Auteur Topic: Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?  (gelezen 3662 keer)

wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Gepost op: december 15, 2011, 09:03:43 am »
Beste bijbelvorsers,

De Quakers, waar ik lid van ben, kennen net als de meeste protestantse kerken, traditioneel ouderlingen die aangesteld zijn om hun geloofsgemeenschap op het juiste pad te houden.
De ‘raadgevingen en vragen’ van die ouderlingen (later: ook met inbreng van andere leden) worden traditioneel te boek gesteld en regelmatig bestudeerd.
Vergelijkbaar met de Heidelbergse catechismus dus, behalve dat ze vaker herzien worden en dat elke (grotere) Quaker groep (‘Jaarvergadering’) zijn eigen versie kan hebben.
Als e-Quakers organiseren we die regelmatige studie door onze online wijdingsbijeenkomsten elke dag te laten beginnen met een automatisch willekeurig geselecteerd citaat uit die ‘raadgevingen en vragen’ van diverse Jaarvergaderingen.

Deze traditie begon met de vergadering in 1656 in Balby van de ouderlingen van de eerste Quaker groepen die zich in het noorden van Engeland hadden gevormd.
De stijl van de brief die zij vanuit die vergadering aan hun geloofsgemeenschappen sturen lijkt enerzijds op de brieven die sommige apostelen in de 1e eeuw stuurden naar de diverse eerste christelijke kerken en bepaalt anderzijds de vorm van de latere verzamelingen van ‘raadgevingen en vragen’.
Veel van die ‘raadgevingen’ uit 1656 zijn nog steeds herkenbaar in tegenwoordige ‘raadgevingen en vragen’.

Vanochtend begon de online Meeting for Worship met een advies van die ouderlingen uit 1656 aan ‘dienaren en meesters’ om de verzen 6:5-9 van de brief van Paulus aan de Efeziërs ter harte te nemen.
In de Bijbelvertaling die ik meestal bij me draag is in die passage nog sprake van ‘slaven en meesters’.
Quakers hadden in die beginfase van de beweging nog geen systematische bezwaren ontwikkeld tegen slavernij.

Efeziërs 6:5-9 vergelijkt de relatie tussen dienaren/slaven en meesters met de relatie tussen gelovige en Christus en adviseert dienaren/slaven/gelovigen om die onderdanige rol blijmoedig te accepteren in de wetenschap dat ieder mens onderdanig is aan God en dat God geen aanzien des persoons kent.

Quakers noemen zich (Religieus Genootschap der) ‘Vrienden’, daarbij verwijzend naar Johannes 15:15 waar Jezus zijn discipelen ‘vrienden’ noemt en nadrukkelijk afstand neemt van het idee dat zij zich als slaven tot hem zouden verhouden.
Als je Johannes 15:15 en Efeziërs 6:5-9 anders dan figuurlijk leest lijken die teksten over de verhouding tussen gelovige en Christus in tegenspraak met elkaar.
Misschien zegt dat ook iets over hoe de rest van Efeziërs 6:5-9 gelezen moet/mag worden?

Je kunt je natuurlijk het hoofd breken over een kern van waarheid ook voor onze tijd die mogelijk in Efeziërs 6:5-9 gelezen kan worden met betrekking tot het blijmoedig accepteren van verschillen tussen mensen in de wetenschap van de gelijkheid van mensen voor God.
Elders in de Bijbel wordt echter op z’n minst de suggestie gewekt dat God ook wel eens de neiging zou kunnen hebben om onmiddellijk dan wel later toch enig onderscheid te willen zien tussen mensen, met name tussen zondaren en niet-zondaren.
Maar hij zou wel de zon laten schijnen en de regen laten vallen over beiden; dat dan weer wel.

Kortom: hoe moeten wij mensen met elkaar omgaan op grond van de Bijbel in het algemeen en deze twee teksten in het bijzonder, gegeven allerlei historische gegroeide maatschappelijke statusverschillen, statusverschillen die ons -als betrokken, politiek actieve burgers- soms wel en soms een stuk minder nuttig en noodzakelijk voorkomen?
Mogen we Efeziërs 6:5-9 in het licht van Johannes 15:15 bijvoorbeeld als volgt moderniseren?
“Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.”
Kunnen we de begrippen ‘dienaren/slaven’ en ‘meesters’ als achterhaald en overbodig beschouwen in onze tijd?

Met v&Vriendengroet,

Wim

nicodemus

  • Berichten: 156
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #1 Gepost op: december 15, 2011, 04:39:47 pm »
Beste Wimnusselder,

De vragen die we op de, door u aangehaalde tekst van Efeziërs 6:5-9, zouden kunnen toepassen zijn;

-Hoe moeten slaven hun werk verrichten en
-Welke boodschap had Paulus, vanuit dat gegeven voor hun meesters.

Volgens mij zouden we ook eerst moeten kijken naar de positie van de gemeente te Efeze, om de situatie vanuit het zichtspunt van Paulus, te kunnen beoordelen en te plaatsen in onze tijd.

Eén punt is zeker; ondanks grote problemen, stond Efeze onder de zegen van de Almachtige. Dat is belangrijk te weten omdat we dan een betere kijk krijgen, denk ik, op de situatie die Efeze  6:5-9 aanduidt.

Vooralsnog is het ook van belang, meen ik te zeggen, dat het Woord van de Heer zegeviert en dat mag blijken uit het feit dat Efeze een stad werd, die naar dat Woord leerde gehoorzamen.

Efeze was een rijke, en de vierde stad van het Romeinse Rijk. het was de hoofdstad van de provincie klein Azië. Ze was rijk, maar tegelijkertijd een plaats van afgoderij, zoals filisofie en onderworpen aan het Romeinse recht. Efeze was een plek waar Griekse cultuur haar beduidende invloed had gevestigd en was, naast Jeruzalem een van de drie godsdienstige centra`s van de oudheid met vooral mystieke en heidense goedsdienstoefening omdat de godin Diana in haar midden was..

Handelingen 19:27 en 19:8 verwijzen daar naar.

Geen wonder dus dat er vele slaven waren binnen de muren van Efeze. Paulus wilde die orde, zoals die maatschappelijk aanvaard was, niet verstoren, maar werkte van binnen uit. Veel slaven waren tot geloof gekomen, en waren dus  innerlijk bevrijd. Immers waar geloof maakt de mens vrij. De liefde van de Almachtige god had hen bevrijd van de verbittering in hun leven en situatie en stelde hen, daardoor in staat, het (slaven-) werk te doen alsof het voor Christus was.

Ook vandaag worden we nog steeds met dezelfde problemen geconfronteerd en wordt er op gewezen dat de moderne industriële samenleving er alleen maar op uit is om winstopdrijving te promoten en af te dwingen, ten koste van de mens, en dat het welzijn van de mens steeds vaker daaraan ondergeschikt gemaakt wordt en onder druk komt te staan.
Ik denk dat zo`n denkbeeld wel juist is, gezien de economische crisis van vandaag, welke voornamelijk is (mede-) onstaan door de invoering van de Euro, de laatste decenia, dat niets anders blijt te zijn dan een politiek drukmiddel om de macht van Duitsland te temperen. Het tegendeel is waar gebleken. Jakobus noemt economische crisissen  tekens van het einde (Jakobus 5:1-6)

Ik citeer:

quote:

Jakobus 5:1-6
 
1 En nu iets voor u, rijken! Weeklaag en jammer om de rampspoed die over u komt. 2 Uw rijkdom is verrot en uw kleding is door de mot aangevreten. 3 Uw goud en zilver is verroest, en die roest zal tegen u getuigen en als een vuur uw lichaam verteren. U hebt uw schatkamers gevuld, hoewel de tijd ten einde loopt. 4 Hoor de klacht van het loon dat u de arbeiders die uw velden maaiden hebt onthouden. Het geroep van de maaiers is tot de Heer van de hemelse machten doorgedrongen. 5 U hebt op aarde in weelde gebaad en losbandig geleefd, u hebt uzelf vetgemest voor de slachttijd. 6 U hebt de rechtvaardige veroordeeld en vermoord, en hij heeft zich niet tegen u verzet.


Menige arbeidsverhouding is een last en vele verhoudingen tussen werknemers en werkgevers zijn gespannen.

Samenvattend t.a.v. de Efezebrief 6:5-9 zouden we dus kunnen zeggen dat we elkanders gezag moeten aanvaarden om te voorkomen dat we opstandig, eigenwillig of ontevreden worden. Het roept heerszucht en de onwwil om elkander te dienen, het doet de gelovige mens a.h.w. van Christus wegdrijven, terwijl we juist bevrijd zouden moeten zijn in ons hart, doore Jezus Christus.

Een goede maatschappelijke verhouding kan geen succes zijn als we in de kleine details van die maatschappij niet met elkaar overweg kunnen en elkaar niet willen of kunnen verdragen. Gezag en orde zijn nu eenmaal een vereiste om onderling overéén te kunnen komen.
Zoals eerder gezegd, daarom dienen wij Jezus voor ogen te houden en Zijn voorbeeld na te volgen. Want alleen door Hem, zijn wij in staat om onze dagelijkse omgang met medemensen vorm te geven.

Een interessante passage in Efeziërs6:12 geeft ons de juiste oorzaak aan van de onvrede en strijd die in ons hart zo vaak opkomt.

quote:

"Onze strijd is niet gericht tegen de mensen, maar tegen de vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen"


Wat ook op valt is dat Paulus hier spreekt over een verschil tussen zij die Christus hebben aanvaard en daardoor innerlijk veranderen alsook de mens die niet veranderd is, en dus onderlinge strijd moet blijven voeren, om te kunnen overleven. De éne mens voert de "strijd des geloofs" en de andere mens "de strijd
om te overleven" zonder God te kennen.

met groet
« Laatst bewerkt op: december 15, 2011, 04:54:04 pm door nicodemus »

Adinomis

  • Berichten: 1813
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #2 Gepost op: december 16, 2011, 12:26:38 am »
Deze website beschrijft de verhouding slaaf en meester erg mooi.
In Israël was een slaaf in het jubeljaar weer vrij. Het diende daar als een soort schuldsanering. Andere slaven verbonden zich vrijwillig aan een meester, dat was min of meer te vergelijken met een arbeidsovereenkomst.

Wij kunnen ons ook vrijwillig aan onze Meester Jezus Christus verbinden. Alleen deze meester noemt ons vrienden. We worden zelfs één met Hem!

We waren van nature slaven van de zonde. Die buitte ons uit en maakte ons kapot. Satan was daar meester. Net zo als de Israëlieten in Egypte. Gelukkig zijn we vrijgekocht uit het diensthuis van de zonde. Vrijgekocht met bloed. Nu hebben we een Meester die ons vrienden en broeders noemt, die ons niet uitbuit, maar zijn leven voor ons over had.  Dan noemt hij ons geen slaven meer (Joh.15:15).

Efeze 6:9 roept de gelovige meesters van slaven op om hetzelfde te doen met hun slaven. Als de slaven ook het voorbeeld volgen van het liefhebben van en gehoorzamen aan de Messias/Meester, dan ontstaat er de best mogelijke samenwerking.

De slavernij die uitbuiting en onderdrukking teweegbrengt is altijd te veroordelen. Dat is helaas meestal het geval in een samenleving die beheerst wordt door de overste van deze wereld. In dat geval moet hij de gelegenheid benutten als hij de kans krijgt om vrij te worden.

quote:


1 Kor.7:
20   Laat ieder blijven in de roeping waarin hij geroepen is.
21 Bent u als slaaf geroepen, dan moet u zich daarover niet bekommeren. Kunt u echter ook vrij worden, maak dan liever van die gelegenheid gebruik.
22 Wie namelijk als slaaf geroepen is in de Heere, is een vrijgelatene van de Heere. Evenzo is hij die als vrije geroepen is, een slaaf van Christus.
23   U bent duur gekocht; word dus geen slaven van mensen.
24 Laat ieder voor het aangezicht van God blijven, broeders, in de staat waarin hij geroepen is.
Rom.12:21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #3 Gepost op: december 16, 2011, 08:21:58 am »
Hoi nicodemus en Adinomis,

Ja, als we ons inleven in de wereld van de Efeziërs is e.e.a. goed te begrijpen.
Mijn vraag was of we Efeziërs 6:5-9 in het licht van Johannes 15:15 naar onze wereld toe mogen 'vertalen' in:
 “Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.”

Hebben we de begrippen ‘dienaren/slaven’ en ‘meesters’ nog nodig in onze tijd (anders dan om onze geschiedenis te begrijpen)?
Moeten we gezag toekennen aan mensen of alleen aan God (zij het dat die soms door mensen spreekt)?

Met v&Vriendengroet,

Wim

pyro

  • Berichten: 779
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #4 Gepost op: december 16, 2011, 10:05:38 am »

quote:

wimnusselder schreef op 16 december 2011 om 08:21:
Hoi nicodemus en Adinomis,

Ja, als we ons inleven in de wereld van de Efeziërs is e.e.a. goed te begrijpen.
Mijn vraag was of we Efeziërs 6:5-9 in het licht van Johannes 15:15 naar onze wereld toe mogen 'vertalen' in:
 “Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.”

Hebben we de begrippen ‘dienaren/slaven’ en ‘meesters’ nog nodig in onze tijd (anders dan om onze geschiedenis te begrijpen)?
Moeten we gezag toekennen aan mensen of alleen aan God (zij het dat die soms door mensen spreekt)?

Met v&Vriendengroet,

Wim

Ha Wim,

In Marcus 10:42 e.v. schetst Jezus gezagsverhoudingen in termen van dienstbaarheid. Ontbreekt de dienstbaarheid, dan is er sprake van machtsmisbruik. In onze tijd zie je dat bijvoorbeeld gebeuren doordat de economische belangen zo centraal staan, dat het ten koste gaat van de menselijkheid.
Gezag wordt dus in bijbelse zin niet afgekeurd of ongedaan gemaakt, maar uit zich idealiter door liefdevolle dienstbaarheid. Dit is zowel op aarde als in de hemel de norm.

quote:

Marcus 10:42 Jezus riep hen bij zich en zei tegen hen: ‘Jullie weten dat de volken onderdrukt worden door hun eigen heersers en dat hun leiders hun macht misbruiken. 43 Zo mag het bij jullie niet gaan. Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, zal de anderen moeten dienen, 44 en wie van jullie de eerste wil zijn, zal ieders dienaar moeten zijn, 45 want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.’
« Laatst bewerkt op: december 16, 2011, 10:06:56 am door pyro »

wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #5 Gepost op: december 16, 2011, 10:38:39 pm »
Hoi pyro,

Marcus 10:42-45 voegt inderdaad een interessant perspectief toe.
Het gaat daar echter m.i. hooguit indirect over gezagsverhoudingen.

Gezag verwijst naar 'iets te zeggen hebben' over anderen en berust op erkenning/toekenning.
Vandaar mijn vraag of we alleen God 'gezag' mogen toekennen of dat we ook het 'gezag' van mensen over ons moeten erkennen dat niet 'van God' is.
Moeten we ons dingen laten 'gezeggen' anders dan door God (evt. via mensen)?

In Marcus 10:42-45 gaat het over macht, machtsmisbruik door heersers, over leiders waarvan impliciet verondersteld dat ze macht hebben en over belangrijker willen zijn dan anderen door macht over anderen uit te oefenen.
Macht is anders dan gezag afdwingbaar, al is ook dat relatief: als je niet bang bent om dood te gaan, hebben machthebbers veel minder macht over je.

Tegenover belangrijk willen zijn door macht te hebben of uit te oefenen stelt Jezus volgens Marcus dat als je belangrijker wilt zijn dan anderen (als je ene hogere status wilt hebben), dat je dat dan moet doen door die anderen te dienen.
"Wil je belangrijk zijn, maak je nuttig", zou je kunnen zeggen.
Dat lijkt me goed verenigbaar met en een prachtige aanvulling op “Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.”
Status die berust op nuttig zijn voor anderen (dienen van anderen) wordt natuurlijk zonder meer door die anderen erkend, anders dan gezag dat niet samengaat met nut/dienstbaarheid, maar slechts bestaat uit 'zeggenschap' willen hebben over anderen.

Kortom: het antwoord op mijn vraag "Moeten we gezag toekennen aan mensen?" zou dus kunnen leiden: "Alleen als ze zich dienstbaar maken aan een groter geheel en niet slechts uit zijn op eigen gewin/status."
En die dienstbaarheid kun je zien als het zichtbaar worden van gods geest in die mensen, zodat het niet per se strijdig is met het slechts gezag toekennen aan God.

Met v&Vriendengroet,

Wim
« Laatst bewerkt op: december 16, 2011, 10:39:32 pm door wimnusselder »

nicodemus

  • Berichten: 156
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #6 Gepost op: december 17, 2011, 12:40:42 pm »
Hallo Wim,

Graag wil ik even in gaan op het door jou aangeduide deel Marcus 10:42-45.

quote:

42 Jezus riep hen bij zich en zei tegen hen: ‘Jullie weten dat de volken onderdrukt worden door hun eigen heersers en dat hun leiders hun macht misbruiken. 43 Zo mag het bij jullie niet gaan. Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, zal de anderen moeten dienen, 44 en wie van jullie de eerste wil zijn, zal ieders dienaar moeten zijn, 45 want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.’


De essentie van deze passage leert mij dat Jezus wilde voorkomen dat de ruzie onder de discipelen, niet zou escaleren. Ze hadden al genoeg onenigheid onder elkander, zelfs nog tijdens het Laatste Avondmaal.
Israël stond onder Romeinse heerschappij en Jezus wist wat het betekende wat onderdrukking en geweld betekenden vanuit de macht die leidende families en geslachten, te weeg konden brengen. De essentie van Geloof is, denk ik;' Wie groot wil zijn, moet dienen' en niet de gunst willen verwerven gediend te willen worden. Want dan zijn we gelijk aan de wereld en haar (kerkelijke-) en maatschappelijke heersers.
Jezus wilde aanduiden dat geweld en machtsstrijd onder Zijn volk geen plaats mag hebben. De gezagsverhoudigen meoetn in liefde plaats hebben, onder leieing van Hem en/of door de Heilige Geest. de 'groeten' en de 'eersten' mogen niet heersen, maar moeten dienen. Dat is in de ogen van Jezus pas waarlijke 'grootheid'.

Het verlangen naar macht is de bron van alle geweld en onderdrukking. Jezus gaat echter niet de heerschappij, maar Zijn lijden tegemoet. De symboliek van Zijn Messiasschap zijn niet de scepter en dr kroon of de rijksappel, maar de beker van het kruis.
Christus vestigde een koninkrijk dat op geheel andere principes is gebouwd en dat tot in eeuwigheid zal bestaan. Hij roept de mensen niet op om te heersen, maar om te dienen. Macht, positie onze talenten als ook opvoeding zijn er om de mens te dienen, niet te (over-) heersen. In dat opzicht was en is Jezus dus de Dienaar en de Lastdrager!

Net zoals Jezus zouden wij op dezelfde wijze moeten leren dienen. Want als wij Getuigens zijn, dan moet de 'inwonende' Heilige Geest datzelfde bewerkstelligen.
oktober
 
Groet!
« Laatst bewerkt op: december 17, 2011, 12:50:40 pm door nicodemus »

wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #7 Gepost op: december 17, 2011, 02:06:33 pm »
Hoi nicodemus,

quote:

nicodemus schreef op 17 december 2011 om 12:40:
Net zoals Jezus zouden wij op dezelfde wijze moeten leren dienen.

Eens.
Kun je wat meer zeggen over wat dat concreter betekent voor onze tijd?
Kun je je vinden in mijn 'vertalingen'?

quote:

wimnusselder schreef op 16 december 2011 om 22:38:
"Wil je belangrijk zijn, maak je nuttig"
[...] gezag toekennen aan mensen [... a]lleen als ze zich dienstbaar maken aan een groter geheel en niet slechts uit zijn op eigen gewin/status."

Met v&Vriendengroet,

Wim

nicodemus

  • Berichten: 156
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #8 Gepost op: december 17, 2011, 04:31:40 pm »
Hallo Wim,

Gewoon hetzelfde zoals Marcus ons dat aangeeft. Immers het Evangelie is onveranderlijk en eeuwigdurend. Jezus`antwoorden op de vragen die wij stellen, zijn tijdloos en bieden vermaning en troost.

Marcus 12:38-44
 

quote:

38 Tijdens zijn onderricht zei hij: ‘Pas op voor de schriftgeleerden die zo graag in dure gewaden rondlopen en eerbiedig begroet willen worden op het marktplein, 39 en een ereplaats willen in de synagogen en bij feestmaaltijden: 40 ze verslinden de huizen van de weduwen en zeggen voor de schijn lange gebeden op. Over hen zal strenger worden geoordeeld dan over anderen!’
 
41 Hij ging tegenover de offerkist zitten en keek hoe de mensen er geld in wierpen. Veel rijken gooiden veel geld in de kist. 42 Er kwam ook een arme weduwe, die er twee muntjes in gooide, ter waarde van niet meer dan een quadrans. 43 Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: ‘Ik verzeker jullie: deze arme weduwe heeft meer in de offerkist gedaan dan alle anderen die er geld in hebben gegooid; 44 want die hebben gegeven van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede alles gegeven wat ze had, haar hele levensonderhoud.’


Vers 41-43 gaat niet zo zeer over geld, maar meer over woord en daad! De daad bij het woord! Het gaat om de gezindheid, in het algemeen. Wij dienen te dienen als Christus! Wij kunnen nooit van te voren weten wat of hoe mensen zijn. We zijn zelf onvolmaakt en kunnen dus alleen door de Heilige Geest geleid, het Dienstwerk verrichten, in het voorbeeld van Christus. Ook wij als 'getrouwen' mogen en kunnen ons dus een geestelijk of christelijk voordeel t.o.v. anderen niet veroorloven, in de eigenwerken. Want de werken die we doen, voor de Almachtige god, kunnen we -al- niet uit eigen kracht doen.

Jezus benadrukt zo`n houding en zo`n beheptheid in Mattheus 23

 
Matteüs 23:23-28
 

quote:

23 Wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, gij huichelaars, want gij geeft tienden van de munt, de dille en de komijn en gij hebt het gewichtigste van de wet verwaarloosd: het oordeel en de barmhartigheid en de trouw. 24 Dit moest men doen en het andere niet nalaten. Gij blinde wegwijzers, die de mug uitzift, maar de kameel doorzwelgt.
 
25 Wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, gij huichelaars, want gij reinigt de buitenzijde van de beker en van de schotel, maar van binnen zijn zij vol roof en onmatigheid. 26 Gij blinde Farizeeër, reinig eerst de inhoud van de beker; dan zal hij ook van buiten rein worden.
 
27 Wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, gij huichelaars, want gij gelijkt op gewitte graven, die van buiten wel schoon schijnen, maar van binnen vol zijn van doodsbeenderen en allerlei onreinheid. 28 Zo ook gij, van buiten schijnt gij de mensen wel rechtvaardig, doch van binnen zijt gij vol huichelarij en wetsverachting.


We moeten dus oppassen Wim dat we het Dienstwerk niet door wettische toepassingen proberen invulling te geven. Ook mensen zonder enig geloof in een verlosser kunnen zich dienstbaar maken aan een groter geheel. Sommige mensen hebben een natuurlijk talent of een natuurlijke gave die dat bewerkstelligd. Uiteindelijk zijn we allemaal schepselen van de Allerhoogste god.
Het zijn niet de talenten en de gaven, waarin we bekeerd moeten worden, maar de naar ons zelfgerichte, naar binnengerichte werken. En dat zal ook uiteindelijk gelden voor de mensen die 'van nature' zich dienstbaar willen maken, zonder enig geloof in Christus te hebben.
Omdat we 'in Christus' zijn moeten we daar niet alleen op letten. Als wij Dienaren zijn dan  moeten we onze ervaringen met Christus delen en barmhartigheid betonen, opdat we levende stenen zijn.

We leven met anderen samen, mensen die zo verschillend zijn, zelfs binnen de geloofsgemeenschappen. Geen één geloofsgemeenschap is volmaakt. Geen enkele geloofsgemeenschap heeft de volledige waarheid. Geen enkele denominatie is de alomvertegenwoordiging van Christus, ook de Kerk van Rome niet! Jezus kijkt naar het persoonlijke hart. Hij ziet toe op datgene waarmee de mens worstelt, in hoeverre de mens individueel in staat is Hem de eer te willen geven.

En het belangrijkste is, Hij dwingt ons nergens toe. En zo moet het met de Dienstknechten, in relatie tot Mattheus 28 ook zo zijn. Echter, hoe meer wij weten en hoe meer wij ons richten op de grondwet van de Almachtige god, des te meer verantwoordelijkheid wij dragen.

Ten aanzien van je 'vertaling“

quote:

Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.”


..kan ik zeggen dat ik zo`n gedachte wel mooi en oprecht vind. De vraag alleen is;
is dat wel de realiteit. Je spreekt dat uit, als de wens die de Vader der gedachte is, maar ik geloof dat tot op de dag vandaag mensen; politici, koningen en priesters, naar zoiets streven, maar steeds weer stranden.

Omgaan met mensen, samenwerken met mensen ligt besloten in onze relatie met Chriistus:

-met geheel uw ziel = met gevoel en affectie
-met geheel uw verstand = in denken en plannen
-met heel uw kracht= met alle inzet en bezigheid

Lees in dat verband eens:  Deuteronomium 28:1-4, Hebreeën 8:8-10 en Jesaja 8:20

Groet
« Laatst bewerkt op: december 18, 2011, 08:41:44 am door nicodemus »

Qohelet

  • Berichten: 1736
  • Vanitas vanitatum...
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #9 Gepost op: december 20, 2011, 03:49:00 pm »
In Ef. 5 en 6 heeft Paulus het over drie soorten maatschappelijke ongelijke relaties: man-vrouw, ouder-kind, heer-slaaf. Ze volgen alle drie het patroon gezag-respect. Paulus boodschap is: Als je de "ondergeschikte" bent in zo'n relatie, gedraag je dan als onder Christus' gezag. Als je de "gezaghebbende" bent, vervul dan je rol met Christus' liefde.

[1] Paulus laat dus maatschappelijke ongelijkheid rustig staan. Je zult in hem (of andere bijbelschrijvers) geen tegenstander vinden van slavernij, en geen voorstander voor feministische emancipatie.

[2] Paulus ziet in die ongelijkheid een kans om Christus' dienende heerschappij en de toewijding van de gemeente vorm te geven in elke relatie. Hij roept christenen op om Christus te zien in en om een Christus te zijn voor anderen.

[3] De relatie van gelovigen tot God stijgt hierboven uit. Wij zijn kinderen van God, vrienden van de Zoon. We zijn ook Gods dienaren. (Paulus zegt bijvoorbeeld dat zowel slaven als meesters dezelfde Meester hebben.) In dat perspectief zijn maatschappelijke relaties maar van weinig belang.
als iemand eet en drinkt en het goede geniet bij al zijn zwoegen, dan is dat een gave Gods.


nicodemus

  • Berichten: 156
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #10 Gepost op: december 20, 2011, 08:19:29 pm »
Beste Qohelet,

Wat bedoelt u met:

quote:

Hij roept christenen op om Christus te zien in en om een Christus te zijn voor anderen.


Paulus stelt namelijk vast dat het noodzakelijk is, dat we elkanders gezag aanvaarden. Geloof in maatschappelijke relaties, is dus van eminent belang, schijnt mij.

Efeziërs 5:21-6:9
 

quote:

21 Aanvaard elkaars gezag uit eerbied voor Christus. 22 Vrouwen, erken het gezag van uw man als dat van de Heer, 23 want een man is het hoofd van zijn vrouw, zoals Christus het hoofd is van de kerk, het lichaam dat hij gered heeft. 24 En zoals de kerk het gezag van Christus erkent, zo moeten vrouwen in ieder opzicht het gezag van hun man erkennen. 25 Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven 26 om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden 27 en om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver. 28 Zo moeten mannen hun vrouw liefhebben, als hun eigen lichaam. Wie zijn vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief. 29 Niemand haat ooit zijn eigen lichaam, integendeel: men voedt en verzorgt het, zoals Christus de kerk, 30 want dat is zijn lichaam en wij zijn de ledematen. 31 ‘Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één lichaam zijn.’ 32 Dit mysterie is groot – en ik betrek het op Christus en de kerk. 33 Maar ook voor elk van u geldt dat ieder zijn vrouw moet liefhebben als zichzelf, en dat een vrouw ontzag moet hebben voor haar man.



Het principe om elkaars gezag te aanvaarden is hierd e inleiding tot dat onderwerp:

Relaties tussen men en vrouw.
Relaties tussen ouders en kinderen
Relaties tussen meesters en slaven

Wat is nu de kern van de zaak:

vers 18-20:

quote:

18 Bedrink u niet, want dat leidt tot uitspattingen, maar laat de Geest u vervullen 19 en zing met elkaar psalmen, hymnen en liederen die de Geest u ingeeft. Zing en jubel met heel uw hart voor de Heer 20 en dank God, die uw Vader is, altijd voor alles in de naam van onze Heer Jezus Christus.


door ons te laten leiden door de Heilige Geest, is geen enkele maatschappelijke relatie voor ons een barriére om de Heer te verkondigen en mensen tot de Heer te brengen! In mensen waar Christus niet in is, is Christus niet in. Mensen dienen zich te bekeren, willen zij bedauwd worden door de Heilige Geest, dat ligt ook besloten in onze opdracht.

De Heilige Geest, als inwoner, is dus een Geest die alleen door de wet (-)matigheid) van het Hemelse Gezag kan functioneren. daardoor pas kunnen wij Getuigen van Christus zijn, volgens mij! Wijzelf moeten dus eerst het belang  in zien dat we een tempel van de Heilige Geest zijn en daarin moeten groeien (Gerechtigheid van Christus)

Johannes 3:3-8 en 2 Korinthiërs 3:18

Vanuit dat profetische kader kunnen we de grenzen van het gezag van mensen herkennen.

In gewetenszaken moet de ziel niet gehinderd worden.Niemand mag de geest van een ander overheersen, voor iemand anders oordelen of iemand anders voorschrijven wat zijn plicht is. God heeft iedereen de vrijheid gegeven om te denken en zijn eigen overtuigingen te volgen. In alle dingen waar het om beginselen moet gaat moet ieder voor zijn eigen besef ten volle overtuigd zijn (Romeinen 14:5) Engelen van God zijn niet naar aarde gekomen om te heersen of eer af te dwingen danwel op te eisen, maar als boodschappers van barmhartigheid om met de mens samen  te werken in het verheffen van de mensheid.

De gemeente moet -leren- erkennen dat Christus in Zijn liefde tot alle mensen het voorbeeld is voor zowel hen die leiding moeten geven als hen die onder leiding staan.

Groet
« Laatst bewerkt op: december 20, 2011, 08:45:49 pm door nicodemus »

Qohelet

  • Berichten: 1736
  • Vanitas vanitatum...
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #11 Gepost op: december 21, 2011, 02:35:32 am »

quote:

nicodemus schreef op 20 december 2011 om 20:19:
Beste Qohelet,

Wat bedoelt u met:
"Hij roept christenen op om Christus te zien in en om een Christus te zijn voor anderen."

Laat ik dat uitwerken aan de hand van de man-vrouw relatie, die Paulus eerst en het meest uitgebreid beschrijft.

De vrouw, die de ondergeschikte is (was?) in de maatschappelijke verhouding, moet het gezag van haar man accepteren, met een dienende houding alsof hij de Heer was: "Zoals de gemeente zich aan Christus onderwerpt, zo moeten ook de vrouwen zich in alle opzichten aan haar mannen onderwerpen."

De man, die de leidinggevende is in de relatie, moet zich zo opstellen alsof hij de Heer was: "Heb uw vrouwen lief, zoals ook Christus de gemeente heeft liefgehand en zichzelf voor haar heeft opgegeven."

Dat vat ik dan maar even samen als: de vrouw moet in/achter haar man de Christus zien; de man moet voor zijn vrouw de Christus zijn.
(Of in het Engels: see a Christ in him, and be a Christ to her.)

Ook in dit opzicht hebben wij deel aan zijn chrisma, zijn zalving.
« Laatst bewerkt op: december 21, 2011, 02:36:08 am door Qohelet »
als iemand eet en drinkt en het goede geniet bij al zijn zwoegen, dan is dat een gave Gods.


wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #12 Gepost op: december 21, 2011, 08:49:42 am »
Hoi Qohelete en nicodemus,

quote:

Qohelet schreef op 21 december 2011 om 02:35:
De vrouw, die de ondergeschikte is (was?) in de maatschappelijke verhouding, moet [...]

We kunnen het heel lang hebben over de vraag hoe de teksten die hier aan de orde zijn in de context van hun tijd uitgelegd moeten worden en daar zijn we het denk ik grotendeels over eens.
De vraag is wat we er nu mee moeten: wat moeten we met het feit dat de maatschappelijke verhoudingen veranderd zijn en dat gezagsverhoudingen die vanzelfsprekend en acceptabel waren voor de bijbelschrijvers dat nu, ook voor ons als Christenen, niet meer zijn?
Moeten we op grond van de Bijbel elkaar en anderen oproepen om dergelijke ouderwetse gezagsverhoudingen wél weer als normaal en acceptabel te gaan zien?
Of kunnen we dergelijke teksten 'vertalen' en bruikbaarder maken voor deze tijd?
Ik heb een suggestie gedaan en vind het jammer dat daar maar beperkt op in gegaan wordt.

quote:

nicodemus schreef op 17 december 2011 om 16:31:
Ten aanzien van je 'vertaling“

quote:

wimnusselder schreef op 16 december 2011 om 22:38:
Laat iedereen die in enigerlei rol met elkaar samenwerkt er naar streven om dat als gelijken te doen, onder erkenning van rolverschillen, verschillen in expertise en verschillen in vaardigheden.
..kan ik zeggen dat ik zo`n gedachte wel mooi en oprecht vind. De vraag alleen is;
is dat wel de realiteit. Je spreekt dat uit, als de wens die de Vader der gedachte is, maar ik geloof dat tot op de dag vandaag mensen; politici, koningen en priesters, naar zoiets streven, maar steeds weer stranden.
(Laten we er niet teveel andere teksten bij halen.
Dat maakt e.e.a. niet overzichtelijker.)
Je bedoelt neem ik aan: "is dat wel realistisch"?
Nee, dus, maar dat het maakt het toch niet minder nastrevenswaardig, niet minder bijdragend aan een betere samenleving en niet minder 'heilzaam' dan "hebt uw vijanden lief"?

Met v&Vriendengroet,

Wim
« Laatst bewerkt op: december 21, 2011, 10:59:19 am door wimnusselder »

nicodemus

  • Berichten: 156
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #13 Gepost op: december 21, 2011, 08:19:25 pm »
Hallo Wim,

Opmerkelijk dat je zegt dat we " er niet teveel ander teksten bij moeten halen.
Okay, daar is wat voor te zeggen, maar wat leren we van menselijke overwegingen als we de wet van de Almachtige er niet op naslaan, de wet doet immers zonde kennen. En 'vrede' is wel degelijk ' één der vruchten van de geest'.
Het lijkt me interessant om dus, vanuit dit topic ook die accenten aan te halen van Bijbelse oorsprong, om juist een beter begrip van 'vrede' te krijgen, als we er naar streven dat na te leven, wat een goede zaak is!

Als we 'zomaar' vrede willen bewerkstelligen dan hebben we Gods hulp nodig om vrede te brengen. Geen vrede zoals de wereld vrede ziet of zelf bewerkstelligd

Vrede komt alleen uit GOD voort

quote:

2 Johannes 1:3 'De goedgunstigheid, de barmhartigheid en de vrede, van God, de Vader, en van Jezus Christus, de Zoon van de Vader, zullen bij ons blijven in de waarheid en in de liefde'.
Filippenzen 4:7 'En God zal met zijn vrede die alle begrip te boven gaat, waken over uw hart en uw gedachten, in Christus Jezus'.
Galaten 1:3 'Ik wens u de genade en de vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus'.
Vrede is Vrucht van GOD

Dus ook voor de Christen moet vrede als één der vruchten -van de Geest- zijn.

quote:

Galaten 5:22 'Maar wat de Geest doet groeien en rijpen, is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid en vertrouwen'.
Romeinen 8:6 'Het streven van het zondige ik leidt tot de dood; het streven van de Geest leidt tot leven en vrede'.


Voor een Christen moet het dus schreden van levenswandel zijn. Hij of zij distancïeert zich van (oorlogs-) geweld tegen elkander, zoals Romeinen 8:6 ons leert, oorlog kan ook geestelijk zijn en niet alleen met wapens of wapentuig.

Wereldse zaken nastreven leidt tot oorlog

quote:

Galaten 5:16-17 'Ik bedoel dit: laat u in uw levenswandel leiden door de Geest, dan zult u geen gevolg geven aan zelfzuchtige verlangens. Want wat onze zelfzucht verlangt, is strijdig met wat de Geest verlangt, en omgekeerd. Ze zijn elkaars vijanden, met het gevolg dat u niet kunt doen wat u zou willen'.
Wereldvrucht: onrechtvaardig dus onvredig

quote:

Het is duidelijk wat allemaal uit ons zelfzuchtig ik voortkomt: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, afgoderij en magie, haatgevoelens, ruzie, afgunst, uitbarstingen van woede, eigenbelang, geschillen, partijzucht, jaloezie, drinkgelagen, zwelgpartijen en meer van dergelijke dingen. Evenals vroeger waarschuw ik u ook nu: wie dergelijke dingen doen, krijgen geen deel aan het koninkrijk van God'.
Alleen Gerechtigheid leidt tot vrede en andersom

quote:

Jakobus 3:18 'Gerechtigheid groeit waar vrede is, en wie vrede zaait, zal gerechtigheid oogsten'
.

Gods nieuwe Hemel & Aarde: gerechtigheid en vrede

quote:

2 Petrus 3:13 'Maar hij heeft ons een nieuwe hemel en een nieuwe aarde beloofd, waar gerechtigheid zal heersen, en daar zien we verlangend naar uit'.
Openbaring 21:1-4 'Toen zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. De eerste hemel en de eerste aarde waren verdwenen en ook de zee bestond niet meer. Ik zag een nieuw Jeruzalem, een nieuwe heilige stad, neerdalen vanuit God uit de hemel. Ze was als bruid getooid, mooi gemaakt voor haar man. En uit de richting van de troon hoorde ik luid een stem zeggen: ‘Nu heeft God zijn tent onder de mensen opgeslagen! Hij zal bij hen wonen en zij zullen zijn volk zijn. God zelf zal bij hen zijn en hij zal elke traan uit hun ogen wissen. De dood zal er niet meer zijn; geen rouw, geen weeklacht, geen pijn zal er zijn, want de eerste dingen zijn voorbij'.


Dus Wim, ik ben volledig accoord met het gegeven dat Christenen dienen te streven naar vrede, maar welke vrede is van belang om te onderzoeken, aan ons hart.

De maatschappij wordt er op zich niet beter door. De wereldse mens vindt het Evangelie een dwaasheid, zoals de Bijbel ons leert, waarin de ervaringen van Christus aangaande dat punt opschreven staan. (Johannes 8 bijv.)

quote:

Meent niet, dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. Want Ik ben gekomen om tweedracht te brengen ...
Mattheüs 10:34,35.

Voor de Christen betekent navolging en trouwheid aan de wet, strijd en vervolging. Door Satans opstand tegen de Almachtige is er een strijd van universele omvang, op aarde. Alleen met Gods Geest kunnen wij die overwinnen en, daardoor een Getuigenis zijn, dat is de enige vrede die we aan de harten  van mensen kunnen brengen.(Romeinen 5:15-21)

[/quote]...15 Doch niet, gelijk de misdaad, alzo is ook de genadegift, want indien, door de misdaad van een, velen gestorven zijn, zo is veel meer de genade Gods, en de gave door de genade, die daar is van een mens Jezus Christus, overvloedig geweest over velen. 16 En niet, gelijk de schuld was door den een, die gezondigd heeft, alzo is de gift; want de schuld is wel uit een misdaad tot verdoemenis, maar de genadegift is uit vele misdaden tot rechtvaardigmaking. 17 Want indien door de misdaad van een de dood geheerst heeft door dien enen, veel meer zullen degenen, die den overvloed der genade en der gave der rechtvaardigheid ontvangen, in het leven heersen door dien Enen, namelijk Jezus Christus. 18 Zo dan, gelijk door een misdaad de schuld gekomen is over alle mensen tot verdoemenis; alzo ook door een rechtvaardigheid komt de genade over alle mensen tot rechtvaardigmaking des levens. 19 Want gelijk door de ongehoorzaamheid van dien enen mens velen tot zondaars gesteld zijn geworden, alzo zullen ook door de gehoorzaamheid van Enen velen tot rechtvaardigen gesteld worden. 20 Maar de wet is bovendien ingekomen, opdat de misdaad te meerder worde; en waar de zonde meerder geworden is, daar is de genade veel meer overvloedig geweest; 21 Opdat, gelijk de zonde geheerst heeft tot den dood, alzo ook de genade zou heersen door rechtvaardigheid tot het eeuwige leven, door Jezus Christus onzen Heere. [/quote]

Wat ik probeer aan te geven is, dat door eigen werken, ook op het punt van zogezegde vrede, niets kunnen brengen. Zonder Mij bent u niets, zegt Jezus.

groet
« Laatst bewerkt op: december 22, 2011, 04:18:58 am door nicodemus »

wimnusselder

  • Berichten: 727
    • Bekijk profiel
Efe. 6:5-9 en Joh. 15:15: slaven/dienaren of vrienden?
« Reactie #14 Gepost op: december 22, 2011, 01:04:33 pm »
Sorry nicodemus,

"Vrede" en de nastrevenswaardigheid daarvan zijn off-topic imho.

Met v&Vriendengroet,

Wim