Uitgaan

[Priscilla en Aquila]

quote:

rinuz schreef op 31 mei 2004 om 20:37:
[...]


Ik heb trouwens heel veel gesprekken gevoerd met mensen in een kroeg.
Niet zomaar iets.Nee we spraken over JEZUS door het lawaai heen.

Ik denk toch dat een kroeg wat anders is dan een disco....

[elle]

Daar heb je meer aan een mime-team

[Priscilla en Aquila]

quote:

Zwever schreef op 31 mei 2004 om 16:47:
[...]


Btje in de war?

Laatst = niet zo lang geleden.......niet precies gespecificeerd
Een tijdje geleden = niet zo lang geleden......niet precies gespecificeerd

Dus een btje onduidelijk wanneer maar wel op hetzelfde tijdstip

[Priscilla en Aquila]

quote:

elle schreef op 31 mei 2004 om 17:08:
Ik vind die amish niet zo heel erg dom, denk ik. 't Zijn wederdopers van oorsprong, dus je kiest pas als volwassene voor God. Zolang je onder de verantwoordelijkheid van je ouders valt (tot 16 jr), heb je hen te gehoorzamen. Daarna laten ze je letterlijk vrij. Dan is de keus aan hen of ze zich bekeren en weer terugkomen in de gemeenschap, voorgoed.

In de GKv blijft er altijd op je vingers gekeken worden. Onder verantwoordelijkheid van je ouders zit je stil op je stoel, maak je braaf je huiswerk, ben je voor middernacht thuis, ga je braaf naar cathechesatie, vereniging en later naar belijdeniscath. Kortom, je doet altijd wat je ouders willen, en niet per se wat je zelf wilt.
Dus als ze uit huis gaan zijn ze vrij, eindelijk vrij (ik wel tenminste). Met allerlei problemen vandien. Dan kun je eindelijk doen waar je zelf zin in hebt (ook al heb je belijdenis gedaan conform wens van anderen). En sommigen blijven voor de vorm naar de kerk gaan, dan geeft het bij het thuisfront minder problemen (die tijd heb ik ook gehad).

Bij de Amish is het tenminste duidelijk dat er een keuze gemaakt gaat worden. Je kunt niet van 2 walletjes eten.

Denk je echt dat dat werkt? Bij sommigen misschien wel.
Maar ik zie mij toch niet zo 1 2 3 zeggen tegen mijn kinderen als ze 16 zijn geworden: Ga maar en beproef alles maar. M.a.w. hang de beest uit (af en toe) want daar kwsam het toch wel op neer......
En als mijn kinderen mij gehoorzamen moeten tot een jaar of 16 wil toch niet zeggen dat er blinde gehoorzaamheid wordt gevraagd zonder eigen verantwoordelijkheid aan te leren.

Je doet altijd wat je ouders willen, dat kan, maar heb je dan ook een 'communicatie gehad over het waarom' om het zo maar te zeggen.
En inderdaad als je belijdenis doet omdat het van je verwacht wordt, is dat een leeg ritueel en daar zou toch doorheen geprikt moeten worden op belijdensicatechesatie (door de dominee, of is hij allang blij dat er weer iemand is die belijdenis van zijn geloof wil doen -of: het geloof van de ouders...)
Ik vraag me wel af in hoeverre dit speelt in de kerk. Is er echt zo'n hoog percentage die het doet omdat het van ze wordt verwacht? Of valt dat mee?

Om op de Amish terug te komen: Ik vind het BELACHELIJK dat je je kinderen een vrijbrief geeft om bij wijze van spreken alles te doen wat God verboden heeft... Hoe kun je dan nog met een zuiver geweten voor God kiezen....in deze gemeenschap? Dat is denk ik een hypocriet iets: Je kiest dan eigenlijk voor de gemeenschap En die staat zo'n periode toe. Maar of je zo voor God kiest

Het is de vraag op GOD zo'n periode toestaat. Zo van: Ach, ik wordt misschien wel christen als ik eerst een tijd (hoelang was het ook weer) flink geniet van de wereld - zodat ik genoeg heb om m'n hele leven op te teren. Dan wil ik wel kiezen voor God. Nou, ik geloof daar niets van.
HJet kan natuurlijk dat iemand in de pubertijd een tijd de wereld ingaat, maar dat is treurig dat het gebeurt, en je hoopt op terugkeer. Maar het is niet iets wat officieel toegestaan wordt.....

En wat de wederdopers betreft die pas voor God kiezen als ze groot zijn? Ik denk toch dat het beter is als het eerder gebeurt. (En ik ben in die zin ook een soort wederdoper die vond dat iemand bewust zelf voor God moet kiezen.....maar het ook graag eerder ziet gebeuren )
En de Amish daar is ook een hele grote groep bij wie het een moeten is en geen levend leven.....in die gemeenschap.

[elle]

Wellicht heb je gelijk.
In de paar stukjes over hen die ik las werden ook minder idyllische dingen gezegd. Het is weldegelijk een schande als een kind niet meer terug komt van het rumspringen, of zwanger daarvan terug komt. Het is heel menselijk om te willen voorkomen dat er schande van je wordt gesproken, dus ga je druk op je omgeving uitoefenen (net als in NL-gemeenten: kinderen van oudsten die extra weinig mogen).
Je opmerking dat je kiest voor 2 dingen is terecht: je kiest tegelijk voor de gemeenschap/kerk en voor God, dat vertroebelt de keuze natuurlijk ook.
Er is alleen veel duidelijker een keuzemoment, terwijl je in de GKv lang kunt meehobbelen en ondertussen de beest uit kunt hangen (zeker als je op kamers zit).

Uiteraard komt deze 'tactiek' van de Amish voort uit hun geloof/dogma's, lijkt mij. Ik denk niet dat ik het met hen eens kan zijn, ook niet met het rumspringen. Aan de andere kant: als je geen geloof hebt, dan hoef je ook geen moeite te doen om netjes te leven: dat haalt niets uit op de lange termijn. En als je je eenmaal aan God hebt gegeven, dan maakt het niet uit wat voor een verleden je hebt, hoe wild je bent gaan stappen, hoeveel drank/drugs je ook gebruikt hebt of met hoeveel lieden je naar bed bent geweest.
En 'de kerk' wordt middels deze tactiek een stuk hechter. (En mochten ze toch hypocrisie ontdekken, dan wordt je er daarna definitief uitgeknikkerd. Dat werkt o zich weer hypocrisie in de hand.)

In de plaats waar ik opgroeide deed iedereen op zijn 17e/18e belijdenis (elk jaar een ploeg van een man of 15-20). In mijn ploeg zaten enkele lieden die de dominee naar de mond praten, en zich zoveel mogelijk drukten. Dat kan puberaal gedrag zijn terwijl ze het in feite wel goed menen, maar daar twijfel ik aan.
Er waren in mijn tijd 2 jongens die 21 jaar waren en nog steeds geen belijdenis hadden gedaan: dat was raar. Een ervan was zelfs een dominee's zoon! Nu vind ik het heel dapper van hen. Je gaat tegen alle verwachtingen in en kiest ervoor om een normale zaak niet te doen: schande voor de familie dus. (1 heeft inmiddels belijdenis gedaan, van de ander weet ik het niet).
Een gelovig opgevoedde vriend van mij heeft tijdens het op kamers zitten geconcludeerd dat de kerk een hypocriet zooitje was en dat de bijbehorende God waarschijnlijk ook onzin was. Hij heeft gebroken met de kerk. Dus da's 'thuis' lastig voor hem, en ook qua vrienden (diverse vrienden komen regelmatig langs om hem te bekerken, heb ik begrepen. Dat helpt dus niet).
In feite kom je door zo'n keus buiten alles te staan, waardoor het erg verleidelijk is om voor wat hypocrisie kiezen (zoals eerder gezegd: die periode heb ik ook gehad: ik ging voornamelijk naar de kerk om daar mijn vrienden te ontmoeten).