Auteur Topic: Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?  (gelezen 7934 keer)

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #15 Gepost op: mei 19, 2010, 10:12:10 pm »

quote:

Annemarieke schreef op 19 mei 2010 om 22:03:
[...]


persoonlijk heb ik beetje moeite van deze manier van elkaar laten zien wat er allemaal in de bijbel staat. Vergeet alleen niet dat door de zondvloed wij in een gebroken wereld leven waarin wij mensen allemaal niet waar kunnen maken wat er in de bijbel geschreven staat. En dat we ook niet alles letterlijk nemen wat in de bijbel staat, anders zou zou je ook je rechteroog uit je hoofd moeten rukken als je al naar een andere man/vrouw zou kijken. Ik denk dat wij mensen veel te veel onze eigen waarheid willen zien en dat zie ik nu juist als een aanval van de satan.
Elke dag ga ik als mens de fout in, voldoe ik niet aan wat er in de bijbel allemaal van mij gevraagd wordt.  Maar ik leef in geloof en vertrouwen dat Jezus onze redder is, Hij zocht alle zondaars en hoeren en slechte mensen op, Hij is voor al onze zonden en fouten en tekortkomingen gestorven, voor alles! Hij is onze Redder wanneer wij Hem aanroepen en hem vertrouwen.
Bij zulke vraagstukken biedt de Bijbel juist uitkomst vind ik, want al wordt het niet aangemoedigd, het is vanwege de hardheid van onze harten toegestaan om te scheiden.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #16 Gepost op: mei 20, 2010, 09:37:01 am »

quote:

Annemarieke schreef op 19 mei 2010 om 22:03:
persoonlijk heb ik beetje moeite van deze manier van elkaar laten zien wat er allemaal in de bijbel staat. Vergeet alleen niet dat door de zondvloed wij in een gebroken wereld leven waarin wij mensen allemaal niet waar kunnen maken wat er in de bijbel geschreven staat. En dat we ook niet alles letterlijk nemen wat in de bijbel staat, anders zou zou je ook je rechteroog uit je hoofd moeten rukken als je al naar een andere man/vrouw zou kijken.

Als het gaat om onze zaligheid is de boodschap dat we liever een oog uitrukken dan dat we ons tot zonde laten verleiden. Denk je werkelijk dat dat niet letterlijk is bedoeld? Het is beter dat een van de lichaamsdelen verloren gaat dan dat de ziel verloren gaat. Jezus schetst in rake bewoordingen de volkomen waarheid. ALS iets je tot zonde verleidt, is het BETER de oorzaak weg te nemen - hoe rigoreus ook, DAN dat je ziel wordt verworpen door God. Wij, vanuit onze berusting in de zonden overwegen dan dat niet alleen het oog, maar ook andere lichaamsdelen zullen sneuvelen. Maar we kunnen ook redeneren vanaf de andere kant: als we overwegen dat ons lichaamsdeel verwijderd moet worden, zouden we dan nog wel willen toegeven aan de zonde? Misschien geeft ons dat een bezinning op de zonde die ons wil verleiden, en ook het belang van het vasthouden in volharding aan de liefde voor God.

Overdrachtelijk>> Maar als we het concreet genoemd hebben, is er wel een verdieping die jij ook aangeeft, namelijk dat je waarschijnlijk weinig ledematen overhoudt. Dan blijkt dat de als-dan formulering gaat over de vergelijking wel of niet in de hemel komen. De vraag is terecht of de mens zelf de hemel kan verdienen. En vergeet niet dat Jezus in deze tekst, de bergrede, de diepte van de wet beschrijft. De normatieve inhoud die in de wet besloten is en door de profeten ook benoemd is, maar die door de letterlijke toepassing en uitgeholde normen een dode letter is geworden. De uitgeholde versie kan volbracht worden, maar de normatieve inhoud van de wet kan door mensen niet volbracht worden. Jezus geeft dus de diepte en de scherpte van de wet aan om zeer helder te maken dat de mens in zichzelf geen verlossing kan bewerken door de wet na te leven.

Concreet>> Maar wat in de alinea hierboven overdrachtelijk werd genoemd ontkracht in grote mate de betekenis van het volharden in de strijd tegen de zonde. Want wie werkelijk strijdt, heeft ook werkelijk offers over voor het koninkrijk der hemelen. Wie die offers als noodzakelijk wegpoetst, miskent het evangelie van veroordeling en verlossing.
Jezus zelf werd verleid door de satan om tenminste een beetje te zondigen, maar hij hield vol. Wat is beter dat Jezus een oog uitrukt of dat Hij een zonde begaat? Het evangelie dat wij leren en verkondigen is nu juist dat Jezus niet alleen zijn oog maar zijn hele lichaam heeft gegeven, liever dan te zondigen. En de blijdschap waarin wij mogen delen is dat Zijn lichaam ook is gegeven voor onze zonden.

Daarom is de boodschap toegepast: jawel, ruk je oog uit, breek je benen, hak je handen, en nagel je mond dicht, als deze ledematen je tot zonde verleiden waardoor je verworpen wordt uit het koninkrijk.
Maar als je Christus aanneemt, weet dan dat Hij niet alleen zijn milt, en niet alleen zijn handen, en niet alleen zijn voeten heeft laten doorboren, maar zijn hele lichaam heeft gegeven als offer van liefde en dankbaarheid in het niet toegeven aan de verleiding en het volharden in de liefde voor God de Vader.

Jezus zegt: er is geen grotere liefde dan dat iemand zijn leven zet voor zijn vrienden. Hij verwees daarmee ook naar zichzelf, ef. 5:12.

quote:

Ik denk dat wij mensen veel te veel onze eigen waarheid willen zien en dat zie ik nu juist als een aanval van de satan.
Elke dag ga ik als mens de fout in, voldoe ik niet aan wat er in de bijbel allemaal van mij gevraagd wordt.  Maar ik leef in geloof en vertrouwen dat Jezus onze redder is, Hij zocht alle zondaars en hoeren en slechte mensen op, Hij is voor al onze zonden en fouten en tekortkomingen gestorven, voor alles! Hij is onze Redder wanneer wij Hem aanroepen en hem vertrouwen.

Jawel, de mensen zien hun eigen waarheid.
Jawel, Jezus is onze redder.
En jawel, hij is er voor de armen en verdrukten, en geminachten, en zondaars. MAAR NIET OMDAT HIJ STERFT VOOR ALLE ZONDEN VAN ALLE ZONDAARS! WELNEE, maar hij komt om hen te trekken uit de ellende ! Hij komt tot hen die in de ellende de boodschap van verlossing omarmen en in grote dankbaarheid ook bereid zijn te breken met het verleden.

Om dit te begrijpen moet je het vergelijken met de betere gesitueerde joden. Wie zich niet verloren voelt, zal de hulp van Jezus niet nodig hebben en verlossing niet zoeken in een evangelie van totale bekering en totale onmogelijkheid zelfredzaam te zijn. Wie reeds rijk is in het geloof, kan niet de ellende van zijn eigen leven en de onmogelijkheid van verlossing uit zichzelf begrijpen.

Het is gewoon het beeld van de rijke jongeling. Hij was gearriveerd, en in balans en kon daardoor niet zijn leven opgeven en Jezus volgen.
Het is gewoon het beeld van de rijke. Wie veel heeft in dit leven kan niet anders dan met grote moeite in het koninkrijk van God binnen gaan.
Het is gewoon het beeld van de tollenaar. Wie vol is van zijn eigen schuld en onvermogen, heeft zichzelf gekwalificeerd als zeer geschikt voor het koninkrijk der hemelen.
Want als hij het evangelie aanneemt en Christus uitgestoken handen aangrijpt, dan is hij als Petrus die uit het water wordt getrokken: zeker van zijn gewisse dood en daarom ook buitengewoon dankbaar voor de verlossing.

Het is gewoon het beeld van de gelovige Nederlander. Hij was gearriveerd, en in balans en kon daardoor niet zijn leven opgeven en Jezus volgen.
Het is gewoon het beeld van de rijke Nederlander. Wie veel heeft in dit leven kan niet anders dan met grote moeite in het koninkrijk van God binnen gaan.
Het is gewoon het beeld van de Amerikaan die terecht de doodstraf gaat krijgen. Wie vol is van zijn eigen schuld en onvermogen, heeft zichzelf gekwalificeerd als zeer geschikt voor het koninkrijk der hemelen.
Want als hij het evangelie aanneemt en Christus uitgestoken handen aangrijpt, dan is hij als Petrus die uit het water wordt getrokken:
zeker van zijn gewisse dood en daarom ook buitengewoon dankbaar voor de verlossing; zo dankbaar dat ook hij zijn leven zal geven.

Begrijp je de nuances die ik probeer te maken?

Zijnkind

  • Berichten: 5099
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #17 Gepost op: mei 20, 2010, 10:10:28 pm »

quote:

Annemarieke schreef op 19 mei 2010 om 15:13:
Wat was er zo moeilijk met betrekking tot je kinderen, als ik vragen mag?


De discussie over hertrouwen beperkt zich doorgaans tot de (gescheiden) partners en of het mag of niet. Maar er is nog een andere partij betrokken bij dit proces. De kinderen. Meestal zijn ze nog te klein om er zelf een doordacht standpunt over te hebben. Maar ze hebben er wel mee te maken. En de gevolgen ondervinden ze elke dag.

In mijn geval was er al een tijdje een stiefvader in het spel. Dat maakte de introductie van mijn vrouw makkelijker moet ik zeggen want ze waren al een grote verandering gewend. In beide gevallen zijn er geen andere kinderen bij betrokken. De kinderen hebben er dus opeens 2 "ouders" bij. Dat vond ik moeilijk om voor ze te beslissen. Ik wil geen drempels opwerpen voor die toch al korte tijd dat ik ze nog zie. Gelukkig werkte het tot nu toe eerder positief dan negatief. De sfeer is goed hier.

Bijbels beargumenteren of hertrouwen wel of niet mag, is niet zo zinvol. De bijbel geeft duidelijk weer dat scheiding niet gewenst is. Net als andere zaken die niet overeenkomstig Gods bedoeling zijn. Maar het komt toch voor. En dan geeft Jezus niet altijd onverbiddelijke regels. Want dan had Hij die overspelige vrouw wel laten stenigen. Hij deed wat anders gelukkig. Hij gaf haar een nieuwe kans.
Spreuken 16: 3 Vertrouw bij je werk op de HEER, en je plannen zullen slagen.

Qohelet

  • Berichten: 1736
  • Vanitas vanitatum...
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #18 Gepost op: mei 20, 2010, 11:34:31 pm »

quote:

Annemarieke schreef op 19 mei 2010 om 22:03:
[...]
persoonlijk heb ik beetje moeite van deze manier van elkaar laten zien wat er allemaal in de bijbel staat. Vergeet alleen niet dat door de zondvloed wij in een gebroken wereld leven waarin wij mensen allemaal niet waar kunnen maken wat er in de bijbel geschreven staat. En dat we ook niet alles letterlijk nemen wat in de bijbel staat, anders zou zou je ook je rechteroog uit je hoofd moeten rukken als je al naar een andere man/vrouw zou kijken. Ik denk dat wij mensen veel te veel onze eigen waarheid willen zien en dat zie ik nu juist als een aanval van de satan.

Heel veel waars--
maar dat we de bijbel "niet letterlijk" moeten nemen is een riskante uitspraak. Jezus bedoelde het uitrukken van je oog maar niet overdrachtelijk. Hij geeft aan dat als je volmaakt wil zijn door de wet te houden de standaard nog veel hoger en strenger is dan we soms denken.

Dus, als je volmaakt de wet wilt houden, stop dan niet bij actief overspel, maar kijk niet eens, denk niet eens, want zo alleen al mis je het hoge doel van de wet. Wil je volmaakt de wet houden, dan is je enige hoop zonder oog of hand verder te leven, want die verleiden je zo gemakkelijk to zonde...

En, als je volmaakt de wet wilt houden, stuur dan geen mooie scheidsbrief, maar respecteer hoe God het idealiter bedoeld heeft: je zult in het geheel niet scheiden.

Dat alles is bedoeld, niet om ons een nog hogere en moeilijker wet op te leggen, maar om te laten zien dat de wet geen doenbare weg naar volmaaktheid is. Alleen Jezus is de wet; alleen genade, niet onze werken brengen ons dichter bij God.

Dus hoeven we geen ogen uit te rukken, maar vragen we God om vergeving en om wijsheid om niet te zondigen. Dus hoeven we in ondraaglijke huwelijken niet koste wat het kost bij elkaar te blijven, maar vragen we God om wijsheid en vergeving om de zooi die we samen gemaakt hebben. Dus hoeven we hertrouwde stellen niet buiten de kerk te zetten, maar vragen we God om een zegen zodat ze althans hun nieuwe beloften niet zullen verbreken.

Maar als je vraagt: mag dit? is dit goed? wat wil God dat ik doe?  dan is de wet wel een richtlijn. Wil God dat je een man/vrouw bekijkt met lust? Nee, het is zonde. Wil God dat je je scheidt als het ondraaglijk wordt? Nee, het is tegen zijn oorspronkelijk ontwerp.

Wil God dat je hertrouwt na scheiding? --  een moeilijke kwestie. Het argument dat God niet wil dat je ongelukkig bent is geen doorslaggevend argument. Het argument dat je zonder nieuwe partner in seksuele verzoeking valt, maakt hertrouwen nog niet goed. Het feit dat Jezus zegt: "Wie een weggezondene trouwt, pleegt overspel," suggereert dat hertrouwen niet op het lijstje van gewenst gedrag voorkomt.
als iemand eet en drinkt en het goede geniet bij al zijn zwoegen, dan is dat een gave Gods.


Annemarieke

  • Berichten: 52
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #19 Gepost op: mei 21, 2010, 12:16:57 am »

quote:

Qohelet schreef op 20 mei 2010 om 23:34:
[...]


Dus, als je volmaakt de wet wilt houden, stop dan niet bij actief overspel, maar kijk niet eens, denk niet eens, want zo alleen al mis je het hoge doel van de wet. Wil je volmaakt de wet houden, dan is je enige hoop zonder oog of hand verder te leven, want die verleiden je zo gemakkelijk to zonde...

Wie wil er nou niet volmaakt de wet houden?? Wie gaat dat waarmaken? Ik begrijp niet waarom er in de kerk zo "zwaar" getild wordt aan dit onderwerp terwijl er naar mijn idee minstens zoveel andere zware onderwerpen zijn, die in een soort doofpot gestopt worden.
Ik kom als zondig mens omdat Jezus voor onze zonden heeft betaald door te hangen aan het kruis...



En, als je volmaakt de wet wilt houden, stuur dan geen mooie scheidsbrief, maar respecteer hoe God het idealiter bedoeld heeft: je zult in het geheel niet scheiden.

Nee, dat kan ik niet waarmaken want ik ben een zondig mens, maar richt mij tot God en vraag om Zijn genade, en ik mag bij hem komen! Jezus is mijn redder en houdt mij dicht bij hem! Welke misstap fout, zonde ik ook doe, en Hij weegt mijn fouten niet, want ik ben net zo zondig als u en jij.


Dat alles is bedoeld, niet om ons een nog hogere en moeilijker wet op te leggen, maar om te laten zien dat de wet geen doenbare weg naar volmaaktheid is. Alleen Jezus is de wet; alleen genade, niet onze werken brengen ons dichter bij God.

Dus hoeven we geen ogen uit te rukken, maar vragen we God om vergeving en om wijsheid om niet te zondigen. Dus hoeven we in ondraaglijke huwelijken niet koste wat het kost bij elkaar te blijven, maar vragen we God om wijsheid en vergeving om de zooi die we samen gemaakt hebben. Dus hoeven we hertrouwde stellen niet buiten de kerk te zetten, maar vragen we God om een zegen zodat ze althans hun nieuwe beloften niet zullen verbreken.

Ja, hier ben ik het mee eens. Juist geen hertrouwde stellen buiten de kerk zetten.. dat is niet aan de mens. Alle mensen mogen bij God horen als er vergeving  gevraagd wordt. Juist in gesprek blijven is goed.
Ik heb door mijn verhaal al meerdere mensen kunnen "helpen" zonder dat ik dat van te voren ooit had gedacht.


Maar als je vraagt: mag dit? is dit goed? wat wil God dat ik doe?  dan is de wet wel een richtlijn. Wil God dat je een man/vrouw bekijkt met lust? Nee, het is zonde. Wil God dat je je scheidt als het ondraaglijk wordt? Nee, het is tegen zijn oorspronkelijk ontwerp.

Mee eens, maar nogmaals: Wij mensen kunnen niet aan Gods wet voldoen.

Wil God dat je hertrouwt na scheiding? --  een moeilijke kwestie. Het argument dat God niet wil dat je ongelukkig bent is geen doorslaggevend argument. Het argument dat je zonder nieuwe partner in seksuele verzoeking valt, maakt hertrouwen nog niet goed. Het feit dat Jezus zegt: "Wie een weggezondene trouwt, pleegt overspel," suggereert dat hertrouwen niet op het lijstje van gewenst gedrag voorkomt.
Hier ben ik het deels mee eens, want ik kan na mijn scheiding wel een stabieler en beter leven leiden dan toen ik getrouwd was...
Wie maakt de afweging.. gelukkig hoef ik me als mens hier niet over te buigen en weet ik het niet. Dit mogen wij aan God over laten. Ik voel dat God me juist vasthoudt en dat is meer dan ik ooit ervaren heb in heel mijn huwelijk. (ik was overigens niet bij de kerk tijdens mijn huwelijk)
« Laatst bewerkt op: mei 21, 2010, 12:19:00 am door Annemarieke »
Annemarieke

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #20 Gepost op: mei 21, 2010, 12:24:07 am »

quote:

Qohelet schreef op 18 mei 2010 om 19:31:
Ik ben het ook niet met die (eerder genoemde) positie eens. En je hebt gelijk dat we allemaal zondig zijn. Het punt dat men in dat kerkgenootschap probeert te maken is dat opzettelijke, onverbeterlijke, publieke zonde niet getolereerd mag worden in de kerk. En volgens hen is scheiding zo'n zonde. Zoals ik al zei, daar ben ik het niet mee eens.

Zondig aan de scheiding is niet hoofdzakelijk wat de man of de vrouw aan elkaar fout hebben gedaan, of waarin de man en de vrouw al dan niet beiden gezondigd hebben tegen elkaar, maar het eenvoudige en boven de menselijke structuur uitstijgende zonde dat men verbreekt wat in God een eenheid is. Dus het gaat niet om het zondigen tegen elkaar, waar we altijd aan zullen blijven kleven, maar de zonde om God’s wil en weg niet te willen dienen en om niet naar God terug te willen keren. De zonde om de lijdensweg van volharding in het goede die Jezus ons voorging niet af te willen leggen. En de plicht die daarbij uitgaat is ook nog  om niet alleen niet te scheiden, maar ook nog om weer lief te hebben. Want als de norm oppervlakkig wordt toegepast terwijl de liefde niet opgebracht wordt, is de norm evenzeer overtreden.

Dat in de gebrokenheid van deze wereld toch nog variaties van scheiding bij gelovigen optreedt, doet aan het principe niets af. En dat de norm door een kerkgemeenschap wordt gehandhaafd tot steun in lijdzame volharding – ook tegen het gevoel en de menselijke overwegingen in – doet daaraan ook niets af, maar is in bedoeling juist een ondersteuning van de norm en de betrokkenen. Maar opnieuw geldt ook hier dat als de liefde in trouw en volharding niet betracht wordt, de norm evengoed gebroken is, als in het geval dat niet wordt gescheiden. In die zin kun je scheidingen niet los zien van de gemeente. Als er (meer) scheidingen voorkomen dan is dat een symptoom dat de liefde in heel de gemeente is verkoeld. Het is alleen (o.a.) bij de scheidingen dat het naar buiten komt.

Een parallel is te trekken naar de eenheid van de kerk in Christus..
Wat God in een eenheid als broeders en zusters heeft samengevoegd zal de mens niet scheiden. Ook daar is de belangrijkste zonde niet dat broeders en zusters elkaar onrecht aandoen, maar de zonde dat men zich niet bekeert en dat men toch breekt wat God heeft samengevoegd tot een eenheid. En ook daar is een plicht tot liefhebben in volharding en lijdzaamheid. En ook daar is het feit dat scheidingen meer voorkomen niet een zaak van die scheidingen op zichzelf, maar een zaak van heel de gemeente omdat het een symptoom is dat de liefde is verkoeld en de hardheid van de harten is toegenomen.

Maar hoe de norm ook is en hoe de leer ook wordt toegepast; het oordeel over concrete situaties is niet aan ons. Als in gebrokenheid een weg gegaan wordt die tegen het beginsel ingaat, is het in beginsel ook normaal dat deze weg ook moeiten en  beproevingen oproept in ons kerkelijk leven. Want ook als niemand veroordeelt, is er de taak om de norm luid en duidelijk te communiceren. Want alleen wie de zonde benoemt en als zonde erkent, kan ervan gered worden.

God is over dit onderwerp erg expliciet blijkens Maleachi 2:16, waar staat dat God echtscheiding haat, en ook Jezus is niet minder specifiek: Wie zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan hoererij en een ander trouwt, pleegt echtbreuk.

quote:

Annemarieke schreef op 17 mei 2010 om 17:49:
Het gaat toch om het Woord van God en het leven uit Gods genade?  Ik verlang naar een rustige gezinssituatie waarin 4 kinderen met liefde en warmte op mogen groeien. Ondanks dat het niet zo had moeten zijn, maar ieder in zijn biologische gezin had moeten opgroeien.. helaas hebben wij als ouders dat niet kunnen waarmaken en hebben we andere keuzes gemaakt, die naar mijn mening beter uitpakken voor onze kinderen. Dat is overigens ook zichtbaar, want allevier de kinderen zitten beter in hun vel dan ooit.

Wat we verlangen is niet altijd wat we krijgen.
Wat we kunnen waarmaken is gelukkig niet wat de doorslag geeft.
Wat we kiezen is niet altijd wat ons wordt toegewezen.
Wat beter uitpakt is niet altijd de weg van ons behoud.

Maar ervan uitgegaan dat de norm wordt erkend, en de redding wordt gezocht in het aannemen van Christus, en door het volgen van Christus lijdensweg, is het ook mogelijk dat het “beter uitpakken voor de kinderen” reeds een eerste zegen is. (maar zie ook post gevoelens)

En àls dat zo is, dan zou ik de praktische en kerkelijke ongemakken die onze keuzes ons opleveren verduren en accepteren in lijdzaamheid zoals David de vervloekingen verdroeg van Simeï in 2 Sam.16:7, en volharden in de goede weg. Maar dan zou ik er wel voor pleiten om die menselijke overwegingen van “keuzes’, en “beter uitpakken”, en “verlangen”, heel, héél erg ver van ons te werpen en ons daarvan te bekeren. Want God is het die de weg bepaalt die wij gaan zullen om hem te behagen en ons eigen heil te bewerken.
Maar goed, neem mijn mening als volkomen leek en volkomen ondeskundige op dat terrein maar voor wat het waard is.. Want wat onze GKv op dit punt nu precies wel en niet leert is mij ook niet duidelijk.

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #21 Gepost op: mei 21, 2010, 12:29:41 am »

quote:

Annemarieke schreef op 21 mei 2010 om 00:16:
Ik voel dat God me juist vasthoudt.
En daar gaat het om. Dat geeft reden tot dankbaarheid en tot het volgen van Zijn wegen!

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #22 Gepost op: mei 21, 2010, 12:38:24 am »
Wat God heeft samengebracht scheidde de mens niet, wat God heeft gescheiden brengt de mens niet samen.
Wanneer de liefde over is dan is men reeds gescheiden, zelfs als je bij elkaar blijft.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #23 Gepost op: mei 21, 2010, 12:50:25 am »

quote:

Piebe schreef op 21 mei 2010 om 00:38:
Wat God heeft samengebracht scheidde de mens niet, wat God heeft gescheiden brengt de mens niet samen.
Wanneer de liefde over is dan is men reeds gescheiden, zelfs als je bij elkaar blijft.
Inderdaad, zo is het. Maar bekering van de liefdeloosheid is eenvoudiger dan bekering van een definitieve breuk. Maar wat God gescheiden heeft niet samenvoegen... das een goeie; klinkt erg waar en tegelijk erg onwaar..  ik neig naar het laatste..

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #24 Gepost op: mei 21, 2010, 12:58:54 am »

quote:

small brother schreef op 21 mei 2010 om 00:50:
[...]

Inderdaad, zo is het. Maar bekering van de liefdeloosheid is eenvoudiger dan bekering van een definitieve breuk. Maar wat God gescheiden heeft niet samenvoegen... das een goeie; klinkt erg waar en tegelijk erg onwaar..  ik neig naar het laatste..

Het bewijs heb je overal om je heen.

Gen 1,14
En God zeide: Dat er lichten zijn in het uitspansel des hemels, om scheiding te maken tussen de dag en tussen de nacht; en dat zij zijn tot tekenen en tot gezette tijden, en tot dagen en jaren!

Lukt het ons om de scheiding tussen dag en nacht op te heffen door overal lampen neer te zetten? Ik heb aan den lijve ondervonden dat bij elkaar blijven niets hoeft te zeggen over een relatie hebben. Je kan het proberen, maar als een van de twee niet meer wil, dan is het beter om je erbij neer te leggen en ieder zijn weg te gaan.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #25 Gepost op: mei 21, 2010, 08:57:43 am »
In toegepaste vorm begrijp ik je. Je spreekt vanuit de mens. Voor de mens is God soms niet goed zichtbaar en onze beproeving soms niet te volgen. Maar bij God is alles mogelijk. Ook het zich laten verbidden; en ook verlossing bewerken waar eerst oordeel is uitgesproken.

Ik denk dat er tegenwoordig nog een verschil is waardoor de waarheid en feitelijkheid gedefinieerd wordt buiten onze wil en buiten ons vermogen om. Vroeger was er gezag of erkende overheersing en bepaalde de man wat er gebeurde. Er staat ook: wie zijn "vrouw" wegzendt.
Maar tegenwoordig zijn er twee even gezaghebbend. Dus er is niet één persoon die zich moet gedragen en zich moet onderwerpen, maar het zijn er twee. En waar twee die tot elkaar het meest naast zijn zich al niet onderwerpen aan het gezag van elkaar, is de kans wel heel klein dat zij zich samen onderwerpen aan het gezag van een verderstaande derde...

Maar de liefde onderwerpt zich niettemin. En wie in de liefde is wordt ook kracht gegeven om te volharden waar het naar de mens gesproken volstrekt onhaalbaar is. En wat buiten onze wil of buiten ons vermogen gebeurt is aan God.
« Laatst bewerkt op: mei 21, 2010, 09:02:38 am door small brother »

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #26 Gepost op: mei 21, 2010, 10:35:00 am »

quote:

small brother schreef op 21 mei 2010 om 08:57:
In toegepaste vorm begrijp ik je. Je spreekt vanuit de mens. Voor de mens is God soms niet goed zichtbaar en onze beproeving soms niet te volgen. Maar bij God is alles mogelijk. Ook het zich laten verbidden; en ook verlossing bewerken waar eerst oordeel is uitgesproken.

Ik denk dat er tegenwoordig nog een verschil is waardoor de waarheid en feitelijkheid gedefinieerd wordt buiten onze wil en buiten ons vermogen om. Vroeger was er gezag of erkende overheersing en bepaalde de man wat er gebeurde. Er staat ook: wie zijn "vrouw" wegzendt.
Maar tegenwoordig zijn er twee even gezaghebbend. Dus er is niet één persoon die zich moet gedragen en zich moet onderwerpen, maar het zijn er twee. En waar twee die tot elkaar het meest naast zijn zich al niet onderwerpen aan het gezag van elkaar, is de kans wel heel klein dat zij zich samen onderwerpen aan het gezag van een verderstaande derde...

Maar de liefde onderwerpt zich niettemin. En wie in de liefde is wordt ook kracht gegeven om te volharden waar het naar de mens gesproken volstrekt onhaalbaar is. En wat buiten onze wil of buiten ons vermogen gebeurt is aan God.
Mee eens, een hoop is aan koppigheid te wijten, maar als een van de twee niet meer wil dan ben je gescheiden, of je nu getrouwd blijft of niet.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Annemarieke

  • Berichten: 52
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #27 Gepost op: mei 21, 2010, 03:34:47 pm »

quote:

Zijnkind schreef op 20 mei 2010 om 22:10:
[...]


De discussie over hertrouwen beperkt zich doorgaans tot de (gescheiden) partners en of het mag of niet. Maar er is nog een andere partij betrokken bij dit proces. De kinderen. Meestal zijn ze nog te klein om er zelf een doordacht standpunt over te hebben. Maar ze hebben er wel mee te maken. En de gevolgen ondervinden ze elke dag.

In mijn geval was er al een tijdje een stiefvader in het spel. Dat maakte de introductie van mijn vrouw makkelijker moet ik zeggen want ze waren al een grote verandering gewend. In beide gevallen zijn er geen andere kinderen bij betrokken. De kinderen hebben er dus opeens 2 "ouders" bij. Dat vond ik moeilijk om voor ze te beslissen. Ik wil geen drempels opwerpen voor die toch al korte tijd dat ik ze nog zie. Gelukkig werkte het tot nu toe eerder positief dan negatief. De sfeer is goed hier.

Bijbels beargumenteren of hertrouwen wel of niet mag, is niet zo zinvol. De bijbel geeft duidelijk weer dat scheiding niet gewenst is. Net als andere zaken die niet overeenkomstig Gods bedoeling zijn. Maar het komt toch voor. En dan geeft Jezus niet altijd onverbiddelijke regels. Want dan had Hij die overspelige vrouw wel laten stenigen. Hij deed wat anders gelukkig. Hij gaf haar een nieuwe kans.


Ik vind het bijbels argumenteren wel zinvol, alleen ik loop er soms mee vast. Soms heb je voor je zelf niet de meest ideale oplossing, of ervaar je geen oplossing. Ik weet dat ik de Heer mag blijven vertrouwen in alle keuzes die ik maak, en ik zal mijn keuzes aan God blijven verantwoorden. Dan kan ik zelf in ieder geval rust ervaren en weet ik ook dat de pijn en moeite die een bepaalde keuze met zich meebrengt bekend is bij God. Laat iedereen op dit forum en daarbuiten maar vinden wat hij of zij er van vindt, ook wat wel niet mag volgens de bijbel. Dat ik het zo moeilijk vind om bepaalde stappen te nemen is alleen maar goed, dan is God ook met je aan het werk, Hij maakt je bewust als mens van je verantwoordelijkheden, en een mens heeft  verantwoordelijkheden gekregen om deze te nemen.
Het heeft er ook mee te maken hoe je thuis bent opgevoed denk ik. Bij ons thuis ging dat allemaal niet zo bijbels, wat niet wil zeggen dat ik daar niet mee eens ben. Ik ben het dus wel eens met bovenstaand bericht.
Annemarieke

rtfm08

  • Berichten: 995
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #28 Gepost op: mei 28, 2010, 11:17:49 am »

quote:

Zijnkind schreef op 20 mei 2010 om 22:10:
[...]


De discussie over hertrouwen beperkt zich doorgaans tot de (gescheiden) partners en of het mag of niet. Maar er is nog een andere partij betrokken bij dit proces. De kinderen. Meestal zijn ze nog te klein om er zelf een doordacht standpunt over te hebben. Maar ze hebben er wel mee te maken. En de gevolgen ondervinden ze elke dag.



Vergis je niet in wat de kinderen toch wel oppakken hoe jong of klein ze ook zijn.Ze voelen het en hebben meer in de gaten dan je zou denken.
Een kind wil niet kiezen tussen vader of moeder en de impact daarvan wordt soms op latere leeftijd nog duidelijker zichtbaar dan wanneer ze zo klein zijn (en het is voor ze te hopen dat ze er mee "klaar" komen)

Zijnkind

  • Berichten: 5099
    • Bekijk profiel
Hertrouwen in de GKv: mag/kan dat?
« Reactie #29 Gepost op: mei 28, 2010, 10:51:14 pm »

quote:

rtfm08 schreef op 28 mei 2010 om 11:17:
[...]Vergis je niet in wat de kinderen toch wel oppakken hoe jong of klein ze ook zijn.Ze voelen het en hebben meer in de gaten dan je zou denken.
Een kind wil niet kiezen tussen vader of moeder en de impact daarvan wordt soms op latere leeftijd nog duidelijker zichtbaar dan wanneer ze zo klein zijn (en het is voor ze te hopen dat ze er mee "klaar" komen)


Het gaat enigzins offtopic maar goed. Je hebt uiteraard gelijk en dit is ook altijd mijn uitgangspunt geweest. Hoe moeilijk het ook was maar ik heb geen negatieve dingen gezegd tegen ze over de andere (stief)ouders.

Terug ontopic denk ik dat het goed is dat kerkraden ook naar het belang van het kind kijken. Bijvoorbeeld,  Ik herinner me hier ooit eens iets gelezen te hebben over een vader die zijn gezin min of meer terroriseerde en dat met allerlei bijbelteksten wist dicht te timmeren. Het (inmiddels volwassen) kind poste hier tamelijk traumatische ervaringen uit jeugd en recentere perioden. Mijns inziens had de omgeving cq KR allang moeten ingrijpen om kind (en moeder?) te beschermen.
Dat de nadruk op verzoening/vergeving ligt is begrijpelijk maar laten we berouw niet vergeten. Dat ontbreekt nogal eens....maar nu komen we op een heel andere discussie van vergeving en dat gaat teveel offtopic.
Spreuken 16: 3 Vertrouw bij je werk op de HEER, en je plannen zullen slagen.