Auteur Topic: Nochtans hebben wij maar één God  (gelezen 7861 keer)

Ozombi

  • Berichten: 716
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #30 Gepost op: oktober 22, 2011, 11:01:43 pm »
@Piebe ::
Ik geloof dat iedereen de weg kan lopen hoor :)
Er leiden vele wegen naar de ' uitgang '. De vraag is of men een kortere of langere weg wil nemen. Het is ook zeker niet erg om soms de weg 'af te snijden' als de mogelijkheid er is. Men moet het wel durven doen en niet bang zijn daardoor de weg kwijt te raken. De hoeveelheid verstand speelt niet eens een rol. Ik denk juist dat mensen die niet worden belemmerd door een grote hoeveelheid rationeel verstand, het licht sneller kunnen herkennen. Waar de ene een groter bereik aan denkvermogen bezit, heeft de ander een groter bereik aan intuitie.
Maan en Zon , denkvermogen en inzicht. Alleen de Zon geeft uit zichzelf licht!

@Chaim ::
Ik moet zeggen dat ik jouw posts eveneens verfrissend vindt! Ikzelf ga absoluut uit van het Atman/Brahman concept en dat heb je goed herkend.
Omdat ik enkele bans te verwerken had juist vanwege het smijten met oosters getinte concepten als deze, probeer ik dat te vermijden en dmv andere woorden weer te geven. Mij zegt dat jij ook wel iets (of veel) afweet van de kaballa, waar veel esoterische denkbeelden in terug te vinden zijn.

Helaas heb ik vaak niet het geduld (en/of handigheid) om de precieze passages uit de bijbel naar voren te schuiven om het punt te maken. Jij doet dat in deze draad zeer overtuigend!
« Laatst bewerkt op: oktober 22, 2011, 11:18:57 pm door Ozombi »

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #31 Gepost op: oktober 23, 2011, 11:26:16 am »

quote:

Chaim schreef op 22 oktober 2011 om 21:27:
[...]

Dat is wat ik bedoel met "exegese."
Om een mening te verdedigen wordt ergens een citaat uit het NT geplukt waar Jeruzalem "geestelijk Sodom en Egypte" wordt genoemd in een geheel andere context. Dan wordt "Sodom" eruit gesneden, zodat Egypte overblijft. Vervolgens worden daaruit de niet genoemde "Farao's" gedestilleerd, om deze ze te kunnen gebruiken als 'geestelijke' verwijzing naar Joodse oversten die Jezus niet wilden "laten gaan." Uiteindelijk heb je dan Farao's in Israel.

Ik ben echt niet de enige christen die het Jeruzalem uit de eerste eeuw met Egypte associeert en ook jou waren de overeenkomsten tussen Jezus en Mozes niet ontgaan, die beide wonderen deden. Mozes leidde het volk uit Egypte, wat staat voor slavernij (Ex 13,14; 20,2; Hand 7,6) en Jezus leidde zijn volk (Op 18,4) uit Jeruzalem. God verhardde het hart van farao in Egypte (Ex 7,3) en later verhardde hij de harten van de joden te Jeruzalem (Rom 11,7) die zochten wat ze niet kregen.  Lees ook de rede van Stefanus waar hij Mozes met Jezus vergelijkt en de brieven van Paulus.

Het zoonschap kom ik nog op terug, want ik moet zo weg, maar misschien is het wel interessant om daar een apart topic aan te wijden.
« Laatst bewerkt op: oktober 23, 2011, 11:28:04 am door Piebe »
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Chaim

  • Berichten: 52
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #32 Gepost op: oktober 23, 2011, 11:48:19 pm »
Om aan te tonen dat deze exegese niet voldoet, vervang de referenties naar "Israel" eens door "Jezus":

quote:

Hosea 11:1:
Toen Jezus nog een kind was had Ik het lief en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen, maar hoe harder Jezus geroepen werd, hoe meer hij zijn eigen weg ging; hij bracht offers aan de Baäls en brandde wierook voor godenbeelden.

Context!
En hier de oorspronkelijke tekst:

quote:

Hosea 11:1:
Toen Israel nog een kind was had Ik het lief en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen, maar hoe harder ze geroepen werden, hoe meer ze hun eigen weg gingen; ze brachten offers aan de Baäls en brandden wierook voor godenbeelden.

De Tenach identificeert letterlijk Israel als God's zoon.
Neem gewoon de tekst ter hand en bepaal wie God's eerstgeboren zoon is in Exodus 4:22:

quote:

Exodus 4:22-23:
De JHWH zei tegen Mozes: Nu u naar Egypte gaat terugkeren, zie erop toe dat u al de wonderen waartoe Ik u in staat gesteld heb, vóór de farao doet. Ikzelf echter zal zijn hart verharden, zodat hij het volk niet zal laten gaan. Zeg tegen de Farao: Zo zegt JHWH: Mijn zoon, Mijn EERSTgeboren zoon, is Israel, en Ik heb tegen u gezegd: laat Mijn zoon vertrekken, zodat hij Mij dient! Maar u hebt geweigerd hem te laten vertrekken; zie, Ik zal uw zoon, úw eerstgeborene doden!

Lees het vers en kijk naar de context: het tafreel speelt zich af tussen de Farao van Egypte en Mozes. Het VOLK Israel is God's eerstgeboren zoon uit Exodus 4:22. Dat dit niet over Jezus gaat is evident. Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context!

Matthëus gebruikt typologie. Matthëus maakt continu parallellen tussen Mozes, Israel en Jezus: De kindermoord in Egypte tijdens Mozes en de kindermoord in Bethlehem tijdens Jezus (vergelijk Exodus 1:15-22 met Matthëus 2:16-18!), Israel's kinderjaren in Egypte en Jezus' kinderjaren in Egypte (vergelijk Genesis 46:1-7 en Exodus 4:19 met Mattëus 2:13-15!), Israel en Jezus werden beiden uit Egypte geroepen naar het beloofde land (vergelijk Exodus 3:8 met Mattëus 2:21!), "Ga,... want al de mannen die u naar het leven stonden, zijn gestorven" (Ex 4:19) en "Sta op,... want zij die het Kind naar het leven stonden, zijn gestorven" (vergelijk Mattëus 2:20!); door 's nachts te vertrekken was hun route onmogelijk te achterhalen (vergelijk Exodus 12:13!), Israel stak de Jordaan over, Jezus werd gedoopt in de Jordaan (vergelijk Jozua 3 met Mattëus 3:13-15!), Israel verbleef 40 jaar in de woestijn, Jezus werd 40 dagen getest in de woestijn, waarbij Hij 3 maal letterlijk verwijst naar het boek Deuteronomium (Mattëus 4:7-10) en zoals Israel de Torah ontving aan de voet van de berg Sinai, zo begon Jezus de mensen te onderwijzen die aan de voet van de berg stonden. (Mattëus 5:1-2). Etc.

Zo werden eveneens Israel en Jezus beiden "God's zoon" genoemd (vergelijk Exodus 4:22 met Mattëus 3:17, 17:5), net zoals Salomo God's zoon werd genoemd (zie 1 Kronieken 22:10 en 1 Kronieken 28:6). Matthëus verwijst simpel naar een deel van het vers omdat óók Jezus net zoals Israel uit Egypte zou worden geroepen.

Nu verder ontopic...
Agnost

Chaim

  • Berichten: 52
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #33 Gepost op: oktober 24, 2011, 12:08:12 am »
Je beweegt je binnen een contradictie. Indien het volk Israel de eerstgeboren zoon is, kan Jezus niet de eniggeboren zoon zijn.

De grondslag van Ozombi's gedachte biedt een oplossing: ieder die tot God komt, kan God's eniggeboren zoon worden genoemd - Israel, Jezus en ook wij. Dat kan eveneens op eenvoudige wijze verklaren waarom Jezus opmerkt dat degenen uit Psalm 82, tot wie God's woord gekomen was, "goden" werden genoemd. Op simpele wijze verdwijnt bovengenoemde contradictie.

En er liggen meer subtiele aanwijzingen in de Hebreeuwse tekst verborgen. 1 Samuel 2:27 vertelt over deze tijd dat Israel - God's eerstgebore - in Egypte in ballingschap verbleef. De Mechilta becommentarieert dat נגלה (de ה negerend) uit 1 Samuel 2:27 als de Nif'al kan worden begrepen, waardoor er staat: Zo zegt JHWH: Ik heb geopenbaard 'Ik verbande Mezelf aan het huis van uw voorvaders toen zij in Egypte waren'. Met andere woorden, toen God Israel in ballingschap 'bracht', bracht Hij Zichzélf in ballingschap, wat perfect aansluit op Deuteronomium 4:35, waar de Hebreeuwse tekst zegt: אין עוד מלבדו: "Er is niet (אין) meer (עוד) buiten Hem (מלבדו)." Er is niets buiten God. Noch jij, noch ik bevinden ons buiten God. Het staat letterlijk in Deuteronomium.

En er is meer. De Mechilta becommentarieert op Jesaja 43:14, dat שלחתי kan worden begrepen als "Ik werd gezonden", waardoor er staat: "Ik werd naar Babylon gezonden." Weer eenzelfde mogelijkheid: toen God Israel in ballingschap zond, zond Hij Zichzelf in ballingschap (Mechilta de'Rabbi Jisjma'el 14:100-110). Tot zover is het nog midrasj, maar er is meer:

Deuteronomium 30:3 zegt "En Hij keert terug, JHWH jullie God, met jullie gevangenschap." Er staat w'sjav ("Hij zal terugkeren") en niet wehesjiv ("Hij zal terugbrengen"). את dat meestal het lijdend voorwerp aanduidt, kan ook als "met" vertaald worden. Dit laatste citaat gaat zelfs verder dan midrasj, aangezien het m.i. een correctere vertaling is dan de gebruikelijke, waar God Israel terugbrengt. Evenmin verbiedt de context deze vertaling.

Interessant is, dat beargumenteerd kán worden beweerd dat de Tenach soms laat doorschemeren dat mensen boeddhas in ballingschap kunnen zijn, goden in essentie. Zondig, ja. Onverlicht, ja. Maar de Alomtegenwoordige heeft Zijn boodschappers die ons de weg terug kunnen wijzen. Jezus was één van Hen. Manifestaties van de Ene Alomtegenwoordige: Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.

Nogmaals, een mogelijke interpretatie die op basis van de Tenach kan worden verdedigd en niet eenvoudig zonder Traditie kan worden weerlegd.
« Laatst bewerkt op: oktober 24, 2011, 11:36:02 am door Chaim »
Agnost

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #34 Gepost op: oktober 24, 2011, 09:15:31 pm »

quote:

Chaim schreef op 20 oktober 2011 om 23:15:
Hendrik-NG,

[...]
Het Hebreeuwse אלהים valt te vertalen als 'rechters.' Mijn Mikra'ot G'dolot zegt bijv.: "indien rechters rechtvaardig oordelen, worden ze אלהים  (elohiem) genoemd: goddelijke wezens (Exodus 22:8), zoals de engelen, want ze voeren rechtvaardig de bevelen van hun Maker uit. God wordt אלהי אלהים (God van de goddelijken/engelen) genoemd." Maar de betekenis "goden" of "engelen/goddelijke wezens" is minimaal even redelijk.

En indien de auteur van het Johannes Evangelie naar rechters had willen verwijzen, dan zou het veel logischer zijn geweest als hij het meervoud van κριτής of ὁδηγός in plaats van θεός (θεόί) had gebruikt.

Evenmin dwingt de tekst af om "de Joden" (οἱ Ἰουδαῖοι) als "de leiders" te interpreteren. In het Johannes Evangelie zijn "οἱ Ἰουδαῖοι" soms de bewoners van Judea, zoals bijv. in Johannes 7:1, of de leiders zoals bijv. in Johannes 9:22. Maar meestal zijn het gewoon "de Joden." Uit de tekst blijkt niet dat "οἱ Ἰουδαῖοι" hier specifiek naar de leiders van de Joden verwijst. Jezus liep in de tempel, in de zuilengang van Salomo en daar kwamen de Joden om Hem heenstaan.

Ook de context sluit daar beter op aan: Men wilde Jezus stenigen en Jezus vraagt naar de reden, waarop men antwoordt "vanwege blasfemie, omdat U als mens zichzelf tot God maakt." Dan reageert Jezus: "Is er niet geschreven in uw wet: Ik heb gezegd: U bent goden?" En Hij vervolgt met hetzelfde onderwerp: "Indien de wet hén goden noemde tot wie het woord van God kwam, zegt u dan tegen Mij, Die de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft: U lastert God, omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?"
Hier verdedigt Jezus Zich tegen de aantijging van blasfemie, en Zijn argument is: de Bijbel zegt 'jullie zijn goden', dus Ik als Godsgezand kan zich God's zoon noemen zonder God te lasteren.

Hoi Chaim. Ik heb toch nog wat tijd gevonden vandaag om hier een eerste reactie te kunnen geven.

Ik vind het niet zo onlogisch dat de auteur van het Johannesevangelie Jezus' weergave van de Psalmtekst die van de LXX laat volgen. Daarmee komt zelfs de dubbelzinnigheid goed tot zijn recht waarmee Jezus dit citaat gebruikt (want ten dele kan ik wel meegaan in het punt dat Jezus hier toch op zijn minst verwarring schept rond dat θεόί zijn van zijn toehoorders en zijn eigen θεός zijn). Een dubbelzinnigheid die ook op zou gaan als de toehoorders zich als Elohiem aangesproken zouden weten in de niet-goddelijke betekenis van dat woord!! Want dan worden ze op het verkeerde been gezet, juist als ze Jezus' claim zo zouden opvatten als jij nu doet... En wordt de logische reactie een "??"...


Dat deze tekst ons niet zou dwingen om "de Joden" (οἱ Ἰουδαῖοι) hier als "de leiders" te interpreteren ben ik niet zo met je eens. Net zo min als je opmerking dat Johannes het meestal gewoon over "de Joden" heeft als hij over "οἱ Ἰουδαῖοι" spreekt. Ik ben het boek nog eens aan het nalopen en ben daarbij vooralsnog t/m Joh 10 gekomen. De term (οἱ) Ἰουδαῖοι wordt daarbij 34x gebruikt. En daarvan gaat het in 8 (!) gevallen om Joden/Joods in algemene zin (i.h.a. in de betekenis van "Joodse feestdag"). En in de andere gevallen wijst de context toch op een specifieke groep "Joden" die (soms gelasten om een) onderzoek naar Jezus handel en wandel in- (te) stellen. Het gaat dus om "Joden" met gezag, of met een "link" met dat gezag...

Johannes 1:19 bijt hier het spits af en zet de toon: 19 Dit is het getuigenis van Johannes. De Joden hadden vanuit Jeruzalem priesters en Levieten naar hem toe gestuurd om hem te vragen: ‘Wie bent u?’

"οἱ Ἰουδαῖοι" hadden hier dus het gezag om priesters en Levieten te sturen...


En dan dat tekstgedeelte uit Joh 10:22-42. Je schreef: "Uit de tekst blijkt niet dat "οἱ Ἰουδαῖοι" hier specifiek naar de leiders van de Joden verwijst. Jezus liep in de tempel, in de zuilengang van Salomo en daar kwamen de Joden om Hem heenstaan."

Kijk dan eens wat Jezus even later tegen die specifieke "Joden" zei:
26 maar u wilt me niet geloven, omdat u niet bij mijn schapen hoort. 27 Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij.

Er wordt hier (deze "Joden" worden) nadrukkelijk gewezen op hetgeen Jezus eerder zei over zijn "spreken tot zijn schapen". Zie alles wat er in het eerste deel van Joh 10 allemaal staat! Vers 1 begint met een "Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u (mv)"... En grijpt dus (10:26-27 doet me hier nadrukkelijk "dus" zeggen) terug op de voorgaande verzen... 9:40 En sommigen van de Farizeeën die bij Hem waren, hoorden dit en zeiden tegen Hem: Zijn wij dan soms ook blind? 41 Jezus zei tegen hen:... En vervolgt dus met een "Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u"...

Al deze verzen horen dus onlosmakelijk bij elkaar en deze uitspraken worden gedaan richting die Joodse leiders die een onderzoek tegen Hem aan het instellen zijn (hoofdstuk 9 o.a.)...

Ik denk dat het veelzeggend is dat Jezus hier Psalm 82 citeert. Waarbij Hij volgens mij heel goed weet wat al de betekenissen zijn van het woord Elohiem. En Joodse leiders hier nadrukkelijk aanspreekt op hun "Elohiem-zijn" in de betekenis van leider zijn...

Maar dan wel op een manier waarmee Hij "uitkomt" onder de beschuldiging "Godslastering" zonder die claim te ontkennen. Omdat zijn tijd nog niet gekomen is...?


(Er volgt nl. Joh 11... Waarin een uitspraak staat die ik ooit zo heb geprobeerd te vatten:

quote:

Hendrik-NG schreef op 03 december 2010 om 10:27:
[...]
vers 9-10: Jezus zei: ‘Telt een dag niet twaalf uren? Wie overdag loopt, struikelt niet, want hij ziet het licht van deze wereld, maar wie ’s nachts loopt, struikelt doordat hij geen licht heeft.’
(Een bijzonder cryptisch antwoord van Jezus, waarmee Hij naar mijn gevoel iets wil zeggen in de trant van "zolang ik mijn licht wil laten schijnen in de wereld zullen ze me niets doen, maar als ik mijn licht wegneem zal men struikelen" -  ofwel: Ik bepaal Zelf het moment van mijn dood....)
Maar goed... Dit laatste is een zijspoor...)
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #35 Gepost op: oktober 24, 2011, 09:51:30 pm »

quote:

Chaim schreef op 23 oktober 2011 om 23:48:
Om aan te tonen dat deze exegese niet voldoet, vervang de referenties naar "Israel" eens door "Jezus":

quote:

Hosea 11:1:
Toen Jezus nog een kind was had Ik het lief en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen, maar hoe harder Jezus geroepen werd, hoe meer hij zijn eigen weg ging; hij bracht offers aan de Baäls en brandde wierook voor godenbeelden.

In de HSV is het zo overgezet:

Toen Israël een kind was, had Ik hem lief,
en uit Egypte heb Ik Mijn zoon geroepen.
Maar hoe meer zij hen riepen,
hoe meer zij van onder hun ogen wegliepen.


De KJV

When Israel was a child, then I loved him, and called my son out of Egypt.
As they called them, so they went from them: they sacrificed unto Baalim, and burned incense to graven images.

Dus als we Jezus op de plaats van Israel zetten zoals jij voorstelde zou het als volgt gaan.

Toen Jezus een kind was had ik hem lief
en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen
Maar hoe meer zij (Jezus/Israël) hen (het volk Israëls) riepen,
hoe meer zij (het volk Israëls) van onder hun (Jezus/Israël) ogen wegliepen.

Kortom, ik zie geen problemen met de context, want nadat Jezus zijn discipelen duidelijk had gemaakt waar hij precies voor stond, verlieten velen hem eveneens (Joh 6,66) het is duidelijk geen misinterpretatie van Mattheus, maar zeer legitiem om Hosea 11,1 op Jezus te betrekken. Toen de christenen later uit Jeruzalem gingen is deze profetie weer vervuld.

quote:


De Tenach identificeert letterlijk Israel als God's zoon.
Neem gewoon de tekst ter hand en bepaal wie God's eerstgeboren zoon is in Exodus 4:22:

Lees het vers en kijk naar de context: het tafreel speelt zich af tussen de Farao van Egypte en Mozes. Het VOLK Israel is God's eerstgeboren zoon uit Exodus 4:22. Dat dit niet over Jezus gaat is evident. Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context! Context!

Wie is dan de eerstgeborene van het volk Israël? Dat is Jezus, want er staat geschreven

'....opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.' (Rom 8,29)

'En Hij is het hoofd van het lichaam, namelijk van de gemeente, Hij, Die het begin is, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in allen de Eerste zou zijn.' (Kol 1,18)

De term eerstgeborene slaat op de geestelijke wedergeboorte want een heel volk wordt fysiek nimmer tegelijk, noch in een keer uit één moeder geboren. Het arme mens zou uitscheuren tot in eeuwigheid. Derhalve gaat het over de geestelijke wedergeboorte welke uitsluitend uit Christus (Joh 3,5) is.
« Laatst bewerkt op: oktober 24, 2011, 09:52:53 pm door Piebe »
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #36 Gepost op: oktober 25, 2011, 11:41:42 am »

quote:

Ozombi schreef op 21 oktober 2011 om 18:11:
@Hendrik::  Je blijft de achterliggende ideeen van mijn posts negeren , dan wel je herkent ze niet. Zoals Chaim het verwoordt, zo is het bedoeld.

Uiteraard heeft de mens God nodig om te groeien, want zonder God is er niets. Omdat dit zo overduidelijk is vermeld ik het niet tot in den treuren.
Als een mens echter de geest van God, of de inwonende goddelijke trilling niet bewust is (m.a.w er is geen harmonie) dan zal die mens niet groeien. Is een mens zich er wel van bewust dan groeit hij wel. Dus hoewel de goddelijke trilling er altijd en overal is, ligt het aan de individuele mens zelf of ie er iets mee doet. Zo duidelijk genoeg dan?  Ik word er moe van bij jou Hendrik. Het is niet mijn opvatting die onlogica in zich draagt, maar juist de aangedragen bijbelse tekstjes - indien letterlijk verwoordt - zijn het toppunt van onlogica. Wat nou de mens is niet goddelijk? Hij komt uit God voort, alles komt uit God voort. Dus kun je het goddelijk noemen.

Dat is op filosofisch,psychologisch en zelfs semantisch nivo allemaal waar.
Behalve op tunnel-nivo is het niet waar. Niet de tunnel ingaan, denk ik dan
Waarom zou het of een negeren zijn of een gebrek aan inzicht?? Je ziet hier een derde mogelijkheid over het hoofd, denk ik: dat we het gewoon op een heel basaal niveau niet eens zijn... En dat heeft niets met 'tunnelvisie' te maken (dus jouw visie ga ik hier echt niet als 'tunnelvisie' kenmerken...  ;) )

Dat de mens via zijn goddelijke herkomst (want uit God afkomstig, door God geschapen) als "goddelijk" bestempeld zou kunnen worden is op semantisch niveau inderdaad waar...

Maar: stel ik leg bij het pottenbakken mijn volledige ziel en zaligheid in de pot die ik aan het fabriceren ben: die pot wordt dan inderdaad menselijk, bezien naar het aspect "herkomst": het is een menselijk product.

Maar die pot zal nooit of te nimmer een "mens" worden!!! Tot in het diepst van zijn "wezen" is die pot pottelijk...


Alleen in de gedachten van zijn maker is die pot menselijk: alle facetten van dat pot-zijn hebben al vorm gekregen in het brein van de mens die die pot aan het maken was... En alleen in dat brein is de pot dus waarlijk "menselijk" te noemen. In zijn "geestelijke vorm" dus (op dat moment als "onderdeel" van de maker nog een "twee-eenheid vormend" met die maker - nog geen schepsel dus, maar onderdeel van de schepper)... Maar tegelijk is die pot nog niet "gematerialiseerd"... Want zo gauw die pot vorm gekregen heeft is de pot in het brein van de maker de volgende pot die hij wil maken (of de pot die hij nog wil aanpassen)... Want de pot die gemaakt is kan niet verder worden aangepast (ja, hij kan nog wat beschilderd of geglazuurd worden, maar is hij door dat proces heen, dan is de pot definitief pot geworden... (Be-)staat hij los van zijn maker... En zijn ze kwalitatief volledig verschillend... De pot is pot en de mens is mens).


Wel. Zoals ik het zie (het lees in de Schrift...) heeft God de mens "voor ogen" zoals deze zou moeten worden... Als mens... De geestelijke mens die God "in gedachten heeft" moet concreet worden in ieder mens waaraan Hij "boetseert en boetseert". Totdat die "volmaakte mens" voor "zijn ogen staat"... Als mens die mens is naast/tegenover God die God is...


Waarbij het kwalitatieve onderscheid tussen 'pot' en 'mens' de mogelijkheid van de laatste is om relaties te onderhouden... Op dit essentiële punt is een mens m.i. gevormd naar het beeld van God. De mens is een "rationeel relationeel wezen". Jouw zoeken van "de goddelijke trilling" toont dat in mijn ogen b.v. ook al aan... Als die "goddelijke trilling" je niets zou doen zou je hem ook niet opmerken en willen waarnemen...
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #37 Gepost op: oktober 25, 2011, 12:10:15 pm »

quote:

Chaim schreef op 22 oktober 2011 om 11:40:
Persoonlijk vind ik Ozombi's omgang met de goddelijkheid van Jezus verfrissend. En ik moet zeggen dat Jezus' claim van eenheid met God, Jezus' claim van God's Zoonschap en Jezus' claim van God-zijn intrigerend is binnen Joodse context.
Als gezegd, het hele concept deed mij sterk denken aan de verhouding van een het Atman (IK, het Zelf) met het Brahman (God, het Al, het Geheel).

Jezus is God's eniggeboren Zoon.
Jezus is één met de Vader.
Jezus is God.

Jazeker, maar God's eniggeboren Zoon zegt niet dat wij geen kinderen van God kunnen zijn. Integendeel!
Jezus is God's eniggeboren zoon. Hoe logisch is zo'n claim, indien de Bijbel onmiskenbaar duidelijk maakt dat Israel OOK reeds God's [eerstgeboren!] zoon is? (Exodus 4:22). Hoe logisch is zo'n claim als OOK de heidenen die door God's Geest geleid worden, kinderen van God zijn? (Rom.8:14-16). Dat vergt een boel exegese OF het simpele perspectief van het Atman-Brahman concept.

Jezus, die één is met de Vader, zegt niet dat wij niet één met God kunnen zijn. Integendeel!
Hoe logisch zou Jezus' unieke eenheid met de Vader zijn, indien OOK anderen één kunnen zijn in de Vader EN Jezus, zoals de Vader in Jezus is EN Jezus in de Vader? (Johannes 17:20-23). Dat vergt een boel exegese OF het simpele perspectief van het Atman-Brahman concept.

Jezus, die God is, zegt niet dat wij niet goddelijk kunnen zijn. Integendeel!
Hoe logisch zou Jezus' unieke Goddelijkheid zijn, indien OOK degenen die hoopvol door de Vader geleid worden, Hem gelijk zullen zijn? (1 Johannes 3:2). Dat vergt een boel exegese OF het simpele perspectief van het Atman-Brahman concept.

Net zoals een oosterse avatāra, speelt Jezus daarin de centrale rol:
Jezus is God's eniggeboren Zoon, maar ook anderen kunnen God's zoonschap verwerven.
Jezus is één met de Vader, maar ook anderen kunnen eenheid met de Vader bereiken.
Jezus is God, maar ook anderen kunnen goddelijk zijn.

En dit is Jezus' punt: zij tot wie het woord van God gekomen is, worden "goden" genoemd, dus waarom zou Ik (Jezus) als Godsgezand blasfemie plegen door me "zoon van God" te noemen?

Naar mijn mening een interessant perspectief! En volgens mij kan deze zienswijze niet volledig via de Schrift weerlegd worden zonder de autoriteit van de Traditie mee te laten wegen.

Toch denk ik dat het Evangelie van Johannes een aantal heel bijzondere uitspraken doet die toch wat haaks staan op dat concept...

Je noemde al de term "eniggeboren" (μονογενής); waar je trouwens misschien beter kan lezen "uniek"... Enig in zijn soort...

Die uitleg past ook beter bij een uitspraak als in Joh 5:17 waarin het discussiepunt met de omstanders de uitspraak van Jezus was waarin Hij God zijn EIGEN Vader noemde (πατέρα ἴδιον - zijn "privé-Vader, persoonlijke Vader"). Dit drukt een relatie uit die m.i. toch wel als "uniek" valt aan te duiden en niet als "universeel"...

Zie ook een uitspraak als Joh 20:17 "Jezus zei tegen haar: Houd Mij niet vast, want Ik ben nog niet opgevaren naar Mijn Vader, maar ga  naar Mijn broeders en zeg tegen hen:  Ik vaar op naar Mijn Vader en jullie Vader, en naar Mijn God en jullie God."
Een universele uitspraak zou zijn geweest: "Ik vaar op naar onze Vader en onze God"...

Maar opnieuw lijkt Johannes hier het unieke in de relatie tussen "de Zoon" (de enige die in het NT met υἱὸς τοῦ θεοῦ wordt aangeduid!!) en de Vader.

(zie ook:

quote:

Hendrik-NG schreef op 10 maart 2011 om 16:04:
[...]

Intussen heb ik al deze teksten doorgespit. Het resultaat?

"ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ"
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Hendrik-NG

  • Berichten: 3757
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #38 Gepost op: oktober 25, 2011, 04:49:18 pm »
Als "handreiking" en mogelijke brug trouwens:

quote:

Hendrik-NG schreef op 10 maart 2011 om 16:04:
[...]

Intussen heb ik al deze teksten doorgespit. Het resultaat?

"ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ"


De enige uitzonderingstekst in het NT zou Rom 8:19 kunnen zijn, waarin Paulus spreekt over “het openbaar worden van DE zonen Gods” (τῶν υἱῶν τοῦ θεοῦ); met een bepaald lidwoord, dus (herhaald in vers 21: DE kinderen van God)… Alleen: Paulus spreekt hier m.i. over “een komende tijd”, die hij in vers 23 koppelt aan “de verlossing van ons sterfelijk bestaan”… Het is nog niet zover… Hier op aarde zijn geen anderen die als DE zoon van God aangeduid worden – uitgaande van het Nieuwe Testament. Wij zullen het ooit worden, maar zijn (volgens Paulus), als zodanig, nog niet door God geopenbaard. Dat gebeurd op het moment dat wij (ooit) het eeuwige leven mogen ontvangen.
Wat overigens m.i. geen bewijstekst is om aan te tonen dat Paulus dacht in "Atman-Brahman schema's"... Niet in de zin dat de wezenskern  van mensen in de een of andere vorm een 'emanatie' zou zijn van de godheid... Hij spreekt niet in termen van een "continuüm" maar van een "breuk"...

Zijn gedachtenwereld is die van: 1 Kor 15:45 Aldus staat er ook geschreven: de eerste mens, Adam, werd een levende ziel.
ἐγένετο εἰς ψυχὴν ζῶσαν...

Er staat niet: een levende ziel werd tot een lichaam. Maar: dat lichaam (de "adama") werd tot een levende ziel... Uit het aardse stof ontstaat nieuw leven...
'De roeping van de mens is mens te zijn!'

Ozombi

  • Berichten: 716
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #39 Gepost op: oktober 25, 2011, 11:41:52 pm »
God is het begin van alles. God is Geest . Alles wat wordt gemanifesteerd heeft zijn begin in God.
Alles bestaat eerst in Geest. In de verbeelding.
In de goddelijke verbeelding is alles volmaakt.

Dan wordt dit volmaakte omgezet in lichaam+ziel en wordt het gemanifesteerd. Lichaam+ziel en ook stof+bewustzijn = volmaakte Geest die verdicht is tot stoffelijker geest en zo lichaam en ziel vormt van een mens. God blaast zijn Adem ( Geest ) in de mens en hij leeft.

Om (lichaam+ziel) weer om te vormen tot het (volmaakte) , is een mens genoodzaakt de goddelijke trilling in zichzelf te herkennen en er weer één mee te worden. Een mens kán dit ook. Hij is tenslotte een zelfbewust en lerend wezen.

 (Volmaakt lichaam) + (Volmaakte ziel) = Één met de Geest (Vader)

De Vader is de Geest van God --->  Volmaakte Verbeelding
Als mens er één mee worden is uzelf kennen in Volmaakte Toestand
Wij zijn nu dus mensen in een bepaalde toestand. Als u Uzelf kent in de Volmaakte Toestand dan herkent de Vader u en kent God u. Als zijn Zoon.

Het is exact wat Jezus ons leert.
Jezus is de Enige Zoon van God , want Jezus Is in de Volmaakte Toestand van de goddelijke verbeelding. Jezus is een mens die IS (manifesteert) wat in goddelijke geest als Ideaal wordt voorgesteld. Jezus Christus.

De Enige Zoon die door de Vader wordt herkent is de Volmaakte zoon.
Daarom wordt de uitdrukking " enige zoon" gebruikt in deze context.
Zeker niet om Jezus als ' enige zoon' weer te geven. Iets anders wordt met dat 'enige zoon' bedoeld. De Volmaakte Toestand (van iets). Christus

De universele Christus is ' De Volmaakte Toestand ' an sich. Een beginsel , een abstractie maar herkenbaar genoeg voor een mens om met zijn gedachten er iets bij voor te stellen.

Het is heel makkelijk om er verder niet bij stil te staan. Waarom aandacht geven aan new age praatjes, filosofische (on)zin , nietszeggende woorden?
Het kost meer moeite er juist wél even over na te denken. Is het een mogelijkheid om te overwegen ? Wat als ik wél deze dingen op mezelf betrek? Geloof ik dat ik Hem kan zijn?  Dat u Uzelf nog moet leren kennen?

Nu gaan we over ons praten. U en ik. Wij. De mensheid. Gaan we naar Jezus staren en zeggen we : " Goed gedaan! Bedankt! Jij bent HET " ???
Of hebben we goed opgelet en bedenken we ons:

Voor Jezus was/is  Jezus Christus de Volmaakte Toestand.
Voor Kees was/is  Kees ........ de Volmaakte Toestand.

Vul het zelf maar in .Jezus laat in het NT de dingen aan ons zien alsof wij ze aan onszelf moeten laten zien. Er is een Leraar, een Meester van Wijsheid , en wij zijn als leerlingen die nog zo een Meester moeten worden. De Meester van Jezus heette Jezus Christus. De Meester van Kees heet  Kees Christus.

Geen dienaar (Jezus) is groter dan zijn meester ( Christus).
De dienaar voert uit wat de meester hem beveelt.
Als er in de bijbel wordt gesproken over ' de/een zoon ' en dat in bepaalde contexten , dan worden er vaker meerdere personen bedoelt, namelijk allemaal , dan slechts ééntje met de naam Jezus.
Het geeft niet om er eens aandacht op te slaan.
Het Geloof bestaat er in om er wél aandacht op te slaan en te Geloven
dat menzelf een goddelijke oorsprong heeft.Dat indien men naar die oorsprong  terugkeert men zich Zelf alleen ten volle zal kennen in Christus(toestand). Dit is het oudste geloof.

[ ik ben die Ik Ben ]  ---> [ het zelf is die Het Zelf is ]

Wat uzelf denkt dat u bent is een andere werkelijkheid dan wat God 'denkt'  dat u bent.
De kruisiging van stof (mens) in geest (volmaaktheid) ---> mens in Christus

De mens is het beeld van God ---> de mens is zoals God de mens ziet

Wij mensen zien onszelf op een lager plan dan God die ons op het hoogste plan ziet.
Wij zijn bewust van onszelf op een lager geestelijk nivo dan God
die ons op het hoogste geestelijk nivo ' bewust is ' .

Zo vele gelijkenissen in de bijbel gaan over deze verhouding.
Te herkennen aan woorden als  meester,dienaar,heer,knecht,hemel,aarde,vader,zoon etc.
« Laatst bewerkt op: oktober 26, 2011, 12:25:59 am door Ozombi »

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #40 Gepost op: oktober 27, 2011, 09:38:45 pm »

quote:

Chaim schreef op 24 oktober 2011 om 00:08:
Je beweegt je binnen een contradictie. Indien het volk Israel de eerstgeboren zoon is, kan Jezus niet de eniggeboren zoon zijn.
Als het een contradictie zou zijn dat Jezus Israel is, hoe noem je het dan dat vele mensen die op verschillende tijden in verscheidene perioden allemaal toch eerstgeborenen zijn?

quote:

De grondslag van Ozombi's gedachte biedt een oplossing: ieder die tot God komt, kan God's eniggeboren zoon worden genoemd - Israel, Jezus en ook wij. Dat kan eveneens op eenvoudige wijze verklaren waarom Jezus opmerkt dat degenen uit Psalm 82, tot wie God's woord gekomen was, "goden" werden genoemd. Op simpele wijze verdwijnt bovengenoemde contradictie.
Ja, maar Jezus zei ook expliciet dat ze hem moesten aannemen of sterven (Joh 8,24) in hun zonden. Harde, maar duidelijke taal.

quote:

En er liggen meer subtiele aanwijzingen in de Hebreeuwse tekst verborgen. 1 Samuel 2:27 vertelt over deze tijd dat Israel - God's eerstgebore - in Egypte in ballingschap verbleef. De Mechilta becommentarieert dat נגלה (de ה negerend) uit 1 Samuel 2:27 als de Nif'al kan worden begrepen, waardoor er staat: Zo zegt JHWH: Ik heb geopenbaard 'Ik verbande Mezelf aan het huis van uw voorvaders toen zij in Egypte waren'. Met andere woorden, toen God Israel in ballingschap 'bracht', bracht Hij Zichzélf in ballingschap, wat perfect aansluit op Deuteronomium 4:35, waar de Hebreeuwse tekst zegt: אין עוד מלבדו: "Er is niet (אין) meer (עוד) buiten Hem (מלבדו)." Er is niets buiten God. Noch jij, noch ik bevinden ons buiten God. Het staat letterlijk in Deuteronomium.

Deze interpretatie komt overeen met de mijne. Naar mijn geloof zijn de vader en de zoon manifestaties van één en dezelfde God namelijk. Hoe ik het zie is: God is Israël, of nog specifieker: God is de wortel van Israël, hetgeen wat Israël Israël maakt. Zonder God was Jakob nooit Israël genoemd, dus de wortel van Israël is wat van het volk Israëlieten maakt.

Ook ik geloof dat er niets buiten God is dus wat dat aangaat hebben we zeker geen meningsverschil. Wat wel interessant is in dit verband is dat het NT over Jezus precies hetzelfde zegt. Zie bijvoorbeeld Galaten 3,26:

Want gij zijt allen kinderen Gods door het geloof in Christus Jezus.

Dat Mattheus Hosea 11,1 op de zoon betrekt is voor mij een bevestiging van een zeer sterk vermoeden.

quote:

En er is meer. De Mechilta becommentarieert op Jesaja 43:14, dat שלחתי kan worden begrepen als "Ik werd gezonden", waardoor er staat: "Ik werd naar Babylon gezonden." Weer eenzelfde mogelijkheid: toen God Israel in ballingschap zond, zond Hij Zichzelf in ballingschap (Mechilta de'Rabbi Jisjma'el 14:100-110). Tot zover is het nog midrasj, maar er is meer:
Wat alleen mogelijk is indien hij ook Israël is.

quote:

Deuteronomium 30:3 zegt "En Hij keert terug, JHWH jullie God, met jullie gevangenschap." Er staat w'sjav ("Hij zal terugkeren") en niet wehesjiv ("Hij zal terugbrengen"). את dat meestal het lijdend voorwerp aanduidt, kan ook als "met" vertaald worden. Dit laatste citaat gaat zelfs verder dan midrasj, aangezien het m.i. een correctere vertaling is dan de gebruikelijke, waar God Israel terugbrengt. Evenmin verbiedt de context deze vertaling.
Ik kan me daar wel in vinden, ook vanwege de al eerder door mij genoemde redenen, namelijk de mens Jezus was de vleeswording van de vader en de zoon. Lees bijvoorbeeld Romeinen 7 wat specifiek geschreven is aan broeders die de wet kenden.

quote:

Interessant is, dat beargumenteerd kán worden beweerd dat de Tenach soms laat doorschemeren dat mensen boeddhas in ballingschap kunnen zijn, goden in essentie. Zondig, ja. Onverlicht, ja. Maar de Alomtegenwoordige heeft Zijn boodschappers die ons de weg terug kunnen wijzen. Jezus was één van Hen. Manifestaties van de Ene Alomtegenwoordige: Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.
Ja, dat de profeten allemaal manifestaties van God waren ben ik het ook zeker mee eens. Dat geldt eveneens voor Johannes de Doper, of liever gezegd veelmeer, want Jezus zei dat hij de grootste profeet was (Luk 7,28) en ik vind dat indien we bekennen dat hij door God gezonden is, we zijn getuigenis ook moeten aannemen. En Johannes de Doper zei dat hij het niet waard was om degene die na hem kwam zijn schoenen na te dragen. En wanneer Christus een van de velen was zou dat natuurlijk geen punt zijn geweest.

quote:

Nogmaals, een mogelijke interpretatie die op basis van de Tenach kan worden verdedigd en niet eenvoudig zonder Traditie kan worden weerlegd.
Eerlijkheidshalve heb ik niet zo heel veel met de traditie en veelmeer aangevuld dan weerlegd.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Ozombi

  • Berichten: 716
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #41 Gepost op: oktober 28, 2011, 02:44:56 am »
@Piebe:: op antwoord van Chaim reply je in bovenstaande post:::

[Ja, maar Jezus zei ook expliciet dat ze hem moesten aannemen of sterven (Joh 8,24) in hun zonden. Harde, maar duidelijke taal.]

Het kan wel wezen dat volgens Joh8,24 dit wordt gezegd door Jezus, maar dat kan vervolgens een andere betekenis hebben.

Wat ik al vaker heb vermeld is dat (voor mij) Jezus het voorbeeld is voor alle mensen en tevens symbool staat voor Christus ( de volmaakte mens).
Als we dus ' hem moeten aannemen ' kan dit betekenen dat we moeten geloven dat we:

1) ofwel sterven in onze zonden als we niets doen
2) ofwel moeten trachten 'Christus' / volmaakt te worden

Het hoeft niet te betekenen dat we expliciet Jezus in persona moeten aannemen. Als dit verder geen verschil zou betekenen in de toepassing van dit alles, dan maakt het ook weinig uit. Het probleem is nu juist dat door het Christus-begrip alleen op Jezus toe te passen, wij (alle andere mensen)  het idee kunnen krijgen dat Jezus ergens onbereikbaar op een voetstuk staat en wij niet kunnen bereiken wat hij heeft bereikt.
Dat dit geen toepassing op ons zou hebben. Ik ben overtuigd dat dit nu juist wél zo is.

Ikzelf heb dus die belemmering niet, en Chaim ook zeker niet, maar heel veel anderen wel. Zij betrekken dit alles niet op zichzelf en staan toe te kijken aan de zijlijn met de bijbel in de hand om hun gelijk te bewijzen. Alsof ze de waarheid willen ontvluchten, of angst hebben gewoon te geloven en te doen wat wordt geboden! Namelijk Jezus volgen en dus ook die Christus/volmaakte toestand bereiken. (dwz met aandacht werken aan deze taak , zodat dit ergens in de toekomst ook wordt volbracht)

Ikzelf heb echt geen illusie dat ik dit leven die toestand ga bereiken, maar ik ga er wel van uit dat ik m ooit bereik! Dus ga ik er zelfs NU vanuit dat ik het BEN (in potentie). Aangezien ik NU een belichaamd leven leef is dit het moment om te werken. Niet om aan de zijlijn te staan.

Als ik een betere sportvisser wil worden en ik lees een leerboek over sportvissen, dan zal ik de aangeboden lessen en tips zelf moeten toepassen om inderdaad een betere sportvisser te worden.

Als ik zodoende een beter mens wil worden en ik lees een leerboek over het leven, dan geldt uiteraard precies hetzelfde. Voor mij wel.

Piebe

  • Berichten: 6200
  • oud katholiek
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #42 Gepost op: oktober 28, 2011, 12:32:40 pm »
Elk mens heeft belemmeringen Ozombi, ken je de uitdrukking de een zijn vloer is de ander zijn plafond?

Wat betreft jouw opvatting dat wij allemaal christussen moeten zijn, daar denk ik toch wat anders over. Waar ik het wel mee eens ben is dat wij kritisch naar onszelf moeten blijven en onze naaste liefhebben. Dat stemt overeen met mijn geweten en met de schrift. Doch weet ik eveneens al hoe graag ik ook zou willen dat ik precies deed wat goed is, toch niet altijd in slaag in mijn bedoeling, zelfs vaker niet dan wel. Als ieder mens dan een Christus moet zijn heb ik een groot probleem. Natuurlijk kun je denken dat degene in het leven na mij dat dan maar moet opknappen, maar dat vind ik strijdig met de wet die ik wil naleven voor diegene na mij.

Nee, ik geloof dat er één Christus is die mij aanvult waar ik te kort kom, want wat voor vader laat zijn zoon bij de ingang staan omdat hij te weinig heeft om zijn entree mee te bekostigen? Wij moeten geen christussen worden maar we zijn christenen als wij op Christus lijken. Doch lijken wij alleen op hem doordat hij in ons gestalte heeft. Want er is één Christus die vele christenen inspireert om op hem te lijken. Johannes de Doper zei:

Joh 1,20
En hij beleed en loochende het niet; en beleed: Ik ben de Christus niet.

Joh 3,28
Gijzelf zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik vóór Hem heen uitgezonden ben.

Nog duidelijker wordt het wanneer we het volgende citaat van Paulus bekijken.

Gal 3,16
Nu zo zijn de beloftenissen tot Abraham en zijn zaad gesproken. Hij zegt niet: En aan de zaden, als van velen; maar als van één: En aan uw zaad, hetwelk is Christus.

Niet zaden maar zaad, dat is bijna babytaal te noemen voor het gegeven dat er één Christus is en niet twee of meer. Het betekent ook dat wij geen christussen zijn en niet hoeven te zijn, maar evenmin dat wij niets hoeven te doen. Paulus drukt de Galaten op het hart dat Christus gestalte in hen moet krijgen (Gal 4,19) maar hij zegt niet dat zij allen ook christussen moeten worden, want Christus is één: namelijk de zoon des mensen.

23 Alsdan, zo iemand tot u zal zeggen: Ziet, hier is de Christus, of daar, gelooft het niet.
24 Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden.
25 Ziet, Ik heb het u voorzegd!
26 Zo zij dan tot u zullen zeggen: Ziet, hij is in de woestijn; gaat niet uit; Ziet, hij is in de binnenkamers; gelooft het niet.
27 Want gelijk de bliksem uitgaat van het oosten, en schijnt tot het westen, alzo zal ook de toekomst van de Zoon des mensen wezen.
'Wie van zijn bezit of zijn werk leeft heeft het goed, maar wie een schat vindt heeft het beter.'

Ozombi

  • Berichten: 716
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #43 Gepost op: oktober 28, 2011, 07:02:13 pm »
@Piebe::  Ik zeg :  " Ieder mens is in potentie een christus-mens "

Dat 99,9% van de zielen dit nog niet heeft kunnen manifesteren is normaal.
Wij mensen die nu leven laten dat ook niet over aan wat na ons komt. We zullen na dit leven namelijk nog vele malen terugkeren in een ander lichaam met een andere naam, soms met een ander geslacht en zelfs in de hoedanigheid van een ander ras. De geest erin blijft jouw of mijn geest.

Als je wederbelichaming en karma verwerpt, dan geloof je dit niet want je ziet de beperkingen van de mens (en jezelf) en kunt zodoende niet geloven dat je zelf een volmaakte mens kan zijn. Niemand zal kunnen geloven dat binnen het leven wat ze nu leiden dat ideaal bereikt kan worden. Verwerp je wederbelichaming en karma niet, maar aanvaardt je het als natuur-feiten, dan is het wel reeel te geloven dat in een toekomstig leven het ideaal bereikt kan worden. Er is dan ruimte voor groei en zelf-realisatie. De verpakking (fysieke toestand) is dan onbelangrijk, zolang de geest in de verpakking maar is gegroeit en heeft geleerd. Zeg mij eens, is de werkelijke mens (het ' ik ben die ' ) het  fysieke of het geestelijke volgens jou? Stel dat mijn lichaam wordt geamputeerd tot het punt dat ik nog net in leven ben. Is het ' ik ben die ' -gevoel van mij dan veranderd?

De fysieke toestand is hoe wij gemanifesteerd leven. Voor ons is dat momenteel op de planeet aarde die onderdeel is van ons zonnestelsel, terwijl ons zonnestelsel er 1 is van velen binnen onze galaxie, de melkweg.
Net zo goed zouden wij een mens kunnen zijn op de planeet x die onderdeel is van zonnestelsel y die er 1 is van velen binnen galaxy z.
Dat zou ons ' ik ben die ' niet wezenlijk veranderen. Alleen de omstandigheden waarin we gemanifesteerd leven zouden anders zijn, maar dat wat binnen de verpakking is zou nog steeds zijn wat het is.

Ook zal iemand die de christus-toestand heeft bereikt niet met een spandoek gaan rondlopen met " ik ben een christus " daarop. Ook zal deze niet als goeroe willen optreden voor anderen, of zich op een andere manier verheerlijken tov anderen. Het zal in alle stilte zijn dat zo iemand zijn broeders probeert te helpen om vooruit te komen.
Zijn stille boodschap zal van hemzelf uitstralen : " Broeders, u bent als Ik Ben "
En deze christus-mens zal zijn broeders zien zoals hijzelf is. Een christus.
Zo zal hij hen behandelen en hij zal van hen de voeten wassen.
« Laatst bewerkt op: oktober 28, 2011, 07:04:32 pm door Ozombi »

Chaim

  • Berichten: 52
    • Bekijk profiel
Nochtans hebben wij maar één God
« Reactie #44 Gepost op: oktober 29, 2011, 09:39:36 am »
Hoi Hendrik-NG, Piebe en anderen aan wie ik wellicht nog een antwoord verschuldigd ben: vanwege voorbereidingen en een vrij onverwachte reis naar Argentinië zeer binnenkort, zal ik een tijdje niet kunnen reageren.
Agnost