Auteur Topic: Weblog van Izzewizze  (gelezen 36834 keer)

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #100 Gepost op: april 27, 2003, 08:29:22 pm »
Gebedsgenezing

"Mam, Jaap heeft geen ADHD meer"
"O, hoe kan dat dan"
"Weet ik ook niet, maar hij hoeft geen medicijnen meer, het is helemaal weg"
"En je weet niet hoe het kan?"
"Nee, zeg ik toch"

Met enig enthousiasme kwam mijn jongste zoon dit grote nieuws vertellen. Hij heeft zelf ook ADHD en slikt ook medicijnen, daarnaast heeft hij ook een aan autisme verwante contactstoornis. Maar sinds hij op het speciaal onderwijs zit gaat het goed met hem. Maar met Jaap een klasgenoot ging het niet zo goed, ondanks de medicijnen. En nu in één keer van de ADHD af, mijn jongste zoon is stomverbaasd en mijn vrouw ook en ik ook als ik het wat later op de avond hoor.

Een paar weken later spreekt mijn vrouw de moeder van Jaap.
"He, wat hoor ik, Jaap heeft geen ADHD meer?"
"Klopt, en we zijn zo blij hé!"
"Hoe komt dat dan?"
"We zijn bij de kinderpsychiater geweest en die zei ook dat ie geen ADHD meer had, "ik zie een normaal vrolijk jongetje" zei die"
"Ja, maar hoe kan dat dan?" vraagt mijn vrouw nog eens.

Dan begint ze haar verhaal. Hoe ze zelf lichamelijk niet gezond waren, haar man ziek thuis en zij ook. De bijbel zei hun allemaal weinig meer. Iedere tekst leek een tekst die niet meer klopte die ze uit hun bijbel weg konden scheuren. Het Godsvertrouwen stelde weinig meer voor, en Christus had niet meer veel te vertellen, wat moest je ermee?. Toen hadden ze op een aanplakbord een aankondiging gezien van een gebedsgenezer. Een gebedsgenezer uit Afrika en die kwam in de buurt. Ze waren er naar toe gegaan alle drie. De gebedsgenezer had drie keer de handen opgelegd, bij ieder van hen afzonderlijk, daarna was het wonder geschied, ze waren alle drie beter geworden, de klachten waren direct weggeweest en nu voelden ze zich weer vrij. Maar nog veel belangrijker ze waren op Christus gaan vertrouwen, hun geloofsleven was toegenomen. En was niet het belangrijkste bewijs dat de kinderpsychiater ook had gezegd: "Hier is sprake van een godswonder". Mijn vrouw was wel een beetje beduusd geraakt tijdens het gesprek.

"Tja, ons geloof is zo toegenomen hé" antwoord de moeder van Jaap en ze vervolgt: "In de bijbel staat dat je al je bekommernissen op Hem mag werpen en dat heb ik samen met mijn man gedaan en Jaap ook, daarom zijn we nu vrij". "Ons geloofsleven is zo toegenomen, we gaan nu naar een andere kerk, waar we zo goed worden opgevangen." "Weet je, en onze twijfel is ook weg, we kunnen altijd op Christus vertrouwen"
Maar er is ook pijn en verdriet.
"Veel oud broeders en zusters laten ons nu links liggen, ze willen niet meer met ons praten, ze waarschuwen ons: jullie zijn op de verkeerde weg"
"Toen we bij de reguliere praktijk liepen was er volop belangstelling en nu is niemand meer in ons geïnteresseerd."

's Avonds praten mijn vrouw en ik nog maar door, want mijn vrouw zit er ook wel mee. Want stel je nu voor dat de jongste door gebedsgenezing ook beter kan worden. Tja, het is niet makkelijk om de juiste woorden te vinden. Dat ze met de nek aangekeken worden vind ik bijzonder en ook niet juist. Wij weten niet altijd hoe de Geest werkt en gebedsgenezing wordt in de bijbel niet uitgesloten. Maar ja, God zet ieder zo op zijn eigen plaats neer. Hij wil ook medicijnen als Ritalin zegenen, en niet iedereen die naar een gebedsgenezingsdienst gaat komt daar ook weer genezen van terug. Er zijn ook verhalen van mensen die kanker hebben en het uiteindelijk naar de mens gesproken niet gered hebben, hoeveel er ook gebeden is. God beloofd ons geen paradijs op aarde, alleen dat Hij ons nooit zal verlaten.
Maar ik ben er nog niet over uitgedacht, daar zal ik eerlijk over zijn. Maar ik zie ook bij gebedsgenezers soms avontuurlijke trekjes. Als ik 's avonds naar bed ga, bid ik om wijsheid en inzicht, en ik weet het God geeft het Zijn beminden in de slaap.

Over gebedsgenezing is veel te vinden op internet zie bijvoorbeeld deze link. Maar ook op dit forum is erover gediscussieerd in dit topic
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #101 Gepost op: april 28, 2003, 09:23:34 pm »
Vanaf nu een nieuw onderschrift, daarom hier nog maar even de oude:

Ieder mens in uniek
Maar uniek is niet alleen de mens
Niet alles is zoals je het ziet
Want je ziet niet alles
Niet ieder raadsel wordt opgelost
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #102 Gepost op: april 30, 2003, 11:51:24 pm »
http://www.geocities.co.jp/SilkRoad/9063/koninginnedag.jpg

Eigenlijk begon koninginnedag al gisteravond en wie deze topic heeft gelezen weet al een beetje wat ik heb gedaan. Maar zo om een uurtje of 23.30 ging ik mijn vriend(je) naar de stad. Mijn beminnelijke partner had geen zin. We besloten eerst naar de Ierse Pub te gaan en zie daar, wie kwam ik tegen? Een goede bekende met wie ik een aantal jeugdvereniging heb gedaan. Hij had ook weer van alles meegemaakt en woonde inmiddels met vrouw (ook niet lelijk) en kinderen in een naburige plaats. Nadat we waren uitgesproken besloten we naar de shoarmaboer te gaan. Ik had honger, en verschrikkelijk zin in een broodje shoarma en zo geschiedde dus. Toen naar de markt waar een grote feesttent stond, daar kwam ik al weer bekenden tegen waaronder mijn nichtje met man. Saillant detail haar man had ik vroeger op vereniging gehad. Op het podium stond een band die een mix speelde van nummers van Coldplay en Saybia ergg goed, dat wel. Ondertussen hebben we ook onze ogen uitgekeken naar al die dames en heren. Hoe men zich uitdost en opdoft maar een enkeling is echt de moeite waard om naar te kijken. (Qua uiterlijk dan.. natuurlijk is iedereen het waard om er te zijn.) Om een uurtje of 2.30 was ik weer thuis.
Toen ik wakker werd  was het koninginnedag en ik zal eerlijk zijn deze dag associeer ik altijd met kou en verplichte bezigheden. Toen ik jong was, moesten we altijd naar de lagere school. Daar heette het dan gezellig te zijn, de muziek stond aan en vervolgens mocht ik in een miezerige regen en de kou spelletjes doen. Denk nu niet dat dit een vrijblijvende aangelegenheid was, nee het was verplicht, en mijn ouders waren zeer, zeer gezagsgetrouw dus die zouden echt niet weigeren. Maar gezellig? Nee echt niet. Maar sinds ik mijn vrouw ontmoette ben ik wat anders gaan aankijken tegen koninginnedag het kan ook gezellig zijn. Want in de plaats waar zij woonde was het altijd beregezellig.
Maar goed terug naar vandaag. Vanmorgen niet al te vroeg opgestaan. Toen we naar de optocht fietsden was die al bijna afgelopen. Ondertussen had mijn zoontje het plan opgevat om spullen te gaan verkopen in de stad. Omdat hij nogal het nodige bij zich had, zijn we samen met hem naar de stad gefietst. In de stad was het en druk en gezellig. Nadat hij een plaatsje had gevonden besloten mijn vrouw en ik samen met de jongste dochter nog even in de stad rond te lopen. Toen kwamen we bij de C&A en daar gaven we enige euro's uit want het was de zoveelste enige unieke 40% kortingsweek. Toen we nog even bij mijn jongste zoon gingen kijken, begon het te druppen en toen te gieten. Gelukkig vond ik na een tijdje onder een afdakje een mooi droog plekje voor hem. Het werd niet meer droog dus maar even een paar winkels in. Bij The Sting is vervolgens mijn creditcard misbruikt en de nodige kleding gekocht. Mijn kinderen vonden mijn vrouw toen ze thuis kwam best wel heftig.... Vervolgens zijn we naar het wonderschone Ommen gereden alwaar we in 2004 een kampeerboerderij willen huren voor een familieweekend van de kant van de familie van mijn vrouw. In de even jaren doen we het met haar familie. In de oneven jaren met mijn familie.
Trouwens mijn zoontje had voor ruim tien euro verkocht, dus hij was trots als een pauw. Vervolgens vanavond de discussies op dit forum nog eens bekeken waaronder die over onze koningin. Voor ramH heb ik niet zo leuk bericht. Blijkens bijgaand bericht blijft het koningshuis onverminderd populair.
Nu is de koninginnedag weer ten einde. Morgen dag van den arbeid. Een nieuwe collega begint, ben ik erg blij mee, en echt niet alleen omdat ze er ook wel leuk uitziet. Tot slot nog een tweetal links over koninginnedag:
Link 1
Link 2]
Volgend jaar bij leven en welzijn een nieuwe koninginnedag, ik hoop dat het dan aangenamer weer is. Want de herinneringen aan vroeger hoeven van mij niet al te sterk te worden.
« Laatst bewerkt op: mei 01, 2003, 12:32:15 am door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #103 Gepost op: mei 03, 2003, 08:24:44 pm »
http://www.oranjecomite-bleiswijk.nl/Fotoalbum%202001/Dodenherdenking/herdenking.jpg

Mijn opa
Voor mij was hij een grote onbekende. Mijn moeder heeft hem amper gekend en mijn oom heeft nooit tegen hem kunnen zeggen: "Lieve papa". Ik heb het over mijn opa. Voor ons was het heel normaal we hadden een oma zonder opa, en wees eerlijk hoeveel kinderen hebben geen opa of oma meer. Er komt nu eenmaal een dag dat wij moeten sterven en ook opa's en oma's zijn gewone stervelingen. Maar de reden waarom opa niet meer leefde was toch wel een bijzondere; Opa had in het verzet gezeten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had hij de stem van zijn hart gevolgd en onderdak geboden aan Joden. In die dagen was dat een behoorlijk vergrijp waarvoor je direct kon worden opgepakt. Zo werd dus op een kwade dag ook mijn opa opgepakt en gevangen genomen. Zo'n week of vier voor de bevrijding is hij doodgeschoten. Maar om welke reden en onder welke omstandighedend hij standrechtelijk werd geexcuteerd bleven duister. Ieder jaar op 4 mei ging mijn oma trouw naar de dodenherdenking. Trouw aan haar man, trouw aan de vrijheid waarvoor hij ook zijn leven gaf. Jaar in jaar uit, nooit een jaar overslaand. Soms ging mijn moeder of een tante of een oom ook mee. Mee om te herdenken een vader, die ze amper hadden gekend. Een vader die nooit met ze had gespeeld, een vader aan wie ze geen normale vraag konden stellen. En ieder jaar wisten ze ook waarom: "Omdat hun vader was doodgeschoten door Duiters, zonder de juiste feiten te kennen!". Mijn tante heeft er altijd grote moeite meegehad, diep in haar hart haat ze de Duitsers nog. Ook het geloof in een God die liefheeft, heeft ze erdoor verloren. Maar het is en blijft wel een heel aardige tante. Mijn oma heeft de Duitsers uiteindelijk wel vergeven, ze ging zelfs weer op vakantie naar Duitsland. Wat mijn moeder er van vindt weet ik niet, ik heb het haar nooit gevraagd.
Vijftig jaar lang is mijn oma naar de dodenherdenking geweest. Na vijftig jaar kwam er ook een antwoord op de vraag waarom nu juist mijn opa tesamen met 46 andere Nedelanders werd doodgeschoten. De aanleiding: "Een door het verzet te Varsseveld uitermate knullig uitgevoerde liquidatie van vier Duitse militairen in het boerderijtje De Bark." Hierdoor waren de Duiters zo woedend dat ze op 2 maart 1945 de eerdergenoemde 46 doodschoten waaronder dus mijn opa, de vader van mijn moeder, de man van mijn oma. Vijftig jaar lang hebben mensen gezwegen over deze gebeurtenissen. Het is aan journalist Bill Bilderbeek te danken dat in 1995 alsnog de juiste feiten boven tafel kwamen. Feiten en omstandigheden die hij keurig bundelde in een boekje: "De Bark". Toen mijn moeder het boekje uit had, werd ze overmand door verdriet en haar broer en zus vragen zich nog wel eens af waarom het zo had moeten lopen.... Vragen waarop in dit leven nooit antwoorden zullen worden gegeven. De 51ste dodenherdenking heeft mijn oma nooit meer mee hoeven te maken, in het voorjaar van 1996 is ze overleden, plotseling. Maar een geheim was opgelost. Morgen is het weer dodenherdenking, ook ik hang de vlag halfstok en denk dan ook weer even aan mijn opa. Laten we de doden blijven herdenken en wilt u bidden voor mijn tante en al die andere mensen die door de oorlog het juiste zicht op geloven zijn kwijtgeraakt. Wilt u ook bidden voor die mensen die nog met geheimen in hun hart zitten, geheimen die beter gedeeld kunnen worden om de waarheid te dienen?
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #104 Gepost op: mei 05, 2003, 07:40:14 pm »
Tante Miep

Aanvankelijk had ik het met u willen hebben over bevrijdingsdag, of over een artikel in het NRC waaruit blijkt dat steeds meer call-center werk wordt gedaan in India, of ik had het kunnen hebben over moskeeën in Eindhoven vanwaaruit al dan niet mensen worden gerecruiteeerd voor een Jihad. Maar vanmorgen werd mijn oog getrokken door een overlijdensadvertentie van iemand die ik erg goed kende maar die ik al meer dan 15 jaar niet meer had gezien: Tante Miep.

Tante Miep was een goede kennis van mijn ouders, ze was getrouwd met oom Herman, ze woonde in hetzelfde dorp als mijn ouders. Toen mijn ouders van een flat naar een eengezinswoning konden verhuizen in de jaren zestig, durfden mijn ouders dat niet zo goed vanwege de financiële verplichtingen. Tante Miep en oom Herman adviseerden om het toch te doen en van die keuze hebben mijn ouders nooit spijt gehad. Tante Miep was ook een deftige vrouw, bij haar in huis was alles picobello. De stijl was engels. Servies en bankstel waren keurig op elkaar afgestemd. Voor de prijs van één kopje kochten mijn ouders een heel servies, maar tante Miep was als wij kwamen altijd hartelijk en aardig. Je merkte daarin niet zoveel van haar smaak. Oom Herman was ook een bijzondere, hij was gek van schaken. Van hem heb ik het schaken geleerd en op enig moment investeerde hij fors in een schaakcomputer. Voor hem was het een uitdaging om van die computer te winnen. Als ik kwam, mocht ik ook wel eens schaken tegen dat ding, maar zelfs op niveau één verloor ik nog, terwijl de computer op niveau tien nog moeite had met oom Hermans denkkracht. Oom Herman was ook een gereformeerde recht door zee man, met af en toe vreemde opvattingen. Zo reed hij op zondagmorgen stelselmatig door rood als er geen andere auto's aankwamen. "De overheid hoort haar burgers niet onnodig te belasten":was zijn redenering. Maar ook over het zingen en orgelspel had hij zo zijn eigen redeneringen. Toen hij organist was zei hij: "De organist bepaald het tempo van de gemeentezang", toen hij organist af was: "De gemeente bepaald het tempo van de organist" tja het kon verkeren. Ik zal nooit vergeten hoeveel moeite hij had met het dopen van geadopteerde kinderen, hij kon daar niet achter staan. Dit soort zaken leidde vaak wel tot heftige discussies maar het werd nooit onaangenaam bij ons thuis. Ondanks de verschillen van inzichten over de ontwikkeling in de kerk bleven mijn ouders hartelijke vrienden met oom Herman en tante Miep. Toen ik een krantenwijk kreeg vlak bij hen in de buurt mocht ik hun schuur gebruiken. Iedere week werden daar de kranten keurig ingezet en kon ik daar rustig mijn kranten bezorgen. Als ik klaar was dan had ze bijna altijd nog een kopje thee of wat anders want ze wilde ook niet dat het slecht met me ging. Zo is ze onbewust een steun voor mij geweest om met mijn krantenwijk door te gaan in barre tijden, en die tijden konden bar zijn als ik langs de dijk in weer en wind in gutsende regen de kranten rond moest brengen. Toen mijn vrouw en ik trouwden zijn ze nog op onze bruiloft geweest. Kort daarna wilden ze nog een keer bij ons langskomen, daar is het nooit meer van gekomen. Ze kreeg de eerste verschijnselen van aderverkalking. Nu na ruim 15 jaar is ze overleden, mijn ouders kwamen nog wel eens bij haar maar ze herkende niemand meer, zelfs haar eigen man niet. Nu is ze overleden, ze is bij haar hemelse Vader, maar ik ben dankbaar dat ik haar heb mogen kennen.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #105 Gepost op: mei 07, 2003, 12:06:23 am »
Oorlog
Vanmorgen kwam mijn dochter de kamer binnen met de krant. "Papa kijkt u eens een foto van de oorlog." Op de voorkant stond een foto van een kranslegging. "Hoe weet jij dat?" vroeg ik. "Nou heb ik toch zelf gezien op televisie zondag" klonk het bijna verontwaardigd. Nu houdt de oorlog haar toch wel bezig want zaterdag vroeg ze ook al of de oorlog in Irak al was afgelopen. Wel frappant vond ik dat het Nederlands Dagblad nu juist zo'n foto van een kranslegging plaatst op de voorkant en niet een foto van een bevrijdingsfestival. Zal wel iets te maken hebben met de doelgroep, alhoewel ik mij daar af en toe absoluut niet toe aangetrokken voel.

http://www.bevrijdingsfestivals.nl/bfs/img/ecard/WT_ecard2.jpg

Bevrijdingsfestival
De Line up van het bevrijdingsfestival was goed op diverse podia traden op Crossing the Line, The Riplets, Green Lizzard, Zuco 103, Beef (volgens mij presenteerde Isabelle vandaag? de nieuwe single), Rapalje, Ralph van Maanen, Daniel Lohues, Rose (ooit nog een cd van gewonnen), Stuurbaard Bakkebaard. Uit mijn werk vandaan meteen even langs het festival gegaan om Van Dik Hout te horen, ik verwachtte er veel van maar op de een of andere manier lukte het niet om het publiek mee te krijgen. Misschien was het vroeg. Toen maar even snel wat wezen eten thuis en met een van mijn kinderen weer terug naar het festival. De laatste nummers van de Moordgasten pikten we nog net mee, alvorens ik met een bier en hij met een cola richting het hoofdpodium vertrokken. Kort daarna startte de act van Krezip en laat ik maar meteen zeggen het is live een ontzettend goede act. Jacqueline (inmiddels geblondeerd, kennelijk ook een rage) wist het publiek er goed bij te trekken. Het rockte er lekker op los en zowel nummers van het huidige album als van het vorige album "Nothing Less" werden gespeeld waaronder natuurlijk het onvermijdelijke "I would stay". De sfeer zat er goed in en ik moet zeggen dat ik wel enthousiast was over deze band. Het album Nothing Less kocht ik pas een jaar nadat nummer "I would stay" een hit was, ofwel ik was niet snel overtuigd. Van een andere band had ik eerder een album dan dat het populair werd in op radio: Within Temptation. Alleen de opbouw van het podium was al een genot om naar te kijken. Wat een werk werd er gemaakt van de podium attributen. Helaas was er een technische storing waardoor het concert later begon dan gepland. Maar toen het begon, barstte het ook goed los, en dat niet alleen ook uit de hemel viel het nodige water. Songs als "Mother Earth" en "Caged" kwamen voorbij en werd een nummer van het nieuwe album gespeeld dat over niet al te lange tijd uitkomt. Ook het nummer 'Running op that Hill', waarvan onlangs een stukje bij Isabelle te horen was en dat vanaf zes mei in de winkel ligt werd gespeeld. Tot slot werd ook nog het nummer "Ice Queen" gespeeld toen iedereen dacht dat het concert was afgelopen kwam er nog een onverwachte toegift. Tijdens het concert deed Sharon den Adel, wat is dat toch een mooie vrouw om te zien, ook een oproep voor Amnesty International. In de voormalige Sovjet Unie verlopen in oktober alle paspoorten. Maar voor heel veel mensen geldt dat ze daarna geen nieuwe kunnen aanvragen. Hierdoor hebben ze geen kans meer op werk, kunnen ze geen kind meer aangeven, en noem nog maar meer zaken op waarvoor je een paspoort nodig hebt. Op deze manier wil president Poetin uiteindelijk een etnische zuivering bereiken. Want met name bijzondere bevolkingsgroepen als de Tsjetenen worden hier het slachtoffer van. Tijdens het concert werden opgenomen gemaakt van deze protestactie van publiek en Sharon den Adel. Wil je de actie ook ondersteunen stuur dan een sms met het volgende bericht: Paspoort (je naam) naar 4777. Toen ik tijdens het concert sms'de was ik nummer 501 maar het moet toch mogelijk zijn dat er nog veel meer mensen sms'en. Mijn zoon was eveneens laaidend enthousiast en hij heeft samen met zijn vrienden 'crowdsurfen' geleerd. Beiden waren we het erover eens zo'n bevrijdingsfestival mag nog wel eens herhaald worden en vrijheid is een groot goed.

http://www.planet.nl/upload/198090_340_1052256553668-060503_90x90_hilversumpim.jpg

Pim Fortuyn
Een jaar geleden werd Pim Fortuyn doodgeschoten. Ik weet nog goed hoe een vriend van mijn zoon binnenkwam en zei: "Heb je het al gehoord?" "Pim Fortuyn is neergeschoten". Ik reageerde verrast "Ach het is een grap" er deden immers zoveel grappen rondom Pim Fortuyn de ronde dat ik het niet serieus nam. Kwam bij dat ik in de auto nog naar 3fm Ruud de Wild had geluisterd, de uurwissel had meegemaakt en het eerste nummer bij Isabelle had gehoord ik geloof het nummer Imagine van John Lennon. Maar toen ik de tv aanzette bleek het inderdaad waar te zijn. Pim Fortuyn was neergeschoten en zou kort daarna overlijden. Wat ik nog weet is dat ik toch in een bepaalde spanning tv gekeken heb en naar 3fm heb geluisterd. Toen het onvermijdelijke bericht kwam: Pim Fortuyn is dood. Daarna de verklaringen van Kok en De Vries. De krokodillentranen van politici over Pim Fortuyn. Ik was geen fan van Pim Fortuyn, zijn ideeën waren niet de mijne maar ze waren vaak wel verfrissend. In zijn levensstijl kon ik mij niet vinden, maar tegelijkerijd was het ook een heel aimaibele man. Ik heb hem een paar keer persoonlijk meegemaakt als dagvoorzitter op een congres en gezien hoe hij zich ook gewoon onder de bezoekers mengde en oprechte aandacht had voor zijn gasten. Trouwens degene die aanwezig waren bij de moordaanslag verleden jaar te weten de medewerkers van het programma Ruud de Wild.nl hielden vandaag een soort I.M. programma, daaruit bleek dat Pim Fortuyn ook tijdens zijn laatste programma een heel gewone man was. Ruud de Wild heeft trouwens nog een behoorlijke tik meegekregen van het hele drama en als gevolg daarvan maanden thuisgezeten. Vandaag is een plaquette onthuld op het mediapark van 3fm (zie foto) wat mij betreft is dit ook het slotstuk in een herdenking rondom Pim Fortuyn. Een speciale dag voor de vrijheid van het spreken is volgens mij niet nodig daarvoor hebben we 5 mei. Op internet is nog wel heel veel informatie te vinden over Pim Fortuyn. De link van Planet is wat dat betreft aardig compleet.

Vrijheid
Als ik thuiskom rent mijn dochter mij tegemoet. "Pap ik ben door de ring gedoken".  "O, wat goed" reageer ik en ze glundert helemaal. Ze is trots als een pauw. "Goed hé" geeft ze aan, en ze gaat weer verder met haar eigen spel. Nog een tijdje en dan is ze vrij in het water, maar ik besef me ook dat ze kan genieten van een vrijheid die velen niet kennen. Dat ze kan lachen wanneer ze maar wil. 's Avonds als ze naar bed gaat komt het materiële nog even naar boven. "Krijg ik nu ook een cadeau?" Ook dat is een teken van vrijheid een cadeau vragen wanneer je maar wilt. Ondanks bedenkingen heb ik nog niet zoveel moeite met de vrijheid.
« Laatst bewerkt op: mei 07, 2003, 12:16:44 am door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Mezzamorpheus

  • Berichten: 5201
  • You are my Lifeboat
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #106 Gepost op: mei 07, 2003, 11:02:29 am »
Izzewizze, het is Ralph van Manen (met 1 a dus)... Waar trad ie trouwens op?

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #107 Gepost op: mei 08, 2003, 10:57:16 pm »

quote:

op 07 May 2003 11:02:29 schreef Mezzamorpheus:
Izzewizze, het is Ralph van Manen (met 1 a dus)... Waar trad ie trouwens op?
Bedankt...
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #108 Gepost op: mei 08, 2003, 11:40:29 pm »
http://images.google.nl/images?q=tbn:FOIwsBJbHGEC:www.caboer.nl/images/st-skaten.jpg

Skaten
Mijn oudste zoon had een aantal jaren geleden als hobby skaten. Niet dat hij lange einden skate teneinde zijn conditie op pijl te houden. Nee het was hem vooral te doen om de stunts die hij meende te kunnen uitvoeren. Van al het hout dat in onze garage aanwezig was had hij een 'ramp' gebouwd. Een ramp is een stellage met een niet al te steile helling en niet al te hoog boven het aardoppervlak. En ik zal eerlijk zijn hij kon het best aardig, had af en toe bekijks zelfs van het vrouwvolk. Maar op enige dag ging het fout en hij maakte hardhandig kennis met het weinig meewerkende aardoppervlak. Daarbij schond hij zijn neus behoorlijk en dus ook zijn aangezicht. Het skaten was gedaan en hij legde zich toe op steppen. Bijzonder was dat zijn vrienden gelijktijdig tot hetzelfde besloten dus de buurt was volstrekt onveilig geworden. Zelfs bijzondere campagnes van 3 vo konden hier niets aan veranderen. Maar een paar weken geleden was hij weer aan het knutstelen in de schuur, sowieso een bijzondere gebeurtenis omdat hij nu niet overloopt van overvloedige ijver voor welke activiteit dan ook. Veelal verwacht hij dat alles naar hem toe komt en dat de maatschappij hem wel zal bellen als ze hem nodig hebben. Maar hij had het skaten weer ontdekt dus moest er een 'ramp' komen. Maar verleden week ontwaarde ik nog meer activiteit in de garage, samen met zijn vrienden was hij bezig aan een nieuwe stellage vele malen groter dan de 'ramp' en er ging ook veel meer hout in. "Wat wordt dat dan.." vroeg ik "Een quarte pipe" zeiden ze. "Een wat...." en ze knutselden er aan door. Ook de dagen erna werd er stevig gezaagd, geschroefd en gespijkerd. Mijn vooringenomenheid over de technische kwaliteiten en inzichten van mijn oudste zoon stelde ik bij want hier ontstond iets moois. Vanavond was ik nodig, want ik bezit een auto, kan rijden en tot nu toe is geen van beide op hem van toepassing. Dus ik werd meegesleept naar de Praxis alwaar een plaat mdf van 0,6cm bij 122cm bij 244 cm moest worden opgehaald. Die plaat pastte natuurlijk niet in de auto dus met open klep reed ik met een slakkegangetje door de stad, continue kijkend of er ook niet toevallig politie aan zou komen. De politie is weliswaar je beste kameraad maar in dit soort gevallen twijfel ik daar altijd aan. Thuisgekomen was mijn zoon wederom de held van de dag. De mdf plaat werd op de 'quart pipe' geschroefd waarna het stunten kon beginnen. Nu ik moet zeggen ook hier stond ik weer versteld, want hij kan het wel. Binnenkort maar eens  kijken of het vrouwelijk schoon dat hem twee jaar geleden in de steek liet, nu weer geïnteresseerd raakt. Voorlopig hoop ik dat ie zijn aangezicht niet schend.

Meer weten over skaten? Volg deze Skaterlink
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #109 Gepost op: mei 11, 2003, 09:21:15 pm »
http://213.53.142.213/images/logo.gif

Feest
Afgelopen weekend was ik jarig. Dit jaar had ik besloten het in alle rust te vieren. Verleden jaar had de familie er een groot feest van gemaakt. Ruim tachtig man kwamen mij feliciteren met het feit dat ik een jaartje ouder was geworden en dat ik definitief afscheid had genomen van de jaren 30. Mijn kinderen oberden de hele dag het was stralend weer en familie, vrienden, kennissen en collega's namen de gelegenheid te baat om zich te laten feteren op koffie, gebak, fris of diverse vormen van alcoholica en dat alles zonder de benodigde tapvergunningen. Maar gezellig was het wel en 's avonds ging de vuurkorf aan. De gevolgen hiervan voor het gras zijn eerst dit jaar opgelost. Maar dit jaar koos ik voor een andere aanpak, in samenspraak met mijn vrouw had ze een huisje geboekt op Hoogenboom Vakantieparken daar zijn we vrijdagmiddag naar toegereden en de rest van het weekend hebben we heerlijk genoten van het mooie weer, het mooie zwembad en de kinderen. Ondertussen heb ik lekker gelezen in diverse bladen en zaterdag heb ik De Volkskrant gekocht. Vanmorgen hadden we wederom een preek over De Emmaüsgangers (zie ook mijn weblog van Pasen) en deze keer kon ik er prima mee overweg. En ik heb er een heleboel van opgestoken. Vanmiddag preekte er een christelijk gereformeerde dominee en ook dat was een prima preek. Ik vind sowieso dat de christelijke gereformeerde dominees wat losser preken daar houd ik wel van.
Een collega van mij wees mij er trouwens op dat ik wel in een bijzondere week jarig ben: 4 mei dodenherdenking, 5 mei bevrijdingsfeest, 6 mei Pim Fortuyn doodgeschoten en Gerrit Zalm jarig en op 7 mei Jan Peter Balkenende jarig. Volgens velen is hiermee ook een gedeelte van de chemie tussen Gerrit Zalm en Jan Peter Balkende verklaart.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #110 Gepost op: mei 12, 2003, 12:03:25 am »
Gefeliciteerd met je verjaardag izze.

De moeder van Balkenende werd trouwens zaterdag op de hak genomen bij Kopspijkers. Heb erg hard moeten lachen.
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #111 Gepost op: mei 15, 2003, 12:23:52 am »
http://www.ilsedelange.com/img/agenda_ilse1.gif

Ilse de Lange
"Als ik op de plee zit" "O, sorry, als ik op het toilet zit, zo vlak voor een concert dan denk ik, ken ik die tekst nog wel en die tekst nog wel" zo geeft Ilse de Lange aan tijdens een try-out van haar "Clean Up" tour in Zwolle. Ilse de Lange is volwassen geworden, maar desondanks blijft ze heerlijk spontaan en heeft ze humor en dat maakt de eventuele onvolkomenheden tijdens deze try out meer dan goed. Gisteren was ze jarig Ilse de Lange en na een "lang zal ze leven" spontaan haar toegezongen door de zaal, gaf Ilse nog even in overvalst Almeloos aan dat ze verrast was door een champagne ontbijt en dat ze zich met veel genoegen de geneugten van de vele luxe broodjes had laten smaken. Maar nu even naar het concert dat was goed, zondermeer. De band en Ilse hadden er zin en dat straalden ze ook uit. Veel nummers van het album "Clean Up" werden gespeeld en af en toe voegde ze nog een persoonlijke noot toe in een korte toelichting. Wat mij opviel was dat het 'live' zo heerlijk fris, swingend en rockend klonk. Mijn twee oudste kinderen die ik ook meegenomen had, waren ook enthousiast. Ze blijven dat taaltje van Ilse toch wel heel erggg leuk vinden. Maar nu nog even naar dan concert, de nummers werden zoals gezegd met veel enthousiasme ten gehore gebracht en als try-outer krijg je waar voor je geld bijna twee uur lang heeft Ilse met haar band gespeeld als het echt afgelopen is. Tussendoor een mooie akoustische sessie waarbij diverse -niet vaak gebruikte- instrumenten om de hoek komen kijken. Maar ook de rest van het optreden straalt professionaliteit uit, sommige nummers worden lekker lang uitgesponnen en ik heb al stiekum zitten kijken of er nog geen dvd-opnames werden gemaakt. Maar dat was nog niet zo. Maar mocht dit concert op Dvd uitkomen dan zal ik hem zeker aanschaffen. Iedereen die twijfelt of hij of zij nog een kaartje zal kopen voor de "Clean Up" tour, twijfel niet, schaf er een aan voor het te laat is. Kaarten zijn te bestellen bij Ticketservice. En er is zelfs een hele startpagina van Ilse de Lange.

Carglass
Een gigantische knal op de voorruit als ik met een gang van 130 kilometer op de snelweg rijd. Nog geen kwartier later zie ik al een grote barst in de voorruit verschijnen en voor het einde van de dag snijd de barst de voorruit van boven naar beneden in tweeën. Dus aan een nieuwe voorruit was geen ontkomen aan, en ook al ik het een auto van de zaak, ik wil zo goedkoop mogelijk een nieuwe ruit hebben. "Neem contact op met Carglass" zo reageerde de officemanager en zo deed ik. Gebeld met Carglass en ik moet zeggen zeer servicegericht, de gegevens van verzekeringsmij doorgeven en toen doorverbonden met het juiste filiaal. Een afspraak gemaakt en afgelopen maandag kon de auto gerepareerd worden. Ook nu weer, de afspraak netjes nagekomen, vriendelijk personeel en na anderhalf uur een nieuwe voorruit. Vandaag kreeg ik een e-mail met het verzoek om mijn mening te geven over de dienstverlening van Carglass. Kijk dat noem ik nog eens relatiemanagement, continue meten wat de cliënt nu van jouw organisatie vindt en denkt. Kwam daar ook nog een folder tegen over de GSM om dat mobieltje maximaal te beschermen noteer je Imei code. Hoe je daar achter komt? Toets *#06#* en de Imei code verschijnt op je scherm, hiermee kan de politie na eventuele diefstal een waar sms bombardement afsturen naar jouw oorspronkelijke mobieltje. Daarnaast kun je nog een zogenaamde Yunu instelling regelen, waardoor je toestel onbruikbaar wordt als je de "sim" kaart vernieuwd. Meer informatie vindt u op de website van de Politieof de website van Yunu en Imei. Maar bovenal zorg dat uw mobiel niet gestolen wordt.
« Laatst bewerkt op: mei 15, 2003, 01:02:22 am door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #112 Gepost op: mei 15, 2003, 08:56:20 pm »
http://3fm.omroep.nl/radio3/db_images/3136.gif

90's request
Deze week is er op 3 fm een zogenaamde 90's request week. Luisteraars kunnen gedurende de hele week hun favoriete nummers uit de jaren negentig aanvragen via sms 3333, bellen 0800 - 1336 of per mail. Omdat ik deze week relatief veel in de auto zat, heb ik aardig wat nummers uit de jaren negentig weer eens gehoord. Naarmate je dan verder in zo'n week komt, komen er ook weer meer herinneringen boven. Zo in de trant van o, ja dat was toen, en wat deed ik toen ook al weer? Dinsdagavond zat ik met een collega te luisteren naar Isabelle waarbij er weer allerlei 'wilde' herinneringen boven kwamen.
De jaren negentig waren voor mij vooral carriére-jaren. Begin 1990 ontwaakte ik uit een depressie die eind jaren tachtig was begonnen en voor het eerst in mijn leven was ik redelijk angstvrij. Je wilt niet weten wat voor bevrijding dat is. Midden 1990 kreeg ik ook mijn eerste auto van de zaak, een hele belevenis en ik was er heel trots op. Nummers als Dirty Cash van Stevie V, The Power van Snap en Blueshouse van Bb Queen komen weer naar boven. Ik weet ook nog wel van een cliënt die helemaal leip was van Duet van Brigitte Kaandorp en Herman Finkers. De zomers van 1990 en 1991 waren heet dat weet ik ook nog wel en in die zomers heb ik het bergwandelen als hobby ontdekt. Beneden de 2000 meter lopen vond ik eigenlijk niet meer leuk. 1992 was een hectisch jaar, voor cursus moest ik iedere week naar Almelo en in die tijd heb ik Almelo Zwolle regelmatig in een half uurtje gedaan. Ondersteunt door muziek van The Klf, En Vogue, Roxette en Snap. Een bijzonder nummer vond ik "Save the best for the last" van Vanessa Williams. Daarnaast moest ik regelmatig naar Frankrijk alwaar ik Mylene Farmer bekend van Desenchanteé heb leren waarderen.  Eind 1992 was het zover en kreeg ik mijn felbegeerde papiertje voor accountant. Mijn enthousiasme was zo groot dat ik begin 1993 een knallend feest gaf. In 1993 leerde ik trouwens dansen tijdens een jeugdkamp waar ik als begeleider met meeging. Het was die week 'klereweer' en regelmatig kwam mr. Vain, 2 Unlimted, Ace of Base en CB Milton langs. Maar ook het nummer "Like smells team spirit" van Nirvana werd regelmatig gedraaid. In 1994 werd ik gevraagd voor een organisatie die accountantskantoren ondersteunde, kreeg een autotelefoon en crossde door het hele land. Ging regelmatig cursussen gegeven. In dat jaar gingen we ook met collega's naar Parijs een ware happening. Maar het was ook het jaar waarin er een 'baas' werd uitgeknikkerd. In dat jaar moesten we ook ons huis uit, ondanks het feit dat ons nieuwe huis niet klaar was. Begin 1995 hebben we dan ook redelijk gezworven, voordat we ons nieuwe huis konden betrekken. In 1996 kreeg Diana een ongeluk waardoor ze overleed en "Candle in the Wind" van Elton John was een dikke hit. In die tijd is ook onze jongste dochter verwekt en nog regelmatig moet ik daar aan denken als ik eerdergenoemd nummer hoor. Maar 1996 is ook de tijd geweest waarin ik het platenwereldje heb leren kennen. Een artiest die best getalenteerd was, zat volledig aan de grond en met hem ben ik platenmaatschappijen, muziekuitgevers, tv-produktiemij's en commerciële omroepen afgeweest. Daar heb ik van alles geleerd over Buma/Stemra, digitale filmcamera's en studio's. Hoewel het een zeer intensief traject was, heb ik er ook heel veel van geleerd. Ik heb artiesten leren waarderen, oog gekregen voor hun creativiteit en ook ontdekt hoe snoeihard de muziekwereld kan zijn. Uiteindelijk is hij er weer boven op gekomen, en dat geeft veel voldoening. Nummers als Firestarter, They don't care about us en Spaceman kan ik me nog goed herinneren. Maar het nummer uit 1996 was voor mij Burnin' Love van Critical Mass regelmatig draaide ik dat nummer als ik weer eens ergens in het land was geweest voor deze klant. In 1997 werd onze dochter geboren. De onderneming waarvoor ik werkte werd verkocht aan een beursgenoteerde onderneming en dat leverde mij als werknemer ook nog wel een aardige duit. Mijn vrouw kon er zelfs een Ford Ka van kopen. Muzikaal was 1997 natuurlijk een vreselijk jaar met nummers als De Regenboog van Frans Bauer, Jantje Smit. Maar gelukkig was er ook Don't speak van No Doubt en Hedonism van Skunk Anesie. De hit van 1998 is voor mij "It's like that" van Run DMC, het was ook het jaar waarin zakelijk gezien het nodige begon te schuiven. De grote beursgenoteerde onderneming ging zich met allerlei zaken bemoeien en ik begon me minder op mijn plek te voelen. Ook merkte ik de eerste symptonen van een depressie weer opkomen, die ik zoveel mogelijk negeerde. Alhoewel ik eind 1998 ten einde raad maar wel weer op bezoek ging bij een psycholoog. Het album van 1998 was voor mij "Ray of Light" van Madonna. Begin 1999 ging het steeds verder bergafwaarts, muziek deed mij niet zoveel meer. Ik nam ontslag en ging werken bij een onderneming die nog helemaal opgezet moest worden. Dit liep in eerste instantie wel goed maar eind 1999 openbaarde zich de verschijnselen van een zwaardere depressie alhoewel ik er toen niet aan toe wilde geven. Eind 1999 leerde ik ook voor het eerst van mijn leven, dat geloven meer is dan het nakomen van een aantal regeltjes of zo. Veel meer begon ik te beseffen dat geloven alles te maken had met relatie. Nummers die ik me uit de periode dat het wel redelijk ging herinner zijn Blue, No Scrubs en Bills Bills Bills. De week van de 90's request duurt nog tot vrijdag.
« Laatst bewerkt op: mei 15, 2003, 09:01:46 pm door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #113 Gepost op: mei 18, 2003, 08:20:17 pm »
Nieuws

Wanneer is iets nieuws? Mijn dochter van bijna zes, deelde mee dat ze nu wel op het nieuws zou komen. Wat was er gebeurd? Ondanks het feit dat het een meid is, klautert ze graag overal op. Dat zit kennelijk in de genen, want al onze kinderen deden dat. Regelmatig kwamen verschrikte buurvrouwen, opvallend dat het toch vooral vrouwen waren, ons melden dat zoonlief in de boom zat, over de schutting was geklommen of whatever. Dus we zijn wel wat gewend. Maar goed, nu was ze op het dak van het huisje gekommen en dat was niet goed afgelopen ze was er afgegleden en had op een manier die ze niet verwacht had kennis gemaakt met het aardoppervlak. Gelukkig maar dat er zwaartekracht is. Maar zoals gemeld deze gebeurtenis was voor haar zo belangrijk dat het wel een vermeldenswaardig item voor de diverse nieuwsprogramma's zou zijn. Dus 's avonds kijkt ze met extra interesse naar het Jeugdjournaal maar helaas voor haar daar was niets te zien. "Ach" reageert ze: "misschien komt het wel in het grote mensen nieuws." Maar toen wij de volgende ochtend aan haar vertelde dat het nog in het Rtl 4 nieuws als in Hart van Nederland te zien was geweest was ze toch wel teleurgesteld. Vandaar dat ik er nu alsnog maar een nieuwsitem van maak:

Meisje overleeft val van dak.

Een ruim vijfjarig meisje heeft onlangs een val van een dak overleefd. Het meisje was in haar enthousiasme op het dak van een huis geklommen. Op enig moment verloor ze echter haar evenwicht en gleed daardoor van het dak. Gelukkig voor haar was de val niet al te groot, waardoor ze na het verwerken van de schrik, weer met haar vriendinnen kon spelen. Door de schooldirectie en de pleinwachten wordt nog een nader onderzoek ingesteld naar de oorzaak van deze val. Vooralsnog is men echter van mening dat de directie niets te verwijten valt. Het meisje alsmede de ouders wilden geen commentaar geven.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #114 Gepost op: mei 20, 2003, 09:22:19 pm »
http://www.popmatters.com/music/reviews/b/images/bettieserveert-log22.jpghttp://www.planet.nl/upload_mm/9/5/9/1899720099_1999998461_anouk2.jpg

Concertreeks
"Jongens wanneer gaan we weer een avondje samen stappen?" "Een concertje pakken zou wel leuk zijn." "Goed idee? Maar wie dan?" "Bettie Serveert" "Bettie wie?" "Serveert.." "O.. nooit van gehoord." "Is echt goed" "Regel jij de kaarten?" "Ja dat doe ik."

Dus toen had ik de kaarten van Bettie Serveert in huis. Maar een paar dagen later las ik dat Ilse de Lange ook een try-out optreden zou geven en daar wilde ik toch ook wel naar toe, ik vond haar laatste album een stuk volwassener als haar vorige en wilde het live allemaal wel eens horen. Eind vorige week was er een prijsvraag bij Planet waarbij je kaarten kon winnen voor het optreden van Anouk in Amsterdam en ik dacht kom laat ik eens meedoen. Verleden week woensdag kreeg ik bericht  (en bent u nu nieuwsgierig hoe het afloopt??? lees straks verder want nu moet ik eerst nog even weg met mijn vrouw...) ;)
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #115 Gepost op: mei 20, 2003, 09:52:04 pm »
Wie is eigenlijk de dame op je plaatje? Ze is vergeten d'r haar te kammen...
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #116 Gepost op: mei 21, 2003, 01:31:22 pm »
Tja het was gisteravond wat laat geworden dus effe niet meer zoveel puf om toen door  te schrijven. Maar hier het vervolg:

Goed ik dacht van wie niet waagt die niet wint en had dus een e-mail met een antwoord naar Planet gestuurd en toen kwam dus de mededeling dat ik "Vip kaarten" had gewonnen voor het concert van Anouk. Een aangename verrassing dus. Afgelopen week was dus ook een echt nederlands concertweekje: Ilse Delange, Bettie Serveert en Anouk.

In het voorprogramma van Bettie Serveert treedt een een belgisch bandje op met de naam Suliklove.  Van de vijf bandleden waren er maar twee op komen dagen, maar desalniettemin klonk het allemaal nog heel acceptabel. Maar om elf uur komen Carol van Dyk en Peter Visser het podium op. Carol met een sigaret in de mond en flesje Grolsch in de hand en ik denk wat gaat dit worden. Maar na het eerste nummer denk ik al dit gaat wat worden. Naar mate de avond vordert krijgen ze er steeds meer zin. Veel nummers van het album Log 22 worden gespeeld en uitgesponnen, de sound van de gitaren nemen je mee hogere sferen en op enig ogenblik wordt ook het schitterende nummer "Given" gespeeld daarbij ondersteund door de twee heren van Suliklove, en je hoopt dat ze nooit meer stoppen met spelen. Maar om één uur is het dan echt afgelopen. Nog even de stad in. Broodje shoarma gegeten, concert geëvalueerd en allemaal waren we enthousiast, toen toch ook nog maar even de kroeg in en om half drie lag ik in mijn nest.

Natuurlijk was ik enthousiastdat ik kaartjes voor Anouk gewonnen had. En dat enthousiasme stak ik ook niet onder stoelen of banken, met als gevolg dat er meedere personen wel mee wilden als ik niemand anders kon vinden. Nu had mijn vaste concertmaatje allerlei verplichtingen en hij verkeerde dan ook in ernstige gewetensnood alvorens eenbelissing te kunnen nemen. Maar op 19 mei togen wij toch 's avonds af naar de HMH. Daar aangekomen moesten we ons melden bij de sponsoringang. We kregen een uitrijkaart cadeau en een bandje om. Dit bandje was wel belangrijk omdat dit deuren opende die anders gesloten bleven en tevens als betaalmiddel diende. Een uiterst charmante dame leidde ons naar het 'vip' balkon alwaar we een prima uitzicht hadden op het podium. 16 down speelde het laatste nummer weg en wij werden onthaald op een Heineken hoe kan het ook anders. Om 21.00 begon Anouk haar optreden. Anouk die onlangs trouwens wel in een zeer uitdagende pose op de cover van de Samsonic prijkte. Het was zondermeer een goed concert, wat een stem heeft ze dat blijkt zeker bij een nummer als Sacrafice. Een lange uitvoering van "Nobody's Wife" rockte lekker weg, maar ook de nummers van haar nieuwste album "Graduated fool" kwamen aan bod. Ondertussen bleek dat het showen van het bandje om de pols voldoende was om opnieuw aan drinken te komen, maar ook kwam men langs met onvervalsde hollandse bittergarnituur en een heerlijk Ben & Jerry ijsje. En dit alles voor nul komma noppes. Wat is het leven als VIP toch heerlijk. Maar na een tweetal toegiften was het feestje om 23.00 uur echt afgelopen. Nog steeds enigszins overdonderd door wat we allemaal ten deel gevallen was, reden we weer naar huis. Ondertussen luisterdend naar "Log 22" van Bettie Serveert. Allebei vonden we het helemaal toppie, niet alleen de VIP behandeling maar zeker ook door het optreden van Anouk was het een geslaagde avond geweest.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #117 Gepost op: mei 25, 2003, 07:11:30 pm »
http://kittyvm.tripod.com/plaatjes/Balloons3.gif

Prinsessenfeestje
Een ding weet ik zeker, verjaardagen met meisjes zijn rustiger. Stukken rustiger zelfs. Hoewel mijn dochter nog wel niet verjaarde vierde ze, in verband met familiaire verplichtingen op haar verjaardag, gisteren haar feestje. Nu hadden wij met verjaardagen nogal wilde ervaringen, want een verjaardag was niet snel goed. Immers mijn zonen hadden een bepaalde opvatting over de invulling van de verjaardagen hetgeen vaak resulteerde in een ‘survival’ in het bos of een ‘heugelijk’ bezoek aan de plaatselijke speeltuin. Daarbij werd een behoorlijke aanslag gepleegd op mijn uithoudingsvermogen alhoewel mijn vrouw zich ook meestal van haar taak kweet. In dit geval had ik de organisatie van het feest geheel uitbesteed aan mijn vrouw om de zo vaak geroemde ‘vader – dochter’ relatie niet onnodig te frustreren. Niet dat er geen vormen van overleg hadden plaatsgevonden, maar het succes was toch vooral te danken aan mijn vrouw. Nu begon het hele festijn natuurlijk al bij de uitnodiging. Mijn dochter was in totaal bij negen vriendinnetjes geweest (ja ze is populair) en wie gingen we nu uitnodigen? Alle meisjes uit de klas? Alleen de meisjes waar ze was geweest, maar wat deden we dan met de jongens? Na enig heen en weer gediscussieer hakten we de knoop door, en mochten alle meisjes komen waar zij ook was geweest. Ze is tenslotte de laatste in het seizoen die jarig is, dus de kans dat we iemand overslaan was verwaarloosbaar klein. Op het internet had mijn vrouw op de startpagina voor verjaardagen informatie over kinderfeestjes gevonden, waaronder een draaiboek voor een prinsessenfeestje. Alles op het feest draaide rondom het thema prinsessen. Nadat mijn dochter de nodige cadeau’s had geïnd, kon het uitdelen beginnen. Het begon met een taart die in de vorm van een kroon was gemaakt, en die de kinderen met hagelslag en ander droge zoete etenswaren konden bestrooien. Vervolgens hebben de meiden het hele prinsessenritueel afgewerkt, en dat in alle rust. De tekening http://images.google.nl/images?q=tbn:0q8rtcyFcbYC:www.tiptopline.nl/images/kleurpl_graphics/diversen/diversen008.gif werd gekleurd, de kroon versierd en tot slot werd de draak gekieteld door hem iedere keer te aaien met een veer. Met verwondering heb ik zitten kijken hoe deze meiden zich in alle rust en vol overgave storten op de vele taken van het prinses zijn. Maxima zou jaloers zijn. Het einde van het feest kenmerkte zich door de traditionele pannenkoek en / of frikadel. Hierin onderscheidden meisjes zich niet van jongens zo constateerde ik. Een verschil was wel weer dat ik niet hoefde op te letten of zaken in ons huis niet veel eerder dan onze bedoeling toewaren aan vervanging, alhoewel de dames het nog wel voor elkaar kregen om een spiegel te slopen. Scherven brengen geluk zullen ze wel gedacht hebben.  Hoewel het feest toch een stuk rustiger was als met jongens waren partner en dochter na afloop toch wel erg moe (het blijven vrouwen).

Zing met de hemelboden
 ’s Avonds was er een samenzang waarbij een gelegenheidskoor en de aanwezigen een aantal nummers uit de bundel “Zing met al de hemelboden” van Ria Borkent zongen. Alhoewel de organisatie de opkomst mee vond vallen er waren ruim honderd aanwezigen, viel deze mij ronduit tegen. Zeker als je het vergelijkt met de popconcerten of Godfashion waar ik ook nog wel eens kom. Volgens mij heeft onze Vader toch wel meer aandacht verdiend als alle artiesten op deze aarde bijelkaar.
Persoonlijk vind ik het een genot om uit deze bundel te zingen, moderne melodieën op hedendaagse teksten, echte kerkmuziek en daar is ook niets mis mee. Psalmen op popmuziek daar geloof ik niet in. Volgens mij heeft God geen enkele moeite met ons enthousiasme en uitbundigheid, maar in de kerkelijke eredienst zijn we wel speciaal bij Hem en daar hoort volgens mij ook iets bij van eerbied en devotie. Een mooi voorbeeld van een lied uit de bundel “Zing met de hemelboden” is Schepper van het geheel.

Webtip
Afgelopen donderdag was mijn schoonmoeder jarig (dank u, dank u) en dat vierde ze afgelopen vrijdag. Al daar hoorde ik dat een familielid ook besloten had een website te openen, een niet geheel ongevaarlijke bekentenis want nu maak ik dat hier ook bekend. Wilt u op de hoogte blijven van de ondeugden van de familie van mijn vrouw, en die zijn schier oneindig,  bezoek dan eens deze website
« Laatst bewerkt op: mei 25, 2003, 07:58:16 pm door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #118 Gepost op: mei 27, 2003, 09:25:35 pm »
http://www.paspoortinformatie.nl/Nederland/specimen.jpg

Paspoort
"Hoe oud ben jij?"
"Hoe heten je broers?"
Eh..
"Wilt u niet voorzeggen mevrouw.."
"Wat is de werkelijke achternaam van je moeder?"
"Wat is de voornaam van je vader?"
"In welke plaats is je moeder geboren?"

Wie nu denkt dat we met een simpel vraag en antwoord spelletje van doen hebben, niets van dit alles. We zijn op het gemeentehuis alwaar wij een poging doen om in het bezit te komen van een nieuw paspoort. Dat is niet zo makkelijk kan ik u vertellen. Allerlei vragen dienen mijn twee jongste kinderen te beantwoorden alvorens de vrouw achter de balie, -die overigens best vriendelijk is-, overweegt de aanvraag voor het bijschrijven in het paspoort van mijn vrouw in behandeling te nemen. Vlak daarvoor had ik al schriftelijk toestemming moeten geven. Nee, een paspoort krijgen anno 2003 is voorwaar geen eenvoudige zaak. Vijf jaar geleden ging het nog eenvoudig, je ging naar het gemeentehuis, sloot aan in de rij en wanneer je aan de beurt was, overhandigde je twee pasfoto's, deelde je naam mee en ter plekke werd je paspoort geproduceerd. Nu hadden we al een brief van de gemeente gekregen aan welke eisen wij moesten voldoen alvorens wij in aanmerking zouden kunnen komen voor een nieuw paspoort. Het begon al met de te stellen eisen aan de pasfoto: van voren genomen, recht in de camera kijkend, het viel me nog mee dat ik mijn sofinummer niet voor mijn borst moest houden. Daarna dus op naar het gemeentehuis, de kinderen mee, want ja ze moeten ze zien. Dat je je kinderen ooit hebt verwekt, ze daarna hebt aangegeven en dat ze zijn ingeschreven in het geboorteregister het telt allemaal niet meer mee. Men moet ze zien. Dan begint dus het vragen stellen zoals hierboven en wee je gebeente als je als ouders iets voorzegt dan loop je kans ter plekke in de boeien geslagen te worden om bij de vreemdelingenpolitie uit te gaan leggen dat het echt je eigen kinderen zijn. Iets wat ik vrees men eerst na het afnemen van een DNA test zal geloven. Nee een paspoort verkrijgen valt niet mee. Nadat het hele aanvraagritueel is verwerkt en de kinderen een voldoende hebben gekregen voor het juist beantwoorden van de vragen, de jongste merkt nog leep op: "Maar u weet toch al hoe we heten?", rinkelt de kassa om een aanslag te doen op ons vakantiebudget. "Maar goed dan kun je ook vijf jaar verder" zei ik tegen mijn vrouw. "Over ruim een week kunt u ze ophalen mevrouw en mijnheer" "Het is nogal druk en met die feestdagen duurt het allemaal wat langer" "Moeten de kinderen dan weer mee?" "Nee, dat hoeft niet?" "Moeten we weer zo lang in de rij staan?" "Nee dat hoeft ook niet, u krijgt een kaartje mee en daarmee krijgt u bij het ophalen voorrang bij de balie" "O, dank u"
Op weg naar huis vraag ik met af wie deze idioterie verzonnen heeft. Burgerlijke ongehoorzaamheid maakt zich van mij meester. Politieke correctheid kan me gestolen worden. Alleen maar omdat er een stel politici zijn die vinden dat je niemand in dit land het nadeel van de twijfel mag geven, moeten we er allemaal aan geloven. Allemaal moeten we aantonen dat we echt zijn wie we zijn, dat de kinderen niet toevallig op ons lijken maar dat dit komt omdat het echt onze kinderen zijn. En waarom? Alleen omdat een groep mensen in Nederland nog inventiever te maken teneinde op niet legale wijze een paspoort te verkrijgen. Want wie denkt nu nog dat er ooit iemand op deze manier legaal een paspoort zal aanvragen bij het gemeentehuis. Illegaliteit loont op deze manier, alleen de politiek heeft het nog niet door.
Thuis gekomen schijnt de zon, ik drink buiten een kopje koffie met mijn vrouw. We praten nog even door mijn irritatie neemt af. Maar we vinden het allebei belachelijk: die aanvraagprocedure en de forse uitgavenpost. De eerste vijf jaren hebben we er geen één meer nodig denken we maar, en hopelijk is de politiek er dan ook weer eens van doordrongen dat dit één van de maatregelen is waarbij het middel erger is dan de kwaal.

Het ministerie van Binnenlandse zaken heeft een hele site met informatie over het paspoort
« Laatst bewerkt op: mei 27, 2003, 09:38:06 pm door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #119 Gepost op: juni 01, 2003, 10:35:50 pm »
http://www.putten.nl/Pics/heden%20en%20verleden/gemeentewapen1.jpg

Familieweekend

Van te voren zag ik er wel tegen op: Familieweekend. Niet dat ik niet goed kan opschieten met mijn familie, integendeel zelfs. Maar de manier van familieweekend vieren daar zat 'm de kneep. Bij familieweekend denk ik aan boerderijen, slaapzalen, gemeenschappelijke keuken, een bar en noem maar op. Maar nu hadden we in goed onderling familie-overleg besloten dat we met zijn allen in afzonderlijke sta-caravans zouden gaan en van daaruit gezamenlijk activiteiteiten zouden ondernemen waaronder gezamenlijke avondmaaltijden. Ik vreesde voor de gezelligheid en de knusheid van het familieweekend. Maar goed, ik ben een democraat en wil zeker geen spelbreker zijn, dus ik ging mee met mijn gezin, op naar Putten. Mijn lieftallige jongste broer had samen met zijn niet onaantrekkelijke vrouw de hele zaak georganiseerd.

- Maar woensdags moesten we eerst nog het protocol van een verjaardag vieren door. Mijn dochter was jarig en werd zes jaar. Reeds om half zes stond aan ze ons bed met de mededeling dat ze jarig was, bang als zouden wij dat vergeten. We namen haar bij ons in bed alwaar ze iedere vijf minuten verzuchtte: "Ik ben zo benieuwd wat ik aan cadeautjes krijg, ik kan echt niet meer wachten." Hoe verlossend klonk voor haar de wekker van zeven uur, en voor ons ook... Eindelijk mocht ze haar cadeaus uitpakken, een springstok http://www.tophandel.com/media/DiHopper-S.jpg een dvd van K3 en ga zo maar door, ze was de koningin te rijk na haar prinsessenfeestje.-

Maar toen kwamen we dus in Putten aan op camping Boslust (sorry, geen website). Alwaar een prima caravan voor ons gereed stond. Mijn broertje had het samen met zijn partner goed geregeld, de specht zou ons onderkomen zijn, alleen enige gasten waren ons al voor geweest, we hadden last van mieren. Gelukkig zijn mieren schone dieren, dus nadat we ze hadden afgevoerd konden we de caravan betrekken. Nu hebben we dat ding verder ook niet meer gebruikt, alleen om te slapen dan, want verder hebben we buiten geleefd. Want laten we eerlijk zijn het was prachtig weer. De zon scheen overvloedig, de temparatuur haalde meer dan zomerse waarden en de regen die een week daarvoor nog zo overvloedig was gevallen was niet meer te bekennen. Vier dagen lang zijn we als familie opgetrokken met elkaar en het was gezellig. We vierden nog een verjaardag van deze en gene, deden een barbecue, sliepen bij, lachten bij, informeerden elkaar over het wel en wee in de diverse gezinnen en voor je het weet is het weekend al weer voorbij. Nu zit ik al weer thuis, in de tuin deze weblog bij te werken. Het familieweekend is me erg meegevallen, mijn broer had het mijn zijn vrouw goed georganiseerd en als het weer eens in een stacaravan is, ga ik zeker mee, alhoewel een kampeerboerderij mijn voorkeur blijft houden, maar ja dat mag ook denk ik maar weer. Wie er voor het volgende familieweekend aan de beurt is weet ik niet... Maar dat komt vanzelf naar voren in ons familieberaad.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #120 Gepost op: juni 04, 2003, 12:06:43 am »
Het kerkplein..

Zomaar een gesprekje
"Een mooie dienst.."
"Vond je?"
"Nu, ik vond het wel mooi met al die kinderen.."
"Nou de preek ging ook al niet al te diep"
"Nou, ik vond het toch mooi met de kinderen, alleen ze zongen niet in de maat"
"Ik vond het niets.."
"Maar ja, als de Here er blij mee is, dan moet het maar.."
"Maar wij gaan nog eens onder aan kennis"
"En dat met die kinderen.... nee dat hoort zo niet"

Verdrietig liep ik het kerkplein af. Hoe makkelijk kan de satan zijn onkruid zaaien, ook al direct na de kerkdienst. Ooit hoorde ik een preek waarin de dominee aangaf dat veel zaad al direct na de kerkdienst wordt weggeroofd door negatief gepraat, geroddel of whatever.. Niet dat je geen kritiek mag hebben, maar een opmerking als "als de Here er maar blij mee is, dan moet het maar.." doen mij toch wel de wenkbrauwen fronsen. Hoezo als de Here er blij mee is, maar dan kan ik er toch ook blij mee zijn? Maar misschien zie ik dat wel verkeerd. Natuurlijk was er wel wat af te dingen, de kinderen hadden met het orgel kunnen oefenen, het orgel speelde in het begin wat hard, waardoor de kinderen slecht verstaanbaar was. En Bottenbleij zou zeker hebben opgemerkt dat je dit soort zingen ook perfect moet doen omdat alles wat je doet volmaakt moet zijn. Maar daarom was het wel een mooie dienst, een dienst waarbij de kinderen maximaal betrokken werden en waar je als volwassen ook prima mee uit de voeten kon. Nee, in het gesprek op het kerkplein herkende ik mij zeker niet, maar ja dat komt vaker voor in het leven. Onvolkomenheid zullen we maar zeggen. Laten we maar veel bidden om de satan geen voet te geven.. en er komt een dag dat iedereen op het kerkplein blij is, ouderen en jongeren.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #121 Gepost op: juni 05, 2003, 10:35:01 pm »
Sollicitatie

De volgende sollicitant verwelkom ik. Hij is de vierde voor vandaag. Twee dagen lang heb ik uitgetrokken om met diverse sollicitanten te spreken over hun beweegredenen, hun levensloop en hun kijk op het leven. De diverse kandidaten hebben allemaal zo hun eigen verhaal en als het aan mij ligt, dan krijgt iedereen een kans, maar ja dat gaat niet. Dus selecteer ik: op de kleding, op de handdruk, op de manier waarop ze op de eerste vragen reageren, of ze het vak verstaan of dat ze er maar een slag naar doen. Kiezen is lastig, maar toch na een minuut of vijf weet ik meestal al wel wat voor vlees ik in de kuip heb. Aangezien er meerdere vacatures te vergeven zijn, heb ik ook meerdere kandidaten nodig. Liever geen 'kloontjes', het is voor de organisatie beter als er verschillende persoonlijkheden worden aangenomen. Ze hoeven niet allemaal spontaan te zijn, ze hoeven niet allemaal een representatief uiterlijk te hebben. Maar twee dingen vind ik wel belangrijk: Ze moeten hun vak verstaan en ze moeten bereid zijn tot het volgen van verdere studies. Als daar geen bereidheid toe is, dan zijn ze hier aan het verkeerde adres..
Mijn vierde sollicitant gaat zitten. Ik neem hem eens op. "Koffie?" "Ja, graag" "Makkelijk kunnen vinden?" "Ja, dat ging wel, ik kom uit de buurt he?"
"Even onthouden" denk ik terwijl ik koffie haal voor hem en een glas water voor mijzelf. Ondertussen bij mezelf denkend dat hij er wel ouder uitziet dan je zo zou denken op grond van zijn c.v. Verder heb ik nog geen mening. Nadat hij zich wat op zijn gemak voelt en ik ook weer rustig zit, stel ik de eerste vragen. De antwoorden op die vragen zijn toch wel belangrijk. "Ken je het bedrijf?" "Nou, om eerlijk te zijn niet". "Maar wat weet je er wel van?" "Nou niets?" "Niet zo'n slim antwoord voor iemand die uit de buurt komt" denk ik. In het kort vertel ik iets over de achtergrond en de historie van het bedrijf, ondertussen kijkend of er iets wordt opgeschreven. Weer valt het me op! Ook deze kandidaat schrijft niets op. Kennelijk een sterk geheugen flitst het door mij heen. Maar wat weten ze nog als ze worden uitgenodigd voor een tweede gesprek. Tweede minpuntje dus. De kleding is correct, hij praat rustig en oogt betrouwbaar. Pluspuntjes. Volgens zijn C.V. heeft hij meer dan twintig jaar bij één werkgever gewerkt, maar wel in diverse functies, en hij heeft doorgeleerd. Het een beoordeel ik negatief, het ander positief. Maar het meest ben ik gecharmeerd van het feit dat hij een aantal specifieke studies heeft gevolgd. Mijn volgende vraag gaat daar dan ook over. Ik vraag hem "Wat is nu zo bijzonder aan die studie die je hebt gevolgd" Helaas volgt er een globaal antwoord, waar ik niets mee kan en zeker niets wijzer van wordt. Maar goed misschien heeft hij de vraag niet goed begrepen. Dus ik vraag aan hem: "Waarom ben je die studies gaan doen? Je bent er vijf jaar mee bezig geweest da's niet niks?" Maar weer een algemeen antwoord. Het ontbreken van zijn enthousiasme doet mijn enthousiasme ook dalen. Maar ja, ik wil de kandidaat niet zomaar afschrijven dus ik vraag door. "Waarom solliciteer je op deze functie?"  Nu neem ik toch enige emotie waar, hij wordt wat zenuwachtig en dan komt de frustratie. Ruim twintig jaar gewerkt en nu is hem gevraagd om te gaan zien naar een andere baan. "Waarom dan?" "Tja, weet ik ook niet zo goed" "Ai, ai, ai" denk ik. Ik heb medelijden met hem, ook al zal hij ook deze baan niet krijgen. "Slecht voorbereid, negatief afgeven op je vorige werkgever, niet weten waarom je dingen gedaan hebt." Dat werkt niet echt mee aan een positieve kijk op de zaak. Maar ik besluit om toch nog met hem door te praten, maar dan over de dingen die hem dwarszitten. Het is duidelijk hij voelt zich aan de kant gezet en niet ten onrechte vind ik. Ik probeer met hem nog te analyseren hoe het zo gekomen is, daar is ie zelf nog niet achter merk ik wel. "U hoort nog van ons" uiteindelijk beslis ik niet alleen. "Nou, ik zie uit naar het tweede gesprek" Probeert hij nog.
Als ik later de gesprekken met een collega evalueer, dan hebben we dezelfde conclusie: Niet geschikt om meerdere redenen. Maar een slechte voorbereiding is daar zeker debet aan. Als ik hem een afwijzingsbrief stuur, adviseer ik hem om zich te laten begeleiden bij volgende sollicitaties. Uiteindelijk heeft hij nooit hoeven solliciteren, en dan kan een goede begeleiding een heleboel schelen. Hopelijk kan hij dan ook beter omgaan met zijn frustratie, want op een gefrustreerde werknemer zit geen één werkgever te wachten. Twintig jaar bij één baas lijkt mooi, maar als je zelf niet het heft in handen houd, dan is de kans groot dan je op termijn de strijd verliest.

http://images.google.nl/images?q=tbn:gQQj_wSu6GMC:cms.etv.nl/upload/eyecatcher_solltips.jpg
Een site met sollicitatietips ook het carriërecentrum heeft de nodige tips.
« Laatst bewerkt op: juni 05, 2003, 10:41:53 pm door izzewizze »
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #122 Gepost op: juni 05, 2003, 10:40:48 pm »
Opbeurend verhaal zeg.  ;(
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #123 Gepost op: juni 09, 2003, 08:33:38 pm »
http://images.google.nl/images?q=tbn:VQuGfKtGM_sC:www.eslkidstuff.com/images/toilet.gif

Toiletten
Sinds vanavond lekker naar Pinkpop te luisteren. Hoorde net de Queen of Stone Age, Counting Crews, The Cardigans en Moloko langs komen en ook nog Krezip akoestisch. Niet slecht dus. Vanmiddag de hele middag naar Mylene Farmer geluisterd. Maar nu eens even iets anders. Gisteren vierden kennissen dat ze 25 jaar waren getrouwd, en wij waren uitgenodigd om dat mee te vieren. Erg gezellig, ook al was het redelijk fris buiten. Maar zoals ieder mens heb ik ook wel eens aandrang, dus ik toog naar het toilet.

Nu heb ik wel iets met toiletten, ik vind het echte 'relax' ruimten en nieuwsgierig als ik ben kijk ik altijd wat men zoal op het toilet te bieden heeft. Bij de een ruikt het heel fris en wil je wel tijden blijven zitten, bij de ander stinkt het en doe je je best om zo snel mogelijk van het toilet af te komen. Maar het gebodene aan leesvoer biedt natuurlijk veel info, de één heeft allerlei moppenboekjes in een mandje liggen, de ander de laatste roddels in de Storie of de laatste vrouwenkwalen (sorry dames, maar mannenkwalen schijnen toch minder besproken te worden) in één of ander damesblad. Daarnaast zijn er die nog tijd hebben om de hersenen te laten kraken getuige de grote hoeveelheid 'kruiswoordpuzzels'. Ik vrees voor obstipatie. Van heel andere orde is de verjaardagskalender. Ik werp er altijd een blik op, hoeveel namen staan erop? Staat er alleen familie op, of ook vrienden en kennissen. Sommige vermelden zelfs alle trouwdata van degenen die men liefheeft. Een enkele keer heeft men aan één kalender niet genoeg. Terwijl ik mij dan ontspan, probeer ik me altijd een beeld te vormen van die mensen die op die kalender staan. Janna 1953, wie zou dat zijn? Een kennis? Is ze knap? Heeft ze een probleem of is ze heel vrolijk? Hoe vaak zou ze langs komen? Hoe vaak zou ze op de plek hebben vertoefd waar ik nu zit? U ziet een toiletbezoek biedt genoeg inspiratie.

Nu is er over toiletten wel meer te zeggen. Ik heb een collega die alleen thuis naar het toilet wil, die heeft haar 'aandrangspieren' dus goed geoefend, ze gaat om die reden ook nooit met vakantie: dat kunnen haar spieren niet aan. De franse toiletten zijn berucht bij mening nederlands vakantieganger. Vooral het hurken zit ons niet in het bloed. Toch is het wel hygenisch: Je ziet er meestal niets van. Maar goed smaken verschillen en niet ieders conditie is dezelfde zullen we maar zeggen.

Tot zover de toiletbespiegelingen. Wilt u nog meer weten over toiletten bezoek dan eens de site met een echt toiletmuseum

O ja, mijn eigen toilet is redelijk kaal te noemen.. Maar ja, met meer vertier, komt mijn nageslacht er helemaal nooit meer van af  ;)
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Pleun

  • Berichten: 5704
  • Burp
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #124 Gepost op: juni 09, 2003, 11:39:26 pm »

quote:

op 09 Jun 2003 20:33:38 schreef izzewizze:

Sinds vanavond lekker naar Pinkpop te luisteren. Hoorde net de Queen of Stone Age, Counting Crews, The Cardigans en Moloko langs komen en ook nog Krezip akoestisch. Niet slecht dus. Vanmiddag de hele middag naar Mylene Farmer geluisterd.


Ik zag net Junkie XL en momenteel is Massive Attack te zien. Echt vet!

quote:

De franse toiletten zijn berucht bij mening nederlands vakantieganger. Vooral het hurken zit ons niet in het bloed. Toch is het wel hygenisch: Je ziet er meestal niets van. Maar goed smaken verschillen en niet ieders conditie is dezelfde zullen we maar zeggen.
Leuk stukje over wc's. Weet je wat apart is? Poepen op een ouderwetse plee. Een jaar of 9 geleden was ik met een groep van de kerk in Roemeens dorpje en daar hadden ze nog van die houten poepdozen. Echt een hele aparte ervaring om daar je behoefte op te doen. De lucht ruik ik nu nog...
Het menselijk leven met al zijn gewone, dagelijkse bezigheden heeft een goddelijke betekenis met eeuwigheidswaarde - Heilige Jozefmaria. Hyves van Pleun

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #125 Gepost op: juni 11, 2003, 10:44:00 pm »
http://www.svnootdorp.nl/Afbeeldingen/voetballertje%20jeugd%204cm%20hoog%2072%20dpi.GIF

Voetballertje

Kijk hem daar eens staan: Mijn neefje acht jaren oud. Vol bewondering kijk ik naar hem. Hij kan nu al meer met de bal dan ik mijn veertig jaren ooit heb gekund. Diverse familieleden proberen hem te passeren, maar vergeet het maar. Marco van Basten zou van kleur verschieten en ook Patrick Kluivert zal het de nodige moeite kosten. Hij heeft talent dat zie ik nu al. Of het nu om voetballen of basketballen gaat of welke balsport dan ook: De bal is gemaakt voor hem, of is hij gemaakt voor de bal? In ieder geval ik geniet van hem.

Met ballen in het algemeen en met voetballen in het bijzonder heb ik nooit zoveel opgehad. Mijn ouders hebben het ook nooit gestimuleerd, er is een tijd dat ik dat erg jammer vond. Nu denk ik dat het getuigt van een groot inzicht van mijn ouders in mjn kunnen. Want met ballen had ik niets, iedere bal was te groot voor mij of te klein. Raken een groot probleem en als ik hem al raakte dan ging er geheid iets kapot. Legandarisch is het verhaal in onze familie waarbij ik aankomend op het vakantieadres een schop geef tegen de bal, al waar na een kleine seconde glasgerinkel te horen is. Wat blijkt ik heb het gepresteerd een raampje van de net gehuurde en betrokken bungalow kapot te schieten. De enige bal waar ik enige affiniteit mee heb gehad is de volleybal, alhoewel ik daar ook absoluut niet in uitblonk. Mijn broertjes hadden meer geluk. Gezegend met meer baltalent, ik denk dat ze dit van mijn moeder hebben, waren ze mij altijd te snel af. Mijn jongste broer is zelfs een ware voetbalfanaat geweest. Iedere zaterdag was hij op het voetbalterrein te vinden, zelfs de "Bolle van Zwolle" had moeite om zijn ballen te stoppen. Nee, ik had niets met voetballen. Pas in 1988 (!!) begon ik mij te interesseren voor voetbal. Nederland - Duitsland zal ik nooit vergeten. Ook niet de uitroepen van mijn broer die zeer gefrustreerd raakte van diverse arbitraire beslissingen. Mening duitser ontvluchtte nog diezelfde nacht de Eemhof, nadat mijn broer de fiets van zijn opa en overgrootvader eiste. Maar goed Nederland werd uiteindelijk Europees kampioen en ook ik raakte een beetje besmet met het voetbaloranjevirus.

Even terug naar 2003. Mijn neefje heeft talent en ik hoop dat Nederland in 2015 met hem in het voetbalelftal kampioen wordt. Het is een nakomeling van de originele "Izzewizze" zal ik dan roepen. Enige familietrots is mij niet vreemd. Tot die tijd, blijf ik genieten van het begrip dat hij en de bal voor elkaar hebben.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #126 Gepost op: juni 15, 2003, 06:40:41 pm »
Leuk om te lezen dat het aantal weblogs toeneemt. Zo heeft ook Does een eigen weblog geopend. Wat leuk is aan weblogs? Nou, heeft geeft een inzicht in het denken en handelen van gewone mensen.

http://www.michaelwsmith.com/images/main_right_5.jpeg

Michael W. Smith
Gisteren was het dan zover Michael W. Smith speelde in het Gerlredome. Het was de tweede keer dat hij optrad, want eerder deze dag had hij opgetreden op de Jongerendag. Mijn oudste zoon had hem ook zien optreden maar was toch meer gecharmeerd van het optreden van Toby Mac, die vent was pas echt 'cool' vondt hij en zijn vriend die met hem mee was, sloot zich hier helemaal bij aan. Maar goed ik was naar het Arnhem getogen voor het concert van Michael W. Smith. In januari was bekend dat hij zou komen. In eerste instantie was Ahoy in Rotterdam geboekt omdat men maximaal 2.000 tot 5.000 bezoekers verwachtte, uiteindelijk zouden het er tussen de 15.000 en 18.000 worden reden waarom men was uitgeweken naar Arnhem.

Dat Michael W. Smith populair was bleek al uit de reacties op dit forum over zijn komst naar Nederland. Maar ook bij ons in de gemeente bleek hij populair, velen boekten een kaartje. Ik ging samen met mijn zus(je). Later bleek ook mijn broertje (u weet wel die voetballer met zijn vrouw) aanwezig te zijn.

Het concert begon met Eoghan Heaslip als support act. Ik zal eerlijk zijn na twee nummers was ik erop uitgekeken en uitgeluisterd het kon mij niet boeien, en bij navraag bleek ik die mening met velen te delen. Daarna trad Shaun Groves op en dat was al een stuk beter. Een duidelijke artiest in de categorie singer-songwriter.

Nadat voor de zoveelste keer gevraagd was om te gaan zitten, startte dan eindelijk om 21.00 uur het concert van Michael W. Smith. En dat concert was goed, uit alles blijkt dat Michael een rasartiest is die weet dat je kwaliteit moet bieden. Michael doet al heel wat jaren mee en heeft de afgelopen jaren een tweetal 'worship' cd's  afgeleverd. Reden waarom hij nu aan het touren was. Tijdens zijn concert bracht hij een groot aantal nummers ten gehore en nu weet ik ook waar de band vanGodfashion veel van zijn nummers vandaan haalt. Gelukkig bracht hij ook nog een aantal nummers van zijn 'pop' cd's ten gehore. Waaronder het prachtige nummer “This is your time”. Helaas, helaas waren er op het veld alleen maar zitplaatsen. Waarom zo vroeg ik mij zo af. Zeker nu veel mensen moeite hadden om het juiste vak te vinden. Wij zijn geneigd tot alle kwaad, leert de Heidelberger ons en dat blijkt toch ook maar weer eens uit dit soort kleine dingen. Maar dat mocht gelukkig de pret verder niet drukken…  Wat de pret wel drukte was de bij tijd en wijle falende techniek. Een piano was niet meer hoorbaar, mensen van de ring melden dat het geluid op het laatst tegen elkaar inging. Slordig, zeker als je bedenkt dat je voor een kaartje toch een euro of dertig moest neertellen. Een ander slordigheidje was het feit dat Michael ‘vergat’ zijn band voor te stellen. Maar zoals gezegd, Michael is een artiest die kwaliteit uitstraalt en dat maakt veel goed. Zeker de momenten waar hij zijn eigen kwetsbaarheid toonde, zoals toen hij in Afrika was en voor een groep van 15 doodzieke kinderen moest spelen, hij kon geen noot spelen. Maar de kinderen lukte het wel om te zingen over Jezus. Iets wat ik persoonlijk ook op prijs stelde was dat Michael aangaf dat worship een zaak is van 24/7 en dat dit zich beweegt tussen twee extremen, gezamenlijk zingen en bidden en lofprijzen maar ook in de barre werkelijkheid van alledag als je iemand helpt die geen voedsel meer heeft. Hiermee nam hij wat mij betreft de claim weg die evangelischen menen te hebben op ‘worship’.

Na afloop was het nog een hele kunst om het terrein af te komen, ook dan leer je je broeders en zusters kennen, en zij mij. Maar op enig moment begon het te lopen, toen de verkeersregelaars zich er actief mee gingen bemoeien. Anders hadden we er nu nog gestaan vrees ik. Niemand acht zich uitnemender dan een ander schrijft Paulus ergens en ja wie moet nu wie laten voorgaan. Toen moest ik nog op zoek naar een Shell station, daar mijn boordcomputer aangaf dat ik nog slechts 46 kilometer te gaan had alvorens ik zou komen stil te staan. Maar na enig zoeken vond ik een station met een nachtautomaat. Toen ik eenmaal op de snelweg zat heb ik mijn broer nog gebeld en tot aan huis hebben we samen met zijn vrouw lekker bijgekletst. Waarbij ik aanteken dat ik toen thuis was en hij nog niet. Vandaag had ik avondmaal en het concert van Michael was een daarvoor een mooie opmaat vond ik.

Michael W. Smith heeft een nederlandse en amerikaanse website. Michael zet zich ook in voor Compassion
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #127 Gepost op: juni 17, 2003, 09:02:18 pm »
http://www.cs.uu.nl/~piet/graphics/visje.gif

Visje
Het ernstige ongeval in Nieuw Vennep waarbij twee kinderen het leven lieten, deed mij weer denken aan iets dat ik nog eens een keer aan de orde willen stellen. Het visje achterop veel auto's. Het visje geldt als symbool voor christenen en er zijn veel christenen die op die manier herkend willen worden. Sommige mensen ergeren zich er nogal aan en die plakken dan een 'verkeerd' visje op. Een visje dat een christenvisje opeet, of men zet de letters 'satan' in het visje. Kennelijk om anderen te shockeren en christenen nog het meest. Ik hoop dat ze er op tijd achter komen dat die visjes echt de verkeerde kant uitzwemmen.

Toch ben ik niet zo blij met die visjes op auto's. Ik denk namelijk dat ze nogal eens aanstootgevend zijn. Als zo'n auto met visje met 150 kilometer per uur op de snelweg je voorbij zoeft en je ziet die auto later op het kerkplein staan. Maar ook ander weggedrag maakt al gauw dat we de naam van Christus geen eer aan doen. Want weet dat buitenstaanders ons juist goed weet te beoordelen als we pretenderen bepaald gedrag te tonen en we doen dat niet. Een waarde(voor)oordeel is zo gevormd, en zoals gezegd vaak niet ten onrechte.

Maar nu dan nog even naar het ongeluk waarom trok dat dan mijn aandacht en wat is de relatie met het visje. Nu: regelmatig zie ik auto's rijden met een visje achterop. Niets bijzonders mee, maar in die auto's zitten vaak kinderen en vaak zitten die niet vast, of nog erger de kinderen zitten gewoon los in 'kattenbak' zoals ze dat dan wel populair noemen. Kijk en dat vind ik dan bijzonder. Want juist als christen zou je ook hier het goede voorbeeld moeten geven, immers kinderen heb je ook maar gekregen en daar hoor je dus zuinig op te zijn. Nog niet overtuigd? Praat dan maar eens met een politieagent, een broeder op een ambulance of een brandweerman ze kunnen u allemaal vertellen hoe verschrikkelijk ongelukken zijn wanneer de inzittenden niet in de gordel zitten. Families die dit hebben meegemaakt kunnen er eveneens van meepraten. Wij mogen ons leven niet moedwillig in gevaar brengen zegt de Heidelberger en dan denken we al gauw aan 'racen' of andere gevaarlijke sporten. Maar misschien begint dit wel veel dichter bij huis dan wij zelf wenselijk vinden. Kinderen niet in de gordel of jezelf niet in de gordel, is een bewuste keuze, geen domme pech. Nee ik veroordeel niemand, ik heb ook zelf mijn zwakke momenten. Maar toch dit wil ik toch wel met u delen, ondanks de troost die wij kennen ondanks de dood, een kind verliezen omdat het niet in de gordel zat wens je ook niemand toe. Op de site van verkeer en waterstaat is de nodige informatie te vinden over het rijden met gordels. Wat mij betreft: "Autogordels vast en zeker!"
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #128 Gepost op: juni 23, 2003, 09:02:06 pm »
Bijna....

Bijna: een woord met veel betekenissen. Neem de vakantie. De contouren van onze aanstaande vakantie worden zichtbaar. De vouwwagen al gepakt, de noodzakelijke klusjes gedaan, zorgen dat mensen netjes betaald worden. Met alle dank aan het internetbankieren waar je kunt aangeven wanneer je wilt betalen. De betalingen zijn er al bijna af...

De twee oudsten hebben hun rapport! Ze hadden het bijna gered... Maar ja niet helemaal, dus als ouders meedenken: zitten blijven? een niveau lager? Maar hoe zit het dan met hun ambities op langere termijn, kunnen die nog waargemaakt worden. Ze zien het zelf nu ook wel; met bijna krijg je toch wel natte voeten.

De twee jongsten hebben zo hun eigen moeite met bijna. Het is bijna vakantie; Waarom nog eigenlijk naar school? We doen toch niets meer. Waren we al maar weg. "Ik kan bijna niet meer wachten..."

Voor mijn vrouw is het ook bijna zover: nog een paar dagen, nog een paar keer de afwasmachine vullen, de was doen, de kinderen opvangen...

Bijna een raar woord eigenlijk. Het komt eraan maar het is er nog niet, je hebt het nog niet te pakken. Sommige gelovigen kunnen er ook erg mee worstelen. Ze denken dat ze er bijna zijn.. maar ja, dan komt die vervelende zonde weer om de hoek. Die akelige gedachte. Ze waren er bijna maar nu moeten ze weer hard aan het werk om het weer goed te maken met God, met de naaste. Maar het lijkt elke keer wel weer of ze er net niet komen. Weet u wat nu zo mooi is? Voor God is het geen zaak van bijna.. het is er al, daar mag u vanuit gaan als u Hem er maar bij betrekt. Hij maakt de zaak af, voordat wij er maar aan begonnen zijn. Hij gunt ons vakantie. Ook als we er niets van gebakken hebben, of als we er bijna waren maar nog niet helemaal. Nee, bijna is ook een zeer relatief begrip..
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

izzewizze

  • Berichten: 654
  • Reageren? izzewizze@planet.nl
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #129 Gepost op: juni 26, 2003, 11:41:54 pm »
Vakantie...

Izzewizze is met vakantie....

http://meteo.voila.fr/Meteo/voila/Icons/Symbol/l3tp7.gif
Meer weten over ons weer? Volg deze  link

De route is te vinden via mappy we gaan goed verzekerd met de anwb. Zoals alle dagen van de week mogen we ook nu vertrouwen op Gods zorg, dit alles dankzij Christus. Hem zij de dank en eer.

Als u ook gaat een goede vakantie gewenst.
Wie alleen maar rekent
Komt nooit aan liefhebben toe
 
I'm interested in you ;)

Izzewizze  

Zacharov

  • Berichten: 1487
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #130 Gepost op: oktober 06, 2003, 04:33:07 pm »
nog niet terug van vakantie?

Marloes

  • Berichten: 4175
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #131 Gepost op: oktober 06, 2003, 06:09:50 pm »
Vrijdag is het daar 26 graden.. :) Ik denk dat-ie nog wel even weg zou willen blijven.
[Prediker 7:29]

Mezzamorpheus

  • Berichten: 5201
  • You are my Lifeboat
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #132 Gepost op: oktober 06, 2003, 07:48:47 pm »

quote:

op 06 Oct 2003 16:33:07 schreef Zacharov:
nog niet terug van vakantie?
Zie deze draad

Marloes

  • Berichten: 4175
    • Bekijk profiel
Weblog van Izzewizze
« Reactie #133 Gepost op: oktober 06, 2003, 09:15:08 pm »
Bedankt, Mezza.

Ik bepleit hier een slotje :)
[Prediker 7:29]