Verlies

[bart1984]

Hebben jullie wel eens iemand verloren die veel te vroeg is dood gegaan die je goed kende? Hoe heeft dat je leven veranderd en de kijk daarop?

Zelf heb ik 2 dingen meegemaakt.

Toen ik in groep 7 zat was er een jongen die 2 of 3 klassen lager zat die altijd op school at, wat ik ook deed. Hij werd langs de kant van de weg geschept door een auto en overleed 3 dagen later.

Een goede vriend van ons is 8 jaar geleden aan ms overleden. Ik heriner mij de begrafenis nog goed en dat heeft veel indruk op mij gemaakt. Ook dat zijn dochter ging vertellen dat hij zo veel hield van hem. Ik geloof dat hij maar 50 is geworden.

Door deze dingen ben ik mij gaan realizeren dat het leven soms heel snel kan zijn afgelopen. Je moet genieten tot de laatste dag.

[lonneke]

Hallo Bart,

Lijkt me vreselijk als je zoiets mee moet maken. Ik heb het nooit meegemaakt dus kan er ook niet over meepraten hoe zoiets voelt.

[Doarsie]

Ik moetst vanmiddag in de kerk aan dit topic denken toen we gezang 22 zongen.


Groot is't heil dat Jezus geeft
'k zal als Hij, onsterflijk wezen.
zijn, waar Hij mijn Heiland , leeft.
Waarom zou ik dan nog vrezen?
't Heerlijk Hoofd is opgewekt,
dat zijn leden tot zich trekt


'k Weet mij door de nauwste band
in die hoop aan Hem verbonden
mijn geloof houdt steeds zijn hand
vast tot in de laatste stonden.
En geen macht van dood en graf
rukt mij ooit van Jezus af!

Als een mens die sterflijk is.
zal 'k tot stof eens wederkeren.
Maar door zijn verrijzenis
sta ik op naar 't woord des Heren.
In het rijk der heerlijkheid
blijft een woning mij bereid

In het stralend, hemels licht,
zullen wij de Heer ontmoeten
Aangezicht tot aangezicht
mogen wij Hem blij begroeten.
Wij, van alle smet ontdaan,
zullen rein voor Jezus staan.

Wat hier ziek is, zucht of kwijnt,
zal daar fris en bloeiend wezen.
Wat als aards in 't graf verdwijnt,
is daar hemels weer herrezen.
Zinkt het sterflijk stofkleed neer,
levend schenkt de Geest het weer.

Kerk van God, wees zeer verheugd,
leg op Christus' trouw u neder!
Juich van harte, vol van vreugd!
eenmaal komt Hij tot u weder,
die met luid bazuingeschal
't dodenrijk ontsluiten zal.


wat ik hier mee wil zeggen?  Dit staat imho lijnrecht tegenover "je moet genieten tot de laatste dag" .  Je mag in dankbare verwondering leven tot de laatste dag!.

[MaVee]

quote:

bart1984 schreef op 15 mei 2004 om 22:47:
Hebben jullie wel eens iemand verloren die veel te vroeg is dood gegaan die je goed kende? Hoe heeft dat je leven veranderd en de kijk daarop?

...

Helaas wel ja...
Inmiddels 4 jaar geleden zijn twee vriendjes van m'n broertje 2 maanden na elkaar overleden, de ene is omgekomen bij een ongeluk en de andere is overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding. Ze waren 13 en 14 jaar oud...

Hierdoor heb ik onder andere geleerd om verder te kijken dan m'n leven lang is. Ik wist altijd wel dat als je in God gelooft, je eeuwig mag leven (ook al ga je dood...), maar hier ben ik me nu veel meer bewust van. Na de begrafenis van 1 van de 2 had ik ook een ervaring (terwijl ik het kerkhof afliep), waar ik regelmatig aan terug denk en waardoor ik nu nog vaster weet dat op de jongste dag, als Jezus Christus terugkomt, lichamen weer levend zullen worden.

Verder heb ik hierdoor ook geleerd om helemaal op God te vertrouwen. Dat gaat helaas nog niet altijd even goed, ik wil graag alles zelf in de hand houden...
Maar ik weet nu wel: als ik op Iemand aan kan, dan is het God wel!

[arend]

tja... kerst, een aantal jaren geleden: een klasgenoot waar ik het goed mee kon vinden reed met zijn auto tegen een boom. Hij is aan zijn verwoningen bezweken. Gezien zijn sterk-bevindelijke achtergrond was de begrafenis ook geen troostvolle aangelegenheid. Heel moedig vond ik de stap van zijn ouders: Die schreven in de advertentie: "De Heere heeft tot Zich genomen, onze....".  Tot zich. Dat zeg je niet zomaar, in die kringen. Ik heb daardoor gezien dat het troostende woord van God zijn kracht kan behouden, ook als het door kerken weggefiltert wordt.  'K heb toen ook mogen ervaren hoe goed het is om op een PC/evangelische HBO te zitten. We hadden erg veel steun aan elkaar, en aan het zingen van deze liederen:
Ik bouw op U,
mijn Schild en mijn Verlosser.
Niet eenzaam ga ik op de vijand aan.
Sterk in uw kracht,
gerust in uw bescherming.
Ik bouw op U en ga in uwe naam.  
 
Gelovend ga ik,
eigen zwakheid voelend.
En telkens meer
moet ik uw kracht verstaan.
Toch rijst in mij een lied        
van overwinning.                  
Ik bouw op U en ga in uwe naam.  
 
Ik bouw op U, mijn Schild
en mijn Verlosser.
Gij voert de strijd,
de huld' is U gewijd.
In 't laatste uur                
zal 'k zegevierend ingaan        
in rust met U                    
die mij hebt voortgeleid.

Meine Zeit
Meine Zeit steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Du gibst Geborgenheit, du kannst alles wenden.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.

Sorgen quälen und werden mir zu groß.
Mutlos frag ich: Was wird Morgen sein?
Doch du liebst mich, du lässt mich nicht los.
Vater, du wirst bei mir sein.

Meine Zeit steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Du gibst Geborgenheit, du kannst alles wenden.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.

Hast und Eile, Zeitnot und Betrieb
nehmen mich gefangen, jagen mich.
Herr ich rufe: Komm und mach mich frei!
Führe du mich Schritt für Schritt.

Meine Zeit steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Du gibst Geborgenheit, du kannst alles wenden.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.

Es gibt Tage die bleiben ohne Sinn.
hilflos seh ich wie die Zeit verrinnt.
Stunden, Tage, Jahre gehen hin,
und ich frag, wo sie geblieben sind.

Meine Zeit steht in deinen Händen.
Nun kann ich ruhig sein, ruhig sein in dir.
Du gibst Geborgenheit, du kannst alles wenden.
Gib mir ein festes Herz, mach es fest in dir.

[zidane]

Helaas wel, toen ik 18 was werd mijn moeder ziek, en toen ik 20 was is ze overleden.
Mijn zus was toen 21, mijn broer 16 en mijn zusje 8.
Je krijgt dan zelf en als gezin een enorme zware opdonder, waar ik pas geruime tijd later overheen was. En niet alleen ik, maar ons hele gezin.
De kijk op het leven verandert in zoverre, dat ik durf te stellen, dat ik niet had geweten hoe ik die tijd door had moeten komen als ik mijn geloof niet had gehad. Maar dat kon ik pas een jaar na dato zeggen. Eerder niet.
Verder zie ik heel veel zaken als erg betrekkelijk.  Natuurlijk is een goede baan een een mooi salaris bvb heel erg lekker, maar werkplezeir staat bij mij zeer zeker voorop.
Verder is het zo dat ik me kerkelijk ook anders ben gaan gedragen. Ik doe niet vaak meer mee aan discussies over onderwerpen zoals de mensen die uit de GKV zijn gestapt, over kinder/volwassendoop, over wel/geen belijdenis doen enz. Dat boeit me niet meer zoveel. Wat ik dan heel erg heb bij zoiets, is dat ik me afvraag, of dat nou hetgene is waar het allemaal om draait. Voor sommigen blijkbaar wel, voor mij niet dus.

Maar ach...... zo zou ik nog wel een lang verhaal eronder kunnen zetten.