God,
Ik wil U steeds meer leren kennen.
U kent mij door en door!
tenminste dat heb ik i.i.g. altijd gehoord van anderen...hoe eng dat soms ook voelt.
en ik neig ernaar om tot hetzelfde besef te komen.
Dank u daarvoor!!! Hoe eng dat soms ook voelt!
Ik heb U in m'n jongere jaren (zoals U weet) een belofte gedaan;
dat ik kies voor U! Niet speciaal verbonden aan een kerk, gemeenschap of wat dan ook...
Mijn eigen persoonlijke keus voor Uwe Majesteit,U! Die nog dichterbij stond dan mijn geliefden! en meer van me afstond dan wie dan ook!
maar wat voelde als een vriendschap!!!
En U wilde bij mij blijven!U beloofde dat u uw belofte nakwam!
Zo voelde ik (nooit meer zo sterk gevoeld) Uw antwoord!
En ergens voel ik dat nog steeds!
Dank U des te meer daarvoor!
Maar ik heb er de klad in laten komen;
niet dat ik U niet meer wilde kennen of dienen...
Maar ik werd oppervlakkiger en soms schaamde ik mij; Omdat ik mijn belofte niet nakwam;
Toen ik mensen leerde kennen die nix van U afwisten of sowieso nix van U wilde weten,
en aan wie ikke uw grootheid wilde laten voelen... maar het niet deed!
Toen ik mij vragen af ging stellen die ik daarvoor nog nooit gesteld had.
Ging twijfelen aan dingen waarover ik nog nooit getwijfeld had.
Ik U zo verschrikkelijk liet zakken en net deed of ik u niet kende!
En als Ik Uw Naam groot wilde maken (alsof U dat zelf niet kan...)
dan voelde ik mij een hypocriet.
En terecht; ik leefde errug los van U! ontzettend ver van Uw goedheid!
op een zijspoor beland en m'n oogkleppen niet afgezet!
Gewoon doorgelopen zonder de borden te volgen!
Compleet verdwaald geraakt!
en de taal vergeten om de weg terug te vragen!
ik ben ergens verschrikkelijk de weg kwijt geraakt, U weet 't!
Ik hield m'n vragen voor mezelf!
of ik stopte ze weg!
Ik stopte U weg!
Durfde met m'n eigen zooi niet bij U aan te komen!
Dacht dat ik voor andermans problemen wel een oplossing wist,
terwijl ik nu inzie dat ik m'n eigen rommel eerst moet opruimen!!!
Ik kan wel heel hard janken!
maar dat heb ik al zoveel gedaan!
Ik weet niet hoelang ik dit trek!
Ik voel me zo arm als Job!
Maar Job Wist i.i.g. nog waar die terecht kon!!!
En ik durf zijn voorbeeld vaak niet eens te volgen!
ik wil wel, maar ik moet elke keer over die drempel heen stappen!
vroeger had ik dat niet!
En nu wel! das toch raar?!?
Ik trek mijn eigen persoonlijke beerput open!
ik blijf proberen het licht te vinden!
Ik ben de koning van excuses!
Ik heb er zat voor elk egoistisch ding,
die ik doe!
wat gaat er allemaal mis binnen in me?
Ik beklaag m'n eigen gedrag!
En dat Jezus voor mij deze belemmering (drempel) heeft weggehaald,(dat wist ik altijd al wel) gaat me nu zover boven me pet, ik geloof het wel...maar te vaak besef ik het niet............................................................................................................................................................................................................................................................................................
En nu ik dat zo zeg, zie ik in wat HIJ dus voor mij betekent en voor iedereen
(kippevel)
En ik schrik er nu van; hoe ik al anders ben gaan denken dan voordat ik dit gebed begon!
Komt dit van U?!?
Aaaah kent U mij echt?
weet U van mijn moeite
mijn zorgen en mijn last?
ik drop ze bij U!
Ik kan ze niet langer dragen.
Vergeef me mijn tekortkomingen!
en leid mij op uw pad!
p.s. voel ik me nu zo rijk als Job?
Free at last, Free at last, Thank God almighty i'm free at last!
I once was lost but now I'm free at last!
Amen!
