Auteur Topic: Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder  (gelezen 18904 keer)

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Gepost op: februari 10, 2011, 06:57:43 pm »
Wat te denken van de tekst Exodus 32:26 ?

"Mozes [ging] staan in de poort van de legerplaats en zeide: Wie is voor de HERE? Die kome tot mij! en tot hem verzamelden zich al de Levieten.
En hij zeide tot hen: Zó zegt de HERE, de God van Israël: Ieder gorde zijn zwaard aan zijn heup en ga heen en weer door de legerplaats van poort tot poort en dode, ieder zijn broeder en ieder zijn verwant en ieder zijn naaste."



Deze tekst is in volledige harmonie met hoe onze Heilige, Barmhartige en genadevolle God zich in de bijbel aan ons openbaart. Zowel in het OT als in het NT.
De teksten leggen m.i. zichzelf uit.


De misdaad
Het volk had zich massaal beschuldigd aan de ergste vorm van hoererij; hun geestelijk verbond met hun Hemelse Vader hebben zij vertreden en gebroken, en zij zijn andere goden achternagelopen, en God hebben zij verlaten, om tegen het uitdrukkelijke gebod in, afgoden te aanbidden en zich verheugden in de afgodendienst. Ontrouw van de hoogste orde.
 “En zij maakten een kalf in die dagen en brachten een offerande aan de afgod en verheugden zich over de werken hunner handen. “(Hand.7:41).
Afgoderij is in hoererij zich afkeren tegen God. Zie Hos. 1:2, Lev.17:7 Hos.4:12.

De recidivist
De zonde van hen stond niet op zichzelf; het was een terugkerend patroon.
In hetzelfde hoofdstuk van exodus 32, zegt in vers 9 de Heere tot Mozus:
“Ik heb dit volk gezien, en zie, het is een hardnekkig volk.”
God had het volk uit de slavernij van Egypte verlost met grote en machtige daden. Maar vanaf het begin al murmereerde het volk tegen de Heere (ex.17).  
“De God van dit volk Israël heeft onze vaderen uitverkoren, en het volk verhoogd, als zij vreemdelingen waren in het land van Egypte, en heeft hen met een hogen arm daaruit geleid. En heeft omtrent den tijd van veertig jaren hun zeden verdragen in de woestijn;”
(Hand.13:17)

“Deze [Mozes] is het die in de vergadering des volks in de woestijn was met den Engel, Die tot hem sprak op den berg Sinaï, en met onze vaderen; welke de levende woorden ontving, om ons die te geven;
Denwelken onze vaders niet wilden gehoorzaam zijn, maar verwierpen hem, en keerden met hun harten weder naar Egypte,
Zeggende tot Aäron: Maak ons goden die voor ons heen gaan; want wat dezen Mozes aangaat, die ons uit het land van Egypte geleid heeft, wij weten niet wat hem geschied is.
En zij maakten een kalf in die dagen en brachten een offerande aan de afgod en verheugden zich over de werken hunner handen.   (…) Hebt gij ook slachtofferen en offeranden Mij gebracht,
veertig jaren in de woestijn, o huis van Israël?
Hebt gij niet de tent van Moloch gedragen en de ster van de god Romfa, de afbeeldingen, die gij gemaakt hadt om die te aanbidden? “ (Hand. 7:38-42)

“Verhardt uw hart niet, gelijk te Meríba, gelijk ten dage van Massa in de woestijn;
Waar Mij uw vaders verzochten, Mij beproefden, ook Mijn werk zagen [dat is Gods straffen wegens hun ongehoorzaamheid en ook Zijn genade als zij zich weer bekeerden].  Veertig jaar heb Ik verdriet gehad aan dit geslacht, en heb gezegd: Zij zijn een volk, dwalende van hart; en zij kennen Mijn wegen niet. (Ps.95:8-10)

Verzachtende omstandigheden ??
En dan te bedenken dat God hen na de bevrijding uit Egypte niet alleen gelaten had, Telkens sprak hij met hen. Hij voorzag ze al de jaren in de woestijn met alles wat zij nodig hadden, zoals drinken en eten (ex. 16:35), hulp tegen de vijanden, zelfs hun schoeisel sleet niet. God was zelfs heel zichtbaar bij hen; overdag in een wolkkolom en s’avonds in een vuurkolom (ex.13). God gaat met zijn volk op reis, Hij is hun beschermHeer en Gids op weg naar het beloofde land.
God verdroeg enorm veel van het opstandig volk, hoewel Hij verdriet had (ps.95:8)  over hun gedrag, was Hij hen telkens weer genadig. Het volk ontving een barmhartigheid die het niet verdiende.
“Gijlieden hebt gezien wat Ik den Egyptenaars gedaan heb; hoe Ik u op vleugelen der arenden gedragen en u tot Mij gebracht heb. Nu dan, indien gij naarstiglijk Mijn stem zult gehoorzamen en Mijn verbond houden, zo zult gij Mijn eigendom zijn uit alle volken, want de ganse aarde is Mijne.  En gij zult Mij een priesterlijk koninkrijk en een heilig volk zijn. Dit zijn de woorden die gij tot de kinderen Israëls spreken zult. (Ex 19:4)

Uitdrukkelijk verboden door GOD
Een uitdrukkelijker verbod op de begane zonde is nauwlijks denkbaar.
Onderaan de berg Sinai laat God zijn tegenwoordigheid merken met ontzagelijke tekenen
“dat er op den berg donderen en bliksemen waren en een zware wolk en het geluid ener zeer sterke bazuin, zodat al het volk verschrikte (Exodus 19 vanaf vers 16).
God geeft Mozus dan op de berg de tien geboden:
“Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. Gij zult u geen gesneden beeld, noch enige gelijkenis maken, van hetgeen dat boven in den hemel is, noch van hetgeen dat onder op de aarde is, noch van hetgeen dat in de wateren onder de aarde is. Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de HEERE uw God, ben een ijverig God, Die de misdaad der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde lid dergenen die Mij haten;”

En nóg dieper wordt het volk ingeprent van betreffende verbod:
“En al het volk zag de donderen, en de bliksemen, en het geluid der bazuin en den rokenden berg; toen het volk zulks zag, weken zij af en stonden van verre.
lEn zij zeiden tot Mozes: Spreek gij met ons, en wij zullen horen; en dat God met ons niet spreke, opdat wij niet sterven.
En Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, want God is gekomen, opdat Hij u verzocht, en opdat Zijn vreze voor uw aangezicht zou zijn, dat gij niet zondigdet.
En het volk stond van verre, maar Mozes naderde tot de donkerheid, alwaar God was.
Toen zeide de HEERE tot Mozes: Aldus zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: Gij hebt gezien dat Ik met ulieden van den hemel gesproken heb.
Gij zult nevens Mij niet maken zilveren goden, en gouden goden zult gij u niet maken.”

En uitdrukkelijk beaamt door het volk
“Als Mozes kwam en verhaalde aan het volk al de woorden des HEEREN en al de rechten, toen antwoordde al het volk met één stem en zij zeiden: Al deze woorden die de HEERE gesproken heeft, zullen wij doen. Mozes nu beschreef al de woorden des HEEREN…” (ex.24:3)

En dan gaat het verder hoe dit verbond met bloed beëdigd wordt:
“… en hij maakte zich des morgens vroeg op en hij bouwde een altaar  
En Mozes nam de helft van het bloed en zette het in bekkens; en de helft van het bloed sprengde hij op het altaar.
En hij nam het boek des verbonds en hij las het voor de oren des volks; en zij zeiden: Al wat de HEERE gesproken heeft, zullen wij doen en gehoorzamen.
Toen nam Mozes dat bloed en sprengde het op het volk; en hij zeide: Zie, dit is het bloed des verbonds, hetwelk de HEERE met ulieden gemaakt heeft over al die woorden”

En dan gaat het verder met vers 12:
“Toen zeide de HEERE tot Mozes: Kom tot Mij op den berg (…)
Toen Mozes op den berg geklommen was, zo heeft een wolk den berg bedekt. En de heerlijkheid des HEEREN woonde op den berg Sinaï, en de wolk bedekte Hem zes dagen; en ten zevenden dage riep Hij Mozes uit het midden der wolk. En het aanzien der heerlijkheid des HEEREN was als een verterend vuur op het opperste diens bergs in de ogen der kinderen Israëls. En Mozes ging in het midden der wolk, nadat hij op den berg geklommen was; en Mozes was op dien berg veertig dagen en veertig nachten.”

Deuterononium 5:2 vermeldt dit ook “De HEERE onze God heeft een verbond met ons gemaakt aan Horeb (…) Van aangezicht tot aangezicht heeft de HEERE met u op den berg gesproken uit het midden des vuurs”

Maar direct daarna toch gelijk al de overtreding
Mozes had bij wijze van spreken, zijn hielen nog niet gelicht, om de berg op te klimmen of het volk maakt zich een gouden kalf terwijl ze vlak daarvoor in de almachtige tegenwoordig van God zelf het uitdrukkelijk verbod, uitdrukkelijk hadden belooft en beaamt door middel van het afsluiten van een verbond die is besprenkeld met bloed.
“TOEN het volk zag dat Mozes vertoog van den berg af te komen, zo verzamelde zich het volk tot Aäron en zij zeiden tot hem: Sta op, maak ons goden die voor ons aangezicht gaan …”

“… en hij[Aäron] maakte een gegoten kalf daaruit. Toen zeiden zij: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit Egypteland opgevoerd hebben. Als Aäron dat zag, zo bouwde hij een altaar voor hetzelve; en Aäron riep uit, en zeide: Morgen zal den HEERE een feest zijn. En zij stonden des anderen daags vroeg op en offerden brandoffer en brachten dankoffer daartoe; en het volk zat neder om te eten en te drinken; daarna stonden zij op om te spelen.”

Reactie van God: de verdiende straf
“Toen sprak de HEERE tot Mozes: Ga heen, klim af, want uw volk dat gij uit Egypteland opgevoerd hebt, heeft het verdorven.”
En zij zijn haast afgeweken van den weg dien Ik hun geboden had, zij hebben zich een gegoten kalf gemaakt, en zij hebben zich voor hetzelve gebogen en hebben het offerande gedaan en gezegd: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit Egypteland opgevoerd hebben.
Verder zeide de HEERE tot Mozes: Ik heb dit volk gezien, en zie, het is een hardnekkig volk. En nu, laat Mij toe dat Mijn toorn tegen hen ontsteke en hen vertere; zo zal Ik u tot een groot volk maken.”  (Ex.32: 7-10)

Pleidooi van Mozes
Mozes voert dan een pleidooi voor het volk. Hij kan zich niet beroepen dat de toorn niet gerechtvaardigd was, want dan was zeker terecht. Hij kon zich niet beroepen op het feit dat een straf om hen allemaal te verteren niet proportioneel was, want het zou rechtvaardig zijn. ( zie ook de woorden van Mozes tot Aaron: “Wat heeft u dit volk gedaan, dat gij zulk een grote zonde over hetzelve gebracht hebt” en verderop bij zijn gebed “Gijlieden hebt een grote zonde gezondigd”)

Nee, Mozes voert andere zaken aan:
- Waarom zouden de Egyptenaars spreken, zeggende: In kwaadheid heeft Hij hen uitgevoerd, opdat Hij hen doodde op de bergen en opdat Hij hen vernielde van den aardbodem? Keer af van de hittigheid Uws toorns en laat het U over het kwaad Uws volks berouwen.
- Gedenk aan Abraham, aan Izak en aan Israël, Uw knechten, denwelken Gij bij Uzelven gezworen hebt, en hebt tot hen gesproken: Ik zal ulieder zaad vermenigvuldigen als de sterren des hemels; en dit gehele land, waarvan Ik gezegd heb, zal Ik ulieder zaad geven, dat zij het erfelijk bezitten in eeuwigheid.

Gods Genade: enorme strafvermindering
“Toen berouwde het den HEERE over het kwaad hetwelk Hij gesproken had Zijn volk te zullen doen.” ( Ex.32 :14)
Dat is, toen verdelgde Hij het volk niet gelijk Hij gedreigd had, maar Hij liet Zich daarmede genoegen, dat er 3000 verslagen werden

Uitvoering van de genadige straf
“Zo bleef Mozes staan in de poort des legers en zeide: Wie den HEERE toebehoort, kome tot mij. Toen verzamelden zich tot hem al de zonen van Levi.” ( Ex.32 :21)
Op deze manier werd er een scheiding gebracht in hen die wel en die niet hadden meegedaan met de misdaad.
“En hij zeide tot hen: Alzo zegt de HEERE, de God Israëls: Een ieder doe zijn zwaard op zijn heup; gaat door en keert weder van poort tot poort in het leger, en een iegelijk dode zijn broeder en elk zijn vriend en elk zijn naaste. En de zonen van Levi deden naar het woord van Mozes; en er vielen van het volk op dien dag omtrent drieduizend man”


Wat moeten wij anno 21e eeuw hiermee?
Ze dienen ons als voorbeeld die we ons indachtig moeten zijn.
Niet slechts als voorbeeld zoals het verhaal van Pinokkio dat ons leert dat slechte dingen doen consequenties heeft, maar als een voorbeeld dat God concreet handelt in het leven van zijn  volk: verlossen en ook straffend.
“Maar ik wil u indachtig maken, als die dit eenmaal weet, dat de Heere het volk uit Egypteland verlost hebbende, wederom degenen die niet geloofden, verdorven heeft.” (Judas 1:5)
En het vers daarna voor degene die menen dat de God van het OT anders is dan die van het NT:  “Sódom en Gomórra, en de steden rondom dezelve, die op gelijke wijze als deze gehoereerd hebben, en ander vlees zijn nagegaan, tot een voorbeeld voorgesteld zijn, dragende de straf des eeuwigen vuurs.”

En het spelen om de gouden kalf haalt Paulus ook aan in 1 kor.10:7
“En wordt geen afgodendienaars, gelijkerwijs als sommigen van hen, gelijk geschreven staat: Het volk zat neder om te eten en om te drinken, en zij stonden op om te spelen.  
(…)     En deze dingen alle zijn hunlieden overkomen tot voorbeelden, en zijn beschreven tot waarschuwing van ons, op dewelke de einden der eeuwen gekomen zijn.  Zo dan, die meent te staan, zie toe dat hij niet valle.
Ulieden heeft geen verzoeking bevangen dan menselijke; doch God is getrouw, Welke u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt, maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen.
Daarom, mijne geliefden, vliedt van den afgodendienst” (1 kor.10:11-14)

“Daarom, gelijk de Heilige Geest zegt: Heden, indien gij Zijn stem hoort,
Zo verhardt uw harten niet, gelijk het geschied is in de verbittering ten dage der verzoeking in de woestijn, Alwaar Mij uw vaders verzocht hebben; zij hebben Mij beproefd, en hebben Mijn werken gezien, veertig jaren lang. Daarom was Ik vertoornd over dat geslacht, en sprak: Altijd dwalen zij met het hart, en zij hebben Mijn wegen niet gekend…
Ziet toe, broeders, dat niet te eniger tijd in iemand van u zij een boos ongelovig hart, om af te wijken van den levenden God; Maar vermaant elkander allen dag, zolang als het heden genaamd wordt, opdat niet iemand uit u verhard worde door de verleiding der zonde. Want wij zijn Christus deelachtig geworden, zo wij anders het beginsel van dezen vasten grond tot het einde toe vast behouden;”




Evangelie in een notedop
Infeite is de tekst waar dit alles over gaat een belangrijk onderdeel van de kern van het evangelie! Over de ernst van de zonde en de ernst van de straf die we verdienen.

a- Doodstraf
Rom.6:23 “Want de bezoldiging der zonde is de dood.”
Ps.130:3 “Zo Gij, HEERE! de ongerechtigheden gadeslaat; HEERE! wie zal bestaan?”
Rom.1:18 “de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden.”
Ez.18:4 “de ziel, die zondigt, die zal sterven.”
Ps.62:13 "Gij zult een ieder vergelden naar zijn werk."
Rom.5:12 “zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben;”

b- Waarom straf op zonde?
Psalm 5:6 “Gij haat alle werkers der ongerechtigheid.”
Nahum 1:2 “een wreker is de HEERE, en zeer grimmig; een wreker is de HEERE aan Zijn wederpartijders, en Hij behoudt den toorn Zijn vijanden.”
Ps. 9:12 “Hij, die de bloedschuld wreekt,”
Ex.20:5 “Die den schuldige geenszins onschuldig houdt” (zie ook num.14:18)
Deutr.7:10 “En Hij vergeldt een ieder van hen, die Hem haten, in zijn aangezicht, om hem te verderven; Hij zal het Zijn hater niet vertrekken, in zijn aangezicht zal Hij het hem vergelden.”
Ps. 7:12 “God is een rechtvaardige Rechter, en een God, Die te allen dage toornt.”
Ps.9:7 “Maar de HEERE zal in eeuwigheid zitten; Hij heeft Zijn troon bereid ten gerichte.
En Hij Zelf zal de wereld richten in gerechtigheid, en de volken oordelen in rechtmatigheden.”
Ps.11:5-7 “maar den goddeloze, en dien, die geweld liefheeft, haat Zijn ziel.
Hij zal op de goddelozen regenen strikken, vuur en zwavel; en een geweldige stormwind zal het deel huns bekers zijn.
Want de HEERE is rechtvaardig, Hij heeft gerechtigheden lief;”
Jes.5:16 “de HEERE der heirscharen zal verhoogd worden door het recht; en God, die Heilige, zal geheiligd worden door gerechtigheid.”
Jes.10:22 “Want ofschoon uw volk, o Israel! is gelijk het zand der zee, zo zal toch maar het overblijfsel daarvan wederkeren; de verdelging is vastelijk besloten, overvloeiende met gerechtigheid.”
Jes.59:17 “Hij bekleedde Zich met gerechtigheid als met een pantser en de helm des heils was op zijn hoofd; Hij bekleedde Zich met wraak als met een gewaad en Hij hulde Zich in ijver als in een mantel. Naar de daden zal Hij vergelden: grimmigheid aan zijn tegenstanders, vergelding aan zijn vijanden; aan de kustlanden zal Hij vergelding doen.”
Dan.9:14 ”Daarom was de HERE wakker om het onheil over ons te brengen; want de HERE, onze God, is rechtvaardig in al de werken die Hij doet, maar wij hebben niet geluisterd naar zijn stem.”
Openb.16:5-7 “En ik hoorde de engel der wateren zeggen: Rechtvaardig zijt Gij, die zijt en die waart, Gij Heilige, dat Gij dit oordeel hebt geveld.
Omdat zij het bloed der heiligen en der profeten vergoten hebben, hebt Gij hun ook bloed te drinken gegeven; zij hebben het verdiend!
En ik hoorde het altaar zeggen: Ja, Here God, Almachtige, uw oordelen zijn waarachtig en rechtvaardig.”
Ps.94:1 “God der wrake, HERE, God der wrake” (zie ook Jes.34:8, 35:4, 63:4 Jer.46:10)
Deutr.32:35 “Mij komt de wraak toe en de vergelding”
Hab.1:13 “Gij zijt te rein van ogen, dan dat Gij het kwade zoudt zien, en de kwelling kunt Gij niet aanschouwen;”
Deutr.13:11 “Dan zal geheel Israël het horen en vrezen en men zal niet opnieuw zulk een wandaad in uw midden doen.” (zie ook Deutr.17:13, Deutr.19:20, Deutr.21:21)


c- Gods liefde
I Joh.4:8 “God is liefde.”
Rom.5:8 “God echter bewijst zijn liefde jegens ons, …, toen wij nog zondaren waren, ….”
I Joh.4:9 “Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons lief heeft gehad”.
Jes.49:15 ”Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot? Al zouden zij die vergeten, toch vergeet Ik u niet.”
I Tim.2:4 “…God, onzen Zaligmaker; Welke wil, dat alle mensen zalig worden,”


d- Gods lankmoedigheid
Ps. 103:8 “Barmhartig en genadig is de HEERE, lankmoedig en groot van goedertierenheid.” (Zie ook Ex.34:6 evv ! ) [lankmoedig is: veel kunnen verdragen vóór toornig te worden; geduldig]
2 Petrus 3:9 “De Heere vertraagt de belofte niet (gelijk enigen dat traagheid achten), maar is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen.”
Nahum 1:3 “De HEERE is lankmoedig, doch van grote kracht, en Hij houdt den schuldige geenszins onschuldig. Des HEEREN weg is in wervelwind, en in storm, en de wolken zijn het stof Zijner voeten.”

e- Christus
Want bedenk: waarom moest Christus eigenlijk sterven ????
Als God liefde en genadig is, waarom niet gewoon zand erover en vergeven en vergeten ??  Waarom moest zijn eigen Zoon dood? Is dat niet zinloos?

Dat was nodig om onze bloedschuld te betalen.
”zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving.” (Hebr.9:22)
”Want de ziel van het vlees is in het bloed; daarom heb Ik het u op het altaar gegeven, om over uw zielen verzoening te doen; want het is het bloed, dat voor de ziel verzoening zal doen.” (Lev.17:11)
[kanttekening bij verzoening: Te weten, op sacramentele wijze omdat het wees op het bloed van Jezus Christus]

 Dus vergeving door bloed. Als iemand al zijn bloed verliest gaat hij dood. Dan verliest hij zijn leven. Er zit een sterk verband tussen bloed en dood. Dit is de prijs die voor vergeving betaald wordt.
God schenkt vergiffenis om niet, uit liefde en barmhartigheid, maar handhaaft zijn gerechtigheid, heiligheid en heerschappij, daarom betaalt hij met Zijn bloed waardoor wassing kan plaatsvinden door Zijn bloed.

 “Noch door het bloed der bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed, eenmaal ingegaan in het heiligdom, een eeuwige verlossing teweeggebracht hebbende. “ (Hebr.9:12)


Gij zijt geslacht en Gij hebt (hen) voor God gekocht met uw bloed ( Openb.5:9)
Wij zijn duur gekocht. ( I kor.6:20)
de genadegift Gods is het eeuwige leven, door Jezus Christus, onzen Heere (Rom.6:23)
Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.




Slot
Exodus 32 is een leerzaam onderdeel van het evangelie in een notedop.
Iets wat we maar niet moeten kraken….


Nawoord
Het is te veel lang geworden, maar ook te kort ik had nog iets willen zeggen over het optreden van Mozes hetgeen een voorafschaduwing is van Christus. Mozes voerde pleidooi bij God, Hij boodt zelf zijn eigen leven daarvoor aan (ex.32:32). Christus pleit ook voor ons voor God, en de straf die wij verdienden droeg Christus. Maar er zal een gedeelte blijven die desondanks uit ongeloof niet Christus aanneemt en hun verdiende loon zal krijgen zoals de zondaar in ex.32.
En zelfs, zelfs als ze geen smetje zonde gedaan zouden hebben ( wat dus niet het geval is) dan nog: van wie zijn we eigenlijk eigendom ?? heeft God ons niet geschapen en geweven in de moederschoot? zijn wij niet als aardewerk in zijn handen: Zijn maaksel. Heeft  God niet alle recht om sommige van zijn maaksel stuk te maken naar eigen goeddunken?? (Jer.18:1-8 & Jes.64:8) Het is al een genadegift op zich dat ik geen voorbeelden hiervan kan aanwijzen in de levens zoals beschreven in de bijbel ( want in de regel staat de zonde erbij vermeld als er levens genomen wordt).
« Laatst bewerkt op: februari 11, 2011, 12:48:34 am door Titaan. »

Zwever

  • Berichten: 2249
  • Naar Azië gevlogen
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #1 Gepost op: februari 10, 2011, 08:45:38 pm »
En het geschiedde op zoodanig een moment dat het volck zeide: Amen.

Wat is precies het discussiepunt? Of deze tekst wel of niet in de Bijbel past?
Mission = finding out what God is doing, and joining in!

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #2 Gepost op: februari 11, 2011, 12:37:17 am »

quote:

Zwever schreef op 10 februari 2011 om 20:45:
En het geschiedde op zoodanig een moment dat het volck zeide: Amen.

Wat is precies het discussiepunt? Of deze tekst wel of niet in de Bijbel past?

Geen bijbeltekst zou m.i. ter discussie mogen staan of het aannemingswaardig zou zijn. Want de bijbelschrijvers zijn instrument van de Heilige Geest. De Heilige Geest is de eigenlijke auteur van de Schrift;
De gehele bijbel is Gods Woord. Dat is het ondubbelzinnige getuigenis van de Schrift zelf. Het product van inspiratie is onfeilbaar en gezaghebbend en draagt absolute autoriteit.

Mijn insteek is:
Wat zegt deze tekst van exodus 32, en wat is de betekenis van deze tekst; hoe passen deze woorden van God in het geheel van de Schrift.

Directe aanleiding is een uitwisseling van gedachten in een parallel draad waar genoemd werd:
In Exodus 32:27 bijvoorbeeld. Die scène komt als een soort mosterd na de maaltijd, als een soort aanhangsel. Het verhaal was al af zonder die moordpartij. Van dat ene vers moet ik eigenlijk zeggen dat het ronduit onwaar is.”

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #3 Gepost op: februari 11, 2011, 01:33:19 am »

quote:

Titaan. schreef op 11 februari 2011 om 00:37:
[...]

Geen bijbeltekst zou m.i. ter discussie mogen staan of het aannemingswaardig zou zijn. Want de bijbelschrijvers zijn instrument van de Heilige Geest. De Heilige Geest is de eigenlijke auteur van de Schrift;
De gehele bijbel is Gods Woord. Dat is het ondubbelzinnige getuigenis van de Schrift zelf. Het product van inspiratie is onfeilbaar en gezaghebbend en draagt absolute autoriteit.

Mijn insteek is:
Wat zegt deze tekst van exodus 32, en wat is de betekenis van deze tekst; hoe passen deze woorden van God in het geheel van de Schrift.

Directe aanleiding is een uitwisseling van gedachten in een parallel draad waar genoemd werd:
In Exodus 32:27 bijvoorbeeld. Die scène komt als een soort mosterd na de maaltijd, als een soort aanhangsel. Het verhaal was al af zonder die moordpartij. Van dat ene vers moet ik eigenlijk zeggen dat het ronduit onwaar is.”
Dus het is een vlammend betoog voor Paul2 (die wat je aan het eind van je post citeert plaatste) om terug in het gareel te treden, of...?
Het is me niet duidelijk of je discussie wilt of dat je eerder een statement op zijn plaats vond en dat dan maar in de vorm van een nieuw topic gegoten hebt.

Maar je moet misschien even Paul2 hierheen roepen als je verder met hem praten wilt.

Paul2

  • Berichten: 336
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #4 Gepost op: februari 11, 2011, 03:13:58 pm »
Hallo Titaan,

Bedankt voor je reactie op mijn, nou ja, noodkreet.

De zo kort mogelijke geformuleerde versie van mijn vraag op dit punt is dit: Kan God niet vergeven zonder bloed?

God vraagt of we Hem vrijwillig, uit liefde, willen zoeken en volgen, en Hij laat zich vinden en kennen, maar deelt tegelijk ook gruwelijke horror-straffen uit als we dat niet doen? Hier klopt iets niet, hier zijn dingen door elkaar gemengd. Het horror-element lijkt me niet van Goddelijke herkomst, maar een menselijke uitvinding.

Misschien is het horror-element wel een culturele verontreiniging, afkomstig van andere religies, met andere goden die enge offers en straffen zouden eisen? Die andere goden die ziekten uitdelen, andere goden die oogsten doen mislukken, mensen en vee bij gelegenheid onvruchtbaar maken en buurvolken ophitsen om de wapens tegen je op te nemen: het werk van die andere goden als zij niet exact de juiste rituele aai over de houten bol kregen?

Misschien vinden we in de bijbel nog wat sporenelementen, kruimels, van die andere, volledig foute cultussen terug? De verhalen van de eerste bijbelboeken zijn niet in een cultureel vacuum ontstaan? God verandert niet, maar onze menselijke gedachten over God, ons beeld van God, verandert wel. Het ontwikkelt zich, zoals ook de relatie tussen mensen en God zich ontwikkelt. De 'trek je zwaard en doorkruis het kamp-God', die God, of beter gezegd dat beeld van God, ruikt nog heel sterk naar Egypte en omstreken.
« Laatst bewerkt op: februari 11, 2011, 04:10:13 pm door Paul2 »
maar misschien zit ik er wel naast

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #5 Gepost op: februari 12, 2011, 10:16:12 am »

quote:

Paul2 schreef op 11 februari 2011 om 15:13:
De zo kort mogelijke geformuleerde versie van mijn vraag op dit punt is dit: Kan God niet vergeven zonder bloed?
Zou dit de kernvraag zijn die deze passage probeert te beantwoorden??? Of zou hij om iets anders draaien?

Ik beging zelf in een andere richting te denken... Wat zei Mozes immers? Ex 32:25 Mozes begreep dat het volk zich had laten gaan omdat Aäron niet ingegrepen had, en dat hun vijanden daarom de spot met hen zouden drijven.

Als de vijanden de spot zouden gaan drijven met Israël, en dit om terechte redenen, omdat het gedrag van Israël niet zou afwijken van de omringende volken (ondanks de "hoge roeping van Israël"), dan zou het volk ten dode zijn opgeschreven... Als het volk zijn eigen weg zou (blijven) gaan in plaats van Gods weg, dan loopt die weg op de dood uit. Immers: ‘Van alle bomen in de tuin mag je eten, maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijk sterven.’

Om op de goede weg te blijven heeft het volk onberispelijke leiders nodig... Maar: Aaron heeft gefaald.... En DAT heeft dodelijke consequenties voor het volk...

Of nu Mozes de auteur is van het boek Exodus (waarom zouden we daar niet van uit gaan?), of dat het boek geschreven, dan wel herschreven is na de Ballingschap: ik denk dat DIT de kern van deze geschiedenis is: Levi: wees onberispelijk in je taak als religieus leider van het volk; jullie zijn de "elohim" van het volk; en daarbij geldt: "Wie meer van zijn vader of moeder houdt dan van Mij, is Mij niet waard, en wie meer houdt van zijn zoon of dochter dan van Mij, is Mij niet waard".

Ik denk echt dat Mozes met deze geschiedenis de leiders van het volk een boodschap voor ogen heeft willen houden!! (En ook de buurvolken....).

De leiders krijgen een boodschap zoals ook in Psalm 82:

God staat op in de hemelse raad,
hij spreekt recht in de kring van de "goden" (elohim):
2 ‘Hoe lang nog oordeelt u onrechtvaardig
en kiest u partij voor wie kwaad doen?

3 Doe recht aan weerlozen en wezen,
kom op voor verdrukten en zwakken,
4 bevrijd wie weerloos zijn en arm,
red hen uit de greep van wie kwaad wil.

5 U toont geen inzicht, geen begrip,
en doolt in duisternis rond,
de aarde wankelt op haar grondvesten.
6 Ooit heb ik gezegd: “U bent goden,
zonen van de Allerhoogste, allemaal.”

7 Toch zult u sterven als mensen,
ten val komen als aardse vorsten.’
8 Verhef u, God, spreek recht op aarde,
alle volken behoren u toe.



Het volk is ten dode opgeschreven als de leiders ("de mensen tot wie God spreekt") niet naar Gods Woord luisteren:
Joh 10:34 Jezus zei: ‘Staat er in uw wet niet geschreven: “Ik heb gezegd: ‘U bent goden’”? 35 De Schrift blijft altijd van kracht; als mensen tot wie God spreekt goden genoemd worden, 36 hoe kunt u Mij, door de Vader geheiligd en naar de wereld gezonden, dan beschuldigen van godslastering wanneer Ik zeg dat Ik Gods Zoon ben? 37 Als wat Ik doe niet van mijn Vader komt, geloof Me dan niet, 38 maar als dat wel het geval is en u gelooft Me toch niet, geloof dan tenminste wat Ik doe. Dan zult u begrijpen dat de Vader in Mij is en dat Ik in de Vader ben.’

(En in feite zie je dus de harde kritiek die Jezus geeft op de Joodse leiders ook al terug in de Tenach... Daar houden die leiders zichzelf dezelfde spiegel voor...!!! Of was ook daar het Woord van God al aan het woord??!!)
« Laatst bewerkt op: februari 12, 2011, 10:23:53 am door Hendrik-NG »
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #6 Gepost op: februari 12, 2011, 12:27:45 pm »
Paul 2: de bijbel heeft nog wel eens verrassingen in petto.

Zo las ik in een deuterocanonieke boek dit:
Wijsheid 11:15-26

Hoe God straft en waarom
15 In hun onverstand en verdorvenheid dwaalden zij zozeer dat ze reptielen en ander ongedierte gingen vereren. U hebt hen voor straf onder zulke dieren bedolven, 16 opdat ze zouden inzien: waardoor iemand zondigt, daardoor wordt hij gestraft. 17 Het was geen onmacht van uw almachtige hand, die immers de wereld uit vormeloze materie heeft geschapen. U had een leger beren of grimmige leeuwen op hen kunnen afsturen, 18 of nieuwgeschapen, ongekende beesten, woest en vuurspuwend, rookwolken blazend, met ogen die vreselijke vonken schieten, 19 beesten die niet eens hoefden uit te halen om hen te doden, maar hen alleen al door hun verschrikkelijke aanblik te gronde zouden richten. 20 Ook zonder dat alles hadden ze in één ogenblik kunnen bezwijken wanneer het recht hen zou vervolgen en uw machtige adem hen zou wegvagen. Maar u hebt van alles maat, getal en gewicht bepaald. 21 U bent te allen tijde in staat uw macht te tonen; wie kan de kracht van uw arm weerstaan? 22 Heel de wereld is voor u als een stofje op een weegschaal, als een dauwdruppel die ’s ochtends op de aarde valt. 23 Omdat u alles kunt, ontfermt u zich over iedereen; u ziet voorbij aan de zonden van mensen, opdat zij tot inkeer komen. 24 Alles wat er is hebt u lief, niets van wat u gemaakt hebt is u te min; u zou het niet eens gemaakt hebben als u er een afkeer van had. 25 Hoe zou iets tegen uw wil kunnen blijven bestaan? Hoe zou iets kunnen voortbestaan als u het niet in het leven had geroepen? 26 U, Heer, hebt het leven lief en u spaart alles, omdat het van u is;  


Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
Een nieuwe start is een nieuw begin

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #7 Gepost op: februari 12, 2011, 12:36:38 pm »
De straffen in de bijbel dat beschreven wordt rondom de eerste en de tweede dood zijn ook beelden die gebruikt worden om te omschrijven hoe die straffen ervaren zullen worden en hoe de geesten daar zullen zijn.
Het klassieke beeld van een onderwereld wat in de fik staat, waar een satan in roert is vanuit het oude griekse geloof af te leiden.

Dat de straf eeuwig is blijkt een interpretatie van de brontekst waar niet iedereen over eens is.

De volkerenmoorden in het oude testament wist Oogje ooit mooi iets over te schrijven. Vroeger had namelijke iedere stam zijn goden, waarmee het gruwlijk ten strijde ging tegen andere volken. Volgens een dominee bij ons hadden ze van die gemene zwaarden aan de wielen van hun strijdwagens om je bij de enkel door te hakken als ze langs reden. Er werden ogen uitgestoken etc.. gruwlijk, beestachtig, wreed. Tussen die volken bevond Israël en God koos dat volk uit om hun stamGod te zijn en te strijden tegen de goden van de andere volken. Gaandeweg in de geschiedenis liet de situaties het toe dat er ter bescherming van Israël er niet meer zulke soort wrede oorlogen hoefden te komen en kon Jezus komen.
Een nieuwe start is een nieuw begin

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #8 Gepost op: februari 13, 2011, 10:41:13 pm »

quote:

Paul2 schreef op 11 februari 2011 om 15:13:
Hallo Titaan,

Bedankt voor je reactie op mijn, nou ja, noodkreet.
Hallo Paul,
Al ken ik je niet, sta me de vrijpostigheid toe, om op te merken dat je op me overkomt als oprecht zoekend naar Gods weg. Je zei zelf al terecht dat onze Vader zich laat vinden en kennen. In Zijn Woord openbaart God zich, zodat wij Hem kunnen kennen. Zijn Woord is de lamp voor onze voet en het licht op onze weg. We kunnen ons overgeven aan Onze Heer, in vol vertrouwen op Zijn onwrikbaar Woord, met gevouwen handen wetend dat Hij ons hoort, keer op keer.

Bij ’t openslaan van ‘t Boek der boeken
gedenk, o Christen dag aan dag,
dat wie dat Woord wil onderzoeken,
geen eigen licht vertrouwen mag.
Geen mensenwijsheid zal hier baten,
geen vlijtige arbeid hier volstaan;
alle eigenwijsheid dient verlaten,
een ánder oog moet opengaan.
Voordat ge u dan begeeft tot lezen,
val, Christen val uw God te voet!
en dat een heilig, heilzaam vrezen
zich meester maak’ van uw gemoed!
Vraag, eer gij verder gaat, een zegen!
Vraag ogen, oren en een hart!
En Jezus Zelve kome u tegen
In dit Zijn Woord bij vreugd en smart.
Isaäc da Costa.

quote:

God vraagt of we Hem vrijwillig, uit liefde, willen zoeken en volgen, en Hij laat zich vinden en kennen, maar deelt tegelijk ook gruwelijke horror-straffen uit als we dat niet doen? Hier klopt iets niet, hier zijn dingen door elkaar gemengd. Het horror-element lijkt me niet van Goddelijke herkomst, maar een menselijke uitvinding.
Er zijn hier eigenlijk verschillende zaken aan de orde, die je als een samengevoegd argument naar voren brengt. Allereerst,

1) Straf sluit keuze uit vrije wil uit ??
Is het werkelijk zo dat een keuze, geen vrijwillige keuze meer is als er een straf op de verkeerde keuze staat? Waar is dat op gefundeerd?
Beide kunnen samen gaan, en gaan ook samen.
Vanzelfsprekend is vaak een van de functies van een straf dat het beoogt de keuze te beïnvloeden. Maar daarom blijft de keuze nog wel vrijwillig: je hebt alle vrijheid het kwade te kiezen. Als een straf werkelijk de keuzevrijheid zou wegnemen, dan zou er geen gevangenissen of death rows meer gevuld zijn. We kiezen, uit vrijheid, vaak voor het kwade, vaak ongeacht de straf.
Had de mensheid niet een volledige keuze-vrijheid om te kiezen toen God in het paradijs de mens gebood, zeggende: Van alle boom dezes hofs zult gij vrijelijk eten; Maar van den boom der kennis des goeds en des kwaads, daarvan zult gij niet eten; want ten dage als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven.
Ondanks de straf hadden ze dus toch een vrije wil!

Evenzo betreft de liefde:


2) Straf sluit keuze uit liefde uit ??
Is het werkelijk zo dat een keuze, geen keuze uit liefde meer is, als er een straf op de verkeerde keuze staat? Waar is dat op gefundeerd?
Beide kunnen samen gaan, en moeten ook samen gaan.
Als ik de keuze maak mijn baby niet te voeden, dan sterft het. Maar is de keuze om wél te voeden, dan een keuze die de liefde heeft uitgeschakeld? Nee, zeer zeker niet: de baby wordt gevoed, gekoesterd, uit pure liefde en vrijwilligheid. Het één sluit dus het andere niet uit.
Wel is het goed om stil te staan bij het feit dat de liefde kan verflauwen. En het is exact ons gewillig hart dat God wenst, onze vurige genegenheid om Hem te dienen. Zelfs een offer op het altaar gericht aan God, is Hem niet aangenaam als het niet gedaan is vanuit het hart.
 Telkens opnieuw houdt God dit zijn volk voor (Ps 40:7 Jes.1:11 Jer.6:20, Amos 5:21, Hebr 10:8). God heeft ons als op de vleugelen van de Arend gedragen om ons tot Hem te brengen (ex.19:4), maar wij hebben niet gewild.
Gelijk een arend zijn nest opwekt, over zijn jongen zweeft, zijn vleugelen uitbreidt, ze neemt en ze draagt op zijn vlerken (deutr.32:11), maar het volk koos om God te negeren( 18e vers).
We mochten schuilen als onder de schaduw van zijn vleugelen.
“Jeruzalem, Jeruzalem, gij die de profeten doodt, en stenigt die tot u gezonden zijn, hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kuikens onder de vleugelen vergadert, en gijlieden hebt niet gewild!” (Luk13:34).

Straffen niet ook wij onze kinderen uit liefde, en verwachten we niet van onze kinderen dat ze ondanks de straffen uit liefde gehoorzamen?
God wil onze liefdevolle Vader zijn:
MIJN zoon, vergeet mijn wet niet, maar uw hart beware mijn geboden.
Want langheid van dagen, en jaren van leven, en vrede zullen zij u vermeerderen.
Vertrouw op den HEERE met uw ganse hart, en steun op uw verstand niet.
Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken.
Zijt niet wijs in uw ogen; vrees den HEERE en wijk van het kwade;
Mijn zoon, verwerp de tucht des HEEREN niet, en wees niet verdrietig over Zijn kastijding;
Want de HEERE kastijdt dengene dien Hij liefheeft, ja, gelijk een vader den zoon in denwelken hij een welbehagen heeft. ( spr.3:1-2 5-7 11-12)
God zegt, Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot? Al zouden zij die vergeten, toch vergeet Ik u niet.
Maar het volk maakte gebruik van hun keuzevrijheid door God te negeren en te vergeten: De Rotssteen Die u gegenereerd heeft, hebt gij vergeten; en gij hebt in vergetenis gesteld den God Die u gebaard heeft. .. zij zijn een gans verkeerd geslacht, kinderen in welke geen trouw is. (Deutr. 32:18).


3) Geen beknotting van keuzevrijheid maar juist het bieden van keuzevrijheid
Laten we terug gaan naar eerder genoemde voorbeeld. Is het niet wonderlijk dat wij als broeders hier vandaag van gedachten kunnen wisselen, terwijl onze gemeenschappelijke voorouders met het eten van de appel is beloofd door God, dat ten dage als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven. (gen 2:17)
Zij hadden de keuzevrijheid, maar kozen voor de dood. Einde mensheid…..
Of toch niet? God is geduldig en lankmoedig, en bovendien in zijn grote liefde ontvouwt Hij gelijk al in Genesis 3:15 een grandioos reddingsplan. Dit is het hoofdthema van de hele bijbel: Gods liefdevolle reddingsplan voor ons zondaren.
Rechtvaardig was als het daar in het paradijs voor ons ophielt. Genade is dat het anders liep.
Maar we zaten met de gebakken peren. Zonde baart zonde ( letterlijk en figuurlijk). Er was iets veranderd: de mensheid was in zonde gevallen.
 “Toen zag God de aarde, en ziet, zij was verdorven; want al het vlees had zijn weg verdorven op de aarde.” ( Gen.6:12)
 “de dood door een mens (…) gelijk zij allen in Adam sterven” (Kor.15:21,22)
 “allen onder de zonde zijn;
Gelijk geschreven is: Er is niemand rechtvaardig, ook niet een;
Er is niemand, die verstandig is, er is niemand, die God zoekt.
Allen zijn zij afgeweken, te zamen zijn zij onnut geworden; er is niemand, die goed doet, er is ook niet tot een toe.” (Rom.3:9)
We kunnen ook naar ons zelf kijken “Wie kan zeggen: Ik heb mijn hart gezuiverd, ik ben rein van mijn zonde?” (Spr.20:9).

Maar God bracht een uitweg, een toevlucht: een keuze voor redding daarbij: Zijn Zoon die alle straf op zich zou nemen, zodat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat maar een eeuwig leven ontvangt, ondanks de verdiende dood.
Doordat God ons die keuze bood, kunnen we pas zeggen: Ik en mijn huis wij zullen de Heere dienen! En strikt genomen is het zelfs zo dat die keuzevrijheid niet genoeg is voor ons omdat we telkens geneigd zijn toch altijd het kwade te kiezen; God is het die ons aanraakt en ons hart gewillig maakt, die ons willen in ons werkt. God trekt uit de zonde die Hem gelovig aanneemt. We hoeven het niet op eigen kracht te doen. God is mijn toevlucht en mijn sterkte.
Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe (Joh. 3:16).

Dát is pas echte keuzevrijheid. Dat we nu, naast de keuze voor de dood, nu door het geloof in zijn Zoon, kunnen kiezen voor het léven, voor de ware liefde, voor een relatie met onze Hemelse Vader zodat we straks in volmaaktheid in eeuwigheid bij Hem mogen zijn. God zal bij hen wonen. Zij zullen Zijn aangezicht zien: Openb.21:3, Openb.22:4.


4) Straf proportioneel
Tot dusver noemde ik de straf gewoon straf. Maar in jouw bijdrage sprak je over “gruwelijke horror-straffen”. Wellicht dat je daarmee bedoeld dat je de straf niet in verhouding vindt staan tot het vergrijp.
Een rechtvaardige straf staat in verhouding tot de overtreding.
Maar hebben we wel voldoende besef van de ernst van de overtreding ?
Wij, die vanaf onze jeugd al gewend zijn aan menig overtredingen door onze omgeving en door onszelf gedaan, zijn we doordrongen van hoe afschuwelijk gruwelijk onze overtreding is? Haten we voldoende de zonde?  
God is Heilig. Hij wenst dat zijn Volk heilig is. Geen smetje, geen ongerechtigheid duldt Hij. Hij haat de werkers der ongerechtigheid.
Bij zware straffen kunnen we denken “oh als God het doet dan zit het wel goed”. Los van het feit dat dit natuurlijk zo is, is het wellicht niet eens zo verkeerd om te denken aan het feit dat die straffen ons als zwaar overkomen. Want daarmee kunnen we leren en opnieuw beseffen hoe ernstig eigenlijk de zonden zijn die we elke dag doen. En dat we te licht denken over de zonden. Of nog sterker: dat we eens aanstalten gaan maken om ons leven eens wat serieuzer te heiligen. Want gebruiken we niet al te vaak het woordje “eigenlijk”: eigenlijk is het niet goed maar ik doe het wél. We zien dan de zonden zoals het niet je voeten vegen voor de deur: eigenlijk moet het wel, maar je doet het niet en je voelt je nauwelijks bezwaard. Zo ook met onze zonden.

Zelfs nog sterker moet het gezegd worden; juist de ernst van de zonde geeft het besef van het grote kado dat we door Christus krijgen. Heeft iemand ooit zo iets geweldigs voor ons gedaan dat hij door zichzelf op te offeren onze leven redde. En zoals de bijbel ook zegt, misschien is er wel een vriend die dat voor je gedaan heeft, maar Christus heeft dat zelfs voor ons over gehad, toen we nog vijanden van hem waren. In Christus openbaart God zijn grote liefde. Hij wil niet dat er niemand verloren gaat.
Horror-straf?? Horror-zonde!!

En dan praktisch, we hebben het hier over Exodus 32.
Als we nu eens die paragraven langslopen van wat in de eerste bijdrage was genoemd:
-   Was niet de ernst van de misdaad groot?
-   Was de overtreder geen hardnekkige recidivist, al 40 jaar lang?
-   Konden zij, die door God zelf zo goed verzorgd werden, zich beroepen op enige vorm van verzachtende omstandigheid?
-   Was hun de misdaad niet uitdrukkelijk verboden, met de grootst mogelijk denkbare ernst ? en waren ze niet voldoende gewaarschuwd dat de dood de straf was?
-   Hadden ze niet plechtig beloofd het op te volgen, en bezegelt in een verbond?
-   Was het niet direct hierop, dat zij toch al de overtreding begingen?
-   En hoewel ze niet de verdiende straf kregen, zou het niet de verdiende straf zijn om het hardnekkige volk te verteren ?

Ik vraag het je.

(
* En waarschijnlijk zal je het wél gewoon billijken dat we in de tweede wereldoorlog de Duitsers met het zwaard ons land weer uitjoegen, is dat geen horror? Was het volk van exodus 32 niet minstens zo schuldig als de Duitse soldaten ?
* Ook op te merken is dat God bijvoorbeeld ook lankmoedig was voor de Kanaänitische volkeren in het OT; omdat hij nog vele jaren geduld heeft gehad voordat de maat van hun ongerechtigheid vol was en de straf kwam. Gen.15:16
)


5) Maatstaf
In je laatste reactie maak je een bewuste keuze zonder expliciet te benoemen wat de maatsstaf is voor die keuze. Deze maatstaf zal mogelijk zijn: je eigen gevoel van rechtvaardigheid, die is gebaseerd op je eigen inzicht wat redelijk en billijk is.
Want ook in onze eigen redelijkheid kennen we heus wel straffen. En deze straffen gaan helemaal niet in tegen vrijwillige keuzes uit liefde. Wij erkennen ook wel de proportionaliteit van straffen; we erkennen dat sommige delicten ernstige straffen vergen.
Het enige dat overblijft is dat we het er gewoon niet mee eens zijn.
We accepteren niet dat God de maat van het vergijp bepaald en dat God de rechter is over dit vergrijp. En dat is niet alles, dan blijven we niet steken bij een mogelijk uitroep dat we de uitspraak van de rechtbank niet snappen maar wel accepteren, Nee we weigeren ze simpelweg te accepteren.
Het is een gezagsprobleem.

Nee, meer dan dat. Niet alleen een weigering een uitspraak te accepteren, maar het is zich verheffen boven de Rechter, en menen dat wij enig inzicht kunnen hebben in het bepalen van de ernst van zonde en de redelijkheid van de straf.
We zijn weer terug in het paradijs waar we niet de duidelijke woorden van God accepteerden maar Zijn woorden gaan omsleutelen tot iets acceptabels voor ons. En Satan wist waarmee hij de mens kon verleiden. Toen zeide de slang tot de vrouw: Gijlieden zult de dood niet sterven; Maar God weet, dat ten dage als gij daarvan eet, zo zullen uw ogen geopend worden; en gij zult als God wezen, kennende het goed en het kwaad.

De plek waar ons uitdagend gevraagd wordt om met God mee te rechten, diende ter beschaming van ons:
gij hebt Mij arbeid gemaakt met uw zonden, gij hebt Mij vermoeid met uw ongerechtigheden. Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg om Mijnentwil, en Ik gedenk uwer zonden niet. Maak Mij indachtig, laat ons tezamen rechten, vertel gij uw redenen, opdat gij moogt gerechtvaardigd worden. Uw eerste vader heeft gezondigd, en uw uitleggers hebben tegen Mij overtreden. (Jes. 43)
Onze norm is niet de maatstaf. Het is een kwalijke zaak, als we doen zoals staat in Richteren 17:6 dat “een iegelijk deed wat recht was in zijn ogen”.


6) Onze keuzevrijheid
Hoe simpel het ook moge klinken. Het kan soms moeilijk zijn om je helemaal aan God over te geven, en hem helemaal te vertrouwen in alles wat Hij zegt. Om jezelf te verloochen en Hem te volgen door het geloof in Christus. Maar als God voor ons is wie zal tegen ons zijn? Niets zal ons kunnen scheiden van de liefde van God. En in alles kunnen we in gebed bij God terecht. Hij zal zijn kinderen geen slang geven als ze om een brood vragen. De Heere geeft het zijn geliefden als in de slaap.
Als genadegift hebben we ontvangen de keuze om God te dienen en te volgen.

quote:

Misschien is het horror-element wel een culturele verontreiniging, afkomstig van andere religies,  (…).
Als God ons toespreekt dan is zijn woord niet verontreinigd. Het is een onmogelijkheid.
De bijbel is geen keuze menu of scheurkalender. De bijbel is een eenheid die helemaal te beschouwen is als Gods Woord. Dat is wat Christus ons leert. Dat is wat de apostelen leren. Dat is wat heel de bijbel ons leert. Ze meer hierover o.a. hier
En ook gaan de apostelen en Christus ons voor in hoe we de verhalen van het OT als daadwerkelijk gebeurde historie dienen te zien. Zie meer hierover o.a. hier

quote:

De zo kort mogelijke geformuleerde versie van mijn vraag op dit punt is dit: Kan God niet vergeven zonder bloed?
Allereerst,
uit het feit dat we weten dat Christus moest lijden, kunnen we weten dat er bloed moest vloeien. Exodus 32 en Christus dood gaan allebei over bloed. Ze gaan allebei over de ernst van de zonde. Ze gaan allebei over hoe barmhartig God is.
Maar ook de keerzijde van de medaille over wie Gods genade-aanbod afwijst.
Hij die zijn zoon niet gespaard heeft zal die ons sparen?

In dat opzicht is het heel terecht dat je die vraag zo stelt in deze draad.
Maar is het je genoeg dat wij als Christen weten dat Christus in ieder geval wist dat zonder bloed geen vergeving was?  want het was niet voor niets dat Hij zijn leven overgaf voor ons.

Wellicht kunnen we er meer over zeggen,
Over het feit dat God rechtvaardig is.

Als wij bijvoorbeeld de moordenaar van ons kindje vergeven, is de moordenaar dan ook gerechtvaardigd? Of verdient het nog steeds zijn straf.
”Daarom was de HERE wakker om het onheil over ons te brengen; want de HERE, onze God, is rechtvaardig in al de werken die Hij doet, maar wij hebben niet geluisterd naar zijn stem.” (Dan.9:14)
Een rechtervaardiger rechter vergeldt iedereen naar zijn werk (zie ps.62:13)
“de ziel, die zondigt, die zal sterven.” (Ez.18:4)
In het paradijs had God gezegd “Ten dage dat gij daarvan eet zult gij sterven”
En God Houdt zijn woord (in belofte en bedreiging)
 “God is geen man, dat Hij liegen zou, (…) zou Hij het zeggen, en niet doen, of spreken, en niet bestendig maken?” (Numeri 23:19)
 “Hij kan Zichzelven niet verloochenen.” (2 Tim.2:13)
God is wel barmhartig, maar Hij is ook rechtvaardig; daarom zo eist Zijn gerechtigheid dat de zonde, welke tegen de allerhoogste Majesteit Gods gedaan is, ook met de hoogste, dat is met de eeuwige straf aan lichaam en ziel gestraft worde. ( HC.vr.11)

Voor mij is dit een antwoord op je vraag, of dit voor jou ook is weet ik niet.
Maar het is met schroom dat ik hier op inga. Want wat God kan of doet is niet ons terrein van kennis, niet ons terrein van expertise, en bovenal niet het terrein van onze bevoegdheid.
Elke gedachte hierover kan niet afwijken van de uitkomst dat:
 ”zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving.” (Hebr.9:22)

Want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus. ( I kor. 5:7)
Zie, het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt.  (Joh 1:9)
Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf die ons den vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden. Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons een iegelijk naar zijn weg; doch de HEERE heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen. (Jes 53)
Maar nu in Christus Jezus, zijt gij, die eertijds verre waart, nabij geworden door het bloed van Christus. Want Hij is onze Vrede (Ef. 2:13)
opdat Hij u zou heilig en onberispelijk en onbeschuldiglijk voor Zich stellen; (Kol 1:22)
En komende, heeft Hij door het Evangelie vrede verkondigd u die verre waart en dien die nabij waren. Want door Hem hebben wij beiden den toegang door één Geest tot den Vader.
Zo zijt gij dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods (Ef. 2:17)
En Ik zal u een nieuw hart geven, en zal een nieuwen geest geven in het binnenste van u; en Ik zal het stenen hart uit uw vlees wegnemen, en zal u een vlezen hart geven.
En Ik zal Mijn Geest geven in het binnenste van u; en Ik zal maken dat gij in Mijn inzettingen zult wandelen en Mijn rechten zult bewaren en doen.
En gij zult wonen in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb, en gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn. (Ez.36 26-28)

Slot
Bij alles wat ik noem, bedoel niet ik direct dat jij dat dan niet zou bedoelen. Mogelijk denken we over veel ook hetzelfde.
« Laatst bewerkt op: februari 14, 2011, 08:18:38 am door Titaan. »

Titaan.

  • Berichten: 428
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #9 Gepost op: februari 14, 2011, 11:36:10 pm »

quote:

Hendrik-NG schreef op 12 februari 2011 om 10:16:
[...]Om op de goede weg te blijven heeft het volk onberispelijke leiders nodig... Maar: Aaron heeft gefaald.... En DAT heeft dodelijke consequenties voor het volk...
(…)
Het volk is ten dode opgeschreven als de leiders ("de mensen tot wie God spreekt") niet naar Gods Woord luisteren: (…)
Hoewel ik denk dat je gelijk hebt dat de leiders grote verantwoordelijkheid hebben en ook worden aangesproken hierop, toch ligt in deze geschiedenis niet het accent hier op, volgens mij als ik de tekst lees. Het gaat om de verhouding van God en zijn verkoren volk, om de verhouding tussen de Heilige, Rechtvaardige en Barmhartige Vader, en zijn ongehoorzame kinderen.
Dat is de bijna oneindige kadans in die teksten:


Verbod voor heel het volk
“Toen zeide de HEERE tot Mozes: Aldus zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: Gij hebt gezien dat Ik met ulieden van den hemel gesproken heb.
Gij [de kinderen Israëls] zult nevens Mij niet maken zilveren goden, en gouden goden zult gij u niet maken.” (ex.20)


Beaamt door heel het volk:
Als Mozes kwam en verhaalde aan het volk al de woorden des HEEREN en al de rechten, toen antwoordde al het volk met één stem en zij zeiden: Al deze woorden die de HEERE gesproken heeft, zullen wij doen. (ex.24:3)


Beëdigd in een verbond met heel het volk
En hij nam het boek des verbonds en hij las het voor de oren des volks; en zij zeiden: Al wat de HEERE gesproken heeft, zullen wij het volk doen en gehoorzamen.
Toen nam Mozes dat bloed en sprengde het op het volk; en hij zeide: Zie, dit is het bloed des verbonds, hetwelk de HEERE met ulieden [het volk] gemaakt heeft over al die woorden” (ex.24:7)
“EN Mozes riep het ganse Israël en zeide tot hen: Hoor, Israël, de inzettingen en rechten, die ik heden voor uw oren spreek; dat gij ze leert en waarneemt om dezelve te doen. De HEERE onze God heeft een verbond met ons [het ganse Israel] gemaakt aan Horeb. (Deutr 5:2)


Overtreding door het volk
Het volk wou de afgodendientst. Het volk was het die de leiders daartoe opriep. Het volk was het die meewerkte aan het maken van de goeden kalf. Het volk was het die in blijdschap meevierde met de afgodendienst.
roept op tot ontrouw en roept haar leiders daartoe op en werkt daar zelf ook graag aan mee
Opgeroepen
 “TOEN het volk zag dat Mozes vertoog van den berg af te komen, zo verzamelde zich het volk tot Aäron en zij zeiden tot hem: Sta op, maak ons [ons=het verzamelde volk] goden die voor ons aangezicht gaan” (ex.32:1)
“Toen rukte het ganse volk de gouden oorsierselen af die in hun oren waren, en zij brachten ze tot Aäron.” (ex.32:3)
“En zij stonden des anderen daags vroeg op en offerden brandoffer en brachten dankoffer daartoe; en het volk zat neder om te eten en te drinken; daarna stonden zij op om te spelen.” (ex.32:6)
En na afloop: “Mozes tot het volk zeide: Gijlieden hebt een grote zonde gezondigd; doch nu, ik zal tot den HEERE opklimmen; misschien zal ik een verzoening doen voor uw zonde” (ex32:30)


Reactie van God: de verdiende straf voor het volk
“Toen sprak de HEERE tot Mozes: Ga heen, klim af, want uw volk dat gij uit Egypteland opgevoerd hebt, heeft het verdorven
En zij zijn haast afgeweken van den weg dien Ik hun geboden had, zij [het volk] hebben zich een gegoten kalf gemaakt, en zij hebben zich voor hetzelve gebogen en hebben het offerande gedaan en gezegd: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit Egypteland opgevoerd hebben.
Verder zeide de HEERE tot Mozes: Ik heb dit volk gezien, en zie, het is een hardnekkig volk.  En nu, laat Mij toe dat Mijn toorn tegen hen [het volk] ontsteke en hen vertere; zo zal Ik u tot een groot volk maken.” (ex.32:7-10)


Pleidooi van Mozes voor het volk
“Doch Mozes aanbad het aangezicht des HEEREN zijns Gods, en hij zeide: O HEERE, waarom zou Uw toorn ontsteken tegen Uw volk"


Gods Genade: enorme strafvermindering voor het volk
“Toen berouwde het den HEERE over het kwaad hetwelk Hij gesproken had Zijn volk te zullen doen.”


Uitvoering van de genadige straf aan het volk
“en er vielen van het volk op dien dag omtrent drieduizend man”


Mozes bidt God voor verzoening van het volk
vers 30-35.


Inderdaad ook Aaron als verantwoordelijke wordt aangesproken door Mozes vers 21 en 25.
Maar de nadruk ligt op het volk omdat zij Aäron daartoe veroorzaakt en gedreven hadden dat hij het kalf maken zou. Wat men door iemand anders doet, is zoveel alsof men het zelf deed; ondertussen is niet onschuldig degene die zich als een instrument daartoe laat gebruiken.

quote:

Ik denk echt dat Mozes met deze geschiedenis de leiders van het volk een boodschap voor ogen heeft willen houden!! (En ook de buurvolken....).
God wou een relatie aangaan met het volk zelf. Het was slechts op verzoek van het volk zelf of de Godspraak middels Mozes gedaan kon worden (ipv rechtstreeks) want zij waren bevreesd ( en God stemde dit verzoek toe). Het verbond was met het hele volk. De boodschap was niet in eerste instantie om ervoor te zorgen dat hun leiders trouw zijn. Nee, zorg dat jullie zelf, als volk, jullie God trouw blijven. Het was hun eigen verbond die ze zelf beaamd hadden. Zij zijn de kinderen van God: Eer uw Vader en wees Hem gehoorzaam. God op een soevereine eerste plek ( de gehoorzaamheid aan leiders komt pas daarna).

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #10 Gepost op: februari 15, 2011, 07:22:56 pm »

quote:

Titaan. schreef op 14 februari 2011 om 23:36:
[...]
Hoewel ik denk dat je gelijk hebt dat de leiders grote verantwoordelijkheid hebben en ook worden aangesproken hierop, toch ligt in deze geschiedenis niet het accent hier op, volgens mij als ik de tekst lees. Het gaat om de verhouding van God en zijn verkoren volk, om de verhouding tussen de Heilige, Rechtvaardige en Barmhartige Vader, en zijn ongehoorzame kinderen.

Eens.... En toch... Leek me meer aan de hand te zijn met deze tekst, zei ik elders...

Mijn bijdrage die je hier aanhaalde, was een vervolg op het gesprek dat gaande was in een ander topic:

quote:

quote:

Paul2 schreef op 10 februari 2011 om 10:48:
Misschien is de moordscene alleen maar bedacht om de priesterklasse, de Levieten, voor de lezers een ontstaansmoment te geven? Een soort verklaring achteraf waarom nou juist de Levieten werden aangewezen, om hun priesterschap te laten wortelen in totale, onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan God? Dat is de enige manier waarop ik deze tekst figuurlijk kan nemen.
Hendrik-NG schreef op 10 februari 2011 om 12:06:
[...]

Die tekst (Ex 32:27-29) is een heel lastige... Dat geef ik eerlijk toe...

Er zitten (nu ik er even "snel" naar kijk - moet ik niet doen - ik zal e.e.a. nog eens rustig op mij in laten werken) meerdere aspecten aan:

Ex 32:25 Mozes begreep dat het volk zich had laten gaan omdat Aäron niet ingegrepen had, en dat hun vijanden daarom de spot met hen zouden drijven. 26 Hij ging bij de ingang van het kamp staan en zei: ‘Wie voor de HEER kiest, moet hier komen.’ Alle nakomelingen van Levi voegden zich bij hem. 27 Hij zei tegen hen: ‘Dit zegt de HEER, de God van Israël: Gord je zwaard om, jullie allemaal, doorkruis het kamp in de volle lengte en breedte en dood iedereen die je tegenkomt, al is het je broer, vriend of verwant.’ 28 De Levieten deden wat Mozes hun had opgedragen, en zo kwamen er die dag ongeveer drieduizend Israëlieten om. 29 ‘Vandaag hebt u zich aan de HEER gewijd,’ zei Mozes, ‘door u zelfs tegen uw zonen en broers te keren. U hebt vandaag zijn zegen verworven.’

- Aaron heeft niet ingegrepen... (vers 25) Was HIJ dan schuldig?
- "Dit volk wil alleen maar kwaad", zegt Aaron, met een beroep de kennis hierover van Mozes (vers 22) Was IEDEREEN dan "des doods schuldig"??
- ALLE nakomelingen van Levi kiezen voor God (vers 27)
- maar vervolgens moeten ze een raid door het kamp uitvoeren en daarbij ook hun broers en verwanten (uit de stam van Levi!) niet sparen... DELEN de Levieten dan ook in de straf??
- er komt 3000 man om (van een populatie ver boven de 600.000 man - zie Num 1:2 en 46.... waar WAS de rest van het volk dat er "maar" 3000 man gedood werd?? Want - al waren de Levieten niet geteld: Num 1:49 - er zal toch al gauw 50.000 man sterk door het kamp zijn geraasd!!) Was God uiteindelijk dus juist genadig, als inderdaad het hele volk verworpen had moeten worden? Heeft de dood van 3000 man dan misschien uiteindelijk een groter deel van het volk gered???

Zijn hier uiteindelijk de "hoofd-raddraaiers" gestraft maar wordt de geschiedenis hier inderdaad omgebogen richting een les in "hou Gods heiligheid in ere, anders kost het je je leven" en inderdaad een "legitimatie van de rol van de Levieten"???
Wat mij opviel was het aantal slachtoffers.... 3000 man is veel.... Maar op het totaal van de bevolking heel erg weinig (Num 1: 603.550 mannen van 20 jaar en ouder... Daar maak ik uit op dat het totaal aantal Israëlieten op dat moment > 1,2 miljoen zal bedragen en waarschijnlijk ruim meer....); 0.02% van de totale bevolking kwam dus om... "Slechts" 3000 man komen om, terwijl (geschat) 50000 goed bewapende Levieten het kamp doorkruisen en (volgens de tekst) iedereen neerslaan die ze tegenkomen... De cijfers doen doorschemeren dat ze toch echt selectief te werk gingen.... Alsof er gericht gestraft werd....


Ik heb er zojuist eens een commentaar van Nachmanides bij gehaald. Hij schrijft over deze teksten:

"The sons of Levi, however, recognized those whom they killed as the worshippers of the calf. And in the opinion of the Sage who says (Yoma 66b) that if there were witnesses [to the act of idolatry] and forewarning of the penalty, the offender's death was by hand of man, as Rashi wrote, then we shall interpret the meaning of the verse to be that Moses commanded the sons of Levi to put on their swords and take hold of the offenders by force and bring them to the court before Moses of before the Sanhedrin. Those who were found to have worshipped the calf in the presence of witnesses and with forewarning, were then put to death by stoning, as is the punishment of those who worship idols, or perhaps their death was by the sword, as is the punishment of a whole city gone astray."

Hij gaat er van uit dat het hier inderdaad om een gerichte strafexercitie ging en de aantoonbaar schuldigen gestraft werden. Even verderop in zijn commentaar vergelijkt hij deze situatie in Ex 32 met de geschiedenis die beschreven staat in Num 25. Ook daar een gerichte strafactie, opdat de rest van het volk gespaard blijft:

3 Zo gaf Israël zich af met de Baäl van de Peor. Daarom ontstak de HEER in woede tegen Israël. 4 ‘Laat alle familiehoofden van het volk in het openbaar terechtstellen en ophangen, ten overstaan van de HEER,’ zei hij tegen Mozes. ‘Dan zal de HEER zijn brandende toorn tegen Israël laten varen.’ 5 Hierop droeg Mozes de rechters van Israël op om allen die onder hun bevoegdheid vielen en zich hadden afgegeven met de Baäl van de Peor te doden.

(Ook?) daar geldt dat de leidinggevenden aangesproken worden op hun verantwoordelijkheden t.o.v. hun "ondergeschikte" familieleden... Stamgenoten... Landgenoten... Zie ook in dat verband mijn opmerkingen over:
"Om op de goede weg te blijven heeft het volk onberispelijke leiders nodig... Maar: Aaron heeft gefaald.... En DAT heeft dodelijke consequenties voor het volk..."

NB: mijn "omgebogen" in de oorspronkelijke bijdrage was misschien wat te sterk uitgedrukt, maar de manier waarop het verhaal staat opgetekend (Gord je zwaard om, jullie allemaal, doorkruis het kamp in de volle lengte en breedte en dood iedereen die je tegenkomt, al is het je broer, vriend of verwant) zet het verhaal volgens mij toch in een bepaald "kader".
« Laatst bewerkt op: februari 15, 2011, 07:40:48 pm door Hendrik-NG »
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #11 Gepost op: februari 15, 2011, 08:12:42 pm »

quote:

Hendrik-NG schreef op 15 februari 2011 om 19:22:
[...]
...de manier waarop het verhaal staat opgetekend (Gord je zwaard om, jullie allemaal, doorkruis het kamp in de volle lengte en breedte en dood iedereen die je tegenkomt, al is het je broer, vriend of verwant) zet het verhaal volgens mij toch in een bepaald "kader".


Ik lees zojuist de "grondtekst" eens door (via een "interlinear"...) en moet er de opmerking bij maken dat de NBV deze tekst waarschijnlijk verkeerd vertaald heeft... De NBG51 lijkt het meer bij het juiste eind te hebben:

27 En hij zeide tot hen: Zó zegt de HERE, de God van Israël: Ieder gorde zijn zwaard aan zijn heup en ga heen en weer door de legerplaats van poort tot poort en dode, ieder zijn broeder en ieder zijn verwant en ieder zijn naaste.

De boodschap is dus zeer waarschijnlijk niet dat de Levieten elke persoon die ze tegenkomen moeten neerslaan, maar dat ze bij hun acties hun naaste verwanten niet mogen ontzien... Dat is toch iets essentieel anders...!!!!
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #12 Gepost op: februari 15, 2011, 08:26:36 pm »

quote:

Hendrik-NG schreef op 15 februari 2011 om 20:12:
De boodschap is dus zeer waarschijnlijk niet dat de Levieten elke persoon die ze tegenkomen moeten neerslaan, maar dat ze bij hun acties hun naaste verwanten niet mogen ontzien... Dat is toch iets essentieel anders...!!!!
Wat is daar zo essentieel anders aan?
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #13 Gepost op: februari 15, 2011, 08:32:47 pm »

quote:

Hendrik-NG schreef op 15 februari 2011 om 19:22:
Maar: Aaron heeft gefaald.... En DAT heeft dodelijke consequenties voor het volk[/i]..."

Hoe rijmen we een dergelijke heftige claim met het volgende vers?

'De gerechtigheid van de rechtvaardige zal op hemzelf zijn, en de goddeloosheid van de goddeloze zal op hemzelf zijn.....' (Ez 18,20)
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Exodus 32 een iegelijk dode zijn broeder
« Reactie #14 Gepost op: februari 16, 2011, 08:52:39 am »

quote:

Piebe schreef op 15 februari 2011 om 20:26:
[...]
Wat is daar zo essentieel anders aan?
Wat denk je zelf dat daar zo essentieel anders aan zou kunnen zijn??

"Willekeurig" iedereen die op je weg loopt "omver maaien" of een gerichte actie uitvoeren, waarbij je ook je eigen naasten niet ontziet??? Het is allebei handelen "zonder aanzien des persoons", maar de laatste optie houdt in ieder geval de mogelijkheid in dat men "(ver)oordeelt aan de hand van bewijs"; in het eerste geval gaat het sowieso om "volledige willekeur"... Die je dan kan vergoeilijken met een "ja maar, het hele volk was toch schuldig??"... Maar toch...

Ik zie er toch wel een essentieel verschil in...
'De roeping van de mens is mens te zijn!'