Auteur Topic: Meditaties/overdenkingen  (gelezen 5582 keer)

CZ

  • Berichten: 299
    • Bekijk profiel
Meditaties/overdenkingen
« Reactie #15 Gepost op: augustus 08, 2005, 08:01:14 pm »
Aan alle hoorders en lezers. Geen onfeilbaar woord spreek ik. Toets alles en behoudt het goede. Laat Gods Geest u leiden. Toets in gehoorzaamheid, God zal zegenen wat waar is, bevestigen wat kan bestaan voor zijn aangezicht. Dat mijn woorden gezuiverd mogen worden door zijn Geest, gelouterd tot opbouw van velen. Hij zal u overtuigen van waarheid, zal licht laten schijnen in duisternis. Dat alles mag dienen voor de liefde, harten tot God mag richten.

Wat zal ik zeggen over Nederland, waarmee het vergelijken? Het is als een palm zonder vruchten, ja als een bron zonder water, een valse oase van rust en vrede.
Zie, God heeft gewacht, dat wij ons zouden bekeren, Hem weer zouden gaan zoeken. God kent de werken van onze voorvaderen, die Hem zochten. Nog steeds claimen wij zijn naam bij rechtsgeding en regeren. Maar ons hart is ver van Hem!
Wat hebben wij voor op andere naties, durven wij ons aan Israël gelijk te stellen? Heeft God soms ons door het water geleid, de Noordzee voor ons gespleten? Hoe klein ons volk, nog kleiner ons geloof. Hoe klein had God ons moeten scheppen, om ons nederigheid te leren, hoe zwak om onze trots te laten wijken?
God berouwt zich over Nederland, God walgt van haar werken. Hoe weinig goeds, hoe weinig geloof! Denken wij echt, dat God ons zegent, blij ben is met ons streven en begeren?
Het trotse Nederland – gij waart u rechter over de wereld – uw oordeel komt op uw eigen hoofd neer. Het oordeel dat God brengt is de vrucht van onze handen.
Aan allen die regeren, aan de majesteit en haar broedsel. Hoe weinig barmhartigheid, hoe hard zijn uw handen! Hoe veel gaf God u, hoe lichtvaardig bent u daarmee omgesprongen. Uw licht dooft snel, uw vrede en glans vervaagt.
God zal u zegenen, met oordeel en tucht, gesel zal voorafgaan aan barmhartigheid.
Ons recht wankelt, omdat wij Hem niet kennen, onze macht verdwijnt, omdat wij Hem niet vrezen en eren.

Aan onze burgers, de groten en kleinen. Zelfgenoegzaamheid! Wie heeft ons ijverig genoemd, tolerant en vrij? God noem ons lui, hard en slavendrijvers. Wij zijn geen volk dat één is, maar een land van kleine vorsten, edelen en krijgsheren. Koninkrijk tegen koninkrijk, stad tegen stad, man tegen vrouw, ouder tegenover kind, tweestrijd is onze eer, trots onze afgod.
Zal God ons roemen om onze idealen, onze afgoden bezingen? Waarom heeft God ons toegestaan de zee te bedwingen, ons land uit water gegeven om te wonen, om daar ons vergif uit te broeden?
God moet zich dwingen tot geduld, om niet onze dwaasheid onder golven te doen laten verdwijnen. God bidt ons, geef Hem reden tot barmhartigheid, één excuus om ons te laten bestaan. Wie zullen ons missen, wij die de mond vol hebben van vreemde talen? Duits, Engels en Frans. Onze buren kennen ons, maar God kennen wij niet meer, God zoek onze liefde maar vindt slechts leegte.

Gij kerk, zijn kandelaar, waarom heeft God u niet weggeworpen, telkens weer geduld betoond, opnieuw uw wortels gevoed met melk, water en aarde? Zal God u maar roemen, omdat uw gastvrijheid zelfs satan bekend is, hij die in uw binnenkamers eet, onderdak vindt voor zijn vergif?
Hoe krachteloos en zoutloos zijt gij geworden, een gedoofd licht, een vuurtoren zonder schijnsel. Hoe meent u anderen door de nacht te kunnen loodsen, die zelf in duisternis rondtast?
U hebt waarheid tot leugen gemaakt en leugen tot waarheid. U bijt en vereet elkaar en dan moet God U zijn oogst toevertrouwen? Waar kan God verzamelen?
Uw schuren zijn vochtig, wemelen van ratten en ongedierte. Wie zou God tot u durven leiden, onder uw hoede durven stellen?
Zie, zijn oogst die rijp is, wacht om binnengehaald te worden. Maar waar zijn de arbeiders?
U heeft veel rijkdom ontvangen, maar uw gaven veronachtzaamd. Zal God het niet aan een ander geven, zodat er vrucht komt?
U beroemt u op uw wijsheid, uw kennis en geboden. U heeft de waarheid gebruikt om te heersen en verdelen, niet om te helen en te dienen. Uw ijver was niet voor Hem. Ja, indien iemand ijverde voor Hem, het werd hem belet.
Weinig zijn de mensen van gehoorzaamheid, klein het aantal van hen die liefhebben.
Ja, uw leerstellingen, uw vergaderingen, uw spreken vermoeit Hem. Gij meent de waarheid gediend te hebben? Zie, hier kom God met oordeel, de toets van uw werken, een tweesnijdend zwaard.
Een derde deel zal waarheid zijn, een derde deel ijzer en leem. Een derde zal tot leugen verklaard worden. Staat er niet geschreven: onvolkomen is ons kennen, en onvolkomen ons profeteren?
Nu dan, wat spijkert u uw huizen dicht en dekt de gaten toe met leem. Meent u het kwaad zo buiten te houden? Wie heeft gezegd: niet wat in mens komt, maar wat uit de mens komt, dat maakt hem onrein.
Gij groten en kleinen, uw oordelen zijn vele. Laat ons spreken, met woorden als van God. Nu dan, indien Gij zijn adem bent en zijn Geest bezit, waar zijn dan de vruchten van goedheid, trouw, zachtmoedigheid, vrede, vreugde, geduld en zelfbeheersing? Waar is uw liefde?
Vrede kent u niet en uw vreugde is een hol geluid, een cimbaal die verdooft en harten verhardt.

Zie, God komt, God snijdt, God verbrandt. Een deel zal God ontwortelen, een deel afhouwen, een deel zal God snoeien. En zijn vuur zal verteren en louteren. Men zal weten en erkennen, dat God de Heer in Nederland is.
Nieuwe zaden plant God, oude gaarden snoeit God, indien zij vruchtbaar zijn. De as van velen zal de bodem van nieuw leven worden, velen zullen as met water te drinken krijgen.
God komt met vuur, water en wind. God zal toornen, opdat Hij barmhartig kan zijn. God zal slaan, opdat Hij kan helen. God maakt af wat Hij begon. God is geen mens alleen, God bouwt zijn Rijk op oude muren.
Nederland, wacht u voor de HEER. Hij zal niet oordelen over doop of ambt, noch over water en wijn, noch over gebruik of regel. Hij zal zich richten op de werken van ons hart en de vruchten ervan wegen. Wie knielt, zal leven. Wie meent te staan, zal vallen. Verootmoedigt u voor de HEER Moge zijn majesteit over ons komen.

Wybo

  • Zijlijnbemoeier
  • Berichten: 10394
  • Ik ben principieel pragmatisch
    • Bekijk profiel
Meditaties/overdenkingen
« Reactie #16 Gepost op: augustus 08, 2005, 10:38:18 pm »
Modbreak:
1 topic lijkt me wat overzichterlijker... graag dergelijke berichten gewoon hier plaatsen aub
Pinkeltjefan

grompie

  • Berichten: 1539
    • Bekijk profiel
Meditaties/overdenkingen
« Reactie #17 Gepost op: augustus 08, 2005, 11:21:36 pm »
gelukkig gevonden :)
geheelonthouder

Iris

  • Berichten: 3639
    • Bekijk profiel
Meditaties/overdenkingen
« Reactie #18 Gepost op: augustus 29, 2005, 07:08:27 pm »
Ik zie deze topic nu pas.
Erg mooi, boeiend, motiverend en inspirerend om te lezen!  d:)b
Dank voor het delen!  :)
(Hopelijk ga je door met plaatsen?)

CZ

  • Berichten: 299
    • Bekijk profiel
Meditaties/overdenkingen
« Reactie #19 Gepost op: november 01, 2005, 11:29:16 am »
De laatste meditatie die ik hier plaats. Ik verhuis mn log nu naar
http://overdenkingen.web-log.nl/
het is daar overzichtelijker en toegankelijker

En hij zeide: Toen ik uw geluid in de hof hoorde, werd ik bevreesd, want ik ben naakt; daarom verborg ik mij.
Gen. 3:10
U hebt gelijk als u zegt dat u geen man hebt,’ zei Jezus, ‘u hebt vijf mannen gehad, en degene die u nu hebt is uw man niet.
Joh. 4:17,18

Het opmerkelijke is, dat Adam zich niet in eerste plaats verborg omdat hij ongehoorzaam was – hij verborg zich vanwege zijn naaktheid. De mens werd zich op een pijnlijke manier bewust van zijn tekortkomen, toen hij Gods gebod overtrad. Toen hij zijn eigen god wilde zijn, verloor hij datgene wat hem compleet maakte. Daarom is de op zichzelf teruggeworpen mens onzeker in alles, ook in zijn seksualiteit.
Sindsdien heeft elke mens de neiging deze leegte op te vullen door zich te fixeren op afgoden. De Samaritaanse vrouw deed dat door het zoeken van vervulling in een relatie, maar omdat de geestelijke honger bleef ging zij van man tot man.
Maar er zijn legio manieren om de leegte te proberen te verdrijven en sommige lijken heel respectabel :werk, huwelijk, kerk, vriendschap, hobbies. Maar uiteindelijk vervullen deze ook niet. Integendeel :we worden vaak teleurgesteld en ook de leegte blijft.

Jezus  opmerking raakte bij deze relatieverslaafde vrouw de pijnlijke kern aan: het faillissement dat de menstijd sinds het begin kwelde:zonder God zijn we niet compleet.
Alleen God kan vervulling geven voor onze diepste behoefte. Alle andere goden zullen ons tegenvallen of tot slaven maken van obsessies.
God kan onze diepste dorst lessen. Dit inzicht betekent niet dat wij met een goddelijke blikseminslag een nieuw hart verkrijgen, maar we leren wel waar we onze dorst moeten lessen, keer op keer. Het smerige water uit de gebroken bakken waar we eerst uit dronken, moet worden vervangen door het levende water van Christus.
Wanneer wij vastbesloten zijn te zoeken en te drinken uit Gods bron en alle namaak af te werpen, komen wij in een heftige strijd om vrij te worden. Het oude leven laat zich meestal niet makkelijk afschepen, maar in Christus zullen wij meer dan overwinnaars worden.
Geloof, hoop en liefde zullen onze wapens zijn om niet enkel ons gedrag, maar ook ons hart te veranderen, niet door eigen kracht, maar door God, die het willen en het werken in ons werkt.