Ik vind het heel erg mooi hoe Bert het verwoord. Ik vind dat ik mijn bijdrage daar ook wel aan kan leveren.
Ten eerste bedankt aan Cheese. Jij zei wel dat je moest leren wat liefde was maar juist die vrijheid gaf liefde aan mij, jij weet dus als geen ander wat liefhebben betekent. In mijn duistere dagen, de schaduwkanten van de berg waar we samen op liepen, de weg omhoog, leerde je mij wat geduld was en leerde je me scherp en kritisch te kijken. Niet alleen naar mijzelf maar als eerste God woord en de mensen die ermee bezig waren. Nog steeds loop ik op die weg en jij leerde me dat er weggetjes meer waren die omhoog leiden.
Ja, wanneer je omhoog gaat heb ik gemerkt wordt je bevangen met angstgevoelens en met twijfels. Ook met eenzaamheid, met verdriet, maar met intens groot verlangen om door te gaan. Het gevaar is aanwezig dat je ter pletter slaat.....dan kun je beter beneden blijven.
Het heeft alles met gemeenschap te maken maar niet met een instituut kerk maar dat is mijn persoonlijke overtuiging. Wel met een lichaam maar voor mij een onzichtbaar lichaam die wereldwijd mensen met elkaar verbindt, dus verbondenheid uit alle geslachten, religie's, nationaliteiten etc.
Christen zijn is zoveel meer dan alleen in de bijbel lezen, het is ook een loslaten, geen verwachtingen koesteren, de andere vrij laten, respect voor elkaar, eerlijk zijn, en vooral kritisch zijn. Open staan voor die ander. Ieder mens is uniek, een schepsel van God.
Christus is de waarheid en de waarheid maakt je vrij. Je spiegelt jezelf als je dit als losbandigheid verstaat. Een waarachtig christen weet zijn verantwoordelijkheid te dragen. Zo heb je zwakke christenen en sterke christenen. Iedereen is vrij om zijn grenzen af te bakenen gelang hij denkt deze nodig te hebben. Laten we elkaars grenzen respecteren. Gods woord is een inspirerend en veelkleurig woord. God is niet aan grenzen gebonden, dat is Gods woord ook niet. Dat er dogma's bestaan en allerlei leerstellingen is om de veiligheid van mensen te waarborgen. Niets mis mee mits je daarmee uit de voeten kunt en je niet gevangen voelt in een klein wereldje. Dan zul je op zoek moeten gaan om je grenzen te weerleggen. Mensen maken keuze's in dit leven. Ik denk dat mensen ook foute keuze's kunnen maken die herzien mogen worden.
Een christen gaat die lange geestelijke weg die Christus ook maakte. Een christen krijgt ook te maken met verzoekingen en beproevingen, met angsten en twijfels, met gemeenschap en met liefde. Christus kennen en jezelf kennen.
Christen zijn vervuld zich in je dagelijkse leven met alle beslommeringen, met alles wat je meemaakt, hetzij vreugde, hetzij verdriet.
Christen zijn is niet zo moeilijk maar het is ook zeker niet makkelijk.
Christen zijn kun je al simpelweg door de ander te helpen zonder verwachtingen te koesteren. Christen zijn confronteert je met jezelf. Met je hele mens-zijn.
