'Wie is God' en 'de kerk'

[Auke]

In dit topic plaatste Wilhelmina de volgende reactie:

quote:

op 25 Oct 2003 11:17:46 schreef Wilhelmina:
Hoi Newmillennium,

God verlaat niet wat zijn hand begon.
Hoewel Hij er best verdriet van zal hebben dat je hem even de rug toe hebt gekeerd, geldt dat verdriet in meerdere mate voor jouw welzijn. Hij heeft namelijk een plan met je leven, en als je in dat plan blijft, kom je volledig tot je doel.
En omdat Hij weet dat je dan het gelukkigst zult zijn, zou Hij het liefst willen dat je zo snel mogelijk weer op die weg terecht komt.

Toch, als een van mijn kinderen het huis uit zou lopen, met de oprechte bedoeling nooit meer terug te komen, dan zou ik tot aan mijn laatste snik ( en God heeft die gelukkig niet) wachten totdat dat kind weer terug zou komen.
Het blijft namelijk je kind, wat ze ook doen, wat ze ook zeggen.
Het wonder wordt alleen maar groter, naarmate dat kind langer weg was.

Net als bij de verloren zoon, zullen je broers daar niet altijd even gelukkkig mee zijn, want die vinden dat zij veel trouwer en volgzamer zijn geweest.

Let wel, Jezus vertelt zelfs desnoods zijn 99 behouden schapen in de steek te zullen laten om die ene weer terug te krijgen.
Je bent voor God bijzonder, Hij heeft je op het oog.
En tot die tijd, houdt Hij gewoon heel veel van jou, en past toch op je.

7 ¶ Waarheen zou ik gaan voor uw Geest, waarheen vlieden voor uw aangezicht?
8  Steeg ik ten hemel; Gij zijt daar. Of maakte ik het dodenrijk tot mijn sponde; Gij zijt er;
9  nam ik vleugelen van de dageraad, ging ik wonen aan het uiterste der zee,
10  ook daar zou uw hand mij geleiden, uw rechterhand mij vastgrijpen.

            

Waarop NewMillennium antwoorde:

quote:

op 25 Oct 2003 20:02:43 schreef NewMillennium:

Heel mooi gezegd, hoewel ik moet zeggen het verhaal al een stuk of tienmaal tegen me heb horen uitspreken. Maar echt, je hebt het over een probleem dat niet bestaat. Ik heb God namelijk nooit de rug toegekeerd. Integendeel, ik heb nu ik af ben van de God van toorn, verdoemenis en wreedheid eindelijk een glimp opgevangen van de ware schepper van het heelal. Daardoor ben ik nu pas een stralend kind van Hem geworden. God heeft mij nooit in de steek gelaten en zal dat nooit doen; integendeel, Hij is in mij en spreekt door mij.  
Je moet me zien als een Paulus, iemand die uit het diensthuis van slavernij aan de bijbel is geleid en nu in vrijheid mag leven om de God van de Liefde te dienen. Het is nog steeds dezelfde God, maar Hij heeft me meer van Hem laten zien dan ik vroeger begreep. Ik ben dus tot mijn doel gekomen, zij het door tranen en worsteling heen. En met dezelfde gevoelens die Paulus had over zijn arme volksgenoten die zich onder het juk van de wet voortsleepten, denk ik over mijn 'ouderlijk huis', de kerk.

Er is geen andere God dan de God van liefde en ontferming. Er is geen God van straf, verdoemenis en toorn. Er is geen God gemaakt door mensen in geschriften van 2000 tot 3000 jaar oud. De God van het gehele universum is oneindig maal groter dan de God van bloed en gestrengheid in de bijbel.

            

Kennen wij in de kerk een ‘God van toorn, verdoemenis en wreedheid’? Of is dat een verkeerd beeld? Heb je de kerk uberhaupt wel nodig bij het leren kennen van God?

[dingo]

Ik vind deze discussie behoorlijk zinloos, NewMillennium heeft nu in 3 of 4 topics zijn ideaal beeld van zijn eigengemaakte god verkondigd.  Dat is een beeld dat  zoals hij zelf zegt geen enkele overeenkomst heeft met God zoals Hij zich in Zijn woord geopenbaard heeft. Mijn conclusie kan niet anders zijn dan dat wij het over 2 verschillende goden hebben, voor de rest zijn we dan uitgepraat, denk ik.

[Does]

Wat wil je met dit topic bereiken vraag ik me af...
Compleet zinloos.

[Marnix]

Als God geen God was die ook boos kan worden en straffen.... Had Jezus ook niet voor ons hoeven sterven. En dan zou dat geloven ook wel erg zinloos worden... kortom, dan valt de kern van ons geloof weg.

Inderdaad vrij zinloos. NewMillenium... ik zou zeggen... onderbouw je standpunt eens met informatie van die god die jij hier schetst.... ik kan bijbels wel onderbouwen dat God 2 kanten heeft. Een kant die fantastisch is... en een kant waar je maar beter niet mee te maken kan krijgen.

[Zwever]

NewMillenium heeft 'gewoon' een bepaalde ontwikkeling doorgemaakt waardoor hij niet langer in de God van de Bijbel gelooft, maar een andere god, die zich (door zijn kritische blik?) aan hem openbaart heeft als zijnde een God van liefde (meer knuffel-liefde, zonder wraak en dergelijke).

Tja, zonder die 'openbaring' zoals hij die heeft gehad kunnen 'wij' er eigenlijk niets mee. God heeft zich aan mij óók openbaart, ja ook als een God van ontzettend grote liefde, maar ook een Heiligheid waar geen woorden voor zijn.

Met zulke verschillende uitgangspunten valt op een forum niet te discussiëren, is mijn ervaring. Je kunt er misschien wel van leren hoe anders mensen er tegen aan kijken, maar iemand overtuigen heeft geen enkele zin; dat gebeurt welhaast nooit via de computer.

Voor mij persoonlijk heb ik al te veel over dit soort vrijzinnige ideeën gediscussieerd op internet om hier nog iets van te kunnen leren; het spreekt me immers toch niet aan. En ik heb dus ook niet de illusie NewMillenium of Carl te kunnen overtuigen... daarvoor zijn ze al veel te ver in hun ideeën gezonken (en ik in de mijne).

[Bumblebee]

Ik wil het nog wel een keer proberen    (geintje)

NewMilennium, ik vraag me af waar jouw Godsbeeld op is gebaseerd. Uit je verhalen krijg ik het idee dat het geheel en al rust op een persoonlijke ervaring, een openbaring rechtstreeks van God aan jou, zonder onderbouwing vanuit de Bijbel of iets anders waar anderen ook deel aan kunnen hebben. Het is echt een tweegesprek tussen God en jou.

Mijn persoonlijke relatie met God is heel anders.
God laat zich aan mij zien als een soort combi tussen mijn vader en moeder en nog veel meer, met heel veel liefde maar ook zeer corrigerend af en toe.
God leert mij regelmatig een lesje, en dat is niet altijd leuk, maar wel leerzaam en nodig. Ik ben namelijk geen engeltje.
Het kan natuurlijk zijn dat jij die correctie niet nodig hebt, maar dat geloof ik eerlijk gezegd niet.

Net als mijn ouders, die ook onvoorwaardelijk van mij houden, wordt God wel eens boos op mij als ik dingen doe die in Zijn ogen verkeerd zijn. En het lijkt mij dat je zonder dat element van "opvoeding" noch een goede vader (of moeder), noch een goede Vader kan zijn. Onze aardse ouders zijn immers een (onvolmaakte) afspiegeling van onze hemelse Vader?

Nou is mijn vraag aan jou: Geloof je ook in andere geestelijke machten? Hoe weet jij zeker of datgene wat zich aan jou geopenbaard heeft, daadwerkelijk God is, en niet iets of iemand die jou enorm voor de gek loopt te houden?

[smsbabeken]

hoi allemaal,

Ik volg de opleiding kleuteronderwijs en voor het vak godsdienst hebben we de opdracht gekregen om een gelovig persoon de volgende vraag te stellen.
Met gelovige personen bedoel ik dan bijvoorbeeld mensen die wekelijks naar de kerk gaan,biddende personen..maar dat mag ook gerust een priester zijn of een zuster..

Omdat ik dit op een originele wijze wou probere dacht ik waarom geen forum?
Dus hoop ik op genoeg reactie zodat ik mijn opdracht van godsdienst goed kan uitwerken.

Dus nu mijn vraag,wat is jullie levensvisie?
Beschrijf ze...
Ik hoop dat ik snel reactie krijg.
Alvast bedankt

greetz smsbabeken