Auteur Topic: Hersenspinsels  (gelezen 4341 keer)

Vivine

  • Berichten: 956
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #15 Gepost op: december 02, 2007, 11:29:56 am »
Onzin en zin

De kerrieschotel was lekker, maar de linzen waren geen ware smaaksensatie. In de winkel was me aangeraden ze een paar uur tot een hele nacht te laten wellen. Afhankelijk van de 'weltijd' zouden ze misschien wel een half uur moeten koken. Ik had ze een paar uur laten wellen, en vervolgens kookten ze in 2 minuten kapot.  }:|
De bulgur is wel lekker trouwens, een fijne vervanger voor rijst, omdat het sneller klaar is, en er zit veel ijzer in (geloof ik). Geïnspireerd door mijn kookprobeersel maakt mijn huisgenoot woensdag linzenschotel voor het huis, als we samen eten met Sinterklaas.

Nu rijst bij mij de vraag waarom ik dit eigenlijk allemaal opschrijf. Wat heeft de lezer eraan te weten dat we woensdag hier in huis Sinterklaas vieren (zoals de rest van Nederland) of dat koken mij niet altijd even goed lukt (zoals bij de rest van Nederland). Is dit dan misschien de drang naar nietsontziende eerlijkheid? Dat het voelt alsof ik lieg wanneer ik  iets achterhoud? Wat betekent 'nietsontziend' dan in deze context? Dat ik met mijn schrijfsels niemand ontzie, niemand spaar, niemand ongemoeid laat? Meestal wordt 'nietsontziend' gebruikt wanneer er sprake is van choquerende zaken, en dat is hier geloof ik niet het geval.

Over op iets anders dan maar. Een paar weken geleden was ik op een queerparty (zou het choquerende nu dan toch nog komen?), waar ik gelukkigerwijs aan de praat raakte met een heteroseksuele jongen. Met de toevoeging 'gelukkigerwijs' wil ik niet aangeven dat ik afkerig ben van homoseksuelen, maar ik heb er zelf weinig aan daar tussen te staan. Het ging er hier en daar nogal intiem aan toe, en ook daar ben ik niet zo van gediend. Het is me wel duidelijk geworden dat de 'gayscene' wel degelijk bestaat, en dat er echt een verschil is in sexueel gedrag tussen homo's en hetero's. Terwijl mijn stapmaatje zijn kans zag het met een gelijkgestemde aan te leggen, en ik het zoeken naar mijn jas had opgegeven, stond ik opeens met een Spaanse jongen in het Engels over boeken te praten.
Toen ik hem vroeg iets in het Nederlands te zeggen (ik vind accenten altijd zo lief  :*)  ) zei hij:
'Ik wil graag meer Nederlandse literatuur lezen'.
Een meisje dat zijn woorden in het voorbijgaan had opgevangen, zei:
'De Passievrucht! Karel Glastra van Loon!'
Zodoende hadden we afgesproken dat we dat allebei zouden lezen, en elkaar zouden laten weten wat we ervan vonden. Hij had me diezelfde nacht nog een e-mail gestuurd, die ik de vorige dag beantwoord heb. Ik had gezegd dat het waarschijnlijk nog wel een tijdje zou duren voordat ik eraan toe zou komen het boek te lezen. Misschien heeft hij dat als een 'afpoeiering' opgenomen, of dacht hij dat ik niet zo enthousiast was. Door een meevallertje op marktplaats heb ik inmiddels echter het boek al tot op de laatste letter uitgelezen, dus misschien moest ik hem maar eens mailen dat ik het een matig boek, met een choquerend einde vond.  B)
« Laatst bewerkt op: december 02, 2007, 11:31:31 am door Vivine »

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #16 Gepost op: december 03, 2007, 12:44:09 pm »
Ik hou niet van nietsontziende schrijvers omdat ik niet zit te wachten op schrijfsels die bedoeld zijn om te shockeren. Een lezer hoeft ook niet alles te weten. Schrijvers die zichzelf niet al te serieus nemen vind ik dan wel weer leuk.

Grappig trouwens dat je dat boek toch gelijk hebt gelezen. Voor veel jongens ben je tamelijk onnavolgbaar denk ik.  ;)
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

Vivine

  • Berichten: 956
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #17 Gepost op: december 03, 2007, 02:18:14 pm »
Het ligt ook een beetje aan de persoonlijkheid van de schrijver en aan over welke  onderwerpen hij zo open schrijft denk ik. Van jou zou ik bijvoorbeeld alles wel willen weten  ;)  , maar choqueren om het choqueren vind ik ook niet zo geweldig. Het moet wel enigszins diepgang en een goede boodschap hebben. Gerard Reve's oeuvre, dat ook wel als bekentenisliteratuur wordt bestempeld, vind ik geweldig, hoewel ik er niet op zit te springen me een beeld te vormen bij al zijn seksuele escapades. Jammer genoeg kun je in een boek niet zomaar bepaalde passages overslaan, en moet ik er dus wat voor over hebben om toch deelgenoot te worden van zijn interessante en vaak herkenbare gedachten.

Hoe bedoel je 'onnavolgbaar' trouwens? In de betekenis van weergaloos ('niet vatbaar om na te volgen' zoals de Van Dale aangeeft) of meer in de betekenis 'niet te peilen'?

Overigens ben ik voor mezelf ook niet altijd meer goed te peilen. Er zijn onzekere tijden aangebroken, waar ik hier vooralsnog niets over kwijt wil - geen bekentenissen op dit gebied dus.  :>
« Laatst bewerkt op: december 03, 2007, 02:21:12 pm door Vivine »

Liudger

  • Berichten: 2050
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #18 Gepost op: december 05, 2007, 10:17:23 am »

quote:

stonden er om tien uur al mensen klaar om te gaan rapen. Ieder jaar na Pinkpop, zodra de festivalgangers de camping af zijn, gaan er mensen de camping op om te snuffelen tussen de achtergelaten spullen. Ik hoorde van iemand dat hij vorig jaar voor €140,- aan statiegeldflessen had gevonden. Andere mensen gaan juist op zoek naar eten, of andere bruikbare voorwerpen, voordat deze platgewalst worden door een of ander opruimend voertuig waarvan ik de naam ben vergeten. Het is eigenlijk wel sneu, mensen die ontzettend blij zijn met troep die anderen uit luiheid hebben achtergelaten.

quote:

pupurin1 schreef op 03 juni 2007 om 15:12:
Maare, mensen die van het weggegooide troep van anderen leven zijn niet zielig. Ze hebben een waardering voor iets waar jij kennelijk ver vanaf staat. Of heb ik dat mis?


Ik kan niet voor PepperdePep spreken, maar het lijkt me dat haar 'sneu' was ingegeven door haar indruk dat dit verschijnsel een symptoom was van genante inkomensverschillen. Ik denk dat ze daar ongelijk in heeft (in Nederland).

Doet me denken aan iets uit het Oude Testament, ergens in de wetten van Mozes, staat een aanmaning aan boeren om bij het oogsten niet al te grondig te werk te gaan, en de armen toe te staan dat wat er per ongeluk expres blijft liggen, staan of hangen te laten verzamelen. Je ziet dat ook in actie in het book Ruth.

Dit lijkt daarop, en ook weer niet. Verzameling in de Tegencultuur gebeurt niet omdat de rijken met opzet wat achterlaten voor de armen. De rijken zijn zo rijk dat het opmaken van restjes hen gewoon niet interesseert, en hongerige armen hebben we niet meer. Verzameling in de tegencultuur is een protest: tegen verspilling, tegen het brave burgerbestaan. Overigens, ik ken een keurige, zeer intellectuele en cultureel onderlegde rentenier die gedurende een aantal jaren op ochtenden na typische uitgaansavonden de buurt afstruinde om weggegooide bierblikjes te verzamelen voor het statiegeld (dat hij echt niet nodig had), wezenlijk met precies dezelfde motivatie als Food for Bombs: protest tegen verspilling en (buurt)vervuiling .

In feite vertonen de tegencultuur verzamelaars sterk Protestants-Christelijke en burgerlijke trekjes: je hoort netjes je bord leeg te eten, en restjes bewaar je zo mogelijk om later op te eten. Daar zat dan ook altijd een moraliserend (en dat bedoel ik alleen maar positief) trekje aan: je bord niet leeg eten was schandalig gezien de honger in de wereld elders. Nogal een contrast hoe het hier in Engeland toegaat, waar blijkbaar 1/3 (!!) van alle aangeschafte eten de vuilnisbak ingaat. Tenslotte is er ook een verband met een ander Nederlands trekje - geen schaamte als er nog een cent te verdienen is!
« Laatst bewerkt op: december 05, 2007, 10:34:21 am door Liudger »
De Heer heeft mij gezien en onverwacht ben ik opnieuw geboren ...

Vivine

  • Berichten: 956
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #19 Gepost op: december 05, 2007, 03:00:08 pm »
Hoe Liudger mijn woorden interpreteert komt inderdaad dichter in de buurt van wat ik bedoelde dan wat Purpurin dacht. Hieronder volgt een nogal ongestructureerd stukje van de gedachten die naar aanleiding van de reactie in me opkwamen...de titel van mijn weblog luidt niet voor niets 'Hersenspinsels'. ;)

De mensen die gingen rapen, leken het geld en de spullen echter wel degelijk te kunnen gebruiken. Degenen waar ik mee gepraat had, deden het niet uit principe of protest vanuit een tegencultuur, maar omdat ze dachten de dingen nog te kunnen gebruiken en het voor hen veel waarde had. Over het algemeen zijn mensen die allerlei rommel sparen omdat ze denken het nog ooit te kunnen gebruiken toch juist armere mensen. Rijkeren kopen gewoon iets als ze het nodig hebben, en letten niet zozeer op het geld, terwijl mensen die wel op geld moeten letten, overal iets bruikbaars in zien en zo geld hopen te besparen. Natuurlijk zijn er mensen met veel geld die wel erg bewust met geld omgaan, of zoals 'jouw' rentenier bewust tegen verspilling protesteren, terwijl ze het geld niet per se nodig hebben.

Ook hoeft in Nederland niemand honger te lijden, maar er zijn toch wel grote verschillen tussen arm en rijk. Er zijn bijvoorbeeld mensen die geen geld hebben om een nieuwe koelkast te kunnen kopen als de oude het begeeft, of geen geld hebben voor fatsoenlijke meubels. Dat zijn niet écht problemem van levensbelang zoals voedsel en onderdak...maar toch is het stekend als je in een dergelijke situatie zit en je op tv mensen ziet die bakken met geld uitgeven aan brasfeestjes, truitjes van 300 euro en wat al niet meer.
Waar in sommige andere landen mensen nog iedere dag hun eten bij elkaar moeten scharrelen, is het armoedeprobleem hier verschoven naar het verschil in luxeproducten. Arme mensen kopen kleding bij bij Zeeman, rijken bij de Bijenkorf. Eigenlijk belachelijk om dat een probleem te noemen. Net als klagen over hogere belastingen voor vliegreizen. Nu kunnen we niet meer voor 100 euro naar Barcelona, maar moeten we 120 euro betalen. We voelen onszelf zielig als we niet op vakantie kunnen, terwijl ik geloof dat er culturen zijn waar mensen hun hele leven niet verder komen dan hun eigen dorp. Dat om aan te geven wat voor rare verschillen er zijn.
Ik ben blij dat die rapers niet met hongerige maagjes naar eten kwamen zoeken, maar dat het hen vooral om ander materiaal te doen was, maar toch is het sneu dat zij zo blij zijn met dingen in de ogen van anderen troep zijn. Sneu is misschien niet eens het goede woord. Eigenlijk is het heel mooi dat zij daar blij mee zijn en dat die spullen niet op de vuilnisberg belanden. Maar wat mij steekt is puur het feit dat mensen zo makkelijk zijn in het weggooien van dingen waar elders tekort aan is.

Ik vind het gewoon zo jammer dat we hier blijkbaar zo'n overvloed aan alles hebben, dat weggooien van eten (e.d.) bijna vanzelfsprekend is. Je koopt gewoon lekker veel in, en als het niet opgaat dan gooi je het zonder aarzelen weg. En dan gaat het vaak ook nog om luxe etenswaren ook. Het getuigt eigenlijk van egoïsme en respectloosheid. Het klinkt heel cliché, maar mensen in Afrika zouden nog vechten om een deels beschimmeld brood of verrot stuk fruit. Ik weet ook wel dat je een mik brood of groenten niet naar Afrika op kunt sturen omdat het daar beschimmeld aankomt. Het is ook heel erg moeilijk om begaan te zijn met 3e wereldlanden. Iedereen weet dat de problematiek bestaat, en het komt regelmatig op televisie voorbij, maar zodra het beeld van ons netvlies verdwijnt, lijkt het probleem ook te zijn verdwenen.
Stel dat WIJ hier een voedseltekort zouden hebben, en dat we wisten dat in een ander werelddeel een groot deel van het eten in de kliko verdwijnt....daar zou je toch kwaad om worden?

Ook bijvoorbeeld het feit dat er zoveel overbodige producten ten behoeve van onze gemakszucht op de markt zijn, die ons dankzij reclames onmisbaar schijnen. En van alle degelijke producten bestaat ook een goedkope wegwerpversie.
Het is ergens triest dat onze maatschappij puur draait op de economie en consumptie. Ik gun de mensen hun gemak wel, en ik weet dat het niet terug te draaien is, maar een beetje respect voor eten en problematiek ergens anders in de wereld zou niet gek zijn. Het lijkt een ver-van-ons-bed show, maar de wereld is zo klein tegenwoordig, dat we dat eigenlijk niet meer kunnen volhouden.

nieuw terbregge

  • Berichten: 75
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #20 Gepost op: december 11, 2007, 10:49:43 am »
Vaak stel je de vraag waarom je dit allemaal opschrijft. Ben je gewoon niet op deze manier je eigen identiteit aan het ontwikkelen? Blijf schrijven dus. En vragen!

Vivine

  • Berichten: 956
    • Bekijk profiel
Hersenspinsels
« Reactie #21 Gepost op: januari 17, 2008, 12:09:17 pm »
Bedankt! Nog maar een stukje dan:


Klaag klaag klaag

Nog maar zo'n 2 weken geleden was het 2007, en nu zitten we naar mijn gevoel al middenin 2008. Dat komt misschien omdat er in de eerste twee weken van mijn 2008 veel gebeurd is. Op 5 januari is mijn oma overleden, na een aantal lange weken in het ziekenhuis te hebben doorgebracht nadat ze een hartaanval had gekregen. Ze was al bediend door de pastor en had een week op sterven gelegen, terwijl men was gestopt met de behandeling omdat ze niet meer wilde vechten. De verplegers durfden haar niet eens meer te wassen omdat ze bang waren dat ze daardoor al dood zou kunnen gaan. Tot ze op een nacht plotseling weer wilde eten en uit bed wilde. Nu ze zelf weer een sterkere wil had om te leven, waren de artsen gaan kijken wat nu de mogelijkheden waren. Nadat het twee weken lang relatief goed leek te gaan met mijn oma, en de familie begon met het uitzoeken van een verzorgingstehuis, is ze plotseling in haar slaap overleden. Ze zag er ontzettend tegenop naar een verzorgingstehuis te moeten, dus ik denk dat het goed is zo. Ook dat ze is overleden in een periode dat ze nog positiviteit en de wil om te leven had, in plaats van wanneer ze was gestorven in de week dat ze op sterven lag.

Ik zag mijn oma 3 of 4 keer per jaar, maar nam me altijd voor om vaker te gaan. Ook bedacht ik meerdere malen dat ik weleens kon vragen of ik een keer kon komen poetsen of boodschappen kon doen, maar gedaan heb ik het nooit. Toen ze in het ziekenhuis lag ben ik twee keer op bezoek geweest. De eerste keer in de veronderstelling dat ze beter zou worden, de tweede keer om afscheid te nemen.
Tussendoor was ik veel bezig met mijn studie en mijn prille liefde, en had ik weinig tijd om echt bij oma stil te staan en ik dacht dat ik er redelijk (misschien wel té) koeltjes onder was. Toen echter de begrafenis in zicht kwam, heb ik de twee voorafgaande nachten over de begrafenis gedroomd. De avond voorafgaand aan de begrafenis ben ik in het mortuarium geweest, en ook toen bleef ik rustig tussen de huilende mensen. Op de dag zelf heb ik vanaf de eerste toespraak tot tijdens de koffietafel gesnotterd. Er werden allemaal dingen gezegd over mijn oma die ik zelf bijna vergeten was. Blijkbaar had ik toch meer leuke herinneringen aan oma en mijn familie dan ik dacht. Het feit dat al die mensen ontroerd waren, en het besef dat oma eigenlijk een heel sterke vrouw was die zich niet vies maakte aan allerlei flauwekul en sociale nepheid, en zich inzette voor vluchtelingen en waar iedereen altijd welkom was, ontroerde mij.

De dag erna werd ik ziek wakker; spierpijn, keelpijn, huidpijn, snotterig, misselijk en gewoon totaal beroerd. Ik heb drie dagen vooral op bed gelegen en voel me nu nog steeds niet geweldig omdat ik 's nachts steeds met tussenpozen lig te hoesten, hetgeen de nachtrust niet bepaald bevordert. Ik ben op een punt van vermoeidheid aangekomen dat alles een beetje begint te dansen voor mijn ogen, en als ik opsta en een paar stappen zet, gaat dat nogal schommelend.
Komende maandag is de inleverdatum voor een onderzoek, en dinsdag heb ik een tentamen, waarbij ik ook een essay in moet leveren. Ik had de docente drie dagen uitstel gevraagd voor het essay, maar ze vond dat ik dat maar gewoon moest maken en dan eventueel maar voor de herkansing moet gaan. Dat maakt me erg boos, en heeft me doen besluiten dat ik nu zorg dat ik voor het ene vak het onderzoek af krijg, en ik probeer het essay te maken, maar voor het tentamen doe ik niets. Voor de herkansing gaan is niet mijn stijl, maar stressen omdat de docente geen begrip toont doe ik ook niet.  }:|
« Laatst bewerkt op: januari 17, 2008, 12:09:52 pm door Vivine »