Auteur Topic: Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.  (gelezen 35774 keer)

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #180 Gepost op: mei 12, 2010, 03:55:32 pm »

quote:

Stephanie19 schreef op 10 mei 2010 om 22:46:
De passie van ons geloof kunnen we in principe niet met elkaar delen. Dat is wel lastig. Soms wil het wel eens tussendoor dat er geen frustratie ontstaat. Maar we gaan nooit echt diep.
"Soms wil het wel eens tussendoor dat er geen frustratie ontstaat," zeg je. Dat klinkt veelzeggend en helaas in sombere zin.

quote:

Wat bij mijzelf ligt kan ik zelf veranderen. Wat bij hem ligt natuurlijk niet. Ik ben wel bereid om met hem mee naar de kerk te gaan om en om maar ik zou nooit altijd naar de gereformeerde kerk kunnen. Daar kan ik mijn ei niet in kwijt om het zo maar te zeggen.
Het is voor mij van groot belang WAT hij doet. Als je gelooft moet je toch ook de vruchten kunnen zien?
Anders is je geloof toch dood volgens de bijbel?

In Jacobus 2 staat het, zoals je zelf al eerder ook zei.
Bedenk echter ook: Zie je het niet expliciet in zijn daden of is het misschien zo dat zijn handelen regelmatig ermee in tegenspraak lijkt te zijn. Zie je misschien wat in Jacobus 2:14-17 beschreven staat? Dus: wel vriendelijkheid maar daden nalaten waar ze niet nagelaten zouden moeten worden?

quote:

Hoe mijn vriend er in staat...
Hij wil wel belijdenis doen om ja te zeggen maar ik vraag me af hoe belangrijk hij het vindt. Heb het idee dat het voor hem er bij hoort. Hij zegt dat hij er klaar voor is maar ik mis dat verlangen bij hem.

Kun je het niet ook zien als de weg die je gaat -- met wel mijlpalen -- maar toch iets wat je doet en waar je op weg bent? Daarover hoef je toch niet per se zo in uitbundige beroering en overlopend van emotie te wezen? Misschien gaat het zó bij hem.

De belijdenis? Hoe belangrijk hij het vindt kun je hem vragen en ook of het misschien slechts "erbij hoort". Reken er niet op dat het overkomt als vriendelijke belangstelling als je het vraagt zoals ik het nu zeg maar..., dat is het ook eigenlijk niet! Je hebt in wezen forse verwijten naar hem toe! Eigenlijk hoor ik tenslotte weinig wat er positief aan je vriend zou kunnen zijn.

quote:

Snap wel dat het evangelische heel apart kan over komen voor iemand die gereformeerd is. Echt haast een cultuurshock. Andersom trouwens ook :)
Maar je verdiepen in elkaars opvattingen... is dat teveel gevraagd? Misschien wel. Ik weet het niet. Ik denk zelf van niet.
Nee, dat is niet teveel gevraagd. Dat vind ik niet.
Het geloof op de manier zoals jij het niet alleen gewend bent, maar waar je ook achter staat, is zo essentieel voor jou dat degene met wie je verder door het leven zult gaan zich daarin moet verdiepen.
(Maar dat zeg ik niet specifiek naar je vriend gericht als dat hij iets moet, maar als hij inderdaad verder met jou door het leven wil dan is het wel iets wat hij eigenlijk niet zou kunnen wegschuiven.)

quote:

De Heilige Geest is vaak heel onbekend voor mensen. Wat Hij doet, Zijn taak, wat voor invloed Hij heeft etc.
Zou ook graag willen dat hij zou ervaren wat de Heilige Geest in zijn leven zou kunnen doen.
Hij heeft de Heilige Geest wel maar ik denk dat hij zich er niet door laat leiden...
Hij is wel heel behulpzaam naar vrienden, kennissen. Waar is de passie...
Passie..., ja daar zeg je zo wat! Een extraverte emotioneel-uitbundige gedreven manier waaraan ik dan toch gauw denk dan, is niet echt ieders "gewoonte". Het kan natuurlijk ook op meer interne wijze maar misschien is die "drive" sowieso bij hem minder en niet op een manier dat het woord "passie" je erbij gauw invalt. Dat kan.
"Hij is wel heel behulpzaam naar vrienden, kennissen,"zeg je. Kijk eens aan!
Galaten:
22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft.

Ik proef bij jou toch wel: "ja, maar dat is allemaal gewoon; ik moet behoorlijk wat extra zien!" Maar zo gewoon is dit allemaal niet! Er is voor menigeen heel wat moeite en tijd nodig en de bewustwording moet komen om deze dingen in redelijke mate te verwerkelijken.

quote:

Je moet aan Gods hart zijn om vrucht te kunnen dragen.
Je vruchten groeien doordat God je voedt. Het is niet iets wat je zelf kunt forceren. Je kunt er wel voor kiezen om bij God te zijn.

quote:

Stephanie19 schreef op 11 mei 2010 om 20:05:
Dank je bloem!
Ik probeer er telkens meer achter te komen wat hem nou beweegt om belijdenis te doen. Zelf heb ik nu (nog) het idee dat het er bij hoort. Vooral ook sinds dat een vriend van hem vroeg of hij ook belijdenis ging doen. Toen ging spontaan het knopje om en wilde hij ook. Opzich kan die keuze zo maken maar het kwam toch heel onverwacht voor mij omdat hij het eerst niet van plan was.
Toch vind ik het nog moeilijk om de balans te zoeken. Hij vindt het blijkbaar ontzettend moeilijk (vervelend ook wel) om er over te praten. 5 minuten is al haast teveel, maar misschien elke keer als we bij elkaar zijn een paar minuten en misschien dat het dan groeit...
Hebben jullie tips?

Je krijgt toch gauw een soort verwijt-situatie zoals ik boven in de reactie op je vorige post al zei.
Ik denk Dat Elle gelijk heeft als ze zegt: "Hooguit zou ik tussen neus en lippen door vertellen wat voor tofs je nu weer overkomen is, en dat je God voor zoiets dankbaar bent. Beter kun je door je doen en laten getuigen van God."
Dan krijg je niet zo gauw de verwijt-situatie die hem vermoedelijk juist doet dichtslaan.
En een garantie dat hij ooit een gelovige wordt bij wie het echt "af straalt" van alles wat hij doet heb je niet.
Je kunt de tijd nemen als je dat wilt, daarbij moet je natuurlijk niet vergeten wat ik net zeg en zelf op enig moment gaan beslissen of je met je vriend een relatie voor het leven wilt (ook zonder garanties die niet te geven zijn!).

Ik wens jou zowel als je vriend succes maar wil het kunnen lukken dan is er veel nodig van de dingen die je vindt in de versen van de Galatenbrief die ik zonet aanhaalde! Liefde en geduld in ieder geval, om er maar eens twee te noemen.

Stephanie19

  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #181 Gepost op: mei 14, 2010, 05:23:45 pm »
Wat ik het meest mis uit Galaten 5:22 = geduld en geloof.
Misschien hoort vrede er ook een beetje bij...
Op de Geest vertrouw ik wel, maar als persoon geloof ik dat je de Geest ook ruimte moet geven. Gods stem willen verstaan. Zo lastig omdat hij er niet mee is opgegroeid om duidelijk te maken hoe ik er tegenaan kijk.
Hij kent het niet en is ook niet geinteresseerd kan ik wel zeggen.
Hij is vriendelijk en behulpzaam naar vrienden en kennissen, maar dat doet hij (naar mijn inzicht) meer omdat hij echt een sociaal type is. Ik geloof wel dat het door God gegeven is, maar...hoe leg je dat uit... tis voor hem niet gekoppeld aan geloof. Meer omdat hij dat leuk vindt. Hij koppelt dat niet aan geloof.
Kan het niet goed onder woorden brengen...
Ik probeer hem meer te respecteren in zijn keuze om bij de gereformeerde kerk te blijven en de leer etc. maar ik vind het zo moeilijk dat hij z'n koppie niet gebruikt.
Hij neemt alles zo maar aan en dan denk je er niet goed over na toch?
Waar wil je dan bij horen? Als je niet eens weet wat het helemaal inhoudt...
Niet dat je het tot in de puntjes moet weten maar een beetje weten waar je voor staat vind ik heel normaal.

Zijn handelen staat inderdaad wel eens haaks op het geloof. Even een voorbeeldje wat ook wel met dat ongeduld te maken heeft.
Hij heeft er een hekel aan als er een oudere voor hem rijdt die 20 te zacht rijdt.
Dan gaat hij bumperkleven omdat het hem zo irriteert.
Dan denk ik van... wat aso... ik bedoel, zo'n voorbeeld moet een christen toch niet willen geven?
Later voelt hij zich er ook niet schuldig over. Alleen maar van... zo iemand moeten ze van de weg halen...

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #182 Gepost op: mei 14, 2010, 06:02:51 pm »

quote:

Stephanie19 schreef op 14 mei 2010 om 17:23:
Wat ik het meest mis uit Galaten 5:22 = geduld en geloof.
Misschien hoort vrede er ook een beetje bij...
Hmz... geduld en vrede? Waarom moet ik nu aan Matt 7:3 denken? O-)

quote:

Op de Geest vertrouw ik wel, maar als persoon geloof ik dat je de Geest ook ruimte moet geven. Gods stem willen verstaan. Zo lastig omdat hij er niet mee is opgegroeid om duidelijk te maken hoe ik er tegenaan kijk.
Goed punt. De Geest is van Levensbelang voor je geloof. Bedoel je te zeggen dat hij wel gelooft, maar de Geest niet heeft?

quote:

Hij kent het niet en is ook niet geinteresseerd kan ik wel zeggen.
Dan heeft hij niet goed opgelet bij catechesatie: Waarschijnlijk kent hij vraag en antwoord 1 uit zijn hoofd (moest ik destijds wel).

quote:

Heidelbergse catechismus
Vraag 1: Wat is uw enige troost in leven en sterven?

Antwoord:
Dat ik met lichaam en ziel, in leven en sterven1, het eigendom ben, niet van mijzelf2, maar van mijn trouwe Heiland Jezus Christus3. Want Hij heeft met zijn kostbaar bloed voor al mijn zonden volkomen betaald4 en mij uit alle macht van de duivel verlost5.
Hij bewaart mij zo6, dat zonder de wil van mijn hemelse vader geen haar van mijn hoofd kan vallen7, ja zelfs zo, dat alles dienen moet tot mijn heil 8.
Daarom geeft Hij mij door zijn Heilige Geest ook zekerheid van het eeuwige leven9 en maakt Hij mij van harte bereid om voortaan voor Hem te leven10.

Vraag 21: Wat is waar geloof?
Antwoord:
Waar geloof is een stellig weten waardoor ik alles voor betrouwbaar houd, wat God ons in zijn Woord geopenbaard heeft1.
Tegelijk is het een vast vertrouwen2, dat de Heilige Geest3 door het evangelie in mijn hart werkt4, dat niet alleen aan anderen, maar ook aan mij vergeving van de zonden, eeuwige gerechtigheid en eeuwig heil5 door God geschonken zijn, enkel uit genade, alleen op grond van de verdienste van Christus6.

Vraag 70: Wat betekent dat: met het bloed en de Geest van Christus gewassen te zijn?
Antwoord:
Dat wij van God vergeving van de zonden hebben uit genade, om het bloed van Christus, dat Hij in zijn offer aan het kruis voor ons vergoten heeft1.
Verder ook, dat wij door de Heilige Geest vernieuwd en tot leden van Christus geheiligd zijn, zodat wij hoe langer hoe meer van de zonde afsterven en godvrezend en onberispelijk leven2.

quote:

Hij is vriendelijk en behulpzaam naar vrienden en kennissen, maar dat doet hij (naar mijn inzicht) meer omdat hij echt een sociaal type is. Ik geloof wel dat het door God gegeven is, maar...hoe leg je dat uit... tis voor hem niet gekoppeld aan geloof. Meer omdat hij dat leuk vindt. Hij koppelt dat niet aan geloof.
Kan het niet goed onder woorden brengen...

Let wel: hij is gedoopt toen hij baby was. Vanaf die tijd is de Geest al met hem bezig. De dingen die in galaten 22:5 staan noem ik niet voor niets karaktertrekken. De Geest gaat zo met je aan de slag dat 'goed doen' en 'vrucht dragen' iets vanzelfsprekends wordt. Het wordt je nieuwe natuur. Als is die nieuwe natuur, vrucht van de Geest, nooit vervolmaakt op deze aarde.
Maar van iemand die als kind al gedoopt is, kun je imho nooit zomaar zeggen 'dat is zijn eigen karakter, dat heeft niets met geloof te maken'.

quote:

Ik probeer hem meer te respecteren in zijn keuze om bij de gereformeerde kerk te blijven en de leer etc. maar ik vind het zo moeilijk dat hij z'n koppie niet gebruikt.
Hij neemt alles zo maar aan en dan denk je er niet goed over na toch?
Waar wil je dan bij horen? Als je niet eens weet wat het helemaal inhoudt...
Niet dat je het tot in de puntjes moet weten maar een beetje weten waar je voor staat vind ik heel normaal.
Ik vind het ook normaal.
Maar ik weet niet hoe je het bij hem gaat veranderen. Vaak zie je dat nadenken over het geloof pas komt nadat iemand op zichzelf is gaan wonen, eigen (vervelende) beslissingen maakt, eigen vreugde en verdriet doormaakt.

Door de boot genomen kan ik goed je vertwijfeling begrijpen.
Er blijft iets ontzettend dubbels zitten in iemand zijn geloof te horen belijden  maar niets kunnen merken van 'gedrevenheid door de Geest'. Ik denk dat de Geest een zware dobber aan zo iemand heeft. Maar juist omdat het geloof beleden is, mag je volgens mij vertrouwen op God: God laat zo iemand niet los.
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

Stephanie19

  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #183 Gepost op: mei 16, 2010, 11:11:04 pm »
Hoi Elle, ik weet niet waarom je aan Mattheus 7:3 moest denken. Het is niet dat ik alleen dingen van hem verwacht en dat ik niet naar mezelf zou moeten kijken. Dat is waar ik juist mee bezig ben. En ik vind 2.5 jaar een behoorlijke tijd.

Ik geloof wel dat hij de Geest heeft. Dat kan niet anders. Iedere gelovige heeft de Geest, maar het maakt wel uit of je je laat leiden door de Geest of niet.
Ik denk dat hij zich niet zo laat leiden door de Geest. Tenminste, niet merkbaar.

De vragen uit het HC die jij aanhaalt, staan inderdaad dingen over de Heilige Geest maar dat is nog niet het 'totaal plaatje.' Plus dat je sommige dingen wel kan weten maar er toch niet zo geinteresseerd in bent dat je wilt weten hoe je dat kunt doen.

Misschien komt het wat serieuzer nadenken ook wel als hij op zichzelf woont. Woont nu nog bij zijn ouders.
Ja er blijft echt iets dubbels zitten. Toen ik hoorde dat hij belijdenis wilde gaan doen sprong ik nou niet direct een gat in de lucht. Gewoon om dat dubbele gevoel... Ik zou hem zo graag meer uit de bijbel willen leren en die passie met hem delen. Dat hij dan ook daar voor aan mag staan en echt 'vervuld' ja mag zeggen.

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #184 Gepost op: mei 16, 2010, 11:29:22 pm »
Misschien heb je de eer om te mogen delen in Gods frustratie over zijn kinderen en sta je voor die uitdaging die God ook kent: hoe kan Hij hem zoveel mogelijk levend water geven?
Een nieuwe start is een nieuw begin

Stephanie19

  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #185 Gepost op: mei 19, 2010, 11:14:55 pm »
Misschien wel. Tis lastig om een manier te vinden die dan voor ons allebei werkt.
Ik zou er elke dag wel met hem over willen praten maar dat is geen optie voor hem en er niet over praten is geen optie voor mij.

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #186 Gepost op: mei 20, 2010, 01:47:05 am »
Dat kan ik me voorstellen. Lastig, dat is het.
Een nieuwe start is een nieuw begin

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #187 Gepost op: mei 20, 2010, 02:17:41 am »
Ik zat hier over na te denken, maar ook hierin is er wel een cultuurverschil denk ik. Als ik goede kennissen uit de pinkterbeweging  op bezoek heb, dan kunnen we hele diepe gesprekken hebben over het geloof. Nadenken over wat de kern is en hoe God aan het werk is vandaag de dag. Dat vindt ik echt heerlijk. Maar thuis onder de gereformeerden zal ik niet zo lang er over hebben. Praten over het geloof is dan snel wel iets van rond de vijf minuten zo af en toe, waarin het soms ook heel diep kan gaan, maar anders. Zo heel af en toe gaat een gesprek langer, omdat er dat echt iets in ons leeft wat we willen delen. Zou je er echter elke dag net zo vurig over hebben, dan ben je snel wel overdreven christelijk bezig. Dat is wel een cultuur. Je hebt het over van alles en nog wat en daar naast vallen er wel eens momenten waarin je het over het geloof hebt. Dat zijn dan ook vaak bijzondere momenten. Als je het er te lang en te veel over hebt, dan wordt dat inderdaad als vervelend en zwaar ervaren.

Helemaal niet over hebben is wel weer het uiterste trouwens.

Echter verschilt het per persoon. Met mijn oudste zusje zou ik sneller een diepe gesprek hebben, dan met mijn jongste zusje. Toch zijn de momenten waarop ik met mijn jongste zusje over het geloof had wel heel bijzonder. Het waren voor haar dan echte voedingsmomenten kon ik merken, waarop ze soms opeens het idee heeft dat de Heilige Geest haar aanspreekt. Ze kon opeens met vragen naar me toe komen. Dan moest ik denken aan bijbelgedeeltes die op haar situatie slaan. Haar bleek dat heel erg aan te spreken. Het zelfde gold als ze er met haar moeder over had. Toen ze voor studie in een boekje die ze las (omdat ze binnenkort belijdenis wilde doen) op iets trof wat haar aansprak, riep ze opeens uit: "dit is de Heilige Geest!!" en rende naar me toe om het me te laten zien.

Ze vertelde van die tekst:  "geloof is de zekerheid der dingen die men hoopt en het bewijs der dingen die met niet ziet" dat ze eens van de dominee hoorde en nu ook in dit boekje las. De dominee gaf cathegese en wat hij zei kwam op haar over als een grote "blabla bla bla bla bla" tot hij die tekst opsprak en ze daarvan opeens omhoog keek en er door aangesproken werd. Ze dacht: "dit is hoe ik geloof!"

Je kan met haar een hele lange "blabla blabla blablabla bla" gaan houden, maar zonder de Heilige Geest komt bij haar dus iets niet tussen de oren te zitten en is ze snel met je uitgesproken ;)

Dus misschien moet je die momenten een beetje afwachten. Kijken wat God doet, al kan er zo soms een hele maand over heen gaan. De Heilige Geest staat je op die momenten bij en je zal er dan voldaan op terug kijken :)
« Laatst bewerkt op: mei 20, 2010, 02:52:23 am door gaitema »
Een nieuwe start is een nieuw begin

Stephanie19

  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #188 Gepost op: mei 28, 2010, 08:32:29 pm »
Dank jullie wel voor al de reacties.
Inmiddels ben ik er wel uit :)
Hij heeft afgelopen zondag belijdenis gedaan.
Hij mist de passie voor God nog wel helaas, maar ik geloof in een krachtige God die wonderen doet!

Antonius

  • Berichten: 1539
  • Alle begin is moeilijk
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #189 Gepost op: mei 28, 2010, 10:59:41 pm »
@ Stephanie, leuk om te horen. Ik vroeg me af hoe het was afgelopen.
ik vond het leerzaam om dit topic te volgen , waar komt het nu echt op aan.
Mislukkingen, een kans om op nieuw te beginnen

Mezzamorpheus

  • Berichten: 5201
  • You are my Lifeboat
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #190 Gepost op: mei 29, 2010, 01:36:26 pm »

quote:

Stephanie19 schreef op 28 mei 2010 om 20:32:
Dank jullie wel voor al de reacties.
Inmiddels ben ik er wel uit :)
Hij heeft afgelopen zondag belijdenis gedaan.
Hij mist de passie voor God nog wel helaas, maar ik geloof in een krachtige God die wonderen doet!
Dan ben ik eigenlijk wel benieuwd wat je precies bedoelt met 'ik ben eruit'. Overigens, ondanks alles, uiteraard wel gefeliciteerd met zijn belijdenis.

Stephanie19

  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #191 Gepost op: mei 31, 2010, 08:18:59 pm »
Nou ik ben er wel uit hoe ik er nu over moet denken.
Ik geloof nog steeds dat hij geen levend geloof heeft, maar dat God de enige is die hem daarin kan veranderen.
Dat kan ik niet.
Ik kan voor hem bidden en hem voor Gods troon brengen maar meer ook niet.
Als God wil dat ik uiteindelijk met deze man trouw, dan komt het goed. Misschien als ik wat minder door vraag over bepaalde dingen, dat hij er zelf wel mee komt. Ik laat het aan hem nu over. En aan Hem. !

wateengedoe2

  • Berichten: 2149
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #192 Gepost op: juni 02, 2010, 08:36:20 am »

quote:

Stephanie19 schreef op 31 mei 2010 om 20:18:
Misschien als ik wat minder door vraag over bepaalde dingen, dat hij er zelf wel mee komt. Ik laat het aan hem nu over. En aan Hem. !
Heel verstandig, lijkt me. En accepteer het ook als hij er níet mee komt. Als je met iemand wilt trouwen, is het een slechte basis als je hem eigenlijk liever anders had willen zien.

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #193 Gepost op: juni 04, 2010, 04:24:53 pm »
Daarbij komt nog: of we nu een levend geloof hebben of niet, Jezus stierf voor alle tekortkomingen. Uiteindelijk kijkt Hij naar de instelling van de mensen. Hoe ze zijn richting God, richting Hem en niet te vergeten richting de naaste.

Want Jezus zegt bij zijn terugkomst: toen Ik honger had, heb je Me te eten gegeven. Toen Ik dorst had heb je Me te drinken gegeven. Toen Ik naakt was en niets had om aan te trekken, heb je Me kleding gegeven. Toen Ik gevangen zat, heb je Me opgezocht. Toen Ik ziek was, heb je Me thuis opgezocht.

Zowel geestelijk als vleselijk te verstaan.

afsluitend met zeer belangrijke woorden: wanneer je dit deed voor één van de onaanzienlijksten van mijn broeders en zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan.
« Laatst bewerkt op: juni 04, 2010, 04:34:02 pm door gaitema »
Een nieuwe start is een nieuw begin

Allert

  • Berichten: 10
    • Bekijk profiel
Mijn vriend wil (helaas) belijdenis doen.
« Reactie #194 Gepost op: juni 17, 2010, 11:17:32 pm »
hoe ik het vaak ziet is dat wij Als GKV geloven dat God ons all heeft aangenomen voor dat wij geboren zijn God heeft ons toen all uitgekozen daarom doen wij ook kinderdoop

het is dus niet zo dat wij all voor God gekozen hebben want dat kan een baby niet daarom doen wij eigenlijk belijdenis het is het antwoord op de doop dan zeggen we tegen God ik kies voor U en ik wil met U verder leven naar U wil

er is in mijn ogen daarom ook niet veel verkeerds aan de kinderdoop en de belijdenis