Auteur Topic: Verhalen voor onderweg  (gelezen 7049 keer)

Pooh

  • Administrator
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 5794
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #30 Gepost op: maart 20, 2009, 09:57:57 am »
Modbreak:
Bericht verwijderd, Feedback in Feedback graag. Zie hier: Berichten verplaatst naar WL

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #31 Gepost op: maart 20, 2009, 10:18:52 am »
Hoi,

Ik heb niet alles gelezen, maar dat over de homoseksualiteit vindt ik een mooi verhaal. Dingo geeft wel een nadenker mee of het een gruwel is of niet. Ik vindt dat moeilijk te duiden zo omdat het in het bijbelse geval ging om heteroseksuelen die hun seksuele aard inruilden voor een aard die ze niet hebben, de homoseksualiteit. Dat is de achtergrondinformatie die we er wel bij moeten hebben. Dit gebeurde dan ook nog in wantoestanden van de tempelprostitutie. Geen wonder dat God er van gruwelde.

Vindt ik net een tikkeltje anders. Je verhaal is hier naar verplaatst met één voordeel voor mij: als niet gereformeerd vrijgemaakte kan ik hier rustig op reageren :) . Het andere topic was een topic waarin gevraagt werd om de omgang door gereformeerd vrijgemaakten.

dus kunnen we hier verder.

Ik ben van de insteek dat God niet tegen de liefde is in welke situatie dan ook. Dat kan ook niet, want Hij is liefde. Als die liefde voorvloeit tussen twee mannen of twee vrouwen dan is het wel heel verdrietig als het hen verboden wordt om met elkaar om te mogen gaan. Ik zou dan ook de nadruk leggen op bepaalde handelingen waar gezien wat er in de bijbel staat God moeite mee heeft. Dat is het huwlijk dat voorbestemd is aan man en vrouw. Omdat aan het huwlijk ook de geslachtsgemeenschap gebonden is als iets waarin man en vrouw één worden voor God binnen dit huwlijk is dit dus voorbehouden aan man en vrouw. Dat is niet makkelijk voor de homoseksuele stel. Net als die oma kan ik er dan niets meer van zeggen en hopen dat ze er met elkaar uit komen, dat het binnen een goede hechte vriendschap heel mag blijven, zonder dat Gods wil overtreden wordt.

Als buitenstaander kan ik beter voor hen bidden verder denk ik. Een gruwel? Nou nee, ze zijn niet losbandig geworden zoals de heterosekuelen waar God het tegen had die door hun losbandigheid allerlei vormen van seks bedreven waaronder de homoseksualiteit, maar ook seks met dieren en met meerdere mensen. Een walging dat door God heen ging.
« Laatst bewerkt op: maart 20, 2009, 10:20:40 am door gaitema »
Een nieuwe start is een nieuw begin

Pelgrim-Marc

  • Berichten: 31
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #32 Gepost op: maart 27, 2009, 03:20:04 pm »
Het vuur en de brug.
1 Petrus 4:12-13 Romeinen 5:3-5

De weg van het geloof was een bochtige weg geweest.
Met valleien van wanhoop, groene weiden van hoop en bergen met een blik op wat voor hem lag.
Hij wist dat dingen goed waren, Schepper was de enige God een tedere vader, zijn sterke toren van kracht, zijn plaats van redding en veiligheid.
De laatste paar kilometers waren anders geweest, hij ervoer dat hij een nieuwe dimensie binnen ging, een nieuw hoofdstuk van zijn leven, iets zou gaan veranderen.
Hij was opgewonden maar vreemd genoeg ook wat angstig voor wat voor hem lag.
Toen zag hij een geweldig vuur midden op de weg… achter het vuur zag hij een brug, glanzend en vol belofte.
Hij stopte, er was geen weg rond het vuur… en geen andere weg voor hem/
Enkel wat kleine zijwegen die naar donker bosland leidde, hij voelde dat hij daar niet veilig zou zijn.


Hij besloot zijn kamp op te slaan, niet te dicht bij het vuur, dicht bij de weg.
Na een paar dagen leek het of God niet meer dichtbij was als voorheen, er stond iets tussen hen in.
Hij voelde de tevredenheid van het volgen van Jezus van hem weggaan.
Maar God bad hij, ik kan niet door het vuur gaan, ik zal verbranden, ik zal vernietigd worden door zo’n vuur.
Ja, als je op jezelf vertrouwd zal dat gebeuren antwoorden God hem… maar als je mij vertrouwd.....

Moet ik die brug oversteken is er geen andere manier?

God antwoordde met een vraag: “wil je mijn plan en doel voor jou bereiken?
Jou bestemming?

Ja heer, u weet dat ik dat wil.

Nou sprak God; dan zul je voorwaarts moeten gaan, door de vlammen en het vuur.
Maar de pijn…

Hij besloot nog wat langer in zijn kamp te blijven, maar hij voelde dat God gelijk had, weer eens gelijk had.
Uiteindelijk besloot hij dat hij niets te verliezen had, en hij ging het vuur in… hij voelde de pijn, maar had ook het gevoel dat het vuur hem reinigde, hem richting gaf, en een visie die helderder was dan voorheen…

Soms stopte hij bijna, besloot hij bijna naar het kamp terug te gaan.
Maar hij keek naar de brug, de belofte, God zelf.

Hij ging door… en bereikte de brug… hij zag het land achter de brug, zijn roeping, zijn droom… Gods droom voor hem…

Nu begreep hij dat je doel bereiken je altijd door het vuur zou leiden…

Hij dankte God zijn vader.
There is no goal or specific place you'll end up on this earth - our joy and purpose is in the journey.

Pelgrim-Marc

  • Berichten: 31
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #33 Gepost op: maart 27, 2009, 03:26:27 pm »
Het is tijd om weer verder te gaan.
Mijn bijdragen zijn gepost... gedachten gedeeld. Sommige kregen kramp in hun lange tenen andere werden bemoedigd.... een pelgrim blijft niet lang.
Mijn hoop dat de wachters op de muur van dit forum mijn bijdragen nog even laten staan.... een ander geluid.
Tot slot:
Een gedachte is het in deze postmoderne tijd nog realistisch of zelfs wenselijk vast te houden aan een kerkgenootschap als basis voor ons geloofsleven?


Of moeten wij er van uitgaan dat elke stroming zijn waarde heeft van charismatisch tot gereformeerd van evangelisch / pinksteren tot (rooms) katholiek?


Is het niet zo dat juist de schriften ons aanwijzen dat de eenheid die mag heersen onder de volgelingen van Christus Jezus leiden tot overtuiging bij de wereld aan Hem als redder, en dat afsplitsing en theologisch touwtrekkerij per definitie leiden tot een niet begrijpen van de ware bijbelseboodschap bij hen die Jezus nog niet als redder ontmoet hebben.

Redding is nimmer afhankelijk van een bepaalde richting, formulieren of wijze van belijden.

Het is het belijden met de mond, het geloven met het hart in Jezus als Heer gestorven voor / door onze zonden en opgestaan te verheerlijking van God de Vader die redding waarborgt.


De vormen van beleven en ere dienst zijn in die zin van ondergeschikt belang en mogen de eenheid niet in de weg staan.  

In onze moderne tijd met diverse christelijke richtingen en vormen kunnen we de tekst dat er geen onderscheid meer is tussen Jood en Griek, man en vrouw ook lezen als tussen baptist en gereformeerd, christelijk gereformeerd en vrijgemaakt.

We zijn samen als christenen op weg ieder met een kracht die tevens onze zwakte kan zijn.  

We mogen elkaar aanmoedigen de weg van Jezus te gaan in eenheid, een eenheid die zich nimmer laat kenmerken door eensluidendheid of gelijkvormigheid maar juist door een grote mate van verscheidenheid.

Laat ons kenmerk als christen zijn dat we elkaar respecteren en dat er vele manieren zijn om de ene ware en waarachtige Heer of Heere te volgen.

De waarheid zit niet in de juiste leer, de juiste kerk, maar in het samen op weg zijn met Hem die de Waarheid is luisterend volgend wat de Heilige Geest ons leert als Hij ons in de volle waarheid leidt. ( zie bijvoorbeeld 1 Johannes 2: 27 En [2:27] Jer 31:34. Hebr 8:11.de zalving, die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node, dat iemand u lere; maar gelijk dezelfde zalving u leert van alle dingen, zo is zij ook waarachtig, en is geen leugen; en gelijk zij u geleerd heeft, zo zult gij in Hem blijven.)

Zo zijn we alle samen op weg als struikelende pelgrims op de weg naar het Hemels Vaderhuis, de een niet meer of beter dan de ander maar samen zoekend naar wat samen bind; niet in leer of beleven maar in de naam de Ene, de God die was, is en komen zal, Jezus Christus de Heere.

Moeten we dus gereformeerd blijven? Of welke kerkelijke cultuur bepaalde stroming dan ook?

Of moeten wij nieuwsgierig, open minded vol passie en liefde Jezus blijven volgen?

Voor mij is het antwoord duidelijk en u?

Vol verwachting zie ik uit naar hoe de Geest me keer op keer verrast.


In Christus liefde verbonden,
There is no goal or specific place you'll end up on this earth - our joy and purpose is in the journey.

Thorgrem

  • Berichten: 3000
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #34 Gepost op: maart 27, 2009, 05:33:11 pm »
Aangezien lang ingaan op je reacties toch geen zin hebt daar je niet puntsgewijs reageert even een korte uitlichting:

"Laat ons kenmerk als christen zijn dat we elkaar respecteren en dat er vele manieren zijn om de ene ware en waarachtige Heer of Heere te volgen."

Dat is nogal een tegenstelling in je bericht. Het bericht ademt namelijk uit dat je dit zelf niet in acht neemt.

Overigens spijtig dat je het hierbij laat en dat de koek schijnbaar op is. Ik had verwacht dat je na een gewenningsperiode in staat zou zijn gewoon mee te posten in de verschillende onderwerpen.
Tot elders dan maar weer.

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #35 Gepost op: maart 27, 2009, 05:59:22 pm »
Pelgrims komen en gaan en delen zelfs hun reiservaringen in een bekende christelijke krant, dat klopt toch Pelgrim Marc?
« Laatst bewerkt op: maart 27, 2009, 06:02:23 pm door grondig christelijk »

Adinomis

  • Berichten: 1813
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #36 Gepost op: maart 27, 2009, 07:14:10 pm »

quote:

Pelgrim-Marc schreef op 27 maart 2009 om 15:26:
De waarheid zit niet in de juiste leer, de juiste kerk, maar in het samen op weg zijn met Hem die de Waarheid is luisterend volgend wat de Heilige Geest ons leert als Hij ons in de volle waarheid leidt. ( zie bijvoorbeeld 1 Johannes 2: 27 En [2:27] Jer 31:34. Hebr 8:11.de zalving, die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node, dat iemand u lere; maar gelijk dezelfde zalving u leert van alle dingen, zo is zij ook waarachtig, en is geen leugen; en gelijk zij u geleerd heeft, zo zult gij in Hem blijven.)

Zo zijn we alle samen op weg als struikelende pelgrims op de weg naar het Hemels Vaderhuis, de een niet meer of beter dan de ander maar samen zoekend naar wat samen bind; niet in leer of beleven maar in de naam de Ene, de God die was, is en komen zal, Jezus Christus de Heere.

Moeten we dus gereformeerd blijven? Of welke kerkelijke cultuur bepaalde stroming dan ook?

Of moeten wij nieuwsgierig, open minded vol passie en liefde Jezus blijven volgen?

Voor mij is het antwoord duidelijk en u?


Ook weer een verhaal dat aanspreekt!
Het lijkt me dat we ons door Gods Geest moeten laten uittillen boven alle menselijke vormen die wij aan het Lichaam van Christus hebben gegeven.
Dat betekent niet direct dat je de kerk moet verlaten. Maar door de kerk in de juiste proporties te zien: pogingen om het Lichaam van Christus gestalte te geven. Maar dat kunnen we niet. De werkelijkheid is in Yeshua, de Gezalfde, zelf gelegen.

Ja, dus achter Hem aan.

quote:

In Christus liefde verbonden,
Shalom, Amen
Rom.12:21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

grondig christelijk

  • Berichten: 3071
  • Wat was, Dat is, Zal zijn
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #37 Gepost op: maart 27, 2009, 07:40:51 pm »

quote:

Adinomis schreef op 27 maart 2009 om 19:14:
[...]

Ook weer een verhaal dat aanspreekt!
Het lijkt me dat we ons door Gods Geest moeten laten uittillen boven alle menselijke vormen die wij aan het Lichaam van Christus hebben gegeven.
Dat betekent niet direct dat je de kerk moet verlaten. Maar door de kerk in de juiste proporties te zien: pogingen om het Lichaam van Christus gestalte te geven. Maar dat kunnen we niet. De werkelijkheid is in Yeshua, de Gezalfde, zelf gelegen.

Ja, dus achter Hem aan.

[...]


Shalom, Amen
d:)b

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Verhalen voor onderweg
« Reactie #38 Gepost op: maart 28, 2009, 12:29:32 am »
Beetje jammer

Je poneert een aantal dingen, bent niet te bevragen op het waarom, meent dat vragen direct te maken hebben met betrapte tenen en vlucht van het forum.
Een mening hebben is prima, van mening zijn dat belijden in een bepaalde denominatie niet hoort (hoewel belijden gegrond is op het Woord) of niet kan, je roept wat, schopt ergens tegenaan en smeert hem.

Jammer dus.

Als je energie steekt in contact met mensen heb je kans dat je ook nog eens iets bereikt lijkt mij.

* okidoki heeft geen kromme tenen maar een frons van verbazing over de pelgrim
Mail me maar als je wat wilt weten