quote: op 16 Jun 2003 11:05:09 schreef Zwever:Are you talking to me?
niet specifiek. ik sprak in het algemeen
quote: Ten eerste zijn die mensen natuurlijk niet achterlijk, maar er zijn gewoon veel mensen die niet weten wat al die woorden en begrippen betekenen, omdat zij ze simpelweg nooit tegenkomen. En dat gaat veel verder dan je op het eerste gezicht zou denken, zelfs bij behoorlijk intelligente mensen.
Ten tweede, de taal zal in de meeste gevallen niet de barriëre zijn. Maar nu doe je het voorkomen alsof alleen de grootste barriere de beslissende factor is.
Ik zou het eerder zien als een hele muur van barrieres op elkaar gestapeld, waarbij als je de taal weg zou halen deze muur toch weer wat lager zou zijn.
Ben ik het mee eens, hoor. Zoals ik al aangaf, verouderd taalgebruik heeft ook niet mijn voorkeur. Ik zit in een gemeente waar nog uit de psalmberijming van 1773 gezongen wordt, maar eigenlijk vind ik dat schandalig. Hedendaags taalgebruik is belangrijk. Zolang het maar geen versimpeling inhoudt, want sommige begrippen (zoals 'genade', 'zonde' etc) zijn nu eenmaal nodig. En als iemand geinteresseerd is in het christelijk geloof zal hij of zij best bereid zijn zich die begrippen uit te laten leggen.
Deze discussie is trouwens al een paar keer gevoerd op dit forum.
Daarom nog even een 'oud' citaat van mezelf:
Volgens mij gaat het niet zozeer om de hoogte van de 'drempel', maar meer om wat er binnen gebeurt. Als daar in duidelijke en heldere taal het evangelie verkondigd wordt, zal dat mensen overtuigen (zie 1 kor 14,24-25).
Wat de gebruikte vormen betreft: ik zou niet al te zeer proberen aanlsluiting te zoeken bij 'de leefwereld van de niet-christen'.
De niet-christen bestaat niet. Er zijn buiten de kerk veel mensen die niet zo veel moeten hebben van bv muziekstijlen die nu populair zijn, of van de televisiecultuur. Wijzelf zijn ook mensen van deze tijd, en als wij vormen hebben waar we ons zelf bij thuisvoelen, dan is dat denk ik voldoende garantie dat ook anderen die vormen kunnen gaan waarderen. Als het dus gaat om vormveranderingen, dan zou ik me allereerst op de kerkmensen zelf richten. Dus niet onder het mom van 'drempelverlaging'.
Dat het moeite kost om thuis te raken in de kerk is niet zo vreemd. Ik zou ook hier niet al te zwaar aan tillen. Als je lid wordt van bijvoorbeeld een cricket-club zul je ook even moeten wennen aan de manier waarop zo'n organisatie in elkaar zit. En het leren van alle spelregels doe je dan zelfs met plezier, want daar gaat het je juist om.
Het allerbelangrijkste voor mensen die van 'buiten' komen lijkt mij de persoonlijke contacten. Als die goed zijn, komt de rest ook wel.
Je moet natuurlijk ook niet naar de andere kant doorslaan en geheel los van de maatschappij je eigen toko gaan organiseren.
Als kerkmensen zich op de hoogte houden van de maatschappelijke ontwikkelingen, dus kranten lezen (ook niet christelijke), televisie kijken etc, dan is er volgens mij aangrijpingspunt genoeg voor niet-christenen.
