Auteur Topic: Predikanten beroepen of laten solliciteren? (gelezen 2860 keer)

Peter · « **Gepost op:** februari 01, 2003, 11:06:52 am »

Onlangs een artikel in 'de Reformatie' gelezen van ds. Boersma over bovenstaand onderwerp.
Wat vinden jullie? Moeten predikant worden beroepen (op de 'ouderwetse' manier) of moet je ze laten solliciteren? Of ergens daar tussenin, zoals nu steeds meer gebeurt? Krijgen we straks advertenties in de krant 'Gezocht: predikant (m)'?

Picardijn · « **Reactie #1 Gepost op:** februari 01, 2003, 01:58:15 pm »

Wat vinden jullie? Moeten predikant worden beroepen (op de 'ouderwetse' manier) of moet je ze laten solliciteren? Of ergens daar tussenin, zoals nu steeds meer gebeurt? Krijgen we straks advertenties in de krant 'Gezocht: predikant (m)'?.

De huidige manier van beroepen is uitstekend, dit werkt als een soort solicitatie procedure.

Men moet alleen voorkomen dat een predikant ergens 10 jaar of langer staat. Predikanten zouden na 10 jaar op een zelfde plek gestaan te hebben de gemeente de ruimte te geven en af te treden. Hierdoor krijgt de gemeente de ruimte om een nieuwe predikant te beroepen en de afgetreden predikant kan dan zich beroepbaar stellen en "soliciteren" door in vacante gemeente's te gaan preken.

Peter · « **Reactie #2 Gepost op:** februari 03, 2003, 10:03:52 pm »

quote:
op 01 Feb 2003 13:58:15 schreef Picardijn:
De huidige manier van beroepen is uitstekend, dit werkt als een soort solicitatie procedure.

Is dat zo? De predikanten zelf zien dit toch anders! Het maakt nogal verschil of je per telefoon benaderd wordt of je beschikbaar bent (met vervolgens een beroepingsprocedure) of dat je geacht wordt te reageren op een 'advertentie-per-brief'!
Het punt van 'langer-dan-10-jaar' ben ik met je eens, maar vind ik eerlijk gezegd een beetje 'off-topic'.

Anne-Marie · « **Reactie #3 Gepost op:** februari 04, 2003, 12:28:37 am »

Ha ha off topic, nou dan kom je hier maar eens langs.

Gewoon solliciteren, net als ieder normaal mens.
Beter nog, rouleren, verplicht ergens heen.

De grote geref. centra hebben alle goede ds.

De kleintjes kandidaten, de provincies die het hardst ervaren predikanten nodig hebben, zijn vacant. Het systeem deugt niet en rammelt aan alle kanten.

En dat hebben we met z'n allen wel bekostigd met de bijdragen voor de TU.

Ik geef niet meer. Gr Anne-Marie.

Gaarne reactie uit Amersfoort, Kampen of Hardenberg en omstreken.

Picardijn · « **Reactie #4 Gepost op:** februari 04, 2003, 02:05:05 am »

Zie hier een lijst met CGK predikanten die beroepbaar zijn

Gewoon 3 jaar een gemeente gediend dan ben je beroepbaar en als je dan op een lijstje bij een gemeente dan neem je dat beroep in overweging.
Niet eerst een belronde of iets dergelijks.

De manier waarop de predikanten betaald moeten worden dat moet gewoon landelijk geregeld worden. Niet dat een kleine gemeente geen predikant kan beroepen omdat deze teveel ervaring heeft (en er naar betaald wil worden).

nijntje · « **Reactie #5 Gepost op:** februari 04, 2003, 01:02:36 pm »

Anne-marie, hier een reactie van iemand die in A'foort heeft gezeten. Nou ik deel de mening niet dat daar alle goede dominees zitten. Dat wil niet zeggen dat er geen goede zitten, maar ook in een aantal kleine dorpen heb ik juist hele goede dominees gehoord!!!! En in de geref. centra is het net zo goed de gemeente die iemand beroept....

Terug naar het topic; ik ben er helemaal voor dat ds. moeten solliciteren!!! Laat ze zelf een gemeente uitkiezen en daar solliciteren. Dan heeft de ds. de zoekende rol en niet de gemeente... oftewel net zoals alle andere mensen moeten de ds. zelf een baan zoeken.

HarmW · « **Reactie #6 Gepost op:** februari 04, 2003, 01:36:59 pm »

In de huidige praktijk zijn inderdaad wel problemen aan te wijzen. Sommige dominees zitten lang op een plek omdat ze om de een of andere reden niet in the picture zijn. Anderen hoppen van de een naar de andere gemeente.
Ik zou graag een tussenstap zien.
Dat een gemeente een predikant beroept vind ik belangrijk. Daarin komt het roepingsbesef goed tot zijn recht. Maar in dat traject moet het ook mogelijk zijn dat predikanten de aandacht vestigen op zichzelf.

de denker · « **Reactie #7 Gepost op:** februari 06, 2003, 10:05:53 pm »

Dat een predikant te lang in een gemeente 'staat', kan zeer ernstige gevolgen hebben. Ik wijd hier verder maar niet over uit.

Aan de andere kant: moeten we dan toe naar een soort detacheringsbureau voor predikanten? 'Rent-a-priest' o.i.d.? Predikanten die op basis van uurtje-factuurtje langskomen voor een avondmaal of een doop? Of voor maximaal een paar jaar zijn in te huren voor preken en/of pastoraat?

Wat voor relatie krijg je dan als gemeente met een predikant? Dat wordt dan wel bijzonder los-vast, om niet te zeggen los zand. Is een predikant dan nog een 'voorganger', een geestelijk leider van een gemeente?

Ik heb zo niet 1-2-3 een oplossing voor; misschien is er ergens een gulden middenweg?

DoubleUP · « **Reactie #8 Gepost op:** februari 12, 2003, 07:55:44 pm »

Ik heb wel eens gehoord dat er in de praktijk soms weinig verschil is tussen solliciteren en beroepen. De betrokken predikant belde 'gewoon' een vacante gemeente op, met het verzoek op hem een beroep uit te brengen...

Peter · « **Reactie #9 Gepost op:** februari 13, 2003, 10:18:40 pm »

Kloek gesproken! We doen met z'n allen heel moeilijk over roeping en zo, maar er volgens mij in de wandelgangen heel wat afgebeld en -gemaild. Laten we mekaar maar geen mietje noemen (dat doen predikanten sowieso niet zo gauw lijkt me).

Door af te stappen van die oude beroepingsprocedures, en over te gaan op de sollicitatie-methode doe je m.i. veel meer recht aan de praktijk. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Waarom onszelf voor de gek houden?

dsWim · « **Reactie #10 Gepost op:** februari 14, 2003, 01:57:28 am »

Het lijkt mij dat solliciteren of beroepen niet zoveel uitmaakt zolang er niet iets gedaan wordt aan de manier waarop e.e.a. te werk gaat. Nu is het zo dat er van alles rondzingt over predikanten en dat dit ook gewoon, openlijk of verborgen, een rol speelt in het beroepingswerk. Wat er allemaal gezegd wordt in kerkenraden of op gemeentevergaderingen, daar zou ik niet graag voor instaan.
Maar als je de sollicitatielijn kiest, wie gaat dan de sollicitatiegesprekken voeren, en hoe gaat dat? Is daar ook maar enige competentie gegarandeerd? Welnee, net zo min als nu.
Ik voel veel meer voor een in dienst treden bij een deskundige instantie (zoals wordt voorgesteld bij het GMV, de BV Dominee) en een detachering voor beperkte periodes bij een bepaalde gemeente. Bij wederzijdse instemming wordt de periode verlengd, anders niet. Dat handhaaft tenminste ook de zelfstandigheid van de predikant ten opzichte van de gemeente en de kerkenraad. Werknemer zijn lijkt me niets, met al die baasjes in de kerken

Peter · « **Reactie #11 Gepost op:** februari 15, 2003, 10:00:05 pm »

quote:
op 14 Feb 2003 01:57:28 schreef dsWim:
Het lijkt mij dat solliciteren of beroepen niet zoveel uitmaakt zolang er niet iets gedaan wordt aan de manier waarop e.e.a. te werk gaat. Nu is het zo dat er van alles rondzingt over predikanten en dat dit ook gewoon, openlijk of verborgen, een rol speelt in het beroepingswerk. Wat er allemaal gezegd wordt in kerkenraden of op gemeentevergaderingen, daar zou ik niet graag voor instaan.

Als predikant kies je voor een min of meer publieke functie; je leeft in een glazen huis. Daar moet je mee om kunnen gaan. Ik neem toch niet aan, dat je graag terug wilt naar de tijd, dat een dominee per definitie op een voetstuk stond?

quote:
op 14 Feb 2003 01:57:28 schreef dsWim:
Maar als je de sollicitatielijn kiest, wie gaat dan de sollicitatiegesprekken voeren, en hoe gaat dat? Is daar ook maar enige competentie gegarandeerd? Welnee, net zo min als nu.

Nee, maar er is ook niemand, die sugereert, dat de sollicitatieprocedure daar een oplossing voor is. Wel voor het probleem, dat beroepingscommissie nu eindeloze procedures door moeten en dan aan het eind nog met lege handen staan. Je zult als predikant veel vaker te maken krijgen met mensen, die niet competent zijn en toch min of meer over jou beslissen. Leer er mee te leven, zou ik zeggen.

quote:
op 14 Feb 2003 01:57:28 schreef dsWim:
Ik voel veel meer voor een in dienst treden bij een deskundige instantie (zoals wordt voorgesteld bij het GMV, de BV Dominee) en een detachering voor beperkte periodes bij een bepaalde gemeente. Bij wederzijdse instemming wordt de periode verlengd, anders niet. Dat handhaaft tenminste ook de zelfstandigheid van de predikant ten opzichte van de gemeente en de kerkenraad. Werknemer zijn lijkt me niets, met al die baasjes in de kerken

Stel je dat niet al te rooskleurig voor! Ik zit zelf in de detachering en je wilt niet weten wat een spanningsveld dat soms met zich mee brengt: je werkgever wil niets liever dan dat jij zo lang mogelijk bij dezelfde klant blijft (da's namelijk business, aan 'bankzitters' hebben ze een hekel), terwijl jij wel eens een andere 'klant' zou willen of nog erger, je huidige klant bevalt je helemaal niet. Voor je 't weet, wordt er van allerlei kanten aan je getrokken en krijg je dus nog meer 'baasjes' boven je! Bovendien: is een predikant niet altijd 'dienend' bezig en dus per definitie werknemer?