M'n eerste!

[Auke]

Hallo allemaal,

Als eerste "jongere" ben ik nu ook hier on-line!
Ik zou zeggen:

Jongeren in de Gereformeerde Kerken: Discussier en debatteer mee!

[Harm]

Hier nog een jongere!
Enne... helemaal mee eens.

[Auke]

Wees welkom! )

[Auke]

Wees welkom!

[GKV Jongeren]

Je eerste vriend(in)! Heeel spannend natuurlijk! Hoe zou het gaan? Houdt hij / zij wel echt van mij? Enne..... kan ik met hem/haar wel over geloof praten?

Wat zijn jouw ervaringen?

[Arie K]

Graag zou ik reactie willen ontvangen van jongeren die verkering hebben
met iemand die niet van de 'gkv'. Voor de plaatselijk evangelisatiecie. moet ik een
inventarisatie houden wat ''er allemaal bij komt kijken'' bij gemengde verkering
reactie's zijn welkom ; wat is een ongelovige opgevallen in onze kerk of waar loop je elke keer of af en toe tegen aan wanneer je vriend(in) anders denkt als jij over het geloof en naar de kerk gaan....nogmaals ; reactie''s welkom zodat ik het verder kan verwerken in een soort info folder voor jongeren die (nog) niet weten wat gemengde verkering is en willen weten waar ze aan beginnen.

[Rutger]

Arjan, misschien had je beter even een nieuwe topic kunnen openen voor je onderwerp. Het door de 'Webredactie Jongeren' bedoelde onderwerp komt zo niet echt tot zijn recht. Daarom zal ik proberen om toch ook nog even on-topic te reageren;):

quote:

op 16 Dec 2002 23:24:55 schreef webredactie Jongeren:
Je eerste vriend(in)! Heeel spannend natuurlijk! Hoe zou het gaan? Houdt hij / zij wel echt van mij? Enne..... kan ik met hem/haar wel over geloof praten?

Wat zijn jouw ervaringen?

De weken voor ik verkering kreeg praatte ik al met haar over het geloof, en ik denk dat het ons zelfs dichter bij elkaar heeft gebracht.
Tuurlijk de spanning, maar wel voornamelijk in positieve zin:)

[Arie K]

[Marnix]

Bij mij ging het wat minder goed. Moeilijk om over het geloof te praten, ze was ook niet zo heel veel met het geloof bezig. Achteraf zie ik dat ik daar een fout heb gemaakt, maar ik heb daar wel heel veel van geleerd. Ik heb niks tegen gemengde verkering maar heb gezien dat eht heel belangrijk is om eerst op belangrijke punten op 1 lijn te zitten.

[GeeJee]

Heel goed, openheid over dit soort thema's en misschien goed via internet zodat wanneer mensen graag anoniem willen blijven, toch hun ei kwijt kunnen! Hoe maken we dit alleen aan iedereen bekend?

In m'n eigen verkering praten we erg veel over grenzen, wat doe je wel, wat doe je niet, en waarom willen we dat niet. Bij ons geeft dit duidelijkheid en meer mogelijkheid om aan vast te houden maar moeilijk blijft het ook voor ons wel!

Wel denk ik dat God hierin betrekken, openheid en eerlijkheid naar elkaar voor ieder stel goed is. Verleiding is altijd aanwezig!

Groeten,

GeeJee

[Marnix]

precies... het beeld van het drievoudig snoer ( een touw, gevlochten van 3 losse touwen).... je moet niet alleen samen een relatie hebben, maar met z'n 3-en... God moet de derde in je relatie zijn, en nog belangrijker zijn dan je vriend(in) en jezelf!

[izzewizze]

Het is even geleden. Maar ik heb het altijd wel leuk gevonden die verkeringstijd. Van vrijen kon ik toch wel echt genieten en ik vond het fantastisch als mijn vriendin er 'toppie'  uit zag. Natuurlijk praten we ook over het geloof. Alhoewel dat in mijn huwelijk pas veel meer is geworden. Maar bij verkering denk ik toch vooral, geniet er van. Je bent maar een keer jong.

[Picardijn]

Je zet niet op de "agenda" om over het geloof te praten bij stap 1 eigenlijk heb ik helemaal geen punten op de "agenda" gehad.
Als er in een relatie niet spontaan over het geloof gepraat kan worden dan is er al een extra drempel. Praat er dan ook niet over en neem duidelijk je standpunt in, vriendschap ok, relatie niet mogelijk. Laat dat dan zien, dan is er meer begrip te verwachten.

[Laurens]

Je moet er idd goed over kunnen praten, kan dat niet, is het gewoon over, niet alleen vanwege de beperkte communicatie die er dn ontstaat, maar ook omdat je dan iets mist in je relatie.

Heb zelf een vriendin gehad die dochter v/e dominee was, ze was ook echt typisch 'vrijgemaakt' opgevoed en moest er niets van hebben, tja, dan houdt het gewoon op, want je kunt dan een heel belangrijk deel van je leven niet delen.

[Peter]

On revient toujours au premier amour.

[Lalage]

Mooi als je meteen de goede te pakken hebt, maar ook leerzaam om een paar keer op je bek te gaan... Dan heb je het ook sneller door als je wel de goede hebt

[armand]

quote:

op 21 Jan 2003 09:45:55 schreef Lalage:
Mooi als je meteen de goede te pakken hebt, maar ook leerzaam om een paar keer op je bek te gaan... Dan heb je het ook sneller door als je wel de goede hebt

Daar wil ik toch wel ff op reageren. Zeker is het leerzaam om op je bek te gaan, maar toch is dat niet ideaal. Het doet vooral heel erg zeer...wonden die niet zomaar genezen. Een relatie is geen spelletje, gevoelens zijn namelijk nogal gevoelig:|. Voor degenen die nog niet verkering hebben gehad: het is echt toffer om in een keer de goeie te pakken te hebben!

Verder is het inderdaad heel belangrijk om een relatie met God te beginnen. Al vanaf het moment dat je iets voor die ene jongen of dat ene meisje begint te voelen, is het goed om dat aan God voor te leggen, en zijn leiding te vragen. Het is heel belangrijk daar vanaf het begin samen duidelijk in te zijn. Als God het belangrijkst is in je leven...Een goede relatie begint niet met z'n tweeën, maar met z'n drieën!

[ilona]

ik heb voor mijn huidige vriend (eigenlijk man dus, maar vind ik zo raar klinken) wel een paar vriendjes gehad, maar nooit echt wat serieus. Mijn vriend is dus mijn eerste echte serieuse vriendje en ik ben ook met hem getrouwd. we wisten allebei eigenlijk al gelijk dat het goed zat in het begin en dat is zo gebleven
We konden, en kunnen nog steeds, over alles praten,dus ook over het geloof. we hebben samen belijdenis gedaan en samen op catheschisatie gezeten, ookal was hij 4 jaar ouder, ik liep altijd al voor op mijn leeftijdsgenootjes.....
Nu we getrouwd zijn is het geloof nog steeds een issue bij ons. Ik vind het vooral altijd zo knap van hem dat hij precies de goede teksten bij de juiste situaties enzo kan halen en overal het positieve uit kan halen.

Nou ja, das mijn verhaal

[F.F.F.]

quote:

op 20 Dec 2002 21:31:54 schreef Arie K:
Graag zou ik reactie willen ontvangen van jongeren die verkering hebben
met iemand die niet van de 'gkv'. Voor de plaatselijk evangelisatiecie. moet ik een
inventarisatie houden wat ''er allemaal bij komt kijken'' bij gemengde verkering
reactie's zijn welkom ; wat is een ongelovige opgevallen in onze kerk of waar loop je elke keer of af en toe tegen aan wanneer je vriend(in) anders denkt als jij over het geloof en naar de kerk gaan....nogmaals ; reactie''s welkom zodat ik het verder kan verwerken in een soort info folder voor jongeren die (nog) niet weten wat gemengde verkering is en willen weten waar ze aan beginnen.

Misschien een domme vraag van mij, maar wat verstaan jullie onder een gemengde verkering. Is dat verkering tussen een gelovige en een ongelovige of is dat verkering tussen bijvoorbeeld een geformeerde en een hervomde?

[Harm]

quote:

op 31 May 2003 16:06:58 schreef F.F.F.:
[...]


Misschien een domme vraag van mij, maar wat verstaan jullie onder een gemengde verkering. Is dat verkering tussen een gelovige en een ongelovige of is dat verkering tussen bijvoorbeeld een geformeerde en een hervomde?

Onder andere ja. Gemengde verkering is alle verkering met iemand die niet van dezelfde kerk lid is als jij bent.

[Zacharov]

quote:

op 31 May 2003 16:38:27 schreef Harm:
[...]

Onder andere ja. Gemengde verkering is alle verkering met iemand die niet van dezelfde kerk lid is als jij bent.

Is daar niet al een ander topic over?

[Michael]

quote:

op 22 Jan 2003 18:31:54 schreef armand:Voor degenen die nog niet verkering hebben gehad: het is echt toffer om in een keer de goeie te pakken te hebben!

Ik ben blij dat je dat zegt. Ik merk in mijn (zeer serieuze) relatie wel dat ik niet altijd zeker weet of wat ik voel ook goed genoeg is. Dat komt dus door een gebrek aan ervaring. Maar oppervlakkige verkerinkjes waren nooit iets voor mij.
Ik wil graag met mijn vriendin doorgaan, we voelen heel veel voor elkaar en zien het allebei wel zitten. Maar ik ben nou eenmaal een twijfelaar en vraag me soms wel eens af of dit echt de ware is. Gewoon, omdat ik het niet kan laten om het me af te vragen.

Wat geloof betreft, daar hebben we het in de maandenlange vriendschap die vooraf ging aan onze relatie heel veel over gehad. En nog steeds. Zij komt uit een hele andere achtergrond en ik GKV. Toch hebben we allebei, juist doordat we zoveel vragen hebben over religie en zoeken naar de Waarheid, juist een sterkere basis op dat gebied dan ik met een doorgewinterd vrijgemaakt meisje zou kunnen hebben.

[Syrisch Orthodox]

Ik heb over 6 dagen een jaar met m'n vriendin en we zijn heel gelukkig samen.
Ze is mijn eerste en ik ben ook haar eerste en dat voelt heel goed aan.
We zijn allebei nog maagd en zeer dankbaar daarvoor.
De duivel heeft me vaak op de proef gesteld, maar ik ben Jezus er dankbaar voor dat HIJ me daarbij hielp en nog steeds helpt.

Wat betreft met elkaar over geloof praten: We gaan allebei naar bijbelstudies en thema-avonden, maar ik weet dat zij zich niet zo interesseert zoals ik.
Als we een "toets" hebben, weet ze bijna niets. En de afgelopen weken komt ze niet meer naar de bijbelstudies. We hadden in het begin een grote ruzie: HEEL GRAAG JULLIE MENING HIEROVER, HEEL GRAAG

Zij ging 1 x in de maand op zondags naar de kerk. Elke zondag belde ze me op en zei: ik ben zooooo moe he, en dat irriteerde me mateloos.
Ze ging die avond daarvoor lekker stappen of dansen op een feest of wat dan ook en als ze moet opstaan voor de kerk, dan wou ze dat niet.
Ik ben dan ook iemand die daar TOTAAAAAL niet tegen kan en heb ook gezegt dat ze elke zondag naar de kerk moet gaan of het is uit tussen ons.
Nu weet ik wel dat ik op dat moment erg boos was op haar en niet duidelijk heb gemaakt waarom ik dat graag wou.
Ze moest er over nadenken en gind dus elke week (een paar weken) maar viel toen weer in haar oude patroon.

En nu de vraag: Wat vinden jullie hiervan??

[Gerrit]

Heb je het haar inmiddels uitgelegd? Hoe dan ook, als er één reden is om een verkering te verbreken, dan lijkt dit me er zeker één. Hoe kan God op de eerste plaats staan als je simpelweg niet de energie kunt vinden om naar de kerk te gaan? En hoe kun je samen gelukkig worden als God niet op de eerste plaats staat? Hou dus gerust vol: gaat ze niet mee, dan is het uit. (Maar leg het dus wel uit, hé)

[Sarah]

Als God haar niet interesseert vraag ik me af of ze een relatie kan aangaan met iemand.. want als ze niet van God houdt, hoe kan ze dan die liefde delen met iemand? Misschien moet je wachten? Geduld is een schone zaak he..

Als ze gewoon lui is of eigenwijs, of misschien van binnen beschadigd waardoor ze het moeilijk vind om naar de kerk te gaan, en je houdt erg veel van haar, laat dan de relatie niet verbreken.. lijkt mij dan..

Ik denk ook dat het beste is dat je hier heel hard voor bid, samen met haar misschien, en ik bid ook voor je. Want mensen kunnen hier op allerlei manieren op reageren, maargoed zolang ik de situatie totaal niet ken en jou niet ken kan ik me niet voorstellen dat ik een zinnig antwoord kan geven Ik zou het alleen maar vanuit mijn ervaringen kunnen bekijken, en dan zou ik zeggen.. Liefde overwint alles he.

[Roos]

quote:

.........en heb ook gezegt dat ze elke zondag naar de kerk moet gaan of het is uit tussen ons.

En dan gaat ze elke zondag mee naar de kerk ? wat dan ? Trouw naar de kerk gaan zegt niks over haar relatie met God. Het belangrijkste is dat de Here Jezus op de eerste plaats komt in jullie leven. En als dat niet het geval is bij haar, dan kun je je inderdaad afvragen of je met haar verder kunt.

Ik wens je wijsheid toe in het maken van de juiste keuzes.

[Jakolien]

Mee eens, Roos!

[Syrisch Orthodox]

Ten eerste allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties

Ze houd wel degelijk van God en gaat zaterdagavond wel naar de kerk als ze niet moet werken, maar de zondag is voor mij het belangrjikst.
Je moet je slaap er voor "opgeven" en dat blijkt moeilijk voor haar te zijn...

We praten wel vaak over geloof enzo, maar haar interesse ligt op een lager niveau dan dat van mij.
Het valt ook waarschijnlijk op dat ik 't ook voor haar opneem.
Ik hou namelijk erg veel van haar, maar het idee dat wij later niet samen zondags naar de kerk gaan schrikt mij erg af.
Ze weet hoe boos ik daar over kan worden en zegt ook dat ze later zeker met mij meekomt.
Maar als ze nu al niet elke zondag komt (wel 1, soms 2 x p/m) hoe zal dat later gaan???

In mijn jeugd werd ik gedwongen om te gaan. Maar het was niet dwingen. Ik ging uit mezelf. Vond het mooi en voelde me verplicht tegenover God.
Zij is nu 19 (ik 23). Is dat misschien een reden waarom ze nog niet zoveel zin heeft om te gaan?

Sorry als ik beetje off-topic ga....

[Michael]

quote:

op 23 Jun 2003 11:21:08 schreef Syrisch Orthodox:
Ten eerste allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties

Ze houd wel degelijk van God en gaat zaterdagavond wel naar de kerk als ze niet moet werken, maar de zondag is voor mij het belangrjikst.
Je moet je slaap er voor "opgeven" en dat blijkt moeilijk voor haar te zijn...

We praten wel vaak over geloof enzo, maar haar interesse ligt op een lager niveau dan dat van mij.
Het valt ook waarschijnlijk op dat ik 't ook voor haar opneem.
Ik hou namelijk erg veel van haar, maar het idee dat wij later niet samen zondags naar de kerk gaan schrikt mij erg af.
Ze weet hoe boos ik daar over kan worden en zegt ook dat ze later zeker met mij meekomt.
Maar als ze nu al niet elke zondag komt (wel 1, soms 2 x p/m) hoe zal dat later gaan???

In mijn jeugd werd ik gedwongen om te gaan. Maar het was niet dwingen. Ik ging uit mezelf. Vond het mooi en voelde me verplicht tegenover God.
Zij is nu 19 (ik 23). Is dat misschien een reden waarom ze nog niet zoveel zin heeft om te gaan?

Sorry als ik beetje off-topic ga....

In de eerste plaats wil ik Gerrit vragen wat hij denkt dat echte liefde is, want hoe kun je nou zo kort door de bocht reageren?

Syrisch Orthodox, ik denk dat je echt op moet passen met boos op haar worden. Ik snap wel dat dat is omdat het je aan het hart gaat. Maar als zij zich, om te voorkomen dat je boos wordt, naar je wil schikt, dan is dat echt ongezond in een relatie.
Ik denk dat het er voor nu en zeker op langere termijn beter van zou worden als je er wat ontspannener mee omging.
Ook moet je bij jezelf nagaan hoe je van haar houdt. Is dat om wie ze is, om wat ze doet, of hoe verhouden die dingen zich?
Als je denkt er niet mee te kunnen leven dat ze er zo mee omgaat... ligt dat dan niet ook bij jou?

[Syrisch Orthodox]

quote:

Syrisch Orthodox, ik denk dat je echt op moet passen met boos op haar worden. Ik snap wel dat dat is omdat het je aan het hart gaat. Maar als zij zich, om te voorkomen dat je boos wordt, naar je wil schikt, dan is dat echt ongezond in een relatie.
Ik denk dat het er voor nu en zeker op langere termijn beter van zou worden als je er wat ontspannener mee omging.

Thanks Michael,

daar heb je helemaal gelijk in. Sorry dat ik nu pas reageer, maar had 't een beetje druk deze dagen.
Ik heb je advies opgevolgt en ben er wat ontspannender in geworden.
We hebben er dan ook gisteren ff over gepraat (ben er niet te diep op in gegaan) en ze schaamde zich voor mij. Heb haar een voorbeeld gegeven over (als God het wil) hoe dat later met onze kinderen zal gaan.
"Kom kids, we gaan naar de kerk."
"NEE, mamma gaat ook niet. Dan hoeven wij ook niet."
Ik denk dat die al aardig een indruk gaf van hoe belangrijk het is om nu al te wennen om (vrijwel) elke zondag naar de kerk te gaan.
Zij wil ook dat als we kinderen krijgen, zij net als wij 2 sterk gaan geloven en vaak naar de kerk zullen gaan.

quote:

Ook moet je bij jezelf nagaan hoe je van haar houdt. Is dat om wie ze is, om wat ze doet, of hoe verhouden die dingen zich?

Hou ik van haar hou? Geen idee. Alles van haar.
Hoe ze is bij mij en haar en mijn vriendinnen/vrienden --> Altijd hetzelfde.
Wat ze doet --> we lachen heel vaak en praten ook over de domste dingen.
En als ik niet binnen 10 minuten terug sms, dan krijg ik er van langs
Qua houdingen, gesprekken, gevoelens houden we erg veel van mekaar en ik bedank God er ook voor dat Hij ons bijmekaar heeft gebracht.

quote:

Als je denkt er niet mee te kunnen leven dat ze er zo mee omgaat... ligt dat dan niet ook bij jou?

Het kan ook best zijn dat het aan mij ligt, maar ik werk er ook aan om me niet zo druk te maken om elke zondag. Ze gaat immers vrijwel elke zaterdag

[Michael]

Ha Syrisch Orthodox,

Blij om te horen dat het wat beter gaat! Da's mooi. En dat ze iedere zaterdag gaat, is natuurlijk ook belangrijk. Dan zouden je toekomstige kinderen wellicht ook kunnen kiezen of ze zaterdag of zondag gaan. Maar goed, niet al te ver vooruit kijken

quote:

op 03 Jul 2003 21:53:19 schreef Syrisch Orthodox:
Zij wil ook dat als we kinderen krijgen, zij net als wij 2 sterk gaan geloven

Realiseer je wel van te voren dat je dat niet in de hand hebt. En hoe ga je daar dan als ouders mee om? Laat je ze de keuze, geef je ze de vrijheid? Geef je ze een gevoel dat je ze minder accepteert als ze dat doen, of blijft je relatie hetzelfde?
Ik zie om me heen vaak hoe moeizaam dat soort dingen kunnen gaan...

[Syrisch Orthodox]

Ik heb dat natuurlijk nooit in de hand.
Wat wij wel kunnen doen is zetjes in die richtting geven en hopen dat het goed komt.
Maar meestal is het zo dat als de omgeving om je heen sterk gelooft, jij zelf ook sterk gelooft.
Ik denk dat ik hier ook rekening mee moet houden......DENK IK.

[Ellesar]

Mijn eerste relatie...woei...tijd terug.

Dat was best amusant (zolang het duurde). We hadden in ieder geval dezelfde mening over godsdiensten