XGnoom > Nee, ik overdrijf absoluut niet. De Kerkorde die in de GKV wordt gehanteerd voegt niet alleen aan de Bijbel toe, maar overschrijft ook de Bijbel op verschillende punten. Neem nu het punt van de tucht (is nog gerelateerd aan het onderwerp ook!). De Kerkorde stelt, dat wanneer iemand zich in leer of leven misdraagt, er met hem/haar moet worden gesproken. Luistert de persoon niet, dan moet er iemand worden meegenomen (overwicht). Helpt dat niet, dan staat er: meld het de kerkenraad. Daar staat in de Bijbel: meld het de gemeente, en ontzeg hem de toegang tot de vergadering. De Bijbel is vrij resoluut: maak het openbaar, en dump hem. De kerkorde is veel te lief.
Ik heb, in de tijd dat ik lid was van de GKV, een aantal malen dit punt (en andere punten) aanhangig gemaakt. De reacties waren o.a.: "Doe niet zo moeilijk", "lul niet" (sorry, ik citeer slechts), "Man, we hebben het jaren zo gedaan", "Ga ergens anders mierenneuken" (ik citeer nog steeds), "We gaan hier niets aan veranderen, dit is ter bescherming van de persoon in kwestie".
Wilhelmina > Diepgang is naar mijn mening niet toe te schrijven aan een kerk of gemeenschap, maar aan een voorganger.... In de kerk waar ik altijd kwam hadden we een eigen dominee, en de dominee van de gemeente waar we het kerkgebouw mee deelden. De voorganger van onze eigen gemeente was naar mijn opinie zo saai als een pak koffie, maar die van de andere gemeente mocht ik graag horen. Helaas woon ik nu 750 kilometer verderop, maar anders wilde ik graag die man nog es horen.
Dan dat van schuldbelijdenis... Ik weet niet hoe dat zou gaan in de GKV, maar als (en ik zeg heel duidelijk ALS), als het wegblijven uit de GKV daadwerkelijk een zonde is, zou je als gevolg van de Bijbel een schuldbekentenis moeten afleggen in het openbaar.
Het is echter niet God die de verschillende kerken gesticht heeft.
Ik was er aan gewend hoe de bureaucratie was geregeld: eerst catechisatie, dan belijdenis, en vervolgens sta je onder jurisdictie van de kerkenraad: mocht je naar een andere kerk willen, waar avondmaal is, moet je een bewijs van goed gedrag meenemen. Dat deed ik ook keurig. Tot ik voor de eerste keer in het land kwam waar ik nu woon. Ik zat in een kerk, achterin, en een oudere dame kwam naar me toe. "Ben je christen?" "Ja", zei ik. "Nou, kom dan mee, er is avondmaal". Toen ben ik gaan nadenken. Christus geeft ons de opdracht om Zijn dood te gedenken. Stel nu, dat mijn vrouw, die ik in mijn nieuwe land heb ontmoet, nu meekwam naar Nederland, en ik nog lid zou zijn van de GKV, zou zij niet mee mogen doen aan een opdracht die de Heer geeft.
Sovetryne