quote:
op 06 Jan 2004 23:29:31 schreef cheese:mensen, ik moet bekenen dat ik een mening moet herzien
,
vroeger dacht ik namelijk dat alleen jehovah getuigen maar volgens het principe voet tussen de deur zieltjes probeerden te winnen, maar nu is er een heel ander slag met een soort ratio-geloof ijverig op weg om dit keer geen zieltjes te winnen,
(nee zieltjes bestaan niet en zijn slechts random-selektie produkten ) maar de gelovige medemens ervan te overtuigen, dat hun geloof eigenlijk maar irrationeel is en een soort wensdenken, onsproten aan een verkeerd gemuteerde hersenkwab...
oei nu heb ik het nog geschreven ook
" class="smiley" />
Laten we nu de gemuteerde hersenkwab erbuiten houden. Maar over wensdromen gesproken laat de bijbel wel hele goede staaltjes zien van 'zelfgefantaseerde werkelijkheid':
Psalm 20:
‘De Here moge u antwoorden in tijden van benauwdheid,
de naam van Jakobs God moge u onaantastbaar maken;
Hij zende u hulp uit het heiligdom en ondersteune u uit Sion.
Hij gedenke al uw offers, en uw brandoffer achte Hij welgevallig.
Hij geve u naar uw hart, en doe al uw plannen in vervulling gaan.
Wij willen juichen over uw overwinning en in de naam van onze God de vaandels opsteken.
Jahweh vervulle al uw begeerten.
Nu weet ik dat Jahweh zijn gezalfde de overwinning geeft. Hij antwoordt hem uit zijn heilige hemel met de machtige heilsdaden zijner rechterhand.
Sommigen beroemen zich op wagens en anderen op paarden,
Maar wij roemen in de naam van Jahweh, onze God.
Zij zinken neer en vallen, maar wij richten ons op en houden stand.
O Jahweh, schenk de koning de overwinning.
Moge Hij ons antwoorden ten dage dat wij roepen.’
Van begin tot eind geeft deze psalm een beeld van de wereld van de doorsnee mens, de wereld van een ieder van ons kinderlijke gelovigen. Geloof maakt ons een kruising tussen Superman, Bill Gates en Alexander de Grote. Onze kinderachtige fantasiën en behoeften worden gekoppeld aan een vaste overtuiging dat het maar geen fabeltjes zijn, maar door geloof tot werkelijkheid wordt.
Als we nu na duizenden jaren op zo’n psalm belanden moeten we onze ogen eindelijk openen: hier worden op grove wijze alle wensdromen die we maar mogen hebben geuit en worden we ervoor uitgenodigd aan deze kinderlijke wensdromen het etiketje ‘God’, nog erger, 'onze eigen stamgod Jahweh is de sterkste en wint het van jouw god' te plakken, waarna ze allemaal heel zeker uit zullen komen. Dít is de kern van de traditionele godsdienst.
In werkelijkheid is deze psalm een vorm van je reinste zelfbedrieging. We kunnen natuurlijk opmerken dat het wellicht positief is dat zo’n geloof juist aan al onze behoeften voldoet: God is voor de volwassene het equivalent van de teddybeer voor kinderen, iemand die voor je klaarstaat wanneer je alleenstaat en ervoor zal zorgen dat al je behoeftes bevredigd zullen worden, omdat het ons spel is waarin we zo kunnen opgaan als een voetballer in zijn wedstrijd voor het wereldkampioenschap. Maar laten we niet onze ogen sluiten voor de negatieve aspekten van zo’n geloof: Dat het zelfs zeer gevaarlijk kan zijn zien we al meteen wanneer we opmerken dat het etiket ‘God’ in bovenstaande psalm bijvoorbeeld ook aan de wensdroom van militaire overwinningen geplakt wordt, en ons het zicht op de realiteit volkomen doet verliezen. Of wanneer we ons in de waan bevinden dat de waarheid die aan onze behoeften voldoet, de waarheid moet zijn voor ieder ander mens. Op deze manier hebben we van God en godsdienst iets banaals of zelfs gevaarlijks gemaakt.
Maar ik herken mezelf wel in deze psalm. Ook ik, modern mens kan er gemakkelijk aan mee doen. We moeten altijd blijven inzien dat de gedachten in deze psalm zo door en door menselijk zijn. We moeten zo oppassen voor onszelf!
Zo is het een koeienwaarheid die velen maar niet kunnen zien, dat we door te geloven in ‘de onfeilbare goddelijke afkomst van de heilige schrift’ er een afgod op na houden.
