Auteur Topic: Schriftlezingen A-cyclus  (gelezen 16498 keer)

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Gepost op: november 15, 2007, 01:11:29 am »
Ik weet niet of dit een weblog volgens de normen van WL gaat worden, dus als er een mod wil ingrijpen: doe het graag voor ik serieus begonnen ben :)

In dit laatste jaar van mijn opleiding is het vak homelitiek aan de orde. Ik zal dus moeten leren "preken". Nu dacht ik dat een volle kerk een goede oefening is aan de presentatie-kant, maar een klein clubje gereformeerden doet volgens mij nog veel meer goeds aan de inhoudelijke kant. Beginnend met het nieuwe kerkelijke jaar, waarin de lezingen van de A-cyclus op het programma staan (geen zorgen, ik zal ze er bij zetten steeds :+ ), wilde ik hier maar eens een wekelijkse "droog-oefening" doen, en een homilie/preek/overweging uitschrijven, zoals ik denk dat die te gebruiken zou zijn in de zondagse vieringen.

ieder commentaar, vragen, opmerkingen, wat je maar kwijt wil, is me uiterst welkom. Ik zal er niet altijd iets mee kunnen, waar het kwesties zijn waar gereformeerd en katholiek belijden uit elkaar lopen, maar ik vermoed dat de forumgangers hier me veel zouden kunnen bijschaven en bijsturen, en ik zou jullie bijzonder dankbaar zijn als jullie daar een bijdrage aan zouden willen leveren.

Voor de logistiek: het kerkelijk jaar loopt ten einde, het nieuwe jaar volgens de A-cyclus begint met de Kersttijd, eerste zondag van de Advent, op 2 december.

Ik was van plan steeds de te lezen teksten vooruit te plaatsen, en dan mijn overweging toe te voegen zodra ik die gemaakt heb.
« Laatst bewerkt op: november 15, 2007, 01:20:10 am door diak2b »
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #1 Gepost op: november 15, 2007, 01:16:07 am »
2 december
Eerste zondag van de Advent

In eucharistie: eerste lezing: Jes. 2, 1 - 5; antwoordpsalm: Ps. 122; tweede lezing: Rom. 13, 11 - 14; evangelielezing: Mt. 24, 37 - 44


Eerste lezing

1 De openbaring over Juda en Jeruzalem, die Jesaja, de zoon van Amos, in een visioen ontving.
2 Op het einde der dagen zal het gebeuren,
dat de berg van het huis van de HEER gevestigd zal zijn als de hoogste der bergen,
verheven boven de heuvels, en alle volken stromen naar hem toe;
3 en zij zeggen:
‘Kom, laat ons optrekken naar de berg van de HEER, naar het huis van Jakobs God:
dan zal Hij ons zijn wegen wijzen, en wij zullen zijn paden bewandelen.
Want uit Sion komt de Wet, uit Jeruzalem het woord van de HEER.’
4 Hij zal recht doen onder de volken, en machtige naties straffen.
Dan smeden zij hun zwaarden om tot ploegscharen
en hun speerpunten tot sikkels.
Geen volk heft het zwaard meer tegen een ander
en oorlog leren ze niet meer.
5 Huis van Jakob, kom,
laat ons wandelen in het licht van de HEER.

antwoordpsalm

Verheugd was ik toen mij werd gezegd:
We gaan naar het huis van de HEER.
2 Nu staan we dan werkelijk hier,
Jeruzalem, binnen uw poorten.
3 Jeruzalem, prachtig gebouwde stad,
in hechte gemeenschap verbonden,
4 alle stammen komen naar u toe,
alle stammen van Hem, van de HEER,
want in Israël hoort men zo
de naam van de HEER te vieren.
5 Kijk, daar staat de rechterstoel,
de zetel van Davids huis.
6 Bid voor Jeruzalem, bid om vrede
en laat uw vrienden daar veilig zijn.
7 Vrede binnen uw muren,
veiligheid binnen uw vesting.
8 Omwille van mijn familie en bekenden
bid ik om vrede in uw midden.
9 Omwille van de tempel van de HEER onze God
bid ik om voorspoed voor u.

Tweede lezing

11 U weet trouwens hoe laat het is, u weet dat het uur om uit de slaap te ontwaken reeds is aangebroken. Nu is onze redding dichterbij dan toen wij tot het geloof kwamen. 12 De nacht loopt ten einde, de dag breekt aan. Laten wij ons dus ontdoen van de werken van de duisternis en ons toerusten met de wapens van het licht. 13 Laten wij ons behoorlijk gedragen, als op klaarlichte dag, en ons onthouden van zwelgpartijen en drinkgelagen, van ontucht en losbandigheid, van twist en nijd. 14 Bekleed u met de Heer Jezus Christus, en vertroetel uw lichaam niet; er mogen geen begeerten worden opgewekt.

Evangelie

Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. 38 Want zoals in de dagen van de zondvloed de mensen aten en dronken, huwden en uithuwelijkten, tot de dag waarop Noach de ark binnenging, 39 en ze van niets wisten totdat de zondvloed kwam en hen allemaal wegrukte, zo zal het ook gaan bij de komst van de Mensenzoon. 40 Dan zullen er twee op het land zijn: de een wordt meegenomen en de ander wordt achtergelaten. 41 Twee vrouwen zullen met de molen aan het malen zijn: de een wordt meegenomen en de ander wordt achtergelaten. 42 Wees dus waakzaam, want je weet niet op welke dag jullie Heer komt. 43 Want je weet: als de heer des huizes geweten had in welk deel van de nacht de dief zou komen, dan was hij wakker geweest en had hij het inbreken in zijn huis wel verhinderd. 44 Daarom moeten juist jullie voorbereid zijn, omdat de Mensenzoon komt op een uur waarop je het niet verwacht.
« Laatst bewerkt op: november 15, 2007, 01:18:01 am door diak2b »
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #2 Gepost op: november 15, 2007, 08:07:25 am »
Leuk diak!  d:)b
Wat mij betreft van harte welkom dit initiatief.
Bombus terrestris Reginae

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #3 Gepost op: november 15, 2007, 09:06:01 am »
Is het ook leuk als je even wat achtergrondinformatie geeft over zo'n overdenking en schriftlezing?
Het lijkt me nogal "overdacht" in elkaar te zitten: eerste lezing, antwoordpsalm, tweede lezing, evangelielezing. Is dat een vaste kapstok die in elke dienst wordt gebruikt en in elke kerk? Wat zijn de achtergronden daarvan? Kies je de Bijbelstukken zelf of is dat ook een vaste kalender?
Bombus terrestris Reginae

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #4 Gepost op: november 15, 2007, 11:14:59 am »

quote:

Bumblebee schreef op 15 november 2007 om 09:06:
Is het ook leuk als je even wat achtergrondinformatie geeft over zo'n overdenking en schriftlezing?
Het lijkt me nogal "overdacht" in elkaar te zitten: eerste lezing, antwoordpsalm, tweede lezing, evangelielezing. Is dat een vaste kapstok die in elke dienst wordt gebruikt en in elke kerk? Wat zijn de achtergronden daarvan? Kies je de Bijbelstukken zelf of is dat ook een vaste kalender?

Het is een vaste kalender. De katholieke Kerk kent wereldwijd dezelfde lezingen-cyclus. Het is een drie-jaars-cyclus, waarbij ieder jaar één van de synoptici (vrijwel) volledig gelezen wordt gedurende het jaar. Johannes wordt vooral in de Paastijd gelezen.  De eerste lezing is altijd een lezing uit het OT, die gekozen is bij de Evangelielezing, de psalm is, eh, een psalm, ook gekozen bij de Evangelielezing en/of de eerste lezing. De tweede lezing komt uit de brieven van Paulus, soms één van de anderen, en ik meen ook wel eens uit Handelingen. Deze volgen vaak een eigen cyclus, soms is er goede aansluiting bij het Evangelie, maar soms ook niet.

Doel van deze opzet is dat wie iedere zondag naar de kerk gaat, in drie jaar tijd in ieder geval de synoptici vrijwel volledig, Johannes en Paulus behoorlijk volledig, en forse stukken uit het OT en de psalmen, wel voorbij heeft horen komen.

De verhouding tussen eerste lezing+psalm+evt. tweede lezing en Evangelie is gevarieerd. Soms gaat het om een voorspelling in het OT die in het Evangelie wordt vervuld, soms om overeenkomstige verwijzingen, soms juist om het contrast. Dat is o.a. aan degene die preekt om dat netjes te laten zien.
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #5 Gepost op: november 15, 2007, 11:23:23 am »
oh, en tyer geruststelling: bij ons is 15 minuten een lange preek. Ik zal jullie dus niet overstelpen met teksten van 20 pagina's :+
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #6 Gepost op: november 15, 2007, 01:43:57 pm »

quote:

diak2b schreef op 15 november 2007 om 11:14:
Het is een vaste kalender. De katholieke Kerk kent wereldwijd dezelfde lezingen-cyclus. Het is een drie-jaars-cyclus, waarbij ieder jaar één van de synoptici (vrijwel) volledig gelezen wordt gedurende het jaar. Johannes wordt vooral in de Paastijd gelezen.  De eerste lezing is altijd een lezing uit het OT, die gekozen is bij de Evangelielezing, de psalm is, eh, een psalm, ook gekozen bij de Evangelielezing en/of de eerste lezing. De tweede lezing komt uit de brieven van Paulus, soms één van de anderen, en ik meen ook wel eens uit Handelingen. Deze volgen vaak een eigen cyclus, soms is er goede aansluiting bij het Evangelie, maar soms ook niet.

Doel van deze opzet is dat wie iedere zondag naar de kerk gaat, in drie jaar tijd in ieder geval de synoptici vrijwel volledig, Johannes en Paulus behoorlijk volledig, en forse stukken uit het OT en de psalmen, wel voorbij heeft horen komen.

De verhouding tussen eerste lezing+psalm+evt. tweede lezing en Evangelie is gevarieerd. Soms gaat het om een voorspelling in het OT die in het Evangelie wordt vervuld, soms om overeenkomstige verwijzingen, soms juist om het contrast. Dat is o.a. aan degene die preekt om dat netjes te laten zien.


Okee, dus de lezingen draaien om de stukken uit de synoptische evangeliën die een vaste cyclus vormen. De stukken die daarbij horen hebben, neem ik aan, geen vaste cyclus? Of zijn de lezingen echt iedere drie jaar exact hetzelfde wereldwijd?

"Ik meen ook wel eens uit Handelingen" komt over alsof Handelingen maar sporadisch aan bod komt, klopt dat?

Welke plaats heeft de preek in de katholieke kerk? Een kwartier is niet heel lang, maar goed, dat hoeft op zich niet iets te zeggen over kwaliteit en diepgang. Toch heb ik het idee dat de "verkondiging" een minder centrale plaats inneemt in de katholieke dan in de gereformeerde kerk.

Overigens vind ik het kiezen van een OT stuk, een NT stuk en een Psalm, en dan de verbanden laten zien waarbij blijkt dat Jezus steeds degene is waar de hele Bijbel over gaat (ja, die laatste bijzin heb ik er zelf bij verzonnen maar dat neem ik dan maar even aan :+ ) wel geweldig.
Bombus terrestris Reginae

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #7 Gepost op: november 15, 2007, 09:07:34 pm »

quote:

Bumblebee schreef op 15 november 2007 om 13:43:

[...]


Okee, dus de lezingen draaien om de stukken uit de synoptische evangeliën die een vaste cyclus vormen. De stukken die daarbij horen hebben, neem ik aan, geen vaste cyclus? Of zijn de lezingen echt iedere drie jaar exact hetzelfde wereldwijd?
Jawel hoor, die zijn iedere drie jaar, wereldwijd, hetzelfde.

quote:

"Ik meen ook wel eens uit Handelingen" komt over alsof Handelingen maar sporadisch aan bod komt, klopt dat?
Zo uit het hoofd: ja, dacht het wel. Maar ik zou de drie cycli goed moeten nalopen om dat met zekerheid te zeggen.

quote:

Welke plaats heeft de preek in de katholieke kerk? Een kwartier is niet heel lang, maar goed, dat hoeft op zich niet iets te zeggen over kwaliteit en diepgang. Toch heb ik het idee dat de "verkondiging" een minder centrale plaats inneemt in de katholieke dan in de gereformeerde kerk.
De Mis bestaat uit twee hoofd-delen: woorddienst en communiedienst. De woorddienst draiat volledig, de naam zegt het al, om het Woord. In tijd bemeten neemt dat zeker de helft van de Mis in beslag, dus ik zou niet zeggen dat de Woordverkondiging niet zo centraal staat. Alleen, wij laten de Schrift wat meer spreken, en de "predikant" wat minder.

quote:

Overigens vind ik het kiezen van een OT stuk, een NT stuk en een Psalm, en dan de verbanden laten zien waarbij blijkt dat Jezus steeds degene is waar de hele Bijbel over gaat (ja, die laatste bijzin heb ik er zelf bij verzonnen maar dat neem ik dan maar even aan :+ ) wel geweldig.
:+ mijn ervaring is dat gereformeerden die zich over allerlei bezwaren hebben heengezet, en eens zijn komen luisteren naar een goede, orthodoxe, katholieke Mis, redelijk blij verrast zijn over de centrale plaats die de Schrift bij ons inneemt.
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #8 Gepost op: november 15, 2007, 09:57:07 pm »
Citaat
diak2b schreef op 15 november 2007 om 21:07:
Jawel hoor, die zijn iedere drie jaar, wereldwijd, hetzelfde.

Zo uit het hoofd: ja, dacht het wel. Maar ik zou de drie cycli goed moeten nalopen om dat met zekerheid te zeggen.[/q]

Dan is het dus zo dat een (groot? klein?) deel van de bijbel nooit behandeld wordt, terwijl iemand die 90 wordt dus 30 keer exact dezelfde cyclus heeft doorlopen. Wat is de bodem hiervan?

(Niet aanvallend bedoeld, ik ben gewoon benieuwd naar de achtergronden, de verantwoording)

quote:

De Mis bestaat uit twee hoofd-delen: woorddienst en communiedienst. De woorddienst draiat volledig, de naam zegt het al, om het Woord. In tijd bemeten neemt dat zeker de helft van de Mis in beslag, dus ik zou niet zeggen dat de Woordverkondiging niet zo centraal staat. Alleen, wij laten de Schrift wat meer spreken, en de "predikant" wat minder.
Sola Scriptura  :P  O-)
Bombus terrestris Reginae

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #9 Gepost op: november 15, 2007, 10:05:03 pm »

quote:

Bumblebee schreef op 15 november 2007 om 21:57:

[...]


Dan is het dus zo dat een (groot? klein?) deel van de bijbel nooit behandeld wordt, terwijl iemand die 90 wordt dus 30 keer exact dezelfde cyclus heeft doorlopen. Wat is de bodem hiervan?

(Niet aanvallend bedoeld, ik ben gewoon benieuwd naar de achtergronden, de verantwoording)
De Mis is een viering waarin Christus de gastheer is, en waarin we dus Christus aan het woord laten: Evangelie dus. DAT staat centraal. En dat je dezelfde teksten vaker hoort, natuurlijk, daar word je niet slechter van :)

Ter vergelijking: in het getijdengebed dat alle diakens, priesters, bisschoppen, kloosterlingen, meermalen per dag bidden, komen alle psalmen in een cyclus van vier weken voorbij. Je leest dezelfde psalm dus honderden malen in je leven, als je een tijdje leeft ga je rap naar de 600, 700 keer. En geloof me, dat kan geen kwaad. In tegendeel, het geeft je de kans werkelijk kennis te maken met de tekst.

Dat je niet de hele Bijbel in de Mis hoort klopt. Daar zijn meer dan voldoende andere gelegenheden voor, met name door zelf te lezen.

quote:

[...]


Sola Scriptura  :P  O-)
Ik zei al, wij nemen de Schrift serieuzer dan onze gereformeerde vrienden wel eens schijnen te denken.
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #10 Gepost op: november 17, 2007, 11:32:31 am »
Ik heb even opgezocht wat wel en niet aan de orde komt in drie jaar. Ik noem even alleen de hoofdstukken, dat is niet het hele hoofdstuk, maar het geeft een idee van hoe breed het gaat, en waar echte gaten vallen (NB: de psalmen heb ik zo niet bij de hand, dus die ontbreken. NB 2: de volgorde van de boeken is soms misschien niet geheel logisch, komt door de gebruikte bronnen):

Gn 2, 3, 9, 12, 14, 15, 18, 22
Ex 3, 12, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 24, 32, 34
Lv 13, 19
Nu 6, 11
Dt 4 t/m 8, 11, 18, 26, 30
Joz 5, 24
1S 1, 3, 16, 26
2S 5, 7, 12
1K 3, 8, 17, 19
2K 4, 5
2Kr 36
Job 7, 38
Neh 8
2 Mak 7
Spr 8, 9, 31
Pr 1, 2
W 1, 2, 6, 7, 9, 11, 12, 18
Sir 3, 15, 24, 27, 35
Js 2, 5 t/m 9, 11, 22, 25, 35, 40, 42, 43, 45, 49, 50, 52, 53, 55, 56, 58, 60, 61, 62, 63, 66
Jr 1, 17, 20, 23, 31, 33, 38
Bar 5
Ez 2, 17, 18, 33, 34, 37
Da 7, 12
Hos 2, 6, 11
Am 6, 7, 8
Mi 5
Hab 1, 2
Jon 3
Sef 2, 3
Zach 9, 12, 13
Mal 1, 3
Mt 1 t/m 7, 9 t/m 11, 13 t/m 18, 20 t/m 26, 28
Mc 1 t/m 10, 12 t/m 14, 16
Lc 1 t/m 7, 9 t/m 24
Joh 1 t/m 4, 6, 8 t/m 21
Hnd 1 t/m 10, 13, 14, 15
Rom 1 t/m 6, 8 t/m 16
1 Kor 1 t/m 7, 9 t/m 12, 15
2 Kor 1, 3, 4, 5, 8, 12, 13
Gal  1/tm 6
Ef 1 t/m 5
Fil 1 t/m 4
Kol 1 t/m 3
1 Tes 1 t/m 5
2 Tes 1 t/m 3
1 Tim 1, 2, 6
2 Tim 1 t/m 4
Tit 2, 3
Film 9
Heb 1, 2, 4, 5, 7, 9, 10, 11, 12
Jak 1, 2, 3, 5
1 Pe 1 t/m 4
2 Pe 3
1 Joh 2 t/m 5
Apk 1, 5, 7, 21, 22
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

diak2b

  • Berichten: 6897
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #11 Gepost op: november 17, 2007, 03:07:59 pm »

quote:

diak2b schreef op 15 november 2007 om 01:16:
2 december
Eerste zondag van de Advent

In eucharistie: eerste lezing: Jes. 2, 1 - 5; antwoordpsalm: Ps. 122; tweede lezing: Rom. 13, 11 - 14; evangelielezing: Mt. 24, 37 - 44

Nou, jullie commentaar is dus welkom:

Met de eerste zondag van de Advent vangt een nieuw kerkelijk jaar aan, waarin we Christus vooral zullen horen spreken via de evangelist Matteus. Het jaar begint met een krachtige vermaning, een opwekking, een blik op wat vóór ons ligt. Want met de Advent leven we niet alleen toe naar de viering van de geboorte van Christus, ruim 2000 jaar geleden, we leven vooral toe naar de wederkomst van Christus die nog vóór ons ligt.

Met de geboorte van Christus, Zijn dood aan het kruis en de verrijzenis, is de eindtijd waarover Jesaja spreekt begonnen. In het eerste Pasen breekt de dageraad aan van de eindtijd, de wordingstijd van het Rijk Gods. Zowel in de eerste lezing als in de antwoordpsalm horen we de verwachting van het oude Israël over de eindtijd: de Heer zal recht spreken over de naties, en de wereld zal vrede kennen.

Hoe kan dat? De eindtijd waarover Jesaja spreekt is begonnen, Christus heeft zich voor ons geofferd op Golgotha, maar de wereld lijkt een grotere nood aan vrede en gerechtigheid te hebben dan ooit. Moeten we niet eerlijk tegen elkaar zijn en erkennen: het idee was mooi, we hebben ons prettig gevoeld in onze kerken waarin we zongen en vierden, maar we hebben elkaar wat wijs gemaakt. De mens Christus is dood, en Zijn idee sterft nu al 2000 jaar langzaam, tot er slechts mooie herinneringen over blijven.

Jesaja blikt vooruit op een eindtijd die voor hem nog ver weg ligt, en hij spreekt er over als ware het één dag. Gisteren was het nog de wereld van oorlog en onrecht, vandaag is het vrede en heerst het recht. De hele nacht waren de smidsen in het land druk in de weer om zwaarden om te smeden tot ploegscharen, bij het ontwaken wisten we het, deze nacht heeft de wereld veranderd.

Inderdaad, zoals Jesaja het zegt, zo is het gegaan. In één nacht is de wereld veranderd. In één nacht werd Gods Zoon mens onder de mensen, en ruim 30 jaar later, in één nacht begon deze Zoon Gods de eindtijd met Zijn Pasen, Zijn overwinning op de dood. Maar de eindtijd duurt lang, heel lang. Hoe makkelijk zou het niet zijn, als God een schakelaar om had gezet, waardoor ineens het kwaad uit de wereld verdwenen zou zijn. Maar dat zou de vrijheid van de mens teniet doen en het is deze vrijheid die ons nu juist maakt tot wat we zijn. Vrije schepselen, geschapen naar Gods evenbeeld, in staat kwaad te doen maar vooral in staat lief te hebben en liefde te beantwoorden.

Ja, zwaarden zullen omgesmeed worden tot ploegscharen, maar wij zullen het moeten doen. Wij, mensen, geholpen door onze Heer. De wereld is definitief veranderd, een verandering die haar aanvang nam in Bethlehem en die haar beslag kreeg in een tuin bij Jeruzalem, waar een leeg graf gevonden werd. De tijd om te ontwaken is aangebroken, we leven in de schemering van de laatste ochtend, het begin van een eeuwige dag in Gods licht. Maar wij zullen de keuze moeten maken. Ontwaken we, of blijven we slapen?

Het verschil tussen de slapers en de wakenden is nauwelijks te zien. Want we huwen en geven ten huwelijk, we eten en drinken. Maar wie slaapt voor het licht van de Heer, leeft in ontucht en losbandigheid en geeft zich over aan zwelgpartijen en drankgelagen, terwijl degene die waakt hierin zichzelf matigt en in de hand houdt.

Moeten we niet eerlijk tegen elkaar zijn en erkennen: De mens Christus is dood, en Zijn idee sterft nu al 2000 jaar langzaam, tot er slechts mooie herinneringen over blijven? Het is moeilijk te geloven in een God die zo onzichtbaar en afwezig lijkt. Waar is God toch, als een kind sterft van honger, als een soldaat gedood wordt in een zinloze oorlog, als we eenzaam zijn en bang voor elkaar? Waarom grijpt God niet in als de machtigen het recht van de machtelozen verkrachten? Moet je voor die afwezige God dan ook nog eens je leven matigen? Waarom je niet overgeven aan het wereldse genot, waarom mag je niet gewoon genieten?

Onlangs hoorde ik van een jonge vrouw, die ik kende als gelovig en vol vertrouwen op God, dat ze vrij plots haar geloof kwijt was geraakt. Bijna van de ene dag op de andere. En ze is niet de enige, ik ken zo drie of vier voorbeelden uit mijn directe omgeving, jongen mensen die veel energie staken in hun geloof, die tijd inruimden voor God in hun leven, die vrijwel van de ene dag op de andere opstonden en zich realiseerden: ik ben het kwijt. Anders dan pleitbezorgers van het atheïsme vaak vertellen, blijkt dat moment zelden een gevoel van bevrijding te geven. In tegendeel, men ervaart een gemis, wel willen geloven maar het simpelweg niet meer kunnen. Soms komt hieruit een krampachtig zoeken naar argumenten voor het bestaan van God, en wie zo zoekt, vindt niet zelden vooral argumenten tegen het bestaan van God.

Jan van Ruusbroec, die stierf op 2 december 1381, schreef “En daarom zal niemand deze gedachten werkelijk helemaal verstaan door middel van enige studie of subtiele overweging. Want alle woorden en alles wat men kan leren en begrijpen op een creatuurlijke wijze is vreemd aan en ver beneden de waarheid die ik in gedachte heb. Maar hij die verenigd is met God en verlicht is door deze waarheid kan de waarheid door de waarheid zelf bevatten.”

Onze Heer vraagt ons niet een theologisch waterdichte redenering op te zetten die ons bewijst dat God bestaat. In tegendeel, onze Heer zal komen als een dief in de nacht. Geen tekenen voorspellen het uur van Zijn wederkomst tot het zover is. God vraagt ons, zo leert Christus, God lief te hebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. En liefde is iets anders dan gehoorzaamheid, iets anders dan voldoen aan regels omdat we de gevolgen vrezen als we van de regels afwijken. God vraagt onze liefde, niet omdat we overdonderd zijn door Zijn machtige ingrijpen, niet uit dankbaarheid dat Hij onze verantwoordelijkheden van ons heeft weggenomen, maar simpelweg omdat Hij is die Hij is, onze Vader en Schepper.

Hij legt ons geen beperkingen op, Hij eist niet dat we vreugdeloos door het leven gaan. Wat Hij vraagt is dat we Hem liefhebben, en, daaraan gelijk: Onze naaste liefhebben zoals we zelf worden geliefd. In onze liefde voor Zijn Schepping, in onze liefde voor onze naasten, uiten we ook liefde voor de Schepper van onze naasten. Zo erkennen en beantwoorden we de liefde die God voor ons heeft, door in dezelfde mate allen lief te hebben die God lief heeft. Zo beperken we ons niet in de genietingen van de wereld, om God te dienen, maar zo leven we, omgord met de wapens van het licht, dat is: uit liefde voor elkaar, voor de naaste in wie we de geliefden van God herkennen.

God heeft zich geopenbaard in Zijn Zoon. Wij weten dat, en we hebben de keuze gekregen. Nu we weten dat de dag bijna aanbreekt, dat wij al leven in de ochtendschemering van het Licht dat eeuwig is, kunnen we kiezen te zien, of niet te zien, de ogen te openen of te sluiten. En daaruit bestaat de vermaning van het Evangelie van vandaag. Als Hij weerkeert zal het zijn als de zondvloed, het zal over ons spoelen en niet te stuiten zijn. Zij die gekozen hebben te zien, zullen Hem aanschouwen en met Hem verkeren van aangezicht tot aangezicht. Zij die gekozen hebben niet te zien, die gekozen hebben te slapen in de genietingen van de wereld zonder liefde voor de Schepper en Zijn schepselen, zullen Hem niet aanschouwen en niet met Hem verkeren.

Jan van Ruusbroec schreef: “En daarom, wie dit zal verstaan moet dood zijn voor zichzelf en in het besef van God leven en zijn gelaat richten naar het eeuwige licht in de bodem van zijn geest, waar de verborgen waarheid zichzelf openbaart zonder bemiddeling. Want de hemelse Vader wil dat wij zien, want Hij is de Vader van het licht. En daarom spreekt Hij eeuwig, zonder bemiddeling en zonder ophouden, in de verborgenheid van onze geest één enkel peilloos woord en niets meer. En in dit woord uit Hij Zichzelf en alle dingen. En dit woord is niets anders dan "Zie" ; en dit is het uitgaan en de geboorte van de Zoon van het eeuwig licht, in wie men alle zegening onderkent en ziet.”

Amen.
Waar beschaving en eerlijkheid botsen, zal ik maar zwijgen.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #12 Gepost op: november 17, 2007, 08:23:11 pm »
1e reactie na 1e lezing: mooi, mooi en mooi. Alle lof!
Mail me maar als je wat wilt weten

Hester

  • Berichten: 373
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #13 Gepost op: november 18, 2007, 11:07:47 pm »

quote:

diak2b schreef op 17 november 2007 om 15:07:
Ja, zwaarden zullen omgesmeed worden tot ploegscharen, maar wij zullen het moeten doen. Wij, mensen, geholpen door onze Heer. De wereld is definitief veranderd, een verandering die haar aanvang nam in Bethlehem en die haar beslag kreeg in een tuin bij Jeruzalem, waar een leeg graf gevonden werd. De tijd om te ontwaken is aangebroken, we leven in de schemering van de laatste ochtend, het begin van een eeuwige dag in Gods licht. Maar wij zullen de keuze moeten maken. Ontwaken we, of blijven we slapen?
Het is vreemd maar ik betrap mezelf op een wel heel gereformeerde gedachte: 'zelf doen?! ketterij!' :D

Maar ik ben het met je eens. De vragen die je aan de orde stelt in dit stuk houden me (zoals je weet) op het moment nogal bezig. Vooral de vraag wat er nu eigenlijk is veranderd sinds de opstanding en hoe de wetenschap van wat er is gebeurd, vorm moet krijgen in ons leven. Het lijkt soms zo weinig en nutteloos terwijl het het centrale punt van het christelijk geloof is! Maar ja, nutteloos is het alleen voor degene die slaapt. Wie slaapt ziet het niet en voor hem is de opstanding van Christus niets omdat hij niet met Hem opgestaan is. Maar voor wie wakker wordt, is het eenvoudig en toch wereldschokkend. Ik vind dat je het heel duidelijk uitlegt, bedankt daarvoor.

quote:

Moeten we niet eerlijk tegen elkaar zijn en erkennen: De mens Christus is dood, en Zijn idee sterft nu al 2000 jaar langzaam, tot er slechts mooie herinneringen over blijven? Het is moeilijk te geloven in een God die zo onzichtbaar en afwezig lijkt. Waar is God toch, als een kind sterft van honger, als een soldaat gedood wordt in een zinloze oorlog, als we eenzaam zijn en bang voor elkaar? Waarom grijpt God niet in als de machtigen het recht van de machtelozen verkrachten? Moet je voor die afwezige God dan ook nog eens je leven matigen? Waarom je niet overgeven aan het wereldse genot, waarom mag je niet gewoon genieten?
Ja, dat dus. Ik kan er best wel een verklaring voor verzinnen, voor de schijnbare afwezigheid van God. Maar gevoelsmatig vind ik het moeilijk. Wat stelt God voor als Hij aanwezig maar passief is?

quote:

Onze Heer vraagt ons niet een theologisch waterdichte redenering op te zetten die ons bewijst dat God bestaat. In tegendeel, onze Heer zal komen als een dief in de nacht. Geen tekenen voorspellen het uur van Zijn wederkomst tot het zover is. God vraagt ons, zo leert Christus, God lief te hebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. En liefde is iets anders dan gehoorzaamheid, iets anders dan voldoen aan regels omdat we de gevolgen vrezen als we van de regels afwijken. God vraagt onze liefde, niet omdat we overdonderd zijn door Zijn machtige ingrijpen, niet uit dankbaarheid dat Hij onze verantwoordelijkheden van ons heeft weggenomen, maar simpelweg omdat Hij is die Hij is, onze Vader en Schepper.
Dit vind ik een heel belangrijk punt. Vreemd dat dit een tijdje geleden zo'n eye-opener voor me was terwijl ik al mijn hele leven in de kerk leer hoe de vork in de steel zit. Misschien zit het wel in ons mensen om ons moeilijk te kunnen voorstellen dat er liefde is "om niks". Onze eigen gedachten (tenminste, als ik naar mezelf kijk) worden toch snel beheerst door doelen en de vraag wat iets ons oplevert. Gewoon accepteren dat God ons eerst heeft liefgehad en dat wij Hem slechts liefde verschuldigd zijn, vind ik moeilijk. Het kan toch niet waar zijn? Zit er niet ergens een addertje onder het gras? Hebben we het niet mis? Zo makkelijk gaat het toch niet? Deze gedachten merk ik trouwens zowel bij mezelf als bij andere christenen als bij ongelovigen die over het geloof nadenken op. Wat is het anders dan een gebrek aan het kennen van de volmaakte liefde?

'Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde. En hierin is Gods liefde ons geopenbaard: God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden, opdat we door hem zouden leven. Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden.
Geliefde broeders en zusters, als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben. Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden. Dat wij in hem blijven en hij in ons, weten we doordat hij ons heeft laten delen in zijn Geest. En we hebben zelf gezien waarvan we nu getuigen: dat de Vader zijn Zoon gezonden heeft als redder van de wereld. Als iemand belijdt dat Jezus de Zoon van God is, blijft God in hem en blijft hij in God. Wij hebben Gods liefde, die in ons is, leren kennen en vertrouwen daarop. God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem.
Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. Wij hebben lief omdat God ons het eerst heeft liefgehad.'


(1 Joh. 4,7-19)

Zelfs nu ik dit Bijbelgedeelte hier post moet ik me verzetten tegen de gedachte dat ik God moet liefhebben omdat er anders wat zwaait. :o

quote:

alle stukken die ik niet gequote heb
Ik ben ervan onder de indruk en ik heb er echt wat aan dus nogmaals bedankt.
« Laatst bewerkt op: november 18, 2007, 11:12:00 pm door Hester »
Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken. (Mat. 5:16)

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
Schriftlezingen A-cyclus
« Reactie #14 Gepost op: november 19, 2007, 08:13:25 am »
Prachtig diak. Inhoudelijk heb ik nu weinig te melden (hoewel het je daar juist om ging, sorry  :+ ) maar het valt me op dat je nogal gedragen taal gebruikt. Niet per se heel moeilijk maar wel lange zinnen, soms "moeilijke woorden". Ik houd er van, maar ben je niet bang dat je een deel van de gemeente op deze manier passeert?
Bombus terrestris Reginae