De preek, hart van de kerkdienst maar komt de preek uit het hart?

[farao]

Over al die discussies van vorm enzo, nu toch maar weer naar de inhoud het is getracht te zeggen,  maar laatst kwam ik er achter wat nou echt het probleem is. Er is nog niet echt op gereageerd daarom een speciaal topic.

De Dominee verteld een preek, maar ja waarom komt die preek vaak niet over? Het antwoord is logisch het lijkt gewoon niet uit het hart te komen, ik heb vaak het gevoel dat de preek gewoon een stukje theorie is voor ons, maar dat het gewoon niet uit het hart komt, de preek lijkt kil en koud zonder liefde. De Heilige Geest proef je er gewoon niet in, De Heilige Geest wordt niet overgebracht. De Preek lijkt niet uit het hart te komen..... Wat is er aan de hand hoe komt dit? hoe kan dit? ligt het aan de dominee? of de preek?

Zelf zou ik gewoon meer getuigenissen zien vanaf de kansal wat heeft die fijne man meegemaakt, wat spreekt hem heel erg aan, dan komt het uit het hart. als je er gewoon echt blij mee bent met je relatie met God dan komt dat echt wel over, maar het komt niet over. Nu is het wel duidelijk wat ik wil zeggen. maar hoe denken jullie er over?


Dit heb ik er al eerder over gezegd:

quote:

Hee, natuurlijk kijk ik naar de positieve kant van de preek maar ook of Gods Woord wordt verteld, en ja als de preek me zoiezo niet aanspreekt dan ga je denk ik ook eerder op zoek van waarom spreekt het me niet aan enzo, kon me hoofd er niet echt bijhouden zondag dus. Deel uitmaken van het lichaam van Christus? Dat ben je toch altijd al maar ja ik denk dat bij ons in de kerk zoiezo heeeel weinig mensen gebruik maken van hun gaven je ziet er niet zo veel van terug en dat is toch wel heel erg jammer. Ook al wil ik me er voor inzetten, en ik ga binnenkort ook wat doen met een gaven, en gelukkig meerdere met mij.

Maar waarom ga ik hier opin? ja ik weet het eigenlijk niet... Maar ja aan de andere kant nog een keer waarom spreekt de preek dan niet aan voor jongeren vaak, en een getuigenis wel, ik heb een getuigenis gegeven bij mijn belijdenis en hoe veel mensen je er daarna over hoort hoe het hun heeft geraakt, dat hoor je toch minder vaak bij een preek, er wordt gewoon vaak niet overtuigend uit het hart gepreekt, zo komt het niet over. En ik denk dat daar ook een probleem zit vertel als dominee eens iets wat je meemaakt in je relatie met God gewoon een getuigenis in de preek of wat iets jou doet en het zal meer mensen raken. Ik denk gewoon dat er ook te veel verstandspreken zijn en dat is niet echt goed, maar zelden een preek waar je echt merkt dat het hart spreekt.

....

Wij hebben ook preekbesprekingen tenminste eens kijken hoe dat het nieuwe seizoen gaat, ik ga er dan wel eens naartoe. Vorig jaar ben ik ook eens geweest, maar toen gingen we gewoon in groepen uiteen om er over te praten, en niet met de domminee ik denk dat je die altijd persoonlijk aan moet spreken, maar het is ook al meerdere malen gezegd weet ik, maar ja je merkt er zo weinig van, mischien een preekje er over ofzo maar voor de rest in de gemeente wordt er dan niks mee gedaan.

Oh ja dat vanuit het hart moet je niet over een kam scheren ik weet ook wel dat er genoeg domminees uit hun hart preken en mischien nog wel meer dan die maar laat het dan ook eens merken want vaak is het alleen maar een uitleg verhaaltje, pak die punten eens op die ik zei, vertel eens uit je eigen ervaringen. Al zijn die er weinig bij Domminees zou ik toch nog eens achter je oor krabben hoe je relatie met God is, het zijn natuurlijk ook maar mensen.

            

[Meindertd]

We hebben daarvoor nog een lange weg te gaan.

We zijn met zijn allen volgens mij een beetje bang geworden voor God. Stel je voor God is een God van toorn. Die angst voor Gods toorn dwingt ons om heel strikt regels te maken en na te leven. Die angst dwingt volgens mij ons om heel theoretisch te preken.

We mogen mijns inziens beslist wel eens wat minder theorie preken. Verder moet een herder goed kijken wat zijn schapen nodig hebben. Het is onbegrijpelijk dat van de topics die hier op het forum worden besproken weinig terug vindt in de prediking. (Toch zijn dat de onderwepen waar de "schapen" blijkbaar geen raad mee weten).

Maar ondanks alle discussie moeten we niet vergeten dat er Iemand is die de boel wel in de hand houd. Dat vertrouwen mag bij ons niet ontbreken. Want soms zijn wij mischien wat ongeduldig. Daar trek ik me aan op als ik soms bedenk wat voor veranderingen ik zou wensen.

mvg

Meindert

[Marnix]

Ik vind zelf getuigenissen heel gaaf en zie ze graag in de kerkdienst terug. De gemeente kan dan ook actief deelneemt... en omdat een getuigenis ook een preek kan ondersteunen of bevestigen. Er wordt wel eens het tegenargument gebruikt dat God een dominee heeft gekozen en door hem Zijn woord brengt.... maar laten we niet vergeten dat God door iedereen kan spreken! Iedereen maakt dingen mee die we met elkaar kunnen delen om van elkaar te leren.

[farao]

quote:

op 05 Sep 2003 15:33:36 schreef Meindertd:
We hebben daarvoor nog een lange weg te gaan.

We zijn met zijn allen volgens mij een beetje bang geworden voor God. Stel je voor God is een God van toorn. Die angst voor Gods toorn dwingt ons om heel strikt regels te maken en na te leven. Die angst dwingt volgens mij ons om heel theoretisch te preken.

We mogen mijns inziens beslist wel eens wat minder theorie preken. Verder moet een herder goed kijken wat zijn schapen nodig hebben. Het is onbegrijpelijk dat van de topics die hier op het forum worden besproken weinig terug vindt in de prediking. (Toch zijn dat de onderwepen waar de "schapen" blijkbaar geen raad mee weten).

Maar ondanks alle discussie moeten we niet vergeten dat er Iemand is die de boel wel in de hand houd. Dat vertrouwen mag bij ons niet ontbreken. Want soms zijn wij mischien wat ongeduldig. Daar trek ik me aan op als ik soms bedenk wat voor veranderingen ik zou wensen.

mvg

Meindert

            

Je hebt helemaal gelijk dat bedoel ik ook alleen je verwoord het ietsje anders :p, er mag meer vrijheid inzitten in de preek de dienst de gemeente leden, maar al brengt de dominee dat niet over zal het niet zo snel gebeuren, zelf heb ik wel een verandering meegemaakt, en geloof mij ik sta liever lekker te swingen :p. Ja en gelukkig hebben we een Heer in de hemel die helpt en ons in goede banen wil leiden, alleen je moet je er ook voor open stellen.

[jan]

De preek (post van Arne in ander topic):

De ene keer raakt het je meer als de andere. Moet je altijd geraakt worden?
Alsof je werkdag met evenveel ethousiastme naar je werk gaat en de hele dag in een super gemotiveerde houding aan het werk bent omdat je het werk wat je doet zo gaaf vind. Daar geloof ik dus niets van. Moet je in een kerkdienst dit wel verwachten? Stel je dan niet wat te hoge eisen.

De andere kant is dat je kwaad bent op de predikant, omdat hij te veel doordraaft in de gelijkenis die hij verteld. Dan wordt het net een verhaal, waarbij de dominee te veel uitweidt over bijzaken. Mag een dominee een keer zijn dag niet hebben?
Daarbij komt dat de ene predikant beter in staat is om iets kort en helder te formuleren als de ander. Als we elkaar zo de maat moeten nemen...
Dat lijkt me niet christelijk meer! De Reformada defenitie over naratieve prediking kan wat mij betreft direct bij oud papier. Op die manier kun je elke predikant de maat gaan nemen. Alle dominees zijn mens. Ik heb nog nooit een preek gehoord waar geen narratieve elementen in zitten.

[farao]

quote:

op 07 Sep 2003 21:48:02 schreef jan:
De preek (post van Arne in ander topic):

De ene keer raakt het je meer als de andere. Moet je altijd geraakt worden?
Alsof je werkdag met evenveel ethousiastme naar je werk gaat en de hele dag in een super gemotiveerde houding aan het werk bent omdat je het werk wat je doet zo gaaf vind. Daar geloof ik dus niets van. Moet je in een kerkdienst dit wel verwachten? Stel je dan niet wat te hoge eisen.

De andere kant is dat je kwaad bent op de predikant, omdat hij te veel doordraaft in de gelijkenis die hij verteld. Dan wordt het net een verhaal, waarbij de dominee te veel uitweidt over bijzaken. Mag een dominee een keer zijn dag niet hebben?
Daarbij komt dat de ene predikant beter in staat is om iets kort en helder te formuleren als de ander. Als we elkaar zo de maat moeten nemen...
Dat lijkt me niet christelijk meer! De Reformada defenitie over naratieve prediking kan wat mij betreft direct bij oud papier. Op die manier kun je elke predikant de maat gaan nemen. Alle dominees zijn mens. Ik heb nog nooit een preek gehoord waar geen narratieve elementen in zitten.

            

Ik had het al gelezen en het klopt ook wel wat hier staat alleen het gaat niet echt helemaal op wat nou de bedoeling van dit topic is, want met een gelijkenis erbij kan je nog theoritisch bezig zijn, en heeft Jezus ook niet gezegd dat het als de Heilige Geest komt niet meer nodig zal zijn om in gelijkenissen te spreken.

[jan]

quote:

op 07 Sep 2003 21:54:07 schreef farao:
Ik had het al gelezen en het klopt ook wel wat hier staat alleen het gaat niet echt helemaal op wat nou de bedoeling van dit topic is, want met een gelijkenis erbij kan je nog theoritisch bezig zijn, en heeft Jezus ook niet gezegd dat het als de Heilige Geest komt niet meer nodig zal zijn om in gelijkenissen te spreken.

            

Je kunt altijd stellen: Wie horen wil, die hore. Het is heel makkelijk kritisch oordelen als de boodschap je niet aanstaat. Al zou de dominee echt uit het hart preken of een stuk getuigenis geven van zijn geloof.
Je blijft altijd mensen houden die mopperen. Mensen die ontevreden zijn.

[farao]

quote:

op 07 Sep 2003 22:00:34 schreef jan:
[...]

Je kunt altijd stellen: Wie horen wil, die hore. Het is heel makkelijk kritisch oordelen als de boodschap je niet aanstaat. Al zou de dominee echt uit het hart preken of een stuk getuigenis geven van zijn geloof.
Je blijft altijd mensen houden die mopperen. Mensen die ontevreden zijn.

            

Ja k die hou je altijd, ik zeg volgens mij zelf nergens dat ik niet naar de preek luister en er dingen uithaal natuurlijk doe ik dat maar een preek vanuit het hart komt bij mij wel meer aan, dat komt omdat als iemand ergens erg blij mee is en dat ook laat blijken dan komt dat wel over en de Heilige Geest werkt daar ook in mee, als iemand vervuld van de Heilige Geest is en dan met iemand praat of bid dan kan dat overkomen naar die ander, dit heb ik ook mee gemaakt bij een getuigenis mensen worden er gewoon door geraakt. Maar ik zei natuurlijk ook het komt op me over dat het niet uit het hart komt maar mischien heeft dat wel te maken met hoe er gepreekt moet worden in de gkv.

[joris]

Volgens mij wordt de bijbel gezeien als een theologieboek. De preek als ene theologische verhandeling. Tegenwoordig zie ik de bijbel als ene levensboek.

HEt verschil tussen logos en rhema is mij sinds  een jaar pas duidelijk, gereformeerden doen daar niet aan volgens mij.
Logos zijn de woorden die in de bijbel staan. Rhema zijn de woorden die God persoonlijk tot je spreekt door die logos heen.

Een preek is er voor om God bekent te maken aan de mensen, hoe Hij is. Daarom komt er een droog verhaal uit. IN mijn gemeente heeft de spreker het over een bijbeltekst wat voor hem Rhema is geworden en in die preek krijg ik een toegepast woord van GOd. Oftewel, Logos wordt Rhema.

Om even  dichter bijde vraagstlling te komen: De gemiddelde preek komt helaas uit de boekenkast! Terwijl God tot ons spreken wil via de mond van de spreker,wat betekent dat die man zich moet hebben overgegeven aan Gods leiding en zijn mond ter beschikking heeft gesteld aan God. Een levende relatie met God hebben om Gods stem te kunnen horen.

[farao]

quote:

op 07 Sep 2003 22:53:44 schreef joris:
Volgens mij wordt de bijbel gezeien als een theologieboek. De preek als ene theologische verhandeling. Tegenwoordig zie ik de bijbel als ene levensboek.

HEt verschil tussen logos en rhema is mij sinds  een jaar pas duidelijk, gereformeerden doen daar niet aan volgens mij.
Logos zijn de woorden die in de bijbel staan. Rhema zijn de woorden die God persoonlijk tot je spreekt door die logos heen.

Een preek is er voor om God bekent te maken aan de mensen, hoe Hij is. Daarom komt er een droog verhaal uit. IN mijn gemeente heeft de spreker het over een bijbeltekst wat voor hem Rhema is geworden en in die preek krijg ik een toegepast woord van GOd. Oftewel, Logos wordt Rhema.

Om even  dichter bijde vraagstlling te komen: De gemiddelde preek komt helaas uit de boekenkast! Terwijl God tot ons spreken wil via de mond van de spreker,wat betekent dat die man zich moet hebben overgegeven aan Gods leiding en zijn mond ter beschikking heeft gesteld aan God. Een levende relatie met God hebben om Gods stem te kunnen horen.

            

Psies dat wou ik zeggen eigenlijk, maar ik denk dat ik te bang was om op de man te spelen

[Arne]

kijk eens op:
www.internetkerkdienst.nl

De morgendienst van 7/09/03.

Een preek uit het hart, waarin de kern van het evangelie aan de orde gesteld wordt. Dit kan dus. De leer centraal, in een preek die uit het hart komt.

[joris]

quote:

Psies dat wou ik zeggen eigenlijk, maar ik denk dat ik te bang was om op de man te spelen

            

haha, eerlijkheid is best duidelijk hoor. Soms krijg je er ruzie van, ach dan liggen de lijntjes helder.

Waarom is dat quoten hier zo lastig!

[farao]

Ja, maar ja de discussie komt hier ook niet echt opgang, denk dat niet veel zich er ook in zullen vinden wat ik zeg, maar ja de uitstraling mis ik gewoon.

[joris]

quote:

op 08 Sep 2003 19:31:09 schreef farao:
Ja, maar ja de discussie komt hier ook niet echt opgang, denk dat niet veel zich er ook in zullen vinden wat ik zeg, maar ja de uitstraling mis ik gewoon.

            

uitstraling?


was ons hart niet brandende in ons? vroegen de Emausgangers. Mijn ahrt brandde in de gkv nooit of bijna nooit. IN mijn gemeente, brand die niet alleen op zondag maar de hele week!

[farao]

quote:

op 08 Sep 2003 19:43:40 schreef joris:
[...]

uitstraling?


was ons hart niet brandende in ons? vroegen de Emausgangers. Mijn ahrt brandde in de gkv nooit of bijna nooit. IN mijn gemeente, brand die niet alleen op zondag maar de hele week!

            

Ja dat is er ook mee, wat binnen zit komt naar buiten, als ik over het geloof praat kan ik soms mijn lach niet inhouden :p zo blij ben ik ermee  , ja als zo'n voorganger een beetje dood op de kansel staat denk ik ook jaaaaaaa ach beweeg eens wat, maar ja wij moeten ook stil zitten  .....

[LadyLike]

Mm, ik herken het punt wel heel erg doordat ik veel mensen hoor over 'te weinig hart in de (preek binnen de) vrijgemaakte kerk', maar toch valt het me telkens op dat ik zelf wat dat betreft geen last van ontevredenheid heb.
Ik hoor preken waarin de dominee een persoonlijk verhaal/ getuigenis (over zichzelf of anderen) vertelt, preken waarin de dominee zijn eigen reflectie op een bepaald bijbelgedeelte mee geeft en preken waarin een bijbelgedeelte gepreekt en uitgelegd wordt gericht op een verandering (bekering) in je hart en je leven.
Aan de laatste (meest ouderwetse?) preken heb ik het meest, omdat juist de bijbel het meest tot mn hart spreekt.
Door al die vensters die door een bijbelgedeelte vaak open gaan en de rust die ervan uit gaat dacht ik laatst juist wel eens aan die tekst dat je hart brandende in je is.
En dat gewoon in een reguliere vrijgemaakte kerk  

[Mezzamorpheus]

Wat ik eigenlijk vaak mis in een 'vrijgemaakte' kerkdienst zijn momenten / mogelijkheden om persoonlijke beslissingen te maken, stappen in geloof te zetten en dan ook voor je te laten bidden als je dat wilt.
Ik maak regelmatig mee dat de preek me best wat te zeggen heeft en dat ik vervolgens eigenlijk een stap in geloof wil/moet nemen, maar dat niet kan doen omdat we na de preek 'gewoon' de kerkdienst verder afwerken en weer naar huis gaan. Vervolgens zou je dan zo'n stap in geloof thuis moeten zetten, maar waar zou zoiets nou beter kunnen dan in het huis van God zelf, waar zijn Heilige Geest met je bezig is door God's Woord heen?
Juist door dit gemis verliest een preek nog wel eens zijn kracht voor me.

[LadyLike]

Daar kan ik op zich wel in komen. Maar hoe zie je dat concreet voor je, een stap nemen in je geloof in de kerkdienst?

[Pulpeet]

quote:

op 09 Sep 2003 16:40:51 schreef Mezzamorpheus:
Wat ik eigenlijk vaak mis in een 'vrijgemaakte' kerkdienst zijn momenten / mogelijkheden om persoonlijke beslissingen te maken, stappen in geloof te zetten en dan ook voor je te laten bidden als je dat wilt.
Ik maak regelmatig mee dat de preek me best wat te zeggen heeft en dat ik vervolgens eigenlijk een stap in geloof wil/moet nemen, maar dat niet kan doen omdat we na de preek 'gewoon' de kerkdienst verder afwerken en weer naar huis gaan. Vervolgens zou je dan zo'n stap in geloof thuis moeten zetten, maar waar zou zoiets nou beter kunnen dan in het huis van God zelf, waar zijn Heilige Geest met je bezig is door God's Woord heen?
Juist door dit gemis verliest een preek nog wel eens zijn kracht voor me.

            

Ik denk dat het avondmaal daarvoor bedoeld is.
Wat mij betreft mag dat in elke dienst.

[Jan Hova]

quote:

op 05 Sep 2003 14:53:30 schreef farao:


De Dominee verteld een preek, maar ja waarom komt die preek vaak niet over? Het antwoord is logisch het lijkt gewoon niet uit het hart te komen, [...]

            

dat hebben sommige mensen hier ook.
citeren uit de bijbel en nadda uit het hart

goed dat je er even over hebt

[bert]

quote:

op 09 Sep 2003 16:56:22 schreef LadyLike:
Daar kan ik op zich wel in komen. Maar hoe zie je dat concreet voor je, een stap nemen in je geloof in de kerkdienst?

            

Op zoveel manieren! Ja, avondmaal kan ook een manier zijn. Als je heel bewust aangaat.

Mezza zal zelf wel reageren, ik denk dat ik dezelfde dingen wel zal noemen.

In evangelische gemeenten (niet alle en dan ook niet altijd in elke dienst) worden mensen uitgenodigd om naar voren te komen om voor zich te laten bidden. Als het goed is zit in de oproep een oproep om je leven helemaal aan Jezus te geven. Heel radicaal. Als je dat wilt doen kun je naar voren komen om voor je te laten bidden. Dat kan zijn om te bidden om vervulling met de Geest, om genezing. Anderen noemen het het komen tot Gods altaar. Waar je hem mag aanbidden.

In alle gevallen betekent het dat je een stap in geloof neemt. Voor het oog van de hele gemeente geef je aan dat je je leven (weer) aan Jezus geeft.

Zelf ervaar ik ook het heffen van je handen een stap in geloof waarmee je toont hoe je je uitstrekt naar de Heer, en je afhankelijkheid uitbeeld.

In dit alles zit ook een element van getuigenis. En merk je bij jezelf de schroom die je hebt vanuit een traditie waar je geen emoties toont.

[LadyLike]

Ik vraag me af of het zo inspelen op emoties een verdergaande uitwerking heeft dan wanneer je die stap voor jezelf in jezelf neemt en dat dan (op een later moment) met anderen deelt.

[Wilhelmina]

quote:

op 09 Sep 2003 19:35:52 schreef LadyLike:
Ik vraag me af of het zo inspelen op emoties een verdergaande uitwerking heeft dan wanneer je die stap voor jezelf in jezelf neemt en dat dan (op een later moment) met anderen deelt.

            

God heeft ( gelukkig) ook onze emoties geschapen.
Een keuze direkt gerelateerd aan een preek, of een openbaring van God, kan grote gevolgen hebbem. Iedereen is getuige van jouw beslissing en werkt ook motiverend op anderen.
Hoe vaak heb je niet je voorgenomen naar aanleiding van een preek om het vanaf nu anders te doen, terwijl je het onder de koffie na de dienst alweer vergeten bent?
Soms moet je gewoon een besluit nemen, hier en nu.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 09 Sep 2003 19:35:52 schreef LadyLike:
Ik vraag me af of het zo inspelen op emoties een verdergaande uitwerking heeft dan wanneer je die stap voor jezelf in jezelf neemt en dat dan (op een later moment) met anderen deelt.

            

Ik schreef:

quote:

Waar zou zoiets nou beter kunnen dan in het huis van God zelf, waar zijn Heilige Geest met je bezig is door God's Woord heen?

            

Dit is waar het mij primair om gaat. Vind jij dit 'inspelen op emoties'?
En ja, ik geloof absoluut dat zo'n stap een verdergaande uitwerking heeft dan als je die later voor jezelf neemt.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 09 Sep 2003 20:23:15 schreef Wilhelmina:
[...]
Hoe vaak heb je niet je voorgenomen naar aanleiding van een preek om het vanaf nu anders te doen, terwijl je het onder de koffie na de dienst alweer vergeten bent?

            

Dit is inderdaad precies wat ik bedoel.

quote:

Soms moet je gewoon een besluit nemen, hier en nu.

            

Inderdaad.

[dingo]

quote:

op 09 Sep 2003 16:40:51 schreef Mezzamorpheus:
Wat ik eigenlijk vaak mis in een 'vrijgemaakte' kerkdienst zijn momenten / mogelijkheden om persoonlijke beslissingen te maken, stappen in geloof te zetten en dan ook voor je te laten bidden als je dat wilt.
[...]

            

Jaren geleden ( ) heb ik een persoonlijke beslissing genomen en ben ik voorin gaan staan en heb ik ja gezegd op de vragen die de dominee stelde, sinds die tijd ben ik een belijdend lid van de gkv. Welke grotere stap kan je nemen? Is je geloof echter als je emoties opspelen? Ben je heiliger als er voor je gebeden wordt? Wat is wat jij wil anders dan je dagelijkse bekering (met alle ups en downs)? Probeer me dat nou 's uit te leggen.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 09 Sep 2003 16:56:22 schreef LadyLike:
Daar kan ik op zich wel in komen. Maar hoe zie je dat concreet voor je, een stap nemen in je geloof in de kerkdienst?

            

Bert heeft al prima voor me geantwoord. Erop aanvullend het volgende:
Een stap in geloof kan op verschillende manieren vorm gegeven worden:
-Een oproep om naar voren te komen, waarna er iemand met je kan bidden.
-Door handopsteking en een gezamenlijk gebed daarna
-Door tijdens en/of na de dienst in een of meer kamers gelegenheid te hebben om samen met mensen persoonlijk te bidden naar aanleiding van de dienst.

In principe is bijna elke preek aansporend en oproepend. En ik denk dat, hoe ironisch het ook klinkt, we een te groot vertrouwen in de in de kerk aanwezige mensheid hebben, als we denken dat we de uitwerking van de preek wel aan henzelf kunnen overlaten. Echte veranderingen komen vaak uit bijzondere momententen tijdens bijzondere gelegenheden. Mensen hebben nu eenmaal een 'extra duw in de rug' nodig.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 09 Sep 2003 20:51:12 schreef dingo:
[...]
Jaren geleden ( ) heb ik een persoonlijke beslissing genomen en ben ik voorin gaan staan en heb ik ja gezegd op de vragen die de dominee stelde, sinds die tijd ben ik een belijdend lid van de gkv. Welke grotere stap kan je nemen? Is je geloof echter als je emoties opspelen? Ben je heiliger als er voor je gebeden wordt? Wat is wat jij wil anders dan je dagelijkse bekering (met alle ups en downs)? Probeer me dat nou 's uit te leggen.

            

Ik vind het jammer dat je zoiets opvat als dat ik 'echter', 'heiliger' of 'anders' wil zijn dan anderen. Het gaat me er nu juist om te erkennen dat ik een mens ben die misstappen maakt in zijn leven, daardoor in bepaalde gedragspatronen kan vervallen die 'Gode niet welbehagelijk' zijn en waar je mee wil breken. Juist tijdens de preek wordt je vaak opgeroepen dingen op een bepaalde manier aan te pakken, op een bepaalde manier naar God te kijken en/of met Hem om te gaan of opnieuw te leren wandelen met God en Hem op de eerste plaats te zetten. En ik weet van mezelf, zoals Wilhelmina ook al schreef, dat je zoiets tijdens een dienst vaak heel goed beseft, maar dat zo'n besef later bij de koffie of gewoon in de loop van de uren/dagen na de dienst makkelijk weg kan ebben. Soms stelt God je voor een keuze nav een bepaalde preek bijv. en dan is het vaak het beste om daar meteen op te antwoorden.
Een ja-woord bij je belijdenis is geen garantie voor een heel leven lang vurig geloof. Soms moet het vuurtje weer eens opgestookt worden.

[Anita]

Ik ben het helemaal met je eens Mezzamorpheus!
Daarom ben ik ook erg voor een vorm van 'preekverwerken' na de dienst. Doorpraten over de preek. Doen we nu al vaak in informeel verband (even op het kerkplein en thuis bij de koffie) maar zou wat mij betreft wel wat meer 'gestuurd' mogen worden.

Anita

[LadyLike]

quote:

op 09 Sep 2003 20:41:22 schreef Mezzamorpheus:
[...]

Dit is waar het mij primair om gaat. Vind jij dit 'inspelen op emoties'?
En ja, ik geloof absoluut dat zo'n stap een verdergaande uitwerking heeft dan als je die later voor jezelf neemt.

            

Ok dat kan. Maar bij mij zou het uiteindelijk niet veel verschil maken denk ik. Sowieso denk ik dat de Heilige Geest op allerlei manieren kan werken en dat het gevaar van het op de achtergrond raken van deze keuzes altijd aanwezig is. Aandacht aan zo'n keuze schenken in de dienst heeft misschien meer impact op je, maar daarom zeg ik 'inspelen op emoties', omdat je het van die impact op zich niet moet hebben, dat kan ook weer wegzakken en ik denk dus niet dat God door die impact krachtiger werkt.
Ik zeg dit ook omdat hier volgens mij het gevaar in zit dat de aandacht verschuift van Christus naar de christen. Er zijn ook andere manieren waarbij je met elkaar kunt door praten over en versterkt worden in je persoonlijke geloof waarbij je zelf minder centraal komt te staan. Daar geef ik dan meer de voorkeur aan.

[LadyLike]

quote:

op 09 Sep 2003 20:23:15 schreef Wilhelmina:
[...]

God heeft ( gelukkig) ook onze emoties geschapen.
Een keuze direkt gerelateerd aan een preek, of een openbaring van God, kan grote gevolgen hebbem. Iedereen is getuige van jouw beslissing en werkt ook motiverend op anderen.
Hoe vaak heb je niet je voorgenomen naar aanleiding van een preek om het vanaf nu anders te doen, terwijl je het onder de koffie na de dienst alweer vergeten bent?
Soms moet je gewoon een besluit nemen, hier en nu.

            

Ja dat vind ik ook, maar volgens mij kan dat dus ook op andere manieren die volgens mij niet minder grote gevolgen hebben. Getuigenissen werken volgens mij trouwens niet per definitie motiverend voor anderen, juist omdat we allemaal zondige mensen zijn.

Inderdaad heeft God gelukkig onze emoties geschapen. Maar er zijn vele emoties en iedereen gaat daar op zijn eigen manier mee om. Bij mijn geloof in God zijn al mijn emoties betrokken, en toch zou ik mijn geloof niet zo willen uiten dat ik tijdens de dienst aandacht vraag voor mijn zojuist genomen keuze. Ik denk dat we elkaar in deze verschillen moeten respecteren.

[joris]

dr is verschil in mensen die emoties WILLEN uiten en mensen die gewoon hun emoties uiten.

[bert]

quote:

op 09 Sep 2003 23:41:38 schreef LadyLike:
Ik zeg dit ook omdat hier volgens mij het gevaar in zit dat de aandacht verschuift van Christus naar de christen. Er zijn ook andere manieren waarbij je met elkaar kunt door praten over en versterkt worden in je persoonlijke geloof waarbij je zelf minder centraal komt te staan. Daar geef ik dan meer de voorkeur aan.

            

quote:

op 09 Sep 2003 23:53:24 schreef LadyLike:
Ja dat vind ik ook, maar volgens mij kan dat dus ook op andere manieren die volgens mij niet minder grote gevolgen hebben.

            

LadyLike,

ja, er is altijd het gevaar dat we uit het oog verliezen waar het om gaat. We zijn zondig en er zal dus ook regelmatig iets fout gaan. Maar moeten we uit die angst stil blijven zitten? Dat is precies waar Gods tegenstrever, satan, op uit is!

Waarom niet gewoon aannemen van mensen die er "ervaring" mee hebben (broers en zussen die je willen helpen!) dat dit soort reacties op Gods Woord heel belangrijk zijn en juist niet de aandacht op jezelf maar op Gods grootheid richten. Hij roept jou persoonlijk en wil jou ook persoonlijk bemoedigen. Dat is zo ontroerend om te ervaren! God is niet iets abstracts, Iemand die wij niet kunnen peilen of begrijpen, Iemand die zegt, volg nu maar deze richtlijnen en methodes die ik eens gegeven heb en dan komt het wel goed met je.

Hij is Iemand die tegen jou zegt, ik zie je, ik ken je moeiten en twijfels, ik zie je in je eentje modderen, doe dat nou niet. Kom in mijn gezin en laat me voor je zorgen, kom heel dicht bij me en laat mij ook dicht bij jou komen. Dan neem ik de zorgen van je af.

Het gaat hier voor mij niet om bijzaken, maar om het hart van aanbidding. Dat wij antwoorden op de oproep tot bekering, tot heiliging en God de lof en eer geven voor alles wat Hij in ons leven en in het leven van onze broers en zussen in Jezus doet. Het zo persoonlijk met elkaar bidden, elkaar Gods woorden doorgeven is nu net de kern van de gemeenschap der heiligen.

Gods komt niet alleen maar naar jou toe in de preek, Hij komt ook naar jou toe door de gelovigen om je heen. Dat is iets wat ik pas de laatste jaren heb geleerd en heb ervaren.

Ik ben zo dus ook benieuwd naar de andere manieren die jij ziet of kent. en die jouw persoonlijk geloof versterken. Voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat er maar een zaligmakende manier is, Gods Geest werkt op heel veel manieren.

Laat angst niet je raadgever zijn. Verwonder je over de veelkleurige wijsheid van onze hemelse Vader. Hij is zo groot, en zo dichtbij.

God is goed!

[LadyLike]

quote:

op 10 Sep 2003 06:37:19 schreef joris:
dr is verschil in mensen die emoties WILLEN uiten en mensen die gewoon hun emoties uiten.

            

Inderdaad. Ik kan me erg vinden in (dat gedeelte van) de filosofie van Sartre dat het goed is een keuze vooraf te laten gaan aan de dingen die je doet.

[LadyLike]

op 10 Sep 2003 11:31:05 schreef bert:

Het gaat hier voor mij niet om bijzaken, maar om het hart van aanbidding. Dat wij antwoorden op de oproep tot bekering, tot heiliging en God de lof en eer geven voor alles wat Hij in ons leven en in het leven van onze broers en zussen in Jezus doet. Het zo persoonlijk met elkaar bidden, elkaar Gods woorden doorgeven is nu net de kern van de gemeenschap der heiligen.
Gods komt niet alleen maar naar jou toe in de preek, Hij komt ook naar jou toe door de gelovigen om je heen. Dat is iets wat ik pas de laatste jaren heb geleerd en heb ervaren.
Ik ben zo dus ook benieuwd naar de andere manieren die jij ziet of kent. en die jouw persoonlijk geloof versterken. Voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat er maar een zaligmakende manier is, Gods Geest werkt op heel veel manieren.


Het is bij ons in de kerk met 600 leden praktisch moeilijk haalbaar om tijdens de kerkdienst persoonlijk met elkaar te bidden en het aan elkaar doorgeven van Gods woorden. Daarom zou ik me hier dus liever na de dienst of op andere momenten in de week met kleinere groepen op richten. Dat vind ik sowieso belangrijk als gemeenschap der heiligen, dat dat voor de hele week geldt.
De dienst staat dan in het teken van het op een andere manier aanbidden, doordat iedereen Gods woorden gepreekt krijgt en dat je samen zingt voor God.

Maar bedankt voor de mooie en bemoedigende woorden!