Auteur Topic: LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]  (gelezen 14856 keer)

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #30 Gepost op: mei 06, 2005, 12:20:08 pm »
Dank je SB
« Laatst bewerkt op: mei 06, 2005, 12:20:20 pm door LaNaussee »
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #31 Gepost op: mei 10, 2005, 02:04:01 pm »
Groot is Hij
Al twee dagen sta ik op met een loflied op mijn lippen. Het voelt geweldig dat de eerste bewuste gedachte er één is ter ere van God. Ik voel me weer even vol van Hem. Een tof weekend gehad. Veel van Hem gezien. Eigenlijk is het bijna niet te beschrijven hoe het was en wat ik meegemaakt heb, doch ik zal een poging wagen iets van de sluier op te lichten zodat iets van mijn weekend zichtbaar wordt.
De dominee zit genietend, meedeinend op het ritme van de kinderliedjes, op de orgelbank. Hij heeft net op een leuke, verrassende manier aan de kinderen uitgelegd wat het teken van de doop is. En nu zingen de kinderen voor het babytje en haar ouders. Naast mij zit Elsa, die ook wel eens hier op het forum is. Zij is trots. De kinderen maken de bewegingen die zij bij het liedje verzonnen heeft.
Vlak daarna lopen wij samen het podium op. Aan het begin van de dienst heeft zij haar debuut gemaakt in het muziekteam waarin ik ook speel. Als zangeres. En nu mogen we 'Groot is Hij' spelen. Het is een feest. De gemeente gaat uit zichzelf in drieën zingen. De dienst is echt een feest. Na afloop veel complimenten gehad. Als team stralen we wat uit en mensen vonden dat fijn. En dan te bedenken dat ik eigenlijk wat akkoordjes op mijn gitaar miste en ik de mooie tweede stemmen niet gezongen heb, daar mijn stem naar de filistijnen was.
Tsja, een stem die nauwelijks meer noten kon halen, laat staan houden. Dat kwam door twee dingen. Zaterdagavond iets teveel biertjes gedronken dan goed is voor je stem, maar veel belangrijker, de vrijdagavond en zaterdag overdag weer een E&R voorbereidingsweekend gehad. Wederom met het hele project. Een weekend lang gitaarspelen, zingen en over zestig zingende mensen uitkomen om herhaling aan te geven ed. en veel praten. Mijn stem wilde niet meer..., ik was nog herstellende van een klein verkoudheidje.
Het weekend begon overigens dramatisch. Voorafgaand aan E&R moest ik nog oefenen in de kerk voor de dienst van afgelopen zondag en mijn fiets was kapot. Vanaf de kerk naar de trein: geen tram. Resultaat: te laat op E&R. Bij binnenkomst werd ik ook geacht meteen te gaan spelen en hadden ze ook weer niet de boekjes uitgedeeld die ik wilde..., geen moment om me even op God te richten en te beseffen waarvoor en voor wie ik sta te spelen. Een slecht begin. Sowieso ben ik niet dol op het begin van weekenden. Ik moet altijd even warmdraaien. Het begin vind ik altijd saai. Ook pas bij de borrel 's avonds begon ik in de e&r sfeer te komen.
De zaterdag was super. Toen zat ik er lekker in en veel mooie momenten meegemaakt. Mij was gevraagd e&r een nieuw lied aan te leren. De zondag voor e&r had ik voor het eerst Ps. 130 uit PsalmenVoorNu gehoord en die heb ik e&r maar aangeleerd. Ze vonden het geweldig. Velen kwamen zeggen dat ze dat echt heel tof vonden. Maar ook de rest van het zingen ging geweldig. Heerlijk wanneer de hele groep op het ritme mee aan het klappen is en uit volle borst zingt.
Het meest indrukwekkend was de afsluiting. We zouden een paar liedjes zingen, dan in groepjes van drie of vier bidden en dan nog twee liedjes zingen. Ik wist niet wat ik na het bidden moest laten zingen. Vlak voor het bidden kreeg ik opeens (van boven) de ingeving om 'Come, now is the time to worship' te laten zingen. Ik vind het altijd al helemaal geweldig om een zaal vol mensen in kleine groepjes te zien bidden. En toen we daarna gingen zingen, toen voelde het echt alsof God ontzettend aanwezig was en het zingen en bidden echt als een dankoffer tot Zich nam. Helemaal toen we a capella zongen. Als ik nu daaraan terug denk, dan ben ik weer onder de indruk. Groot is Hij!
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #32 Gepost op: mei 10, 2005, 06:05:28 pm »

quote:

LaNaussee schreef op 10 mei 2005 om 14:04:
Groot is Hij
(...)
En nu mogen we 'Groot is Hij' spelen. Het is een feest. De gemeente gaat uit zichzelf in drieën zingen. De dienst is echt een feest. Na afloop veel complimenten gehad. Als team stralen we wat uit en mensen vonden dat fijn. En dan te bedenken dat ik eigenlijk wat akkoordjes op mijn gitaar miste en ik de mooie tweede stemmen niet gezongen heb, daar mijn stem naar de filistijnen was.
Dat lied is inderdaad een feest.
Maareuh... 2e stem? Is in driemelodie-ig canon zingen niet genoeg dan?
« Laatst bewerkt op: mei 10, 2005, 06:07:53 pm door elle »
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #33 Gepost op: mei 10, 2005, 06:22:48 pm »
Bij dit lied zou ik gewoon één der canons zingen. Maar bij 'Ik aanbid U' zou ik de herhalingen doen (oftewel de vrouwen mochten dan met mij meezingen) en bij 'Geprezen zij de Here' een tweede stem.
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #34 Gepost op: mei 10, 2005, 07:21:52 pm »
't Ging idd prima, was dus nergens voor nodig. En het is prettig om in een gemeente te zijn waar dat gewoon kan, een 2e stem zingen als je daar zin in hebt. Daar hoef je helemaal niet voor begeleid te worden.
Ik vond die opmerking van Elsa vooraf aan 'Groot is Hij' wel strak: 'Eerst met zijn allen 1 keer zoals hij op het scherm staat, daarna mag u zingen wat u wilt.' Ze perkte de gemeente gewoon in (en terecht), anders was men meteen al in canon gaan zingen, vermoed ik.
« Laatst bewerkt op: mei 10, 2005, 07:22:55 pm door elle »
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

Bedorik

  • Berichten: 18
  • Bemind door Ik ben die Ik ben
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #35 Gepost op: mei 10, 2005, 11:34:31 pm »
Misschien toch maar accepteren dat het leven een strijd is, je bier laten staan, je stem ophalen bij de Filistijnen en de volgende keer ons blij verrassen met je tweede stem bij 'Geprezen zij de Here' of een stem in een drie melodie-ig canon ( mooie opmerking Elle :) )

barbara

  • Berichten: 31
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #36 Gepost op: mei 12, 2005, 11:30:37 pm »
Jammer dat ik er niet bij was, ik had Bedorik ook graag horen/zien zingen. En 'groot is Hij' is natuurlijk altijd een feest om te zingen, met een klas schoolkinderen en helemaal met een hele kerk!

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #37 Gepost op: mei 19, 2005, 11:11:30 pm »
Tegen het leven aanhikken
Eindhoven, afgelopen dinsdag, rond het middaguur. Mijn trein heeft vertraging. Op zich ben ik daar wel aan gewend. Toch was het dit keer anders. Raar. Een trein nadert het perron. Maar het is niet mijn trein. De deuren gaan open. Vele koffers komen naar buiten, gedragen door allemaal mensen in gele hesjes. De koffers worden gevolgd door een groep ouderen, wankelend, maar blij. Eén oude dame valt over de koffers. Onmiddelijk schieten drie ouden van dagen die zelf ook al wankelen haar te hulp om haar weer overeind te helpen. Het is bijzonder om te zien, een hoop gewankel, brengt toch mensen recht overeind. Aan de andere kant van het perron verheft zich een gezang. Een bijzonder vrolijk, iets jonger gezelschap komt in polonaise luid zingend mijn kant op. Verwonderd vraag ik me af wat dit allemaal betekend. Precies voor mijn neus stoppen ze de polonaise met een luid gejuich en vele omhelzingen. Het fluitje van de conducteur gaat, snel schiet het vrolijke gezelschap de trein weer in. De ouderen blijven achter op het perron na hun begeleiders bijzonder hartelijk en dankbaar gedag te hebben gezegd. Langzaam begint de trein te rijden. Dan valt mijn ook op een aanplakblaadje op de deur van een wagon: 'Bedevaartstrein, rijtuig 10'. Aan de andere kant van het perron komt mijn vertraagde intercity het station binnenrijden.
's Hertogenbosch, een half uur later. Ik zit in mijn stoel. Nog steeds ben ik wat verwonderd over die uitzinnige bedevaartsgangers. Ik vat het niet. Lourdes, vast een mooie plaats. Maar een madonna? Ik kan er niet bij, maar blijkbaar doet het veel mensen goed en raakt het hen. Het contrast is groot. Mijn coupé zit vol met mensen met een roze/paars achtig hoofddeksel, vele weekendtassen. Een meisje belt haar moeder en verteld dat ze bij Faithless stond. Pinkpop en Pelgrimages. Welk een contrast. Een alleraardigste oude vrouw komt naast me zitten. Haar man gaat twee banken verder zitten. De intercity voor mij had een defect. Ook al die mensen komen nu deze intercity binnen. De trein is overvol. Ik pak mijn CV-Koers uit de tas en ga verder waar ik op de heenreis gebleven was.
Donderdagochtend. Zo rond een uurtje of kwart voor zes. Als ik de deur opendoe, straalt het vroege morgenlicht me tegemoet. Amsterdam ligt er stil en verlaten bij. Een rustige stilte waarin iets inzit wat voelt als stilte voor iets. Stilte voor het geluid dat de nieuwe dag met zich mee zal brengen. Ik neem afscheid van mijn mede-soosgangers-en-laatblijvers. Sinds lange tijd weer een bridge gedaan. Langzaam kwam het spelletje weer terug in mijn herinnering. En uiteraard was de soosavond te laat geworden. Licht. Stilte. Langzaam fiets ik naar huis. Moe, maar voldaan. Moe, maar tevens genietend van de stad die ligt te wachten op wat komen gaat. Een paar vogeltjes brengen God dank voor de nieuwe morgen. In gedachten doe ik met hen mee, maar kan toch niet laten te hopen dat er ook nog wat uurtjes slaap mogen volgen voordat ik daadwerkelijk van de mooie nieuwe dag zal genieten.
Donderdagavond, zo rond de klok van elven. Ik ben helemaal verrot. Al bijna twee dagen ben ik vrijwel continue aan het hikken. Soms heb ik even een halfuurtje pauze, maar dan begint het weer. Gegeten heb ik niet. Geen honger. Alleen maar een misselijk gevoel van dat gehik. Wat valt er te genieten als je je verrot voelt? Raar eigenlijk dat je zelf er slecht aan toe kan zijn en toch kan genieten. Ik ben gewoon gaan volleyballen en ik heb er van genoten. Of de lucht, die de aankomende regen ademde. Of anders gezegd, zuchtte onder het verlangen naar regen. In het leven hikken en van het leven genieten. Een groot verschil en toch zo tesamen. Ik ga maar vroeg slapen. Dat zal wel de beste remedie zijn.
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

Bedorik

  • Berichten: 18
  • Bemind door Ik ben die Ik ben
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #38 Gepost op: mei 21, 2005, 11:08:51 am »
Soms bedenk je pas hoe irritant dingen zijn als je hebt en het daarna over is....

tip voor hikken...adem in houden, drie keer slikken....glaasje water dirnken met je neus dicht......op je kop gaan staan en iets eten....

En dat allemaal om je middenrif flink voor de gek te houden:-)
Succes ermee!

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #39 Gepost op: mei 22, 2005, 11:05:54 pm »
Sportpark van Langevelde
We schrijven vrijdagmiddag, zo rond een uurtje of half vier. Tot mijn grote vreugde stond ik op zonder de hik te hebben en dat is zo gebleven tot op de dag van vandaag. De vrijdag had een ideaal verloop. Rustig opstaan en pas vanaf halverwege de middag een programma tot in de late, of misschien beter gezegd de vroege, uurtjes. Vanaf vier uur zou een groots evenement plaatsvinden: de Planciaanse Sportdag. Eén der amici woont op een verlaten sportpark en de kantine en sportvelden waren vrij voor gebruik. Het eerste sportonderdeel was de fietstocht erheen. Nu weet ik dat sommigen regelmatig meer fietsen, maar ik vond driekwartier heenfietsen met wind tegen toch wel een sportieve start.
Verder laat ik veel woorden erover achterwege. Er werd gebarbequed. Ik heb er niet veel van gegeten, was nog steeds wat ziekjes van de dagen ervoor. Wel lekker gevoetbald en gevolleybald. Het hoofdevenement was een zeskamp, alwaar ik volgens de enigzins dubieuze telling tweede ben geworden. Ik vermoed dat in werkelijke prestatie een derde of vierde plek meer op zijn plaats zou zijn geweest. Een eervolle vermelding verdient hier ook Karlos, die met afstand de minst presterende planciaan op de sportdag was. Maar Karlos, troost je, jij durfde in ieder geval de competitie nog aan, ipv hen die verstek lieten gaan.
Toen het donker werd, werd alles opgeruimd en ging ik mijns weegs, na heerlijk in het huis van onze gastheer van de warme douche genoten te hebben. Mijn weg leidde mij naar een bescheiden borrel ter ere van de verjaardag van de Ex-Huisgenoot-En-Beste-Vriend-Van-Mijn-Broer-En-Tevens-Vriend-Van-Mij. Dat laatste mag ik er nu natuurlijk wel zeker bij zeggen, daar ik door hemzelf verkozen was in het zeer selecte gezelschap dat zijn bescheiden borrel mocht opfleuren in het kader 'de meer zieliger, de meer vreugd'. Nu ja, bescheiden borrel... Er waren maar een man/vrouw of veertien, maar de wijn en de toastjes met brie waren in overvloed aanwezig. Veel later dan gepland, ging ik naar bed.
Vandaag heb ik vooral veel genoten van de zon. In de zon koffie gedronken na de dienst en ik heb 'Baudolino' van Umberto Eco uitgelezen. Ik vond het echt een leuk boek, met een geweldige slotzin vol zelfspot. Morgen weer college, mijn op één na laatste van dit studiejaar. Het belooft een mooi college te worden, daar het een gastcollege is van iemand van een reclamebureau die o.a. als taak heeft om op de hoogte te blijven van de nieuwste resultaten vanuit de psychologie. Ik ben benieuwd. Wordt vervolgd...
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

karlos

  • Berichten: 827
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #40 Gepost op: mei 22, 2005, 11:12:28 pm »
kan ik er wat aan doen dat tijdens het pen-poepen die pen gewoon niet in de fles wou en dat ik daar zoveel op verloor dat ik meteen verzekerd was van de laatste plaats... 8)7

* karlos vraagt zich verder ook af wat dit met sporten te maken heeft... :P  :D
« Laatst bewerkt op: mei 22, 2005, 11:12:55 pm door karlos »
Nein!

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #41 Gepost op: mei 30, 2005, 10:35:27 pm »
Een telefoontje
Het is kwart voor één. Buiten schitteren de sterren aan de hemel. De telefoon gaat. Een vriend belt me om te vragen hoe het gaat. Ik had al een week mijn blogje niet meer bijgewerkt. Ik vind het geweldig dat mensen zo met me meeleven dat ze me gaan bellen als ik mijn blogje niet bijhoudt. Ik hoop het nu even goed te maken. Het gaat goed met me.
Van het gastcollege weet ik niet veel meer. Het was leuk. Dat wel. Leuke reclames gezien. De spreker werkt voor het reclamebureau dat o.a. Centraal Beheer en Volkswagen onder zijn hoede heeft. Die reclames kijken is altijd leuk. Vandaag er een tentamen over gemaakt. Ging wel aardig, ik heb alleen geen letter gelezen van te voren, zelfs geen collegesheet, dus gehaald zal ik het wel niet hebben. Toevallig was ik gelijktijdig klaar met die bloedmooie vrouw waar ik al eerder over gepraat heb. En nog meer toevallig moesten we allebei van het sportcentrum (waar het tentamen was) naar de faculteit. Ik moet eerlijk zeggen, ik heb heel vaak minder van een fietstochtje genoten.
De afgelopen week was druk. Ik ben met mijn Ex-Huisgenoot naar Rotterdam geweest. Daar was een tentoonstelling over Salvador Dali. Wij allebei vinden zijn werk wel wat hebben, ondanks dat hij soms wel erg erotisch getint is. De tentoonstelling ging vooral over wat hij gedaan heeft naast het maken van zijn bekende schilderijen. Het was echt een hele mooie tentoonstelling. Het hoogtepunt was voor mij een zeven minuten durende Disneyfilm die Dali zelf gemaakt had. Echt heel erg mooi!
Ook voor het eerst sinds tijden weer eens naar een lunchconcertje geweest. Een half uur gratis luisteren naar het Koninklijk Concertgebouw Orkest in het Concertgebouw. Helemaal te gek.
Op PLancius hadden we de bestuurswissel-ALV. Een nieuw bestuur heeft de touwtjes in handen genomen. En uiteraard genoten van het mooie weer. De hele vrijdag tot zonsondergang op het strand bij Zandvoort gelegen. En afgelopen zondag gespeeld in de kerk. Oftewel meer dan genoeg leuke dingen gedaan!
Maar bovenal overheerst het gevoel van dankbaarheid. Zondag twee enorm goed preken over Fillipenzen gehoord. Al twee dagen lang God weer in mijn hoofd. En één telefoontje een tijd geleden leverde een ontzettend leuke zaterdagmiddag op. Ergens de moed vandaan gehaald om een paar weken terug een leuke dame te bellen. Gek genoeg wilde ze nog afspreken ook. En nog absurder komt het op mij over dat het ook ontzettend leuk was. Nee. Het is niets. Maar dat ik met een leuke vrouw afspreek en geen moment twijfel aan of ze het wel leuk vindt en welk onderwerp ik nu weer aan moet spreken, is toch niet iets wat mij nou geregeld overkomt. Dankbaar. Het was een weekend van Liefde met een hoofdletter absoluut en of l'amour naissant volgt? De toekomst zal het uitwijzen...

[afbeelding]
« Laatst bewerkt op: mei 30, 2005, 10:37:26 pm door LaNaussee »
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"

Bedorik

  • Berichten: 18
  • Bemind door Ik ben die Ik ben
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #42 Gepost op: mei 30, 2005, 10:45:38 pm »
En René Froger maar blijven zingen dat hij net iets vaker gelukkig zou willen zijn met z'n kopje thee, verf van de buurman en met z'n tweeen drie uitgebreid in bad.....Ik heb genoeg aan de inhoud van Fillipenzen idd

karlos

  • Berichten: 827
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #43 Gepost op: juni 02, 2005, 01:22:05 pm »
* karlos verwacht van het weekend een uitgebreid verslag van het liften...

Graag alle details :D
Nein!

LaNaussee

  • Berichten: 3279
    • Bekijk profiel
LaNaussee et l'amour naissant... [deel 2]
« Reactie #44 Gepost op: juni 05, 2005, 12:16:02 am »
Liftweekend [deel 1: Over hoe we het zwembad haalden]
Het is donderdag, een uurtje of kwart over zeven in de avond. Op een heerlijke ligstoel lig ik te genieten van de zon die nog steeds krachtig haar stralen doet schijnen op het zwembad. Ik heb net gezwommen. Heerlijk water. En nu geniet ik van het geweldige vakantiegevoel. Ik geniet van de rust. Een vogel zweeft voor de zon langs. Naast mij liggen nog vijf andere plancianen te zonnen. Uit een luidspreker klinken wat franse stemmen afgewisseld met enige aangename dan wel minder aangename chansons. Zo gaat het al een uur of twee. Uitermate relaxed. Maar zo langzamerhand hopen we dat van de tien mensen die nog moeten komen er eindelijk een paar arriveren. Een auto rijdt het campingterrein op. Zou dan eindelijk? Nee. Weer geen mede-plancianen.
Een stapje terug in de tijd. Woensdagavond, zo rond het moment dat qua tijd de donderdag begint. De sportcommissie belegt haar jaarlijkse persconferentie om bekend te maken waar de liftwedstrijd heen gaat. Traditiegetrouw begint de sportcommissie overtuigend te vertellen dat we dit jaar eindelijk naar Denemarken gaan. Tot op heden is er geen sportcommissie geweest die daadwerkelijk het lef heeft gehad een locatie in Denemarken uit te zoeken, maar toch schrikken enkele liftgangers zich een hoedje. "Denemarken...? maar ik kan helemaal geen deens". Een kwartier later, na nog vele onzin locaties gehoord te hebben, is het dan eindelijk zover. De ware locatie wordt bekend gemaakt. Dit jaar is het..., Honfleur! Of eigenlijk, een camping in Eqeumauville, een kilometer of vijf van Honfleur. Honfleur zelf is een stadje met rijke geschiedenis, een paar kilometer ten zuiden van Le Havre. Het ligt precies aan de andere kant van de Seine. In totaal een wedstrijd over 640 km. Na de persconferentie werd nog de ALV afgerond en een biertje gedronken op de verjaardag van twee verenigingsleden.
Donderdagochtend. Kwart voor acht. Het startsein voor de liftwedstrijd wordt gegeven en elk koppel gaat zijns weegs. Officieel was het vertrek om zeven uur. Dit wordt altijd later, maar dit keer wel erg laat. En ja, dat kwam door mij, overigens grotendeels buiten mijn schuld. Acht koppels vertrekken naar allerlei plaatsen aan de rand van de stad om snel weg te liften (alleen binnen A'dam is het gebruik van OV toegestaan). Samen met twee andere koppels nemen wij (ik en mijn liftpartner) de tram naar hte begin van de A2. Daar is een benzinestation waar het makkelijk wegliften is. En inderdaad, het eerste koppel is meteen weg. Drie kwartier later hebben wij als tweede koppel ook eindelijk een lift. En wel naar Breukelen. En daar weer drie kwartier gewacht. Maar vanaf daar ging het vlotjes. Een zakenmannetje in een dikke volvo moest naar België en kon ons meenemen tot voorbij Gent. Deze man zat in de stoffen en had duidelijk knaken teveel. Onbeschaamd vertelde hij honderduit over feestjes en reisjes naar de Dominicaanse Republiek. Wat vooral prettig was, was dat hij gemiddeld een kilometertje of 160 per uur reed. Hierna hadden we weer een korte lift. Eén tankstation verder, naar Kortrijk.
- Intermezzo. Om naar Le Havre te gaan, zijn er twee routes. De eerste is over Gent, Lille en Amiens, de andere is om via Brugge en Calais te gaan. Deze laatste wordt het meest gebruikt, maar er is een behoorlijk risico om bij Calais vast te komen te zitten. Vandaar dat wij de eerste route namen, maar daar bleken vrij weinig auto's over te rijden. Weinig last van gehad, maar dat zou een verklaring kunnen zijn van het lange wegblijven van andere koppels
Een tweede ding dat handig is om te weten, is dat liften in principe zo werkt: Je probeert zo snel mogelijk op een tankstation aan de snelweg te komen. Vandaar lift je van tankstation naar tankstation (uiteraard wel over zo groot mogelijke afstand) tot de plek waar je de snelweg moet verlaten. Vanaf daar is het met de duim omhoog langs de kant van de weg staan. Het vele voordelen van liften via tankstations zijn: veiliger; auto's hoeven niet voor je te stoppen, wat gevaarlijke situaties scheelt; je kan mensen persoonlijk aanspreken (hetgeen wij dus ook voortdurend deden (werkt echt het best); je staat er droog als het regent en last-but-not-least; er is koffie -
Bij Kortrijk werden we al na enkele minuten gevraagd door een belgisch vrouwtje waar we heen moesten. Zij moest net voorbij de afslag naar Amiens zijn. Ideaal. We mochten mee, maar dan moesten we wel opschieten, want ze had haast. Nou, wij ook, dus dat kwam goed uit. Bij het laatste tankstation voor de afslag naar Amiens namen wij afscheid op een groot benzinestation en daar kwamen wij het koppel dat meteen weg was aan het begin weer tegen. Gelijktijdig vonden wij een lift in de richting van Amiens. Helaas was de onze maar één benzinestation. Bovendien bleek dat benzinestation bijzonder ongunstig te zijn en de visioenen van uren doelloos wachten kwamen naar boven. Ik moest zo snel mogelijk weg (mijn liftpartner liftte voor het eerst, dus die had niet zo door dat het een absolute rotplaats was). Slechts één auto ging de goede kant op. Ik sprak het vrouwtje dat de auto bestuurde aan en probeerde in mijn beste frans een lift te regelen. Ze zei dat ze geen mensen meenam. Desolaat smeekte ik om een lift naar het volgende benzinestation en haar hart bezweek. We mochten mee. Op dat moment kwam mijn vage kennis van de franse muziek me van pas. Ik herkende meteen de zanger van de cd die ze op had staan. Een gouden vondst. Ze bracht ons naar de afslag Honfleur, voorbij Le Havre. Een slordige 200 km.
Bij Le Havre moet je de Seine over. En werkelijk waar. Dat is pas echt een monding van een rivier. Daar gaat meer water door dan alle drie de grote nederlandse rivieren bij elkaar. En daarover een enorme brug met geweldig uitzicht. Afijn, op die brug haalden we het koppel in wat we al twee keer waren tegen gekomen. Op de afslag moesten we er echter uit en werden we weer ingehaald. Een aardige franse dame pikte ons toen op en bracht ons naar de camping na eerst nog even gevraagd te hebben waar die camping was. Ze woonde wel in de buurt, maar kende de camping niet. We arriveerden op de camping een minuutje na het koppel waar we bijna mee samenreisden. 7.45 vertrokken van de Dam. 17.15 gearriveerd op de camping bij Honfleur. We werden derde. Het winnende koppel was al om kwart voor vier gearriveerd. Tentjes opgezetten, zwembroek aan en genieten van een zonovergoten Normandië. We zijn nu met z'n zessen en met ons, de zon, een zwembad, heerlijke ligstoelen, wat bier en wat hartigs.
Twee uur later. We zijn nog steeds met zijn zessen. We vragen ons af waar de rest blijft en kunnen ons niet voorstellen dat de anderen er zolang over doen. Moeten we zo dadelijk echt met zijn zessen gaan eten omdat vijf van de acht koppels de camping niet halen voordat het avondeten niet langer uitgesteld kan worden? Langzaam dringt het tot ons door dat wij, alle drie de koppels, eigenlijk wel heel snel de afstand hebben afgelegd. Opnieuw rijdt een auto het campingterrein op. Zouden er dit keer wel plancianen inzitten?
"All you have to decide is what to do with the time that is given to you"