Auteur Topic: De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)  (gelezen 27343 keer)

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Gepost op: januari 04, 2005, 08:18:47 pm »
Deeltje 12 alweer, het gaat snel. Dat was ook waar ik rond de jaarwisseling veel aan moest denken, dat de tijd zo snel gaat. Dat is een bekend gegeven, maar op het einde van een jaar besef je het pas goed. Als het om het (wereld)nieuws gaat was 2004 een inktzwart jaar; voor mij persoonlijk is er een duidelijke scheiding tussen een vervelend eerste half jaar (waarin in geen werk had) en een boeiend tweede half jaar (waarin ik leuk werk vond, een weekje in Italie vertoefde, de scriptie van m'n zusje schreef en veel nieuwe mensen leerde kennen). Ach, de lezers hebben het allemaal mee kunnen beleven.

Staat mijn leven nu op de rails? Nee (maar ik reis wel veel met de trein.) Het werk bij het Juridisch Loket is vooralsnog tijdelijk, ik zal dus moeten blijven solliciteren. Ook in de liefde ligt alles nog open, hoewel er zo nu en dan leuke vrouwen mijn leven in en uit huppelen. Misschien beland ik wel eenzaam en alleen achter de geraniums, wie weet. Ook van de perikelen met het andere geslacht houd ik de lezertjes in 2005 uiteraard op de hoogte. Over de relatie tussen man en vrouw schreef Tolkien trouwens een uiterst boeiende en lange brief aan zijn zoon, hij heeft kennelijk niet alleen verstand van Hobbits.

Aan lezen kom je natuurlijk wat minder toe als je een baan hebt, een reden om erg kieskeurig te zijn bij het kiezen van boeken. Twee in 2004 verschenen boeken waar ik erg van genoten heb zijn '1974, wij waren de besten' van Auke Kok, en 'In Europa' van Geert Mak. Verder beperk ik me doorgaans tot bekende titels uit de wereldliteratuur, zoals 'Brave New World' van Aldous Huxley. Lezen doe ik niet alleen ter vermaak, maar ook om mijn gedachten te stimuleren. Thrillers lees ik dus nooit, schrijvers en filmmakers die geen moord en misdaad nodig hebben om een pakkend verhaal te vertellen bewonder ik. Daarom is 'Lost in Translation' ook mijn favoriete film van 2004, maar dit terzijde.

Terug naar de actualiteit. De stroom beelden en berichten uit het rampgebied in Azie houdt voorlopig niet op. Het is zo onwerkelijk om overal lichamen te zien liggen. Ruim een week geleden waren het nog gewoon mensen, nu zijn het anonieme rottende kadavers die zo snel mogelijk moeten worden opgeruimd. In het verleden is de mensheid geteisterd door talloze grote natuurrampen. Daar lees je over, zonder erbij stil te staan dat in jouw tijd ook zoiets catastrofaals zou kunnen gebeuren. En nu is er sprake van de grootste natuurramp ooit. Wat zullen toekomstige generaties denken en voelen als ze lezen over de Tsunami-ramp van 26 december 2004?

Het werk dan. Gisteren had ik me verslapen omdat ik de wekker een uur te laat had ingesteld. Dit zag ik pas 's avonds. 'Verrek, hij staat op 6:55 i.p.v. 5:55', dacht ik. Mijn warrigheid was nog niet ten einde, ik ben het jaar goed begonnen (not.) Vanmorgen kwam ik namelijk mijn broer tegen in de trein naar Leiden. 'Huh, wat doe jij hier, ik werk toch in Leiden vandaag?' Bleek dat ik me had vergist en dat ik morgen naar Leiden moet. Ik kon dus weer naar huis, waar ik mijn dag vulde met het opzeggen van diverse abonnementen en het kopen van kleren. Tot mijn verdriet constateerde ik vanmiddag een scheur in mijn enkele weken oude pantalon, waarop ik meteen maar een paar nieuwe broeken kocht. Eentje heeft een hip streepjesdesign. Ik zocht er een passend zalmkleurig overhemd bij uit. De verkoopster verzekerde me dat het kon.

Zometeen ga ik een sollicitatiebrief schrijven voor de functie van juridisch medewerker bij het Bureau Rechtshulp in Eindhoven. Het is een eindje van huis, daarom twijfel ik nog. Maar het is een interessante job waarvan ik veel kan leren.

http://m1.nedstatbasic.net/n?id=ACSzDwUegeYGeqt2QgmuDxRqAD9A
« Laatst bewerkt op: januari 04, 2005, 10:31:13 pm door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #1 Gepost op: januari 05, 2005, 09:39:17 pm »
Het gaat goed met dit gedeelte van het forum, de weblogs vermenigvuldigen zich als konijnen. Een goede zaak natuurlijk. Het subforum over films ligt al een tijdje op z'n gat. Zelf kijk ik de laatste tijd niet meer zoveel films omdat mijn videotheekboer bijna alleen nog maar dvd's in z'n assortiment heeft, en ik nog steeds geen dvd-speler heb aangeschaft. Dat is puur een kwestie van luiheid, ik zie er tegenop om het ding te installeren.

Vandaag had ik het druk in Leiden, de mensen weten het Loket steeds beter te vinden. Er belde o.a. een mevrouw die van het ouderlijk gezag over haar 17-jarige zoon afwilde. Dat hoor je niet vaak, maar de moeder had er dan ook alle reden toe. Ik belde voor haar met het Bureau Jeugdzorg en zette op papier wat haar juridische verplichtingen zijn t.o.v. haar zoon. Interessante zaak.

Een andere triest verhaal werd verteld door een meisje van 22 dat had besloten van haar vriend af te willen. Dat gebeurt natuurlijk vaak genoeg, alleen had ze juist ontdekt dat ze zwanger is van haar tweede kindje. Ze wil het laten weghalen. Tsja. Had ik haar het nummer van de VBOK moeten geven?

Stoer met je grote broer

Vanmorgen las ik een interessant artikel in de Metro. 'Stoer met je grote broer' luidt de kop. "Kom je in de problemen, dan neemt een grote broer het altijd voor je op. Op een broer of zus kan je bouwen. Dat is het idee achter Big Brothers Big Sisters, een organisatie waar volwassen vrijwilligers worden gekoppeld aan kinderen die door een moeilijke periode gaan. De ‘Big Brother’ hier geen camera die je continu in de gaten houdt, maar iemand om leuke dingen mee te doen, die je even uit de alledaagse realiteit haalt en aan wie je alles kan vertellen. Samen ga je winkelen, sporten, koken of naar de bioscoop, maar ook huiswerk maken of praten.”

Ik ga me opgeven als vrijwilliger. Het lijkt me erg leuk en past perfect bij me. :)
« Laatst bewerkt op: januari 05, 2005, 09:39:55 pm door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Santaarnpaal

  • Berichten: 1382
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #2 Gepost op: januari 06, 2005, 04:35:49 pm »
Vandaag sinds jaren me ziek gemeld. Laatste keer was ongeveer 6 jaar geleden.
Ik stond op en had het gevoel of ik drie uur lang in een achtbaan had gezeten, zo misselijk voelde ik me. Paar keer naar de plee om over te geven maar er kwam niets uit mijn maag. Die was gewoon leeg. Dat duurde zo'n anderhalf uur die braakneigingen en daarna niet meer gehad. Mijn ma is nog even langs gekomen en heeft gelijk wat boodschappen gehaald. Inmiddels voel ik me al een stuk beter en ga morgen gewoon weer werken :)
Ik vraag me alleen af wat ik nou vanmorgen had :?
« Laatst bewerkt op: januari 06, 2005, 04:36:31 pm door Santaarnpaal »
Ik heb het licht ook gezien, alleen staat er bij mij een paal onder.

Harm

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 3849
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #3 Gepost op: januari 07, 2005, 12:30:37 pm »
Reacties afgesplitst: Beroepsmatige ethische discussies.
"Books and cleverness! There are more important things - friendship and bravery!" - Hermione Granger

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #4 Gepost op: januari 07, 2005, 08:35:07 pm »
Over de VBOK gesproken: ik herinner me nog dat in de brugklas wij scholiertjes werden geronseld om pepermunt te verkopen voor de VBOK. De pepermunt interesseerde me geloof ik meer dan het abortus-vraagstuk.

Vanmorgen hoefde ik voor het eerst deze week geen poging te wagen het wereldrecord op de 800 m hardlopen te verbreken om de trein te halen. Hulde voor mezelf. Mijn gedachten werden in beslaggenomen door de inzamelingshysterie voor Azie. Gisteren zag ik een klein stukje van de nationale 555-actie op tv en ik kan het niet helpen, maar ik kan niet tegen die collectieve dwang om te doneren en het geforceerde enthousiasme van al die BN'ers. '100 miljoen euro, geweeeeeeldig!' Het geld zal wel goed besteed worden, daar gaat het niet om. Maar de actie heeft de vorm aangenomen van een hype, en als observerend mens denk ik daar het mijne van. Wanneer de massa voorbij dendert als een kudde op hol geslagen buffels, doe ik liever een stapje opzij. Ik ben geen kuddemens en wordt nog liever vertrapt dan dat ik blind meedraaf. Heeft Pleun dan geen centjes gestort voor Azie? Jawel, maar daar heb ik geen hijgerige media voor nodig.

Goed, vandaag was ik dus weer in Leiden. Samen met een collega runde ik de toko. Dat was best te doen, hoewel mijn internetactiviteiten erdoor werden beperkt. Maar dat geeft niet, op internet weet ik mezelf toch nauwelijks meer te vermaken. Tussen de telefoontjes door hield ik mij bezig met het aanvragen van bijzondere bijstand voor een Eindhovense cliente, en een brief voor een cliente inzake een ondeugdelijke magnetron. De internetwinkel waar ze 'm had gekocht had eerst aangeboden het aankoopbedrag te vergoeden, maar krabbelde later terug toen bleek dat ze het apparaat niet in de originele verpakking had geretourneerd. Na bestudering van de leveringsvoorwaarden flanste ik een briefje in elkaar dat de dame naar de winkel kan  sturen. Ik denk dat ze wel een kans maakt om alsnog haar centjes te krijgen.

Terwijl buiten de stormwind om de flat loeit, ga ik maar eens kijken hoe het met mijn knakworstjes is gesteld die op het vuur staan. Voel me een beetje sipjes, misschien ben ik welkom bij Santaarnpaal, om net als gisteren een stukje van Return of the King te kijken.
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Santaarnpaal

  • Berichten: 1382
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #5 Gepost op: januari 07, 2005, 09:07:55 pm »
Ik ben het helemaal een met Pleun over die Giro 555 actie op tv.
Op werk nog over gehad

Collega: Heb je nog gekeken gisteren?
Santaarnpaal: Huh? wat bedoel je, er was toch geen voetbal op tv.
Collega: Nee, ik bedoel die tv actie voor Azië
Santaarnpaal: Nee, dat kan me niet boeien.

Ik heb geen tv actie nodig om geld over te maken naar giro 555. Er is voor Azië gecollecteerd in de kerk en toen heb ik gegeven.
Ik heb het licht ook gezien, alleen staat er bij mij een paal onder.

Wybo

  • Zijlijnbemoeier
  • Berichten: 10394
  • Ik ben principieel pragmatisch
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #6 Gepost op: januari 07, 2005, 09:21:56 pm »
Helemaal mee eens. Ik snap het nut van dit soort tv avonden ook niet. Sowieso word je op tv doodgegooid met die reclame voor dat fonds, dus lijkt het me ook wel dat geen tv kijker (van een van die netten waarop het werd uitgezonden) kan beweren dat hij van niets wist. Waarom dan wachten tot die uitzending voor het storten?
Pinkeltjefan

Pulpeet

  • Berichten: 4393
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #7 Gepost op: januari 07, 2005, 10:24:02 pm »
http://www.dekulk.nl/fotos/entree1.jpg http://www.dekulk.nl/fotos/kleedruimte2.jpg http://www.dekulk.nl/fotos/wedstrijdbad4.jpg

Een mens heeft zo af en toe wat beweging nodig. Het is zelfs zo dat je je fitter voelt als je er af en toe even flink tegenaan gaat. Vandaar dat ik deze ochtend naar het zwembad gegaan ben om enige baantjes te trekken. Hoewel ik ervan doordrongen ben dat het een goede zaak is, ben ik toch te ongeduldig om het al te lang te laten duren en dus zwem ik slechts 30 banen schoolslag van 25 meter. Vanochtend was die klus in 18 minuten geklaard. Het zal ongetwijfeld beter kunnen, maar ik ben wel tevreden.

Het was een mooie gelegenheid om m'n nieuwe zwembril uit te proberen. Dat is prima bevallen. Je hoeft met zo'n brilletje op niet zo op te letten dat je je hoofd boven water houdt. Bovendien kun je onder water ook nog wat rondkijken. Niet dat daar nu zo veel te zien is.... maar toch. Het wordt in ieder geval makkelijker om een baan onder water te zwemmen. Je kunt beter zien waar je bent en hoe ver je nog moet.

Ik heb een behoorlijk zwemverleden al zeg ik het zelf. Vroeger stond er een groot zwembad met buitenbad en ligweide zowat naast m'n huis. Daar ben ik enorm veel heen geweest. Jarenlang samen met een schoolvriend elke zaterdagochtend van 7 tot half 10. Het aardige is dat je op den duur al de vaste bezoekers gaat kennen. Natuurlijk kregen deze bijnamen van ons. Zo was er brilletje, een aardige vrouw die altijd een duikbril op had. Ook hadden we ons vaste slachtoffer. Hij was, naar later bleek, leraar nederlands op een middelbare school in Vlaardingen. We zwommen recht op hem af, om dan op het laatste moment onder water te verdwijnen en onder hem door te zwemmen. Hij vond het best, zolang we maar niet tot de directe aanval overgingen. Er was ook nog een vrouw, bij wie precies het omgekeerde gebeurde. Terwijl zij nietsvermoedend haar baantje trok floepte onder luid boe-geroep ineens een van ons voor haar neus uit het water. Vandaar dat haar bijnaam boeboe was. Later verdwenen die streken, maar de contacten bleven. Het is een soort gemeenschapje in zo'n zwembad. Zelfs vanochtend zag ik nog bekende gezichten van toen. Toen mijn schoolvriend verhuisde ben ik nog wat jaren alleen doorgegaan. Op den duur was mijn vaste patroon: eerst 40 banen zwemmen (soms deed ik 100), dan een tijdje rondhangen, op of onder water, en tenslotte de duikplank op. De echtgenoot van boeboe was een fervent springer. Van hem heb ik een aantal kneepjes van het schoonspringen geleerd.

's Zomers was het zwembad zowat mijn tweede thuis. Er zijn weken geweest dat ik bijna iedere dag wel even ging zwemmen. Totdat het zwembad gesloopt werd en er een eind verderop een nieuw gebouwd werd. Het was een stuk kleiner, het buitenbad was verdwenen en de toegangsprijs was zowat verdubbeld. Bovendien is er een zeer onhandig kluisjessysteem. Je moet een pincode verzinnen, daarmee krijg je een nummer van een kluisje. Dat betekent dat je de hele tijd dat je in het zwembad bent twee nummers moet onthouden. Voor de pincode neem je natuurlijk steeds dezelfde, maar het komt geregeld voor dat mensen hun kluisje niet meer terug kunnen vinden. Ik ben er toen nog een paar keer geweest, daarna een aantal jaren niet meer.

Totdat ik een paar maanden geleden de draad weer opgepakt heb. Ik probeer elke week een keer te zwemmen. En het is toch wel weer leuk nu.
« Laatst bewerkt op: januari 07, 2005, 10:27:57 pm door Pulpeet »

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #8 Gepost op: januari 08, 2005, 12:17:51 pm »

quote:

Pulpeet schreef op 07 januari 2005 om 22:24:

Bovendien kun je onder water ook nog wat rondkijken. Niet dat daar nu zo veel te zien is...


Tsja, het wordt steeds minder met het bloedkoraal in de Vlaardingse wateren.  ;(

Over de Azie-actie: ik vraag me af hoeveel mensen die diep in de buidel hebben getast over een tijdje spijt gaan krijgen. Het minpuntje van liefdadigheid is dat je geen enkele zeggenschap hebt over wat er met het geld gebeurt en het nog maar de vraag is of het goed terecht komt. Voor m'n gevoel gooi je liefdadigheidsgeld in een bodemloze put. Bij dit soort catastrofes hebben nationale overheden en (grote) bedrijven de grootste verantwoordelijkheid om hulp te bieden vind ik.
« Laatst bewerkt op: januari 08, 2005, 12:27:37 pm door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #9 Gepost op: januari 09, 2005, 05:57:23 pm »
Der Untergang

Als ik dit schrijf, schalt er een song met een toepasselijke titel uit de boxjes: 'The Bitter End' van Placebo. Toepasselijk, omdat we gisteravond de film Der Untergang hebben gezien (we = Santaarnpaal, Pulpeet, Pleun en de broer annex collega van Pleun). Het was al enige tijd geleden dat ik een bioscoop van binnen had gezien en de hernieuwde kennismaking met Cinerama beviel me dan ook goed. Een half uur voor aanvang moesten we de gereserveerde kaartjes afhalen, waarna we op ons gemak een biertje, sigaartje en Filmkrantje consumeerden. Cinerama is een van de oudste bioscopen in Rotterdam, gelegen aan de Westblaak, tijdens de wederopbouw vakkundig oorlog verziekt tot een naargeestige verkeersweg, met naargeestige bankgebouwen.

Over Der Untergang had ik positieve verhalen gehoord en gelezen en die bleken volledig terecht. Op een realistische, sobere wijze worden de laatste dagen van het Derde Rijk in de Fuhrerbunker in beeld gebracht. Er is enige controverse over de vertolking van Hitler, die te menselijk zou zijn, maar na het zien van de film kan ik daar niet in meegaan. Hitler's gestoorde, op vernietiging gerichte geest, staat los van zijn gedrag als prive-persoon. Dit wordt ook verwoord door Eva Braun, die zegt dat 'Hitler de Fuhrer' en Hitler de prive-persoon' van elkaar moeten worden onderscheiden. Een film blijft natuurlijk fictie, maar ik denk dat Hitler best eens zo geweest kan zijn als in Der Untergang naar voren komt. Briljant geacteerd trouwens.

http://img.stern.de/_content/52/88/528899/u3_500.jpg

Ook de personen uit Hitler's entourage worden zeer overtuigend gespeeld, zoals Joseph Goebbels. Wat een engerd zeg, brrr. De gebeurtenissen worden o.a. bezien door de ogen van Traudl Junge, een secretaresse van Hitler op wiens memoires de film gedeeltelijk is gebaseerd. Ze komt over als een naief, onnozel schaap, wat ze waarschijnlijk ook was. Ze is duidelijk op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats beland. Als een van de weinigen kwam ze zonder kleerscheuren uit de puinhopen van Berlijn tevoorschijn.

Der Untergang houdt zich keurig aan de historische feiten. Voorbeelden zijn het trillende armpje van Hitler, dat hij overhield aan de bomaanslag op zijn leven, en de decorering van jeugdige Panzerfaustmannekes, het laatste officiele optreden van de Fuhrer. Dit is goed te zien op de plaatjes. Het bovenste is uit de film, de onderste twee zijn gemaakt in april 1945.

http://www.dhm.de/lemo/objekte/pict/20004894/200.jpg

De hele film is de sfeer dreigend, door het aanhoudende gedreun van de Russische artillerie. Ik heb twee boeken gelezen over de Slag om Berlijn, van Cornelius Ryan (die ook 'Een Brug te ver' schreef) en Anthony Beevor. Het was een hel, waarin enkele moedige officieren die bij hun verstand waren, probeerden te redden wat er te redden viel, ondanks de krankzinnige bevelen van Hitler. In Der Untergang is eigenlijk nog maar het topje te zien van de ijsberg van het verderf waarin hij zijn volk had gestort. Bij bouwwerkzaamheden in Berlijn worden hedentendage nog immer menselijke resten uit die tijd gevonden.

http://www.eagleton.rutgers.edu/e-gov/archive/hitler-lastofficial.jpg

Der Untergang was dus duidelijk geen miskleun, het is een van de betere oorlogsfilms die ik heb gezien denk ik. Het is ook bijzonder dat het een Duitse film is, met een voor Duitsers gevoelig onderwerp. De behandeling van het traumatische oorlogsverleden in film en literatuur is iets van de laatste tijd. Zo verscheen in 2003 bijvoorbeeld de roman 'Im Krebsgang' van Gunther Grass, over het torpederen door de Russen van het met Duitse vluchtelingen volgepakte passagiersschip Wilhelm Gustloff in de Oostzee. 10.000 mensen kwamen hierbij om het leven, de grootste scheepsramp ooit.
« Laatst bewerkt op: januari 16, 2005, 05:38:09 pm door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Slim blondje

  • Berichten: 1608
  • De wijsheid niet in pacht.
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #10 Gepost op: januari 09, 2005, 08:53:50 pm »
Wij hebben met Engels een tijdschrift (Alquin) waarover we woordjestoetsen krijgen, en daar stond een heel moeilijke tekst in over die film. Daarin stond dat mensen het gewoon eng vinden om een dictator van z'n menselijke kant te zien. Ze zien 'm liever als een beest, dan lijken ze er zelf niet zo veel op...
Het begin van de wijsheid is ontzag voor de HEER, wie leeft naar Zijn wet, getuigt van goed inzicht. (Psalm 111:10a)

karlos

  • Berichten: 827
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #11 Gepost op: januari 10, 2005, 11:54:47 am »
Ik heb de film ook gezien en ben het met je eens: absoluut een topfilm! Heel erg realistisch/ waarheidsgetrouw en juist dat menselijke beeld wat je van Hitler (en de andere Duitse soldaten) krijgt, maakt het ook weer heel bizar als je bedenkt wat er allemaal gebeurd is.. En dat sommige mensen bijna al die jaren bijna alleen maar onder de grond hebben geleefd en, zoals die secretaresse zegt, van een heleboel dingen helemaal niet hebben geweten..
Nein!

zidane

  • Berichten: 1177
  • Komt er eerlijk voor uit!
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #12 Gepost op: januari 10, 2005, 06:51:57 pm »
Helemaal mee eens Pleun!
Doe maar gewoon....dan doe je al gek genoeg!

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #13 Gepost op: januari 10, 2005, 09:47:14 pm »
Vandaag was ik weer op pad met mijn broer annex collega en ons reisdoel was Eindhoven. Het was voor hem de eerste keer dat hij naar de gloeilampenstad werd uitgezonden, het was dus zaak om elkaar niet mis te lopen. Hij wist namelijk niet hoe hij bij het Loket moest komen en had zijn vertrouwen volledig gesteld in Pleun. Dit vertrouwen bleek helaas misplaatst, want ik miste prompt de trein naar Rotterdam. Een slome knakker stond te treuzelen bij de kaartjesautomaat en terwijl ik me lichtelijk stond op te vreten van ongeduld reed de trein weg. Maar niet getreurd, toen broerlief was gearriveerd in Eindhoven leidde ik hem via de mobiele telefoon vakkundig naar de juiste plaats. ‘Ik had van jou niet anders verwacht’ was zijn commentaar op het missen van de trein. Kan ik er wat aan doen, snik.

Er bleken een aantal collega’s ziek te zijn, maar dat was geen ramp. Zo bleef er voor ons meer appeltaart over, die door een van de dames was meegebracht. Een enigszins mislukte appeltaart overigens, maar je mag een gegeven taart niet al te kritisch bekijken. ’s Ochtens zaten we in het callcenter mensen te adviseren over al hun huis- tuin- en keukenprobleempjes. Zo belde er een meneer die het niet eens was met een afsluitprovisie van 5% m.b.t. een hypotheek / beleggingsrekening. Ik begreep er niet veel van, financieel gereutel boeit me ook niet, en dacht me er makkelijk vanaf te maken door de meneer met z’n papieren te verwijzen naar onze balie. Na de pauze zat ik daar en u raadt het al… de meneer kwam langs. Net of je je eigen rommel op mag ruimen, potdorie. Dat ging echter best goed, ik tikte een brief voor de meneer die hij naar het financieel adviesbureau moet sturen. Niet dat hij veel kans maakt om onder de provisie uit te komen, hij heeft er namelijk voor getekend. Let goed op waar je je handtekening onder zet lieve lezertjes, dat kan een hoop problemen voorkomen.

Een andere klant die ik aan de balie kreeg was een oudere mevrouw, die helemaal over haar toeren was en vroeg of ze me even in een spreekkamer kon spreken. Dat moet wel een ernstig probleem zijn, dacht ik. Dat viel echter reuze mee. De mevrouw was boos dat Kwantum haar tapijt niet (gedeeltelijk) wil vervangen. De vloerbedekking was volgens haar slordig gelegd. Er zaten ook brandvlekken op, maar die had ze met kerst zelf veroorzaakt gaf ze toe. Ik bood de mevrouw, die de indruk wekte van een drama-queen, een kopje koffie aan en analyseerde nuchter het probleem. Het is een beetje vergelijkbaar met de magnetron van vrijdag, alleen betreft het nu een tapijt. Ik beloofde een brief voor haar te schrijven die ze naar Kwantum moet sturen.

De terugreis verliep weer eens stroef. ‘Vanwege een ongeval bij Rotterdam wordt reizigers naar Rotterdam geadviseerd via Utrecht te reizen,’ Lekkerrr. Rond 20:00 was ik thuis. Over aan half uurtje mag ik alweer naar bed, om er morgen weer om 6:00 naast te staan. Maar ik klaag niet, een beetje afzien hoort bij het leven van de werkende mens.

Met een kopje koffie nam ik de krant door. Doorgaans vind ik het niet zo nodig om mijn visie te geven op het wereldnieuws, maar een opvallend bericht was het aanspoelen van 8 jonge maanvissen op de Nederlandse kust de afgelopen dagen. De maanvis (Mola mola) is een bizar creatuur dat rechtstreeks afkomstig lijkt uit de prehistorie. Vanwege zijn kogelronde vorm wordt hij ook wel de ‘zwemmende kop’ genoemd. Mooi beest. In Spanje spoelde in het weekend een ander prachtig dier aan: een blauwe vinvis. Die zou ik graag met eigen ogen hebben aanschouwd zeg. Toevallig zag ik pas nog een documentaire waarin de blauwe vinvis opdook. Zonde dat er in het verleden zo gruwelijk op is gejaagd.

http://www.natuurinformatie.nl/sites/nnm.dossiers/contents/i002429/maanvis%20op%20ijs_1.jpg
« Laatst bewerkt op: januari 10, 2005, 10:46:53 pm door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Picardijn

  • Berichten: 5024
  • Beati pauperes spiritu
    • Bekijk profiel
De speelplaats van Pleun en... Pulpeet (deel 12)
« Reactie #14 Gepost op: januari 10, 2005, 10:34:51 pm »
Bizar zeg het bericht van de aangespoelde maanvissen, het kunnen enorme joekels worden. Zelf dacht ik dat het solitaire dieren waren, dus een kudde zal niet zo snel aanspoelen.
Ik heb een beugel en een buikje
Liefde is vreemd
Het is geen toeval de voorzienigheid.