quote:
Bid tot Hem, en stel je vragen (geen verlanglijstje van ik wil een auto, maar serieus)
...
De auto en de Nike-Air-sportschoenen in het gebed: komt op elke belijdeniscath weer terug
.
Ik heb er wel een beetje mee geworsteld hoor (niet om de auto of de schoenen hoor). Soms hoop je gewoon enorm dat je die auto/ sportschoenen/ studieplek/ studentenkamer/ vrouw/man/ baan/... krijgt, en ben je reuze teleurgesteld als dat niet zo is. Ik heb heb later geleerd dat je beter naar die wensen moet kijken.
Volgens mij is het handig om uit te zoeken
waarom je die dingen wilt hebben. Het waarom hoeft helemaal geen hebzucht of zo te zijn. Maar het blijkt vaak dat het te maken heeft met je geaccepteerd voelen door je omgeving, eigenwaarde, je eigen toekomstplannen. Kortom, met karaktertrekken en angsten die je hebt. "Als ik die auto krijg, dan ben ik toffer en hoef ik minder vaak met de bus/trein, zou een boel in mijn problemen schelen." "Als ik die studieplek krijg, dan zit het wel snor met mijn toekomst, 't is toch heel nobel om je leven aan die studie te wijden?" "Als ik die kamer krijg, dan hoef ik me geen zorgen om een dak boven mijn hoofd meer te maken en heb ik toch toffe huisgenoten/een tof plekje."
Het is vaak eigenlijk een 'alvast even invullen wat goed voor je is' gedrag, terwijl God een plan met je heeft. Eigenlijk maak je je (bijvoorbeeld) zorgen omdat je eigenwaarde laag is, en je hoopt dat door dat toffe ding mensen je beter waarderen. Eigenlijk maak je je zorgen om je toekomst en of die wel leuk/waardevol genoeg is.
En dat is niet nodig volgens mij. God belooft immers voor je te zorgen. Dat is niet meer met geld en goed, zoals bij het volk Israel. Maar hij geeft ons wel Zijn Geest, die ons steunt, troost en in ons werkt. Gevolg daarvan is -uiteindelijk- een leven met karaktertrekken als liefde, blijdschap, lankmoedigheid enzovoorts (galaten 5:22).
Kortom: draagkracht om je leven te dragen, ook als er een boel tegenslagen zijn. Als je dat beseft, dan gaat je gebed er ook anders uitzien (bij mij dan
).
Dus in plaats van te bidden 'Vader, zorg dat ik ingeloot wordt voor Geneeskunde, want dan krijg ik later een gerespecteerde baan waarin ik veel goeds doe' bid ik:'Vader, leid mijn leven zoals u dat wilt en respecteert, en geef mij daarmee vrede'. Waarna meestal een dank volgt omdat ik erop vertrouw dat alles goed komt zolang Zijn Wil geschied, dus komt het ook vast wel snor met mijn leventje. Hij doet alles meewerken ten goede, heeft 'Ie beloofd. (Twee keer uitgeloot zijn bleek toch niet zo'n ontzettende ramp).
Evengoed bid ik wel: 'Vader.. zus en zo is het probleem, dat vormt een oplossing, kunt u dat niet gewoon regelen? U weet het wel het beste, maar ik snap er anders niets van!'
