Weblog van Izzewizze

[izzewizze]

Straatkrant

Hij staat er bijna iedere week, de straatkrantverkoper. Samen met zijn collega's doet hij zijn werk. De mijne staat altijd bij de ingang van de Albert Heijn zijn collega's staan op andere plaatsen in de stad. Een keer in de maand koop ik zo'n krant en ik hoop altijd maar dat ie er genoeg verkoopt, zodat ie nog wat te eten heeft. Want ik zal eerlijk zijn, ik kan maar slecht tegen daklozen, ze passen niet in mijn beeld waarin ik graag alles wil oplossen. Het moet toch mogelijk zijn om voor die mensen continue onderdak te vinden denk ik dan, en een werkplan te maken. Maar mijn ideaalbeeld is wat weerbarstiger dan de praktijk zo weet ik. Een goede kennis van mij helpt mee in een eetcafé voor daklozen en daar hoor je soms schrijnende verhalen, er zijn zelfs mensen die niet eens meer terugwillen naar een huis. Nee ze kiezen bewust voor dit leven. Weer anderen zijn bang om naar huis te gaan, ze zijn bang om te worden afgewezen, ze willen de stap van de jongste zoon wel zetten maar durven niet. Hoeveel vaders zouden er eigenlijk op de uitkijk staan denk ik wel eens. Want op televisie zie ik ook ouders die hun kinderen niet meer willen zien. Ze willen ze niet meer zien omdat ze te vaak zijn bedrogen, geslagen of wat dan ook.. Nee het daklozenvraagstuk is een complex verhaal dat besef ik. En u merkt ik heb er ook geen antwoord op.
Onlangs raakte ik echter weer eens geschokt door een berichtje dat nu de Roemenen een stevige criminele vinger in de pap hebben bij sommige straatkrant projecten. Erg vind ik dat en het toont maar weer eens aan dat de zwaksten in onze samenleving ook het meest kwetsbaar zijn. Immers bij wie kan een straatkrantverkoper nu aankloppen. Kunt u er nu iets aan doen? Ja, vraag een straatkrant verkoper naar zijn pasje als u twijfelt, want de gemiddelde straatkrantverkoper moet harder werken voor zijn geld dan u en ik.
Meer weten over straatkranten? Volg dan de link eens naar Straatmagazine een digitale 'straatkrant' van een groep daklozen uit Rotterdam.

[izzewizze]

Vlissingen Breskens
Nog een paar dagen en dan is het voorbij. Dan vaart het veer Vlissingen Breskens niet meer. Althans je kunt er niet meer met de auto op. Zo'n afscheid geeft toch enige weemoed. Mijn eerste ontmoeting met het veer was in 1995, voor mijn werk moest ik in Zeeuws Vlaanderen zijn en ik zal eerlijk zijn ik was er nog nooit geweest. Dus die eerste keer vergeet ik niet snel weer, vanwege de afstand bleef ik meerdere dagen in het Zeeuwse. De cliënt had een groot huis, zelfs zo groot dat er voor mij een aparte kamer met douche was, en tussen de cliënt en mij groeide meer dan een zakelijke band, we werden vrienden. Niet dat we elkaar zo vaak zien. Maar als wij bij hun in de buurt zijn gaan we even langs, en als zij bij ons in de buurt zijn komen ze even buurten. In de jaren 95 tot en met 98 kwam ik zeer frequent in Zeeuws Vlaanderen en hoewel ontzettend vlak heb ik ook daar de schoonheid van leren kennen. De rechte dijken. Lange rijen populieren. Plaatsjes als Sluis, Breskens, Terneuzen. Een enkele keer Axel. Soms als het druk was dan nam ik de Expresweg in België. Maar ook dat pakte niet altijd goed uit, want dan stond ik in de file bij Antwerpen. Iedere streek in Nederland heeft zijn eigen mensen en zijn eigen dialect, het dialect uit Zeeuws Vlaanderen zal ik ook niet snel vergeten, de mensen ook niet. Want als je goed naar mensen luistert, hoor je dat ieder mens zijn eigen verhaal heeft ook in Zeeuws Vlaanderen. Zoals die man die een eigen zaak had, hij had een benzinestation, een geldwisselkantoor annex douanekantoor. Toen op enig moment de grenzen in Europa open gingen en er niet meer aan de onderlinge grenzen behoefde te worden ingeklaard, moest hij als gevolg van overheidsmaatregelen inkrimpen, er hoefde immers niet meer ingeklaard te worden. Toen kwam het kwartje van Kok en kon hij zijn benzinestation sluiten, immers tanken in België was veel voordeliger, in 1995 kwamen er veel strengere regels voor het wisselen van geld en kon hij zijn wisselkantoor ook sluiten. Wat dat betreft zat de overheid hem niet mee, toch mopperde hij niet. Iedere keer zocht hij naar nieuwe mogelijkheden, zo ging hij kaartjes voor toeristische attracties in de omgeving verkopen en opende een souvenirwinkel. Regelmatig heb ik deze man ontmoet en genoten van zijn verhalen. Ondertussen is hij met pensioen. De tunnel was volgens hem een ramp voor zijn business, immers door de nieuwe tunnel kwamen de mensen niet meer bij hem langs, en ik moet hem gelijk geven. Verleden jaar was ik een keer op vakantie in Zeeuws Vlaanderen toen ben ik voor het laatst met het veer gegaan, ik ben ook nog op zoek gegaan naar de 'man die nooit mopperde' maar het leven nam zoals het kwam. Zijn zaak was gesloten dat zag ik wel, de gevolgen van de nieuwe oeververbinding heeft hij dus niet meer aan de lijve onder vonden. Toch kan ik mij wel voorstellen dat veel Zeeuwen met weemoed terugdenken aan hun veren. Vooruitgang noemen we zo'n oeververbinding dan, maar de bijzondere geur van koffie gemixt met erwtensoep en kroket die vergeet je nooit weer. Bovenal bood de boot rust en met het verdwijnen van deze veer is er weer een rustmoment in onze samenleving verdwenen.

Er is een speciale site waarin het afscheid van de veren wordt herdacht: Vaarfwel PSD

[izzewizze]

Zo gewonnen, zo geronnen

Had ik kaartjes voor het "Vrouwen met ballen feest" in Nighttown Rotterdam. Samen met mijn maatje de nodige afspraken verzet en alles mooi gepland. Krijg ik vandaag een telefoontje, het feestje gaat niet door. Waarom niet? Omdat Claudia de Breij naar de Vara gaat en het programma van Henk Westbroek op 3 fmgaat overnemen. De NPS kwaad nou ja teleurgesteld, blaast ze het hele feestje af. En dan nog beweren dat 3 fm één zender is. Nu na vandaag is wel bewezen dat dit niet zo is. Iedere omroep gaat voor zijn eigen feestje.

Nu ja, op 14 maart ga ik naar Avril Lavigne en die heeft tot nu toe nog niet afgelast.  

[izzewizze]

Handlezen
Voor het onderwerp van vandaag heb ik een aparte "topic" geopend. Ik ben wel eens benieuwd wat mijn mede forum bezoekers hier van vinden.

Handlezen... Hoe serieus moet je dat nemen

Biddag
En waar hebben jullie voor gebeden?

[Skynolimit]

Leuk e-mail adres heb je...

This Message was undeliverable due to the following reason:

Each of the following recipients was rejected by a remote mail server.
The reasons given by the server are included to help you determine why
each recipient was rejected.

    Recipient: <izzewizz@planet.nl>
    Reason:    Invalid recipient <izzewizz@planet.nl>


Please reply to Postmaster@chello.nl
if you feel this message to be in error.

[izzewizze]

quote:

op 13 Mar 2003 00:08:22 schreef Skynolimit:
Leuk e-mail adres heb je...

This Message was undeliverable due to the following reason:

Each of the following recipients was rejected by a remote mail server.
The reasons given by the server are included to help you determine why
each recipient was rejected.

    Recipient: <izzewizz@planet.nl>
    Reason:    Invalid recipient <izzewizz@planet.nl>


Please reply to Postmaster@chello.nl
if you feel this message to be in error.

Oeps e(tje) vergeten moet zijn
izzewizze@planet.nl" class="bbc_email">izzewizze@planet.nl werkt wel..

[izzewizze]

quote:

op 13 Mar 2003 00:08:22 schreef Skynolimit:
Leuk e-mail adres heb je...

This Message was undeliverable due to the following reason:

Each of the following recipients was rejected by a remote mail server.
The reasons given by the server are included to help you determine why
each recipient was rejected.

    Recipient: <izzewizz@planet.nl>
    Reason:    Invalid recipient <izzewizz@planet.nl>


Please reply to Postmaster@chello.nl
if you feel this message to be in error.

Oeps e(tje) vergeten moet zijn
izzewizze@planet.nl" class="bbc_email">izzewizze@planet.nl werkt wel..

[Skynolimit]

quote:

op 13 Mar 2003 00:12:51 schreef izzewizze:
op 13 Mar 2003 00:08:22 schreef Skynolimit:
Leuk e-mail adres heb je...

This Message was undeliverable due to the following reason:

Each of the following recipients was rejected by a remote mail server.
The reasons given by the server are included to help you determine why
each recipient was rejected.

    Recipient: <izzewizz@planet.nl>
    Reason:    Invalid recipient <izzewizz@planet.nl>


Please reply to Postmaster@chello.nl
if you feel this message to be in error.


Oeps e(tje) vergeten moet zijn
izzewizze@planet.nl" class="bbc_email">izzewizze@planet.nl werkt wel..

whats in an E
 

[Skynolimit]

Ik ga slapen
ik ben moe
sluiten PC en ogen toe
en ik weet ook deze nacht
houdt de Herder weer de wacht


Trusten

see ya´all tomorrow

[izzewizze]

Schoenmaker
Ik reed de stoel achter het bureau achteruit. Hij stopte tegen mijn hak en meteen voelde ik dat ik erg ruim in de schoen kwam te zitten. Ik keek en zag dat dat de zool voor het grootste deel had losgelaten. Wat te doen? Nadat ik een aantal mensen om lijm had gevraagd, dat ze niet hadden, besloot ik maar op zoek te gaan naar een schoenmaker. Na enig rijden kom ik uit in een klein winkelcentrum, de auto geparkeerd en op zoek naar de schoenmaker. Even later zie ik zijn winkel.

Ik doe de deur open, de bel rinkelt luid, maar er komt niemand. Kort daarna komt er nog iemand en nog iemand binnen maar er verschijnt niemand achter de balie. Na een minuutje of twee wachten klinkt er enig gerommel en zie daar komt de schoenmaker.

"Goedemorgen mijnheer" zeg ik "Mijn schoenzool zit los, kunt u die lijmen" "Nee jij schoen brengen" zegt hij en ik dan lijmen. "Oei" roep ik, maar ik heb mijn schoenen nu nodig, dus dat wordt wat lastig.""Jij geduld hebben, ga zitten". Ik zet mij op de kruk en doe mijn schoenen uit. "Helpt u eerst die anderen maar" vervolg ik in de gaten hebbende dat mijn schoenen niet zomaar gelijmd zijn.
Ondertussen heb ik wel in de gaten beland te zijn in een wijk vol met allochtone bewoners, niets mis mee. Ik maak van de nood een deugd en observeer hoe e.e.a er aan toe gaat. Nummer twee spreekt ook erg slecht Nederlands, maar ik vind dit wel leuk. "Jij schoen maken?" vraagt nummer twee? "Ja ik schoen maken"  "Hoe snel?" "Nu als jij nu brengen, met binnen een uur klaar?" "Dus met half uur?" merkt nummer twee slim op. "Nee als ik zeg binnen één uur, is dat niet half uur". "Drie kwartier dan?" "Is goe.., is goe.." Nummer twee levert zijn schoen in. Nummer drie, een niet onknappe vrouw levert haar schoen in, er ontbreekt een gespje. De schoenmaker heeft geen woorden nodig. "Jij, andere schoen meehebben?" De dame kijkt verbaasd denkend, waarom, deze is toch stuk."Nu ik niet weten welke gesp nodig is?" Er wordt onderhandeld, en uiteindelijk komen ze er wel uit. "Jouw risico, roept hij nog" terwijl de dame de deur uitgaat, zichzelf indenkend tegen mogelijke claims. Nu ben ik aan de beurt.

"Slechte schoen" zegt ie. "Slecht gelijmd" en hij gaat er mee aan de gang. Benieuwd waarom hij de schoen slecht vindt, knoop ik een gesprekje met hem aan. "Waarom is die schoen slecht?" hij legt het uitgebreid uit. Het leer en het soort rubber schijnen niet goed bijelkaar te passen. En eigenlijk vindt ie het ook niet de moeite waard om mijn zool nog te lijmen, maar ja omdat ik omhoog zit (letterlijk en figuurlijk) lijmt ie hem. "Alle schoenen van C&A, Scapino, Bristol en V&D slecht" vervolgt hij. "Koop daar nooit nieuwe schoen" "Jij opletten op nieuwe
schoen, hij is helemaal van leer. Anders nie koop" Ik begin waardering te krijgen voor deze man, die volop druk is met zijn vak en tegelijk zijn cliënten behoedt voor nieuwe miskopen. "Geef andere schoen ook maar" ik doe dat. "Ook slecht" en hij pakt de lijmspuit wederom. Na een twintig minuten kan ik beide schoenen weer aan, ze voelen weer aan als nieuw. Ik krijg nog een korting op de reparatie en met een "goede dag" verlaat ik de winkel. Het regent nog steeds maar ik hou tenminste droge voeten. Als ik weer in de auto zit, betrap ik mijzelf erop dat ik alle woorden en zinnen ook afkort. Nee schoenmakers verstaan hun vak zowel autochtone als allochtone denk ik nog. En nog nagrinnekend om die mooie zinnen rijd ik weer naar kantoor.

Meer weten over schoenmakers? Volg de link van Schoenmakers

[nitpicker]

quote:

op 13 Mar 2003 22:55:32 schreef izzewizze:
Nee schoenmakers verstaan hun vak zowel autochtone als allochtone denk ik nog.

Uit dit verhaal haal ik dat allochtone het vak beter verstaan als autochtone

[izzewizze]

Fancy
Mijn oudste zoon van bijna 16 jaar kreeg vandaag een kaartje:

quote:

Hoi

Ken je het meidenblad Fancy al?

Fancy is namelijk het allerbeste
meidenblad: in elk nummer lees je
álles wat jij wilt weten over boys,
mode, beauty, celebs & trends.
Ook fijn: kwissen en lezeressen-repo's!
En natuurlijk vind je in elk nummer
8 pagina's Vrijen&Jij met brieven en
antwoorden

Losstaand van het feit dat de media-expresse haar databestand niet op orde heeft; men kan kennelijk alleen selecteren op leeftijd, geeft dit wel aan wat meiden belangrijk vinden. Maar jongens ook. Vooral "Vrijen&Jij" mag onder de titel "Vrijen en Zo" op grote belangstelling rekenen op Radio 538. Iedere avond vanaf 19.00 uur wordt daar in het programma van Niels Hoogland alle aandacht aan besteed. Mijn kinderen luisteren ook regelmatig naar "538" dus ik vind het wel fijn om te weten wat in dat programma behandelt wordt. Dus bij tijd en wijle luister ik ook nog wel eens even mee. Wilt u enig idee hebben welke onderwerpen belangrijk zijn dan geef ik hier even de onderwerpen van afgelopen week door:

quote:

10 - 13 maart
-Kun je hier zwanger van worden?
-Ik wil haar geen pijn doen als ik haar vinger
-Ik heb gekke afscheiding
-Waar komt dat bloed vandaan?

Meer onderwerpen kunt u vinden op dezelfde site van "538" in de rubriek Vrijen en zo

Met mijn kinderen spreek ik wel eens door over dit soort zaken, en sinds kort heeft "538" er weer een luisteraar bij. Mijn jongste zoon luistert er ook wel eens naar. Maar hij heeft nog geen idee waar het over gaat. Gisteravond had hij de video aangezet om een film op te nemen. Toen zijn oudere broertje even later in de gids keek om te zien welke film werd opgenomen, heeft hij de video weer uitgezet het bleek namelijk te gaan om erotische film. Toen we mijn jongste zoon hier vanmorgen mee confronteerde wist hij niet waar we het over hadden. "Erotiek? wat is dat?" reageerde hij. "Wat betekend dat eigenlijk". Nu zult u mij niet horen zeggen dat alles in huize Izzewizze OK is, maar door zaken als sexualiteit openlijk met elkaar te bespreken houden we elkaar wel scherp zo is mijn ervaring en die van mijn vrouw.

Helaas kom ik bij heel veel ouders nogal wat naiviteit tegen, als ze vertellen dat hun kinderen naar "538" luisteren en ik vraag of ze ook weten waarnaar dan. Dan geven ze meestal een reactie in de trant van:  "Het is allemaal herrie, dus daar luister ik niet naar". Kijk en dat begrijp ik nu niet. Als ouders heb je de taak om je kind naar volwassenheid te begeleiden en daar hoort volgens mij ook bij dat je je interesseert voor die zaken die je kinderen belangrijk vinden. Dat betekend inderdaad nog wel eens vieze handen maken, maar volgens mij is er nog Iemand die dat gedaan heeft voor mij en mijn kinderen.... Gelukkig wel.

[izzewizze]

Voorjaar

Het is weer voorjaar. Ieder jaar kan ik er naar uitkijken: voorjaar. Niet dat ik er direct aan gewend ben, ik heb altijd wat opstartproblemen. De eerste drie a vier mooie dagen kan ik niet wennen, dan overvalt mij altijd een onbestendig gevoel. Het lijkt wel of de dood en het leven dan nog even strijden om de overwinning. Ik moet altijd denken aan al die mensen die zijn overleden en die geen voorjaar meer meemaken of aan die mensen die dit voorjaar voor het laatst meemaken, soms heel bewust maar heel vaak weet men ook nog niet dat dit het laatste voorjaar zal zijn. Maar goed ik ben er weer doorheen en ik heb vandaag genoten.

Toen ik uit de kerk kwam, heb ik meteen de stoelen buitengezet, dochterlief stelde voor om ook maar meteen de kussens te pakken en gelet op de dwingende toon waarmee ze een en ander voorstelde was een andere keuze eigenlijk geen optie. Toen we eenmaal zaten heb ik de rest van de ochtend en de middag nagenoeg de hele tijd mijzelf gekoesterd in de zon. Maar ik niet alleen. De eerste vogels floten dat het een lieve lust was, ze speelden krijgertje in het struikgewas. De tulpen hadden hun bloemen wijd opengezet op daarmee hun heerlijkheid af te laten stralen naar hun Schepper. Het mooie van vandaag was ook dat er niets moest, helemaal niets. Bijna waande ik mijzelf al op vakantie, vooral toen ik vanmiddag gelegenheid had om even weg te dommelen, een van de meest bijzondere toestanden die een mens kent vind ik, tussen slapen en ontwaken in, is dat een heel bijzondere geestestoestand, het leven lijkt volkomen ongecompliceerd en voor alles lijkt een oplossing en het mooie is, je bent het jezelf ook nog redelijk bewust. Het dommelen in de zon heeft voor mij wel iets weg van het nieuwe leven waarnaar we onderweg zijn, wat dat betreft zal het ook voor mij eens een keer het laatste voorjaar zijn op deze aarde, maar ik weet dat het eeuwige voorjaar
op mij wacht. Gode zij dank.

[Jan W]

Avril Lavigne
"Pap? Komt er ook oorlog?" vraagt mijn jongste dochter vanmorgen? Ik voel me verlegen met die vraag. Wat antwoord je, bij zo'n vraag van iemand van 5 jaar. Ontkennen heeft geen zin. Haar onnodig bang maken ook niet. Mijn vrouw en ik geven maar eerlijk aan dat wij het ook niet weten. Wel weten we dat God er altijd bij is en dat wij ook altijd voor haar blijven zorgen. Mijn dochter fleurt al weer op: "Wij gaan winnen" zegt ze.

De oorlog in Irak houdt vandaag de gemoederen sterk bezig zo merk ik, op de radio is het een 'hot - item' en niet onterecht natuurlijk. Toch houd ik er zeer gemendgde gevoelens bij over. Het is voor mij retoriek over en weer. Daar komt bij dat ik niet zoveel vertrouwen heb in George Bush, was het nu Clinton geweest nu dan had ik er wat meer vertrouwen in gehad. Maar goed het blijft gaan over mensenlevens en ieder mensenleven is er een.

Maar goed ik had ook andere dingen aan mijn hoofd vanavond. Ik had kaartjes voor het concert van Avril Lavigne in de Heineken Music Hall en samen met mijn concertvriend toog ik wederom af naar Amsterdam. De staat stond ook niet stil en inde aan de overkant tientallen euro's door de snelheid te registreren van al die mensen die te hard reden. Onderweg luisterden we 3 fm waar dj Isabelle haar relaas vertelde over een gewonde vogel die zij ten einde raad had moeten doodmaken omdat er als gevolg van de vogelpest niemand een reddende hand kon uitsteken. Zo te horen was ze er nog ontdaan van. We draaiden de parkeergarage in terwijl de laatste tonen van "Complicated" wegsterven.

In de Heineken Music Hall is het gezellig druk. Het voorprogramma wordt verzorgd door "Our Lady Peace" de muziek is goed, maar ze overschreeuwen zichzelf regelmatig. Maar als ze op deze manier doorgaan dan moet het ze toch lukken om meer succes te halen. Na een korte pauze start het concert van Avril Lavigne in de "Try to shut me up tour". Ze begint met Sk8terboi en hele zaal zingt en deint mee. En inderdaad de sound is goed, zeker voor iemand die net 18 jaar is. Ze is voldoende eigenwijs maar dat geeft niet, ze heeft een goede stem en de samenwerking met haar begeleidingsband laat ook aan weinig te wensen over. Hoewel tegen oorlog, is het muzikale geweld van een andere orde bij Avril en dat mag. Laat iemand van 18 jaar nog maar lekker naïef zijn en de volwassenen bevragen naar hun motieven. David (18) en Noortje (13) kunnen hun geluk niet op als Avril hun bij het nummer "Complicated" op het podium vraagt. Nadeel als je net begint is natuurlijk dat je nog niet zo veel repertoire hebt. Dus na een toegift van twee akoustisch gezongen nummers is het echt afgelopen, jammer maar helaas.

Gezamenlijk concluderen we dat Avril voldoende potentie heeft om uit te groeien tot een grote ster, wellicht dat er ooit een MTV unplugged concert in zit. De stem heeft ze ervoor.

Onderweg discussiëren we nog wat door o.a. over de oorlog. Onvermijdelijk zo lijkt het....

[izzewizze]

Avril Lavigne
"Pap? Komt er ook oorlog?" vraagt mijn jongste dochter vanmorgen? Ik voel me verlegen met die vraag. Wat antwoord je, bij zo'n vraag van iemand van 5 jaar. Ontkennen heeft geen zin. Haar onnodig bang maken ook niet. Mijn vrouw en ik geven maar eerlijk aan dat wij het ook niet weten. Wel weten we dat God er altijd bij is en dat wij ook altijd voor haar blijven zorgen. Mijn dochter fleurt al weer op: "Wij gaan winnen" zegt ze.

De oorlog in Irak houdt vandaag de gemoederen sterk bezig zo merk ik, op de radio is het een 'hot - item' en niet onterecht natuurlijk. Toch houd ik er zeer gemendgde gevoelens bij over. Het is voor mij retoriek over en weer. Daar komt bij dat ik niet zoveel vertrouwen heb in George Bush, was het nu Clinton geweest nu dan had ik er wat meer vertrouwen in gehad. Maar goed het blijft gaan over mensenlevens en ieder mensenleven is er een.

Maar goed ik had ook andere dingen aan mijn hoofd vanavond. Ik had kaartjes voor het concert van Avril Lavigne in de Heineken Music Hall en samen met mijn concertvriend toog ik wederom af naar Amsterdam. De staat stond ook niet stil en inde aan de overkant tientallen euro's door de snelheid te registreren van al die mensen die te hard reden. Onderweg luisterden we 3 fm waar dj Isabelle haar relaas vertelde over een gewonde vogel die zij ten einde raad had moeten doodmaken omdat er als gevolg van de vogelpest niemand een reddende hand kon uitsteken. Zo te horen was ze er nog ontdaan van. We draaiden de parkeergarage in terwijl de laatste tonen van "Complicated" wegsterven.

In de Heineken Music Hall is het gezellig druk. Het voorprogramma wordt verzorgd door "Our Lady Peace" de muziek is goed, maar ze overschreeuwen zichzelf regelmatig. Maar als ze op deze manier doorgaan dan moet het ze toch lukken om meer succes te halen. Na een korte pauze start het concert van Avril Lavigne in de "Try to shut me up tour". Ze begint met Sk8terboi en hele zaal zingt en deint mee. En inderdaad de sound is goed, zeker voor iemand die net 18 jaar is. Ze is voldoende eigenwijs maar dat geeft niet, ze heeft een goede stem en de samenwerking met haar begeleidingsband laat ook aan weinig te wensen over. Hoewel tegen oorlog, is het muzikale geweld van een andere orde bij Avril en dat mag. Laat iemand van 18 jaar nog maar lekker naïef zijn en de volwassenen bevragen naar hun motieven. David (18) en Noortje (13) kunnen hun geluk niet op als Avril hun bij het nummer "Complicated" op het podium vraagt. Nadeel als je net begint is natuurlijk dat je nog niet zo veel repertoire hebt. Dus na een toegift van twee akoustisch gezongen nummers is het echt afgelopen, jammer maar helaas.

Gezamenlijk concluderen we dat Avril voldoende potentie heeft om uit te groeien tot een grote ster, wellicht dat er ooit een MTV unplugged concert in zit. De stem heeft ze ervoor.

Als we de HMH uitlopen krijgen we nog een flesje "Stimulating" van Adidas aangeboden. Kennelijk stelt Avril het op prijs dat we schoon blijven, voor wie het nog niet wist. Avril heeft alle Deo afgezworen omdat ze bang is dat ze hier kanker van krijgt

Onderweg discussiëren we nog wat door o.a. over de oorlog. Onvermijdelijk zo lijkt het....

En een ding intrigeert me nog na het concert, maar daar schrijf ik een andere keer wel weer over.

[izzewizze]

Oorlog in Irak of Vrede
Vannacht heb ik gekeken naar de  Rede president Bush waarin hij aankondigde dat Saddam Hussein nog 48 uur krijgt om zijn land te verlaten. Doet hij dat niet dan voelt Amerika zich vrij om Irak aan te vallen. De complete rede kunt u op vorenstaande link nalezen. Maar wat mij opviel was dat er zo weinig emotie was bij president Bush. Daar heb ik het moeilijk mee, het is zo'n gecalculeerde oorlog. Een oorlog vanuit het standpunt wij Amerikanen gaan winnen. Nu ben ik het absoluut niet eens met Saddam Hoessein laat dat duidelijk zijn. Maar in Bagdad wonen ook veel mensen net zo veel als in een stad als bijvoorbeeld Los Angeles. Ook in Bagdad wonen vaders en moeders met kinderen, en natuurlijk probeerde president Bush die gerust te stellen. Maar wat kopen ze daarvoor? Het is ook een beetje een onrechtvaardige oorlog. Amerika is zwaar in de meerderheid. Er is geen Irakees die Amerika kan bereiken, wat dat betreft is de strijd nu al ongelijk. Komt nog bij of er voor Amerika echt geen andere mogelijkheden waren om 'grip' te houden op Irak. En ik heb vragen. Hoe serieus is eigenlijk die dreiging? Sinds de oorlog in Koeweit heb ik weinig meer gehoord van Saddam. Bedreigt hij de wereldvrede echt? Ik weet het niet? Het is voor mij ook een beetje hoe je een en ander voorstelt, en Amerika heeft in de wereld toch een beetje het voordeel van de twijfel.

Maar wat mij misschien het meest tegenstaat is het machtsdenken. En met alle respect dit machtsdenken is George Bush ook niet vreemd. Toen ik gisteren die televisietoespraak zag, deed mij dat erg denken aan macht. Ooit heb ik een tijdje mee mogen maken, hoe multinationals omgaan met mensen. Daarin heb ik gezien hoe belangrijk macht kan zijn en hoe kil mensen kunnen zijn die uiteindelijk zijn bevlogen door macht. Ieder argument dat zij gebruiken lijkt redelijk. Maar hoewel het redelijk lijkt is het allesbehalve menselijk. Dus nee, ik ben nog niet zo overtuigd van de zuivere motieven van Bush. En misschien wringt hem voor mij daar wel de schoen.

Toen ik in de auto zat, hoorde ik van een actie van Greenpeace voor vrede. Daar is denk ik helemaal niets mis mee. Via bijgaande link kun je bij Greenpeace een witte button voor vrede bestellen. Niet dat het moet, maar het is wel het overwegen waard, immers met vrede is niets mis.

Komende zaterdag is er een demonstratie voor vrede, maar ik hoop ook dat het geen demonstratie tegen Amerika is en voor Irak want dat zou ik net zo goed heel verkeerd vinden, want Saddam heeft net zo goed weinig recht van spreken. Overtreding van mensenrechten is daar immers in Irak orde van de dag. Het liefst zag ik dus een volksopstand van de Irakezen en dan konden ze op al mijn steun rekenen. Want waarom zou wat in het Oostblok eind jaren tachtig wel lukte uiteindelijk in Irak niet kunnen werken. Soms werkt de tijd ook in het voordeel. Maar ja, die tijd zal Bush en Hussein ons wel niet gunnen. Blijft niets anders over dan te bidden en te hopen, en mee te leven met al die onschuldigen die uiteindelijk niets te zeggen hebben over het wel of niet aangaan van een oorlog.

[izzewizze]

Oorlog

Woensdag 19 maart 2003
"Pap? Kom je vanavond wel op tijd thuis" vraagt mijn jongste dochter. "Waarom vraag je dat?" vraag ik. "Er komt oorlog, en dan wil ik dat je thuis bent". "Wie zegt dat er oorlog komt?" "Nou, dat hoorde ik". Ze kijkt wat sip en gespannen mijn dochter, ze kruipt bij mij op schoot. "Ben je bang voor oorlog?" Ze knikt ja. "Waarom dan" vraag ik. "Nou ik ben bang dat ik dood ga" antwoord ze. Vijf jaar en dan is ook voor haar oorlog al realiteit, haar broers hebben het er af en toe over, op de televisie is er regelmatig iets te zien en daar pikt ze toch wel iets van mee. "Maar de oorlog komt hier niet" zeg ik nog. "Hoe weet jij dat?" "Het is te ver weg". "Hoe ver weg dan?" "Heel ver misschien wel 6000 kilometer" schat ik snel in. Niet wetend of ik het daar wel of niet mis mee heb. "Dat is wel zes dagen rijden" vul ik aan. Want wat zegt haar nu duizend kilometer. "O, dat is heel ver rijden" zegt ze. "Dat is wel drie keer zo ver als naar Frankrijk, want daar rijden we altijd twee dagen over." Ze klinkt enigszins opgelucht. Als de oorlog nog zo ver weg is.... De hele dag wordt er verder veel over de oorlog gepraat, op de radio, bij klanten, waar ik ook ben, ieder hoopt nog.... 's Avonds ben ik redelijk op tijd thuis. Vroeg genoeg in ieder geval om mijn dochter nog te zien. "Is papa op tijd thuis?" vraag ik. Ze knikt. "We moeten maar nog niet zoveel over de oorlog praten" "heeft mama gezegd, want ik begrijp het toch nog niet allemaal". Ze gaat rustig naar bed. Ik besluit ook maar gewoon naar bed te gaan, oorlogsdreiging of niet, ik kan er niet zoveel aan veranderen. Wel bid ik, voor mijn dochter, maar ook voor al die mensen daar in Irak.

Donderdag 20 maart
De oorlog is toch begonnen. Als mijn wekkerradio aanslaat, hoor ik al aan de toon van de presentator dat er iets aan de hand is. Een paar minuten later bevestigd het 'nieuws' mijn vermoeden. Oorlog in Irak, dus toch. Maar een rustige start lijkt het. Voorzover je van rustig mag spreken in zo'n situatie. Bij het ontbijt staan we nog even stil bij de oorlog en het Nederlands Dagblad heeft zelfs een hele bijlage gewijd aan de oorlog tegen Irak, je zou ze bijna verdenken van voorinformatie. In de auto naar mijn werk luister ik de hele tijd naar Radio1 iets wat ik eigenlijk zelden doe. Alle mogelijk scenario's worden weer uit de kast gehaald, en uiteindelijk zo concludeer ik voor mezelf, je kan er niets mee, want niemand die weet hoe het gaat. Toch is het wel goed voor de mens om over dit soort zaken door te spreken. Niet voor niets geldt immers de regel dat gedeelde smart halve smart is. Iets wat ik tijden mijn jarenlange therapie wel heb geleerd. Als ik 's avonds thuiskom zijn al mijn kinderen wel onrustig. De oorlog is ook op school onderwerp van de dag geweest, en alhoewel mijn jongste dochter vrij had, blijkt ook zij goed te beseffen dat de oorlog is begonnen. Maar ze heeft het al weer van haar afgezet, mijn vrouw heeft een hoepel voor haar gekocht bij de Bart Smit en voorlopig staan we versteld van het feit dat ze de hoepel wel twee minuten draaiende kan houden om haar heupen. Wellicht schuilt er wel een kleine Shakira in. Het leven gaat door, ook na vandaag, waar we precies uitkomen weet niemand. Niet voor niets zegt het spreekwoord "De mens wikt, maar God beschikt" en dat geldt ook vandaag de dag nog.

Meer links over de oorlog in Irak:
BBC een zeer goed gedocumenteerde site met veel informatie over Irak en de daar heersende oorlog.
Planet deze door planet internet verzorgde 'site' bevat veel informatie over de oorlog tegen Irak.
Kids Planet hier wordt het hoe en waarom van de oorlog alsmede de belangrijkste gevolgen in duidelijk kindertaal uitgelegd.

[Pleun]

Leuke weblog izzewizze. Je maakt er wel werk van zeg. Over het concert van Avril Lavigne heb ik een stuk gelezen in het AD. Leuk kind, die Avril. Heel wat leuker dan die gelikte poppetjes als Britney Spears en Christina Aguilera. Bovendien maakt Avril tenminste echte muziek. Ben vorig jaar ook een keer in de Heineken Music Hall geweest (Cranberries), maar je moet er niet te vaak komen. Ernaast ligt namelijk die vreselijke UFO...

[nitpicker]

quote:

En een ding intrigeert me nog na het concert, maar daar schrijf ik een andere keer wel weer over.

En dat was???

/me is helemaaaaaal niet schieuwnierig

Enne.. ik zag in de post hierboven iets van een.. ehm.. uitdaging om te reageren " class="smiley"  />

[izzewizze]

quote:

op 21 Mar 2003 09:19:13 schreef nitpicker:
En een ding intrigeert me nog na het concert, maar daar schrijf ik een andere keer wel weer over.En dat was???

/me is helemaaaaaal niet schieuwnierig

Enne.. ik zag in de post hierboven iets van een.. ehm.. uitdaging om te reageren " class="smiley"  />

Nog even geduld....
 

[izzewizze]

Rapport
Ik ben nog maar nauwelijks binnen als mijn twee oudsten gezamenlijk op mij toestappen. "Pap, wij moeten even iets met u bespreken". "O" reageer ik enigszins verbaasd en mij bedenkend wat er aan de hand zou kunnen zijn. Wat zou zo dringend kunnen zijn dat ze dat binnen dertig seconden na mijn binnenkomst met mij willen bespreken. Nog belangrijker voor mij, weet mijn vrouw hier al van. Immers zij is momenteel aan het zwemmen met de jongste. Terwijl deze gedachten vliegensvlug door mijn hoofd flitsen, vervolgen ze: "Ja, pap we moeten u even iets vertellen" "Wat dan?" vervolg ik. "Nu, ehhhhhh........ (stilte) we hebben ons rapport gehad en het is slecht.." Aha denk ik, dat is het dus, een slecht rapport. "Ja", vervolgt de oudste "zo slecht dat de mentor gebeld heeft". "Dat is dan niet zo mooi.... daar moeten we het dan zometeen maar over hebben" besluit ik, omdat ik eigenlijk eerst wil kunnen eten, vervolgens nog met mijn vrouw wil spreken alvorens een reactie te geven. Immers ik weet niet wat mijn vrouw gezegd heeft en ben toch ook wel razend nieuwsgierig naar haar reactie.

Nu de rapporten zijn inderdaad slecht. De oudste loopt het risico voor 'zitten blijven' als hij besluit om op deze manier door te gaan. De een na oudste wordt dringend aanbevolen een minder moeilijke leerweg te kiezen, als dit nu zijn overgangsrapport zou zijn. Maar er gloort hoop: "we gaan er allebei aan trekken", zegt de oudste.. De ander knikt hij is het er helemaal mee eens, hij vervolgt "ja, we kunnen het heus nog wel beter.." Ontroerd door zoveel zelfkennis en schuldbewustheid, besluit ik toch maar de nodige maatregelen te nemen. Een stevige beperking van de televisie en computertijd. Enige protesten volgen, want dat was echtttttttt niet nodig. Ze hadden zelf wel discipline. Toch heb ik aan het eind van de avond een keurig huiswerkrooster voor de komende maanden. Ze zullen er nog hard aan moeten trekken om al hun tekorten weg te werken, maar goed vooralsnog is ook nog niets verloren, en bovenal zo heb ik ze duidelijk gemaakt het zijn hun cijfers en zijzelf leiden toch de meeste schade van de gevolgen van een slecht derde rapport. Hetgeen ze ook zelf beamen.

De NL-Top 100
Een andere activiteit die deze week op 3 fm plaatsvindt is het weekend van de Nederlandse Popmuziek. Vanavond begon om 18.00 uur de aftrap. Hoogtepunt is de uitzending van de NL top 100 een soort rapport van de 3fm luisteraar over de huidige popmuziek van Nederlandse bodem. Het weekend van de Nederlandse Popmuziek duurt tot en met zondag middernacht.
Enige tijd geleden heb ik ook mijn top 10 ingediend, en een aantal platen zijn inderdaad terug te vinden. Bijzondere platen vind ik zelf "Een mooie dag" van Blof en "Shine" van Rosemary's Son met Ilse de Lange. Laatstgenoemde artiest start binnenkort met een uitgebreide Clean Up tour. De kaartverkoop start op 22 maart bij de bekende voorverkoopadressen en op internet bij: Ticketservice

[izzewizze]

Lekke band
Terwijl we in de auto zitten hoor ik een ratelend geluid, wat ik nog één van de anderen inzittende direct kan thuisbrengen. De snelheidsmeter geeft 100 aan en ik besluit om iets trager te gaan rijden om te horen wat er dan gebeurd. Het ratelende geluid wordt iets minder, maar ik kan het nog niet thuis brengen en geef dus meer gas, om te luisteren wat er nu gebeurd, het ratelen wordt meer. De auto rijdt echter gewoon, er branden geen waarschuwingslichtjes en hij stuurt ook nog steeds goed. Maar de automobilisten om ons heen krijgen duidelijk meer belangstelling voor onze auto en wat er achter hangt. Er wordt getoeterd, gewezen en menig vrachtautochauffeur duwt op zijn claxon. Enigszins geschrokken laveer ik van de derde baan naar de vluchtstrook om de auto daar tot stilstand te brengen. Mijn vrouw stapt onmiddelijk uit en roept: "lekke band!". "Waar dan?"""Van de vouwwagen". Ik stap ook uit, de auto's zoeven vlak langs mij heen en ik heb al door dat ik hier absoluut geen band kan verwisselen, tenzij ik nu besluit om mij moedwillig in gevaar te brengen. En zo heb ik geleerd dat mag niet. We stappen weer in en met een gangetje van een twintig kilometers rijd ik door over de vluchtstrook. Een enkeling heeft kennelijk nog niet door dat wij het al wel door hebben en dus wordt er her en der nog luidruchtig getoeterd en gewezen. Even later is er een iets grotere plek waar het wel verantwoord is om de band te wisselen. En ik concludeer we zijn niet de enige met een lekke band. Over de toestand van sommige delen van de belgische wegen heb ik altijd al mijn twijfels gehad en die zie ik hier bevestigd. We rijden langs Luik, zijn op de terugweg van de vakantie, en het is droog. Na een kleine twintig minuten zijn reservewiel en kapotte band verwisseld en kunnen we verder rijden. Iets wat tot de nodige bewondering van vrouw en kinderen leidt, dat ie dat ook nog kon hadden ze niet verwacht.

Vervelender was dat er ook een steentje door de wielkast was geslagen waardoor er een nu een niet al te groot gat in zat. Echter groot genoeg om in de stalling muizen en ander ongedierte een geriefelijke winter te bezorgen en dat vond ik toch wel wat al te veel van het goede. Na een provesorische reparatie, hebben we hem gestald. Na enig geharrewar met de verzekeringsmaatschappij kreeg ik uiteindelijk toestemming om hem te repareren. Afgelopen weken ben ik druk geweest om uit te vinden wie hem wilde repareren. Mijn eerste telefoontje bij een caravanspeciaalzaak leverde weinig op: "De wielkast van mijn vouwwagen is kapot, repareert u die ook?" "Een moment....""Nee, wij repareren geen vouwwagens."
Een van de voordelen van mobiele telefonie is dat je ook gebruik kunt maken van de service "Easyconnect" van KPN een mevrouw verbindt je direct door nadat je naam en woonplaats hebt genoemd. Dus ik noem naam en woonplaats en wordt doorverbonden. "Goedenmiddag...""Ja, met Izze, mijn wielkast van de vouwwagen is stuk repareert u die ook?" "Een moment, ik zal u doorverbinden" Ik ben al een stap verder, concludeer ik. "Goedenmiddag..." "Uw wielkast is stuk?" "Ja, van de vouwwagen" "Is die van ijzer?" IJzer? denk ik. "Hoezo....?" "Wij repareren alleen ijzeren wielkasten." "Nee, die van mij is van kunsstof" "Tja dan kunt u beter contact opnemen met een caravanspeciaalzaak" "Maar daar spreek ik toch mee?" "Nee, u spreekt met een lasconstructiebedrijf" "O, vandaar dit misverstand" . Maar een paar minuten later heb ik dan toch een bedrijf gevonden dat in ieder geval de moeite wil nemen om te kijken of ie er iets mee kan doen. Vandaag ben ik langs geweest nadat ik mij eerst in de stalling in alle mogelijke bochten had moeten wringen om de juiste maat van de wielkast op te kunnen meten. Half mei kan ie gerepareerd worden, tot die tijd staat ie nog keurig in de stelling, en de muizen hadden de noodreparatie nog niet opgevreten zo had ik ook nog geconcludeerd.

Op bijgaande link kunt u informatie vinden van een bedrijf dat beweert dat lekke banden in de toekomst uit de wereld zijn: Reserveband overbodig eens kijken of dat echt zo is.

[izzewizze]

Opa's en oma's
Vandaag waren opa en oma op bezoek, ofwel de vader en de moeder van mij. De vader en moeder van de kant van mijn vrouw leven ook nog allebei. Onze kinderen kunnen dus terugvallen op vier grootouders. En laten we wel zijn dat is een groot goed. Zelf heb ik de vader van mijn moeders kant nooit gekend, maar mijn moeder heeft haar eigen vader ook al bijna niet gekend.

Mijn jongste dochter beschikt over heel veel oma's en een enkele opa. Tegenover ons huis staan diverse rijtjes met 'bejaardenwoningen'. De al daar woonachtige opa's en oma's zijn niet weggestopt maar volledig in de buurt zijn geïntegreerd. Het aardige is ook nog dat deze mensen een behoorlijke tuin hebben en de meesten houden erg van tuinieren dus in het voorjaar en de zomer is het meestal een bloemenpracht. Mijn dochter onderhoudt echter een 'innige' relatie met deze oma's en opa's. Als ze uit school vandaan komt, gaat ze meestal even langs bij een van haar 'geadopteerde' grootouders, maakt een praatje en komt daarna nooit met lege handen thuis. Misschien dat de relatie niet zo onvoorwaardelijk is omdat ze wat krijgt. Maar menig oma en opa in de buurt is blij met haar al dan niet dagelijkse bezoekje. Wat verder op woont nog een oma, maar daar mag ze niet alleen naar toe, dus is wachten op mama die dan met haar meegaat. Ondertussen wordt tijdens die bezoekjes ons hele gezinsleven blootgelegd en worden alle goede adviezen van betreffende oma's en opa's aan tafel door haar doorgegeven. U zult begrijpen met zoveel wijsheid in huis, gaat bij ons nagenoeg alles goed.

Maar er zijn ook mensen die de leeftijd van opa en of oma hebben die geen kleinkinderen hebben. 3fm dj Isabelle maakte laatst zelfs een opmerking dat er oma's zonder kleinkinderen waren. Maar dezelfde dj heeft met haar programma ook een oma geadopteerd. Kijken hoe het met haar gaat? Oma Flora. Deze oma is trouwens een van de vele opa's en oma's die geadopteerd kunnen worden in het kader van het adopt a granny project dat is opgezet door Dorcas Hulp. Voor al die kinderen die geen opa en oma meer hebben en zo'n iemand ontzettend missen een aardige suggestie om er een te adopteren. Voorlopig heeft mijn jongste dochter de handen vol aan de oma's en opa's in de buurt, waarvan er enkele helaas door hun eigen (klein)kinderen worden vergeten.

[izzewizze]

Jeugd en alcohol
Onze een na oudste was één dezer dagen jarig. Hij mocht zijn veertiende verjaardag vieren en het was mooi weer, en ik weet niet hoe het u vergaat maar bij mooi weer denk ik ook altijd aan terrasjes en gezellig een biertje of een wijntje drinken. Onze een na oudste heeft ook zijn oog laten vallen op alcohol. Alleen voorlopig valt alleen zijn 'oog' erop en mag hij nog niet gebruiken. Behalve dan tijdens zijn verjaardag, toen mochten hij en zijn vrienden één 'breezer' drinken. Voorwaarde voor zijn vrienden was wel dat hun ouders het ermee eens waren dat ze aan de alcohol gingen. Mijn vrouw en ik zijn wel voor het begeleid en gecontroleerd drinken. Ofwel voordat ze zestien zijn kunnen ze ieder weekend een biertje wel vergeten. Maar af en toe, bij een bijzondere gelegenheid, een biertje of een breezertje voor de gezelligheid gunnen we ze graag. Maar alleen als wij erbij zijn. We willen wel graag zien hoe of ze reageren op alcohol. Daar komt bij dat wij graag willen dat ze niet stiekem alcohol gaan gebruiken. Tot nu toe zijn we nog niet teleurgesteld, als ze een uitje hebben met vrienden waarbij geen ouders aanwezig zijn, dan verbieden wij het drinken van alcohol en tot nu houden zij zich prima aan deze afspraak.

Maar het kan ook anders. Een kennis vertelde eens hoe zijn 16 jarige dochter in één maand drie keer achterelkaar doodziek was thuisgekomen. Alleen een heel streng huisarrest kon hierin een verandering brengen. Dus begeleiding blijft noodzakelijk zo besef ik iedere keer weer.

Maar drank kan inderdaad veel meer kapot maken dan je lief is. Wekelijks vallen er veel doden ook onder jongeren die met teveel alcohol op besluiten tot deelname aan het verkeer. Een andere kennis vertelde mij, dat hij zijn kinderen altijd geld voor een taxi meegaf. Mochten ze in een situatie terechtkomen dat rijden of 'meerijden' onverantwoordelijk is, dan konden ze altijd nog met de taxi naar huis gaan. In twee jaar tijd hadden zijn kinderen daar een enkele keer gebruik van gemaakt. Persoonlijk vind ik dat wel iets hebben van echt vaderschap; zorgen voor je kinderen ook als ze al ouder zijn. Wijzen op de eigen verantwoordelijkheid maar ook de mogelijkheid geven die eigen verantwoordelijkheid te dragen. Ik ken wel meer van die vaders...

Meer weten over drank? Ben jij sterker dan drank? Met testen en veel informatie over drank.
De overheid is een uitgebreide campagne gestart over drinken en rijden, en wel onder de titel Bob jij of Bob ik?

[izzewizze]

Cliënttevredenheid
Ons gezin behoort tot dat deel van de natie dat 'particulier' verzekerd is. Konsekwentie is dat je zelf je nota's mag indienen en mag betalen, maar ook zelf op mag letten of je nota's wel weer terugbetaald worden door de ziektekostenverzekeraar. Het hele waarom in onderscheid tussen 'particulier' en 'ziekenfonds' ontgaat me trouwens al ten ene male, maar dat is van een heel andere orde. Nu had ik al meer dan een jaar geleden een declaratie ingediend waarvan maar een gedeelte was betaald. Redenen hiervoor waren niet opgegeven. Omdat men nogal druk is, en ik het bedrijf telefonisch wilde ontzien, besloot er ik in eerste instantie maar een brief aan te wagen. Toen ik na een maand of drie nog niets gehoord had, en mijn bankrekening ook nog steeds niet gecrediteerd was voor het ontbrekende bedrag, besloot ik om een herinnering te sturen. Maar ook op de herinneringsbrief volgde geen reactie. Vandaag had ik voor mijzelf geconcludeerd dat ik lang genoeg had gewacht dus ik besloot om dan nu maar te bellen.

"Goedenmorgen u spreekt met de Arnse, al onze medewerkers zijn in gesprek, een moment geduld aub.."
Ik wacht...
"Goedenmorgen u spreekt met de Arnse, al onze medewerkers zijn in gesprek, een moment geduld aub..."
Ik wacht geduldig, een mens moet wat over hebben voor zijn centen nietwaar..
"Goedenmorgen....... "
"Goedenmorgen?" denk ik. "Wat nu goedenmorgen, ik wil wel eens geholpen worden" maar ja ik kan roepen wat ik wil, sneller geholpen wordt ik toch niet, dus ik aanvaard mijn lot als wachtende in stilte.
"Goedenmorgen...." nog een keer en nog een keer, de goedenmorgens rijgen zich als een ketting aaneen. Maar plotseling:
"Goedenmorgen, u spreekt met Joop van de Arnse waarmee kan ik u van dienst zijn?" Ik leg voorzichtig uit dat ik al bijna een jaar geleden een nota had ingediend die niet volledig betaald is en dat ik ondanks diverse brieven nog steeds niets gehoord heb. "O, dat is vervelend". "Ja zeg dat wel" denk ik, maar ik houd wijselijk mijn mond, want ik wil nu toch wel eens een overschrijving zien op mijn bankrekening. Ik betaal mijn premies altijd op tijd, dankzij de automatische incasso van diezelfde Arnse, daar zijn ze nooit te laat mee, met dat innen dan. Maar als het op betalen aankomt.... "Heeft u één moment?" "Wat is uw polisnummer" Ik noem het polisnummer. "Ik spreek met mijnheer...." "Ja, inderdaad, daar spreekt u mee." "Wat was nu uw probleem..."   Ik leg het probleem nog maar een keer uit. "Aha, ik zal het eens nakijken, heeft u één momentje?" Natuurlijk heb ik nog wel een momentje want mijn leven hangt nu al van de momentjes aanelkaar dus deze kan er ook nog wel bij. "Ja, mijnheer ik heb het even bekeken, maar ik kan u niet verder helpen, ik verbind u door met een collega van mij.." Zucht, zucht, zucht "Met Jannie van de Arnse, waarmee kan ik u helpen? Van een collega hoorde ik dat er iets niet goed zat met de vergoeding van een nota" "Zowaar er vindt toch nog enige vorm van communicatie plaats" constateer ik. "Dat klopt" zeg ik. "Kunt u nog één keer uitleggen wat het probleem is?" Ondertussen heb ik allang besloten om deze mooie dag niet meer stuk te laten maken door wie dan ook, dus ik blijf netjes en vrolijk en zeg "Natuurlijk... " Je moet tenslotte iets over hebben voor je eigen geld of niet dan. Ik leg het probleem nog eens uit. Dan komt de aap uit de mouw: "we zijn de nota's kwijt, als u de kopieën faxt, dan wordt uw betaling met voorrang behandelt" mensen die zo eerlijk zijn verdienen een prijs denk ik nog. Al bijna een jaar is men een nota van mij kwijt, op brieven reageert men niet, maar als ik bel, de moed niet verlies, dan wordt mijn betaling met voorrang behandelt. Lang leve de Arnse!! of niet dan.
Ik krijg het persoonlijke faxnummer van de betreffende mevrouw die zich ervoor zal inzetten dat ik mijn geld nu echt heel snel krijg. Hoe cliëntvriendelijk....

Nu ben ik zelf ook wel eens laks met betalingen, zij die mij in hun boeken als debiteur hebben weten daar wel van mee te praten, misschien een koekje van eigen deeg voor mij? Wie weet.. Maar de volgende keer dan weet ik het wel dan ga ik bellen, net zo lang totdat het geld op mijn rekening staat. By the way, als u te maken hebt met debiteuren, bellen is de meest succesvolle methode om het geld binnen te krijgen. Meer dan 75% van de mensen betaald direct na een telefoontje. De meesten beschouwen zo'n telefoontje ook nog als een van de meest cliëntvriendelijke manier van aanmanen. Als er volgende week nog geen geld binnen is dan bel ik weer, maar dan 's middags eens kijken hoe dat gaat...

[Picardijn]

Zelf had ik ook contact gehad met de verzekering. Als ik iets moet betalen zijn ze er als de kippen bij, omgekeerd 5 telefoontjes plegen om dan te horen dat je maar moet afwachten hoe de correspondentie verloopt.
Dus dan gaan we maar bellen en bij de vraag "heeft u een momentje" steevast met "Nee" beantwoorden.
Schijnbaar blijkt dit goed te werken, kreeg direct de goede persoon aan de telefoon.
Nog een tip.
Vooral bellen via de verkeerde telefoonnummers, dan krijg je een telefoniste die op een ander kantoor zit en die verbind dan intern door.
Heb je een klacht bel dan het nummer van de afdeling verkoop, schijnbaar zijn die altijd wel goed bereikbaar.

[Jan W]

Verstoppen
"Kunt u vanavond komen, bij mij thuis, en niet langs mijn bedrijf rijden a.u.b.". Natuurlijk voldoe ik aan dat verzoek. Sommige dingen kunnen het daglicht nu eenmaal niet verdragen, en zeker niet in dit stadium. Als ik kom, doet de man nogal zenuwachtig. "Ze weten er nog niets van" "Nee, dat begrijp ik" antwoord ik. "Wilt u koffie?" vraagt zijn vrouw. "We kunnen beter wachten tot het donker is" Ook hier ben ik het helemaal eens. Gelukkig is het nog vroeg in het jaar, dus het zal niet lang meer duren voordat het donker wordt. Na twee kopjes koffie, zegt de man: "Zullen we gaan?" Ik knik, het is goed, we gaan. Ik stap bij hem in de auto en rijd mee. "Ze zullen het toch niet in de gaten hebben he?" vraagt ie. "Waarom" vraag ik. "Nou, je weet maar nooit, de schade zou aanzienlijk zijn als ze het te weten kwamen." Ik knik, ik begrijp het volkomen. We naderen het bewuste adres, we rijden er twee keer omheen, niemand te zien. "Toch maar even wachten" zegt hij. "Je weet maar nooit, zometeen is het echt donker". "OK" we wachten nog even. Dan rijden we het parkeerplein op, stappen uit de auto. De man gaat voorop en opent de deur van zijn eigen zaak.

Wie denkt in een spannende detective beland te zijn moet ik teleurstellen, het gaat over iemand die zijn bedrijf wil gaan verkopen en nog in het stadium is dat niemand maar ook nog niemand dat mag weten. Vooral hijzelf niet. Verstandelijk is het besluit allang genomen, emotioneel nog niet. Dus hoe ga je daar dan mee om. Vaak zie je dat mensen die hun onderneming willen verkopen aan het einde van hun carriére dit soort gedrag vertonen. En natuurlijk houd je rekening met de wensen van de relatie, hoe bizar vaak ook. Op het moment dat ze emotioneel de knop om hebben gezet komt ook de openheid wel. Tot die tijd is het voorzichtig manouvreren. Accepteren dat men soms verstoppertje speelt met zichzelf. Bovenal geeft dit de onzekerheid aan van menig ondernemer in een fase van zijn leven waarin hij heel veel besluiten alleen moet nemen: Afscheid van je 'kindje' nemen valt niet mee.

"Zou iemand ons ook gezien hebben?" vraagt hij nog, als we de zaak van binnen helemaal hebben bekeken met het licht aan? "Ik denk het niet" antwoord ik, de parkeerplaats is immers leeg gebleven. "Gelukkig" antwoord hij. "Gaat u nog mee, even wat drinken" "Natuurlijk" Aan de tafel praten we nog even na. Ja er komt een moment dat hij openheid van zaken moet geven. "Maar gelukkig vandaag nog niet" zegt zijn vrouw.

Wie iets meer wil weten over verstoppen volg dan eens deze link.

[izzewizze]

Verstoppen
"Kunt u vanavond komen, bij mij thuis, en niet langs mijn bedrijf rijden a.u.b.". Natuurlijk voldoe ik aan dat verzoek. Sommige dingen kunnen het daglicht nu eenmaal niet verdragen, en zeker niet in dit stadium. Als ik kom, doet de man nogal zenuwachtig. "Ze weten er nog niets van" "Nee, dat begrijp ik" antwoord ik. "Wilt u koffie?" vraagt zijn vrouw. "We kunnen beter wachten tot het donker is" Ook hier ben ik het helemaal eens. Gelukkig is het nog vroeg in het jaar, dus het zal niet lang meer duren voordat het donker wordt. Na twee kopjes koffie, zegt de man: "Zullen we gaan?" Ik knik, het is goed, we gaan. Ik stap bij hem in de auto en rijd mee. "Ze zullen het toch niet in de gaten hebben he?" vraagt ie. "Waarom" vraag ik. "Nou, je weet maar nooit, de schade zou aanzienlijk zijn als ze het te weten kwamen." Ik knik, ik begrijp het volkomen. We naderen het bewuste adres, we rijden er twee keer omheen, niemand te zien. "Toch maar even wachten" zegt hij. "Je weet maar nooit, zometeen is het echt donker". "OK" we wachten nog even. Dan rijden we het parkeerplein op, stappen uit de auto. De man gaat voorop en opent de deur van zijn eigen zaak.

Wie denkt in een spannende detective beland te zijn moet ik teleurstellen, het gaat over iemand die zijn bedrijf wil gaan verkopen en nog in het stadium is dat niemand maar ook nog niemand dat mag weten. Vooral hijzelf niet. Verstandelijk is het besluit allang genomen, emotioneel nog niet. Dus hoe ga je daar dan mee om. Vaak zie je dat mensen die hun onderneming willen verkopen aan het einde van hun carriére dit soort gedrag vertonen. En natuurlijk houd je rekening met de wensen van de relatie, hoe bizar vaak ook. Op het moment dat ze emotioneel de knop om hebben gezet komt ook de openheid wel. Tot die tijd is het voorzichtig manouvreren. Accepteren dat men soms verstoppertje speelt met zichzelf. Bovenal geeft dit de onzekerheid aan van menig ondernemer in een fase van zijn leven waarin hij heel veel besluiten alleen moet nemen: Afscheid van je 'kindje' nemen valt niet mee.

"Zou iemand ons ook gezien hebben?" vraagt hij nog, als we de zaak van binnen helemaal hebben bekeken met het licht aan? "Ik denk het niet" antwoord ik, de parkeerplaats is immers leeg gebleven. "Gelukkig" antwoord hij. "Gaat u nog mee, even wat drinken" "Natuurlijk" Aan de tafel praten we nog even na. Ja er komt een moment dat hij openheid van zaken moet geven. "Maar gelukkig vandaag nog niet" zegt zijn vrouw.

Wie iets meer wil weten over verstoppen volg dan eens deze link.

[izzewizze]

Afwassen
We zijn gezwicht, mijn vrouw en ik. Zij is ermee begonnen, ik heb het tot het allerlaatste geprobeerd tegen te houden. Maar het is mij niet gelukt. De geest is gewillig en het vlees is zwak. En mijn geest en vlees zijn erg gevoelig voor die van mijn vrouw. Toen we trouwden hadden we het over pedagogische waarden, over voorbeelden, voor als we kinderen zouden krijgen. Dat wisten we toen nog niet, of we kinderen zouden krijgen. Nu hebben we ze wel. Veel van onze pedagogische waarden en normen zijn ingestort, of we hebben ze laten verkwanselen, omdat de praktijk een stuk weerbarstiger is als de leer. Vele opvoedkundige boeken spraken erover. Over de waarde van het afwassen. Vooral het afwassen door de kinderen of samen met de kinderen. Immers komen dan niet de meest mooie gesprekken aan de orde.. Nu, gesprekken kwamen er wel aan de orde. "Ben ik alweer aan de beurt?" "Gisteren heb ik het ook al gedaan." "Dat kan niet, want volgens het rooster ben je maar één keer per week aan de beurt." "Het lijkt anders wel of het gisteren was." "Tja, de tijd gaat snel." Zeer hoogwaardige gesprekken dus. Die gesprekken begonnen meestal aan tafel als we nog aan het toetje eten waren, dus ook zeer gezellig. Maar eigenlijk is de ondermijning van de pedagogische waarde van de afwas al begonnen toen een familielid besloot tot de aanschaf van zo'n ding: Een afwasmachine. De betreffende oom en tante waren in één keer de favoriet bij de kinderen. We konden er niet vaak genoeg naar toe gaan, en iedere keer wezen ze ons er fijntjes op: "Hier hoef je niet te afwassen" en  "Neef en nich hoeven ook nooit meer af te wassen" Mocht u nu denken dat we meteen gezwicht zijn. Nee!! Vijf jaar lang hebben we strijd gevoerd, hebben we alle smoezen en uitvluchten doorzien. "Ik moet huiswerk maken." "U, vindt het toch ook belangrijk dat ik een goed cijfer haal." "Ik moet naar vereniging en daar mag ik absoluut niet te laat komen." Zelden zijn we zo ontroerd geweest over inzet en voorbeeldgedrag als wanneer de afwas ter sprake kwam. Maar nu na vijf jaar zijn we gezwicht. Mijn vrouw werkt af en toe weer, ze was het gezeur zat en eerlijk is eerlijk zij had er vaker mee te maken dan ik. Maar de hoofdreden is dat menigeen ons heeft verteld dat het beter is voor het milieu. Met een afwasmachine, spaar je het milieu, je gebruikt minder energie, minder water waardoor het milieu dus minder wordt belast. Want mijn kinderen wil ik natuurlijk niet laten weten dat ik gezwicht ben voor hun 'dreigementen'. Nee, er staat alleen maar een afwasmachine in ons huis vanwege het milieu, u zult begrijpen ik was mijn handen in onschuld.

Maar houdt u het voorlopig bij gewoon afwassen hier nog wat nuttige tips.
Zo wassen studenten af. Energietips voor afwasmachines. Afwasmachine kopen? een site met heel veel nuttige tips.

Minder frequent
Het wordt weer langer licht en daar geniet ik graag van. Daarom zal de 'update' van deze 'weblog' wat minder frequent zijn. Gemiddeld probeer ik drie tot vier keer in de week voor een 'update' zorg te dragen.

[izzewizze]

80 dagen waardoor de wereld veranderde

Het regelmatig lezenswaardige Time bestaat 80 jaar en heeft daarom een special uitgegeven met daarin 80 memorabele data die het aanzien van de wereld hebben veranderd. Alhoewel het natuurlijk altijd een selectie van de redactie is, is het toch aardig om hier eens kennis van te nemen. Om maar eens een aantal data te noemen:

8 november 1923: De dag dat Hitler de macht greep, waarmee de opmaat begon naar een van de meest duistere tijden uit de geschiedenis van de mensheid op het westelijk halfrond.

21 mei 1927: De "Spirit of St. Louis" steekt de Atlantische Oceaan over. Deze overtocht met het vliegtuig over 6500 kilometer duurt 33 en een half uur.

3 september 1928: De ontdekking van de penciline door Alexander Fleming. Dankzij deze ontdekking, zouden vele mensenlevens voor langere tijd gespaard blijven.

18 november 1928: De creatie van 'Mickey Mouse' nu nog steeds een van de boegbeelden van Waltdisney

29 oktober 1929: De 'zwartste dag' op Wallstreet. Velen zouden door het instorten van de beurs werkloos worden en ver beneden de armoedegrens moeten leven.

3 maart 1938:De eerste olievondst in Saoedie Arabië. Tot op de dag van vandaag beheerst olie nog steeds voor een groot deel het denken en doen van de wereld.

9 november 1939: De "Kristallnacht" de nazi's tonen hun waren gezicht.

1 september 1939: Polen wordt door Duitsland binnengevallen, bijna zes jaar lang zal er een wrede strijd woeden om land en macht. De eerste slachtoffers: de joden, later zullen er nog veel meer volgen zoals zigeuners en gehandicapten. Maar natuurlijk ook soldaten en burgerslachtoffers.

7 december 1941: De aanval op "Pearl Harbour" waardoor Amerika haar 'neutraliteit' opgeeft en partij wordt in de Tweede Wereldoorlog.  De film "Pearl Harbour" geeft een beeldverslag van deze aanval.

6 juni 1944: De landing bij "Normandië" de eerste soldaten halen niet eens het strand maar worden al in de boot doodgeschoten. Maar doorzettingsvermogen leidde uiteindelijk tot de bevrijding van heel West Europa. Wie de gruwelijkheid van de oorlog 'live' wil meemaken zou de film "Saving Private Ryan" eens moeten zien. Maar ook de televisieserie "Band of Brothers" laat goed zien hoe 'wreed' oorlog is.

6 augustus 1945: Een van de 'uitvindingen' van de moderne mens, de atoombom wordt ingezet om de Japanners te dwingen tot capitulatie, hetgeen ook lukt.

14 oktober 1947: Voor het eerst wordt er sneller gevlogen dan het geluid.

14 mei 1948 De staat Israël verrijst. Maar ook de start van een periode van 'haat en geweld' tussen Palestijnen en Joden.

1 oktober 1949: Mao roept de communistische republiek van China uit.

28 februari 1953: James Watson en Francis Crick geven aan dat zij "The Secret of Life" hebben ontdekt: DNA.

5 july 1954: Elvis Presley start als artiest. Volgens velen begint hiermee ook de definitieve doorbraak van de popmuziek in Europa en de Verenigde Staten van Amerika.

9 mei 1960: De ontdekking van de 'pil'. Start van de sexuele revolutie. Hevige discussies bij christenen. Vermeende sexuele vrijheid voor velen.

27 september 1962: DDT een bestrijdingsmiddel blijkt toch veel gevaarlijker te zijn dan gedacht. DDT blijkt in de hele voedselketen terug te vinden te zijn.

22 november 1963: President Kennedy wordt vermoord. Tot op de dag van vandaag is nog steeds niet duidelijk waarom deze moord werdt gepleegd.

9 februari 1964: The Beatles veroveren Amerika.

4 april 1968: Martin Luther King wordt vermoord. De man die droomde van één Amerika voor zwarten en blanken. Tot op de dag van vandaag is die droom nog steeds niet bewaarheid.

28 juni 1969 Homo's demonstreren voor hun rechten.

20 juli 1969: De eerste man Neil Armstrong wandelt op de maan.

15 november 1971: De chip wordt ontdekt: De start van een technische revolutie die zijn weerga niet kent en vandaag de dag nog steeds voortwoedt.

30 april 1975: Amerika verlaat Viernam. Zestien jaar strijd heeft geleid tot een debacel voor Amerika en kostte 68.000 amerikanen het leven.

25 mei 1977: De film "Star Wars" is de eerste film die leidt tot een gigantische merchandising. Behalve de film kocht het publiek zich ook arm aan allerlei artikelen die met de film te maken hadden. Zoiets was nog nooit eerder vertoond.

1 februari 1979: Ayatollah Khomeini keert terug in Perzië, in de korste keren omgedoopt in Iran. De start van een zeer instabiele periode in het Midden Oosten die tot op de dag van vandaag voortduurt.

12 december 1979: De sovjets vallen Afghanistan binnen.

3 mei 1979: Engelands eerste vrouwelijke premier neemt haar intrek in Downing Street: Margaret Tatcher.

29 december 1987: Prozac is het eerste antidepressivum met een beperkt aantal bijwerkingen.

9 november 1989:De Berlijnse Muur wordt neergehaald, start van het democratiseringsproces in Oost Europa.

11 februari 1990: Nelson Mandela krijgt zijn vrijheid terug.

31 augustus 1997: Prinses Diana overlijdt aan de gevolgen van een ernstig verkeersongeluk. Heel Engeland rouwt om deze prinses met het menselijke gezicht.

11 september 2001:Twee vliegtuigen boren zich in de "Twin Towers" een nieuwe vorm van oorlog voeren dient zich aan.

[izzewizze]

1 april

"Pap er zit een spin in uw haar" Met deze mededeling werd mij vanmorgen duidelijk gemaakt dat het weer '1 april' was. Mijn dochter -nog geen zes- had natuurlijk de grootste lol toen ze er meteen op kon zeggen: "1 april". Ook op school moesten de diversen juffen en meesters het ontgelden met de opmerking: "Er zit een spin in uw haar" gevolgd door: "ha, ha, 1 april". Ik zelf houd wel van een goede 1 april grap. Met de nadruk op goed. Zo hebben we eens bij ons op kantoor een 'inval' van de FIOD gehad waarbij het hele kantoor op stelten was. De toenmalige officemanager moest naar de "Albert Heijn" om alle dozen die daar waren mee te nemen, omdat de FIOD alle administratie in beslag nam. Collega's werden publiekelijk in bijzijn van clïenten, tenlasteleggingen voorgelezen en gesommeerd mee te gaan. Het hele kantoor was in rep en roer en niemand die in de gaten had dat het 1 april was. Maar ja, met twee bereidwillige cliënten en een politieagent en een kennis in het complot bereik je een heleboel.
Tot op de dag van vandaag kunnen we het nog nauwelijks 'droog' houden als mijn toenmalige collega's terugdenken aan deze 1 april grap.

Een paar jaar geleden berichtte de krant dat de Zwolse Ijsselbrug zou worden vervangen door een nieuwe en ik zal eerlijk zijn, ik was er in dit geval lekker ingetuind. Op weg naar mijn toenmalige werk in Zwolle, heb ik echt wel even gekeken.

Vandaag kreeg ik van mijn werk het bericht dat we met ingang van vandaag voor de soep, de koffie en de thee moesten betalen. Toch altijd weer leuk om te zien dat mensen daar op reageren. En vooral hoe fanatiek!

Op de radio hoorde ik trouwens wel een goede 1 april grap. De postkamer van de NPS stuurde een mailtje rond naar alle medewerkers dat ze de afgelopen tijd alle  de te verzenden 'privé'post hadden onderschept. Vandaag konden alle mensen deze post op  de postkamer komen ophalen en vervolgens zelf frankeren en alsnog verzenden. Dit schijnt nogal tot heftige discussies geleid te hebben, in de trant van: "Wie mag er in onze privé post rondneuzen" etc. Tientallen medewerkers schijnen naar de postkamer getogen te zijn om hun 'prive' post op te halen. Maar na een mededeling: "1 april" vertrok men weer met het schaamrood op de kaken. Kijk dat vind ik nu echt een goede 1 april grap.

Over de oorsprong en het waarom van 1 april grappen is op internet ook het nodige te vinden. Uit een XL special van planet deze:

quote:

Waarom op 1 april?
De oorspronkelijke 1 april-grap houdt volgens de encyclopedie in 'iemand ergens heen te zenden met een onmogelijke boodschap'. Het slachtoffer wordt er op uitgestuurd om allerlei verzonnen en onbestaande spullen te gaan kopen of ophalen. Destijds was er veel vraag naar een rond vierkant, gedroogde sneeuw, een glazen bijl of muggeteentjes. Nu bestaan de 1 april-grappen vooral nog uit elkaar voor de gek houden. Zodra iemand er in getrapt is, roepen de bedenker(s) van de grap luidkeels: ééééén áááápril

Nog meer informatie over 1 april is te vinden op site. Maar ook in de USA is 1 april een echt feest. Via de site April fools

De foto die u hierboven aan treft is trouwens geen 1 april grap. Op de site van fiascofarm kunt u tal van foto's vinden met bijzondere dieren als gevolg van een 'genetisch' defect.

1 april is straks weer voorbij. Mijn jongste zoon heeft samen met zijn vriendjes zout in de koffie van de juf gegooid, en zijn juf vat dat sportief op. Mijn dochter gaat nog even door met het maken van de nodige grappen. Ach op deze manier houd je het leven ook lekker luchtig.

[izzewizze]

Taxiride

Terwijl de laatste tonen van de nieuwste cd van Bettie Seveert: Blog 22 wegsterven, parkeer ik de auto aan de rand van één van de Amsterdamse grachten. Het doel van vanavond is wederom de Melkweg. Ik had meegedaan met een wedstrijd van het betreffende bedrijf en twee vrijkaartjes gewonnen voor het concert van Taxiride omdat mijn vaste concertmaatje niet mee kon, was mijn een na oudste zoon de gelukkige die mee mocht. Onder het mom van een gegeven paard mag je niet in de bek kijken - ik kende de groep niet totdat ik vrijkaartjes won - ben ik gegaan. In het voorprogramma speelde Audiosleeper een Nederlandse band waar ik tot op dat moment eveneens nog nooit van gehoord had. Toen we 'net op tijd' binnen kwamen was het nog niet druk. Maar na negenen liep de zaal toch steeds voller en om kwart over negen begon Audiosleeper met haar concert. Ik zal eerlijk zijn, het was voor mij een bandje van dertien in een dozijn. Muziek die je de hele dag op kan hebben maar waarvan je je aan het eind van de dag niets meer kunt herinneren. Niet dat het slecht was, maar het had gewoon helemaal niets.
Na een korte time-out was het de beurt aan Taxiride. Taxiride is afkomstig uit Australië en had daar al behoorlijk wat succes nu zijn ze doorgebroken in Nederland. Voordat ik naar het concert toeging had ik nog snel even de recensies van hun onlangs verschenen cd: "Garage Mahal" gelezen, die waren nogal wisselend de één vond het fantastisch, de ander prut. Tja het kan verkeren. Mijn oordeel, het was professioneel en ze hebben zeker wat in hun mars, ook al vind ik alle songs lang niet even sterk. Mijn zoon was wel ronduit enthousiast, hij vondt het lekker rocken. Gezamenlijk vonden we vooral het onderdeel waarbij ze de eerste nummers uit hun carriëre speelden goed, maar ook het nummer: "Creeping up Slowly" was erg goed. Na een korte toegift was het programma afgelopen en was mijn conclusie dat we een aardige avond hadden gehad. Tijdens het concert stonden we vlakbij het mengpaneel, en dat is natuurlijk altijd aardig om de geluidtechnicus aan het werk te zien. Audiosleeper had een geluidtechnicus die goed was bedeeld door 3 fm. Maar het meest hebben we ons toch verbaasd over de geluidtechnicus van Taxiride. Kauwgom kauwend, een sigaret in de mond en daar tussen door ook nog een blikje bier drinken vonden we toch wel een hele prestatie, mijn zoon had nog het aantal sigaretten geteld dat werd opgerookt in anderhalfuur tijd: 14 stuks. Niet dat dit het allerbelangrijkste was, maar wij vonden het wel een erg opmerkelijk feit. Al met al vond mijn zoon dat Taxiride op 3fm thuis hoort en dat Audiosleeper nog wel even door moest oefenen en ik sloot mij graag bij zijn conclusie aan.

[izzewizze]

Volkert van der G.

Hij heeft heel wat teweeg gebracht: Volkert van der G. Meende op 6 mei 2002 een goede daad te verrichten. Was geobeserdeerd geraakt door de woorden en de ideeën van Pim Fortuyn. Zag geen andere uitweg als: Moord. Moord is er al sinds het begin van de mensheid. Kaïn sloeg Abel dood, zo leerde wij op school. En sindsdien zijn er velen gevolgd. David doodde Uria (zij het indirect) wie eens naleest hoeveel moorden Joab de generaal van David op zijn geweten heeft wordt er bijna onpasselijk van: Wat een bloed. Moorden wennen nooit, gelukkig maar (alhoewel...). Maar even terug naar Volkert van der G. zijn proces is afgerond het wachten is op een rechterlijke uitspraak. Levenslang is geëist, wat het wordt moeten we maar overlaten aan de rechters.

Toch nog maar even terug naar de persoon van Volkert van der G. Moeilijk toegangelijk, een extreem geweten (hier zie je trouwens weer het gevaar van extremiteiten, voor je het weet sla je door). Een hoog IQ maar kennelijk een laag EQ. Veel gepest en buitengesloten toen die jong was. Zouden die mensen die hem gepest hebben ook nog wel eens aan hem denken? Aan Volkert van der G. zouden ze misschien iets voelen als wij toen niet .... dan was het misschien anders gelopen. Nee ik wil mensen geen schuldcomplex aanpraten, en Volkert van der G. is en blijft zelf verantwoordelijk. Hij had met zijn hoge IQ ook zat andere wegen kunnen bewandelen. Hij had brieven kunnen sturen, ingezondens in kranten, had zelf politiek actief kunnen worden. Maar hij koos zelf voor het wapen en de daad.

Toch zeg ik niet eigen bult dikke schuld zoals iemand een paar dagen geleden in het Nederlands Dagblad ongeveer neerschreef. Hij zei het wat netter, maar ik heb me vreselijk gestoord aan dat ingezonden. "De maat waarmee u oordeelt, zult u geoordeeld worden" zou die dat ook bedacht hebben toen hij zijn woorden opschreef. Hoogmoed en wraakzucht horen ver van ons te blijven. Zie hier het moeilijke van het christen zijn: Hoe liefdevol gaat u Volkert van der G. benaderen? Ik zal eerlijk zijn ik ben er nog niet uit, maar toch bid ik wel voor hem. Maar ook voor zijn familie, voor de familie van Pim (ik mocht Pim graag en was het vaak met hem eens).

Nee met Volkert van der G. en de gevolgen van zijn daden zijn we voorlopig nog niet klaar ook al zit hij straks misschien 'levenslang' achter de tralies....

Over het proces tegen Volkert van der G. is veel te vinden op internet. Een 'aardig' link is deze met geluid en/of video van het proces.

[Jan W]

Voorjaar 2
Een van de vele voordelen van de zomertijd vind ik zelf altijd dat het 's avonds langer licht is. Reden voor mij om er na het avondeten nog even op uit te trekken in de frisse buitenlucht. Zo ook vandaag.

Het was een weggetje waar ik nog nooit over gelopen had. Ik had het al vele malen zien liggen en iedere keer vroeg ik mij nieuwsgierig af, waar dat weggetje nu naar toe zou lopen? Waar was het einde? Welke geheimen wilde het prijs geven? Iedere keer als ik dat dacht dan was ik het bewuste weggetje al weer voorbij, maar vanavond zo had ik voor mijzelf besloten, zou ik de geheimen van dit weggetje ontdekken. Het eerste stuk loopt nog door een weiland, in de verte hoor ik de vogels fluiten, ik kijk om me heen en zie hoe de bosrand getooid is met een mix van lichtgroene en donkerbruine kleuren. Het struikgewas begint duidelijk uit te lopen, de hoge bomen vangen nog teveel 'koude' wind, dus dat zal nog wel even duren. Ondertussen ben ik de bosrand genaderd en het weggetje draait het bos in. Ik blijf staan om te luisteren naar al die verschillende geluiden die de vogels maken, wat een bezigheid zo aan het begin van de avond. Hoge tonen, schelle tonen, ieder vogeltje zingt inderdaad zoals het gebekt is. Genietend wandel ik rustig verder, het paadje kronkelt door het bos heen, via een tweetal 'boombruggetjes' kom ik weer op een ander pad uit. Ik loop een beetje tegen de wind in, en ook al ben ik nu midden in het bos, het is best wel fris, maar wel erg gezond. Plotseling gebeurt het! Na een scherpe bocht sta ik oog in oog met een tweetal reeën, heel even maar kijken we elkaar aan, dan kiezen ze het hazenpad. Pijlsnel verdwijnen ze het bos in. Maar ik vind het prachtig, want al wandelend heb ik die dieren nog nooit zo van dichtbij gezien. Wel een keer toen ik in de auto zat en ik er een voor de wielen kreeg, dat was een stuk minder leuk overigens. Maar zo wandelend in de natuur, was dit toch echt de eerste keer, dat ik ze zo van dichtbij had gezien. Nog nagenietend wandel ik rustig door, ik kijk mijn ogen uit en mijn oren vangen teveel geluiden op om alles te kunnen onderscheiden. Als ik weer terug ben bij de bosrand en uitkijk over de weiden, zie ik een tweetal eenden achter elkaar vliegen, het is weer paartijd en dan zitten de mannetjes weer achter de vrouwtjes aan, daarbij geluiden uitstotend die alleen in het voorjaar waar te nemen zijn. Verleden jaar heb ik een keer een hele middag bij een klein meertje zitten verwonderend zitten kijken naar het gedrag van watervogels. Hoe langer ik keek, hoe meer ik ervan onder de indruk was, bovenal was ik onder de indruk van de Schepper, net zoals vandaag. Hij geeft mensen nog steeds heel veel te genieten ook in Zijn natuur, alleen je moet het wel willen zien.

[izzewizze]

Voorjaar 2
Een van de vele voordelen van de zomertijd vind ik zelf altijd dat het 's avonds langer licht is. Reden voor mij om er na het avondeten nog even op uit te trekken in de frisse buitenlucht. Zo ook vandaag.

Het was een weggetje waar ik nog nooit over gelopen had. Ik had het al vele malen zien liggen en iedere keer vroeg ik mij nieuwsgierig af, waar dat weggetje nu naar toe zou lopen? Waar was het einde? Welke geheimen wilde het prijs geven? Iedere keer als ik dat dacht dan was ik het bewuste weggetje al weer voorbij, maar vanavond zo had ik voor mijzelf besloten, zou ik de geheimen van dit weggetje ontdekken. Het eerste stuk loopt nog door een weiland, in de verte hoor ik de vogels fluiten, ik kijk om me heen en zie hoe de bosrand getooid is met een mix van lichtgroene en donkerbruine kleuren. Het struikgewas begint duidelijk uit te lopen, de hoge bomen vangen nog teveel 'koude' wind, dus dat zal nog wel even duren. Ondertussen ben ik de bosrand genaderd en het weggetje draait het bos in. Ik blijf staan om te luisteren naar al die verschillende geluiden die de vogels maken, wat een bezigheid zo aan het begin van de avond. Hoge tonen, schelle tonen, ieder vogeltje zingt inderdaad zoals het gebekt is. Genietend wandel ik rustig verder, het paadje kronkelt door het bos heen, via een tweetal 'boombruggetjes' kom ik weer op een ander pad uit. Ik loop een beetje tegen de wind in, en ook al ben ik nu midden in het bos, het is best wel fris, maar wel erg gezond. Plotseling gebeurt het! Na een scherpe bocht sta ik oog in oog met een tweetal reeën, heel even maar kijken we elkaar aan, dan kiezen ze het hazenpad. Pijlsnel verdwijnen ze het bos in. Maar ik vind het prachtig, want al wandelend heb ik die dieren nog nooit zo van dichtbij gezien. Wel een keer toen ik in de auto zat en ik er een voor de wielen kreeg, dat was een stuk minder leuk overigens. Maar zo wandelend in de natuur, was dit toch echt de eerste keer, dat ik ze zo van dichtbij had gezien. Nog nagenietend wandel ik rustig door, ik kijk mijn ogen uit en mijn oren vangen teveel geluiden op om alles te kunnen onderscheiden. Als ik weer terug ben bij de bosrand en uitkijk over de weiden, zie ik een tweetal eenden achter elkaar vliegen, het is weer paartijd en dan zitten de mannetjes weer achter de vrouwtjes aan, daarbij geluiden uitstotend die alleen in het voorjaar waar te nemen zijn. Verleden jaar heb ik een keer een hele middag bij een klein meertje zitten verwonderend zitten kijken naar het gedrag van watervogels. Hoe langer ik keek, hoe meer ik ervan onder de indruk was, bovenal was ik onder de indruk van de Schepper, net zoals vandaag. Hij geeft mensen nog steeds heel veel te genieten ook in Zijn natuur, alleen je moet het wel willen zien.

Een paar geheimen van het weggetje ken ik nu, ik zal er vast nog wel eens vaker inslaan, op zoek naar nieuwe ervaringen.

[Jan W]

Foutje. Door een klein foutje tijdens het testen is de "log" van izzewizze over Volkert van der G. per ongeluk verwijderd. Excuses hiervoor..

[izzewizze]

Een programma van BNN en de Christenunie

Vanmorgen toen ik de krant opensloeg viel mijn oog bijna direct op de kop "Christenunie laakt seksprogramma BNN". Toen ik het stukje las vielen mij een aantal zaken op, de titel van het programma "Neuken doe je zo" werd niet genoemd, maar er werd aangegeven dat het het seksprogramma van Bridget Maasland was. Tevens wordt er gewezen op het feit dat de presentratice schoolverlaters zou hebben gewezen op het bestaan van een seksschool. Vervolgens wordt de minister om opheldering gevraagd. Nu ben ik het heel vaak met de  Christenunie eens. Maar ik zal eerlijk zijn ik had er geen vraag over gesteld. Waarom niet? Omdat je dan iedere minuut wel een vraag kan stellen. Wekelijks worden er in de Viva's, de Break Out's, de Hitkrant, de Libelle, de Party's etc zeer explicitiete sexonderwerpen aan de orde gesteld. Laat ik het dan nog maar niet hebben over de vele radioprogramma's waarin toespelingen op sex worden gemaakt.
Voor mij is het dan ook de vraag of je als ChristunUnie nu in positieve zin onderscheid door dit soort vragen te stellen. Ik vindt het ook een beetje mosterd na de maaltijd, het programma is als sinds eind februari op de programma te zien bij BNN en nu komt men nog een keer met vragen. Allemaal niet zo sterk vind ik. Op dit forum is bij de start van het programma ook gediscussieerd over dit onderwerp toen was er in ieder geval niemand van de CU te vinden die daar een mening over had. Ik heb een stukje van de laatste aflevering gezien, en ik vind het een programma van niets. De manier waarop daar de 'vleeswaren' worden tentoongesteld is allemaal weinig opwindend, het is eerder ranzig, en heeft een hoog giechelgehalte. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat mensen die met serieuze vragen zitten naar dit programma kijken, dan hebben de Viva's etc toch nog wel een net iets beter gehalte. Om te weten waar de G-spot zit lijkt me ook niet echt opwindend, veel leuker is het omdat in je relatie zelf te ontdekken en daar heb ik geen tv-programma voor nodig. Nu val ik buiten de doelgroep: maar mijn kinderen vonden het ook allemaal maar niets. Eerder kregen ze een soort afkeer van al die sex na het tentoonstellen van de diverse 'vleeswaren'.  Dus ik zal eerlijk zijn ik had me niet laten verleiden om vragen te stellen over zo'n waardeloos programma. Daarnaast vroeg ik me af, waarom nu juist Bridget Maasland zo'n programma presenteert. "Ze heeft toch wel iets meer in haar mars" dacht ik zo. Overigens (ND is het programma niet van Bridget maar is het met Bridget.(Een klein detail, maar goed..)
Wat ik me dan wel weer afvraag is waarom zijn er nu geen christelijke tegenhangers van dit soort programma's. Ook in de christelijke bladen is er maar weinig over te vinden, terwijl er natuurlijk ook wel een heleboel goeds over te zeggen is. Persoonlijk denk ik dat over het onderwerp 'sex' nog zo verschillend wordt gedacht binnen de christelijke gemeenschap dat wanneer dit onderwerp eens nadrukkelijk onder de aandacht wordt gebracht, dit zal leiden tot tientallen opzeggingen bij dezelfde bladen. Dat is jammer want hiermee laten we nagenoeg alles wat met sex te maken heeft over aan de zogenaamd 'seculieren' om maar eens een verschrikkelijk woord te gebruiken.

Overigens op 2 april was op internet al te lezen dat de seksschool echt bestond, zie bijgaand bericht op Nu.nl. Wellicht biedt de quote van de eigenaresse wel meer aanknopingspunten dan de vragen van de CU. Mevrouw Eléne Vis initatiefneemster zegt daar namelijk:

Een idealistisch streven, erkent de eigenaresse. "Ik geloof zelf in romantische liefde. Niemand hoort eigenlijk in de prostitutie thuis. Mensen met een hoge eigenwaarde, die van zichzelf houden, doen dit werk vaak niet." Daarom richt Vis zich vooral op het kweken van zelfbewustzijn en verandering van denkwijze. De meeste trainingen zijn individueel of in groepjes van twee of drie mensen. "

Vraag van mij: Zou juist niet in het gesprek met deze mensen meer dan voldoende aanknopingspunten zijn om iets te laten zien van de liefde van Christus die ook gekomen is voor mensen met een lage eigenwaarde. Bidt u voor hen? Voor Bridget en al die anderen die het spoor kwijt zijn geraakt en dringend behoefte hebben aan een seksschool waar het mooie van sex en relaties wordt gepropageerd zoals beschreven in Hooglied.

[Picardijn]

Tennisrokjes gevaarlijk voor verkeer
Opwaaiende tennisrokjes kunnen op de A28 bij Zwolle leiden tot ernstige ongevallen. Automobilisten en vrachtwagenchauffeurs hebben sinds enkele weken vol zicht op de tennissers op het naastgelegen tennispark De Pelikaan. De Zwolse afdeling van 3VO vreest dat de weggebruikers hun aandacht verleggen naar de dames op de tennisbaan.

Er draaien er wel meer door tegenwoordig

[Jan W]

Ziekte

Het zal u opgevallen zijn: De updates zijn niet zo regelmatig op dit moment, dat klopt. Ons gezin waaronder ook de schrijver van deze weblog is de afgelopen week geveld door de griep.

Het begon afgelopen zondag al, toen onze oudste aankondigde ziek te zijn. Nu hebben wij geleerd om dit soort berichten, zeker op zon- en schooldagen, altijd uiterst kritisch te bevragen. Maar goed hij had inderdaad koorts en was 's morgens zijn bed niet uit te krijgen. Toen hij zich 's middags bij ons in de kamer op de bank neervleide bleef hij daar liggen. De computer, toch een van zijn grote favorieten, kon die dag niet op zijn belangstelling rekenen. 's Avonds gaf zijn zusje zij het nog non-verbaal aan dat ook zij niet lekker was. Ze ging op de bank liggen en was er eveneens niet meer vanaf te krijgen. De rest van de week zou dat zo blijven: maandag tot en met woensdag steeds tussen zo rond de veertig graden koorts en heel veel slapen. Meestal keek ze ons enigszins verdwaasd aan als ze weer even wakker werd om daarna binnen een kwartier weer in te slaap te vallen. 's Nachts sliep ze bij ons op de kamer omdat ze nogal eens plotseling bang wakker schrok.
Onze een na oudste was maandag ziek, niet ernstig, hij was erg moe had enige verhoging en heeft de hele dag op de bank gelegen samen met zijn zusje en zijn oudste broer bezette ze op deze dag alle meerpersoons zitstukken in onze woonkamer.

Dinsdagavond voelde ik mij voor het eerst niet fit. Maar goed daar geef ik niet direct aan toe. Dus ik denk op tijd naar bed dan gaat het wel over. Woensdag ging het inderdaad heel even beter, hoewel ik nog wel erg moe was. Donderdagmorgen voelde ik alle spieren die ik maar had, voelde mij verkouden en alles wat daarbij hoorde: Ik besloot thuis te gaan werken, nam een Citrosan een beproefd middel tijdens dagen waarop ik mij enigszins grieperig of verkouden voel. Moest donderdagmiddag nog wel even weg, deed dat ook met al weer een Citrosan. En ik moet zeggen zo Citrosan doet wonderen. Vrijdagmorgen was ik snip en en snipverkouden. Ik kon een zakdoek onder mijn neus binden. Vrijdagmiddag gaf ik mij gewonnen. Ik ging plat. Heb de hele avond in een slaapzak op de bank geslapen, droomde alles door elkaar, voelde mij snipverkouden en dat was ook zo. 's Nachts heb ik drie keer droge kleren aangetrokken omdat ik zo had liggen zweten en ook vandaag heb ik nagenoeg nog de hele dag op bed gelegen. Om een uur of vier kreeg ik echter weer verschrikkelijke zin om allerlei dingen te doen. Heb toen maar een paar dingen rustig opgepakt. Onder andere de hoognodige boodschappen gedaan. Alhowel er nog wel een groot verschil zit tussen je een hele Piet voelen, en een hele Piet zijn.
Gisteren werd mijn vrouw ziek eveneens zwaar verkouden en grieperig. Leuk om te zien dat je dan ook dingen kan delen. "Doen jouw tanden ook zo zeer?" "Zweet jij ook zo" "Voelt jouw neus ook zo geprikkeld aan?" "Ja, hoewel ik liever op een andere manier geprikkeld wordt ". U ziet ook ziek zijn zorgt voor een stabiele opbouw in de relatie. Ander aardig punt, je leert ongedachte kanten van je kinderen kennen. Onze een na oudste heeft gisteren gekookt: Bami met saté. De afwasmachine wordt perfect ingepakt en uitgeruimd, en bovenal zijn al de kinderen bezorgd. Of dat uit eigen belang op langere termijn of daadwerkelijk meeleven is hebben we niet kunnen achterhalen maar we zijn er wel blij mee.

De toestand nu?
De oudste gaat sinds dinsdag weer naar school, samen met zijn een na oudste broer. Zijn zusje speelt vandaag voor het eerst weer en krijgt weer praatjes. De jongste zoon, heeft nergens last van gehad. Mijn vrouw ligt nog steeds plat, en ikzelf voel mij wel verkouden maar niet meer zo erg als afgelopen donderdag en vrijdag. Groot voordeel van ziek zijn is dat je wel weer de dingen eens lekker op een rijtje krijgt en meteen doorhebt dat je niet zo belangrijk bent als dat jezelf wel eens mag denken.

Maar ook nog een weblink. Op 31 mei vindt er wederom een zonsverduisteringplaats. De eerstkomende daarna komt weer in D.V. in 2081. Klik op info.

Tot slot wat kunt u, bij leven en welzijn, nog verwachten de komende weblogs:
Ik moet terugkomen op het bijzondere van het concert van Avril Lavigne (diverse mensen hebben mij hierover gemailed).
Het concert van Shakira
"Hoe steel je een auto?"
"Rommelmarkten"

En als u ziek bent: Beterschap. Via de site van Hallmark kunt u gratis kaarten en betaalde kaarten verzenden.

[izzewizze]

Ziekte

Het zal u opgevallen zijn: De updates zijn niet zo regelmatig op dit moment, dat klopt. Ons gezin waaronder ook de schrijver van deze weblog is de afgelopen week geveld door de griep.

Het begon afgelopen zondag al, toen onze oudste aankondigde ziek te zijn. Nu hebben wij geleerd om dit soort berichten, zeker op zon- en schooldagen, altijd uiterst kritisch te bevragen. Maar goed hij had inderdaad koorts en was 's morgens zijn bed niet uit te krijgen. Toen hij zich 's middags bij ons in de kamer op de bank neervleide bleef hij daar liggen. De computer, toch een van zijn grote favorieten, kon die dag niet op zijn belangstelling rekenen. 's Avonds gaf zijn zusje zij het nog non-verbaal aan dat ook zij niet lekker was. Ze ging op de bank liggen en was er eveneens niet meer vanaf te krijgen. De rest van de week zou dat zo blijven: maandag tot en met woensdag steeds tussen zo rond de veertig graden koorts en heel veel slapen. Meestal keek ze ons enigszins verdwaasd aan als ze weer even wakker werd om daarna binnen een kwartier weer in te slaap te vallen. 's Nachts sliep ze bij ons op de kamer omdat ze nogal eens plotseling bang wakker schrok.
Onze een na oudste was maandag ziek, niet ernstig, hij was erg moe had enige verhoging en heeft de hele dag op de bank gelegen samen met zijn zusje en zijn oudste broer bezette ze op deze dag alle meerpersoons zitstukken in onze woonkamer.

Dinsdagavond voelde ik mij voor het eerst niet fit. Maar goed daar geef ik niet direct aan toe. Dus ik denk op tijd naar bed dan gaat het wel over. Woensdag ging het inderdaad heel even beter, hoewel ik nog wel erg moe was. Donderdagmorgen voelde ik alle spieren die ik maar had, voelde mij verkouden en alles wat daarbij hoorde: Ik besloot thuis te gaan werken, nam een Citrosan een beproefd middel tijdens dagen waarop ik mij enigszins grieperig of verkouden voel. Moest donderdagmiddag nog wel even weg, deed dat ook met al weer een Citrosan. En ik moet zeggen zo Citrosan doet wonderen. Vrijdagmorgen was ik snip en en snipverkouden. Ik kon een zakdoek onder mijn neus binden. Vrijdagmiddag gaf ik mij gewonnen. Ik ging plat. Heb de hele avond in een slaapzak op de bank geslapen, droomde alles door elkaar, voelde mij snipverkouden en dat was ook zo. 's Nachts heb ik drie keer droge kleren aangetrokken omdat ik zo had liggen zweten en ook vandaag heb ik nagenoeg nog de hele dag op bed gelegen. Om een uur of vier kreeg ik echter weer verschrikkelijke zin om allerlei dingen te doen. Heb toen maar een paar dingen rustig opgepakt. Onder andere de hoognodige boodschappen gedaan. Alhowel er nog wel een groot verschil zit tussen je een hele Piet voelen, en een hele Piet zijn.
Gisteren werd mijn vrouw ziek eveneens zwaar verkouden en grieperig. Leuk om te zien dat je dan ook dingen kan delen. "Doen jouw tanden ook zo zeer?" "Zweet jij ook zo" "Voelt jouw neus ook zo geprikkeld aan?" "Ja, hoewel ik liever op een andere manier geprikkeld wordt  ". U ziet ook ziek zijn zorgt voor een stabiele opbouw in de relatie. Ander aardig punt, je leert ongedachte kanten van je kinderen kennen. Onze een na oudste heeft gisteren gekookt: Bami met saté. De afwasmachine wordt perfect ingepakt en uitgeruimd, en bovenal zijn al de kinderen bezorgd. Of dat uit eigen belang op langere termijn of daadwerkelijk meeleven is hebben we niet kunnen achterhalen maar we zijn er wel blij mee.

De toestand nu?
De oudste gaat sinds dinsdag weer naar school, samen met zijn een na oudste broer. Zijn zusje speelt vandaag voor het eerst weer en krijgt weer praatjes. De jongste zoon, heeft nergens last van gehad. Mijn vrouw ligt nog steeds plat, en ikzelf voel mij wel verkouden maar niet meer zo erg als afgelopen donderdag en vrijdag. Groot voordeel van ziek zijn is dat je wel weer de dingen eens lekker op een rijtje krijgt en meteen doorhebt dat je niet zo belangrijk bent als dat jezelf wel eens mag denken.

Maar ook nog een weblink. Op 31 mei vindt er wederom een zonsverduisteringplaats. De eerstkomende daarna komt weer in D.V. in 2081. Klik op info.

Tot slot wat kunt u, bij leven en welzijn, nog verwachten de komende weblogs:
Ik moet terugkomen op het bijzondere van het concert van Avril Lavigne (diverse mensen hebben mij hierover gemailed).
Het concert van Shakira
"Hoe steel je een auto?"
"Rommelmarkten"

En als u ziek bent: Beterschap. Via de site van Hallmark kunt u gratis kaarten en betaalde kaarten verzenden.

[izzewizze]

Shakira
We werden voor gek verklaard, er werd sterk getwijfeld aan ons verstand: "Wie rijdt er nu voor een concert van Shakira naar Hamburg". Gisterochtend nog waren er collega's die mij stellig wisten te melden dat er op het concert alleen maar kleine meisjes afkwamen. Toch zijn ben ik samen met mijn maatje naar Hamburg afgereist en we hebben er geen seconde spijt van gehad. Het concert van Shakira was subliem, we kwamen ogen en oren tekort om alles te volgen. Twee uur lang wist Shakira de aandacht van ons en het andere publiek te trekken en dat niet alleen maar omdat ze een mooi lichaam had. Een concertverslag.

Vanuit Nederland naar Hamburg is natuurlijk best wel een eindje rijden maar we hadden goede muziek bij ons en op de heenweg draaiden we The Music met The Music, Betty Serveert met Blog 22 (waar we 16 mei naar toe gaan) en natuurlijk "Laundry Service" van Shakira. Toen we van die cd net het laatste nummer hadden gedraaid waren we ook bij de parkeerplaats van deColor Line Arena in Hamburg. We parkeerden de auto op "poll position" zodat we na afloop lekker snel weg konden. Het was nog vroeg, dus de bus naar het centrum genomen, terrasje gepakt - het was tenslotte heerlijk weer nietwaar -. Om tien over zeven terug bij de Arena, we konden zo naar binnen, we hadden immers staanplaatsen. We wilden op tijd zijn, omdat we graag helemaal vooraan wilden staan, maar dat konden we 'shaken'. De toegang tot het eerste deel van de vloer was al afgesloten en alleen als je een rood bandje had mocht je door. Bij tijd en wijle werden er nog wel wat rode bandjes uitgedeeld, vooral aan kleine kinderen en hun ouders, en aan knappe jongedames. Maar aangezien ik aan dat laatste profiel niet voldeed en mijn maatje ook niet, en we de noodzakelijke kinderen ook niet bij ons hadden, legde ik me maar neer bij het feit dat ik achter het dranghek van de tweede rij moest blijven toekijken, ook niet slecht want zo had ik ook een goed zicht op het podium. Ondertussen had mijn maatje zich ontfermd over twee jongedames als waren het zijn dochters. Om klokslag acht uur startte het voorprogramma. Ik blijf dat verplichte nummers vinden, dus geen verder commentaar. Toen ging het licht weer aan, het podium moest worden omgebouwd, en er werden weer her en der rode lintjes aan de gebruikelijke personen uitgedeeld. Mijn vriendje raakte zijn twee 'dochters' kwijt, omdat die wel door mochten. Toen opeens kwam er een van de stewards naar voren en beduidde dat ik ook door mocht, maar dan moet mijn vriendje ook mee gaf ik aan, "auch ihr kam aus Holland" nou goed dan gaf die aan en zo waren wij tweeen de laatste die door het hekje mochten en toch nog helemaal vooraan konden staan, en ook de enigen zonder rood bandje. Wow...

Om kwart over negen begon de show met: "Welcome to the jungle" van Bon Jovi. De sfeer zat er al goed in en Shakira's band had nog geen noot 'live' gespeeld. Daarna barstte het vuurwerk los in alle hevigheid, stevig rockend werd ingezet en zuid-amerikaanse invloeden mengde zich met moderne rock, ondertussen wist je van gekkigheid niet waar je naar kijken moest want elk onderdeel op het toneel schreeuwde om aandacht. Op enig moment kwam Shakira op lenig als een kat, met een stem waar je u tegen zegt en zou ze gedurende twee uur lang continue om aandacht vragen, alle muziekstijlen weet ze te brengen van een zeer indrukwekkende 'rock and roll' tot prachtige ballads en alles wat daar tussen in zit. De bijzondere uitvoeringen van "objection tango" en "whenever, wherever" wil je eigenlijk gelijk op single hebben. Grootste indruk maakte het onderdeel waarin Shakira aandacht vroeg voor de macht van "dictators" en de oorlog in Irak. Eigenlijk zou iedereen op deze wereld dat stuk op zich moeten laten indringen. Drie kostuumwissels, de nodige varianten van buikdansen (wat ze zeer goed beheerst) later was het dan echt helemaal afgelopen. Maar met een zeer goed gevoel liepen we richting auto. Drie cd's later: Shakira's Laundry Service, Norah Jones en Madonna's Ray of Light waren we weer thuis. Toen we elkaar vanmorgen nog even opbelden waren we nog steeds even enthousiast, het beste concert dat wij tot nu toe hadden meegemaakt.

Shakira's: Tour of the Mongoose geeft op indrukwekkende wijze de strijd tussen goed en kwaad, liefde en haat weer een thema dat door het hele concert is verweven. Voor wie het nog niet weet The Mongoos is een afrikaanse katachtige die o.a. leeft van slangen. Het hele concert door is de spanning tussen het gevecht van De Mongoeste en de slang aanwezig. Het concert is pas afgelopen als blijkt dat de slang als symbool van kwaad en haat daadwerkelijk het loodje heeft gelegd, hoe dat gebeurd is een verrassing.

Degenen die voor 22 april een kaartje in Rotterdam hebben bemachtigd, geniet, schrik niet als horen en zien je af en toe vergaat. Tot slot op een enkel kind na bestond het merendeel van het publiek uit mensen die je inderdaad eerder bij Bon Jovi zou verwachten. Shakira heeft wel bewezen een ster van wereldklasse te zijn die zich zeker kan en mag meten met iemand als Madonna.

Dan natuurlijk nog even dit. Toen ik aankondigde naar Shakira te gaan leidde dit tot heftige discussies op dit forum. Zie Kan Shakira wel of niet?. Even een kleine verantwoording: Was Shakira ordinair? Nee. Daagde ze continue de mannen uit? Ik heb het niet gemerkt. Was het een erotische show? In het geheel niet. Had ze een blote navel en kan ze goed buikdansen? Ja. Kan ze goed met haar billen zwaaien? Ja. Was het sexy? Als je daar onder verstaat laten zien dat je vrouw bent? Ja. Was het aanstootgevend? Nee, in het geheel niet.

Op enig moment was er nummer waarin werd gezegd dat wij alleen naar "The Lord Above" hadden te luisteren waarna er een remake op 1 Corinthiërs 13 volgde.

Verder laat ik het oordeel over Shakira graag over aan de enige Rechter op deze aarde, die ook Shakira heeft geschapen en dat is iets wat Shakira zelf ook erkend. Ik kon God danken voor deze fijne avond. Voor de rest lees het verslag nog eens goed. Genoeg aanwijzingen om een gesprek aan te gaan, dacht ik zo met al die mensen die van de muziek van Shakira houden.

[izzewizze]

cravate des tailles

De trouwe lezers van deze weblog zaten nog nieuwsgierig te wachten op de onthulling van een geheim. Een geheim dat ik had opgeroepen na mijn bezoek aan het concert van Avril Lavigne op 16 maart 2003. Diversen mensen hebben mij gemailed met het verzoek om het geheim te onthullen. Bij deze dan.

Het leven bestaat uit details, niet waar? Kleren maken de man, zo wil het spreekwoord en daar bent u het vast mee eens. Nu verkeer ik in de gelukkige omstandigheid dat ik vaak zelf mag bepalen welke kleren ik aan doe, niks geen uniform of zo. Maar zo af en toe verwacht mijn omgeving dat ik een stropdas draag, en daar gaat het nu over: stropdassen. En met stropdassen heb ik een haat liefde verhouding, dat komt gedeeltelijk al door het woord STROP in stropdas. Wees eerlijk wie hangt nu eigenlijk zijn hoofd vrijwillig in een strop? Juist, ja miljoenen mannen per dag doen dat, en ik moet dat dus af en toe ook. Maar de hoofdreden is dat ik geen stropdassen kan stroppen. Toen ik nog wat jonger was en thuis woonde en op sollicitatiegesprek moest, vroeg ik mijn vader om een mooie strop in mijn das te leggen, zodat ik in ieder geval niet op die kwaliteit zou worden afgekeurd. Toen ik ging trouwen heb ik wijselijk voor een strik gekozen. Maar ja daarna begon de ellende natuurlijk pas echt. Want als ik dan eens nieuw overhemd kocht en er moest een stropdas bij, dan vroeg ik altijd aan de verkoper- of ster of deze de das even wilde stroppen. Daarna deed ik uiterst voorzichtig de das af, vroeg of de verkoper hem heel voorzichtig in de tas wilde doen, en er moest wel heel wat gebeuren wilde ik de strop erzelf weer uithalen. Maar ja, af en toe moest je wel, of het ging per ongeluk als je naar een paar glazen drank wat te wild uit de kleren ging... en vergat dat je morgen of zo die strop weer ommoest. Dus regelmatig heb ik 's morgens vroeg de buurman geconsulteerd met het vriendelijke verzoek om een nieuwe strop te maken. Als mijn broer op visite was, was hij eveneens de klos: Alle stropdassen in huis liet ik dan opnieuw door hem zetten. Het geheim dat ik geen dassen kon stroppen durfde ik niet met veel mensen te delen, alhoewel ik natuurlijk altijd wel zeer dankbaar was voor de complimenten met de mooie strop. Deze complimenten nam ik vanzelfsprekend zeer bescheiden in ontvangst om ze zeer enthousiast door te geven aan de maker van de bewuste knoop. Zo ontdekte ik in de loop der jaren ook dat iedere meester zijn eigen knoop zet, ofwel de knoop geeft iets weer van de persoonlijkheid van maker. Maar ja, mijn broer kwam niet iedere week. Ik ging steeds vaker stropdassen dragen en ook de buurman verhuisde. In strikt vertrouwen wendde ik mij tot een collega die eveneens altijd met zeer mooie geknoopte dassen rondliep en vertelde hem mijn geheim. Gelukkig wilde hij zonder verdere tegenprestatie- behalve dan een jaarlijkse positieve beoordeling- mijn dassen in voorkomende gevallen stroppen. U begrijpt ik was weer voor tijden uit de brand.

Groot was ook mijn opluchting toen ik vernam dat de inmiddels overleden Prins Claus de schaar in zijn stropdas zette. Niet dat ik dat voorbeeld meteen kon volgen want mijn partner vond dat toch een wel wat al te enthousiaste vorm van verspilling van onze gemeenschap van goederen.

Toch was ik heimelijk ook wel jaloers op al die stropdassenknopers, en zo langzamerhand wilde ik het zelf ook wel kunnen, ik heb uiteindelijk een hekel aan afhankelijkheid. Dus ik legde mijn probleem enige tijd geleden voor aan een verkoper van dezelfde dassen. Dit werkte zeer therapeutisch. Hij kon zich er alles bij voorstellen, deed mij een keer de knoop voor en gaf mij een velletje mee met diverse voorbeelden van knopen, en nog belangrijker hoe je ze moest maken. Na een aantal keren geoefend te hebben met een collega, lukte het mij zowaar om vanaf het voorbeeld een knoop na te maken, waarmee ik ook zonder het schaamrood op de kaken deel kon nemen aan het maatschappelijk verkeer. Dus sindsdien geen paniek meer als dochterlief in haar enthousiasme mijn stropdas als indianentooi heeft gebruikt, of een andere onverlaat mijn knoop eruit getrokken heeft. Ik kan mezelf redden.

Wat dit met Avril Lavigne te maken heeft? Nu dit, toen ik op haar concert was, zag ik een zeer nieuwe draagmogelijkheid van de stropdas. Namelijk als 'riem' om de broek. Verrast en blij aanschouwde ik deze nieuwste mogelijkheid, immers als ik nog eens keer met mijn handen in het haar zit, kan ik de strop ook nog altijd om mijn middel doen: "A la Avril" zeg ik dan. En dat klinkt zo Frans dat geen klant of kennis het dan meer in zijn hoofd zal halen om door te vragen en zich onmiddelijk zal aansluiten bij het leger der "cravate des tailles". Voor meer info zie foto:


Mocht u ook net als ik vroeger rondlopen met een groot geheim? Kijkt u dan eens naar deze site: Stropdassen behalve dat er ook hele mooie stropdassen te zien zijn, is er ook een onderdeel waarop u kunt zien hoe u een mooie knoop kunt maken. Tip als u beginner bent start dan met met de klassieke knoop. Als u die beheerst kunt u een stapje verder gaan. En nog een tip: Oefen niet voor een spiegel, geheid dat de knoop niet de vorm krijgt die het volgens het papiertje zou moeten krijgen.

Voor het overige: Veel succes, houd moed, en lukt het nog niet zorg voor voldoende kennissen die het wel kunnen.

[grompie]

Er is voor Avril ook wel een goede reden om een haar stropdas te dragen, maar voor jou?

[izzewizze]

Morgen hopen we er bij leven en welzijn even tussen uit te gaan. We zullen wel niet de enige zijn. Vanmiddag was het al een stuk drukker op de weg en onderweg zag ik samen met een collega zelfs nog een legerhelikopter met daaronder een waterzak. Volgens dit nieuwsbericht ging het om een Chinook die notabene voor het eerst werd ingezet, toch wel weer bijzonder om dit weer mee te maken. Op dit moment is het bosbrandgevaar groot, dit komt vooral door de droogte. De afgelopen jaren gingen we steeds naar het zuiden van Frankrijk en toen hebben we ook al een paar keer een bosbrand meegemaakt. Meestal van veraf, maar verleden jaar van heel dichtbij. We hadden net de afwas gedaan, terwijl het een beetje onweerde. Er was alleen één harde klap geweest, maar ja dat komt wel vaker voor. Toen we terugliepen naar de tent, zag een van onze kinderen opeens rook boven op de berg. En die rookwolk werd al snel steeds dikker. Onmiddelijk zijn we naar de receptie van de camping gelopen die onmiddelijk de 'pompiers' belde. Met man en macht zijn ze toen begonnen met het uitdoven van vuur, het was al laat en boven de bergkam was het vuur al zichtbaar. Blussen met water kon niet meer, omdat de bewoonde wereld te ver was, en de helikopters mochten niet meer vliegen omdat het te donker was. Dus het was allemaal best wel spannend. De volgende dag is een hele groep naar boven gevlogen die alle bomen boven heeft omgezaagd. Een paar dagen later zijn mijn zwager en ik nog naar boven geklauterd. Toen viel ons op hoe groot de brand nog was geweest, ook zagen we de boom waar de bliksem ingeslagen was nog. Sindsdien zijn we nog voorzichtiger met vuur in een droog bos. Een paar dagen later onweerde het weer, en opnieuw sloeg de bliksem in het bos in, met als gevolg wederom brand. Gelukkig liep er nu een weg langs het bosgebied, en kon de brandweer snel uitrukken en het vuur snel doven.

De Weerterbergen liggen eveneens in een natuurgebied, en het zal wel niet toegestaan zijn om daar iets met paasvuren te doen. Overigens konden we op een goedkope manier een lastminute boeken, we zijn geabonneerd op de e-mail nieuwsbrief van de Roompot en zodoende konden we van een unieke internetaanbieding gebruik maken, hetgeen een korting van 70% opleverde, mits je ook via internet boekte.

Maar niet alleen de Roompot heeft zulke kortingsacties. Via de site van Weekendje weg kunt u ook voor veel parken en hotel last-minutes boeken met aanzienlijke kortingen.
Houdt u van vliegen abonneer u dan op de nieuwsbrief van Schiphol iedere week komt er nieuwsbrief uit met zeer aantrekkelijke vliegtarieven naar oorden dichtbij of veraf. Kortom heeft u geen last van een teveel aan geld, dan kan het best aardig zijn om gebruik te maken van de diverse kortingsacties die worden aangeboden door recreatiebedrijven op internet.

Goede paasdagen toegewenst, en vergeet niet te bedenken waar het in dit leven daadwerkelijk omgaat: De dood overwonnen. God zij dank voor Christus.

[Pleun]

quote:

op 17 Apr 2003 19:37:35 schreef grompie:
Er is voor Avril ook wel een goede reden om een haar stropdas te dragen, maar voor jou?

Ik zie geen stropdas, maar wel de bilnaad van Avril  

Ik kan trouwens ook geen stropdassen strikken. Welke gek heeft die dingen ooit uitgevonden?

[izzewizze]

Pasen
Terwijl ik dit typ, besef ik weer de geweldige impact van Pasen. Immers alleen doordat Christus de dood overwonnen heeft, kan ik hier rustig een weblogje bijwerken, kan ik genieten van een vakantie op de Weerterbergen, kan ik genieten van concerten en muziek en in alle rust mijn werk doen. Goed tijd om mijn weblog weer bij te werken.

Vrijdag was het natuurlijk fantastisch weer. Het waaide al wel stevig, maar de zon scheen ook en het was heerlijk om buiten te toeven. We waren op tijd op de Weerterbergen in de omgeving van Weert en ik moet zeggen het park ligt er prachtig, temidden van bossen en zandverstuivingen. We waren op tijd konden nog niet het huisje in, dus genoten we van het zwembad. Nu waren onze oudsten het zwembad redelijk snel zat, dus die wilden skaten. Maar ja, die skates lagen in de auto en daarvoor hadden ze mijn sleutels nodig. Nu was dat geen probleem, alleen toen we om drie uur naar het huisje konden, waren de oudsten in geen velden of wegen meer te bekennen en ik kon de auto ook niet starten. Nadat ik drie keer het hele park overgelopen was, kwam ik ze dan eindelijk tegen. Natuurlijk waren ze zich van geen kwaad bewust. "O, nooit aan gedacht" was de enige reactie die ik eruit kreeg.

Zo mooi de vrijdag was. Zo koud was de zaterdag. Een koude wind, en de temparatuur bleef fiks achter bij die van vrijdag. Maar ja we hadden de kinderen beloofd naar Warner Bros Movieworld te gaan. Daarvoor hadden we de nodige Airmiles ingewisseld. Waardoor de toegangsprijs nog enigszins acceptabel bleef. Want normaliter betaal je per persoon € 23, ongeacht de leeftijd. Toen we op het park waren, was het echt 'berekoud' het was nog geen zeven graden en op het park was weinig beschutting te vinden. Wat doe ik hier dacht ik nog, en mijn vrouw was een soortgelijke mening toegedaan, maar ja de kinderen he. We (ouders en de twee jongsten) besloten eerst maar een aantal binnenactiviteiten te bezoeken. We bezochten een presentatie waarbij men liet zien hoe diverse films gemaakt werden zoals "Batman" "Twister" "Das Boot" etc. We zagen ook meteen hoe je 'geflest' werd bij al die films. Alles is mogelijk zo bleek, en er wordt wat afgetruct zo bleek. Maar we vonden het wel heel leerzaam en leuk. Gelukkig werd het tegen de middag wat warmer, en besloot ik toe te geven aan de adrealine kicks. Mijn jongste zoon wilde ook wel mee dus we doken in de 'houten achtbaan', besloten ons over te geven aan een vrije val van zo'n meter of vijftig en lieten ons nog lekker door elkaar slingeren in een zoveelste variant van een 'looping'. Mijn jongste zoon was helemaal verrukt". "Hij had zijn angsten overwonnen": zei die. "Je wordt ouder papa" flitste het door mijn gedachten. Aan het eind van de dag trakteerden we nog op een suikerspin of popcorn al naar men wenste en keerden weer vakantie-adres waarts. Het geluk kon niet op toen we ook nog bij Mac Donalds stopten. Ja, wie wat bewaart heeft wat: Om gebruik te maken van de vele kortingsbonnen die ik nog van deze wereldwijde firma in fastfood had.

Zondag was het Pasen. We mochten kerken bij onze broeders en zusters in Eindhoven, alwaar de koster nog net een plekje voor ons kon regelen. Nadat de cantorij een mooi paasgezang te horen had gebracht, kreeg de dominee een hand en was de dienst officieel begonnen. Ik vind het altijd wel leuk om al die verschillende gewoonten in de diverse gemeenten gade te slaan. Ook hier zong men het votum alleen weer op een andere manier dan wij, mocht een jongedame (Marloes?) de tekst voorlezen en zongen de kinderen van de basisschool het lied "De Heer is waarlijk opgestaan". Tegelijk besefte ik dat dit voor veel broeders en zusters in de kerken om mijn reguliere woonplaats heen meer dan voldoende reden zou zijn om de kerk voortijdig te verlaten, wegens heiligsschennis. Tja, het kan verkeren.
De preek was van Ds. Folkersma over de "Emmaüsgangers", maar ik zal eerlijk zijn ik heb wel eens mooiere paaspreken gehoord. Het leek wel of die dominee zelf helemaal niet blij was met pasen en de opstanding. Wel klonk de waarschuwing door dat we niet zo ongelovig moesten zijn als de "Emmaüsgangers". Nee, zoals gezegd ik heb wel eens mooiere en blijere paaspreken gehoord alhoewel er ook aan deze preek natuurlijk niets schriftuurlijks mis was.

Toen de maandag. Zo koud als het zaterdag was, zo warm was het vandaag. Ik heb heerlijk gezond bij het zwembad tezamen met partner en af en toe een kid. Doorgelezen in mijn boek "Kijk naar mij" van Jenniffer Egan, ben nu op de helft en verder genoten van de warmte: heerlijk! Aan het eind van de middag gezamenlijk het huisje schoongemaakt en filevrij naar ons huis gereden. Was nog mooi op tijd om het concert van Avril Lavigne op te nemen. Wie het nog eens na wil luisteren raadpleeg deze week (tot en met 25 april) de site van Isabelle. O ja Pleun en al die anderen. De bilnaad van Avril heb ik niet gezien, maar de stropdas toch echt wel. Kijk maar eens goed op de foto van weblog. Rechts onderaan zie je toch echt iets hangen wat verdacht veel op een stropdas lijkt.

Tot slot nog een tip voor alle ouders met kleinere kinderen. Als u naar een pretpark wilt ga dan niet naar een park als Sixflags of Warner Bros Movie World. Als uw kind kleiner is dan 1 meter 30 of jonger dan een jaar of 12 dan zal die er weinig aanvinden. Zijn ze nog een beetje angstig aangelegd en bent u ook geen held dan is het zonde van uw geld. Wilt u dan toch naar een pretpark, dan is uw geld goed besteed in de Efteling of bij Avonturenpark Hellendoorn. Alhoewel onze twee oudsten (14+) dat laatste park weer een heel ergggg dommmm park vinden.

U ziet en leest onze paasdagen waren goed, altijd iets om dankbaar voor te zijn. Geniet zegt Prediker en dat hebben we dan ook gedaan. Een goede werkweek toegewenst.

[Marloes]

quote:

op 21 Apr 2003 20:29:54 schreef izzewizze:
Ook hier zong men het votum alleen weer op een andere manier dan wij, mocht een jongedame (Marloes?) de tekst voorlezen

Ik neem aan dat je mij niet bedoelt?

[Harm]

quote:

op 22 Apr 2003 00:01:45 schreef Marloes:
Ik neem aan dat je mij niet bedoelt?

Volgens mij wel.

[Marloes]

Waar ik ook was afgelopen zondag, niet in Eindhoven.

[izzewizze]

Marloes ik bedoel jouw niet. Hoewel ik laatst wel een Marloes tegenkwam in Zwolle die ceremoniemeester was, toen moest ik nog wel even aan je denken?  

Verder roept Shakira toch nog wel wat reacties op zie daarvoorhttp://forum.gkv.nl/showtopic.asp?tID=313

Maar nu weer een heel controversieel onderwerp

Hoe steel ik een auto?
"Hee met undercover"
"Ja met Izzewizze"
"Ik heb een probleem"
"O ja? vertel"
"Ik moet een auto hebben, ga je mee er eentje halen?"
"Dat is goed, maar ik moet eerst nog wel naar franse les"
"OK, 'k zie je"

Om half negen ben ik bij hem. Na een verlossend telefoontje dat de betreffende auto er staat, stappen we in de auto. Na ruim anderhalf uur rijden komen we bij de betreffende plaats aan. We rijden door de straat en zien hem inderdaad staan een hele mooie volkswagen nog geen jaar oud. We rijden door, parkeren onze auto in een rustige straatje, stappen uit en lopen naar die mooie Volkswagen toe. "Neem jij hem of ik?" vraagt hij nog. "Neem jij hem maar" zeg ik. Ik kijk nog even naar de diverse woningen om te kijken of niemand ons ziet, en dat is niet het geval. Wel zie ik op het laatste moment een aantal mannen in een auto zitten vlak bij die mooie Volkswagen. Heel even aarzelen we. Maar dan stapt undercover resoluut op de auto af. Klik, klak klinkt het en hij stapt in. Start de auto en rijdt weg. Ik loop rustig verder ondertussen kijkend of niemand deze vervreemding van de Volkswagen heeft gezien. Het blijft rustig, en ik loop rustig terug naar de andere auto. Achter elkaar rijdend zoeven we over de snelweg terug het is al laat. Thuisgekomen zegt undercover: "Mooi werk, nooit gedacht dat het zo snel zou gaan, ik zou wel eens willen zien hoe die morgenochtend wakker wordt?" "Tja, dat blijft natuurlijk wel een raadsel" antwoord ik. "Nu, ja het mocht van de advocaat" antwoordde hij. "Niks  onrechtmatigs aan" "Als je uit dienst bent moet je je auto inleveren, en als je dat niet doet, mag je hem best ophalen" was mijn reactie. "Spannend was het wel" "Nou ja, heel even voel je je een dief"

De volgende ochtend neemt de betreffende werknemer zijn verlies en stuurt alsnog de sleutels naar de leasemaatschappij.