Wij hadden vroeger een hond waar ik heel erg aan gehecht was. Maar omdat hij kanker had en heel erg ziek werd hebben we hem laten inslapen.
We hadden tegelijk met de hond ook een kat, en die is ongeveer drie jaar geleden doodgegaan (was bijna 16).
Verder hadden we een konijn dat twee keer is weggelopen. En dat we bij de tweede keer niet meer gevonden hebben. We hadden het als jongkie in de tuin gevangen en tam gemaakt, maar echt een knuffelbeest werd het niet.
Daarna heb ik nog twee ratjes gehad, die waren echt ontzettend lief. Ik wil weer andere maar dat mag niet meer van mijn moeder. Maar als ik straks op kamers ga neem ik er meteen weer twee.
Ratten zijn heel erg intelligent. En in tegendeel tot wat sommige mensen denken zijn ze ook best hygiënisch. Ook kun je ze makkelijk tam maken, je kunt ze overal mee naartoe nemen op je schouder en los door de kamer laten lopen en zindelijk maken. Je schijnt ze ook allerlei kunstjes te kunnen leren, maar dat is mij nooit gelukt. Ik was nog te jong en had er geen geduld voor.
Maar een kat zou ik ook wel weer een willen, die zijn lekker eigenwijs en er is zoals Pulpeet zei ook minder werk aan dan aan een hond.
We hebben twee keer een tamme duif gehad. Ze hadden allebei een ringetje om de poot, dus waarschijnlijk waren het postduiven. Ze bleven allebei maar een paar weken en verdwenen daarna weer. We gaven ze eten uit de hand, en hadden een hokje gebouwd waar ze vrij in en uit konden vliegen.
Toen ik een keer uit school kwam fietsen zag ik een vogel rondhupsen die niet aan de kant ging toen ik er voorbij kwam. Ik stapte af en pakte hem op en nam hem mee naar huis... Het arme beestje was bang en nog heel jong en kon blijkbaar niet vliegen...
Ik had speciaal vogelvoer gekocht en dat zacht gemaakt met water en brood en dat stopte ik in zijn opengesperde bekje, dat was echt heel lief, elke keer als hij honger kreeg sperde hij zijn bekje wijd open en maakte allemaal geluidjes en werd heel erg aanhankelijk...
Hij werd na een tijdje echt tam en kwam zelfs op schoot zitten. Je kon het beestje echt knuffelen en oppakken en doen wat je wilde.
We hoefden hem niet eens op te sluiten, deels omdat hij niet kon vliegen, maar hij liep ook niet onder de heg door, en overnachtte braaf in het nestje dat we voor hem hadden gemaakt.
Maar op een avond toen we thuis kwamen was hij verdwenen, en we hebben hem nooit meer teruggezien...
Stiekem verdenk ik er de buren van dat ze hem hebben weggejaagd oid, want ze hadden een hekel aan vogels, ze klaagden ook al toen een van die duiven bij ons zat en blijkbaar op hun plaats zijn behoefte achterliet
" class="smiley" />
Zeker weet je dat natuurlijk niet... Maar het is toch raar dat zo'n vogel die eerst urenlang bij je komt zitten en uit je hand eet en vrolijk aan komt rennen als je eraan komt (klinkt raar maar het leek bijna een hond
) opeens wegloopt, want hij kon nog steeds niet vliegen
Verder zijn onze dieren allemaal in de tuin begraven, behalve de hond, die is door de dierenarts of dierenambulance meegenomen nadat hij ingeslapen was.
Maar een groot dier in de tuin vind ik een beetje een vies idee. Het gaat rotten enzo en er komen dan allemaal bacterien in de grond...
