'Arts omzeilt euthanasiewet'. Discussieer mee over de voor en tegens van euthanasie.

[Picardijn]

Trouw
Medicijnen ter pijnbestrijding voorkomen omslachtige procedure
van onze verslaggever
2003-02-27  

AMSTERDAM - Artsen kiezen steeds vaker voor het toedienen van slaapmiddelen en morfine om zo het leven van doodzieke patiënten te bekorten. Op die manier omzeilen ze de ingewikkelde en tijdrovende euthanasieprocedure.

Dat stelt oud-verpleeghuisarts Aart Hoogerwerf, voormalig lid van een regionale toetsingscommissie voor euthanasie, vanavond in het KRO-tv-programma 'Reporter'.

Hoogerwerf krijgt in de uitzending bijval van onder anderen directeur Rob Jonquière van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie (NVVE). Ook hij vermoedt dat zogeheten 'terminale sedatie' meer wordt toegepast omdat artsen zich dan niet achteraf hoeven te verantwoorden.


Voor het gehele artikel klik hier

Het is toch van de zotte dat artsen gaan bepalen wat nuttig leven is? Dan klagen de artsen dat men er toe gedwongen worden omdat de wet te tijdrovend zou zijn....mogen we nog wel vertrouwen hebben in het medische handelen?
Misschien is de tijd wel rijp voor een particulier christelijk ziekenhuis, met een goede ethische comissie die controle uitvoert over de behandeling van de patienten. De artsen moeten dan een soort pro-leven manifest ondertekenen.

[elle]

Klopt niet helemaal:
Euthanasie gebeurt op verzoek van een patient. Die vind zijn eigen leven niet leuk meer, en wil het beeindigen. De arts begint dus niet.
Hij kan zelf zelfmoord plegen, of een arts vragen hem daarbij te helpen. Als de patient voor het laatste kiest, en een arts stemt ermee in, dan moet een zorgvuldige procedure doorlopen worden.
Kennelijk vergt de euthanasieprocedure aardig wat tijd, en is het een makkelijkere oplossing om de dosis morfine ea zoetjes aan te verhogen. Weinig hanen die daarnaar kraaien.

Er overleiden ook jaarlijks vele patienten aan morfine, die nog helemaal niet dood wilden gaan. Dat komt omdat morfine een onderdeel uitmaakt van de pijnbestrijding bij deze patienten. Vaak lijden zij aan kanker of een andere ernstige kwaal die dodelijk voor hen is. Ze zijn 'terminaal', op sterven na dood.
Om hun laatste beetje leven dragelijk te houden, krijgen zij morfine. Net genoeg om de pijn te onderdrukken, zodat zij nog met familie kunnen praten, hun pasgeboren kleinkind te kunnen zien enzovoorts. De ziekte wordt vaak steeds pijnvoller, waardoor steeds hogere doseringen nodig zijn.
Op een gegeven moment is een dosering dodelijk. Dit komt min of meer door de bijwerkingen: het stilt niet alleen pijn, maar regelt ook je ademhaling omlaag.

Ik vermoed niet dat het zo is dat artsen op eigen houtje de dosering van een patient stelselmatig gaan verhogen, 'omdat het zo zielig is als 'ie nog langer doorleeft'. Dat is bovendien strafbaar.
Het gaat, naar mijn idee, in het krantenartikel om de verkapte vorm van euthanasie bij mensen die een 'oprechte doodswens' hebben.

[Picardijn]

Jonquière (NVVE): ,,Bij terminale sedatie hoeft niemand zich te verantwoorden en uit te leggen wat de beweegredenen zijn''.

Dit is dus voor veelerlij uitlegbaar. Hier alvast eentje "als men eigenlijk niet binnen de huidige ethische grenzen kan blijven dan kan dit een uitvlucht zijn."

Kan me haast niet voorstellen als de arts mee wil werken met de "euthanasie wens" er problemen mee zou hebben om de administratieve handelingen te verichten.

Verderop in het gehele artikel staat geschreven.
Dat terminale sedatie in opmars is, leidt 'Reporter' onder meer af uit het sterk toegenomen gebruik van ampullen met het slaapmiddel Dormicum, die worden geïnjecteerd of per infuus toegediend. Alleen al in de huisartsenpraktijk zou het gebruik hiervan de afgelopen zes jaar verveertienvoudigd zijn.

De verkapte zelfmoordpil, aangezien je oma alles wel kan laten slikken dan maar een paar extra. Ja oma het zijn slaaptabletjes.

Beetje makelijke manier om de maatschappelijk problemen oplossen, zo'n pil is economisch zeer rendabel.

Men laat vanuit de medische hoek al termen vallen van haalbare rendementen van operaties, en de ruimte die economisch functie van bepaalde mensen. Iemand van 72 kan dan wel niet werken, maar hij heeft dat ook genoeg gedaan...maar nu is hij nutteloos voor de maatschappij dus afvoeren maar.
De termen hoor je ook bij de geboorte van "minder volmaakte" baby's.

Misschien durven mensen dit ook nog wel onder "goed" rentmeesterschap te schuiven.

[Jan W]

Euthanasie is een teer onderwerp dus laten we daar voorzichtig over discussiëren.

Wat betreft morfine toediening ik ken ook zat mensen uit onze kerken die bij het overlijden van een van hun geliefden er in hebben toegestaan om de dosis van morfine te verhogen omdat er sprake was van uitzichtloos lijden. Ik praat hier dan niet over levensverkorting van weken, wel over dagen tot uren.

[Picardijn]

Zo ken ik iemand die totaal was opgegeven door de artsen, waar men over de stekker eruit trekken had. Besluit stond al vast dat er niet meer geranimeerd zou worden. Hij was al van de intensive care afgehaald zodat men in alle rust op een apart kamertje van hem afscheid kon nemen.
(Op zijn ruggemerg en nek na was alles gebroken en hij had ernstige hoofdletsel. Na 3 hersenbloedingen en 4 reanimaties werd hij opgegeven)

Daar is hij dusdanig hersteld van zijn verwondingen, dat er alleen een persoonlijkheids verandering is opgetreden. Lichaamelijk is hij weer helemaal fit geworden.
Beetje morfine had in die laaste fase toch wel aardig wat uit kunnen maken, gelukkig hoeven wij geen keuze's te maken over leven en laten leven. Laten we dat vooral dan ook niet doen.

[elle]

Picardijn, er bestaan dus bij u 2 vermoedens, als ik het goed begrijp:

- een patient wil graag euthanasie, heeft nog maar kort te leven en zit toch al op pijnbestrijding. Dan kan men de morfine gewoon langzaam aan verhogen tot hij totaal gesedeert is: het omzeilen van de euthanasiewet. Een ethisch debat over dit onderwerp is niet wezenlijk verschillend van een debat over euthanasie an sich.

- een patient kan niet meer aangeven wat 'ie wil (is comateus), maar is door zijn artsen opgegeven. Als een arts dan besluit om de dosis morfine te verhogen zodat de patient daaraan overlijdt, dan is dat gewoon moord. Valt, wat mij betreft, niet onder het 'omzeilen van de euthanasiewetgeving', want de patient heeft geen doodswens geuit. Als deze praktijk ook voor komt (wat ik me op zich ook wel voor kan stellen), dan is een arts eigenwillig bezig.

Over beide kan ik kort zijn: ik vind het (zelf)moord.

Dingen waar ik een genuanceerdere mening over heb zijn:
- Terminale patient met dusdanig veel pijn dat 'ie een mogelijk lethale dosis morfine nodig heeft om nog met familie te kunnen praten.

- Niet behandelen van complicaties: patienten kunnen ervoor kiezen om niet meer behandeld te worden voor complicaties; dan hebben ze bijv. longkanker, en overlijden ze aan een infectie waarvoor ze geen antibiotica willen. Niet reanimeren ligt in de zelfde orde.

[Skynolimit]

quote:

op 02 Mar 2003 10:08:06 schreef Jan W:
...er in hebben toegestaan om de dosis van morfine te verhogen omdat er sprake was van uitzichtloos lijden.

Niet alleen morfine, ook andere middelen die sterk sederend werken (slaaptabletten etc.) kunnen het LIJDEN verkorten of het LEVEN verlengen.
Dit is veelal de keuze die gemaakt moet worden.
Er is een verstervingsrisico zoals dat dan genoemd wordt.
Dat risico op sterven neem je bewust omdat je weet dat het qua pijnbestrijding noodzakelijk is.

Vreemd is dat wij versterven veelal wel toestaan als dit betekend dat voeding en vocht onthouden wordt gedurende een korte tijd(vaak geven patienten zelf aan geen eten / drinken meer te willen) en niet als de versterving via medicinale weg gaat.

[Picardijn]

Een zelfdodingsconsulent uit
 Drenthe is tot een voorwaardelijke    
 celstraf van 6 maanden veroordeeld met
 een proeftijd van 2 jaar.Hij hielp een
 81-jarige vrouw euthanasie te plegen.  
 Er was 300 dagen cel waarvan 250 dagen
 voorwaardelijk tegen hem geëist.      
                                       
 Volgens de rechter heeft de consulent  
 een actieve en sturende rol gespeeld en
 overschreed hij daarmee een grens.Het  
 wordt de Drentenaar aangewreven dat hij
 niet inziet dat hij fout zat.          
                                       
 De betrokkene blijft van mening dat hij
 de vrouw alleen advies heeft gegeven.  
 Hij werkt bij Stichting De Einder die  
 landelijk advies geeft over euthanasie.
bron: Teletekst
Vanmorgen stond er in de AD ook een artikel over een man (80) die zelfmoord heeft gepleegd met hulp van de stichting "De einder" dit word beschreven door zijn zoon. De bewijzen zijn er niet meer door levensredende handelingen die door de zoon zouden zijn uitgevoerd. Vreemd dat men adviezen geeft hoe men het beste er een eind aan kan maken, dit om leed aan derden te besparen. (voor de trein springen)

Best triest dat er mensen zijn die zelfmoord stimuleren. Zelf ben ik tegen euthanasie, maar zoals ik het begrijp heeft de stichting niet eens de andere mogelijkheden gebruikt of gezocht.
Is dit nu een afvalputje van de maatschappij.........

[Picardijn]

Helft gevallen euthanasie niet gemeld
Het Nederlands Dagbald heeft net zoals meerdere andere kranten geschreven over een raport dat is gepresenteerd over onderzoek naar toetsingsprocedures bij zelfdoding gedurende de jaren 1990-2001, in opdracht van de ministeries van Justitie en Volksgezondheid.

Daaruit bleek dat in bijna de helft van de gevallen artsen die hulp bieden bij euthanasie daar geen melding van maken.

De euthanasiewet is in 2002 ingevoerd. Het aantal gevallen na 2002 (na het ik kracht gaan van de wet) kunnen de onderzoekers geen mededeling over doen.  Uit het jaarverslag van de toetsingscommissies blijkt dat het aantal meldingen in 2002 is gedaald.


Is er dan op te maken dat de helft van al de mensen dus gewoon vermoord is? Daar maakt het ND geen melding over...

[Paul Mauer]

EUTHANASIE is een aktie gevraagd door een wilsbekwame patiënt die ernstig en uitzichtloos lijdt, waarbij geen behandeling meer is die leidt tot genezing. De behandelend arts dient, na herhaaldelijk verzoek van de patient de psychiater te raadplegen, of de patient wel wilsbekwaam is. Vervolgens wordt er een onafhankelijke derde arts geraadpleegt die bekijkt of de situatie inderdaad uitzichtloos en onbehandelbaar is.
De middelen die gebruikt worden om te euthanaseren, beogen direkte levensbeëindiging.

Pijnbestrijding kan zo danig opgehoogd moeten worden, dat iemand daar aan overlijdt. Dit overlijden had ook gebeurt zonder pijnbestrijding, wellicht over een langere periode.

Abstinerend beleid, is een beleid waarbij hetzij door de patient, het zij door de arts gekozen wordt voor terughouden van behandeling. Ofwel, iemand sterft een natuurlijke dood. Voor dit beleid kan gekozen worden, als iemand erg oud is én medisch gezien een "wrak"is waarbij bijvoorbeeld reanimatie meer schade zou doen dan goed.

Aktief levensbeëindigend handelen terwijl de patient niet bij kennis is (wilsonbekwaam) heet moord. Staken van medisch behandelen, omdat dit zinloos handelen is, valt niet onder moord, maar onder abstinerend beleid.

[Paul Mauer]

quote:

op 29 May 2003 11:17:48 schreef Paul Mauer:
EUTHANASIE is een aktie gevraagd door een wilsbekwame patiënt die ernstig en uitzichtloos lijdt, waarbij geen behandeling meer is die leidt tot genezing. De behandelend arts dient, na herhaaldelijk verzoek van de patient de psychiater te raadplegen, of de patient wel wilsbekwaam is. Vervolgens wordt er een onafhankelijke derde arts geraadpleegt die bekijkt of de situatie inderdaad uitzichtloos en onbehandelbaar is.
De middelen die gebruikt worden om te euthanaseren, beogen direkte levensbeëindiging.

Pijnbestrijding kan zo danig opgehoogd moeten worden, dat iemand daar aan overlijdt. Dit overlijden had ook gebeurt zonder pijnbestrijding, wellicht over een langere periode.

Abstinerend beleid, is een beleid waarbij hetzij door de patient, het zij door de arts gekozen wordt voor terughouden van behandeling. Ofwel, iemand sterft een natuurlijke dood. Voor dit beleid kan gekozen worden, als iemand erg oud is én medisch gezien een "wrak"is waarbij bijvoorbeeld reanimatie meer schade zou doen dan goed.

Aktief levensbeëindigend handelen terwijl de patient niet bij kennis is (wilsonbekwaam) heet moord. Staken van medisch behandelen, omdat dit zinloos handelen is, valt niet onder moord, maar onder abstinerend beleid.

Gezien de eed die artsen afleggen voordat zij hun beroep mogen uitoefenen, zijn artsen eerder geneigd iemand in leven te houden, dan er een einde aan te maken. Sommige artikelen in de media zijn nogal ongenuanceerd, die nogal een beeld schetsen als of een arts zich gedraagd als God op aarde.

Persoonlijk ben ik eens beroepsmatig betrokken geweest bij een euthanasie procedure, waarbij de therminale patiënt van rond de 40 jr, totaal bij kennis etc "doodgespoten" werd. Dit was een van mijn meest walgelijke ervaringen in mijn beroep (als verpleegkundige). Hoewel ik "erachter stond" omdat alles goed beredeneerd was en volgens de regels was gegaan, had ik een smerig gevoel van moord. Ik zou dit nooit meer willen meemaken.
Sinds enkele jaren werk ik op een INtensive Care, waarbij soms gestaakt wordt met behandelen omdat het medisch zinloos blijkt. De medicijnen worden gestopt, de beademingwordt afgebouwd en weldra overlijdt er iemand. Hiermee heb ik geen moeite, omdat naar mijn idee iemand al reeds overleden is, maar wij hielden het lichaam in een toestand van ademhalen en hartslag.