Uit een ander topic:
1 Sam 15:1-3:
Samuël sprak tot Saul: `De HEER heeft mij gezonden om u te zalven tot koning over zijn volk, over Israël; luister dus naar het woord van de HEER. 2 Dit zegt de HEER van de machten: "Ik ga de Amalekieten straffen, want zij hebben Israël de weg versperd toen het optrok uit Egypte.'' 3 Ruk dus uit en sla de Amalekieten neer en wijd alles wat hun toebehoort aan de vernietiging; spaar hen niet, maar dood iedereen, mannen en vrouwen, kinderen en zuigelingen, runderen en schapen, kamelen en ezels.
Er wordt gesuggereerd dat deze HEER een andere God is dan de werkelijke God die liefhebbend is en het gebod oplegt om niet te doden en om geen kwaad met kwaad te vergelden.
Op een ander forum las ik dit erover:
Volgens de bijbel is God Liefde, dit wordt dan ook vaak gezegd door christenen. Dit staat nadrukkelijk verwoord in 1 Johannes 4:
7 Vrienden, laten we elkaar liefhebben, want de liefde komt van God. Iedereen die liefheeft, is uit God geboren en kent God. 8 Wie niet liefheeft, heeft God niet leren kennen; God is immers liefde.
Ook staat er in de bijbel schitterend verwoordt wat liefde is, nadrukkelijk in 1 Korintiërs 13
4 Liefde is geduldig en vriendelijk.
Liefde is niet jaloers, vervalt niet in grootspraak,
in eigendunk.
5 Ze gedraagt zich niet grof,
ze is niet uit op het eigen belang.
Ze raakt niet beledigd,
ze rekent het kwaad niet aan.
6 Ze verheugt zich niet in onrecht,
ze vindt vreugde in de waarheid.
7 Ze kan alles verdragen,
ze blijft geloven, blijft hopen,
nooit geeft ze het op.
Aangezien God volgens Johannes liefde is, zou je dus kunnen zeggen dat God geduldig en vriendelijk is, niet jaloers of grof is, niet beledigd raakt en het kwaad niet aanrekent, en alles kan verdragen.
Dit kan echter onmogelijk de God uit het Oude Testament zijn, omdat deze absoluut niet voldoet aan de definitie die de bijbel geeft aan liefde. Uit zeer veel passages blijkt bijvoorbeeld dat God wel degelijk het kwaad aanrekent, hetgeen liefde niet doet. Ook handelt God uit wraak, waaruit blijkt dat God wel degelijk beledigd kan worden, niet alles kan verdragen, en het kwaad dus wél aanrekent.
Ook massamoord wordt niet geschuwd. God pleegt zelf genocide en zet ertoe aan. Er wordt zelfs nadrukkelijk op gewezen dit te doen zonder een traan te laten. Dit blijkt uit vele passages. Hij is tevens jaloers als er andere goden worden aanbeden.
Zelfs wordt meerdere malen beschreven hoe op commando van God mensen worden gestenigd (een gruwelijke dood), onder andere voor het niet bloeden op de huwelijksnacht (waar sommige vrouwen niet eens wat aan kunnen doen!) en het sprokkelen van hout op sabbat. In Jozua 7 wordt beschreven hoe een hele familie wordt gestenigd omdat de vader goud en zilver had gestolen. Pas daarna bedaarde de woede van God.
Tevens schuwt God er niet voor kinderen en zelf baby’s te vermoorden, of tot moord van deze, nog geen besef van goed of kwaad hebbende mensjes, aan te zetten. Er staat bijvoorbeeld zelfs letterlijk in Psalm 137 vers 9: “gelukkig hij, die uw kinderen zal grijpen en tegen de rots verpletteren.” In 2 koningen 2 staat beschreven hoe twee berinnen op commando van Elisa 42 kinderen verscheurden omdat die kinderen Elisa uitgescholden hadden voor “kaalkop”.
Dit alles staat in schril contrast met het gebod “Gij zult niet doden”, en al helemaal met liefde, zoals dat omschreven staat in 1 Korintiërs 13.
Wie reageert?
