Euthanasie

[Carl]

Dag allemaal.

Euthanasie is een daad van Liefde.

jullie
Carl

[Zacharov]

wat wil je zeggen?
Op zo'n kort bericht valt eigenlijk niet te reageren

[Eelco]

Natuurlijk wel. Het is een provocerende stelling, om polariteit op te wekken.

Ik waag me er niet aan.

[Does]

Euthanasie een daad van liefde?

Als je je medemens lief hebt en vooral jezelf kies je niet voor euthanasie bij iemand anders of bij jezelf.

[Carl]

quote:

op 16 Sep 2003 23:13:38 schreef Does:
Euthanasie een daad van liefde?

Als je je medemens lief hebt en vooral jezelf kies je niet voor euthanasie bij iemand anders of bij jezelf.

            

Want??

Carl

[Sarah]

Jij (Carl) bedoelt zeker, dat wanneer iemand 10 jaar pijn lijdt door een ziekte, je diegene liefhebt door de stekkers eruit te rukken?

Denk je niet dat dat de omgekeerde wereld is?

Dat de duivel zich rot lacht wanneer zoiets gebeurd, en God huilt?

In Jezus' naam mogen en kunnen wij zieken genezen!!!!!!!!!

[Carl]

quote:

op 16 Sep 2003 23:39:08 schreef Sarah:
Jij (Carl) bedoelt zeker, dat wanneer iemand 10 jaar pijn lijdt door een ziekte, je diegene liefhebt door de stekkers eruit te rukken?

Denk je niet dat dat de omgekeerde wereld is?

Dat de duivel zich rot lacht wanneer zoiets gebeurd, en God huilt?

In Jezus' naam mogen en kunnen wij zieken genezen!!!!!!!!!

            

Dag Sarah,

van 't voorjaar was ik in Israel op vakantie. Ik probeerde toen op het water van het meer van Galilea te lopen. Dat schijnt daar te kunnen.
Erg ver ben ik niet gekomen.

Ik begin dus voorlopig nog maar niet aan de zieken.
Als je wilt: ga je gang. Christelijke ziekenhuizen (eigenlijk in contradictio in termines dus) genoeg. Wellicht kun je beginnen met de wachtlijsten?

Nogmaals, ik kan dt niet.
Wat ik wel kan, is iemand die me daar om vraagt helpen om een eind aan zijn lijden te maken.
Sterker nog: ik zou het niet kunnen laten, want ik geef om zo iemand.
En ik geef om zo iemand omdat ik God ken.
Wie liefheeft is uit God geboren. Wie niet liefheeft, kent God niet.

je
Carl

[Rene]

op 16 Sep 2003 23:39:08 schreef Sarah:
Jij (Carl) bedoelt zeker, dat wanneer iemand 10 jaar pijn lijdt door een ziekte, je diegene liefhebt door de stekkers eruit te rukken?

Denk je niet dat dat de omgekeerde wereld is?

Dat de duivel zich rot lacht wanneer zoiets gebeurd, en God huilt?

In Jezus' naam mogen en kunnen wij zieken genezen!!!!!!!!!

Alleen gebeurt dat niet altijd, dat genezen.

Ik kan me situaties voorstellen dat het liefde is, maar veel gelovigen die een mening hebben over euthenasie veranderen van mening als het in hun omgeving voorkomt.

[Zijnkind]

Sorry Carl. Hoewel ik overtuigd ben van je goede bedoelingen heb ik veel moeite met de manier hoe je hier omgaat met het lijden en mogelijk sterven van de medemens. Dat is niet iets om anderen mee te provoceren.

Geconfronteerd worden met iemand die alleen nog maar euthanasie wil is inderdaad zwaar. Je wilt zo graag geven waar om gevraagd wordt. Het 6e gebod is opeens zo ver weg. Het leven/lijden van nu is opeens zoveel belangrijker dan dat wat direct na de euthanasie volgt. Dat dit lijden mogelijk overgaat in eeuwig lijden kan je dan zomaar ontgaan. Dat is dus GEEN liefde!

God kennen en zijn liefde uitstralen is meer dan alleen toegeven aan wat de mensen willen. Je moet je aan hem geven. Waarom kon je niet over dat water in Galilea lopen? Om dezelfde reden als Petrus het niet meer kon. Lees maar eens goed het verhaal! Ik ben ervan overtuigd als je geloof sterk genoeg is...dat je het kunt. Ik zal maar gelijk toegeven dat ook mijn geloof gebreken kent.
Hoe goed is het dan te weten dat Gods liefde ons daarin tegemoet komt via Jezus. Hij stierf en stond weer op voor onze gebrekkige liefde!

[Michael]

quote:

op 17 Sep 2003 00:04:29 schreef Rene:
Ik kan me situaties voorstellen dat het liefde is, maar veel gelovigen die een mening hebben over euthenasie veranderen van mening als het in hun omgeving voorkomt.

            

Inderdaad. Dat geldt ook voor al die andere onderwerpen zoals homoseksualiteit, abortus en of moslims naar de hel gaan. Dat ligt niet meer zo simpel als het je vrienden betreft.

Een deel van het euthanasie-probleem is door onze eigen medische technologie gecreeerd. Als de stekker er niet geweest was, had je hem er ook niet uit kunnen trekken...
Dus als de techniek onnodig lijden verlengt zonder uitzicht op beter, kan ik me goed voorstellen dat we God meer verdriet doen mét dan zónder stekker.

[Carl]

quote:

op 17 Sep 2003 00:23:24 schreef Zijnkind:
Sorry Carl. Hoewel ik overtuigd ben van je goede bedoelingen heb ik veel moeite met de manier hoe je hier omgaat met het lijden en mogelijk sterven van de medemens. Dat is niet iets om anderen mee te provoceren.

Geconfronteerd worden met iemand die alleen nog maar euthanasie wil is inderdaad zwaar. Je wilt zo graag geven waar om gevraagd wordt. Het 6e gebod is opeens zo ver weg. Het leven/lijden van nu is opeens zoveel belangrijker dan dat wat direct na de euthanasie volgt. Dat dit lijden mogelijk overgaat in eeuwig lijden kan je dan zomaar ontgaan. Dat is dus GEEN liefde!

God kennen en zijn liefde uitstralen is meer dan alleen toegeven aan wat de mensen willen. Je moet je aan hem geven. Waarom kon je niet over dat water in Galilea lopen? Om dezelfde reden als Petrus het niet meer kon. Lees maar eens goed het verhaal! Ik ben ervan overtuigd als je geloof sterk genoeg is...dat je het kunt. Ik zal maar gelijk toegeven dat ook mijn geloof gebreken kent.
Hoe goed is het dan te weten dat Gods liefde ons daarin tegemoet komt via Jezus. Hij stierf en stond weer op voor onze gebrekkige liefde!

            

Zitten we tot nu toe nog altijd met het probleem wat ik al bij Sarah bespeurde dat je wel zeggen kunt; geloof en leg de handen op, en de zieken zullen genezen...... alleen het gebeurt dus niet om dat mijn geloof niet krachtig genoeg is.
Dat hebben we dus vastgesteld, maar onze patient ligt nog steeds al jaren te lijden van de pijn, en met mijn geloofsontwikkeling kan dat misschien nog wel jaren duren als hij zo lang nog heeft.
Bovendien: hij heeft het geduld niet meer om zo lang te lijden.

mag ik hem dan niet dát geven wat hij zo graag wil, en wat ik hem nu wél kan geven?
Bovendien: wat is er nu eigenlijk om bang te zijn voor na de euthanasie, als God alle mensen met zich heeft verzoend door het lijden en sterven van Jesus??

je
Carl

[Zacharov]

quote:

op 17 Sep 2003 00:23:24 schreef Zijnkind:
Sorry Carl. Hoewel ik overtuigd ben van je goede bedoelingen heb ik veel moeite met de manier hoe je hier omgaat met het lijden en mogelijk sterven van de medemens. Dat is niet iets om anderen mee te provoceren.

            

Hier ben ik het geheel mee eens. Het is allemaal best leuk en aardig om te discusieren over euthanasie alsof het weer een puntje is waar we van mening over kunnen verschillen, maar zinvol is het niet altijd.
De discussie gaat in dit opzicht vaak over die situatie dat iemand hersendood is en aan de apparatuur ligt, typisch van die situaties die hoge uitzondering zijn.
Op deze manier is het een leuk discussiepuntje, maar het is mij in dit topic niet duidelijk wat het doel achter de discussie is.
Wat wil je leren of wat wil je delen? Zoek je steun of zoek je naar een antwoord?

Het feit dat er alleen een stelling gedeponeerd wordt en gereageerd wordt met antwoorden van 1 lettergreep doet mij afvragen waarom dit topic gestart wordt.
Een leuke discussie (vermaak?) of om er echt serieus over te praten met elkaar (ik hoop het)
Als het laaste het geval is ben ik wel bereid om mijn ervaringen rond lijden en dood met anderen te delen, maar aan het eerste heb ik niet zoveel behoefte.

[reller]

quote:

op 16 Sep 2003 22:22:20 schreef Carl:
Dag allemaal.

Euthanasie is een daad van Liefde.

jullie
Carl

            

Dag allemaal

Euthanasie is een daad van zwakte
Euthanasie is een daad van egoisme

jullie Reller

[Carl]

quote:

op 17 Sep 2003 00:47:41 schreef Zacharov:
[...]


Hier ben ik het geheel mee eens. Het is allemaal best leuk en aardig om te discusieren over euthanasie alsof het weer een puntje is waar we van mening over kunnen verschillen, maar zinvol is het niet altijd.
De discussie gaat in dit opzicht vaak over die situatie dat iemand hersendood is en aan de apparatuur ligt, typisch van die situaties die hoge uitzondering zijn.
Op deze manier is het een leuk discussiepuntje, maar het is mij in dit topic niet duidelijk wat het doel achter de discussie is.
Wat wil je leren of wat wil je delen? Zoek je steun of zoek je naar een antwoord?

Het feit dat er alleen een stelling gedeponeerd wordt en gereageerd wordt met antwoorden van 1 lettergreep doet mij afvragen waarom dit topic gestart wordt.
Een leuke discussie (vermaak?) of om er echt serieus over te praten met elkaar (ik hoop het)
Als het laaste het geval is ben ik wel bereid om mijn ervaringen rond lijden en dood met anderen te delen, maar aan het eerste heb ik niet zoveel behoefte.

            

Ik wil graag begrijpen waarom sommige christenen menen dat aan anderen die ondragelijk lijden, de liefde van de dood moet worden ontzegd, en in hoeverre hun argumentatie standhoudt.

je
Carl

[ric0]

quote:

op 18 Sep 2003 07:56:03 schreef Carl:
[...]
Ik wil graag begrijpen waarom sommige christenen menen dat aan anderen die ondragelijk lijden, de liefde van de dood moet worden ontzegd, en in hoeverre hun argumentatie standhoudt.

            

Het hangt maar net van je prioriteiten af, volgens mij.
Wat vind je belangrijker...

De les: "Heb je naaste lief" of "Gij zult niet doden".

Nu begrijp ik best dat de "heb je naaste lief" voor sommige mensen moeilijk te koppelen is aan euthenasie.

Wat me vaak opvalt in een christelijke discussie over onderwerpen als euthanasie, abortus en ook (heel ander iets) samenwonen is dat het allemaal zo makkelijk is. Je zelf laten doden, kiezen voor niet langer lijden, kiezen voor het voortijdig beindigen van een zwangerschap of uit elkaar gaan zonder huwelijk is lang niet altijd makkelijk.

[Zacharov]

quote:

op 18 Sep 2003 07:56:03 schreef Carl:
[...]


Ik wil graag begrijpen waarom sommige christenen menen dat aan anderen die ondragelijk lijden, de liefde van de dood moet worden ontzegd, en in hoeverre hun argumentatie standhoudt.

je
Carl

            

Ik kan je hier niet mee verder helpen. Ik weet alleen wel dat het allemaal niet zo zwart wit is, maar ik kan alleen voor mezelf spreken.
Ik heb van dichtbij het overlijden van een geliefde meegemaakt. Hij wilde absoluut geen euthanasie en hij heeft veel geleden.
Wat mij bijgebleven is van die ervaring is dat in een dergelijke situatie rationeel beargumenteren niet meer echt mogelijk is.
Op een gegeven moment komt het punt dat je zozeer met pijnbestrijding bezig bent dat euthanasie een juridische term wordt. Het is pas euthanasie als je dat en dat doet. Dat is allemaal leuk en aardig maar het heeft weinig meer met de realiteit te maken.
Op een gegeven moment is het toevoegen of het verminderen van medicatie beide een levensbeeindigende handeling. Je weet alleen dat het geen euthanasie is omdat je het in het kader van pijnbestrijding doet.

In die situatie (en nog) was ik ervan overtuigd dat geen enkele mogelijke handeling als euthanasie te kwalificeren was, rationeel noch gevoelsmatig.

Maar waar jij denk ik op doelt is een situatie waar iemand wel euthansie wil omdat bij die persoon bijvoorbeeld zojuist alzheimer geconstateerd is (of iets dergelijks). Ik kan daar niet heel makkelijk over oordelen. Mijn overtuiging is wel dat je dat niet moet toestaan, maar dat is rationeel.
Hoewel ik er dus wel een duidelijke mening heb, vind ik het moeilijk om daar makkelijk over te discusieren alsof het een academische kwestie is.

[Carl]

Ik vind Alzheimer op zich niet kunnen. Alzheimer hoeft niet als lijden te worden ervaren.
Vergeet niet dat we iemand ook 'pijn' en 'lijden' aan kunnen praten; iemand die dat goed kan heeft er minder dan een uur voor nodig om jou het idee te geven dat je ondragelijk lijdt.

Er zijn echter bij Alzheimer uitzonderingen waarin wel degelijk sprake is van zwaar psychisch lijden.

je
Carl