Auteur Topic: .....tot in de schuilhoeken....  (gelezen 1964 keer)

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #15 Gepost op: januari 18, 2004, 02:04:35 pm »

quote:

op 18 Jan 2004 12:36:00 schreef Carl:
Merkwaardig dat de mogelijkheid om de bijbel op die manier te verstaan kennelijk op zoveel plaatsen aanwezig is.
Ja, wel als je overal je eigen draai aan geeft en alles wat je niet aanstaat uit de Bijbel weglaat. Dan kun je alles eruit halen wat je maar wilt.
Bombus terrestris Reginae

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #16 Gepost op: januari 18, 2004, 03:56:55 pm »
Beste Bumblebee,

zolang we elkaar ketterse methodes verwijten, in plaats van de Liefde tot de Ene en Almachtige aanmoedigen, zijn we nog heel erg ver van Gods Koninkrijk.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

vaneccles

  • Berichten: 574
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #17 Gepost op: januari 19, 2004, 05:26:01 pm »

quote:

op 15 Jan 2004 18:24:08 schreef Carl:
...de Aanwezigeheid van God in Alles..... en de kleine Carl die daar onlosmakelijk deel vanuit maakt..

jullie
Carl
Hee Carl,gefeliciteerd met je goddelijke status! :)

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #18 Gepost op: januari 19, 2004, 07:38:17 pm »
Jij ook Vaneccles!
 Of heb jij een andere uitleg van de tekst in de inzet?

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #19 Gepost op: januari 20, 2004, 10:26:56 am »

quote:

op 15 Jan 2004 18:24:08 schreef Carl:
De profeet Jeremia laat dit mooi zien in de uitspraak van God: “Ben Ik een God van nabij, luidt het woord des HEREN, en niet een God van verre? Zou zich iemand in schuilhoeken kunnen verschuilen, dat Ik hem niet zou zien? luidt het woord des HEREN. Vervul Ik niet de hemel en de aarde? luidt het woord des HEREN.
Jer.23:23

Het besef van de implicaties van die tekst......de Aanwezigheid van God in Alles..... en de kleine Carl die daar onlosmakelijk deel vanuit maakt....kennelijk nodig gevonden werd....dat vervult me met een diep ontzag!!

Ja, deze tekst is JUIST heel goed anders te interpreteren!
God zegt hier: ben ik soms een God van nabij, in plaats van van verre?

Omdat God veraf is, anders dan wij, buiten ons, kan Hij alles van ons zien, weet alles van ons en kunnen wij ons niet voor Hem verschuilen. Ja, God vervult de hemel en de aarde, Hij is alomtegenwoordig, dat wil nog niet zeggen dat Hij alles IS, of gelijk is aan "alles"! Wij als mensen zijn daarom niet God en ook geen onderdeel van God.

Als ik een verhaal schrijf is dat verhaal geen onderdeel van mij (hoewel ik er wel veel van mezelf in kan leggen, wat God ook met de schepping heeft gedaan) maar een "creatie" van mij.

Wij zijn schepselen van God, die kinderen van God kunnen worden. Willen we dat niet, dan worden we het ook niet. Wij zijn dus niet "onlosmakelijk verbonden" met God, wij kunnen onszelf losmaken als we dat willen. Of eigenlijk, we ZIJN los en als wij het willen maakt God ons weer vast.

Ik weet dat jij niet aan de zonde en aan de scheiding tussen God en ons doet, maar misschien is het goed de rest van Jeremia 23 ook even te lezen in plaats van alleen dit ene stukje:

quote:

Jeremia 23:26 e.v.
Tot hoelang? – is er iets in het hart van de profeten, die leugen profeteren en profeten zijn van de bedriegerij van hun hart; die erop bedacht zijn mijn volk mijn naam te doen vergeten door hun dromen, die zij elkander vertellen, evenals hun vaderen mijn naam hebben vergeten door de Baäl? De profeet die een droom heeft, vertelle een droom, en die mijn woord heeft, spreke mijn woord naar waarheid; wat heeft het stro met het koren gemeen? luidt het woord des HEREN.  

Is niet mijn woord zó: als een vuur, luidt het woord des HEREN, of als een hamer, die een steenrots vermorzelt? Daarom zie, Ik zàl de profeten! luidt het woord des HEREN, die mijn woorden van elkander stelen; zie, Ik zàl de profeten! luidt het woord des HEREN, die hun tong gebruiken en godsspraken verkondigen; zie, Ik zàl de profeteerders van leugenachtige dromen! luidt het woord des HEREN, die zij vertellen om mijn volk te misleiden door hun leugens en woordenkramerij; Ik heb hen niet gezonden en hun geen opdracht gegeven; zij zijn dit volk niet van het minste nut, luidt het woord des HEREN.
God heeft weinig op met hen die Zijn Woord verdraaien, Carl. Pas op.
Bombus terrestris Reginae

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #20 Gepost op: januari 20, 2004, 06:07:11 pm »

quote:

op 20 Jan 2004 10:26:56 schreef Bumblebee:
[...]


Ja, deze tekst is JUIST heel goed anders te interpreteren!
God zegt hier: ben ik soms een God van nabij, in plaats van van verre?

Omdat God veraf is, anders dan wij, buiten ons, kan Hij alles van ons zien, weet alles van ons en kunnen wij ons niet voor Hem verschuilen. Ja, God vervult de hemel en de aarde, Hij is alomtegenwoordig, dat wil nog niet zeggen dat Hij alles IS, of gelijk is aan "alles"! Wij als mensen zijn daarom niet God en ook geen onderdeel van God.


Als God de hele Schepping vervult (en dat wordt een aantal malen zowel door jesaja als door de psalmen letterlijk gesteld) en Jeremia sluit zich daarbij aan, dan kan het toch moeilijk anders zijn of wij, onderdelen van diezelfde schepping, zijn ook van Hem vervuld.
In dit verband wil ik ook wijzen op de sociale dimensie die dit heeft. Jesus, die de geestelijke blindheid van de toekomende eeuwen voorzag, stelde niet voor niets in Math. 25:31-46 tot tweemaal toe dat 'in zoverre gij dit aan één mijner minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.' M.i. moet dit niet poëtisch opgevat worden, maar heel letterlijk.

quote:

Als ik een verhaal schrijf is dat verhaal geen onderdeel van mij (hoewel ik er wel veel van mezelf in kan leggen, wat God ook met de schepping heeft gedaan) maar een "creatie" van mij.


Dat klopt. Hoeveel jij er ook van jezelf in legt, het blijft altijd iets wat los van jou staat. Dat komt omdat jij die creatie gebaseerd hebt op inspiratie die je van buitenaf gekregen hebt.
Stel je nu eens voor dat jij een schrijver bent die
a. goddelijk is
b. niet over pen en papier beschikt
c. er buiten jouw goddelijkheid niets is.
Hoe zou je dit oplossen????
Mijn antwoord zou zijn: mijn inspiratie en mijn middelen zou ik uit mezelf halen. Er is immers niets anders......
En dat is nu precies wat ik bedoel.
Er is niets anders dan goddelijkheid in deze wereld. Alles in deze schepping is van goddelijke herkomst, en wij mensen in het bijzonder. (denk aan de 'ruach' in genesis 2:17 en Paulus' speech in athene, Hand. 17:28, 29)

quote:

Wij zijn schepselen van God, die kinderen van God kunnen worden. Willen we dat niet, dan worden we het ook niet. Wij zijn dus niet "onlosmakelijk verbonden" met God, wij kunnen onszelf losmaken als we dat willen. Of eigenlijk, we ZIJN los en als wij het willen maakt God ons weer vast.

Ik weet dat jij niet aan de zonde en aan de scheiding tussen God en ons doet, maar misschien is het goed de rest van Jeremia 23 ook even te lezen in plaats van alleen dit ene stukje:

[...]


God heeft weinig op met hen die Zijn Woord verdraaien, Carl. Pas op.

Daarin heb je gelijk, en ik sta ook helemaal achter de tekst van Jeremia. Maar sinds wanneer kun je zeggen dat iemand vals profeteert, als je zelf niet weet wanneer jouw geest de stem van God hoort of niet? Voorzover ik weet, leren we in onze kerken niet zó te luisteren dat wij -zoals Samuel- weten wanneer de stem van God in onze geest klinkt.
Er zijn in deze tijd zelfs christelijke herders en leraren die zelfs ontkennen dat God niet meer spreekt; na de openbaring van Johannes zou God helemaal niets meer hebben willen openbaren.
neem dit van mij aan: het is geen kwestie of God nog wel iets of niet meer iets te zeggen heeft; God spreekt altijd. Het is echter de kwestie wie er luistert.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

vaneccles

  • Berichten: 574
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #21 Gepost op: januari 20, 2004, 08:23:40 pm »
:'(...sorry Carl.
'k Had moeten beseffen dat je absoluut niet bevattelijk bent voor sarcasme.
Luister,dat je deel krijgt aan het goddelijke (en hier blijf ik expres vaag),soi.Daar
kom je,oppervlakkig gezien,mee weg.
Maar "God in Alles"?!
Kijk niet raar op wanneer mensen je gaan beschuldigen van pantheisme,buddhis-
me en wat dies meer zij,je maakt het hen erg makkelijk.
Ik geloof dat je het beste voor hebt met allen d.m.v. je uitspraken,maar..mag het
misschien allemaal wat minder mystiek?Wat (niet flauw bedoeld) helderder?
In Christus,Van.

lonneke

  • Berichten: 2566
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #22 Gepost op: januari 20, 2004, 08:53:35 pm »
God is natuurlijk niet alleen maar buiten ons maar ook in ons. Onderstaande geeft daar een mooie verwoording van:Hoe de nieuwe mens opgroeit in het Koninkrijk der hemelen maakt de Heer duidelijk in de volgende gelijkenis:

"Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mosterdzaadje (kokkos=bes, korrel), dat iemand nam en in zijn akker zaaide. Het is wel het kleinste van alle zaden, maar als het volgroeid is, is het groter dan de tuingewassen en het wordt een boom" (Mat.13:31-32).

Bij groei van een gewas gebeurt er iets heel bijzonders: dode materie helpt een plant groeien! Eerst valt een bes, een korrel of zaadje in de grond. Dan ontkiemt de levenskiem. Vervolgens groeit de zaailing uit tot volwassen plant, door opname en omzetting van dode materie (in water opgeloste mineralen en zouten). Zo wordt zelfs een piepklein mosterdzaadje een boom.

De natuurlijke mens is aarde, vlees, stof, de voedingsbodem voor het zaad (Mar.4:1-20). Als het door de Geest bevruchte Woord van God erin komt en de omstandigheden goed zijn, ontkiemt het spontaan. En nu het wonder: dan groeit de nieuwe mens door omzetting van de aardse, dode mens. Zo "wordt ons vernederd lichaam veranderd en aan Zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig" (Fil.3:21). God schept leven uit dood! Hij moet groeien, wij minder worden. Zo wordt een zaadje een boom, volwassen, zoon. Zo gaat dat in het Koninkrijk Gods, zegt Jezus.

Wie van bovenaf geboren is, kent dit (Joh.3:3). Hij ziet alle zegen van boven komen, Gods regens, Zijn warmte, Zijn licht (vgl. Jes.55:10-12). Hij erkent ook, dat zijn ego slechts een dode voedingsbodem is.

Want wat zijn menselijke pogingen en activiteiten om tot geestelijke groei te komen zinloos. Riten, gewoonten, ceremoniën, traditie en hoofdkennis geven geen leven in geest en waarheid. Je komt er geestelijk geen stap mee verder, ook niet met nog meer preken en celebrations, met nog leukere muziek en imposantere liturgieën. Het nieuwe moet in ons ontkiemen en alle dode zaken moeten worden omgezet in waarachtig, geestelijk leven.

Want "ook ons, hoewel we dood waren door overtredingen en zonden, heeft God levend gemaakt met Christus (=de ontkieming) en heeft ons mede opgewekt (=de groei) en ons mede een plaats gegeven in de hemelse gewesten (=in het Koninkrijk der hemelen, Ef.2:1-6). Ja, "als de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, dan zal Hij, die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest, die in u woont" (Rom.8:11).

In u dus! "Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mosterdzaadje, dat iemand nam en in zijn (eigen) akker zaaide en het werd een boom" (Mat.13:31-32).

Geestelijke volwassenheid komt dus niet tot stand door af en toe eens door Hem te worden aangeraakt, of door de wekelijkse kerkdienst, hoe waardevol er het samenzijn en de bemoedigingen ook mogen zijn. Groei tot geestelijke volwassenheid komt nu eenmaal niet van buitenaf.

Zoonschap groeit van binnenuit, door het levende Woord in onze akker, door het zaad in ons hart, door de inwonende Christus, de hoop der heerlijkheid (Col.1:27). Die zal "ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest, die in u woont" (Rom.8:11). Als wij "door die Geest de werkingen van het vlees doden, zullen wij leven" (Rom.8:13) en als zoon opgroeien (Rom.8:14).

Het is duidelijk, dat ongunstige omstandigheden de groei van nieuw leven kunnen remmen of verhinderen. Jezus maakt dat duidelijk in de gelijkenis van de zaaier, waar Hij niet het Griekse woord sperma gebruikt, maar sporos (zaad in de betekenis van zaaigoed, Luc.8:5,11, Mar.4:26-27). Het zaaigoed, dat de Zaaier zaait in de akker, is het door de Geest bevruchte Woord Gods, net als bij Maria.

Als dat Woord op of langs een weg valt, wordt het óf vertrapt (Luc.8:5), óf het wordt weggepikt door vogels (Mar.4:4). Jezus legt uit: "Zodra zij het horen, komt terstond de satan en neemt het woord, dat in hen gezaaid is, weg" (Mar.4:15).

Een weg langs een akker ontstaat vanzelf, als er maar steeds over datzelfde paadje wordt gelopen. De ondergrond wordt dan steeds harder. Jezus doelt hier op religieuze traditie. De innerlijke voedingsbodem voor het gezaaide kan zo hard en bevooroordeeld worden, dat het levende Woord niet meer wordt aanvaard (Joh.12:37-40). Dan wordt het vertrapt (Joh.7:1, 11:53, Mat.27:1) of door satan geroofd.

Als het levende Woord in aarde valt, waar veel stenen in de grond de nodige diepgang beletten, zouden die stenen moeten worden verwijderd (Jes.5:2). Gebeurt dat niet, dan zal het gewas nooit vrucht dragen. Zodra de zon wat feller gaat schijnen, verschroeit het (Mar.4:5-6).

Jezus zegt: "Zij hebben geen wortel in zich, maar zijn mensen van het ogenblik; wanneer later verdrukking of vervolging komt om het Woord, komen zij terstond ten val" (Mar.4:16-17). Zij hebben niet gedaan wat Paulus zei: "Nu gij Christus Jezus, de Heer, aanvaard hebt, wandelt in Hem, geworteld en dan opgebouwd wordend in Hem" (Col.2:6-7).

Ook de hitte van de zon is namelijk nodig voor een goede oogst. Regens doen het zaad ontkiemen en groeien. Tijden van warmte en droogte doen het diep wortelen en de vruchten rijpen. Zonder droogte komen wij niet tot geestelijk vrucht dragen.

De "vuurgloed die tot beproeving dient" hoort er immers gewoon bij (1Pet.4:12) en is ons tot nut (Heb.12:10). Wees daarom blij, "wanneer gij in velerlei verzoekingen valt, want beproefdheid van uw geloof werkt volharding uit. Laat die volharding doorwerken, zodat gij volmaakt en onberispelijk wordt en in niets te kort schiet" (Jac.1:2-4).

Het sporos (zaaigoed) kan ook vallen tussen verstikkende dorens en distels (Mar.4:7). Ook dan is het nieuwe leven wel gezaaid, maar, zegt Jezus, "de zorgen van de wereld, het bedrog van rijkdom en de begeerten naar al het andere komen erbij en verstikken het Woord en het wordt onvruchtbaar" (Mar.4:18-19).

Tot welke categorie u hoort? Nee, u bent niet óf dit óf dat. Het is én ...én. Ieder heeft wel verharde paadjes, waarop het Woord niet kan groeien. Wie heeft er nou geen stenen te ruimen, zoals bijvoorbeeld stenen van egoïsme, eerzucht of onreinheid? En iedereen kampt toch wel eens met zorgen. Als wij onze platgetreden paden herkennen en verlaten, de stenen uit onze akker gooien en onze zorgen op Hem werpen, omdat we weten, dat Hij voor ons zorgt (1Pet.5:7), dan zullen wij goede aarde zijn.

"En dit zijn zij, die in goede aarde gezaaid zijn: zij, die het Woord horen en het in zich opnemen en vrucht dragen, dertigvoud en zestigvoud en honderdvoud" (Mar.4:20). Honderdvoud! Dat spreekt van volkomen vernieuwing. Dan is het vernederd lichaam volledig veranderd en aan Jezus' verheerlijkte lichaam gelijkvormig geworden (Fil.3:21). Wie honderdvoud vrucht draagt, is opgegroeid tot het Lam op Sion als een onberispelijke eersteling, volkomen in geest en waarheid (Op.14:1-5).

Om in deze wereld te worden geboren, hoeft men zelf niets te doen. Hetzelfde geldt voor de geboorte, die van boven is, uit God.

Alleen moet voor een voorspoedige groei ons hart goede aarde zijn, bereid om de wil van de Vader te doen, opdat "het Woord, dat van Zijn mond uitgaat, niet ledig tot Hem zal weerkeren, maar zal doen wat Hem behaagt en zal volbrengen, waartoe Hij het zendt" (Jes.55:11). God geeft namelijk ook de groei (1Cor.3:6-7). Zo zal geen woord, dat van Hem komt, krachteloos wezen (Luc.1:37).

lonneke

  • Berichten: 2566
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #23 Gepost op: januari 20, 2004, 08:54:26 pm »
Als wij goede aarde zijn, zijn wij als Maria, die zei: "Zie, de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord" (Luc.1:38). Zij vertrouwde de Heer en zei: "Hier ben ik om uw wil te doen". Zij behaagde Hem niet met een offer, maar, en dat is meer, met gehoorzaamheid (vgl. Ps.40:2-9, Heb.10:5-7).

God doet Sion, de onvruchtbare, kinderen baren (Jes.54:1). Hij doet haar "een zoon" baren, voordat zij smarten krijgt, voordat nauwelijks weeën haar overvallen. Hij ontsluit en doet baren (Jes.66:7). Hoe? In geest en waarheid. Dat is: op waarachtige wijze in het eeuwige nu, in mensen die Hem welgevallig zijn.

Hij doet ons de geestelijke realiteit van het uit God geboren zijn op een steeds diepere wijze kennen. Hij doet ons realiseren, dat Hij ons heeft verwekt tot nieuw leven en dat het uit Hem is, dat wij in Christus Jezus zijn (1Cor.1:30). Hij doet ons beseffen, dat wij uit Hem geboren zijn, om "voor Hem te leven in Christus Jezus" (Rom.6:11).

Door Hem zegevieren wij te allen tijde in Christus om overal de reuk van Hem te verspreiden (2Cor.2:14). Hij maakt ons door Zijn Geest een steeds duidelijker leesbare brief (2Cor.3:3), waarin staat, dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende is (2Cor.5:19). Hij heiligt ons geheel en al en bewaart onze geest, ziel en lichaam in de parousia (=tegenwoordigheid) van onze Heer Jezus Christus (1Thes.5:23), "totdat wij allen de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus" (Ef.4:13). Hij zal het doen, niet wij. Hij zal het maken, als wij onze weg op de Heer wentelen en op Hem vertrouwen (Ps.37:5).

Nicodémus was verward, toen Jezus zei, dat hij van boven, uit water en geest, geboren moest worden.

Net zo verward zijn wij misschien wel, als iemand ons op de man af zou vragen: "Heb jij de Geest van zoonschap in je en geloof je, dat die je hier en nu kan leiden tot volle kennis van de Zoon?" (Rom.8:23, Ef.4:13). Ook dat is een waarheid, die alles te maken heeft met de komst van het Koninkrijk Gods en waar velen van ons geen raad mee weten. Waartoe worden wij van bovenaf geboren?

Als het goed is, wordt een kind in een gezin geboren. Wie uit God geboren wordt, wordt deel van het gezin van God, de grote Koning. Daar groeit hij op, om met Hem als koning te regeren, tenminste, als hij trouw is en de toets doorstaat. Want acht in dat gezin "de tuchtiging des Heren niet gering en verslap niet, als gij door Hem bestraft wordt" (Heb.12:5). Want Hij heeft het er voor het zeggen als Opperkoning, niet als tiran of als boeman, maar als een rechtvaardige, liefhebbende Vader, die in de beproeving rijk aan barmhartigheid en ontferming is. De Vader behaagt het Zijn kinderen het koningschap te geven (Luc.12:32). Hun bestwil staat Hem immers voor ogen (Heb.12:10).

Het Koninkrijk Gods komt. Het daalt neer in mensen. De geboorte uit God en het binnengaan van Zijn Koninkrijk is een komen van goddelijk leven in mensen op aarde. Uw Koninkrijk kome! Nieuw leven worde geboren op aarde (1Joh.3:9). Laat komen, Heer, Uw rijk! Laat wat in ons verwekt is, uitgroeien tot "Christus in ons, de hoop der heerlijkheid" (Col.1:27). Laat ons nieuwe ik Christus in ons zijn (Gal.2:20), hier op aarde.

De consequenties van het uit God geboren zijn zijn zeer verstrekkend en zonder Zijn Geest niet te bevatten. Want als God onze Vader is, heeft Hij door Zijn zaad Zijn leven aan ons doorgegeven, Zijn natuur (2Pet.1:4), Zijn wil, Zijn heiligheid en inzicht. Wij zijn dan "niet langer vervreemd van het leven van God" (Ef.4:18): "uit Hem is het, dat gij in Christus Jezus zijt, die ons van God is geworden: wijsheid, rechtvaardigheid, heiliging en verlossing" (1Cor.1:30).

Als Gods zaad in ons is, is alles wat in Hem is als groeikiem ook in ons aanwezig. Zo komt uit Hem Zijn leven in ons, geschiedt alles in het nieuwe leven door Hem en is alles tot Hem. Want van het door de Geest bevruchte Woord komt niets ledig tot Hem terug. Als wij maar goede aarde zijn en "ons aan de waarheid houdende, in liefde in elk opzicht naar Hem toegroeien, die het hoofd is, Christus" (Ef.4:15).

De uit God geborenen zijn dus van boven, opgenomen in het geslacht van de hemelse Koning (1Pet.2:9). Zij zijn niet alleen "kinderen Gods, maar ook erfgenamen van God, medeërfgenamen van Christus" (Rom.8:17), kroonprinsen met een hoge roeping. En wie dat weet, zal ook ervaren, dat Hij hem (of haar) grondig traint en tuchtigt, behandelt als zoon. Hij weet ook, dat God dat doet tot zijn nut: om deel te krijgen aan Zijn heiligheid (Heb.12:5-10). Je wordt namelijk uit God geboren, om Hem gelijk te zijn (1Joh.3:2, 1Pet.1:16).

Van Jezus wordt aanvaard, dat Hij uit God geboren werd om de Vader gelijk te zijn op aarde. Hij zei: "Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien" (Joh.14:9). Hij "openbaarde Gods naam (=wezen) aan de mensen, die de Vader Hem uit de wereld gegeven had" (Joh.17:6).

Behalve dat had Hij ook een specifieke opdracht: om de zonden van de wereld weg te nemen. Daartoe was Hij het heilig Lam van God, dat al "sedert de grondlegging der wereld was geslacht" (Op.13:8). Daarom heeft Hij op aarde voortdurend "Zijn leven (Hebr.: ziel) uitgegoten in de dood" met maar één doel: Zijn eigen leven niet kostbaar te achten voor Zichzelf, maar Zich te geven als een onberispelijk en vlekkeloos Lam, dat de zonde van de wereld kon wegnemen (1Pet.1:19, Joh.1:29). Naast heilig Lam van God, werd Hij ook Redder, Zaligmaker, Verlosser, Heiland, Eersteling, Koning, Hogepriester, enz. enz. In dit alles openbaarde Hij het wezen van God.

Net zoals Jezus met opdrachten en hoge verwachtingen geboren werd, zo worden ook anderen uit God geboren. Ook zij worden "naar Zijn raadsbesluit voortgebracht door het Woord der waarheid, om in zekere zin eerstelingen te zijn onder Zijn schepselen" (Jac.1:18). Zij zijn "een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk Gode ten eigendom, om Zijn grote daden te verkondigen" (1Pet.2:9) op aarde.

Want God heeft geen koninklijk priesterschap in de hemel nodig. Er staat: "Gij hebt hen voor onze God gemaakt tot een koninkrijk en tot priesters, en zij zullen als koningen heersen op de aarde (Op.5:10). Hij heeft koningen, priesters, zonen, op aarde nodig!

"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien" (Joh.3:3), "tenzij iemand geboren wordt uit water en geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan" (Joh.3:5).

Zie ook:
http://home.planet.nl/~cna/home.html

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #24 Gepost op: januari 20, 2004, 09:05:09 pm »

quote:

op 20 Jan 2004 20:23:40 schreef vaneccles:
:'(...sorry Carl.
'k Had moeten beseffen dat je absoluut niet bevattelijk bent voor sarcasme.
Luister,dat je deel krijgt aan het goddelijke (en hier blijf ik expres vaag),soi.Daar
kom je,oppervlakkig gezien,mee weg.
Maar "God in Alles"?!
Kijk niet raar op wanneer mensen je gaan beschuldigen van pantheisme,buddhis-
me en wat dies meer zij,je maakt het hen erg makkelijk.
Ik geloof dat je het beste voor hebt met allen d.m.v. je uitspraken,maar..mag het
misschien allemaal wat minder mystiek?Wat (niet flauw bedoeld) helderder?
In Christus,Van.


Hoe zou je het helderder willen hebben, Van?
Is wat ik zeg niet juist het geloof op zijn diepst: beseffen Wie jijzelf eigenlijk bent?
En als men dat dan doet, wat is er dan een mooier evangelie dan de mensen te leren Zich te gedragen naar Wie Zij Werkelijk Zijn?

Te lang hebben we de mensen geleerd zich te gedragen naar wie zij niet zijn: achterlijk, onbetrouwbare, gewelddadige misbaksels die verlossing nodig hebben. Het is ons voortreffelijk gelukt om dat over te brengen aan de mensen. Zij zijn zich er volledig naar gaan gedragen, ondanks gedreig met hel en verdoemenis.
laten we het nu eens op een heel andere manier gaan proberen.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #25 Gepost op: januari 20, 2004, 09:07:48 pm »
Dag Lonneke,

zou je kunnen samenvatten wat je met jou beide reacties bedoelt? Ik kan er dan wellicht beter op reageren.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #26 Gepost op: januari 21, 2004, 10:57:46 am »

quote:

op 20 Jan 2004 18:07:11 schreef Carl:
Als God de hele Schepping vervult (en dat wordt een aantal malen zowel door jesaja als door de psalmen letterlijk gesteld) en Jeremia sluit zich daarbij aan, dan kan het toch moeilijk anders zijn of wij, onderdelen van diezelfde schepping, zijn ook van Hem vervuld. In dit verband wil ik ook wijzen op de sociale dimensie die dit heeft. Jesus, die de geestelijke blindheid van de toekomende eeuwen voorzag, stelde niet voor niets in Math. 25:31-46 tot tweemaal toe dat 'in zoverre gij dit aan één mijner minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.' M.i. moet dit niet poëtisch opgevat worden, maar heel letterlijk.


Ik vat het iets anders op (ook niet poëtisch maar wel iets meer metaforisch) namelijk als: wanneer jij je minste broeder helpt, doe je dat eigenlijk voor Mij en ik zal je daad aannemen alsof je het voor Mij hebt gedaan.

God is overal aanwezig, zegt dit ook dat ALLES God IS? Natuurlijk niet. Het zegt hooguit dat God overal BIJ is en alles ziet, het zegt overigens niets over de MENING van God over al die dingen waar Hij bij is en die Hij ziet.

quote:

Dat klopt. Hoeveel jij er ook van jezelf in legt, het blijft altijd iets wat los van jou staat. Dat komt omdat jij die creatie gebaseerd hebt op inspiratie die je van buitenaf gekregen hebt.
Stel je nu eens voor dat jij een schrijver bent die
a. goddelijk is
b. niet over pen en papier beschikt
c. er buiten jouw goddelijkheid niets is.
Hoe zou je dit oplossen?
Mijn antwoord zou zijn: mijn inspiratie en mijn middelen zou ik uit mezelf halen. Er is immers niets anders... En dat is nu precies wat ik bedoel.
Er is niets anders dan goddelijkheid in deze wereld. Alles in deze schepping is van goddelijke herkomst, en wij mensen in het bijzonder. (denk aan de 'ruach' in genesis 2:17 en Paulus' speech in athene, Hand. 17:28, 29)


Jij onderschat God.
Wij mensen kunnen nou eenmaal niets maken uit Niets. We hebben altijd spullen nodig uit Gods geschapen materie, en inspiratie die ook rechtstreeks van God afkomstig is omdat we al onze talenten en begaafdheden van Hem krijgen. Maar God kan dat wel. Zijn creatie-vermogen bestaat JUIST daarin, dat Hij iets kan maken dat er eerst nog niet was!
Er bestond alleen God en Zijn Goddelijkheid, en er was niets anders, inderdaad, en toen heeft Hij dat gemaakt! In het leven groepen door Zijn Woord.
(Het idee alleen al dat Hij pen en papier nodig zou hebben is belachelijk. Ik ga er maar van uit dat jouw puntje b een grapje is.)

quote:

Daarin heb je gelijk, en ik sta ook helemaal achter de tekst van Jeremia. Maar sinds wanneer kun je zeggen dat iemand vals profeteert, als je zelf niet weet wanneer jouw geest de stem van God hoort of niet? Voorzover ik weet, leren we in onze kerken niet zó te luisteren dat wij -zoals Samuel- weten wanneer de stem van God in onze geest klinkt.
Ik heb nieuws voor je: we hebben de Bijbel, Gods Woord, waarin Hij tot ons spreekt en waaraan we alles kunnen toetsen. We weten dus dat iemand vals profeteert als datgene wat hij zegt lijnrecht ingaat tegen de Bijbel.
Bombus terrestris Reginae

Carl

  • Berichten: 758
  • ...Gij maakt mij het pad des l
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #27 Gepost op: januari 21, 2004, 07:05:06 pm »
Dag Bumblebee,

nu ben je toch zó dichtbij.....en nog vat je het niet.

Laat me eens een blok ijs als voorbeeld nemen, dat in een koelcel op gelijke temperatuur ligt. Niemand zal zeggen: daar ligt water in de koelcel.  Iedereen zal spreken over ijs.
Dat doen we omdat we vinden dat ijs en water wel hetzelfde zijn, H20, alleen het één is nu eenmaal een andere uitdrukkingsvorm van H20 dan het ander. Het ene kun je qua plaatsinname al helemáál niet vergelijken met het ander.

maar zou je willen proberen om al het H20 uit het ijs te halen, wat hou je dan over?
niets.
Zou je erin slagen om God uit de schepping te halen....dan houd je eveneens niets over.

Gods aanwezigheid benoemen als overal 'bij' zijn houdt veel te veel rekening met beperkingen die wij mensen kennen. Want op de ene plaats zou hij dan wel zijn, en op de andere plaats niet. En hoe zou de andere plaats dan kunnen bestaan, deel van de schepping uit maken, als God op die plaats er niet zou zijn?
daarom is één van de 72 namen voor God uit de joodse mystiek het hebreeuwse woord 'Plaats'.  

Over de bijbel als Gods woord:
Wij mensen hebben de bijbel geschreven, al of niet geinspireerd door God.
God heeft nooit iets geschreven; uiteraard was punt b in mijn vorige reactie een grapje. Maar nu vraag ik mij toch af of jij het zelf niet serieus zo ziet.......
Eén van de verschillen tussen bijbel en koran is, dat de laatste gedicteerd is. De bijbel is dat niet.
We hebben de bijbel tenslotte tot Gods Woord verklaard om andere uitingen als niet-Gods Woord te kunnen verklaren. Geloof me; dat is de enige reden geweest.
Die verantwoording hebben we genomen, die verantwoording moeten we niet God in de schoenen schuiven.

God heeft vanaf het begin der wereld tot de menheid gesproken, deed dat vroeger, doet dat nu, en zal dat in alle eeuwigheid blijven doen.
Of dat ons nu uitkomt of niet.

je
Carl
 1 Joh.4:7,8 ...en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft, kent God niet, want God is liefde.

lonneke

  • Berichten: 2566
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #28 Gepost op: januari 21, 2004, 11:30:22 pm »
Carl, ik probeerde te zeggen dat het koninkrijk van God in je innerlijk begint. Het koninkrijk Gods is ook iets geestelijks, behoort tot het geestelijke leven. Datzelfde geestelijk leven heeft zich ook geopenbaart in de hemel of hel. Ook dromen behoren tot een geestelijk leven.

Ik ben er nog niet helemaal uit of God overal is. Bestaat er iets in deze wereld wat je kunt benoemen als godverlatendheid?

lonneke

  • Berichten: 2566
    • Bekijk profiel
.....tot in de schuilhoeken....
« Reactie #29 Gepost op: januari 21, 2004, 11:40:51 pm »
Eigenlijk vreemd: Het kwaad betekent niet anders dan de afwezigheid van liefde. Jezus zegt: Hebt uw vijanden lief.
Het is niet zo moeilijk om gelijkgestemden lief te hebben maar wanneer het mensen betreft die je niet zo liggen, die je heel erg hebben gekwetst, die zelfs je vijanden kunnen zijn, dan wordt het wel lastig.
Maar ik denk juist dat we ,net als God, in ieder mens, gelovig of ongelovig, iets moois moeten zien, iets unieks, iets kwetsbaars, ja, een kind van God. Want hij/zij mag dan wel niet wandelen in Gods wegen, toch blijft hij/zij een creatie van God.

In de bijbel staat ook iets van de farao. God gaf Zelf de farao kracht om Zijn dreigende plagen te weerstaan opdat Gods glorie ten volle zou worden gekend. God werkt ook door het boze heen.
Tegelijk heeft Hij de mens een vrije wil gegeven.
Opdat God niet verantwoordelijk kan worden gesteld door boze daden van de mens.