quote:
op 21 Nov 2003 14:26:39 schreef Harm:Volgens mij is het juist de grap van de preambule die aan moet geven dat we toch wel iets gemeenschappelijks hebben. Jep, dat is moeilijk om te doen en daarom is de grondwet ook zo belangrijk voor de heren politice in de Europese Commissie
.
De vraag of die grondwet er moet komen daargelaten; in aanmerking genomen dat die grondwet er komt denk ik dat het voor weinigen kwaad kan als er een verwijzing naar de Christelijke wortels van de Europese samenlevingen in komt te staan. Vergeet niet dat het vanaf de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal tot de samenvoeging van alle gemeenschappen tot de EEG alleen maar gedraaid heeft om economische belangen.
Nu het met de meeste Europese economieën wel redelijk loopt en nu we zelfs in staat zijn om landen waar het wat minder gaat daarvan mee te laten profiteren, lijkt het me een goede zaak dat de nadruk wat minder op het materiële gedeelte komt te liggen. Als het er dan toch op neer komt dat er een verregaande mate van integratie tussen de verschillende Europese naties gaat ontstaan, dan lijkt het me een goede zaak als de nadruk verschuift richting de geloofszaken en andere belangrijke waarden.
Als er namelijk één ding is dat gemeenschappelijk is (geweest door de eeuwen heen) aan een grote meerderheid van de inwoners van Europa, dan is het wel het Christelijk geloof. Hoezeer er ook verschillen waren in taal, afkomst, politieke visie of anderszins, het geloof in Christus in welke vorm dan ook bestond bij velen. Nu in de veranderende samenlevingen Christus steeds vaker ingeruild wordt voor Allah, Buddha of welke god dan ook, betekent dat niet dat de Christen geen waarde meer zou hoeven hechten aan de naam van God in het algemeen.
De preambule moet gezien worden als een inleiding op de grondwet. Als een uitleg en motivering. Dat zal vast uitmonden in een verheven verhaal over hoe Europa in de afgelopen twintig eeuwen meermaals verenigd en verscheurd is geweest. Nu voor het eerst dan aan een vreedzame vereniging gebouwd lijkt te worden, is het passend om juist op die plaats de naam van God aan te roepen. Zonder dat is het proces sowieso een torenbouw van Babel.
Naar mijn mening hoeft Europa zich niet te verenigen. Verdragen om economische voordelen te behalen zijn voldoende. De verschillen in karakter tussen de onderscheiden volken zijn te groot om door enkele wijze mannen in een grondwet overbrugd te worden. Nu dit proces echter onstuitbaar lijkt, is het een goede zaak als er aandacht gegeven wordt aan de religieuze aspecten van de verschillende samenlevingen.
De toevoeging in de preambule zal een ongelovige niet dwingen om te gaan geloven. De gelovige hoeft de zinsnede dus volstrekt niet te vrezen... Wel zal het de gelovige enigszins in een onaantastbare ruimte moeten kunnen zetten. De ongelovige zal zich van aantasting van die ruimte moeten onthouden, iets dat ook zonder grondwet overigens het geval zou moeten zijn. Het komt er dus op neer dat niemand in zijn vrijheden beperkt wordt, maar dat de gelovige een explicitere plaats zou moeten kunnen krijgen.
Het komt er naar mijn idee op neer dat niemand er slechter van zal worden, dus dat ook niemand principiële bezwaren zal hebben tegen dit refereren aan het historisch perspectief. Ik ben juist blij dat de gelovige zich in deze tijd niet op z'n kop laat zitten om de grote waarde en verdienste van het Christelijk geloof door de eeuwen heen te verzwijgen op last van de antichrist. De Naam van God mag gehoord worden! Oók dát is Evangelie! Al is het in de Europese grondwet.
