Auteur Topic: STERF!!!! (gelezen 1407 keer)

farao · « **Gepost op:** januari 26, 2003, 10:30:54 pm »

Sterf??? zal je denken als je dit topic hoofd leest wat een vreemde titel is die farao gek geworden ofzo. nee, integendeel door te sterven kan je juist levender dan ooit worden, want heeft Jezus ons niet op gedragen om te sterven voor Hem om niet meer te leven voor onszelf maar voor Hem, Alleen voor Hem!!! Wat houd dat in volg Hem met alles luister wat Hij wil met je leven laat Hem beslissen!!! Sterf voor Hem laat je ik achter je en doe het voor Hem en niet voor je zelf door te sterven zet je niet je zelf op de troon maar Jezus. Dit vraagt Hij aan de rijke jongeling maar ook aan ons, heb je dat nog niet gedaan of ben je er niet meer zo mee bezig of ben je afgedwaald keer dan terug en leef voor Jezus. Paulus heeft het ons later ook nog eens gezegd in 2 corinte 5 vers 15 hier wil ik dan ook graag mee afsluiten.

En hij stierf voor allen met de bedoeling dat zij die leven, niet langer voor zichzelf leven maar voor hem die voor hen is gestorven en door God is opgewekt.

Dus neem je kruis op en sterf met Jezus, ga zijn weg leef voor Hem doe Hem eer aan, het is moeilijk maar gelukkig hebben we er een helper voor bid daar ook voor bid om de Heilige Geest of Hij je wil helpen!!!

Merk je bij je zelf dat je ook graag neigt voor je zelf te leven dan voor Jezus??

geef eens eerlijk antwoord op dit stukje, zowel negatief als positief maar reageer eens.

Gods zegen Harro

lonneke · « **Reactie #1 Gepost op:** januari 26, 2003, 11:22:14 pm »

Beste Harro

Hetgeen je verteld komt bij mij een beetje over alsof je je hele leven moet opofferen aan het geloof, door alleen maar jezus te volgen. Zelf vind ik dat niet gewoon niet reeel. Er zijn momenten in je leven dat je ook met andere dingen bezig bent zoals je studie of je werk. Momenten dat je je hoofd even niet bij Jezus hebt en het geloof. Ik heb daar zelf ook niet zo'n moeite mee. Voor mij is het soms een verademing om eens niet met het geloof bezig te zijn.
Ik denk daarbij dat je ook een eigen verantwoordelijkheid en keuzevrijheid hebt. Dat je ook op deze aarde mag genieten van al het moois wat er ook is.

vriendelijke groet
Lonneke

Pulpeet · « **Reactie #2 Gepost op:** januari 27, 2003, 01:04:45 am »

Dat afsterven aan jezelf heeft volgens mij meer met je identiteit te maken dan met de concrete dingen die je doet. Je identiteit draag je wel heel de dag met je mee. En die identiteit werkt weer door in de dingen die je doet. je kunt het "gestorven zijn" en de concrete dingen die je doet dus niet los van elkaar zien.

Het lijkt me trouwens makkelijker gezegd dan gedaan. Het is erg snel gezegd:

quote:
Dus neem je kruis op en sterf met Jezus

Maar hoe doe je dat?

Door je in mystiek te verdiepen en daar te leren hoe je los moet komen van je begeerten?

of...

Kan iemand dat uitleggen?

geertje · « **Reactie #3 Gepost op:** januari 27, 2003, 01:45:10 pm »

je geheel aan god overgeven en hem je leven te laten lijden bid daarvoor
en het zal je gegeven worden gr geertje:|

farao · « **Reactie #4 Gepost op:** januari 27, 2003, 06:43:33 pm »

quote:
op 27 Jan 2003 01:04:45 schreef Pulpeet:
Dat afsterven aan jezelf heeft volgens mij meer met je identiteit te maken dan met de concrete dingen die je doet. Je identiteit draag je wel heel de dag met je mee. En die identiteit werkt weer door in de dingen die je doet. je kunt het "gestorven zijn" en de concrete dingen die je doet dus niet los van elkaar zien.

Het lijkt me trouwens makkelijker gezegd dan gedaan. Het is erg snel gezegd:

Dus neem je kruis op en sterf met Jezus

Maar hoe doe je dat?

Door je in mystiek te verdiepen en daar te leren hoe je los moet komen van je begeerten?

of...

Kan iemand dat uitleggen?

Je eigen ik opnemen en bij het kruis van Jezus leggen je geven aan hem en het niet meer zelf willen doen. Dat is je kruis opnemen voor Jezus dus je zelf overgeven aan Hem, dus wat ik in het stukje er boven heb uitgelegd. En niet je in de mystiek te verdiepen nee het begint je overgeven aan Jezus en de Heilige Geest toe laten in je leven want Hij kan in je werken dat je begeerten weg gaan.

zelf ben ik bv gestopt met roken. is het nu een beetje duidelijker wat ik bedoel of om het zo te zeggen wat Jezus bedoelt.

groetjes Harro

farao · « **Reactie #5 Gepost op:** januari 27, 2003, 06:45:15 pm »

quote:
op 26 Jan 2003 23:22:14 schreef lonneke:
Beste Harro

Hetgeen je verteld komt bij mij een beetje over alsof je je hele leven moet opofferen aan het geloof, door alleen maar jezus te volgen. Zelf vind ik dat niet gewoon niet reeel. Er zijn momenten in je leven dat je ook met andere dingen bezig bent zoals je studie of je werk. Momenten dat je je hoofd even niet bij Jezus hebt en het geloof. Ik heb daar zelf ook niet zo'n moeite mee. Voor mij is het soms een verademing om eens niet met het geloof bezig te zijn.
Ik denk daarbij dat je ook een eigen verantwoordelijkheid en keuzevrijheid hebt. Dat je ook op deze aarde mag genieten van al het moois wat er ook is.

vriendelijke groet
Lonneke

Je moet niet je studie werk etc opgeven dat is gevaarlijk daar heeft Paulus ons nog voor gewaarschuwd in een van zijn briefen maar het betekend wel dat je bij je werk, studie en in je hele dagelijkse leven Jezus erbij betrekt en Hem vraagt wat Zijn plan is.

Pulpeet · « **Reactie #6 Gepost op:** januari 27, 2003, 08:26:27 pm »

quote:
op 27 Jan 2003 18:43:33 schreef farao:
Je eigen ik opnemen en bij het kruis van Jezus leggen je geven aan hem en het niet meer zelf willen doen. [...]

Ik vind het nog steeds een beetje vaag. Dit zijn wel erg algemene bewoordingen. Het klinkt heel vroom, maar wat betekent het echt? En hoe doe je dat?
Stoppen met roken is natuurlijk prima, maar voor m'n gevoel valt dat niet echt onder "sterven voor Hem". Je kunt ook stoppen met roken als je niet gelooft.

farao · « **Reactie #7 Gepost op:** januari 27, 2003, 09:20:46 pm »

quote:
op 27 Jan 2003 20:26:27 schreef Pulpeet:
op 27 Jan 2003 18:43:33 schreef farao:
Je eigen ik opnemen en bij het kruis van Jezus leggen je geven aan hem en het niet meer zelf willen doen. [...]

Ik vind het nog steeds een beetje vaag. Dit zijn wel erg algemene bewoordingen. Het klinkt heel vroom, maar wat betekent het echt? En hoe doe je dat?
Stoppen met roken is natuurlijk prima, maar voor m'n gevoel valt dat niet echt onder "sterven voor Hem". Je kunt ook stoppen met roken als je niet gelooft.

Wat ik zeg betekend het echt je zelf willen geven aan Jezus dus het niet meer zelf willen doen op een punt in mijn leven heb ik ook mijn leven aan Jezus gegeven, ik las een boek en door dat boek ben ik aan het denken gezet en steeds meer kwam de gedachten op waar ben ik nou helemaal mee bezig met mijn leven ik deed het helemaal voor me zelf na aanleding van dat boek wou ik mijn leven veranderen maar er veranderde weer niks, en ik kwam weer in mijn oude levenspatroon de week voor dat ik op een christelijk kamp ging, zat ik een ander boek te lezen en het kwam weer naar boven dat ik mijn leven moest veranderen en voor Jezus gaan anders ging ik de verkeerde kant uit en zou ik steeds verder van het geloof afdwalen. (achteraf gezien natuurlijk opdat moment geen besef). Toen heb ik gebeden of God me wou helpen. de week dat ik op kamp ben gegaan heb ik God ervaren zijn Geest en toen ik van het kamp af kwam had ik een ander leven ik wou voor Jezus leven en niet meer voor mij zelf, God heeft me veranderd in een ander mens ik ben bv ook van mijn driftigheid afgekomen dit heeft de Heilige Geest in me gewerkt. Later wou ik ook graag van mijn verslaving af dat was voor mij iets dat tussen God en mij zat. ik heb gebeden de dag dat ik stopte en daarna heb ik nooit meer gerookt met weinig moeite.

Dank God daarvoor!!!

maar snap je het nu beter nu ik heb verteld wat er in mijn leven is gebeurd, dat je echt je leven voor Jezus moet geven anders kan het slecht aflopen. Jezus vraagt het van je om je kruis op te nemen het klinkt technies maar hier is Jezus voor gestorven zodat wij voor Hem kunnen leven en door Hem een relatie met God te kunnen beginnen.

Groetjes Harro

Marnix · « **Reactie #8 Gepost op:** januari 28, 2003, 09:27:29 am »

Mooi getuigenis Farao! Kunnen we allemaal veel van leren.

Tja.... Paulus schreef het mooi op, zoals het zou moeten zijn. Maar Paulus had zelf al wel in de gaten dat het niet zo makkelijk ging:

Mijn doen en laten zijn voor mijzelf een raadsel. Want ik doe niet wat ik graag wil. Nee, ik doe juist dingen waar ik een afschuwelijke hekel aan heb... ...Zo ervaar ik steeds weer: Als ik het goede wil doen, kan ik het niet laten het slechte te doen. - Romeinen 7:15&21

Ik wil graag voor God leven en dat ook in mijn gedrag laten merken. Toch zul je altijd merken dat je dingen verkeerd doet en uit je zelf inderdaad geneigd bent om dingen te doen die tegen God's goede regels in gaan. Maar goed ook dat we dat nog veel merken, anders zouden we al weer heel snel denken dat we met ons gedrag zelf God blij maken. Laten we, juist omdat we uit onszelf niks goeds kunnen doen, we extra op Jezus georienteerd zijn en ons echt helemaal van hem afhankelijk weten. Door Hem ziet God onze slechte dingen weg... en door de plaatsvervanger van Jezus, zijn Geest, kunnen we ook in ons gedrag dankbaarheid aan God laten zien.

Geef dus je leven aan Jezus. Dan doet Hij de rest voor je!

Marnix · « **Reactie #9 Gepost op:** januari 28, 2003, 09:32:39 am »

Dubbelpost... wil 1 van mijn broeders in het moderaten deze ff verwijderen?

Pulpeet · « **Reactie #10 Gepost op:** januari 28, 2003, 12:17:56 pm »

Farao,
Na je openhartige getuigenis begrijp ik inderdaad beter wat je bedoelt. Ik kan me daar dan ook van harte bij aansluiten.

quote:
farao:
Dank God daarvoor!!!

Zal ik doen!

Mijn verwijzing naar de (chistelijke) mystiek eerder in deze thread was niet zomaar. Mystici zijn op zoek naar precies die overgave waar jij en Marnix het over hebben. En als je hun boeken leest merk je dat het "sterven voor Hem" een heel proces is. Daarom reageerde ik een beetje sceptisch.
Het klinkt zo kort door de bocht:

quote:
Geef dus je leven aan Jezus. Dan doet Hij de rest voor je!

En dat is het ook.

Een heel goed boekje hierover, dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen, is het boekje "Bij U ben ik geborgen" van Wilfried Stinissen (uitgave Carmelitana, Gent, 1985). De flaptekst is als volgt:

quote:
"Gods viool zijn is iets heel anders dan viool te spelen voor God. Nu stelt Hij zich niet meer tevreden met te beslissen wat er zal gespeeld worden, Hij tokkelt nu zelf op de snaren van de vermogens. Hij kan dit pas wanneer Hij de viool in handen heeft, wanneer de mens zichzelf niet slechts gedeeltelijk maar helemaal aan Hem heeft overgeleverd. Het is belangrijk zichzelf te durven loslaten wanneer de tijd daartoe gekomen is, en het roer uit handen te geven. Uit vrees voor valse mystiek durft men dikwijls niet spreken over dit tweede deel van de weg, waar het werkelijk waar wordt dat men "leeft door de Geest" (gal 5,25). Dit is een groot verlies. In het leven van ieder mens zou een ogenblik moeten komen dat hij puur instrument wordt van God". In dit boekje wordt een weg getekend naar dit zuiver instrument-zijn.

In het gereformeerd protestantisme gaat het vaak over "bekeerd worden". Maar wat daarna komt, daar is niet zo heel diepgaand over nagedacht. In de mystieke traditie is dat wel gebeurd. Daarom lijkt het me belangrijk om daar kennis van te nemen. Dat voorkomt oppervlakkigheden.

(het boekje is nog te krijgen via: www.colomba.nl/colombaeur...werken_van_deze_tijd.html)

lonneke · « **Reactie #11 Gepost op:** januari 28, 2003, 03:50:07 pm »

Farao,

Ik heb lopen nadenken over wat je schreef omdat ik het heel erg bij mijzelf herkende toen ik pas tot het geloof was gekomen. In die tijd ben ik getrouwd met iemand uit de Gereformeerde Vrijgemaakte kerk. In het begin kon ik heel goed met hem over het geloof praten, echter, we een aantal jaren getrouwd waren bemerkte ik dat hij naast zijn geloof een eigen leven leidde. Hij deed dus de dingen die ik niet kon verbinden met het geloof. Ik werd steeds eenzamer in mijn belevingswereld, ik heb er ook veel voor gebeden. Uiteindelijk is hij ook vreemd gegaan in ons huwelijk. Ik ben na dit alles gescheiden. En dit terwijl ik aan het begin van ons huwelijk mijn leven aan God had gegeven en dit ook met mijn partner wou delen.
Wat ik ermee wil zeggen is dat je sommige dingen zelf niet in de hand hebt en dat is bijv. iemands belevingswereld niet kunt veranderen. Je kunt er dan voor bidden en het in Gods handen leggen maar de pijn die je ervaart is er niet minder om. Ook nu vraag ik me af: Wat voor bedoeling heeft God met dit alles? Want ik ga er van uit dat God uiteindelijk mijn weg leid.

lonneke

geertje · « **Reactie #12 Gepost op:** mei 07, 2003, 11:39:01 am »

ionneke.
ik ben heel wat jaren geleden ook gescheiden van de man van mijn kinderen. hij wou absoluut niets van het geloof weten.
na mijn scheiding heb ik de kinderen laten dopen en kort daarna heb ik zelf belijdenis gedaan.
het is moeilijk te leven met een niet gelovige;maar toch; god stippelt jou weg uit als je jou leven in zijn handen legt.
zijn wegen zijn soms voor ons ondoorgrondelijk.maar hij weet wat goed voor ons is. ik voel me gedragen in vertrouwen tot hem.
gr geertje

Mientje · « **Reactie #13 Gepost op:** mei 07, 2003, 01:12:03 pm »

Farao,
Zoals ik in enkele reacties lees, betekent sterven aan je eigen ik en je leven geheel in dienst van Jezus stellen, NIET : dan maar je werk of studie of vrijetijdsbesteding maar opgeven en helemaal je in dienst van Jezus stellen.

Als je 'smorgens bij het opstaan de dag geheel in Jezus handen geeft en vraagt of Hij je daar in wil leiden, kun je er van opaan dat Hij dat zal doen.

Maar zodra de studie of werk of vrijetijdsbesteding belangrijker wordt dan Jezus, dan moet er een waarschuwingslichtje gaan branden, dan wordt het a.h.w. een afgod en dan moet je er wel mee kappen, want dan komt God niet meer op de eerste plaats. Je zou a.h.w. zó alles voor God moeten kunnen opgeven en er niet aan vast zitten, ook je liefste bezit (auto o.i.d.).Maar daarom mag je er wel van genieten.

Paul Mauer · « **Reactie #14 Gepost op:** mei 22, 2003, 01:15:38 pm »

Sterven doe je niet zelf. Het is een voldongen feit dat zich voordoet. Soms gewenst, vaker niet.
Aan de ene kant is er het evangelie dat vergeving van zonde brengt, genezing van gebroken harten en van heelheid. Waarbij het verhaal van de verloren Zoon erg mooi illustreerd. Anderzijds is er het proces van je eigen ik afleggen. ... tenzij de graankorrel in de aarde valt en sterft draagt het vrucht voort. Een andere gelijkenis vertelt dat de rank pas vruchtvoort brengt als het in de wijnstok is geënt. Het is een concequentie die volgt op een overgave.
Ikzelf zie veel gebreken en fouten bijmezelf, soms neem ik me voor om het goede te doen, maar dan doe ik het kwade (bekend?). Ik merk dat er zaken uit mijn leven verdwenen zijn op het moment dat ik ze losliet en me er niet meer druk over maakte. Oa wrok, bitterheid en boosheid jegens christenen, ex-vrouw etc. Die zijn gestorven met Jezus en ik heb er niets voor gedaan.