Auteur Topic: Jeugdzorg, gezag, en politiek  (gelezen 8772 keer)

Annet

  • Berichten: 1709
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #15 Gepost op: juni 07, 2010, 02:49:15 pm »
@ Small brother,

Met alle respect, maar je zegt hier iets vreemds. Laat ik beginnen met hetgeen  waarmee jij eindigt, namelijk: "ik zeg niet dat het incident waarheidsgetrouw is"
Dat is nogal belangrijk als je het hier aanvoert als argument. Ik kan ook vol argumenten zitten, en erbij zeggen: "ja ik weet niet of het helemaal waar is, maar ik roep het toch maar!" Dat is voor mij gelijk aan géén argument!

Juist dat is precies mijn punt, jij laat je meeslepen door wat de media jou zegt. Daar weten wij alles lang niet van af, het zijn maar kleine stukjes uit het geheel die wij ervan meekrijgen en die zijn vaak ook nog eens opgeblazen.

Als jij elke dag een nieuwe post plaatst over de mislukking binnen de jeugdzorg, dan zal ik er elke dag 10 plaatsen waarbij het wel goed is gegaan, zodat jij óók een oordeel durft te geven!
Het vervelende is dat die 10 van mij niet zo breed worden uitgemeten in de media, want dat is geen spannend nieuws.

"De beste stuurlui staan aan wal", zo ook bij de jeugdzorg. Oke, er hapert heus wel iets binnen ons jeugdzorg-beleid.
De één wordt te vroeg uit huis geplaatst - dit haalt álle kranten - waardoor de jeugdzorg voorzichtiger wil worden en ja...dan is het te laat! Wéér de krant gehaald.
Hier kún je geen oordeel over geven als je er zelf niet bij betrokken bent. Wij willen niks liever dan bij het eerste de beste drama een schuldige aanwijzen en daar leent jeugdzorg zich natuurlijk wel erg gemakkelijk voor, of het terecht is durf ik ik bijna alle gevallen te betwijfelen. Wij willen namelijk niet inzien dat er in onze maatschappij gewoon een heleboel 'zieke geesten' rondlopen die bij een klein vuurtje veranderen in een kruitvat. Tja en zolang je daar je ogen voor sluit, blijft de jeugdzorg een gemakkelijk slachtoffer.
Daar valt namelijk niets aan te doen, het is iets van alle tijden en dat zal het ook blijven....

Alleen 9 van de 10 drama's had niemand kunnen voorkomen, dus jeugdzorg ook niet.

Als ik vandaag besluit mijn kinderen (die ik overigens niet heb) iets aan te doen, dan is er niemand die me tegen houdt.
Op het moment dat ik - misschien wel in een heel vroeg verleden - in aanraking ben geweest met jeugdzorg is er direct al sprake van een groot probleem.
Want - zo zeggen ze dan - ik stond "in de picture" bij jeugdzorg en dus had die nooit mogen gebeuren. Jeugdzorg heeft gefaald.

Daarbij, je weet heel erg goed uiteen te zetten hoe het NIET moet, maar zullen we dan eens gaan kijken hoe het volgens jou WEL moet, want dat heeft nou eenmaal meer waarde dan het huidge jeugdzorgbeleid in twijfel trekken nietwaar??
Wat dat betreft kan de drager het beste vertellen waar de schoen wringt, dus ik zou zeggen: ga je gang!

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #16 Gepost op: juni 08, 2010, 01:57:25 pm »

quote:

Annet schreef op 07 juni 2010 om 14:49:
@ Small brother,
Daarbij, zullen we dan eens gaan kijken hoe het volgens jou WEL moet, want dat heeft nou eenmaal meer waarde dan het huidge jeugdzorgbeleid in twijfel trekken nietwaar??
Wat dat betreft kan de drager het beste vertellen waar de schoen wringt, dus ik zou zeggen: ga je gang!

Als je mij niet alleen de handschoen toewerpt, maar hem ook nog in mijn schoen probeert te stoppen, weet jij net zo goed waar de schoen wringt als ik..

In elk incident kun je meten hoe het beleid uitwerkt. Dat zegt dus niets over de feiten, maar over het proces - de feiten van de zorgverlening.
Na elk incident kun je meten welke geest er heerst: want als iets zichtbaar fout is, dan verwacht je dat dat zicht benoemd wordt en de aard van de situatie erkend. Het is dus niet van belang of een incident feitelijk klopt. Elk incident is tegelijk een theoretische casus waarin je de verantwoordelijken kunt confronteren met de situatie - en aan de reactie kun je meten hoe er gedacht en gewerkt wordt.

Dat neemt niet weg dat ik de handschoen wel wil opnemen
en wel wil ingaan op je verzoek:


Voorzichtigheid
Hoeveel zorg er in het huidig jeugzorg-beleid ook wordt toegepast, het is niet de zorgvuldigheid die het beleid kenmerkt, maar de Voorzichtigheid. Voorzichtigheid is een baby zijn zachte kussen afpakken ter voorkoming van wiegendood. Voorzichtigheid is iemand vastbinden om te voorkomen dat hij zichzelf wat aandoet. Voorzichtigheid is uithuisplaatsing als er risico's zijn. Voorzichtigheid is altijd gerelateerd aan gevaren. Gevaren voor de persoon of gevaren voor de maatschappij.

Zorgvuldigheid

Zorgvuldigheid in het beleid is meerwaarde toekennen aan de zorg. Dat is een niet een omgeving scheppen van veiligheid, maar een omgeving scheppen van veel zorg. Zorgvuldigheid is gerelateerd aan kwaliteit van zijn. Aan welzijn. Het huidige beleid is naar mijn oordeel eerder voorzichtig dan zorgvuldig. De voorbeelden (theoretisch, incidenten, of praktijk van alledag) spreken naar mijn bescheiden oordeel grosso modo voor zichzelf als signaal. Maar daar waren we het al over eens.

Nu wat er normatief beter moet. Ik wil niemand lager waarderen en geen enkel praktijk geval diskwalificeren. Ik heb dus steeds over de dragende normen waarvan elke praktijk (hetzij goed, hetzij fout) een slap aftreksel zal zijn.
Goed dan:
Structuur: De Voorzichtige Jeugdzorg knoopt aan bij risico's en daarna het belang van het kind.
De Zorgvuldige Jeugdzorg knoopt eerst aan bij het belang van het kind en daarna pas bij risico's.

Uitwerking: A. Een Voorzichtig systeem
1. Risico's kunnen niet vermeden worden. Omdat een kind altijd in een afhankelike positie is zal er altijd een risico zijn van misbruik en schade aan het kind. Risco's uit de weg willen gaan is daarom tegen windmolens vechten en belangrijker nog: het is symptoombestrijding.
2. Aard van het probleem. Misbruik en schadetoebrenging gebeurt door de ouders. Het kind weghalen lost niet het probleem op dat de veroorzakers van het probleem aangepakt moeten worden. Maar ernstiger is dat doordat het systeem aanknoopt bij het symptoom eerder dan bij de oorzaak, de hele omgeving waarin het kind zich bevond besmet terrein is. Daarom zal directe familie of nabije relaties niet snel ingezet kunnen worden als mantelzorgers - zonder een zeer voorzichtige screening.
3. Oplossing. De oplossing van uithuisplaatsing is voorzichtig. Omdat de zorg voor het kind niet de doorslag geeft, wordt dus het gevoel en de emotie van het kind minder zwaar gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Immers het kind kan niet het gedrag van de eigen ouders zuiver beoordelen.
4. Neven-effect. De ouders van het kind staan geheel buiten spel. Zij zijn verdachte eerder dan belanghebbende. Zij zijn nooit belanghebbende, want dat is de maatschappij.
5. Eindresultaat. Het kind mist de maatschappelijk gewenste zorg, en de ouderlijke liefde. Maar het heeft geen schrammetje.

Uitwerking: B een (normatief) zorgvuldig systeem
1. Risico's worden geaccepteerd. De ouders zijn gerechtigde en belanghebbende, en de schade die wordt veroorzaakt aan het kind bij de uitvoering van de opvoeding is minder belangrijk dan de norm dat het kind zich hoort te gedragen naar het gezag van de ouders.
2. Aard van het probleem wordt benoemd en erkend en centraal gesteld.
Niet het kind maar de ouders krijgen te maken met de voorzichtigheid van de maatschappij. De maatschappij erkent het recht van de ouders om de kinderen verkeerd op te voeden. Maar vervolgens worden de ouders onderworpen aan het gezag om de randmaatschappelijke voorwaarden te vervullen. Bij vermeende risico's worden draconische straffen in het vooruitzicht gesteld.
3. Oplossing. Uithuisplaatsing is niet een oplossing omdat een zorgvuldig systeem heel grote waarde toekent aan de zorg door de incapabele ouders en het alsnog functioneerbaar maken van de kindzorg. Want geen enkel ander mens kan deze kindzorg gelijkwaardig verzorgen. Uithuisplaatsing is een tijdelijke maatregel van maximaal 3 dagen om de ouders de instructies te kunnen geven die noodzakelijk zijn om de veiligheid van het kind te waarborgen. En de ouders en het kind en iedereen in de directe omgeving kan geaccepteerd worden als tijdelijke opvang. Want het systeem laat zich niet bang maken door de ouders.
4. Neveneffect. De ouders zijn de baas. Misstanden zullen altijd gerelateerd worden aan hoge straffen voor de ouders/verzorgers. De zorgverleners kunnen alleen verantwoordelijk gehouden worden als zij niet voldoende dreigende draconische maatregelen hebben voorgehouden. Maar een gewaarschuwd ouder wordt gestraft en indien nodig uit de maatschappij gehaald. Maar het kind blijft in de eigen omgeving (ouders, ouder, opa's oma's tantes, ooms, vrienden) en het kind en de ouder blijft inspraak houden in de selectie. De emotie van het kind wordt zwaarder gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Een beoordeling van hoe wenselijk de nieuwe situatie voor het kind is, is zelfs verboden voor zover het niet gaat over nieuwe mishandeling.
Eindresultaat. Het kind komt niet zonder schrammen door zijn opvoeding. Misschien ook niet zonder psychische problemen of schade. Maar het heeft wel de eigen ouderlijke zorg en liefde gehad - voor zover die er was. En in het proces om dat te bereiken zijn zowel de ouders als het kind geconfronteerd met de maastchappelijke eis om gezag te erkennen en gezag uit te oefenen en om liefde te bewijzen en verantwoording af te leggen voor normatief handelen. Ze zijn dan geconfronteerd met normen en waarden.

Ik begrijp wel wat ik nu over mij heen trek. Toe maar. Maar politiek en sociaal maatschappelijk blijft er één ding als een paal overeind staan:
Op dit moment is de bouwsteen van de maatschappij de jeugdzorg (-instelling). Volstrekt (normatief en effectief) incapabel voor deze taak en met volstrekt ontoereikende capaciteit om die taak uit te oefenen. En Als er wat misgaat is steeds de jeugdzorg(-instelling) verantwoordelijk.
Bij het norm-systeem is de bouwsteen van de maatschappij het gezin c.q. de directe familie-omgeving. Effectief misschien volstrekt incapabel, maar normatief toch het meest geschikt en bij wet en norm reeds daartoe aangewezen en verantwoordelijk gehouden. De maatschappij hoeft er bij wijze van spreken slechts een beschuldigdende en dreigende vinger naar uit te steken. En Als er wat misgaat zijn steeds de ouders/verzorgers verantwoordelijk.
En strafbaar.
En oh, wat een bezuinigingspost...

Ik zou graag een reactie willen van CU, CDA, VVD, en PvdA.
« Laatst bewerkt op: juni 08, 2010, 03:24:56 pm door small brother »

AVee

  • Templateontwikkelaar
  • Administrator
  • *****
  • Berichten: 1933
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #17 Gepost op: juni 08, 2010, 03:05:06 pm »

quote:

Riemer Lap schreef op 03 juni 2010 om 13:46:
Een voogd kan tot 25 dossier voor de kiezen krijgen. Caseload noemen ze dat. Dat is veel, 36 uren delen over 25 kinderen is net geen tijd.
Dat kun je de voogden niet verwijten, dat is eerder laakbaar aan de maatschappij die van mening is dat alles maar moet kunnen.

Dat kun je de voogden zeker niet verwijten. Maar je kunt wel constateren dat het CDA en CU niet gelukt is om die case-load significant omlaag te krijgen...

Overigens heb ik het idee dat dit probleem niet alleen bij jeugdzorg speelt, volgens mij heeft justitie in jeugdzaken ook een behoorlijk capaciteitsprobleem.

quote:

Ja, vind je het gek? Een voogd doet het namelijk nooit goed, het is in dat opzicht een zeer zware baan!
En als het fout gaat is de voogd nog te vervolgen ook.
Elle gaf al een voorbeeld aan van wat er ook nog fout kan gaan.
Ja, dat vindt ik gek. Ik vindt het gek dat het niet lukt om voor mensen die dit werk willen doen een werksituatie te creëren waarin ze niet bij bosjes omvallen omdat ze het niet aan kunnen. En dat des te meer omdat juist in het soort situaties continuïteit vreselijk belangrijk is. Maar wederom, dat is een verwijt naar de politiek en de maatschappij, niet direct naar jeugdzorg.
"I forgave myself. When God forgave me, I figured I'd better do it too." -- Jonny Cash

Annet

  • Berichten: 1709
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #18 Gepost op: juni 08, 2010, 10:03:32 pm »

quote:

small brother schreef op 08 juni 2010 om 13:57:
[...]

Als je mij niet alleen de handschoen toewerpt, maar hem ook nog in mijn schoen probeert te stoppen, weet jij net zo goed waar de schoen wringt als ik..

In elk incident kun je meten hoe het beleid uitwerkt. Dat zegt dus niets over de feiten, maar over het proces - de feiten van de zorgverlening.
Na elk incident kun je meten welke geest er heerst: want als iets zichtbaar fout is, dan verwacht je dat dat zicht benoemd wordt en de aard van de situatie erkend. Het is dus niet van belang of een incident feitelijk klopt. Elk incident is tegelijk een theoretische casus waarin je de verantwoordelijken kunt confronteren met de situatie - en aan de reactie kun je meten hoe er gedacht en gewerkt wordt.

Dat neemt niet weg dat ik de handschoen wel wil opnemen
en wel wil ingaan op je verzoek:


Voorzichtigheid
Hoeveel zorg er in het huidig jeugzorg-beleid ook wordt toegepast, het is niet de zorgvuldigheid die het beleid kenmerkt, maar de Voorzichtigheid. Voorzichtigheid is een baby zijn zachte kussen afpakken ter voorkoming van wiegendood. Voorzichtigheid is iemand vastbinden om te voorkomen dat hij zichzelf wat aandoet. Voorzichtigheid is uithuisplaatsing als er risico's zijn. Voorzichtigheid is altijd gerelateerd aan gevaren. Gevaren voor de persoon of gevaren voor de maatschappij.

Zorgvuldigheid

Zorgvuldigheid in het beleid is meerwaarde toekennen aan de zorg. Dat is een niet een omgeving scheppen van veiligheid, maar een omgeving scheppen van veel zorg. Zorgvuldigheid is gerelateerd aan kwaliteit van zijn. Aan welzijn. Het huidige beleid is naar mijn oordeel eerder voorzichtig dan zorgvuldig. De voorbeelden (theoretisch, incidenten, of praktijk van alledag) spreken naar mijn bescheiden oordeel grosso modo voor zichzelf als signaal. Maar daar waren we het al over eens.

Nu wat er normatief beter moet. Ik wil niemand lager waarderen en geen enkel praktijk geval diskwalificeren. Ik heb dus steeds over de dragende normen waarvan elke praktijk (hetzij goed, hetzij fout) een slap aftreksel zal zijn.
Goed dan:
Structuur: De Voorzichtige Jeugdzorg knoopt aan bij risico's en daarna het belang van het kind.
De Zorgvuldige Jeugdzorg knoopt eerst aan bij het belang van het kind en daarna pas bij risico's.

Uitwerking: A. Een Voorzichtig systeem
1. Risico's kunnen niet vermeden worden. Omdat een kind altijd in een afhankelike positie is zal er altijd een risico zijn van misbruik en schade aan het kind. Risco's uit de weg willen gaan is daarom tegen windmolens vechten en belangrijker nog: het is symptoombestrijding.
2. Aard van het probleem. Misbruik en schadetoebrenging gebeurt door de ouders. Het kind weghalen lost niet het probleem op dat de veroorzakers van het probleem aangepakt moeten worden. Maar ernstiger is dat doordat het systeem aanknoopt bij het symptoom eerder dan bij de oorzaak, de hele omgeving waarin het kind zich bevond besmet terrein is. Daarom zal directe familie of nabije relaties niet snel ingezet kunnen worden als mantelzorgers - zonder een zeer voorzichtige screening.
3. Oplossing. De oplossing van uithuisplaatsing is voorzichtig. Omdat de zorg voor het kind niet de doorslag geeft, wordt dus het gevoel en de emotie van het kind minder zwaar gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Immers het kind kan niet het gedrag van de eigen ouders zuiver beoordelen.
4. Neven-effect. De ouders van het kind staan geheel buiten spel. Zij zijn verdachte eerder dan belanghebbende. Zij zijn nooit belanghebbende, want dat is de maatschappij.
5. Eindresultaat. Het kind mist de maatschappelijk gewenste zorg, en de ouderlijke liefde. Maar het heeft geen schrammetje.

Uitwerking: B een (normatief) zorgvuldig systeem
1. Risico's worden geaccepteerd. De ouders zijn gerechtigde en belanghebbende, en de schade die wordt veroorzaakt aan het kind bij de uitvoering van de opvoeding is minder belangrijk dan de norm dat het kind zich hoort te gedragen naar het gezag van de ouders.
2. Aard van het probleem wordt benoemd en erkend en centraal gesteld.
Niet het kind maar de ouders krijgen te maken met de voorzichtigheid van de maatschappij. De maatschappij erkent het recht van de ouders om de kinderen verkeerd op te voeden. Maar vervolgens worden de ouders onderworpen aan het gezag om de randmaatschappelijke voorwaarden te vervullen. Bij vermeende risico's worden draconische straffen in het vooruitzicht gesteld.
3. Oplossing. Uithuisplaatsing is niet een oplossing omdat een zorgvuldig systeem heel grote waarde toekent aan de zorg door de incapabele ouders en het alsnog functioneerbaar maken van de kindzorg. Want geen enkel ander mens kan deze kindzorg gelijkwaardig verzorgen. Uithuisplaatsing is een tijdelijke maatregel van maximaal 3 dagen om de ouders de instructies te kunnen geven die noodzakelijk zijn om de veiligheid van het kind te waarborgen. En de ouders en het kind en iedereen in de directe omgeving kan geaccepteerd worden als tijdelijke opvang. Want het systeem laat zich niet bang maken door de ouders.
4. Neveneffect. De ouders zijn de baas. Misstanden zullen altijd gerelateerd worden aan hoge straffen voor de ouders/verzorgers. De zorgverleners kunnen alleen verantwoordelijk gehouden worden als zij niet voldoende dreigende draconische maatregelen hebben voorgehouden. Maar een gewaarschuwd ouder wordt gestraft en indien nodig uit de maatschappij gehaald. Maar het kind blijft in de eigen omgeving (ouders, ouder, opa's oma's tantes, ooms, vrienden) en het kind en de ouder blijft inspraak houden in de selectie. De emotie van het kind wordt zwaarder gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Een beoordeling van hoe wenselijk de nieuwe situatie voor het kind is, is zelfs verboden voor zover het niet gaat over nieuwe mishandeling.
Eindresultaat. Het kind komt niet zonder schrammen door zijn opvoeding. Misschien ook niet zonder psychische problemen of schade. Maar het heeft wel de eigen ouderlijke zorg en liefde gehad - voor zover die er was. En in het proces om dat te bereiken zijn zowel de ouders als het kind geconfronteerd met de maastchappelijke eis om gezag te erkennen en gezag uit te oefenen en om liefde te bewijzen en verantwoording af te leggen voor normatief handelen. Ze zijn dan geconfronteerd met normen en waarden.

Ik begrijp wel wat ik nu over mij heen trek. Toe maar. Maar politiek en sociaal maatschappelijk blijft er één ding als een paal overeind staan:
Op dit moment is de bouwsteen van de maatschappij de jeugdzorg (-instelling). Volstrekt (normatief en effectief) incapabel voor deze taak en met volstrekt ontoereikende capaciteit om die taak uit te oefenen. En Als er wat misgaat is steeds de jeugdzorg(-instelling) verantwoordelijk.
Bij het norm-systeem is de bouwsteen van de maatschappij het gezin c.q. de directe familie-omgeving. Effectief misschien volstrekt incapabel, maar normatief toch het meest geschikt en bij wet en norm reeds daartoe aangewezen en verantwoordelijk gehouden. De maatschappij hoeft er bij wijze van spreken slechts een beschuldigdende en dreigende vinger naar uit te steken. En Als er wat misgaat zijn steeds de ouders/verzorgers verantwoordelijk.
En strafbaar.
En oh, wat een bezuinigingspost...

Ik zou graag een reactie willen van CU, CDA, VVD, en PvdA.


@Small-brother,

Ik heb het gelezen, ben er van onder de indruk, dat wel!
Geef me even de kans om hier over na te denken en er later op terug te komen goed?

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #19 Gepost op: juni 09, 2010, 12:55:32 am »

quote:

AVee schreef op 08 juni 2010 om 15:05:
[...]

Dat kun je de voogden zeker niet verwijten. Maar je kunt wel constateren dat het CDA en CU niet gelukt is om die case-load significant omlaag te krijgen...
Rouvoet heeft hier wel wat in kunnen doen. De case-load is echter niet verlaagd maar dat kan ook te maken hebben met groei in aanvragen.

quote:

Overigens heb ik het idee dat dit probleem niet alleen bij jeugdzorg speelt, volgens mij heeft justitie in jeugdzaken ook een behoorlijk capaciteitsprobleem.
Komt ook omdat in ons land er niemand meer lijkt op te voeden. Goed voor mijn omzet maar te gek voor woorden

quote:

quote:

Ja, vind je het gek? Een voogd doet het namelijk nooit goed, het is in dat opzicht een zeer zware baan!
En als het fout gaat is de voogd nog te vervolgen ook.
Elle gaf al een voorbeeld aan van wat er ook nog fout kan gaan.
Ja, dat vindt ik gek. Ik vindt het gek dat het niet lukt om voor mensen die dit werk willen doen een werksituatie te creëren waarin ze niet bij bosjes omvallen omdat ze het niet aan kunnen. En dat des te meer omdat juist in het soort situaties continuïteit vreselijk belangrijk is. Maar wederom, dat is een verwijt naar de politiek en de maatschappij, niet direct naar jeugdzorg.

inderdaad. De werkers draaien zich dag en nacht om om te werken.
Kind thuis laten? Gevolg kan zijn mishandeling en gezinswerker is de klos.
Kind uit huis en achteraf geen juiste keuze?
Zie daar: de gezinswerker is gewoon ook dan de klos.
Ik maak het dagelijks mee dat gezinswerkers (voogden) het niet meer weten omdat ze bij elke keuze altijd de lul zijn.
« Laatst bewerkt op: juni 09, 2010, 08:37:39 am door Riemer Lap »
Mail me maar als je wat wilt weten

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #20 Gepost op: juni 09, 2010, 01:05:34 am »

quote:

small brother schreef op 08 juni 2010 om 13:57:
[...]

Als je mij niet alleen de handschoen toewerpt, maar hem ook nog in mijn schoen probeert te stoppen, weet jij net zo goed waar de schoen wringt als ik..

In elk incident kun je meten hoe het beleid uitwerkt. Dat zegt dus niets over de feiten, maar over het proces - de feiten van de zorgverlening.
Kul en onzin. Incidenten zijn namelijk incidenten en geen regel.

quote:

Na elk incident kun je meten welke geest er heerst:
Nee, bij een incident kun je meten wat de factoren zijn die meespelen in het incident, net wat de gemiddelde deler is.

quote:

Voorzichtigheid
Hoeveel zorg er in het huidig jeugzorg-beleid ook wordt toegepast, het is niet de zorgvuldigheid die het beleid kenmerkt, maar de Voorzichtigheid. Voorzichtigheid is een baby zijn zachte kussen afpakken ter voorkoming van wiegendood. Voorzichtigheid is iemand vastbinden om te voorkomen dat hij zichzelf wat aandoet. Voorzichtigheid is uithuisplaatsing als er risico's zijn. Voorzichtigheid is altijd gerelateerd aan gevaren. Gevaren voor de persoon of gevaren voor de maatschappij.
Voorzichtigheid is ook voorkomen dat een 10 jarig kind verkracht wordt door haar vader en dat haar 8 jarig zusje genaaid wordt door de oom of buurman.
Even wat werkervaring keihard neerzetten.
Liever niet voorzichtig????!!!!

[/quote]

Zorgvuldigheid

Zorgvuldigheid in het beleid is meerwaarde toekennen aan de zorg. Dat is een niet een omgeving scheppen van veiligheid, maar een omgeving scheppen van veel zorg. Zorgvuldigheid is gerelateerd aan kwaliteit van zijn. Aan welzijn. Het huidige beleid is naar mijn oordeel eerder voorzichtig dan zorgvuldig. De voorbeelden (theoretisch, incidenten, of praktijk van alledag) spreken naar mijn bescheiden oordeel grosso modo voor zichzelf als signaal. Maar daar waren we het al over eens.
[/quote] Wat wordt ik misselijk van dit soort teksten.
Kom op zeg, begeleid even een kind van 6 dat verkracht is.
Doe mij een lol en zwijg.

quote:

Nu wat er normatief beter moet. Ik wil niemand lager waarderen en geen enkel praktijk geval diskwalificeren. Ik heb dus steeds over de dragende normen waarvan elke praktijk (hetzij goed, hetzij fout) een slap aftreksel zal zijn.
Merk je ook dat je jezelf aan het indekken bent?

quote:

Goed dan:
Structuur: De Voorzichtige Jeugdzorg knoopt aan bij risico's en daarna het belang van het kind.
De Zorgvuldige Jeugdzorg knoopt eerst aan bij het belang van het kind en daarna pas bij risico's.

Uitwerking: A. Een Voorzichtig systeem
1. Risico's kunnen niet vermeden worden. Omdat een kind altijd in een afhankelike positie is zal er altijd een risico zijn van misbruik en schade aan het kind. Risco's uit de weg willen gaan is daarom tegen windmolens vechten en belangrijker nog: het is symptoombestrijding.
2. Aard van het probleem. Misbruik en schadetoebrenging gebeurt door de ouders. Het kind weghalen lost niet het probleem op dat de veroorzakers van het probleem aangepakt moeten worden. Maar ernstiger is dat doordat het systeem aanknoopt bij het symptoom eerder dan bij de oorzaak, de hele omgeving waarin het kind zich bevond besmet terrein is. Daarom zal directe familie of nabije relaties niet snel ingezet kunnen worden als mantelzorgers - zonder een zeer voorzichtige screening.
3. Oplossing. De oplossing van uithuisplaatsing is voorzichtig. Omdat de zorg voor het kind niet de doorslag geeft, wordt dus het gevoel en de emotie van het kind minder zwaar gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Immers het kind kan niet het gedrag van de eigen ouders zuiver beoordelen.
4. Neven-effect. De ouders van het kind staan geheel buiten spel. Zij zijn verdachte eerder dan belanghebbende. Zij zijn nooit belanghebbende, want dat is de maatschappij.
5. Eindresultaat. Het kind mist de maatschappelijk gewenste zorg, en de ouderlijke liefde. Maar het heeft geen schrammetje.

Uitwerking: B een (normatief) zorgvuldig systeem
1. Risico's worden geaccepteerd. De ouders zijn gerechtigde en belanghebbende, en de schade die wordt veroorzaakt aan het kind bij de uitvoering van de opvoeding is minder belangrijk dan de norm dat het kind zich hoort te gedragen naar het gezag van de ouders.
2. Aard van het probleem wordt benoemd en erkend en centraal gesteld.
Niet het kind maar de ouders krijgen te maken met de voorzichtigheid van de maatschappij. De maatschappij erkent het recht van de ouders om de kinderen verkeerd op te voeden. Maar vervolgens worden de ouders onderworpen aan het gezag om de randmaatschappelijke voorwaarden te vervullen. Bij vermeende risico's worden draconische straffen in het vooruitzicht gesteld.
3. Oplossing. Uithuisplaatsing is niet een oplossing omdat een zorgvuldig systeem heel grote waarde toekent aan de zorg door de incapabele ouders en het alsnog functioneerbaar maken van de kindzorg. Want geen enkel ander mens kan deze kindzorg gelijkwaardig verzorgen. Uithuisplaatsing is een tijdelijke maatregel van maximaal 3 dagen om de ouders de instructies te kunnen geven die noodzakelijk zijn om de veiligheid van het kind te waarborgen. En de ouders en het kind en iedereen in de directe omgeving kan geaccepteerd worden als tijdelijke opvang. Want het systeem laat zich niet bang maken door de ouders.
4. Neveneffect. De ouders zijn de baas. Misstanden zullen altijd gerelateerd worden aan hoge straffen voor de ouders/verzorgers. De zorgverleners kunnen alleen verantwoordelijk gehouden worden als zij niet voldoende dreigende draconische maatregelen hebben voorgehouden. Maar een gewaarschuwd ouder wordt gestraft en indien nodig uit de maatschappij gehaald. Maar het kind blijft in de eigen omgeving (ouders, ouder, opa's oma's tantes, ooms, vrienden) en het kind en de ouder blijft inspraak houden in de selectie. De emotie van het kind wordt zwaarder gewogen dan het oordeel van deskundigen over de risico's. Een beoordeling van hoe wenselijk de nieuwe situatie voor het kind is, is zelfs verboden voor zover het niet gaat over nieuwe mishandeling.
Eindresultaat. Het kind komt niet zonder schrammen door zijn opvoeding. Misschien ook niet zonder psychische problemen of schade. Maar het heeft wel de eigen ouderlijke zorg en liefde gehad - voor zover die er was. En in het proces om dat te bereiken zijn zowel de ouders als het kind geconfronteerd met de maastchappelijke eis om gezag te erkennen en gezag uit te oefenen en om liefde te bewijzen en verantwoording af te leggen voor normatief handelen. Ze zijn dan geconfronteerd met normen en waarden.

Ik begrijp wel wat ik nu over mij heen trek. Toe maar. Maar politiek en sociaal maatschappelijk blijft er één ding als een paal overeind staan:
Op dit moment is de bouwsteen van de maatschappij de jeugdzorg (-instelling). Volstrekt (normatief en effectief) incapabel voor deze taak en met volstrekt ontoereikende capaciteit om die taak uit te oefenen. En Als er wat misgaat is steeds de jeugdzorg(-instelling) verantwoordelijk.
Bij het norm-systeem is de bouwsteen van de maatschappij het gezin c.q. de directe familie-omgeving. Effectief misschien volstrekt incapabel, maar normatief toch het meest geschikt en bij wet en norm reeds daartoe aangewezen en verantwoordelijk gehouden. De maatschappij hoeft er bij wijze van spreken slechts een beschuldigdende en dreigende vinger naar uit te steken. En Als er wat misgaat zijn steeds de ouders/verzorgers verantwoordelijk.
En strafbaar.
En oh, wat een bezuinigingspost...

Ik zou graag een reactie willen van CU, CDA, VVD, en PvdA.

Dit is echt te zot voor woorden en ik ga  er ook niet op in.
Wat een verhevenheid zonder kennis. Wat een niet onderbouwde zaak.
Mag ik je adres?
Wij hebben een wachtlijst hier en daar.
Een wachtlijst voor kinderen die in de shit zitten, voor ouders die niet anders meer kunnen dan slaan en schoppen omdat er mensen zijn die hen niet begrijpen. Een wachtlijst ook voor overwerkte voogden en gezinswerkers.
Ik neem aan dat je met al je pseudokennis voldoende ruimte hebt om hen op te vangen en te begeleiden.

En ja, ik heb mijn buik vol van teksten als deze en zal trachten dergelijke onzin te negeren...
« Laatst bewerkt op: juni 09, 2010, 01:07:34 am door Riemer Lap »
Mail me maar als je wat wilt weten

small brother

  • Berichten: 1309
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #21 Gepost op: juni 09, 2010, 02:25:43 am »

quote:

Riemer Lap schreef op 09 juni 2010 om 01:05:
[...]
 Kul en onzin. Incidenten zijn namelijk incidenten en geen regel.

[...]
 Nee, bij een incident kun je meten wat de factoren zijn die meespelen in het incident, net wat de gemiddelde deler is.

[...]
Voorzichtigheid is ook voorkomen dat een 10 jarig kind verkracht wordt door haar vader en dat haar 8 jarig zusje genaaid wordt door de oom of buurman.
Even wat werkervaring keihard neerzetten.
Liever niet voorzichtig????!!!!

[/quote]

Zorgvuldigheid

Zorgvuldigheid in het beleid is meerwaarde toekennen aan de zorg. Dat is een niet een omgeving scheppen van veiligheid, maar een omgeving scheppen van veel zorg. Zorgvuldigheid is gerelateerd aan kwaliteit van zijn. Aan welzijn. Het huidige beleid is naar mijn oordeel eerder voorzichtig dan zorgvuldig. De voorbeelden (theoretisch, incidenten, of praktijk van alledag) spreken naar mijn bescheiden oordeel grosso modo voor zichzelf als signaal. Maar daar waren we het al over eens.
[/quote] Wat wordt ik misselijk van dit soort teksten.
Kom op zeg, begeleid even een kind van 6 dat verkracht is.
Doe mij een lol en zwijg.

[...]
 Merk je ook dat je jezelf aan het indekken bent?

[...]

Dit is echt te zot voor woorden en ik ga  er ook niet op in.
Wat een verhevenheid zonder kennis. Wat een niet onderbouwde zaak.
Mag ik je adres?
Wij hebben een wachtlijst hier en daar.
Een wachtlijst voor kinderen die in de shit zitten, voor ouders die niet anders meer kunnen dan slaan en schoppen omdat er mensen zijn die hen niet begrijpen. Een wachtlijst ook voor overwerkte voogden en gezinswerkers.
Ik neem aan dat je met al je pseudokennis voldoende ruimte hebt om hen op te vangen en te begeleiden.

En ja, ik heb mijn buik vol van teksten als deze en zal trachten dergelijke onzin te negeren...

Dit is niet eens een onderwerp over geloof of liefde.
Ik ben volledig beschikbaar om in te gaan op reacties van allerlei soort en smaak.

Maar dit leidt nergens toe.
De maatschappij is ziek.
En jouw geweten moet klagen.
Ik zal voor je bidden.

Ik wacht op jouw verantwoording en specificering.
Want het is niet oirbaar dat je jouw frustraties zo onzorgvuldig over mijn rug botviert.
Ik heb jou niets aangedaan.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #22 Gepost op: juni 09, 2010, 08:36:53 am »

quote:

small brother schreef op 09 juni 2010 om 02:25:
[...]

Dit is niet eens een onderwerp over geloof of liefde.
Ik ben volledig beschikbaar om in te gaan op reacties van allerlei soort en smaak.

Maar dit leidt nergens toe.
De maatschappij is ziek.
En jouw geweten moet klagen.
Ik zal voor je bidden.

Ik wacht op jouw verantwoording en specificering.
Want het is niet oirbaar dat je jouw frustraties zo onzorgvuldig over mijn rug botviert.
Ik heb jou niets aangedaan.

Nee, je hebt mij niets aangedaan en ik reageer dan ook niet op jou als persoon, ik reageer op je tekst.
Dat jij denkt dat dit persoonlijk is, is jouw gevoel maar niet juist.
Elders geef je al aan dat je niet de behoefte hebt om je te verdiepen in pantheisme, hier zie ik exact hetzelfde gebeuren.
Overigens kun je op http://kennisbank.mogroep.nl/ alle regeltjes en stappenplannen wel ontdekken.
Dus: nee, het is niet persoonlijk.
Ja, het is inhoudelijk niet te begrijpen wat je over de sector schrijft en daar reageer ik op.
« Laatst bewerkt op: juni 09, 2010, 09:02:35 am door Riemer Lap »
Mail me maar als je wat wilt weten

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #23 Gepost op: juni 09, 2010, 09:07:14 am »
Om het iets inzichtelijker te maken:
lees deze bijvoorbeeld: http://kennisbank.mogroep.nl/scrivo/asset.php?id=89170
« Laatst bewerkt op: juni 09, 2010, 09:07:29 am door Riemer Lap »
Mail me maar als je wat wilt weten

Annet

  • Berichten: 1709
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #24 Gepost op: juni 09, 2010, 10:46:22 am »
@Small Brother,

Ik wil toch nog even terugkomen ook op je verhaal, wat ik op zich helder vind. Alleen, het lijkt net alsof hier iemand schrijft die nog nooit op de werkvloer zelf heeft gestaan.
In jouw betoog ga je compleet voorbij aan de dagelijkse praktijk, en blijf je min of meer een beetje zweverig in je aanpak. Het klinkt mooi, daarom was ik er ook van onder de indruk, maar het heeft geen concrete uitwerking. Ieder kind, ieder gezin dat in de hulpverlening terecht komt is uniek, dat maakt het lastig en niet eenvoudig grijpbaar.

Het is al net als in het onderwijs, daar komt één keer in de vier jaar de onderwijsinspectie ‘interessant’ doen, en vertellen hoe je adaptief en of kindgericht onderwijs zou moeten geven, maar het zijn veelal mensen die geen enkel idee hebben hoe dat in de dagelijkse praktijk werkt. Dan is het makkelijk zaken doen, maar daar blijft het dan ook vaak bij omdat het geen toegevoegde waarde heeft.

Jij geeft als oplossing: Uithuisplaatsing is niet een oplossing omdat een zorgvuldig systeem heel grote waarde toekent aan de zorg door de incapabele ouders en het alsnog functioneerbaar maken van de kindzorg. Want geen enkel ander men kans deze kindzorg gelijkwaardig verzorgen.

Dat ben ik op zich met je eens, maar dat dit ook dramatisch uit de hand kan lopen hoeft verder geen betoog.
Wat mij momenteel meer zorgen baart is de “lieverd-dat-moet-je-niet-doen-cultuur” en ouders die er alles aan gelegen zijn de kinderen zoveel mogelijk in de watten te leggen om zelf hun leven te kunnen blijven leven zoals ze dat graag willen. Het gemiddelde kind wordt geen strobreed meer in de weg gelegd tegenwoordig en je hoeft ze maar aan te kijken of je krijgt ouders op je dak.
 
Je moet overal een diploma voor hebben, maar kinderen mag je aan de lopende band op de wereld zetten zonder dat er een haan naar kraait en de opvoeding? Zie maar wat je er van maakt en dáár gaat het hopeloos mis. Want ouders weten niet hoe ze moeten opvoeden en als het kind een beetje druk is; snel een stempeltje erop: ADHD..ligt het tenminste niet aan onze opvoeding, want ja daar kan het kind toch niets aan doen?
En de uitschieters van dit hele bekrompen systeem worden in de handen van de jeugdzorg gelegd. Die mogen zij weer op het rechte pad zien te krijgen, met 16 miljoen deskundigen om hen heen die het allemaal beter weten. Dat maakt de druk op de jeugdzorgwerkers extra groot; wanneer doe je het goed? Of je bent te laat, óf je bent te vroeg, óf je hoort er helemaal niet te zijn omdat er weinig aan de hand is. Ga maar na, ik geef het je te doen, de dagelijkse praktijk.

Dus op de stoel gaan zitten en een beleidsplan schrijven kan ik ook, misschien nog wel beter dan jij. Maar hier praten we over de praktijk van alledag en daar zit  - zoals altijd – dag en nacht verschil in.
« Laatst bewerkt op: juni 09, 2010, 10:47:56 am door Annet »

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #25 Gepost op: juni 14, 2010, 02:27:29 am »

quote:

- Kul en onzin, te zot voor woorden, zonder kennis, niet onderbouwd, pseudokennis, de buik vol van hebben -


dit is niet goed

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #26 Gepost op: juni 14, 2010, 08:47:09 am »
Mail me maar als je wat wilt weten

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #27 Gepost op: juni 15, 2010, 01:35:30 am »

quote:

Ik kan uit je reactie geen onderbouwing halen die zulk ferm taalgebruik rechtvaardigt.
En als de discussie belandt op dat nivo, dan sneuvelt meestel als eerste de inhoudelijke behandeling.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #28 Gepost op: juni 15, 2010, 09:59:20 am »

quote:

Titaan. schreef op 15 juni 2010 om 01:35:
[...]
Ik kan uit je reactie geen onderbouwing halen die zulk ferm taalgebruik rechtvaardigt.
En als de discussie belandt op dat nivo, dan sneuvelt meestel als eerste de inhoudelijke behandeling.
Die onderbouwing was al aangegeven in eerdere posten.
Mail me maar als je wat wilt weten

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Jeugdzorg, gezag, en politiek
« Reactie #29 Gepost op: juni 16, 2010, 04:00:42 am »

quote:

Riemer Lap schreef op 15 juni 2010 om 09:59:
[...]
Die onderbouwing was al aangegeven in eerdere posten.
Ik heb de posten doorgelezen maar kan geen onderbouwing vinden daarvoor.
Welk post en welk gedeelte daarvan doel je dan op ?