Beste Alfa Tauri,
Dank voor je goede evenwichtige reactie. Daar knapt een mens van op.
Een paar punten wil ik graag op reageren.
quote:
op 13 Jan 2004 21:25:21 schreef Alfa Tauri:
Verder ben je iemand die duidelijk bovengemiddeld intelligent is en de levensvragen voor zichzelf al aardig heeft uitgebroedt. (het kan natuurlijk zijn dat ik er enorm naast zit maar dat is het beeld dat ik van je heb).
Het tweede deel van de zin klopt in ieder geval.
quote:
Om te beginnen, in theorie is alles relatief. Het bewijs van jouw en mijn bestaan is nog nooit geleverd...
Klopt. En zoals je weet heb ik dat zelf ook aangegeven in mijn post.
quote:
...om de mogelijke bewijzen van je bestaan te bewijzen moet je enkele aannames doen:
1) alles wat je waarneemt is werkelijkheid
2) alles wat de ander waarneemt is werkelijheid
Als je hier niet vanuit gaat zou het namelijk weleens zo kunnen zijn dat hetgeen jij waarneemt er niet is of dat hetgeen de ander waarneemt (jouw verschijning bijvoorbeeld) er niet is.
Ik ben het met je eens dat het doen van aannames onontkoombaar is. Persoonlijk denk ik dan aan:
- Ik besta (voor mijn part in een droomwereld),
- Er is een werkelijkheid,
- Die werkelijkheid bevat causale verbanden,
- Onze zintuigen werken redelijk en vormen een link met de werkelijkheid.
(misschien zijn er meer, maar hier wil ik het even bij laten).
Je ziet dat mijn laatste aanname raakt aan de twee die jij doet. Met aanname 1 ben ik het dus wel eens, al zou ik het woordje 'alles' willen schrappen. Lang niet alles wat we zien is werkelijkheid en daar komt bij dat er bij de verwerking van de input een heleboel fout kan gaan. Mocht het je interesseren, dan raad ik je aan om dit artikel eens te lezen:
De valkuilen van ons denkenKortom: Ik ben kritisch op mijn eigen waarnemings- en kenvermogen en gegeven het feit dat niet iedereen zo kritisch is (omdat niet iedereen doorheeft wat de grenzen hiervan zijn), ben ik helemaal kritisch op hetgeen anderen allemaal denken te zien en te weten. Helemaal als het gaat om historische teksten van honderden jaren oud en helemáál als daar dan ook nog eens allerhande buitensporige claims in worden gedaan.
Affijn: je bent het zo te lezen met me eens dat het bestaan God en Jezus als zijn zoon, niet te bewijzen valt vanuit de historie.
quote:
Hieruit blijkt dus dat er nooit waterdicht bewijs te vinden is voor het bestaan van iets of iemand, laat staan van de maker van iets en iemand.
Geloof houdt daarom ook in dat je iets zeker weet zonder het gezien te hebben.
Met de eerste zin ben ik het principieel eens, maar met de tweede niet. Zien (waarnemen) is wel degelijk belangrijk, maar het biedt geen 100% zekerheid.
Je opmerking lijkt een beetje op: Je kunt nooit voor de volle 100% tolerant zijn, dus kun je net zo goed intolerant zijn.
quote:
Geestelijk gezien weet ik voor 100% zeker dat God bestaat, verstandelijk kan ik het niet bevatten noch er tastbaar bewijs voor vinden.
Je zou je ook af kunnen vragen of die notie van 'zeker weten' die er in je hoofd aanwezig is, wel gebaseerd is op een realiteit. Nu ga je zeggen dat ik me dat bij het bestaan van mezelf ook niet afvraag, maar dat is in mijn optiek toch echt iets anders. Ten eerste zie ik mezelf en is dat beeld elke dag weer hetzelfde. Ten tweede weten we vanuit de psychologie dat het gevoel van 'zeker weten' nog wel eens bedriegelijk is (lees ook mijn gelinkte artikel) en dat dus voorzichtig moet zijn met 'zeker weten' met betrekking tot iets dat je niet waar kunt nemen. Je hebt alleen maar dat 'zeker weten' gevoel. En hoe sterk dat ook mag zijn, het blijft erg mager als dat het enige is.
quote:
Het komt er dus op aan of je je hele leven wil zoeken naar bewijzen voor het bestaan van een hogere macht mogelijk zelfs een GOD of dat je je wilt verdiepen in de geestelijke ervaringen die er om je heen zijn.
Ik heb wel geestelijke ervaringen (ik heb niet anders zou ik haast willen zeggen), maar ik vermoed dat dat toch hele andere geestelijke ervaringen zijn dan jij hier bedoelt.
quote:
Hierdoor ben ik in gaan zien dat een leven met vragen niet het leven is dat mij gelukkig kon maken, ik heb toen gebeden tot iets waarvan ik het bestaan graag bewezen wilde zien en waarvan ik graag een schimp had willen opvangen, en het antwoord op mijn gebed (het was meer wanhopig smeken om duidelijkheid) kwam in de vorm van geestelijke rust, ik was de drang naar kennis en bewijsmateriaal kwijt en ik kon gaan geloven!!!!
Ik kan niet in jouw hoofd kijken, maar het lijkt er erg op dat je een bevredigende projectie hebt gecreerd naar aanleiding van een bepaalde wensgedachte. Je ziet dat overal, niet alleen bij religie en het brengt mensen tot geloof in de meest uiteenlopende zaken.
quote:
Koerok, nogmaals wil ik je zeggen in een geloofsleven wordt bewijsmateriaal overbodig. Het lijkt een zwakte maar er is veel kracht voor nodig om het te kunnen.
En je hebt geen gelijk als je zegt dat jij geen bewijsmateriaal nodig hebt. Je beschrijft niet voor niets je gevoel, het 'zeker weten', de innerlijke rust nadat je hebt gebeden. Dat vormt voor jou wel degelijk een bewijs en zoals je zult begrijpen interpreteer ik dat 'bewijs' iets anders. Ik zet er i.i.g. mijn vraagtekens bij.
Het staat je natuurlijk helemaal vrij, maar als je niet meer twijfelt bij dat soort gevoelens, noties, gewaarwordingen, of hoe je het maar wilt noemen, dan sta je volgens mij te kritiekloos tegenover jezelf als feilbaar mens.
Nogmaals bedankt voor je evenwichtige reply.
Groeten,
Koerok
