Kerst roept bij mij altijd ambivalente gevoelens op. Het liefst zou ik willen dat het weer januari is. Januari vind ik een heerlijke maand. Iedereen is weer 'terug op aarde'. Het wordt weer langer licht, ja naar januari kan ik eind november al uit zien. Want Kerst is zo verplichtend: de een na de andere jaarafsluiting, top 100, leukste programma, ergste nieuwsfeiten worden over je heen gestort. Tel daar bij op de ontzettende commerciële activiteiten die op je worden losgelaten om toch vooral met de kerst zoveel mogelijk uit te geven. Nee kerst hoeft eigenlijk niet voor mij. Eigenlijk zou die hele maand december wel weg mogen. Nu Sinterklaas kan nog, maar dan: meteen januari zou ik zo zeggen!
Is er dan niets aan met Kerst? Ach dat wil ik niet zeggen, het is best gezellig, maar Kerst roept bij mij ook altijd veel negatieve emoties op. Herinneringen aan het verleden dringen zich op. En ik ben niet de enige. Zwervers lopen op straat en ik denk wat hebben die aan kerst 2002? Mensen verloren mensen die ze liefhadden door de dood, hoezo "vrolijk kerstfeest"?. Andere kwamen voor een echtscheiding te staan. Moet dan de Hazes met zijn "Met Kerst ben ik alleen" troost bieden. Nee ik geloof er niet in. Kerst: bejaarden- en verpleeghuizen vol eenzamen. Wie kijkt er naar ze om? Nee kerst zou geen feest zijn wat door mij zou zijn bedacht en zeker al niet in december. Toch is er nog een ding waarom ik nog wel geloof in kerst, maar dan kijk ik wat verder. God die mens werd, als ik dat doordenk dan kan mijn leven niet meer stuk. En dan heb ik ondanks al mijn ambivalente gevoelens ook dit jaar wel weer zin in kerst.
