Maakt Gods Woord je cultuurgebonden?

[lonneke]

of doen mensen dat?

[Pulpeet]

Misschien doe je dat zelf.
Je moet toch ergens bij horen?

[Hans B]

ik snap de vraag niet. kun je m uitleggen?

'maakt Gods Woord je cultuurgebonden of doen mensen dat'?

[lonneke]

Ieder mens leeft in een bepaalde cultuur.

Het koningshuis en leden leven in een bepaalde ultuur.
Hippy's vroeger leefde in een bepaalde cultuur.
Punkers leven in een bepaalde cultuur.
Artiesten leven in een bepaalde cultuur.
Politici leven in een bepaalde cultuur.
Gereformeerden leven in een bepaalde cultuur.

Allemaal groepen.

Maar in een groep leven betekent ook dat je je moet aanpassen en vooral actief meedoen om de cultuur in stand te houden.

Je moet toch ergens bijhoren zegt dan Pulpeet.

Ergens bijhoren betekent ook iemand kunnen uitsluiten.
En volgens mij is dat nooit christelijk.

Wanneer dat wel zo was dan ging Christus wel alleen met Zijn eigen groepje mensen om.

[Hans B]

Wat God doet is volgens mij iets anders dan een nieuwe cultuur stichten.

Abram werd uit zijn heidense cultuur weggeroepen om wat rond te gaan trekken zonder ergens bij te horen.

Christenen horen bij een nieuwe schepping, begonnen met de opstanding van Christus, voltooid als alle christenen uit de dood zijn opgestaan.

Christen-worden is niet voorbehouden aan mensen uit een bepaalde cultuur. Jood en griek, nederlander, turk en marokaan zijn een in Christus.

Christenen blijven deel van hun cultuur (nederlandse, chinese, braziliaanse christenen) maar horen tegelijk bij een nieuwe schepping in wording, zijn al in de hemel volgens Paulus (Ef. 2,6). Ver van huis, ver van de eigen cultuur van de nieuwe schepping, ver van Christus. Bevrijd van de banden van je cultuur en toch nog erin levend.

[lonneke]

dank je Hans, je verwoord het mooi.

[Marnix]

Mee eens.

Maar hoe zit dit met de kerk? Moet de kerk meegaan met de cultuur of niet? Tenminste, zolang je je inhoud niet aanpast.. puur in de vormgeving dus?

[Hans B]

De cultuur verandert
Christenen veranderen ook

In elke cultuur moet je opnieuw vanuit het evangelie, vanuit Christus, vanuit de nieuwe schepping leren leven. Wat dat betekent kun je niet in het algemeen zeggen

Vormgeving mag veranderen maar de verwoording van de inhoud moet ook veranderen. Voorbeelden (ontleend aan schooldagtoespraak de Bruijne)
- wat doe je met een hoognodige nieuwe vorm van gemeenschapsdenken, gemeente-ethiek, gemeente-hermeneutiek in een kerk met een trauma rond het thema kerk?
- wat doe je met het thema 'gij geheel anders' in een wereld waarin iedereen anders wil zijn, waarin niemand zich ergens aan wil binden maar zich juist steeds weer wil onderscheiden?

> ook inhoudelijk een nieuwe doordenking nodig en dus nieuwe verwoordingen, oplossingen voor nieuwe problemen

[Qohelet]

quote:

op 25 Sep 2003 13:37:27 schreef Hans B:
Wat God doet is volgens mij iets anders dan een nieuwe cultuur stichten.

Abram werd uit zijn heidense cultuur weggeroepen om wat rond te gaan trekken zonder ergens bij te horen.

Christenen horen bij een nieuwe schepping, begonnen met de opstanding van Christus, voltooid als alle christenen uit de dood zijn opgestaan.

Christen-worden is niet voorbehouden aan mensen uit een bepaalde cultuur. Jood en griek, nederlander, turk en marokaan zijn een in Christus.

Christenen blijven deel van hun cultuur (nederlandse, chinese, braziliaanse christenen) maar horen tegelijk bij een nieuwe schepping in wording, zijn al in de hemel volgens Paulus (Ef. 2,6). Ver van huis, ver van de eigen cultuur van de nieuwe schepping, ver van Christus. Bevrijd van de banden van je cultuur en toch nog erin levend.

            

Het zal misschien afhangen van welke definitie van cultuur je gebruikt, maar het voorbeeld van Abraham laat zien dat God wel degelijk een cultuur sticht. Hij en zijn familie kregen de opdracht om geïsoleerd te leven van de omgeving. Het is heel duidelijk in Genesis, dat de acties van Esau, of van de zoon van Juda om te trouwen met iemand uit de omliggende cultuur, niet goedgekeurd werd. Abrahams familie, en later Israëls nakomelingen, kregen een cultuur opgelegd, in de vorm van een "verbond" dat de kader schiep. In het OT vanaf de wetgeving op de Sinaï wordt de Israëlitische cultuur gedomineerd door cultus.

En dat is een verband dat etymologisch zeker gerechtvaardigd is. Latijn cultura is "het geheel van wat hoort bij de actie van colere", terwijl cultus betekent "de handeling van colere". Dat werkwoord betekent verzorgen, dienen, in de religieuze betekenis.
God vroeg Abraham niet om zomaar rond te trekken. Abraham moest de God van hemel en aarde gaan vertrouwen en dienen, door zijn hele levensstijl. Dat is colere. Alles wat daarmee samenhing in zijn leven -- alles dus -- is cultuur, in de meest letterlijke zin van het woord. God maakte Abraham niet alleen los van zijn culturele banden. Hij legde hem een cultuur op, namelijk de cultuur van YHWH, de God die heilig is, trouw en genadig.

[Qohelet]

quote:

op 25 Sep 2003 18:57:09 schreef Hans B:
De cultuur verandert
Christenen veranderen ook

In elke cultuur moet je opnieuw vanuit het evangelie, vanuit Christus, vanuit de nieuwe schepping leren leven. Wat dat betekent kun je niet in het algemeen zeggen

Vormgeving mag veranderen maar de verwoording van de inhoud moet ook veranderen. Voorbeelden (ontleend aan schooldagtoespraak de Bruijne)
- wat doe je met een hoognodige nieuwe vorm van gemeenschapsdenken, gemeente-ethiek, gemeente-hermeneutiek in een kerk met een trauma rond het thema kerk?

            

Waarom "hoognodig"?

quote:

- wat doe je met het thema 'gij geheel anders' in een wereld waarin iedereen anders wil zijn, waarin niemand zich ergens aan wil binden maar zich juist steeds weer wil onderscheiden?

            

"Gij geheel anders" kan ook een gevaarlijk thema zijn als het op zichzelf wordt genomen. Het is niet eens een bijbels beginsel. Dankzij de NBG vertalers hebben we een aardige slogan, die echter al in de vertaling uit z'n context gerukt is. Paulus zei tegen de mensen aan wie hij schreef: "Maar jullie hebben Christus heel anders leren kennen." Daarmee gaf hij niet aan dat ze zonodig anders moesten zijn dan de rest, maar dat de kennis van Jezus Christus hun leven anders zou moeten maken dan op dat moment het geval was. Wij hoeven niet per sé anders te zijn, als we maar christelijk zijn. En geloof me, als je serieus christelijk wilt zijn ben je al heel gauw heel anders dan "de wereld".

quote:

> ook inhoudelijk een nieuwe doordenking nodig en dus nieuwe verwoordingen, oplossingen voor nieuwe problemen

            

Waarom volgt uit "nieuwe doordenking" "nieuwe verwoording"?

[Hans B]

quote:

op 26 Sep 2003 00:13:15 schreef Qohelet:
Waarom "hoognodig"?

            

Om de ondergesneeuwde oude thema's opnieuw voor het voetlicht te halen in het licht van eigentijdse problematieken en begrippen (identiteit, relatie, dood van het subject, nihilisme, godsverduistering, auschwitz, etc). Zie ook hier voor een lijstje met uitdagingen die vragen om een nieuwe verwoording van de gereformeerde theologie.

quote:

"Gij geheel anders" kan ook een gevaarlijk thema zijn als het op zichzelf wordt genomen. Het is niet eens een bijbels beginsel. Dankzij de NBG vertalers hebben we een aardige slogan, die echter al in de vertaling uit z'n context gerukt is. Paulus zei tegen de mensen aan wie hij schreef: "Maar jullie hebben Christus heel anders leren kennen." Daarmee gaf hij niet aan dat ze zonodig anders moesten zijn dan de rest, maar dat de kennis van Jezus Christus hun leven anders zou moeten maken dan op dat moment het geval was. Wij hoeven niet per sé anders te zijn, als we maar christelijk zijn. En geloof me, als je serieus christelijk wilt zijn ben je al heel gauw heel anders dan "de wereld".

            

Helemaal mee eens, kijk ook eens hier.

quote:

Waarom volgt uit "nieuwe doordenking" "nieuwe verwoording"?

            

Lijkt me logisch, een verwoording in relatie tot nieuwe problemen levert een nieuwe verwoording op.