Laat ik eens heel erg on topic gaan doen....
Een citaat uit het artikel:
quote:
Overigens, er zijn volgens Van de Beek ook nu nog duidelijke trekken van Marcion binnen de theologie te bespeuren, vooral onder evangelischen. Grofweg komt het Marcionitisme hier op neer: God kan voor een lijdende wereld niet verantwoordelijk worden gehouden. God is slechts direct betrokken op het radicaal nieuwe, en juist in evangelische kringen wordt ‘vaak scheiding aangebracht tussen oud en nieuw die heel veel aan Marcion doet denken’ (80). Zo wordt de God van het Oude Testament gedeclasseerd tot tweederangsgod (of ‘jodengod’), en wordt de Vader van Jezus de hoogste God. Neo-Marcionieten leven alsof zij aan lijden, leven, zonde en schuld ontrukt zijn (docetisering). Zij leven in een idylle - afgelopen zondag hoorde ik nog een predikant zeggen: ‘God kent geen enkel gevoel van wraak’; ik dacht: om dat te zeggen, moet je wel het Oude Testament uit je bijbel hebben gescheurd. Maar het is geheel aangepast aan het levensgevoel van deze tijd om zoiets te zeggen, en zeer laagdrempelig. Je kunt scoren met zinnetjes als: ‘God kan er niets aan doen dat er lijden is, en Hij koestert nooit rancune.’
Met de vetgedrukte zinnetjes (door mij) ben ik het niet echt eens. 'God is niet verantwoordelijk voor een lijdende wereld' is maar hoe je hetn bedoeld. Hij is niet verantwoordelijk voor het feit
dat er lijden in de wereld kwam door de zonde. Daar kan ik het
wel mee eens zijn.
Ik vind de laatste zin in dit stukje:
Je kunt scoren met zinnetjes als: ‘God kan er niets aan doen dat er lijden is, heel raar gezegd en geeft mij meer het idee van de boeken van Kuschner: Als het kwaad goede mensen treft... de moderne gedachte dat God mee lijdt met ons en er
machteloos naar staat te kijken.... En je kunt met zo'n zin scoren lijkt alsof er opzettelijk van dit soort dingen worden gezegd om mensen te trekken...
God is slechts direct betrokken op het radicaal nieuwe...
Daar kun je weer alle kanten mee op. Ik vind niet dat Hij
alleen maar betrokken is bij het radicaal nieuwe. Dan lijkt het net of Hij verder iedereen in z'n sop laat gaarkoken.
De link met
in evangelische kringen wordt ‘vaak scheiding aangebracht tussen oud en nieuw zie ik in ieder geval
niet op de manier van: God bemoeit zich niet meer met de rest die niet radicaal nieuw is, maar meer zoals ik het zelf heb ervaren:
het oude is voorbijgegaan, het nieuwe is gekomen...toegepast op je nieuwe leven als wedergeboren mens.
Zo wordt God
gedeclasseerd tot tweederangsgod (of ‘jodengod’), en wordt de Vader van Jezus de hoogste God vind ik niet waar en is ook een valse tegenstelling. God uit het OT is voor ons in het NT een Vader geworden door Jezus Christus....
Zij leven in een idylle - afgelopen zondag hoorde ik nog een predikant zeggen: ‘God kent geen enkel gevoel van wraak hoe wordt dat dan bedoeld? Voor de christen is er geen oordeel, wraak meer..... Over het OT wat je dan uit je bijbel hebt gescheurd, als je dit op de christen toepast, klopt het wel, want het OT met z'n God der wake, is niet voor de gelovige bestemd.
quote:
Evangelisch betekent, en ik maak hierin een eigen keuze, opstandig en verzettelijk, want radicaal. Die radicaliteit ontlenen evangelischen aan het kruis van Christus, en uitsluitend aan het kruis (stauros). Ik acht de staurocentriciteit kenmerk, keurmerk en waarmerk van de evangelische beweging. Radicaal daarbij blijven, bij een theologia crucis, en een radicale toepassing daarvan in het leven van alle mensen, dat wil zeggen: op heel de wereld, dat maakt evangelisch tot evangelisch. Luther deed dat in zijn dagen, en de evangelische beweging wilde die reformatie op eigen wijze radicaliseren. Maar nu is zij het compromis aangegaan, omdat over zonde en schuld nauwelijks nog gesproken wordt. Dus waarom zou je dan wel blijven spreken van het kruis? Daar kun je de mensen namelijk niet blij mee maken - dat schept een kloof en afstand. Nee, daarom praten we veel over Gods liefde, en willen we daar eigenlijk bij blijven.
Ik kan me goed vinden in de beschrijving van wat 'evangelisch' zou zijn.... (Al heb ik dat nooit gezien als een staurocentrisch kenmerk, keurmerk en waarmerk
)
Niet meer over het kruis, maar alleen over de liefde spreken, is
geen goede zaak. Het zal voor mijn idee toch niet
overal zo gebeuren.
En de titel van een boekje:
de boodschap en de kloof komt bij de EO vandaan...en is dus niet voorbehouden aan de evangelische beweging. Maar ook aan de kerken van Andries Knevel (chr, Geref.) en Ad de Boer (ned. Geref.) en volgens mij is bijna
elke kerk door deze gedachte beinvloed......
