Auteur Topic: De Speelplaats van Pleun (deel 16)  (gelezen 96706 keer)

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De Speelplaats van Pleun (deel 16)
« Reactie #495 Gepost op: december 25, 2007, 12:21:49 pm »
Kerstblogje

Zo tegen het einde van het jaar blikken veel mensen terug en maken de balans op. Dat gaat automatisch. Ik heb dat zelf niet zo heel erg als het om het huidige jaar gaat. Het was een interessant jaar, verder zou ik niet weten wat ik erover moet zeggen. Als ik terugblik, is dat meestal naar langer geleden. Niet dat je daar wat aan hebt, maar zoals gezegd…dat gaat automatisch. Hmm ik zit nu aan mijn linkeroor te friemelen. Dat doe ik wel vaker als ik nadenk. De opening van dit blogje bevalt me niet, ik ga wat anders verzinnen.

Kerst! Dat is een goed onderwerp… Vrijdagavond ging ik eten bij een gastvrije familie, de familie van het slimme blonde meisje dat dit jaar zo’n leuk stukje opleverde. Ze wonen in Pernis, een dorpje onder de rook van Rotterdam en Europoort. Toen ik uit het metrostation kwam, twijfelde ik opeens hoe ik moest lopen. Mannen hebben een goed richtingsgevoel en dus…liep ik de verkeerde kant op. Ik was redelijk verdwaald en kreeg het steeds kouder. Onderweg passeerde ik knusse dorpshuisjes met sfeervolle kerstlichtjes. Al lopend kreeg ik het ultieme kerstgevoel: een zielig verkleumd jongetje in de sneeuw, verdwaald in een vreemd dorp. Ik voelde me als Tiny Tim uit A Christmas Carol. Alleen had ik iets wat Tiny Tim niet had: een gsm! En dus liep het verhaaltje al snel goed af. Het eindigde in een warme huiskamer achter een bord dampende stamppot. “Dat is het voordeel van het hebben van een gezellig karakter: je bent overal welkom” zei ik tegen de gastvrije ouders van het slimme blonde meisje. Waarop ze smakelijk moesten lachen.

De afgelopen week stond op de bakkerij ook in het teken van kerst. Onze geweldige secretaresse had de hal opgeleukt met kerstversiering. Een klusje waar ze plezier in had, in haar eigen woning had ze daar ook veel moeite voor gedaan. Dat moet ik eigenlijk nog eens met eigen ogen gaan bekijken. Ik houd wel van die gezelligheid. Dit jaar heb ik geen kerstboom. Dat is eigenlijk een beetje vanwege veiligheidsredenen. Na 1 januari moet je zo’n boom weer kwijt en tsja…dat gesleep met zo’n ding geeft een hoop rotzooi. Daarom gooide ik hem altijd van 4 hoog naar beneden. De laatste keer was het donker en slingerde ik hem over de balkonrand, zonder te kijken. BAFF, ik hoor hem nog neerkomen. Stel je voor dat daar iemand had gelopen, dacht ik even later. Wat ben ik eigenlijk een aso. Sinds dit moment van zelfreflectie heb ik geen kerstboom meer gehad. Het risico is te groot.

Wel heb ik veel kaarsen en dit jaar zelfs een kerststukje! En een lief knuffelelandje. Die heb ik zaterdag op straat gevonden. Het is al de derde keer in twee jaar tijd dat ik op straat een knuffel vind, zou het iets te betekenen hebben? Het lijkt wel een sprookje. In Leiden vond ik in 2006 een Winnie de Poeh en een teddybeertje met ‘baby’ erop. Die fleuren nu m’n werkkamer op. Dat vinden de vrouwelijke bezoekers vast vertederend. Al die knuffels zijn best leuk, al besef ik heel goed dat er nu 3 kindjes rondlopen die ontroostbaar zijn vanwege het verlies van hun dierbare poekie.

Kerst op de bakkerij betekent natuurlijk ook een kerstmaaltijd. Dit jaar kwamen we bijeen in het vogelpark Avifauna. Ik zag ze niet vliegen, maar dat boeit niet. Een biertje en een lekker hapje des te meer. Bij zulke gelegenheden moet ik altijd even op gang komen. Dat was ook nu het geval. Pas toen ik aan een tafel met banketbakkers aanschoof voor de maaltijd, kreeg ik er zin in. Eerst wilde ik aan een tafel gaan zitten met banketbakkers die ik regelmatig spreek, maar op het laatste moment veranderde ik van gedachten. Dat werd door de bewuste collega’s als een lichte vorm van verraad beschouwd, maar…dat is dan jammer. Het bleek een meesterlijke keuze. Het valt me altijd op dat er collega’s zijn die altijd bij elkaar te vinden zijn, ze lopen nog net niet hand in hand. Volwassenen gedragen zich soms als kleuters: ze willen per se bij hun vriendjes zitten. Ik vind het juist leuk om met mensen te praten die ik zelden of nooit spreek en daar is een kerstborrel een uitgelezen gelegenheid voor. Er waren dinsdagavond ook mensen die ik best had willen spreken, als ze niet de hele tijd aan hun vriendjes vastgeplakt hadden gezeten. Maar ik heb niet te klagen, want zoals gezegd had ik het getroffen met de tafel waar ik aanschoof. Leuke gesprekken. Waaraan kan je merken of een gesprek leuk is of alleen plichtmatig? Wanneer je enthousiasme voelt. Ik heb regelmatig plichtmatige gesprekken, die ik voer omdat het sociaal wenselijk gedrag is, maar gelukkig heb ik ook gesprekken die echt leuk zijn. Dat is een compliment voor de betreffende gesprekspartners.

Een belangrijk issue voor loonslaven is altijd het kerstpakket. Wij krijgen nooit een ouderwets kerstpakket: zo’n doos vol verrassingen. Nee, wij krijgen iets origineels. Vorig jaar was dat een schitterend fotoboek, met daarin een biljet van € 50. Daar was ik best tevreden mee. Ook dit jaar was het kerstcadeau origineel. We kregen namelijk een Fluim! Geen echte fluim gelukkig, maar een cadeautje dat we kunnen uitzoeken op de website www.mijnfluim.nl. Inmiddels heb ik besloten dat ik de fluim cadeau geef aan mijn moeder. Ten eerste vind ik dat zij hem meer verdiend heeft dan ik en ten tweede geef ik al genoeg geld uit voor mezelf. Een fluim verhoogt mijn levensgeluk niet, terwijl ik weet dat ik m’n moedertje er een plezier mee doe. De lezers krijgen nu vast tranen in hun ogen van ontroering.

Ik ben nu twee weken vrij. Waar ik de vrije dagen vandaan haal is mij een raadsel, maar als P&O zegt dat ik ze heb geloof ik dat maar al te graag. Een tripje naar een warme bestemming zit er helaas niet in. Dat was wel de bedoeling, maar drie keer per jaar op vakantie gaan is een luxe die ik me (nog) niet kan permitteren. Dat geeft ook niet, een beetje relaxen en niks hoeven doen is ook wel lekker. Aan kerstkaarten doe ik trouwens niet dit jaar. Kerstkaarten vind ik eerlijk gezegd maar onzin, het ultieme voorbeeld van sociaal wenselijk gedrag: iedereen heeft er een hekel aan maar iedereen verstuurt ze. Van de gelegenheid maak ik daarom gebruik om de mensen die mij een kaartje hebben gestuurd te bedanken en degenen die er prijs op stellen wens ik fijne dagen en alle goeds voor 2008. En wat de bakkerij betreft: ik heb het beter naar mijn zin dan ooit, maar toch hoop ik dat het leuker word.
« Laatst bewerkt op: december 26, 2007, 01:07:31 am door Pleun »
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Slim blondje

  • Berichten: 1608
  • De wijsheid niet in pacht.
    • Bekijk profiel
De Speelplaats van Pleun (deel 16)
« Reactie #496 Gepost op: december 25, 2007, 11:12:09 pm »

quote:

Pleun schreef op 25 december 2007 om 12:21:
Kerstblogje
Dit jaar heb ik geen kerstboom. Dat is eigenlijk een beetje vanwege veiligheidsredenen. Na 1 januari moet je zo’n boom weer kwijt en tsja…dat gesleep met zo’n ding geeft een hoop rotzooi. Daarom gooide ik hem altijd van 4 hoog naar beneden. De laatste keer was het donker en slingerde ik hem over de balkonrand, zonder te kijken. BAFF, ik hoor hem nog neerkomen. Stel je voor dat daar iemand had gelopen, dacht ik even later. Wat ben ik eigenlijk een aso. Sinds dit moment van zelfreflectie heb ik geen kerstboom meer gehad. Het risico is te groot.

Nee, het was niet donker. Ik was aan het werk. Toen was ineens de kersboom verdwenen en vroeg ik waar 'ie gebleven was. Had je 'em alweer (net als het jaar ervoor) over de rand van het balkon gegooid. Toen heb ik je kennelijk zo erg uitgemaakt voor rotte vis en andere nare dingen dat dat zo'n indruk maakte dat je dit jaar geen kerstboom gekocht hebt.
Zelfreflectie....m'n neus! Gewoon mijn opvoedkundige kwaliteiten   O-)
Het begin van de wijsheid is ontzag voor de HEER, wie leeft naar Zijn wet, getuigt van goed inzicht. (Psalm 111:10a)

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
De Speelplaats van Pleun (deel 16)
« Reactie #497 Gepost op: december 26, 2007, 01:01:17 pm »
Ik heb opeens last van een selectief geheugen...  8)7
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Slim blondje

  • Berichten: 1608
  • De wijsheid niet in pacht.
    • Bekijk profiel
De Speelplaats van Pleun (deel 16)
« Reactie #498 Gepost op: december 26, 2007, 04:43:44 pm »
Moet je niet zo hard met een hamer op je hoofd slaan, dat is minstens net zo slecht voor je hoofdinhoud als koppen bij voetbal...
Het begin van de wijsheid is ontzag voor de HEER, wie leeft naar Zijn wet, getuigt van goed inzicht. (Psalm 111:10a)