De belangrijkste reden van de vrijmaking was geen afval of ontrouw, maar het feit dat de synode een onjuiste opvatting over de doop dwingend oplegde aan de kerken. Wie het met die opvatting niet eens was, werd geschorst en afgezet door de synode (terwijl een synode helemaal niet schorsen en afzetten mag, dat mag alleen een kerkenraad!). Voor hen bleef dus geen andere keus meer over dan zich vrij te maken van de synode.
Dat de vrijgemaakten dezelfde naam zijn blijven voeren, kwam mee doordat zij van mening waren de kerk niet het kerkverband is, maar de plaatselijke gemeente. ALs een gemeente zich vrijmaakte van de synode, bleef het dus toch dezelfde kerk.
Daarom is het ook heel belangrijk om over Gereformeerde Kerken te spreken. Dat meervoud is heel belangrijk!