Auteur Topic: Pedagogiek: holding  (gelezen 9238 keer)

visit

  • Berichten: 60
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Gepost op: juni 26, 2009, 10:51:27 am »
Heeft iemand ervaring met de
holding-techniek of heeft een
suggestie voor een website
mbt deze techniek?

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #1 Gepost op: juni 26, 2009, 11:11:12 am »
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

visit

  • Berichten: 60
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #2 Gepost op: juni 26, 2009, 12:21:44 pm »
Er wordt veel over deze techniek geschreven.

Als ik het zo inschat heeft de consultatiebureau-arts een term genoemd maar gekoppeld aan de verkeerde techniek.

Ik zou graag een Nederlands artikel vinden die de volgende techniek beschrijft/ilustreerd:

Baby/peuter is/lijkt verdrietig, maakt zich op een bepaald moment heel erg boos en gaat vervolgens braken/stikneiging vertonen.

Je wil het kind niet bevestigen in het bovenstaande.

Dit schijn je controleerbaar te kunnen houden door de baby/peuter stijf tegen je aan te houden net zolang totdat het huilen weer op een aanvaardbaar niveau komt dat je het kind kan troosten.

Alvast bedankt.
« Laatst bewerkt op: juni 26, 2009, 12:30:19 pm door Pooh »

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #3 Gepost op: juni 26, 2009, 12:48:59 pm »
De 'holding methode' is kennelijk een methode die ontwikkeld is voor kinderen met autisme, omdat men vroeger dacht dat dat een hechtingsstoornis is. Is tegenwoordig een achterhaald idee. Daarnaast zijn er in Amerika kennelijk 6 kinderen aan de therapie overleden.

Wanneer jij een 'gewoon', niet autistisch kind hebt, zou ik je adviseren om die 'stikaanvallen' te negeren. Het kind stikt namelijk niet echt, maar loopt blauw aan en kan zelfs even het bewustzijn verliezen. Dat is niet erg, het gaat vanzelf over. Het komt voor bij ongeveer 1 op de twintig kinderen in de leeftijd van enkele maanden tot een jaar of 5. Het gaat vanzelf over. Belangrijkste voor ouders is: niet in paniek raken, geen aandacht aan geven of hooguit voorkomen dat ze zich tijdens een aanval bezeren. Zie ook: breath holding spell.

De holding-methode lijkt me ontzettend ongeschikt voor dit probleem.
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

dingo

  • Berichten: 3483
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #4 Gepost op: juni 26, 2009, 09:20:15 pm »
Het zal vast niet pedagogisch zijn, maar een wat groter kind, niet van een paar maanden dus, gewoon even met het hoofd onder de koude kraan houden helpt ook heel goed.

mirt

  • Moderator
  • Berichten: 1730
  • strijd de goede strijd
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #5 Gepost op: juni 26, 2009, 10:07:46 pm »
Denk je wel eens na over de verhouding tussen het belang van: 'het werkt' en het is 'pedagogisch?'. Ik hoef niet al je gedachten daarover te weten, maar ik wil even gerust gesteld worden: denk je er wel eens over na?

Ik ben trouwens voor wat Elle beschijft. Alleen is het wel zo dat er dan meestal na een tijdje wel een moment komt dat het kind wel getroost wil worden.
« Laatst bewerkt op: juni 26, 2009, 10:13:12 pm door mirt »
ernstige mensen worden pas somber als ze niet ernstig mogen zijn

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #6 Gepost op: juni 26, 2009, 10:37:28 pm »

quote:

visit schreef op 26 juni 2009 om 12:21:
Er wordt veel over deze techniek geschreven.

Als ik het zo inschat heeft de consultatiebureau-arts een term genoemd maar gekoppeld aan de verkeerde techniek.

Ik zou graag een Nederlands artikel vinden die de volgende techniek beschrijft/ilustreerd:

Baby/peuter is/lijkt verdrietig, maakt zich op een bepaald moment heel erg boos en gaat vervolgens braken/stikneiging vertonen.

Je wil het kind niet bevestigen in het bovenstaande.

Dit schijn je controleerbaar te kunnen houden door de baby/peuter stijf tegen je aan te houden net zolang totdat het huilen weer op een aanvaardbaar niveau komt dat je het kind kan troosten.

Alvast bedankt.

Klinkt als CFB: Controle Fysieke Beheersing.
Mag je in de zorg alleen toepassen na een gedegen training, ik raadt het ouders af om dit zomaar toe te passen.
Het gaat nadrukkelijk om het beperken van lichamelijke vrijheid waarbij het de vraag kan zijn of dit als opvoedingsmethodiek toegepast moet worden.
Er zijn mildere manieren denk ik?
Mail me maar als je wat wilt weten

dingo

  • Berichten: 3483
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #7 Gepost op: juni 27, 2009, 01:35:46 am »

quote:

mirt schreef op 26 juni 2009 om 22:07:
Denk je wel eens na over de verhouding tussen het belang van: 'het werkt' en het is 'pedagogisch?'. Ik hoef niet al je gedachten daarover te weten, maar ik wil even gerust gesteld worden: denk je er wel eens over na?
[...]
Ja hoor daar denk ik wel eens over na, ben zelfs getrouwd met iemand die pedagogiek in haar opleiding heeft gehad. Neemt niet weg dat ik onder stagiaires en jonge collega's, die pedagogisch volledig correct zijn opgevoed, de grootste aso's tegenkom. Waarmee ik maar zeggen wil dat pedagogisch correct opvoeden ook niet alles is. (En nee, ik heb het zelf nog nooit nodig gevonden een kind onder de koude kraan te houden, maar ik heb het wel zien werken.)

Marloes

  • Berichten: 4175
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #8 Gepost op: juni 27, 2009, 06:55:26 pm »
In het gezicht blazen werkt vaak ook. Door de schrikreactie komen ze weer 'bij'.
[Prediker 7:29]

visit

  • Berichten: 60
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #9 Gepost op: juni 29, 2009, 10:55:47 am »
Onze dochter is een vrolijke meid wat byv. breed grijnst en lacht als ze uit bed gehaald
wordt. Vrolijkheid heeft gelukkig de overhand. Ze laat menig hart smelten. Ze mag terecht
temparamentvol genoemd worden.


Bedankt voor jullie reacties. De discussie vind ik interessant. En voor mij toepasbaar
als ze wat ouder is.

Ze is nog geen negen maanden. In die leeftijd is het meer monoloog dan dialoog.
Zoals de meesten weten hebben ze op deze leeftijd al veel door. Ze mag zich uiteraard uiten.
Maar we willen haar op dit moment al wel leren om zich te kunnen beheersen en voorkomen dat ze
overstuur raakt.

Ik lees ook over bewusteloos raken van kinderen.
Naar mijn idee moet je proberen het kind hiervoor te beschermen dat het zover komt.

Blazen in het gezicht en de koude washand hebben geen effect (meer).
Ze wordt dan alleen maar kwader.

De koude kraan lijkt mij geen goede methode, kind wil je niet bang laten worden voor water.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #10 Gepost op: juni 29, 2009, 12:09:47 pm »

quote:

visit schreef op 29 juni 2009 om 10:55:
Ze is nog geen negen maanden. In die leeftijd is het meer monoloog dan dialoog.
Zoals de meesten weten hebben ze op deze leeftijd al veel door. Ze mag zich uiteraard uiten.
Maar we willen haar op dit moment al wel leren om zich te kunnen beheersen en voorkomen dat ze
overstuur raakt.
Past dat wel bij de leeftijd van haar? Ze is NEGEN maanden? Waar hebben we het over?
Mail me maar als je wat wilt weten

mirt

  • Moderator
  • Berichten: 1730
  • strijd de goede strijd
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #11 Gepost op: juni 29, 2009, 12:14:02 pm »

quote:

visit schreef op 29 juni 2009 om 10:55:Maar we willen haar op dit moment al wel leren om zich te kunnen beheersen en voorkomen dat ze
overstuur raakt.

Op grond waarvan denk je dan dat dat mogelijk is op deze leeftijd?
Heb je daar voorbeelden van dat dat kan, of weet je van onderzoeken?
Of is het alleen je wens uit goede bedoelingen natuurlijk?
Ik verbaas me hier namelijk erg over dat je dat wilt.
Je moet haar zelf de rust geen die ze nodig heeft voor zover dat mogelijk is. Rustig blijven praten, terwijl ze zo boos is lijkt me op deze leeftijd nog beter dan negeren. Op zich is zelf niet boos worden natuurlijk ook een vorm van negeren. Maar echt negeren lijkt me voor wat oudere kinderen geschikt, maar nu nog niet.

Ik kan me wel voorstellen dat je het soms wel moet reageren als je je zelf niet meer de baas bent. Dat je er zelf te boos van wordt zeg maar. Zo van: laat me nou eens met rust baby! Ik weet niet of dat bij jou speelt, ik had dat wel eens.
« Laatst bewerkt op: juni 29, 2009, 12:16:42 pm door mirt »
ernstige mensen worden pas somber als ze niet ernstig mogen zijn

visit

  • Berichten: 60
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #12 Gepost op: juni 29, 2009, 01:22:43 pm »

quote:

okidoki schreef op 29 juni 2009 om 12:09:
[...]
 Past dat wel bij de leeftijd van haar? Ze is NEGEN maanden? Waar hebben we het over?


Zou je inhoudelijk willen reageren op mijn post.
Ik geef aan dat een dialoog op die leeftijd onmogelijk is.
een kind op die leeftijd lacht en huilt en geeft op die manier aan
of het zich prettig voelt of niet.

Simpelweg negeren kunnen we niet (laten doen).
We hopen handvaten te vinden om met dit probleem om te gaan.
Onvermijdelijk besteden we haar ook weleens uit.

Ze is in de leeftijd van uitproberen.

De basis zal nu al gelegd dienen te worden.

Toch?

mirt

  • Moderator
  • Berichten: 1730
  • strijd de goede strijd
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #13 Gepost op: juni 29, 2009, 03:48:58 pm »
De basis voor een heleboel dingen worden gelegd. De basis voor communicatie wordt bijvoorbeeld gelegd al als je reageert op geluidjes van je kind. Een heel jonge baby kan al dingen nadoen als tong uitsteken.

Maar als je een kind van negen maanden afleert om boos te zijn, (afleren kan tot op zekere hoogte, wat je eigenlijk afleert is gerichte boosheid. Vage gevoelens die eigenlijk een soort ongerichte boosheid zijn zullen ook dan altijd blijven bestaan en later heel hinderlijk kunnen zijn voor het kind) dan ontneem je hem iets in plaats van het een basis te geven.

Want als het op de leeftijd komt dat het zal kunnen gaan leren om om te gaan met zijn boosheid, een jaar of 8 ben je dan denk ik gemiddeld, dan mag er volgens zo'n kind geen boosheid bestaan. Dus waar is dan je materiaal om mee om te leren gaan?

Boosheid op zich is niet verkeerd. Tuurlijk, als de wereld volmaakt was geweest, zou er geen boosheid bestaan. Maar nu het zo is dat ieder mens geneigd is zijn naaste te haten, is het goed dat er boosheid bestaat. En de moeder is vaak de eerste op wie een baby boos wordt. Aanvaard dan de taak om degene te zijn die die boosheid er op een zo geschikt mogelijke manier er te laten zijn. Voorkom bijvoorbeeld dat het kind schade ondervindt. Ga niet allerlei lieve dingen doen die je normaal ook niet zou doen, zodat je een kind aanleert te manipuleren. Maak het kind niet bang dat de wereld vergaat of op z'n minst op z'n kop komt te staan als 'ie eens boos is.

Wees blij dat jij het mag zijn die een kind zo'n 18 jaar lang een veilige omgeving mag geven om zichzelf en de ander te leren kennen. En daar horen boze gevoelens bij. Soms zijn boze gevoelens namelijk terecht (jij bent ook wel eens terecht boos toch?) en leer je daarmee grenzen te stellen, soms zijn ze niet terecht en als je de ruimte krijgt om ze dan wel te voelen maar er achteraf achter te komen dat ze niet terecht zijn heb je ook heel veel geleerd over jezelf. Dat mis je allemaal als je de ruimte niet hebt om die boze gevoelens te hebben.

Een baby van negen maanden die van slag is en boos huilt, dat kan heel akelig zijn om naar te luisteren. Soms kan het zijn dat je er gewoon niet goed tegenkan, dat het iets in jezelf teweeg brengt wat je niet wilt. Het kan zijn, ik weet dat natuurlijk niet, dat dat alleen al de gedachte met zich meebrengt: dit is iets wat niet mag, dit kan nooit goed zijn. Het klinkt een beetje raar, maar als ik zelf merkte dat ik er niet zo goed tegenkon, dan ging ik in gedachten wel eens meehuilen met de gedachte: de wereld is ook vaak rot... Dat liet ik dan alleen niet merken, of alleen een heel klein beetje.
ernstige mensen worden pas somber als ze niet ernstig mogen zijn

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
Pedagogiek: holding
« Reactie #14 Gepost op: juni 29, 2009, 03:50:31 pm »
Waarom kun je het niet negeren?

In eerste instantie zijn die breath holding spells niet express, maar het gevolg van de driftige huilbui. De link naar die site die ik eerder gaf zegt dit:

quote:

Met name bij een aanval die ontstaat na een driftbui, is het belangrijk om niet in paniek te raken of (over-)bezorgd te reageren. Uw kind kan namelijk in de gaten krijgen, dat zijn of haar gedrag effect heeft en zal mogelijk vaker de adem inhouden. Dit doen sommige kinderen bijvoorbeeld om aandacht van een ouder te krijgen. U kunt het best zo rustig en nuchter, kort en bondig mogelijk tegen uw kind (blijven) praten en proberen zo snel mogelijk weer over te gaan tot de orde van de dag. Als u kalm op de aanvallen reageert, zullen zij het snelst verdwijnen.

Blijf kalm, blijf nuchter, blijf rustig. Kijk of je kind zich bezeren kan en wacht tot het over gaat. Weinig aandacht geven, want anders kan je kind het gaan gebruiken om je aandacht te trekken. Met andere woorden: pak een wasmand en ga was opvouwen, de plantjes water geven, de meubels in de boenwas zetten. Dan kun je 'onopvallend' je kind in de gaten houden.
In het algemeen is het belangrijk om je kind geen aandacht te geven wanneer het negatief gedrag vertoont. Geef haar wat extra aandacht op momenten dat ze lief en rustig is. (Niet dat ik denk dat jij dat vergeet, hoor.) Dan zal ze niet de neiging krijgen om je aandacht te trekken op een negatieve manier.
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]