Auteur Topic: Riemers Schiet Maar blog  (gelezen 15105 keer)

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #60 Gepost op: juli 27, 2011, 09:37:44 am »

quote:

Trajecto schreef op 26 juli 2011 om 22:00:
Bij nader inzien toch wel tevreden? Of ligt de twijfel -- het missen van iets -- toch ergens anders dan ik suggereerde?
Ik vermoed het laatste. :P

Fout vermoeden.
Ik heb alleen nog geen tijd gehad om het anders neer te zetten  :)

Na je "schieten" en wat denkwerk kom ik op de volgende editie:

Uw Koninkrijk kome
Kome wat komt
Uw koninkrijk
(Huub Oosterhuis)

We beginnen deze overdenking even met wat taalkundige zaken.
In het Nieuwe Testament kan een en hetzelfde woord, basileia, vertaald worden met 'Koningschap' (aanduiding van iets wat abstract is), 'koninkrijk' (aanduiding van iets wat concreet is) of 'heerschappij' (aanduiding van iets waar activiteit in zit).  Laat nou net DAT woord Basileia nu net in het Onze Vader staan.
IN deze overdenking wil ik aansluiten bij de keuze die gemaakt is in de catechismus van de katholieke kerk.
Daarin volgt men de vertaling “heerschappij” waarbij “heerschappij voeren” een actief iets is:
Het rijk Gods gaat ons vooruit.
Niet dat ik daarin voorbij wil gaan aan het goede en mooie van de heidelberger catechismus maar ik moet in het kader van de tijd een keuze maken.
Vandaar: basileia als ACTIEF woord voor Heerschappij.

Het rijk van God is dichterbij gekomen in het Woord dat mensgeworden is (de geboorte van Jezus), het wordt aangekondigd door het hele evangelie heen en het is bij ons gekomen door de dood en verrijzenis van Christus. Het is een actief rijk dat ook actief wil leven in u en mij.

Valt het u ook wel eens op dat dit kleine stukje vaak wat wegvalt in het Onze Vader?
Zo van “ach, dat komt nog wel een keer, dat koninkrijk…”.
Maak je niet druk: dat komt nog wel eens.

Maar eigenlijk is de kern van dit gebed wel te vinden in dit deel van het onze vader.
Het gaat om actief burgerschap in een actief en wezenlijk rijk.

Uw Koninkrijk komt zegt namelijk iets over u en mij als burger van dat koninkrijk.
Het zegt iets over de naamdragers, de burgers van dat Land van God.

Het land van God is daarmee geen “Land van Ooit” geworden. Dat soort zaken bestaan niet eeuwig en kunnen failliet gaan.
Tegenover het “Land van ooit” wat wij mensen hadden bedacht als attractiepark staat het Eeuwig Koninkrijk van GOD de Vader.

Een rijk om naar te verlangen. Reikhalzend naar uit te zien.
Een rijk ook om actief in te leven en te werken.
Want:…………..

Het onze vader is uitgesproken vóór de opstanding van onze heer.
Met zijn opstanding heeft Hij het rijk van de dood overwonnen en is er een ander koninkrijk gekomen.
Dat rijk, waar wij in deze bede naar verlangen IS er al.
Het rijk van het duister is immers overwonnen met het offer aan het kruis?
Dat rijk van onze GOD die Vader en Koning is, is dus al gevestigd. En de koningszoon is Thuis in dat Koninkrijk omdat Hij uitsprak “HET IS VOLBRACHT!”

Maar waarom zouden wij dan nog zeggen “uw koninkrijk komt”?
Eigenlijk om een doodeenvoudige reden.
DOOD…..eenvoudig wel te verstaan.
Omdat wij mensen naar aardse maatstaven nog onderhevig zijn aan de dood van ons lichaam.
Omdat het rijk van God nog niet op deze wereld is zoals wij de wereld kennen en ook niet op deze eerste schepping van de wereld zal zijn.
Een nieuwe wereld zal er zijn waarin het Koninkrijk vorm krijgt maar die wereld is NIET waarin wij nu leven.
Wij leven en sterven in de 1e schepping.

In de openbaring aan Johannes leren we het volgende:
Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer.

Het koninkrijk dat komen zal is dus van een andere orde dan wij nu kennen in ons menselijk denken.
Het zal totaal anders zijn.
De eerste hemel en de eerste aarde zoals wij die kennen zullen niet meer zijn.
Er komt een andere, totaal vernieuwde wereld, een nieuwe creatie van God.

Daar zal dan het nieuwe koninkrijk volledig zijn.
Maar: de gevestigde orde van het koninkrijk is er al: God als Koning en Christus als heerser.
Alleen: wij kennen het nog niet ten volste.

Het is dus een actief koninkrijk zoals we in het begin al mochten horen: het KOMT naderbij en het IS gevestigd.

Daarmee zeggen we heel helder dat wij het nog niet  hebben gemaakt.
Want, wees eerlijk: daar waar mensen een hemel op aarde willen maken ontstaat vaak een hel.
Het lukt ons niet om te volste te voldoen aan de werken van barmhartigheid, onze naaste is bij lange na niet altijd nabij in ons denken en doen.
Onze perfectie gaat vaak niet verder dan een goed geregeld leven met pensioen en ruim vooraf gecoordineerde vakantie.
Wij besteden alle tijd aan de toekomst wat dat betreft. De zorgzame samenleving bestaat immers bij de gratie van de zelf geregelde dingen?
Hier en daar leunen en steunen wij nog wat op de overheid maar het meeste? Dat regelen we zelf wel.

Hoe anders is het Koninkrijk van GOD!!!
Een rijk waarin u en ik NU AL BURGER zijn.
Ik kan mij niet herinneren (mogelijk ben ik er nog te jong voor….) dat ik ooit een pensioennota van het Hemels Koninkrijk heb ontvangen.
Overigens trof ik ze ook niet aan in de boekhouding van mijn overleden ouders.
Het Koninkrijk van GOD bestaat dus NIET in de vorm van zelfwerkzaamheid.
U en ik kunnen er helemaal NIETS voor regelen vooraf.
Dat komt omdat wij geen autoriteit zijn in dat Koninkrijk.
Daar is GOD de autoriteit namelijk.
Of toch wel?
Wij mensen kunnen niet anders dan aanvaarden dat wij afhankelijk zijn van het offer van Christus…

Een totaal andere wereld zoals Johannes ons al voorspelt.
Een wereld waarin wij het niet kunnen maken maar waarin Christus het voor ons gemaakt heeft.
Het koninkrijk van de 4e dimensie.
Wij mensen kennen er maar drie maar er is werkelijk een wereld die wij nog niet ten volste kennen.
Christus kent die wereld en wie in Hem mogen delen mogen ook deel uit maken van die wereld.
De 4e dimensie is de dimensie van de totale heelheid.
Van geen gebrek aan wat dan ook.
Van mensen die zijn zoals ze bedoelt waren bij de schepping: zonder gebrek of fouten.

In een eerdere overdenking waarbij we nadachten over het heiligen van Gods naam noemde ik de link naar onze achternaam.
Weet u het nog?
Eerst uw voornaam dan KIND VAN GOD en dan pas de achternaam?

Wie in het koninkrijk van GOD wil meetellen zal zijn aardse naam los moeten laten, zijn burgerschap in Nederland voor tweederangs moeten zien.
Want als eerste ben je burger in het koninkrijk van GOD.
En als burger in Gods Koninkrijk ben je lid van een actief koninkrijk.
Geen slapend gebeuren. Nee: in de benen en de handen uit de mouwen!


IN een lied van Huub Oosterhuis lezen we de volgende tekst:

Dat een nieuwe wereld komen zal
Waar brood genoeg
En water stroomt
Voor allen

Dat is het refrein van de bede Uw koninkrijk komt!
Het koninkrijk waarin Christus ons brood en water wil zijn!
De wereld waarin Hij ons eeuwig wil voeden en laven aan Hem als bron.
Dat is ook onze roeping in een wereld waar honger en dorst aanwezig is.
Honger en dorst naar het lichaam maar zeker ook honger en dorst naar de belofte van GOD en het volbrachte offer van Christus.

We gaan terug naar wat ik in het begin schreef over de taalkundige zaken.
Basilea. Het klinkt voor ons in de oren als een kruid uit een ver land.
Toch is het dat niet.
Het Basilea van GOD, Zijn koninkrijk is abstract en voor ons niet te bevatten in dit aardse bestaan. Het wil concreet in ons leven zijn omdat wij burgers zijn in Dat Rijk en het wil actief in ons leven zijn omdat het heerschappij wil voeren over uw en mijn leven.

Als we dat weten, dan kan het niet anders dan dat wij ons leven vorm geven passend bij wat de Koning van dat Rijk van ons verlangd.

En dan?
Dan hebben u en ik een rijk leven.
Een rijk leven omdat we weten dat het niet van ons komt maar van de Zoon die de dood doorleeft heeft.

Zoals de schrijver van Spreuken al aangaf in Spreuken 22:4
Wie bescheiden is en ontzag heeft voor de HEER,
wordt beloond met rijkdom, eer en een lang leven.

Deel die rijkdom die u hebt gekregen ruimhartig met hen die ernaar hongeren en Dorsten.
Want: Uw koninkrijk kome is niet “lui achterover in je stoel zitten”.
Het “Uw koninkrijk kome” is samen de handen uit de mouwen om te bouwen aan een wereld waarin Christus gekend wordt door de mensen.

Dan zijn wij als kinderen van de Vader actief geworden als bouwvakkers aan Zijn rijk.
Bouw je mee???


Vrede en alle Goeds!


Riemer Lap 2011
« Laatst bewerkt op: juli 28, 2011, 12:57:01 am door Riemer Lap »
Mail me maar als je wat wilt weten

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #61 Gepost op: juli 28, 2011, 05:21:24 pm »

quote:

Riemer Lap schreef op 27 juli 2011 om 09:37:
[...]

Fout vermoeden.
Ik heb alleen nog geen tijd gehad om het anders neer te zetten  :)

Na je "schieten" en wat denkwerk kom ik op de volgende editie:
(...)

Nou ja "schieten"... Dat is niet zo mijn ding, maar het is wel wat je in de titel vraagt. ;)

En, zelf nu ook meer tevreden? Nu hoor ik inderdaad een aansporing in het stuk.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #62 Gepost op: juli 29, 2011, 01:15:42 am »

quote:

Trajecto schreef op 28 juli 2011 om 17:21:
[...]

Nou ja "schieten"... Dat is niet zo mijn ding, maar het is wel wat je in de titel vraagt. ;)

En, zelf nu ook meer tevreden? Nu hoor ik inderdaad een aansporing in het stuk.
Ik ben meer tevreden dan ik was, dankzij jouw geschut :)
Mail me maar als je wat wilt weten

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #63 Gepost op: juli 29, 2011, 04:06:30 pm »
Oké! :)

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #64 Gepost op: september 05, 2011, 12:27:45 am »
Conceptversie :)
-----


Uw wil geschiede
(4e lezing in de cyclus van het Onze Vader)

Daar zit je dan:
Een bijbel op de schoot en je leest in het gebed des Heeren en je belandt aan bij:
“uw wil geschiede”.
Het klinkt nogal fatalistisch: niet wat ik wil maar wat U wil zal gebeuren en eigenlijk maakt het niet zoveel meer uit want U hebt al bepaald….

Het doet mij denken aan het verhaal zoals Nico ter Linden het weergeeft over Sodom.
Ter Linden geeft in zijn serie “Het verhaal gaat” een nogal bijzondere draai aan de onderhandeling van Abraham met God over de vernietiging van Sodom.
Ter Linden wijst ons (terecht!) op de wijze waarop Abraham het gesprek met God zoekt over het minimum aan gelovigen wat er moet zijn wat God acceptabel zal vinden.
En, lees het zelf maar na: God gaat mee in dat gesprek en die onderhandeling van Abraham.
Niets fatalistisch zou ik durven zeggen. Nee, realistisch.

Maar al te snel schieten christenen bij deze bede in een stand van “het moet mij maar overkomen want God beslist”.
Ook Abraham had dat kunnen zeggen: prima God, U beslist en ik heb als kind van U niets te zeggen. Doe wat U wilt en ik zal volgen.
Maar Abraham doet dat niet!
Abraham gaat in conclaaf met God en, wees menselijk eerlijk: Abraham bereikt wel wat bij God.
Per saldo blijkt uit het verhaal rondom Sodom dat God helemaal niet zo is als wij denken.
God laat zich “verbidden”: hij past zijn beleid aan op het gebed van Abraham.
Overigens lezen we dat ook op andere plaatsen in de bijbel.
Denk aan de vele malen dat God vertoornt is over het gedrag van het volk Israel tijdens de rondreis in de woestijn.
Wat doet Mozes dan?
Zegt Mozes: prima, direct DOEN GOD van ons?
Nee: we lezen dat Mozes meermalen voorbede doet voor het volk.
Dat Mozes het gesprek met God aan gaat en dat God het beleid aanpast aan de bede van Mozes.

Maar wat moeten we dan met deze bede?
Als het “Uw wil geschiede” niet betekent dat God een vooropgesteld plan heeft, wat blijft er dan over van een belijden waarin wij zeggen dat Gods wil zal plaatsvinden?

Nou, eigenlijk is het kinderlijk te noemen wat er nu komt, jij en ik denken veel te ver over wat God wil wat er zal geschieden.
Denk jij dat God wil dat er mensen zijn die honger lijden?
Denk jij dat er een goddelijk beleid ligt onder de dood van duizenden in de Hoorn van Afrika?
Ga dan eens met mij na wat Christus ons aangeeft in de evangelien over hoe God gediend wil worden.
Een God die er voor KIEST zijn Zoon op te offeren voor de mensheid in zonde, zou die God nog meer offers nodig hebben dan het liefste wat hij had?
Als Abraham Isaak moet offeren dat eist God het MEESTE van Abraham en niet het minste.
Maar: Abraham hoefde geen kind te offeren, God zélf deed dat wel.
De wil van God is niet dat wij onszelf opofferen als slachtvee of dat we onnozel onzelf tot de slacht laten leiden.
De slacht is immers geweest: het ultieme offer van de dood is door Christus gegeven én overwonnen.

Uw wil geschiedde is een bede die grijpt naar teksten die Christus ons zelf ook aandraagt maar ook naar teksten uit het oude verbond.
Christus zegt: Heb je naaste lief als jezelf maar God boven alles.
DAT is de Wil van God.
Mocht je willen weten hoe Christus ons wijst op de naastenliefde bekijk dan de zes werken van barmhartigheid eens en vraag je af op welke wijze jij daar iets in betekent.
Je naaste liefhebben als jezelf is een Godsgegeven opdracht in het “Uw wil geschiedde”.
Maar meer nog is het dienen van God en het liefhebben van Hem een opdracht.
Want wie de Bijbel kent en écht wil lezen zal ontdekken dat het doen van de wil van God niet bestaat uit het volgen van menselijke regels maar het volgen van God zélf als  Vader in je leven.

Hij is jouw hoogste orgaan.
Hij is je wetgever en zijn wil (ik zou zeggen: “wens”) is helder: Volg mij en roep mij aan.

De wens   van de Vader moet de drijfveer van ons zijn.
Zijn wil was dat Hij zijn Zoon ging doden voor ons, hoe onbegrijpelijk ook.
Zijn wil was ook dat Zijn zoon de dood overwon voor ons en ook dat begrijpen wij ten diepste niet.
Zijn wil is ook dat wij Hem liefhebben en als leider in ons leven toelaten.

In de zomervakantie las ik in een boek van Bodair (u weet wel, die priester uit Rome), het volgende over de bede “Uw wil geschiedde”:
Ik citeer: “ Ik dank U God dat U mij  een eigen wil hebt gegeven maar ik geef die terug aan U opdat mijn wil deel krijgt aan Uw wil en mijn wil Uw wil gaat worden”

Als jouw wil en mijn wil de wil van God zijn geworden pas dán is er sprake van navolging van Christus!
Jezus leert het ons zelf in Johannus 4 waar Hij zegt: “Hij (de Vader) heeft mij niet alleen gelaten omdat ik altijd doe wat Hem behaagt”.

Gods wil geschiedde betekent daarom niet anders dan dat wij leven naar wat God van ons vraagt. En God zal ons daarin niet verlaten!
En daarin mogen we weten dat God het is die vanuit Zijn wil ons wil voeden en laven aan Zijn bron.
De volgende keer gaan we nadenken over de bede “geef ons heden ons dagelijks brood”.
Nu al mogen we weten dat het Gods wil is dat een ieder die door Hem op aarde geplaatst is een dagelijks brood mag kennen en hebben: Als wij de naaste liefhebben als ons zelf, wat overigens de Wil van onze Vader is, dan kan het niet zo zijn dat er armoede heerst in de wereld.
Als wij weten en geloven, sterker nog: als wij gedreven zijn om de roep van God over de wereld uit te dragen, een roep waarin Zijn wil centraal staat, dan komen wij in actie.
Want : Zijn wil zal geschieden, in hemel en op aarde.
En jij en ik geven vorm aan die opdracht.

De bede waarin wij zeggen “uw wil geschiede” is daarom niet fatalistisch maar is praktisch: doe je mee en geef je deze wil van God een vorm in de wereld?


Vrede en Alle goeds,

Riemer Lap
Mail me maar als je wat wilt weten

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #65 Gepost op: september 07, 2011, 01:55:46 am »

quote:

Riemer Lap schreef op 05 september 2011 om 00:27:
Conceptversie :)
-----


Uw wil geschiede
(4e lezing in de cyclus van het Onze Vader)

Daar zit je dan:
Een bijbel op de schoot en je leest in het gebed des Heeren en je belandt aan bij:
“uw wil geschiede”.
Het klinkt nogal fatalistisch: niet wat ik wil maar wat U wil zal gebeuren en eigenlijk maakt het niet zoveel meer uit want U hebt al bepaald….

Het doet mij denken aan het verhaal zoals Nico ter Linden het weergeeft over Sodom.
Ter Linden geeft in zijn serie “Het verhaal gaat” een nogal bijzondere draai aan de onderhandeling van Abraham met God over de vernietiging van Sodom.
Ter Linden wijst ons (terecht!) op de wijze waarop Abraham het gesprek met God zoekt over het minimum aan gelovigen wat er moet zijn wat God acceptabel zal vinden.
En, lees het zelf maar na: God gaat mee in dat gesprek en die onderhandeling van Abraham.
Niets fatalistisch zou ik durven zeggen. Nee, realistisch.

Maar al te snel schieten christenen bij deze bede in een stand van “het moet mij maar overkomen want God beslist”.
Ook Abraham had dat kunnen zeggen: prima God, U beslist en ik heb als kind van U niets te zeggen. Doe wat U wilt en ik zal volgen.
Maar Abraham doet dat niet!
Abraham gaat in conclaaf met God en, wees menselijk eerlijk: Abraham bereikt wel wat bij God.
Per saldo blijkt uit het verhaal rondom Sodom dat God helemaal niet zo is als wij denken.
God laat zich “verbidden”: hij past zijn beleid aan op het gebed van Abraham.
Overigens lezen we dat ook op andere plaatsen in de bijbel.
Denk aan de vele malen dat God vertoornt is over het gedrag van het volk Israel tijdens de rondreis in de woestijn.
Wat doet Mozes dan?
Zegt Mozes: prima, direct DOEN GOD van ons?
Nee: we lezen dat Mozes meermalen voorbede doet voor het volk.
Dat Mozes het gesprek met God aan gaat en dat God het beleid aanpast aan de bede van Mozes.

Maar wat moeten we dan met deze bede?
Als het “Uw wil geschiede” niet betekent dat God een vooropgesteld plan heeft, wat blijft er dan over van een belijden waarin wij zeggen dat Gods wil zal plaatsvinden?

Nou, eigenlijk is het kinderlijk te noemen wat er nu komt, jij en ik denken veel te ver over wat God wil wat er zal geschieden.
Denk jij dat God wil dat er mensen zijn die honger lijden?
Denk jij dat er een goddelijk beleid ligt onder de dood van duizenden in de Hoorn van Afrika?
Ga dan eens met mij na wat Christus ons aangeeft in de evangelien over hoe God gediend wil worden.
Een God die er voor KIEST zijn Zoon op te offeren voor de mensheid in zonde, zou die God nog meer offers nodig hebben dan het liefste wat hij had?
Als Abraham Isaak moet offeren dat eist God het MEESTE van Abraham en niet het minste.
Maar: Abraham hoefde geen kind te offeren, God zélf deed dat wel.
De wil van God is niet dat wij onszelf opofferen als slachtvee of dat we onnozel onzelf tot de slacht laten leiden.
De slacht is immers geweest: het ultieme offer van de dood is door Christus gegeven én overwonnen.

Uw wil geschiedde is een bede die grijpt naar teksten die Christus ons zelf ook aandraagt maar ook naar teksten uit het oude verbond.
Christus zegt: Heb je naaste lief als jezelf maar God boven alles.
DAT is de Wil van God.
Mocht je willen weten hoe Christus ons wijst op de naastenliefde bekijk dan de zes werken van barmhartigheid eens en vraag je af op welke wijze jij daar iets in betekent.
Je naaste liefhebben als jezelf is een Godsgegeven opdracht in het “Uw wil geschiedde”.
Maar meer nog is het dienen van God en het liefhebben van Hem een opdracht.
Want wie de Bijbel kent en écht wil lezen zal ontdekken dat het doen van de wil van God niet bestaat uit het volgen van menselijke regels maar het volgen van God zélf als  Vader in je leven.

Hij is jouw hoogste orgaan.
Hij is je wetgever en zijn wil (ik zou zeggen: “wens”) is helder: Volg mij en roep mij aan.

De wens   van de Vader moet de drijfveer van ons zijn.
Zijn wil was dat Hij zijn Zoon ging doden voor ons, hoe onbegrijpelijk ook.
Zijn wil was ook dat Zijn zoon de dood overwon voor ons en ook dat begrijpen wij ten diepste niet.
Zijn wil is ook dat wij Hem liefhebben en als leider in ons leven toelaten.

In de zomervakantie las ik in een boek van Bodair (u weet wel, die priester uit Rome), het volgende over de bede “Uw wil geschiedde”:
Ik citeer: “ Ik dank U God dat U mij  een eigen wil hebt gegeven maar ik geef die terug aan U opdat mijn wil deel krijgt aan Uw wil en mijn wil Uw wil gaat worden”

Als jouw wil en mijn wil de wil van God zijn geworden pas dán is er sprake van navolging van Christus!
Jezus leert het ons zelf in Johannus 4 waar Hij zegt: “Hij (de Vader) heeft mij niet alleen gelaten omdat ik altijd doe wat Hem behaagt”.

Gods wil geschiedde betekent daarom niet anders dan dat wij leven naar wat God van ons vraagt. En God zal ons daarin niet verlaten!
En daarin mogen we weten dat God het is die vanuit Zijn wil ons wil voeden en laven aan Zijn bron.
De volgende keer gaan we nadenken over de bede “geef ons heden ons dagelijks brood”.
Nu al mogen we weten dat het Gods wil is dat een ieder die door Hem op aarde geplaatst is een dagelijks brood mag kennen en hebben: Als wij de naaste liefhebben als ons zelf, wat overigens de Wil van onze Vader is, dan kan het niet zo zijn dat er armoede heerst in de wereld.
Als wij weten en geloven, sterker nog: als wij gedreven zijn om de roep van God over de wereld uit te dragen, een roep waarin Zijn wil centraal staat, dan komen wij in actie.
Want : Zijn wil zal geschieden, in hemel en op aarde.
En jij en ik geven vorm aan die opdracht.

De bede waarin wij zeggen “uw wil geschiede” is daarom niet fatalistisch maar is praktisch: doe je mee en geef je deze wil van God een vorm in de wereld?


Vrede en Alle goeds,

Riemer Lap
Je goochelt een beetje vreemd met de aanvoegende wijs en de de onvoltooid verleden tijd van het werkwoord geschieden.
In het Onze Vader moet het in ieder geval de aanvoegende wijs zijn en niet de verleden tijd.
De keren waar je de verleden tijd hebt gebruikt heb ik onderstreept. Daar verandert de bede in een vaststelling die simpelweg zegt "Uw wil gebeurde" en dat kan niet de bedoeling zijn.
Op zich kan de aanvoegende wijs een probleem zijn zeker bij "geschieden"; jongeren snappen misschien soms niet direct dat er geen verleden tijd bedoeld wordt.
Fatalistisch is de bede eigenlijk ook niet zozeer. Het is juist meer een "wensen dat" zou ik zeggen niet een "zich bij het onvermijdelijke neerleggen". Aan dat laatste denk ik eerder bij het woord fatalisme.
Een element van fatalisme zou je dan vooral in de context van het geheel moeten zoeken, maar neuh..., ook dan zit dat er toch niet echt in, in  het Onze Vader zou ik zeggen.

In gewone taal is "Uw wil geschiede" ongeveer gelijk aan: Laat Uw wil gebeuren en dat dan natuurlijk niet opgevat als een bevel maar in de zin van Moge Uw wil gebeuren, maar daar zit dan weer die aanvoegende wijs in! :9

Je zegt:

quote:

Het klinkt nogal fatalistisch: niet wat ik wil maar wat U wil zal gebeuren en eigenlijk maakt het niet zoveel meer uit want U hebt al bepaald….
(...)
Maar al te snel schieten christenen bij deze bede in een stand van “het moet mij maar overkomen want God beslist”.

Dat eerste vind ik dus toch gewoon niet weten wat men zegt.
Het tweede is inderdaad zo en dat is dan een houding die eigenlijk niet overeen komt met wat men zegt. Men beleeft niet wat men zegt maar spreek het uit als een verplichte formule.
Vanuit het weten dat het zo "hoort" dat Gods wil gebeurt kan het wellicht wezen dat je de wat ongebruikelijke aanvoegende wijs waarin de bede staat hier gaat aanvoelen als iets onvermijdelijks waarbij je je neerlegt maar eigenlijk zegt de zin dit niet.

"Het klinkt nogal fatalistisch: niet wat ik wil maar wat U wil zal gebeuren en eigenlijk maakt het niet zoveel meer uit want U hebt al bepaald…." ??
Dat zegt die bede toch echt niet dan zou er moeten staan "Uw wil zal geschieden".
Je denkt misschien ook aan deze woorden van Jezus maar dat was een andere context
Mattheus 26
42 Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede!


Daar is natuurlijk het element van de zo vreselijk zware gebeurtenissen die te gebeuren stonden, maar zelfs dan nog de wens dat de wil van de Vader zal moeten prevaleren.

quote:

Niets fatalistisch zou ik durven zeggen. Nee, realistisch.
"Niets fatalistisch" klinkt vreemd; het is een een constructie als "iets warms" en er zou dus nog eens een "s" achter horen maar dat gaat moeilijk dus om het goed te laten klinken:

"Die is niet fatalistisch durf ik te zeggen; nee, die is realistisch. "

quote:

Abraham gaat in conclaaf met God en, wees menselijk eerlijk: Abraham bereikt wel wat bij God.
Wat bedoel je hier met menselijk? Dat is mij niet duidelijk.

quote:

In de zomervakantie las ik in een boek van Bodair (u weet wel, die priester uit Rome), het volgende over de bede ...
Je bedoelt (Antoine) Bodar, neem ik aan.

quote:

Gods wil geschiedde betekent daarom niet anders dan dat wij leven naar wat God van ons vraagt.

Bedoel je hier "geschiede" of "geschiedde"? Geen van beide maakt het tot een duidelijke zin.
Je bedoelt:
"Voor ons betekent het om Gods wil te doen geschieden, dat wij gaan leven naar wat God van ons vraagt."

quote:

De bede waarin wij zeggen “uw wil geschiede” is daarom niet fatalistisch maar is praktisch: doe je mee en geef je deze wil van God een vorm in de wereld?

In het kader van wat ik verder zei past meer:
"Na de bede waarin wij zeggen “Uw wil geschiede” moeten we dus niet afwachten in lijdzaamheid, maar ons praktisch inzetten ervoor: doe je mee en geef je de wil van God een vorm in de wereld?"
« Laatst bewerkt op: september 07, 2011, 07:48:18 pm door Trajecto »

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #66 Gepost op: september 07, 2011, 11:56:51 am »
Daaaaaaank!!!
Ik knutsel verder :)
Mail me maar als je wat wilt weten

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #67 Gepost op: september 12, 2011, 12:19:40 am »
Het Uw wil geschiedde ga ik helemaal op de schop nemen, ik ben niet tevreden en ben blij met de aangedragen opmerkingen.
Over enkele dagen meer :)
Met dank aan Trajecto! _O_
Mail me maar als je wat wilt weten

Trajecto

  • Berichten: 4990
  • Nulla aetas ad discendum sera
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #68 Gepost op: september 12, 2011, 12:48:31 am »

quote:

Riemer Lap schreef op 12 september 2011 om 00:19:
Het Uw wil geschiedde ga ik helemaal op de schop nemen, ik ben niet tevreden en ben blij met de aangedragen opmerkingen.
Over enkele dagen meer :)
Met dank aan Trajecto! _O_

Oké, graag gedaan.
Succes met het herschrijven!

Qohelet

  • Berichten: 1736
  • Vanitas vanitatum...
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #69 Gepost op: september 12, 2011, 01:03:03 am »
Misschien nog een paar aardige inzichten via "woordstudie":

Het woord "wil" in "uw wil geschiede", Gr. θελημα, is een "concreet" verbaalnomen, d.w.z. het wijst meer op het concrete besluit van God dan op de activiteit van Gods willen. (Voor dat laatste zou θελησις meer gepast zijn, maar dat komt maar 1 keer voor in het NT, in Heb. 2:4, als het gaat om het willen van de Geest.) Wij bidden dus niet zozeer dat God doet wat hij wil, maar dat hij zijn besluit--dat hij al gemaakt heeft!--ten uitvoer brengt. Dat besluit, net als zijn naam en zijn koninkrijk, is goed.

Vervolgens is het dan opvallend dat niet Gods "besluiten" (meervoud) maar zijn enkelvoudige "wil". Het meervoud θεληματα komt wel voor, maar alleen in Hand. 13:22 (wat een citaat lijkt te zijn van een OT tekst, maar welke?), en Ef. 2:3 (waar het gaat om de "begeerten" van het vlees). Gods wil or besluit, dat wij in ons gebed be-amen, en om welks uitvoering wij bidden, is een geheel, is samenhangend, consequent. We onderwerpen ons niet aan grillen en grollen van een almachtig God, maar aan het goede plan van een doelgericht liefhebbende HEER.

Tenslotte lijkt in het NT dit woord altijd te gaan om Gods wil voor zijn mensen (m.u.v. Op. 4:11). Dat wil zeggen, we bidden als degene over wie Gods wil gaat, als degene die door die wil begenadigd worden. Daarom: "God, laat dat grootse reddingsplan voortgang mogen vinden!" "Vader, ga alstublieft verder met wat u met uw kinderen voor hebt!"
als iemand eet en drinkt en het goede geniet bij al zijn zwoegen, dan is dat een gave Gods.


Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #70 Gepost op: november 20, 2011, 10:21:00 pm »
Het is hier een tijdje stil geweest maar dat heeft als eenvoudige reden dat ik een voorraad teksten had liggen die gelezen werden voor de radio.
Daarnaast was het effe druk in het kerkewerk en het gedoe rondom het PGB.
De cycles van het Onze Vader is op het woord "amen" na compleet en te vinden op www.familielap.eu
Mail me maar als je wat wilt weten

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #71 Gepost op: november 20, 2011, 10:42:27 pm »

quote:

Riemer Lap schreef op 20 november 2011 om 22:21:
Het is hier een tijdje stil geweest maar dat heeft als eenvoudige reden dat ik een voorraad teksten had liggen die gelezen werden voor de radio.
Daarnaast was het effe druk in het kerkewerk en het gedoe rondom het PGB.
De cycles van het Onze Vader is op het woord "amen" na compleet en te vinden op www.familielap.eu

Vergeten: aangezien de volgende lezing op de 2e zondag van het kerkelijk jaar valt moet ik "amen" vastplakken aan de 2e advent.
Iemand creatieve richtingwijzers?
Mail me maar als je wat wilt weten

Antonius

  • Berichten: 1539
  • Alle begin is moeilijk
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #72 Gepost op: november 22, 2011, 09:32:06 pm »

quote:

Riemer Lap schreef op 20 november 2011 om 22:42:
[...]

Vergeten: aangezien de volgende lezing op de 2e zondag van het kerkelijk jaar valt moet ik "amen" vastplakken aan de 2e advent.
Iemand creatieve richtingwijzers?
na het amen gaat het alles weer gewoon door. Met de laatste zondag van het kerkelijk jaar is het nog niet voor bij er volgt een neiuw jaar. Met de komst van Jezus bkomt er een nieuwe tijd. Door Hem worden wij een nieuwe scheppping.
Mislukkingen, een kans om op nieuw te beginnen

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #73 Gepost op: november 25, 2011, 11:03:47 pm »

quote:

Antonius schreef op 22 november 2011 om 21:32:
[...]


na het amen gaat het alles weer gewoon door. Met de laatste zondag van het kerkelijk jaar is het nog niet voor bij er volgt een neiuw jaar. Met de komst van Jezus bkomt er een nieuwe tijd. Door Hem worden wij een nieuwe scheppping.
Heb ik er lichtelijk in verwerkt.
Mail me maar als je wat wilt weten

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
Riemers Schiet Maar blog
« Reactie #74 Gepost op: november 26, 2011, 11:18:32 pm »

quote:

Riemer Lap schreef op 25 november 2011 om 23:03:
[...]

Heb ik er lichtelijk in verwerkt.
De lezing kun je hier vinden.
Mail me maar als je wat wilt weten