Zijn wij bang voor de dood?

[Marjan Kroone]

Zijn Christenen minder snel bang voor de dood of is dat slechts een uiterlijk laagje?

Wat denken jullie?

[elle]

Ik denk dat ik niet bang ben voor de dood. Ik denk dat christenen best op kunnen zien tegen de dood, zelfs bang kunnen zijn. Maar dat hoeft niet, zeker niet als je stil staat bij de belofte die je gegeven is.
Zie ook hier en hier...

[Priscilla en Aquila]

Wij hoeven de dood niet meer te zien. En dat is concreet: Christus heeft de dood overwonnen, Hij is degene die ECHT de dood is ingegaan. Maar ook weer is opgestaan.

Dus hoeven wij de dood niet meer te aanschouwen. Wij gaan rechtstreeks naar de Here Jezus in het Paradijs....
"Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn" (Jezus tegen de rover aan het kruis)
"Ik verlang om heen te gaan en met Christus te zijn, want dat is verreweg het beste" (Paulus)

Mooie teksten over overwinning over de dood:

2 Tim 1,10
.... onze Heiland, Christus Jezus, die de dood van zijn kracht heeft beroofd en onvergankelijk leven aan het licht gebracht heeft door het evangelie.

Heb 2,9
maar wij zien Jezus, die voor een korte tijd beneden de engelen gesteld was vanwege het lijden des doods, opdat Hij door de genade Gods voor een ieder de dood zou smaken, met heerlijkheid en eer gekroond.

Heb 2,14
Daar nu de kinderen aan bloed en vlees deel hebben, heeft ook Hij op gelijke wijze daaraan deel gekregen, opdat Hij door zijn dood hem, die de macht over de dood had, de duivel, zou onttronen,

Heb 2,15
en allen zou bevrijden, die gedurende hun ganse leven door angst voor de dood tot slavernij gedoemd waren.

Een voorwaarde zodat de dood geen macht meer over je heeft: Geloven dat Jezus door Zijn dood en opstanding deze macht heeft overwonnen. Dan ben jij meegestorven met Hem en hoef je de dood niet meer te ondergaan. Je hebt het nieuwe leven dan ontvangen door de opstanding van Christus.

[dingo]

quote:

Marjan Kroone schreef op 29 juni 2004 om 22:27:
Zijn Christenen minder snel bang voor de dood of is dat slechts een uiterlijk laagje?

Wat denken jullie?

De meeste Christenen zullen vaak net zo bang zijn voor de dood als niet-christenen en dat mag ook er is in de Bijbel niet voor niets sprake van een "smalle poort" en de "laatste vijand de dood". Doodgaan is gewoon heel onnatuurlijk, daar zijn we namelijk niet voor gemaakt.

[bart1984]

quote:

Marjan Kroone schreef op 29 juni 2004 om 22:27:
Zijn Christenen minder snel bang voor de dood of is dat slechts een uiterlijk laagje?

Wat denken jullie?

Ieder mens is bang voor de dood. Want anders zouden wij risico's gaan nemen die niet goed zijn. Bijvoorbeeld zich niet verantwoord gedragen in het verkeer en zo een ongeluk veroorzaken(veel risico's nemen dus). Ik mag hopen dat christenen een even gezonde angst hebben als andere mensen die dat niet zijn.

[Bumblebee]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 29 juni 2004 om 23:25:
Wij hoeven de dood niet meer te zien. En dat is concreet: Christus heeft de dood overwonnen, Hij is degene die ECHT de dood is ingegaan. Maar ook weer is opgestaan.
Dus hoeven wij de dood niet meer te aanschouwen. Wij gaan rechtstreeks naar de Here Jezus in het Paradijs....
Dan ben jij meegestorven met Hem en hoef je de dood niet meer te ondergaan.

Hm, dat ben ik niet met je eens.
Tenminste, wat versta jij onder "de dood ondergaan?"
Je kunt als christen ook kanker krijgen en met een heleboel pijn en ellende uiteindelijk sterven, dat is het gevolg van de zondeval. En daaraan zijn wij in deze wereld nog steeds onderhevig.

[Mezzamorpheus]

quote:

Bumblebee schreef op 30 juni 2004 om 09:43:
[...]


Hm, dat ben ik niet met je eens.
Tenminste, wat versta jij onder "de dood ondergaan?"
Je kunt als christen ook kanker krijgen en met een heleboel pijn en ellende uiteindelijk sterven, dat is het gevolg van de zondeval. En daaraan zijn wij in deze wereld nog steeds onderhevig.

'De dood' en 'ernstig ziek zijn' zijn natuurlijk niet identiek.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Bumblebee schreef op 30 juni 2004 om 09:43:
[...]


Hm, dat ben ik niet met je eens.
Tenminste, wat versta jij onder "de dood ondergaan?"
Je kunt als christen ook kanker krijgen en met een heleboel pijn en ellende uiteindelijk sterven, dat is het gevolg van de zondeval. En daaraan zijn wij in deze wereld nog steeds onderhevig.

Dat bedoel ik niet, we 'sterven' wel, maar wat ontmoet je als het leven hier ophoudt? De dood is een macht volgens de bijbel.
Wij zijn onmiddelijk bij de Heer en hoeven niet meer door de dood als macht die je vast houdt als je niet gelovig bent.

Joh 8,51
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, indien iemand mijn woord bewaard heeft, hij zal de dood in eeuwigheid niet aanschouwen.

Wat denk je dan dat Jezus heeft meegemaakt toen Hij stierF?
Hij MOEST de dood aanschouwen en ondergaan, als straf die God had bepaald toen Adam en Eva zondigden.

Hand 2,24
God evenwel heeft Hem opgewekt, want Hij verbrak de weeën van de dood, naardien het niet mogelijk was, dat Hij door hem (= de dood) werd vastgehouden.

Hier zie je dus dat de dood een macht is die hier aangesproken wordt met 'hem'.
Omdat Jezus rechtvaardig was KON Hij niet vastgehouden worden door de dood. En zo is dat met ons als wij Hem geloven heeft HIJ DEZE STRAF ondergaan. De dood. Het zou dubbelop en onnodig zijn als wij dan OOK nog de dood zouden moeten ondergaan

Joh 8,24
Ik heb u dan gezegd, dat gij in uw zonden zult sterven; want indien gij niet gelooft, dat Ik het ben, zult gij in uw zonden sterven.

Joh 11,26
en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven; gelooft gij dat?

Voor een gelovige is er eigenlijk geen sterven en dood meer. Christus heeft dat ondergaan. We hebben ook al dat eeuwige leven IN ons. Dat KAN toch niet meer sterven? Het nieuwe leven is al begonnen vanaf onze wedergeboorte.
Alleen moeten wij ons lichaam nog achterlaten als het zover is dat wij ontslapen. Zo wordt het genoemd in het NT. Dus geen sterven.....

2 Kor 5,8
maar wij zijn vol goede moed en wij begeren te meer ons verblijf in het lichaam te verlaten en bij de Here onze intrek te nemen.

En inderdaad, dat wilden we allemaal wel toen mijn vader een paar weken geleden 'naar de Heer ging'. En het drong toen pas tot mij door DAT wij de dood niet meer zien. We worden direct opgenomen in de hemel op dat moment.
Dat is geweldig om dat te weten en geeft ook zo/n troost. En het weten dat hij daar nu is waar de HEER is, wat zou ik daar ook graag zijn. Het gevoel toen de laatste keer dat we elkaar spraken (wisten we toen nog niet): Ik zit hier nu naast mijn vader die misschien MORGEN of al heel snel al bij de Heer in het paradijs zal zijn. En dat werd toen al diezelfde nacht. En voelde niet voor ons als dood, maar als bevrijding en dat hij nu daar al is en leeft bij de Heer in het paradijs. (2 Kor. 12)

Maar ja, we zijn nog zo aan deze aarde verbonden als alles normaal verloopt. We zijn eigenlijk nog helemaal niet zo met de hemel en de Heer in de hemel bezig dat we met Paulus kunnen zeggen wat er hier in die tekst staat.

We moeten de dingen bedenken die boven zijn want wij zijn al gestorven (ons oude leven) en ons leven is verborgen met Christus in God....

Col 3
1 Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen, die boven zijn waar Christus is, gezeten aan de rechterhand Gods. 2 Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn. 3 Want gij zijt gestorven en uw leven is verborgen met Christus in God.

Sorry voor de vele teksten. Die zeggen het vaak beter dan ikzelf kan, vandaar.....

[HenkG]

Bang voor de dood? Absoluut niet. De dood jaagt mij geen angst meer aan. Ik weet dat ik na dit leven in volkomen harmonie mag samenleven met God JHWH! Ik zie daar naar uit.

Mijn vrouw heeft daarentegen wat meer moeite met de dood. Dit is mede gekomen door het vroegtijdig overlijden van haar vader aan kanker. Ze is nu heel angstig om mensen kwijt te raken (ook door de dood) en zelf doodgaan ziet ze ook heel erg tegenop. Maar deze angst is vooral gebaseerd op de eventuele pijn voor het doodgaan.

Ik geloof absoluut dat de manier waarop wij tegen de dood aankijken sterk bepaald wordt door weat we al meekrijgen als kind als het om de dood gaat. En ook ons karakter als het gaat om omgaan met pijn is daarin volgens mij mede bepalend.

Maar ik ben blij dat ik geen angst voor de dood meer ken.

[Zwever]

Volgens mij zou ik knettergek worden als ik niet in God geloofde, en hier dieper over na ging denken.

Alles wat je hebt is dan hier en nu en in no-time is het afgelopen. Als ik daar even over nadenk dan slaat de kou mij om het hart.

[Marjan Kroone]

Tjonge wat een reacties al.

Ik leesverschillende dingen en zal proberen een beetje te overzien wat er zoal staat.

Eerst over de dood onder ogen zien als je gaat sterven.
Of Christenen de dood niet meer hoeven te aanschouwen ?

quote:

Priscilla en Aquila:   Dus hoeven wij de dood niet meer te aanschouwen. Wij gaan rechtstreeks naar de Here Jezus in het Paradijs....

Nou dat weet ik nog niet zo net. Christenen hebben volgens mij net zo goed als ieder ander het besef dat je bij het doodgaan dit aardse leven verlaat en dus toch naar iets heel onbekends gaat en afscheid moet nemen van het hier en nu.
Ik denk dat een Christen die ernstig ziek is of gemarteld wordt en die op het punt staan te overlijden wel degelijk de dood ernstig en heel bewust onder ogen zien.
Als je overlijdt aan een hartaanval, tja, dat is snel gebeurd, dat zal iets anders zijn.
Misschien zal een Christen meer berusten in het feit dat het gebeuren gaat?

quote:

'De dood' en 'ernstig ziek zijn' zijn natuurlijk niet identiek.

Mee eens, dat is wel iets anders. Het een kan een gevolg zijn van het ander, dat is wat anders.


Bart schreef:

quote:

Ieder mens is bang voor de dood. Want anders zouden wij risico's gaan nemen die niet goed zijn. Bijvoorbeeld zich niet verantwoord gedragen in het verkeer en zo een ongeluk veroorzaken(veel risico's nemen dus). Ik mag hopen dat christenen een even gezonde angst hebben als andere mensen die dat niet zijn.

Ook helemaal mee eens, we moeten geen onnodige risico's nemen maar dat is niet wat ik bedoel met de angst voor de dood.

Ik bedoel eigenlijk 2 dingen:
* Zijn wij iedere dag klaar om te sterven? Hebben we geen dingen meer in ons leven die nog opgelost moeten worden? Dat kan nl. een bepaalde angst voor de dood teweeg brengen. Dat je bijvoorbeeld een conflict hebt dat nog opgelost moet worden, maar je kunt je er niet toe zetten en je weet dat het echt moet....
* Zijn wij bang om het aardse te verlaten als onze tijd gekomen is?

Ik zal mezelf maar even neerzetten. Ik wil nog lang niet dood, wil absoluut geen afscheid nemen van die mensen die ik liefheb en die hier op aarde rondlopen.

Maar... als ik dood zou gaan dan zou ik geen angst hebben om dit aardse leven te verlaten. Dan gaat - in mijn beleving - mijn mooiste avontuur pas beginnen.
Bovendien lijkt het me heerlijk om al die lieve mensen terug te zien die mij al zijn voorgegaan.

Ik zou niet koste wat het kost vast willen houden aan dit aardse leven. Het is hier voor mij echt een tussenstation.

Wel geloof ik dat ik niet zal gaan voordat ik - in iedergeval -de gelegenheid zal hebben gehad -  te kunnen te doen wat mijn opdracht is.

Jarenlang had ik toch op een bepaalde manier angst om afscheid te moeten nemen van dit aardse gebeuren en dat is eigenlijk de laatste jaren helemaal weg. Vandaar dat voor mijzelf het verschil zo duidelijk is van wat ik zei met mijn mond - misschien om mijn angst weg te praten? -en diep van binnen voelde en datgene wat ik nu van binnen voel.

Het is natuurlijk zoals Elle zegt dat Christenen niet bang hoeven te zijn voor de dood door de belofte die is gegeven, maar dat ook werkelijk zo beleven is toch - soms / vaak - best wel moeilijk.

En hoe is dat voor niet-christenen? Zitten die ook op dit forum? Mensen die niet geloven in een ander leven hierna? Hoe wordt de dood daar ervaren? Over en sluiten en je bent weg?
Is dat iets om bang voor te zijn? Ook niet denk ik als je het aanvaard zoals het is. Of zie ik dat verkeerd?


Wat een vragen weer....

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 10:48:

Eerst over de dood onder ogen zien als je gaat sterven.
Of Christenen de dood niet meer hoeven te aanschouwen ?
[...]
 

Nou dat weet ik nog niet zo net. Christenen hebben volgens mij net zo goed als ieder ander het besef dat je bij het doodgaan dit aardse leven verlaat en dus toch naar iets heel onbekends gaat en afscheid moet nemen van het hier en nu.
Ik denk dat een Christen die ernstig ziek is of gemarteld wordt en die op het punt staan te overlijden wel degelijk de dood ernstig en heel bewust onder ogen zien.
Als je overlijdt aan een hartaanval, tja, dat is snel gebeurd, dat zal iets anders zijn.
Misschien zal een Christen meer berusten in het feit dat het gebeuren gaat?

Hier staat het toch echt:
Joh 8,51
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, indien iemand mijn woord bewaard heeft, hij zal de dood in eeuwigheid niet aanschouwen.
Joh 11,26
en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven; gelooft gij dat?

[Marjan Kroone]

Ja Priscilla en Aquila dat is dus wat mij niet aanspreekt in het gebruiken van bijbelteksten.
Daarom had ik het even onder levensbeschouwing gezet. Het gaat mij in dit topic om je persoonlijke gevoel.

Het gaat hier niet om wat beloofd is, maar wat je voelt, ervaart, hoe je eventuele angsten zijn ten opzichte van de dood.

Als je met dergelijke beloftes uit de bijbel aan komt draven en dan verwacht dat alle Christenen - alleen omdat zij dit lezen - opeens niet meer bang zijn voor de dood, dan maak je een kleine vergissing.

Je kunt iets lezen, iets geloven, iets vinden, maar dan nòg kan je gevoel anders zijn.
Het gebeurd iedereen weleens dat zijn verstand iets anders zegt dan zijn gevoel.

Dus voor jullie geldt waarschijnlijk dat je niet bang bent omdat je deze bijbeltekst 100 % volgt, maar als je komt met de opmerking :

quote:

hier staat toch echt .............

dan zegt mij dat toch echt niets over je gevoelens als mens.

Ik kan niet discussiëren met bijbelteksten. Heb ik elders ook al neergeschreven, met bijbelteksten kun je altijd je gelijk halen.  Er staan tegenstrijdige dingen in die je op kunt zoeken en de bijbel is op zoveel manieren uit te leggen.

Dat is leuk in een discussie waar je  o p r e c h t  geïnteresseerd bent in de mening van de ander. Jammergenoeg zie ik vaak alleen maar lappen tekst en geen persoonlijke meningen en geen interesse in die ander zijn gezichtsveld.

Maar even terug naar het persoonlijke. Jullie zijn dus niet bang omdat je weet vanuit de bijbel dat je sterven niet zult ervaren als sterven in de menselijke zin van het woord. Dus met de angst om de onzekerheid van wat er komen gaat?

Twijfelen jullie nooit? Niet aan je geloof, niet aan het leven na de dood?

Ik twijfel nl. weleens. Ik heb mijn hele leven op zijn kop gezet voor God en mijn roeping. Al mijn geld en goederen weggegeven en na deze zomer ga ik definitief weg naar Benin om ook mijn kennis te delen. Dan ben ik afhankelijk van giften om te kunnen eten terwijl ik een zeer, zeer goede baan had.

Nou, soms dan twijfel ik heel even. Dan denk ik: Stel dat Hij niet bestaat! Dan doe ik dit allemaal voor niets. Dan is het een fata morgana in mijn hoofd...

Ik vind het heel knap als mensen nooit twijfelen.

groetjes,

[Marnix]

Ik ga liever nog niet dood maar ben er niet bang voor.

[vrolijke]

quote:

Marjan Kroone schreef op 29 juni 2004 om 22:27:
Zijn Christenen minder snel bang voor de dood of is dat slechts een uiterlijk laagje?

Wat denken jullie?

Dit wordt wel eens beweerd, maar ik geloof daar niet in.
Nog iets wat er wel eens beweerd wordt: "als ze de dood in de ogen zien, worden ze allemaal godsvruchtig"
Dit kan ik hier natuurlijk alleen maar onderbouwen door een enkele persoonlijke ervaring. Bij anderen kan dit natuurlijk anders verlopen.

Mijn ouders zijn/waren qua religie totaal verschillend. Mijn moeder geloofde aan niets, kerken en "pastoren" kon zij niet uitstaan. Mijn vader is heel godsvruchtig en bid regelmatig. Allebeide lieve mensen.

Twee jaar geleden is mijn moeder gestorven. Met 88 kwam ze in het ziekenhuis. Ze kon zich al jaren moeilijk bewegen, maar op het laatst ging haast niets meer. Men wou onderzoeken of er, door een operatie of hoe dan ook, nog iets aan te doen was. Het onderzoek was negatief. Niks meer aan te verhelpen. Vanaf de moment, dat mijn moeder dit ervaarde, wilde ze niet meer.
Ze stopte gewoon met eten en drinken. De behandelende dokter heeft met ons besproken, wat er nu moest gebeuren. Wij zijn tot het besluit gekomen, het zo te handhaven zoals moeder het wou. Wij hebben om een goede "pijntherapie" gevraagd. Als ik mijn moeder de laatste keer bezocht heb, heb ik haar gevraagd: "als er hierboven iets is, doe ze dan de groetjes". Moeder heeft erom gelachen. Ik heb haar dan ook gevraagd, "of de pastoor dan al geweest is". Als zij dit verneende, heb ik haar gevraagd: "zal ik er een laten komen". Ook dit wilde ze partoet niet hebben. Drie dagen later is ze in coma gevallen (mijn zus, die zoals mijn vader erg godsvruchtig is, heeft dan toch nog een geestelijke gehaald). Twee dagen later is ze dan vredig gestorven.

Mijn vader (90 geworden in januari), ligt voor't moment in't ziekenhuis. Een paar maanden geleden erin gekomen met een longontsteking. Die heeft hij op het nippertje overleefd, en hij mocht weer terrug naar huis. Het heeft niet lang geduurd, kreeg hij weer ontstekingenen en moest weer in het ziekenhuis. Ook daarvan heeft hij zich herpakt en mocht na relatief korte tijd weer naar huis. Ondertussen werd hij steeds maar zwakker (kon nog met moeite lopen) en is 's nachts uit zijn bed gevallen. Nu ligt hij weer in't ziekenhuis en voor't moment ziet het er naar uit, alsof het zich nog om 1-2 weken handelt, tot hij ook zal sterven. De geestelijke is al drie keer daar geweest. Hij ligt regelmatig te bidden, en is toch "bang als een weseltje".

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 11:20:
Ja Priscilla en Aquila dat is dus wat mij niet aanspreekt in het gebruiken van bijbelteksten.
Daarom had ik het even onder levensbeschouwing gezet. Het gaat mij in dit topic om je persoonlijke gevoel.

Het gaat hier niet om wat beloofd is, maar wat je voelt, ervaart, hoe je eventuele angsten zijn ten opzichte van de dood.

Als je met dergelijke beloftes uit de bijbel aan komt draven en dan verwacht dat alle Christenen - alleen omdat zij dit lezen - opeens niet meer bang zijn voor de dood, dan maak je een kleine vergissing.

Je kunt iets lezen, iets geloven, iets vinden, maar dan nòg kan je gevoel anders zijn.
Het gebeurd iedereen weleens dat zijn verstand iets anders zegt dan zijn gevoel.

Dus voor jullie geldt waarschijnlijk dat je niet bang bent omdat je deze bijbeltekst 100 % volgt, maar als je komt met de opmerking :

"Het staat er toch echt......"
 
dan zegt mij dat toch echt niets over je gevoelens als mens.

Met deze tekst probeerde ik aan te geven dat wij kunnen DENKEN dat wij de dood nog zullen zien en moeten ondergaan, maar dat God er iets anders over zegt. Wie heeft er dan gelijk.. Mijn gevoel of Gods woord.
En dan moet je de rest van mijn post OOK lezen. Het gaat niet alleen om wat je voelt. Want wat nu als ik wel heel bang zou zijn voor de dood, ook al ben ik een christen.
Natuurlijk kan dat heel goed het geval zijn. En ik ontken niet dat het eventueel bedreigend kan zijn wat is je weg naar het 'sterven' toe.... Hoe zal dat gaan. Daar kun je eventueel bang voor zijn: een enge ziekte, lichamelijke aftakeling of andere nare dingen.

quote:

Ik kan niet discussiëren met bijbelteksten. Heb ik elders ook al neergeschreven, met bijbelteksten kun je altijd je gelijk halen.  Er staan tegenstrijdige dingen in die je op kunt zoeken en de bijbel is op zoveel manieren uit te leggen.

Maar vanuit de bijbel kan ik aangeven dat God zegt dat wij de dood niet meer hoeven, te zien.
Dat is iets wat  ik eeen ander aankan geven, als hij/zij zegt bang voor de dood te zijn.
Dan kun jij zeggen dat jij daar niet s mee kan. Dat  vind ik heel jammer voor je, want als je bang bent (en wie is dat niet als normaal mens) geeft God deze troost en zekerheid in zijn woord.

quote:

Dat is leuk in een discussie waar je  o p r e c h t  geïnteresseerd bent in de mening van de ander. Jammergenoeg zie ik vaak alleen maar lappen tekst en geen persoonlijke meningen en geen interesse in die ander zijn gezichtsveld.

Dit mag je even uitleggen
Lees ik het hier goed dat wij niet o p r e c h t  geïnteresseerd zijn in de mening van de ander.
Die lappen tekst die lees jij dan misschien niet, of wel, maar je kan er niets mee. Daar kan ik toch niets aan doen? Dit is onze benadering. Het woord is levendend en krachtig staat er En voor ons IS dat zo. Niet altijd, maar dan moet je trachten Gods woord je eigen te maken zodat het levend wordt voor je.
Ik heb juist van uit de bijbel een persoonlijke mening. Maar ik vind de bijbel zo belangrijk dat ik mijn persoonlijke meni ng ondergeschikt probeer te maken aan wat ik in de bijbel lees.
Dan hoef ik minder bang te zijn, het naar eigen inzichten uit te leggen.
Jij zou dus nooit je mening of gevoelens proberen te toetsen aan wat de bijbel zegt en dat dan eventueel met Gods hulp te veranderen?
En verder hebben we geen interesse in een ander z'n gezichtsveld
Hier zeg je nogal wat en je veroordeelt ook aardig. Jij hebt je blijkbaar door de bijbelteksten afgestoten gevoeld, en nooit onze persoonlijke drijfveren gesnapt omdat je het zelf geheel anders benadert. Maar we kunnen toch ook niet allemaal hetzelfde zijn? Dan is de discussie ook snel afgelopen.

quote:

Maar even terug naar het persoonlijke. Jullie zijn dus niet bang omdat je weet vanuit de bijbel dat je sterven niet zult ervaren als sterven in de menselijke zin van het woord. Dus met de angst om de onzekerheid van wat er komen gaat?

Twijfelen jullie nooit? Niet aan je geloof, niet aan het leven na de dood?

Het raakt mij wel moet ik zeggen, dat ik JUIST met dit onderwerp een zeer bijzondere persoonlijke ervaring wat betreft leven na de dood, heb gedeeld en uitgelegd. Ik zou graag willen dat je dat even hierboven ergens opzoekt en leest. (30 juni, 10.27 uur) En dan praten we wel verder.

Dit stimuleert natuurlijk niet om vaker zeer diepe dingen voor mij persoonlijk, op het forum te plaatsen.

[lonneke]

Ik ben wel bang voor de dood. In die zin dat ik niet dood wil ( nu nog niet ) Ik denk dat dat heel menselijk is.

[Marnix]

Denk het wel... maar je kunt denk ik ook niet dood willen maar en ook niet bang voor zijn

De vraag is dan: Waarom wil je niet dood. Als dat puur is omdat je het hier eigenlijk wel fijn vindt hou je jezelf voor de gek, hoe menselijk je denken dan ook is... want daar is het veel fijner. Maar ja, als je net een vriendin hebt gekregen of bent getrouwd of zo kan ik me voorstellen dat je nogniet dood wilt... en ik kan me ook voorstellen dat je hier graag nog een hoop voor anderen kunt betekenen... zoals Paulus  ook zegt, aan de ene kant wil ik wel bij God zijn... maar aan de andere kant kan ik hier ook nog zoveel doen.

[Marjan Kroone]

Hallo Priscilla en Aquila,

Eerst moet ik mijn oprechte excuus aanbieden omdat ik nu pas heel goed gelezen heb wat je/ jullie? hebben geschreven op 30 juni, 10.27 uur .

Mijn excuus waarom ik dat niet gelijk heb gedaan is heel simpel dat ik dit topic werkelijk als omschrijving van persoonlijke ervaringen en gedachten had bedoeld en dan zie je dikke zwart gemaakte bijbelteksten en ik dacht...........daar gaan we weer.......... Dit is niet wat ik bedoel........ Vooral de zwart gemaakte letters maakten dat ik geen behoefte had om verder te lezen. Het was als een vingertje dat omhoog stak.  Het leek net alsof er alleen maar bijbelteksten en dreigementen stonden in mijn beleving. Fout van mij om dat te denken, maar dat komt weer voort uit eerdere ervaringen en soms moet je jezelf dan beschermen door af te schermen. Niets is de mens vreemd tenslotte.

Maar ik heb - wel deze teksten overgeslagen hebbende -  het persoonlijke verhaal waar het mij om ging gevonden en gelezen en dat is heel duidelijk.

Verder is het lastig dat ik niet beter uit kan leggen wat ik met bedoel met dat ik niet wil/ kan discussiëren met bijbelteksten alleen. Het gaat dan vaak teveel om het gelijk willen hebben en bij mij is het discussiëren meer het leren kennen van een ander zijn mening en gevoel en daardoor zelf leren en dieper gaan nadenken. Ik heb al heel wat forums bezocht de afgelopen maanden en wat ik daar heb gezien aan doodgooierij met bijbelteksten, dus zonder te discussiëren je gelijk willen halen omdat "jouw waarheid" ergens staat bescheven.

Wat me op het volgende brengt.

quote:

quote:
Ik schreef:
Dat is leuk in een discussie waar je o p r e c h t geïnteresseerd bent in de mening van de ander. Jammergenoeg zie ik vaak alleen maar lappen tekst en geen persoonlijke meningen en geen interesse in die ander zijn gezichtsveld.

quote:

Jullie antwoorden:

Dit mag je even uitleggen
Lees ik het hier goed dat wij niet o p r e c h t geïnteresseerd zijn in de mening van de ander.  Die lappen tekst die lees jij dan misschien niet, of wel, maar je kan er niets mee. Daar kan ik toch niets aan doen? Dit is onze benadering. Het woord is levendend en krachtig staat er  En voor ons IS dat zo. Niet altijd, maar dan moet je trachten Gods woord je eigen te maken zodat het levend wordt voor je.

Dit stukje wat ik schreef is dus opgevat alsof het over jullie beiden persoonlijk gaat, wat niet het geval is, het is absoluut in zijn algemeenheid slechts een indruk van wat ik heb gezien.

quote:

Ik heb juist van uit de bijbel een persoonlijke mening. Maar ik vind de bijbel zo belangrijk dat ik mijn persoonlijke meni ng ondergeschikt probeer te maken aan wat ik in de bijbel lees.

Dat is mogelijk, maar nogmaals in dit topic had ik het dan graag wat meer in persoonlijke woorden verwoord gezien.

quote:

Dan hoef ik minder bang te zijn, het naar eigen inzichten uit te leggen.
Jij zou dus nooit je mening of gevoelens proberen te toetsen aan wat de bijbel zegt en dat dan eventueel met Gods hulp te veranderen?

Ik doe niets anders dan mijn ervaringen en meningen en gedachten toetsen aan anderen. Ook aan niet Christenen en ook aan andere culturen. En met Gods hulp verander ik zeker en leer ik iedere dag. Hij brengt deze mensen (ook jullie) op mijn pad om te leren.

quote:

En verder hebben we geen interesse in een ander z'n gezichtsveld
Hier zeg je nogal wat en je veroordeelt ook aardig. Jij hebt je blijkbaar door de bijbelteksten afgestoten gevoeld, en nooit onze persoonlijke drijfveren gesnapt omdat je het zelf geheel anders benadert. Maar we kunnen toch ook niet allemaal hetzelfde zijn? Dan is de discussie ook snel afgelopen.

Hier is - nogmaals - het stuk te persoonlijk opgevat. Het geen interesse hebben in een ander zijn gezichtsveld is jammergenoegl uit zijn verband gehaald op deze manier.

Dat kun je ook duidelijk uit mijn tekst halen want er staat "" ..jammer genoeg zie ik vaak....""

Waaruit blijkt dat het niet op dit ene topic of op jullie persoonlijk slaat, maar in zijn algemeenheid is neergescheven.

Enne... gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, dat zou saai zijn  

Reacties zoals Vrolijke zijne is voor mij een beetje de ervaring die ik zocht in dit topic. Want ik ben werkelijk benieuwd of er veel verschil zal zitten in dood gaan als gelovige of als niet gelovige. En naar ervaringen van anderen daarmee.

Nou ik hoop dat het allemaal duidelijk is zo en de lucht weer geklaard is.

In iedergeval als er wat dan ook is, altijd tegen me zeggen. Geldt voor iedereen, want ik wil niemand beledigen of pijn doen.

[lonneke]

quote:

Marnix schreef op 30 juni 2004 om 18:15:
Denk het wel... maar je kunt denk ik ook niet dood willen maar en ook niet bang voor zijn

De vraag is dan: Waarom wil je niet dood. Als dat puur is omdat je het hier eigenlijk wel fijn vindt hou je jezelf voor de gek, hoe menselijk je denken dan ook is... want daar is het veel fijner. Maar ja, als je net een vriendin hebt gekregen of bent getrouwd of zo kan ik me voorstellen dat je nogniet dood wilt... en ik kan me ook voorstellen dat je hier graag nog een hoop voor anderen kunt betekenen... zoals Paulus  ook zegt, aan de ene kant wil ik wel bij God zijn... maar aan de andere kant kan ik hier ook nog zoveel doen.

Ik denk dat ik niet dood wil om het feit dat ik kinderen heb. Maar zou ik ongeneeselijk ziek worden zou ik het wel aanvaarden ( je kunt immers niet anders..) Ik denk ook wel dat het in het hiernamaals mooier is dan hier. Soms denk ik wel eens: Mensen die dood gaan zijn bevoorrecht. Stom he, die gedachte...

[Mezzamorpheus]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 18:48:
en dan zie je dikke zwart gemaakte bijbelteksten en ik dacht...........daar gaan we weer.......... Dit is niet wat ik bedoel........ Vooral de zwart gemaakte letters maakten dat ik geen behoefte had om verder te lezen. Het was als een vingertje dat omhoog stak.  Het leek net alsof er alleen maar bijbelteksten en dreigementen stonden in mijn beleving. Fout van mij om dat te denken, maar dat komt weer voort uit eerdere ervaringen en soms moet je jezelf dan beschermen door af te schermen. Niets is de mens vreemd tenslotte.

Maar ik heb - wel deze teksten overgeslagen hebbende -  het persoonlijke verhaal waar het mij om ging gevonden en gelezen en dat is heel duidelijk.

Verder is het lastig dat ik niet beter uit kan leggen wat ik met bedoel met dat ik niet wil/ kan discussiëren met bijbelteksten alleen.

Het frappante is nu dat de bijbelteksten die P&A noemden allesbehalve dreigementen zijn. Sowieso is het erg jammer als je bijbelteksten gelijkstelt met dreigementen. God wil ons in de Bijbel juist naar zich toe halen, troosten, bemoedigen en genade geven. Daarnaast hebben P&A zich 'keurig' aan jouw wens gehouden door niet met bijbelteksten alleen te discussiëren. Kortom: als je méér doet dan slechts bijbelteksten noemen (wat zij deden), kan je die bijbelteksten toch best wél lezen?

[Mezzamorpheus]

quote:

lonneke schreef op 30 juni 2004 om 18:52:
Stom he, die gedachte...

Volgens mij helemaal niet zo'n stomme gedachte...  

[Marjan Kroone]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 30 juni 2004 om 19:29:

[...]


Het frappante is nu dat de bijbelteksten die P&A noemden allesbehalve dreigementen zijn. Sowieso is het erg jammer als je bijbelteksten gelijkstelt met dreigementen. God wil ons in de Bijbel juist naar zich toe halen, troosten, bemoedigen en genade geven. Daarnaast hebben P&A zich 'keurig' aan jouw wens gehouden door niet met bijbelteksten alleen te discussiëren. Kortom: als je méér doet dan slechts bijbelteksten noemen (wat zij deden), kan je die bijbelteksten toch best wél lezen?

Ja, maar het punt was de zwarte bedreiging die er - in mijn beleving - van uit ging, na net op 28-6 op de Jacobsladder weer geconfronteerd te zijn met ruziënde christenen over bijbelteksten en wat wel en niet goed is, waardoor er uiteindenlijk weer twee opstapten.
Dus vanaf mijn kant gezien had ik er even helemaal genoeg van en dacht zelfs ik stop helemaal met dat forum gedoe.

Gewoon bad experience en dan moet je jezelf even afschermen. Ik vind het nl. heel erg dergelijke ruzies op forums. Zekers als je bepaalde mensen - die je helemaal niet kent -
toch erg aardig bent gaan vinden.

Enne, ik heb net nog even terug gescrolled, maar ik kan het niet lezen, al dat zwart.
Sorry, misschien later. Ik heb waarschijnlijk teveel geschreeuw gezien op forums in zwarte teksten en hoofdletters.

Dit heeft dus eigenlijk niets met P&A te maken maar alles met mij en mijn belevingen hiervoor op andere forums. Niet hun schuld, maar het gevolg van enige traumatische ervaringen met christenlijke forums. Ik zat op een prachtig besloten forum dat ook "strijdend" ten onder is gegaan. Nou ik ben echt allergisch voor zwart en groot op dit moment sorry. En ik mis iedere dag enkele mensen van datzelfde besloten forum...

Hoop hier een paar nieuwe maatjes te vinden.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 18:48:
Hallo Priscilla en Aquila,

Eerst moet ik mijn oprechte excuus aanbieden omdat ik nu pas heel goed gelezen heb wat je/ jullie? hebben geschreven op 30 juni, 10.27 uur .

Mijn excuus waarom ik dat niet gelijk heb gedaan is heel simpel dat ik dit topic werkelijk als omschrijving van persoonlijke ervaringen en gedachten had bedoeld en dan zie je dikke zwart gemaakte bijbelteksten en ik dacht...........daar gaan we weer.......... Dit is niet wat ik bedoel........ Vooral de zwart gemaakte letters maakten dat ik geen behoefte had om verder te lezen. Het was als een vingertje dat omhoog stak.  Het leek net alsof er alleen maar bijbelteksten en dreigementen stonden in mijn beleving. Fout van mij om dat te denken, maar dat komt weer voort uit eerdere ervaringen en soms moet je jezelf dan beschermen door af te schermen. Niets is de mens vreemd tenslotte.

Dank je wel Marjan. Excuses aanvaard. En het maakt misschien duidelijk dat je als je iets van een ander denkt, wel goed moet lezen..

quote:

Maar ik heb - wel deze teksten overgeslagen hebbende -  het persoonlijke verhaal waar het mij om ging gevonden en gelezen en dat is heel duidelijk.

Verder is het lastig dat ik niet beter uit kan leggen wat ik met bedoel met dat ik niet wil/ kan discussiëren met bijbelteksten alleen. Het gaat dan vaak teveel om het gelijk willen hebben en bij mij is het discussiëren meer het leren kennen van een ander zijn mening en gevoel en daardoor zelf leren en dieper gaan nadenken. Ik heb al heel wat forums bezocht de afgelopen maanden en wat ik daar heb gezien aan doodgooierij met bijbelteksten, dus zonder te discussiëren je gelijk willen halen omdat "jouw waarheid" ergens staat bescheven.

Als ik bijbelteksten gebruik is dat niet om mijn gelijk te halen.
Het maakt misschien beter duidelijk hoe ik er tegenaankijk, want als ik een tekst post, IS DAT EEN LEVEND woord voor mij. Omdat God mij daarin iets duidelijk maakt wat ikzelf in mijn leven probeer op te pakken.

quote:

Dit stukje wat ik schreef is dus opgevat alsof het over jullie beiden persoonlijk gaat, wat niet het geval is, het is absoluut in zijn algemeenheid slechts een indruk van wat ik heb gezien.

Dan zou ik het nog even over moeten lezen. Maar je kreeg wel die negatieve associaties bij onze posts. Kun je er moeilijk mee overweg om dingen uit de bijbel te lezen die over het onderwerp gaan waar je over wil praten?
Ik gebruik dat NOOIT om ergens van af te zijn, of om iemand te veroordelen. 't Zou misschien zo lijken, maar helaas, ik beleef het zo zoals het er staat. En dat is wat betreft de dood een geweldige eye-opener, die is gaan LEVEN voor mij doordat ik het ook zo heb  ervaren een paar weken geleden.

quote:

Dat is mogelijk, maar nogmaals in dit topic had ik het dan graag wat meer in persoonlijke woorden verwoord gezien.

Er zijn ook veela anderen die alleen een paar zinnen hierover posten... Dan heb je ook niet veel persoonlijke verwoordingen.

quote:

Ik doe niets anders dan mijn ervaringen en meningen en gedachten toetsen aan anderen. Ook aan niet Christenen en ook aan andere culturen. En met Gods hulp verander ik zeker en leer ik iedere dag. Hij brengt deze mensen (ook jullie) op mijn pad om te leren.

Misschien lees je nog wel eens een bijbeltekst over een bepaald onderwerp om wat van te leren... (Humor)

quote:

Hier is - nogmaals - het stuk te persoonlijk opgevat. Het geen interesse hebben in een ander zijn gezichtsveld is jammergenoegl uit zijn verband gehaald op deze manier.

Dat kun je ook duidelijk uit mijn tekst halen want er staat "" ..jammer genoeg zie ik vaak....""

Waaruit blijkt dat het niet op dit ene topic of op jullie persoonlijk slaat, maar in zijn algemeenheid is neergescheven.

Als het maar uit je hart komt wat er geschreven wordt..vind ik. En bij mij zitten daar nu eenmaal veel bijbelteksten.
Maar er zulen mischien zoals jij hebt ervaren, veel mensen zijn die alleen een moraliserend stukje schrijven, en dan is het een dode letter, zonder dat je het persoonlijk hebt  ervaren.

quote:

Nou ik hoop dat het allemaal duidelijk is zo en de lucht weer geklaard is.

In iedergeval als er wat dan ook is, altijd tegen me zeggen. Geldt voor iedereen, want ik wil niemand beledigen of pijn doen.

Oke, en bedankt...

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 20:17:
[...]


Enne, ik heb net nog even terug gescrolled, maar ik kan het niet lezen, al dat zwart.
Sorry, misschien later. Ik heb waarschijnlijk teveel geschreeuw gezien op forums in zwarte teksten en hoofdletters.

Dit heeft dus eigenlijk niets met P&A te maken maar alles met mij en mijn belevingen hiervoor op andere forums. Niet hun schuld, maar het gevolg van enige traumatische ervaringen met christenlijke forums. Ik zat op een prachtig besloten forum dat ook "strijdend" ten onder is gegaan. Nou ik ben echt allergisch voor zwart en groot op dit moment sorry. En ik mis iedere dag enkele mensen van datzelfde besloten forum...

Hoop hier een paar nieuwe maatjes te vinden.

Deze maatjes snappen dat je allergisch bent geworden voor te veel zwart/wit.
Mijn posts heb ik aangepast. kun je wel tegen schuingedrukte woorden? (Ik dacht maar beter geen blokletters ervan te maken ...)
Anders maak ik er nog weer wat ander van.......

Als je me beloofd de teksten nu gewoon te lezen als een bemoediging voor ons als gelovigen, zou ik je erg dankbaar zijn. Want ik gun het iedereen en jou ook.

[Marjan Kroone]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 30 juni 2004 om 20:41:
[...]


Deze maatjes snappen dat je allergisch bent geworden voor te veel zwart/wit.
Mijn posts heb ik aangepast. kun je wel tegen schuingedrukte woorden? (Ik dacht maar beter geen blokletters ervan te maken ...)
Anders maak ik er nog weer wat ander van.......

Als je me beloofd de teksten nu gewoon te lezen als een bemoediging voor ons als gelovigen, zou ik je erg dankbaar zijn. Want ik gun het iedereen en jou ook.

P&A, dank je voor het schuingedrukte...... En ik vind het prachtig wat er staat.

Het is wat ik voel, vooral dit stukje met jullie uitleg erachter:

quote:

Joh 11,26
en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven; gelooft gij dat?

Voor een gelovige is er eigenlijk geen sterven en dood meer. Christus heeft dat ondergaan. We hebben ook al dat eeuwige leven IN ons. Dat KAN toch niet meer sterven? Het nieuwe leven is al begonnen vanaf onze wedergeboorte.
Alleen moeten wij ons lichaam nog achterlaten als het zover is dat wij ontslapen. Zo wordt het genoemd in het NT. Dus geen sterven.....

Dit omschrijft precies waarom ik niet bang ben. Omdat ik het huidige leven zo ervaar als tijdelijk.
Even iets kopieëren wat ik elders denk geplaatst te hebben.

Nou dat is te uitgebreid. In iedergeval verwoord dat stukje hierboven mijn gevoel over oneindigheid en eeuwigheid en betrekkelijkheid van het aardse leven.
Het is daarom dat ik dat voel waardoor ik niet bang ben, omdat ik weet dat onze geesten of hoe je dat ook noemen wil, voor eeuwig verder leven.

Hoe en wat dat is voor mij niet duidelijk, maar dit is slechts een tussenstation en straks gebeurd het pas, zo denk en voel ik.

[Marjan Kroone]

quote:

Als je me beloofd de teksten nu gewoon te lezen als een bemoediging voor ons als gelovigen, zou ik je erg dankbaar zijn. Want ik gun het iedereen en jou ook.

P&A denk niet dat ik niet geloof hoor. Ik geloof heel diep, echt heel diep in God.
En ik voel Zijn liefde constant om me heen, wat me heel gelukkig maakt en kracht geeft om dat te doen wat gebeurd en nog gebeuren moet.

Alleen zijn er veel dingen in mij zeer verwarrend, qua uitleg hoe ik dat altijd gehad heb en hoe ik het ervaar en hoe ik het combineer of wil combineren met de huidige tijd en kennis.

A little bit mixed up soms. Daarom dat ik op dit soort forums zoek, kijk, luister, vraag...

[lonneke]

Ik heb gewoon het idee dat jullie uit een vorm van idealisme spreken. Omdat er in de bijbel staat dat je niet bang voor de dood hoeft te zijn, ben je ook niet bang Ik vraag me écht af of dat dan ook zo is wanneer je écht oog in oog komt te staan met de dood. Je kunt dat volgens mij nooit voordietijd beredeneren. Daarom zeg ik ook dat ik denk dat ik bang ben voor de dood maar misschien ben ik op het moment supreme ook wel niet. Ik weet, in de bijbel staat dat ik het niet hoeft te zijn maar misschien gaat op het moment dat ik sterf mijn gevoel wel helemaal niet mee en ben ik juist wel bang...

Volgens mij, ik heb er eens over nagedacht, kun je voordietijd helemaal niet zeggen dat je niet bang bent voor de dood. Netzomin dat je kunt zeggen hoe je zult reageren als je kind sterft, of wie je als mens bent na een ernstig ongeval.

Maar goed, ik respekteer ieders mening. Ik moest het alleen even kwijt.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marjan Kroone schreef op 30 juni 2004 om 22:59:
[...]


P&A denk niet dat ik niet geloof hoor. Ik geloof heel diep, echt heel diep in God.
En ik voel Zijn liefde constant om me heen, wat me heel gelukkig maakt en kracht geeft om dat te doen wat gebeurd en nog gebeuren moet.

Alleen zijn er veel dingen in mij zeer verwarrend, qua uitleg hoe ik dat altijd gehad heb en hoe ik het ervaar en hoe ik het combineer of wil combineren met de huidige tijd en kennis.

A little bit mixed up soms. Daarom dat ik op dit soort forums zoek, kijk, luister, vraag...

Dit bedoel ik ook als het gunnen aan ieder zeker te zijn  van dingen die Jezus ons zegt.
Zoals de overwinning die Hij heeft behaald.
Daardoor hoef je geen angst voor de dood te hebben. (In de praktijk misschien nog wel eens als mens... maar dan mag je bidden of dat woord werkelijkheid mag worden voor jou)

Ik hoop dat je kunt leren op een bepaalde manier de bijbel te lezen zonder dat dit vertroebeld wordt door negatieve ervaringen die je hebt gehad, met mensen en hoe ze met de bijbel omgingen.
God staat daarboven. Gelukkig.
'k Ben blij dat je wel tegen schuingedrukte lettertjes kan

[Marjan Kroone]

Vraagje aan de beheerder: Ik had gisteren 2 antwoorden getypt en die staan er nu niet meer. Of doe ik iets verkeerd?


Sorry, nu ik weet enter deed stonden ze er ineens wel en ik weet niet hoe je een berichtje weg kunt halen. Dus dit bericht kan weg......

vr. groet,

[Marjan Kroone]

quote:

lonneke schreef op 30 juni 2004 om 23:28:
Ik heb gewoon het idee dat jullie uit een vorm van idealisme spreken. Omdat er in de bijbel staat dat je niet bang voor de dood hoeft te zijn, ben je ook niet bang Ik vraag me écht af of dat dan ook zo is wanneer je écht oog in oog komt te staan met de dood. Je kunt dat volgens mij nooit voordietijd beredeneren. Daarom zeg ik ook dat ik denk dat ik bang ben voor de dood maar misschien ben ik op het moment supreme ook wel niet. Ik weet, in de bijbel staat dat ik het niet hoeft te zijn maar misschien gaat op het moment dat ik sterf mijn gevoel wel helemaal niet mee en ben ik juist wel bang...

Volgens mij, ik heb er eens over nagedacht, kun je voordietijd helemaal niet zeggen dat je niet bang bent voor de dood. Netzomin dat je kunt zeggen hoe je zult reageren als je kind sterft, of wie je als mens bent na een ernstig ongeval.

Maar goed, ik respekteer ieders mening. Ik moest het alleen even kwijt.

Lonneke, ik heb een paar jaar terug de dood onder ogen gezien door kanker met heel slechte vooruitzichten. Het rare is dat ik dankbaar was voor hoe mijn leven was geweest tot op dat moment maar dat ik bad of ik a.u.b. nog even mocht blijven omdat ik mijn kinderen zo graag wilde helpen op hun pad naar volwassenheid en ik wilde nog wat doen voor Afrika. Ik besefte heel goed dat het niet aan mij was om te beslissen en dat er plenty moeders zijn die wel sterven voor hun kind volwassen is. Maar als het mogelijk zou zijn...

En ik ben er nog. Mijn kinderen zijn inmiddels 21 en 22 en ik ben in de tweede fase van mijn Afrikagebeuren aangeland. (6 jaar lang hier voor Benin gewerkt, nu mag ik ook daar gaan werken.)

Toch heeft het mij nu zover gebracht dat ik denk: Ik wil nog lang niet, maar als het zou gebeuren dan is het niet erg. Niet zo erg meer als een paar jaar geleden. Ik heb uiteindelijk nog weer een kans gehad. En ik ben nog maar 48 en nog lang niet levensmoe, maar wel berustend nu. Het is iets in mij dat ik niet kan verklaren.

Niet heb gevonden in de bijbel, maar wel in mijn leven met God. (Misschien ga ik nu de bijbel wel vinden als ik straks in Afrika woon   .) Ik neem hem in iedergeval mee, tenslotte heb ik straks geen TV of internet of wat dan ook, dus het is een van de boeken die meegaat.

Maar, dit is mijn persoonlijke levenservaring, zonder bijbel, zonder vaste kerkgemeente, maar wel in en met God.

[Pier]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 30 juni 2004 om 10:27:
Dat bedoel ik niet, we 'sterven' wel, maar wat ontmoet je als het leven hier ophoudt? ..

En hoe zie je dan de nieuwe hemel en de nieuwe aarde?

Jesaja 65
17 Want zie, Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; aan wat vroeger was, zal niet gedacht worden, het zal niemand in de zin komen.
20 Daar zal niet langer een zuigeling zijn, die slechts weinige dagen leeft, noch een grijsaard, die zijn dagen niet voleindigt, want de jongeling zal als honderdjarige sterven, zelfs de zondaar zal eerst als honderdjarige door de vloek getroffen worden.
24 En het zal geschieden, dat Ik antwoorden zal, voordat zij roepen; terwijl zij nog spreken, zal Ik verhoren. 25 De wolf en het lam zullen tezamen weiden en de leeuw zal stro eten als het rund, en de slang zal stof tot spijze hebben; zij zullen geen kwaad doen noch verderf stichten op gans mijn heilige berg, zegt de HERE.

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, maar de vloek ( van de dood ) is er nog steeds.

En wat is de dood? Gen 6: 3 En de HERE zeide: Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen honderd twintig jaar zijn.

Als ik dit lees, dan denk ik: Gods geest woont dus in ieder mens. En als iemand komt te overlijden, dan keert die geest terug naar God, en komt wellicht terug in een ander lichaam ?

Het zou zaken als reïncarnatie of de leer v.d. kabbala kunnen verklaren.Of is dit te vergezocht?

[Pier]

quote:

lonneke schreef op 30 juni 2004 om 23:28:
Volgens mij, ik heb er eens over nagedacht, kun je voordietijd helemaal niet zeggen dat je niet bang bent voor de dood. Netzomin dat je kunt zeggen hoe je zult reageren als je kind sterft, of wie je als mens bent na een ernstig ongeval.

Ik ben dat helemaal met je eens Lonneke.Toen ik in '92 mijn broer Auke (24) moest missen ( auto-ongeval), had ik nooit kunnen vermoeden hoe diep verdriet kan gaan.Het was het eerste sterfgeval in onze familie en een zware slag.Zelf heb ik enorm veel gehuild, onstuitbaar, niet tegen te houden.En het was ook een heel onwezenlijk gevoel, je weet dat iemand er niet meer is, maar kunt dat niet bevatten.

En hoewel ik met heel mijn hart in God geloof, zal ik nooit gaan zeggen dat ik niet bang ben voor de dood, want dat weet je pas op het moment dat het zich aandient.

[Marjan Kroone]

quote:

Pier schreef op 01 juli 2004 om 11:33:
[...]

En hoe zie je dan de nieuwe hemel en de nieuwe aarde?

Jesaja 65
17 Want zie, Ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; aan wat vroeger was, zal niet gedacht worden, het zal niemand in de zin komen.
20 Daar zal niet langer een zuigeling zijn, die slechts weinige dagen leeft, noch een grijsaard, die zijn dagen niet voleindigt, want de jongeling zal als honderdjarige sterven, zelfs de zondaar zal eerst als honderdjarige door de vloek getroffen worden.
24 En het zal geschieden, dat Ik antwoorden zal, voordat zij roepen; terwijl zij nog spreken, zal Ik verhoren. 25 De wolf en het lam zullen tezamen weiden en de leeuw zal stro eten als het rund, en de slang zal stof tot spijze hebben; zij zullen geen kwaad doen noch verderf stichten op gans mijn heilige berg, zegt de HERE.

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, maar de vloek ( van de dood ) is er nog steeds.

En wat is de dood? Gen 6: 3 En de HERE zeide: Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen honderd twintig jaar zijn.

Als ik dit lees, dan denk ik: Gods geest woont dus in ieder mens. En als iemand komt te overlijden, dan keert die geest terug naar God, en komt wellicht terug in een ander lichaam ?

Het zou zaken als reïncarnatie of de leer v.d. kabbala kunnen verklaren.Of is dit te vergezocht?

Ik heb even een stukje gekopieerd dat ik bij het forum bijbelstudie had geschreven en wat aangevuld.

Dat is iets heel moeilijks.
Ik weet dat niet. Maar soms denk ik weleens dat het niet met één menselijk leven afgelopen is. Maar ik zie mijn leven op dat moment - als ik dat zo denk - niet als het simpele leven tussen mijn geboorte en mijn laatste adem uitblazen in dit mensenjasje.

Ik denk dat in onze beleving ons mensenleven slechts één leven is,
maar dat misschien zelfs de evolutie (waarschijnlijk nog steeds aan de gang )
op dit moment veroorzaakt dat wij vele fases in diverse tijden hebben meegemaakt
of nog meemaken
of gelijktijdig meemaken
om tot ons bewustwordingsproces te komen.
En misschien is dat ons éne leven wel, dat wij ervaren als één leven.

Tijd en eeuwigheid , ruimte en oneindigheid,
het zijn zulke grootse dingen,
wij zijn zo nietig in het hele scheppingsverhaal,
in de eeuwigheid, in het ontstaan van de aarde en alles.

Wat weten wij van bijvoorbeeld 1.000.000 jaar geleden.
Niets persoonlijk en toch weer wel, via onze genen.
Alle dingen die onze voorvaderen hebben meegemaakt
- misschien waren wij het zelf, in een diepe slaap? -
 maar al die info van onze voorvaderen zit in ons onderbewustzijn,
dat is toch ook niet voor niets.

Misschien vind alles wel op vrijwel hetzelfde moment plaats en is zelfs het onstaan van de aarde - de schepping van de aarde - een zucht in de wind in verhouding met de eeuwigheid.

Nou draaf ik erg ver door hoor, eigenlijk chargeer ik een beetje om te laten zien hoe simplistisch wij mensen eigenlijk denken en wat we ons verbeelden te snappen en hoe weinig wij voorstellen.

Ik geloof namelijk wel degelijk in de uniekheid van de mens
omdat hij door God geschapen is.
Dus ik kan het zelf absoluut niet met elkaar rijmen,
denk ook daarom dus dat zelfs het mysterie leven veel groter is dan wij kunnen bevatten.

[Pier]

quote:

Marjan Kroone schreef op 01 juli 2004 om 22:10:
Ik geloof namelijk wel degelijk in de uniekheid van de mens
omdat hij door God geschapen is.
Dus ik kan het zelf absoluut niet met elkaar rijmen,
denk ook daarom dus dat zelfs het mysterie leven veel groter is dan wij kunnen bevatten.

Ik geloof ook dat God veel groter en veel meer is, dan wij ( of een boek zoals de bijbel ) kan bevatten.Maar de bijbel wil ik toch wel als centrale punt in mijn leven houden, want begeef je je daarbuiten, dan kom je snel op paden, waarvan je niet weet waar ze naartoe gaan.

[Marjan Kroone]

Hallo Pier,

Volgens mij kun je de bijbel prima als centraal punt houden bij deze manier van denken.

Alles is - in mijn beleving althans - onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Het is alleen het tijdsbesef wat niet exact definieerbaar is, dat is slechts een benoeming, een afspraak die is gemaakt. Wij mensen hebben gesteld dat 60 tellen een minuut is en 10 jaar een decenia enzovoorts.

Maar als je dat loslaat, dan klopt het verhaal in de bijbel allemaal zo prachtig met de wetenschap die volgens veel bijbelgenoten niet geaccepteerd kan worden omdat dat het scheppingsverhaal bijvoorbeeld tegen zou spreken.

Immers wij noemen een appel een appel. Waarom heet een appel geen maan ofzo.
Zo ook met de tijd. Een dag in de schepping is misschien 6 miljard mensenjaren.
Want voor God zal tijd er totaal niet toe doen in de eeuwigheid is geen tijd.

En dan klopt het scheppen van de mens in een dag prima met de evolutie van de mens.

Nou ja, ik weet niet of ik mijn gedachten wel goed uitleg, maar zo ongeveer zie ik het.

Dus de bijbel en de wetenschap gaan op die manier prima samen, als wij onze menselijke interpretaties los durven te laten en de eeuwigheid, Zijn eeuwigheid als uitgangspunt durven nemen, los van onze menselijke inzichten en benoemingen.

groetjes

[Enigma]

1 Joh 4:18 Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees buiten; want de vrees heeft pijn, en die vreest, is niet volmaakt in de liefde

De volmaakte liefde drijft alle vrees uit.

Ben voor niets bang omdat ik me geborgen, (h)erkend en gedragen wet in die liefde, dus ook niet voor de dood.

Groet Enigma