 08:25:48 pm »
Dag NewMillennium,

dank voor je uitgebreide en inspirerende reactie!
1. Allereerst even ingaand op je opmerking mbt 'de vrouw': als je let op de in principe ondergeschoven rol die de vrouw in de bijbel heeft (uitzonderingen als Deborah, en Maria daargelaten, ofschoon zelfs hun rol niet echt sterk uit de verf komt), kun je je afvragen of er een periode in de menselijke geschiedenis is geweest waarin de vrouw het nu juist voor het zeggen had: het matriarchaat. Het ligt voor de hand: de vrouw bepaalt zoiets belangrijks als de aanwas van de stam, de kinderverzorging/het gezinsleven, en terwijl de jacht van de man nu juist de sterkere lichaamskracht eist, en daarbij veel risico vergt, kan de vrouw zich in en rondom het dorp toeleggen op de minstens zo belangrijkere kennis van (medicinale) planten en het overdragen van kennis.
Als corrigerend middel (straf, beloning) naar de mannen konden vrouwen hun sekualiteit inzetten. (De wortel van onze idealiseren van Liefde?)
Maar er komt dan een moment dat de man zich zelfbewuster gaat gedragen, en zich aan het matriarchaat ontworstelt. Gevolg:  een totaal doorslaan en het onderdrukken van de vrouw, en lichaamskracht komt centraal te staan; en pas in deze periode in dit deel van de wereld slagen we erin om ons daar wat aan te ontworstelen.
Alleen de godsdienst, altijd het meest conservatieve gebied in welke cultuur ook, blijft achter. Zij blijft maar vasthouden aan overdreven mannelijke kracht.

2 Waarom ik dit zo uitgebreid noem?
Onze onkunde om harmonieuze relaties te ontwikkelen tussen de sexen, en zéker in bijbelse tijden, heeft m.i. zeker een rol gespeeld in de ontwikkeling van het christendom waarin enerzijds de 'zondigheid'
(het gevoel van niet-verbonden zijn met God, en als je God ziet als het Leven, dan is de stap naar vrouw als degene die leven in haar lichaam schept natuurlijk snel gelegd)
sterk wordt benadrukt........
En anderzijds de opdracht tot het liefhebben van elkaar, wat als hoofdcomponent de onderlinge verbondenheid herkent, en daarachter staat natuurlijk weer snel de seksualiteit als vorm van zichtbare, lichamelijke verbondenheid,
sterk benadrukt.
De religieuze vorm van Liefde is psychologisch niet anders. Ook God (de superman?) verlangt naar vereniging met zijn 'bruid', dat typische symbool van die anderzijds weer zo verachtte vrouw.
En ook jij schetst je hoogste gedachten over God als expliciet vrouwelijke begrippen. Deed je dat bewust?

Het 'eenvoudige geloof dat alles is zoals het moet zijn' kan ik echter niet zien als het liefhebben van God. Maar volgens mij bedoel jij dat ook niet, als je het elders hebt over God als sublieme expressie van bouwen, denken, etc.
Wellicht bedoel je te zeggen dat het liefhebben van God het eenvoudige geloof is dat alles zich ontwikkelt, zoals het zich ontwikkelt; dat dit ZHijn expressie is en dat ZHij ons een individualiteit-met-een-rol daarin 'gunt'.
Jouw formule geeft een soort resultaat aan, de mijne stelt het proces centraal, en benadrukt daardoor impliciet de waarde van het lijden.

Tot zover voorlopig even!
je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

NewMillennium

  • Berichten: 215
    • Bekijk profiel
Rechtvaardig
« Reactie #56 Gepost op: december 13, 2003, 08:59:34 pm »

quote:

op 13 Dec 2003 20:25:48 schreef Carl:
Dag NewMillennium,

 en pas in deze periode in dit deel van de wereld slagen we erin om ons daar wat aan te ontworstelen.
Alleen de godsdienst, altijd het meest conservatieve gebied in welke cultuur ook, blijft achter. Zij blijft maar vasthouden aan overdreven mannelijke kracht.

En ook jij schetst je hoogste gedachten over God als expliciet vrouwelijke begrippen. Deed je dat bewust?

je
Carl


De hoogste gedachten over God is natuurlijk een samengaan van al het mannelijke en vrouwelijke, maar inderdaad, voor óns leven, míjn leven, betekent dit het inzien van dat wat we eeuwenlang genegeerd hebben. Het is iets wat onherroepelijk tot het proces hoort waarin we zitten en waar we ons voordeel mee kunnen doen. Ik heb me er vroeger als kind al over verbaasd dat ik me zag rondlopen als man, maar de meeste uitingen van de mannelijkheid om me heen niet bepaald kon bewonderen. Ik hield me meer bezig met muziek en was begaan met het lot van de altijd lijdende vrouw.

Pas later begreep ik dat ik een onderdeel ben van een nieuw bewustzijn en dat ik me niet voor deze nieuwe vorm van mannelijkheid hoef te schamen, maar het dien uit te dragen. Omdat we als mannen veel hebben goed te maken zet ik vrouwelijke eigenschappen graag het hoogst in mijn vaandel.

Ik ben me ervan bewust dat dit raakvlakken heeft met de oosterse godsdiensten, net zoals zo vele andere dingen die ik hierboven beschreef. Zo zullen ze me wel in de New Age bak gooien en het allemaal als antichristelijk zien wat ik zeg. Hoewel ik het zelf niet als antichristelijk kan zien, zie ik ook niet hoe je de nieuwe inzichten aan het traditionele geloof kan lijmen. Jij schijnt dat beter te kunnen, maar vooralsnog is dat voor mij een raadsel. Het bijbelse geloof is voor mij als een woestijnleven waarin je af en toe een oase tegenkomt, maar voor de rest maar loopt te zwoegen onder een hete zon en daar bovendien nog voortdurend jezelf de schuld van moet geven.
« Laatst bewerkt op: december 13, 2003, 09:07:44 pm door NewMillennium »