Auteur Topic: Ode aan de Herfst.  (gelezen 1222 keer)

rtfm08

  • Berichten: 995
    • Bekijk profiel
Ode aan de Herfst.
« Gepost op: oktober 26, 2009, 05:57:42 pm »
SEASON of mists and mellow fruitfulness,  
Close bosom-friend of the maturing sun;  
Conspiring with him how to load and bless  
With fruit the vines that round the thatch-eves run;  
To bend with apples the moss’d cottage-trees,        
And fill all fruit with ripeness to the core;  
To swell the gourd, and plump the hazel shells  
With a sweet kernel; to set budding more,  
And still more, later flowers for the bees,  
Until they think warm days will never cease,        
For Summer has o’er-brimm’d their clammy cells.  
 
2.

Who hath not seen thee oft amid thy store?  
Sometimes whoever seeks abroad may find  
Thee sitting careless on a granary floor,  
Thy hair soft-lifted by the winnowing wind;        
Or on a half-reap’d furrow sound asleep,  
Drows’d with the fume of poppies, while thy hook  
Spares the next swath and all its twined flowers:  
And sometimes like a gleaner thou dost keep  
Steady thy laden head across a brook;          
Or by a cyder-press, with patient look,  
Thou watchest the last oozings hours by hours.  
 
3.

Where are the songs of Spring? Ay, where are they?  
Think not of them, thou hast thy music too,—  
While barred clouds bloom the soft-dying day,          
And touch the stubble plains with rosy hue;  
Then in a wailful choir the small gnats mourn  
Among the river sallows, borne aloft  
Or sinking as the light wind lives or dies;  
And full-grown lambs loud bleat from hilly bourn;          
Hedge-crickets sing; and now with treble soft  
The red-breast whistles from a garden-croft;  
And gathering swallows twitter in the skies.  
 
J Keats

Pooh

  • Administrator
  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 5794
    • Bekijk profiel
Ode aan de Herfst.
« Reactie #1 Gepost op: oktober 26, 2009, 06:01:33 pm »
Daar past maar 1 antwoord op:

P.A. de Génestet - Boutade

O land van mest en mist, van vuilen, kouden regen,
doorsijperd stukske grond, vol killen dauw en damp,
vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen!
Vol jicht en parapluies, vol kiespijn en vol kramp.

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
van kikkers, baggerluî, schoenlappers, moddergoôn,
van eenden groot en klein, in allerlei fatsoenen,
ontvang het najaarswee van uw verkouden zoon!

Uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen
tot modder; 'k heb geen lied, geen honger, vreugd noch vreê.
Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
gij - niet op mijn verzoek - ontwoekerd aan de zee.
« Laatst bewerkt op: oktober 26, 2009, 06:03:33 pm door Pooh »